Ο ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ (ΚΟ) ξημεροβραδιάζεται για να βρει, να μεταφράσει και να παρουσιάσει ειδήσεις και άρθρα συμβατά με την θεματολογία του, χωρίς απαραίτητα να ταυτίζεται μαζί τους. Το ίδιο ισχύει και για τα παρατιθέμενα links. Σχόλια και παρεμβάσεις του ΚΟ είναι σε χρώμα ερυθρό. Αν ψάχνεις για mainstream ειδησεογραφία και άποψη, ήρθες στο λάθος μέρος.

got democracy?

got democracy?

Παρασκευή, 30 Σεπτεμβρίου 2016

Γυναίκες και θηλυκότητα



Άρθρο του Henry Makow (2002) 

Πολλές γυναίκες έχουν ακόμα επαφή με τα θηλυκά τους ένστικτα. Τους αρέσουν οι αρρενωποί άνδρες κι επιθυμούν να θεμελιώσουν τη ζωή τους στη συζυγία και την οικογένεια.

Οι νέοι άνδρες θα πρέπει να περιορίσουν την αναζήτησή τους στις γυναίκες που είναι δεκτικές προς αυτούς και να αγνοήσουν τις υπόλοιπες. Στρατολόγησε, μην υποβάλεις συνεχείς αιτήσεις!

Εάν θέλετε μια γυναίκα να είναι Γυναίκα, τότε θα πρέπει ο άντρας να είναι Άντρας. Θα πρέπει να είναι ηγέτης. 

"Μην χάνετε το χρόνο σας προσπαθώντας να ταιριάξετε τα αταίριαστα επειδή διψάτε για ‘αγάπη’. Απεναντίας, επικεντρωθείτε μόνο στις γυναίκες που σας θέλουν". 

Από τον Henry Makow (2002).

Οι άνδρες χρειάζεται να διακρίνουν μεταξύ των γυναικών που είναι θηλυκές και των γυναικών που έχουν μεταλλαχθεί. Η γυναίκα που έχει θηλυκότητα είναι δεκτική προς τους άνδρες. Αποπνέει ευθυμία και φιλόξενη ζεστασιά. Θα δεχτεί θετικά τα φιλικά σχόλια των ανδρών.

Η μεταλλαγμένη-αντεστραμμένη γυναίκα είναι φοβισμένη και περιφρονητική προς τους άνδρες. Έχει διδαχθεί ότι ο άνδρας είναι ανταγωνιστής, ή ακόμα χειρότερα, ένα σαρκοβόρο αρπακτικό.

Η ουσιώδης φύση της γυναίκας είναι να γίνει ένα εκκολαπτήριο αγάπης. Ο φυσικός ρόλος της είναι η δημιουργία ενός περιβάλλοντος εντός του οποίου όλοι ευδοκιμούν. Ο προορισμός της είναι να αγαπήσει έναν άνδρα και δια μέσου αυτού, τα παιδιά της. Η ανταμοιβή της είναι η αγάπη και ευτυχία τους.

Η γενετήσια επαφή και η τεκνοποιία αποτελούν εκδηλώσεις μιας πνευματικής σχέσης. Ο άνδρας πρέπει πρώτιστα να φυτέψει το πνεύμα του στην καρδιά μιας γυναίκας και να βρει ζεστή αποδοχή. Αυτό το πνεύμα αρχίζει και ριζώνει και η αγάπη αναπτύσσεται αρχικά ως δεντράκι και στη συνέχεια γίνεται μια πανύψηλη βελανιδιά. Και τελικά η γέννηση ενός παιδιού είναι η φυσική έκφραση αυτής της αόρατης πραγματικότητας.

Ποια είναι τα στοιχεία αυτής της δυναμικής αρσενικού-θηλυκού;

Το αρσενικό θα πρέπει να παρουσιάσει έναν χαρακτήρα που θα ωθήσει το θηλυκό να τον ακολουθήσει. Συνήθως οι άνδρες χρησιμοποιούν το χρήμα ή την εξουσία για να ελκύσουν γυναίκες.

Ωστόσο, ένας άνδρας είναι κάτι ανώτερο από πάροχος υλικών αγαθών ή καταφερτζής. Είναι ένας αντιπρόσωπος του Θεού. Κάθε άνδρας έχει μια θεϊκή αποστολή και σκοπό στην γη. Αυτή η αποστολή τον διαποτίζει με μια αρρενωπή αυτοπεποίθηση η οποία γοητεύει τα ανώτερα ένστικτα της γυναίκας.

 Χάνουν οι γυναίκες την προσωπική τους ιδιομορφία κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας; Μερικώς ναι. Η ψυχίατρος Μαίρη Ρόμπινσον (Marie Robinson) αποκαλεί αυτή την απώλεια ‘ουσιαστικό αλτρουισμό’. Η γυναίκα δημιουργήθηκε με τέτοιο τρόπο, ώστε να βρίσκει ταυτότητα και αυτοπραγμάτωση μέσω του συζύγου της και της οικογένειας. Αυτό είναι θετικό. Πάνω από όλα, οι γυναίκες δεν ικανοποιούνται με τα κοσμικά επιτεύγματα. Νιώθουν πληρότητα και ικανοποίηση όταν δίνουν και λαμβάνουν αγάπη. Είναι δημιουργήματα αγάπης (από αγάπη και για αγάπη), πλάσματα του Θεού.

Η ουσία της γυναικείας φύσης είναι η μητρική φροντίδα. Η γυναίκα αναθρέφει και καλλιεργεί τα παιδιά της. Προσφέρει στον άνδρα και τα παιδιά της άνευ όρων αγάπη. Όμοια, η ουσία της ανδρικής φύσης είναι η πατρική φροντίδα. Ο σύζυγος κατευθύνει και παρέχει ασφάλεια και σκοπό στην γυναίκα και τα παιδιά του. Όλα όσα οδηγούν στον γάμο είναι μια προετοιμασία προς την πραγμάτωση αυτών των αλληλοσυμπληρούμενων ρόλων.

Ο γάμος είναι μια μυστική ένωση*. Ο άνδρας και η γυναίκα γίνονται ένα. Σαν το σπαθί και το θηκάρι, όπως ο δίσκος και το εξώφυλλο. Αυτή η ένωση αγάπης είναι η ολοκλήρωση που όλοι ψάχνουμε. Αποτελεί προαπαιτούμενο της ευτυχίας και προσωπικής ανάπτυξης. Σε αντίθετη περίπτωση, είμαστε καθηλωμένοι σε εμμονές, π.χ. με το σεξ. Προκειμένου να επιτευχθεί αυτή η ένωση η γυναίκα θα πρέπει να ταυτίσει το προσωπικό της συμφέρον με αυτό του συζύγου της. Να γίνει κομμάτι του. Και ο άνδρας να γίνει μέρος της συζύγου του, ώστε η ευτυχία τους να είναι ενιαία.

Τα ζευγάρια που παραμένουν «ανεξάρτητα» βρίσκονται σε ανταγωνισμό μεταξύ τους. Αδυνατούν να αισθανθούν αληθινή οικειότητα. Δεν γνωρίζουν τι είναι αληθινή αγάπη.

Αντικρούοντας την σεξουαλική αντιστροφή

Πανίσχυρες δυνάμεις στις κοινωνίες χρησιμοποιούν τα ΜΜΕ για να δημιουργήσουν «κοινωνικές τάσεις». Οι δυνάμεις αυτές προωθούν την σεξουαλική διαστροφή προκειμένου να υπονομεύσουν την φυσική οικογένεια και να αποσταθεροποιήσουν την κοινωνία. Εξαπατούν τις γυναίκες εξωθώντας τις να απαρνηθούν την θηλυκότητά τους και να σφετεριστούν τον αρσενικό ρόλο. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα εκατομμύρια γυναίκες να έχουν αντιστραφεί ψυχικά και να χάνουν το τραίνο της ζωής. 

Αντί να δημιουργούν ένα περιβάλλον στοργής, γίνονται επιθετικές και εγωκεντρικές. Χρειάζονται τώρα κάποιον για να προσφέρει ένα στοργικό περιβάλλον σε αυτές. Έτσι προκύπτει η πάλη για εξουσία που καθιστά τις σχέσεις «ισότητας» μια συνεχή δοκιμασία.
(Στην ταινία ‘The Bostonians’ ο Κρίστοφερ Ρηβς βοηθά μια νεαρή γυναίκα να αντιληφθεί την απάτη του φεμινισμού)

Με πρακτικούς όρους, τι σημαίνει αυτό για τους άνδρες;

1) «Ο άνδρας κτίζει το σπίτι, η γυναίκα το νοικοκυριό». Ο άνδρας θα πρέπει να αναλάβει τα προσωπικά κι επαγγελματικά του καθήκοντα.

2) Θα πρέπει να αγαπά την γυναίκα που τον αγαπά, ειδάλλως θα πρέπει να την αφήσει ήσυχη.

3) Οι άνδρες δεν θα πρέπει να σπαταλούν το χρόνο τους σε μεταλλαγμένες γυναίκες (π.χ. φεμινίστριες). Κάποιος φίλος είπε ότι ο γάμος με μια φεμινίστρια είναι σαν τον γάμο μιας Εβραίας με έναν αντισημίτη.

Ένας δυνατός άνδρας μπορεί πιθανώς να βοηθήσει μια φεμινίστρια να ανακαλύψει ξανά την θηλυκότητά της. Δυστυχώς, όμως, αυτή η γυναίκα είναι ήδη ‘ξινισμένο γάλα’. Προτιμότερο είναι να βρεις μια γυναίκα που είναι εκ φύσεως θηλυκή και δεκτική. Αυτό απαιτεί πολλές επαφές και γνωριμίες. Μην χάνετε το χρόνο σας προσπαθώντας να ταιριάξετε τα αταίριαστα επειδή διψάτε για ‘αγάπη’. Απεναντίας, επικεντρωθείτε μόνο στις γυναίκες που σας θέλουν.

Η γυναίκα μου κατάγεται από το Μεξικό, έχει παραδοσιακές αξίες και μαζί της βρήκα οικογενειακή ευτυχία. Μου έμαθε τον τρόπο με τον οποίο μια γυναίκα δημιουργεί ένα περιβάλλον αγάπης. Μου προσφέρει χώρο, πνευματικό και φυσικό. Υπακούει τις 4 αρχές της αληθινής θηλυκότητας: δεν με ανταγωνίζεται, δεν με κριτικάρει, δεν χειραγωγεί, δεν γκρινιάζει. Εάν κοιτάξω μια άλλη γυναίκα δεν πέφτει να με κατασπαράξει. Είναι σύντροφος, όχι δεσμοφύλακας. Μήπως είναι δούλα στο σπίτι; Η σύζυγός μου έχει μεταπτυχιακό στην Πληροφορική από κορυφαίο πανεπιστήμιο των ΗΠΑ και δική της καριέρα. Έχω αναλάβει τα ψώνια και το μαγείρεμα και προσπαθώ να την κάνω ευτυχισμένη. Ο γάμος μας αποδεικνύει ότι οι ρόλοι μπορούν να είναι ευέλικτοι όταν οι ταυτότητες (αρσενική & θηλυκή) είναι στέρεες. Είμαστε παντρεμένοι εδώ και 15 χρόνια.

* "τὸ μυστήριον τοῦτο μέγα ἐστίν, ἐγὼ δὲ λέγω εἰς Χριστὸν καὶ εἰς τὴν ἐκκλησίαν. πλὴν καὶ ὑμεῖς οἱ καθ' ἕνα ἕκαστος τὴν ἑαυτοῦ γυναῖκα οὕτως ἀγαπάτω ὡς ἑαυτόν, ἡ δὲ γυνὴ ἵνα φοβῆται τὸν ἄνδρα". (Εφεσίους 5,32)

ΚΟ / Πηγή

ΠΟΛΩΝΙΑ – Εισαγγελέας απάλλαξε από κάθε κατηγορία εθνικιστή ιερέα που χαρακτήρισε «καρκίνο» τους Εβραίους

TIMES OF ISRAEL - Το Γραφείο του Εισαγγελέα στο Bialystok έθεσε στο αρχείο έρευνα για τον νεαρό Πολωνό ιερέα ο οποίος είπε για τους Εβραίους ότι είναι «καρκίνος», κατά τη διάρκεια ενός κηρύγματος, κρίνοντας ότι δεν διαπράχθηκε κανένα «έγκλημα μίσους».

Σε ένα κήρυγμα στις 16 Απριλίου στο Bialystok, ο πατέρας Jacek Miedlar μίλησε για τον «καρκίνο που σάρωσε την Πολωνία», προφανώς εννοώντας τους Εβραίους. Τόνισε ότι η πολιτική ορθότητα και η ανοχή υποδουλώνουν τους Πολωνούς.

Σύμφωνα με τον εισαγγελέα, ο Miedlar «αναφέρθηκε στο ιστορικό περιεχόμενο και την Αγία Γραφή, δείχνοντας παραδείγματα αρνητικής συμπεριφοράς των εκπροσώπων της εβραϊκής κοινότητας από τη στιγμή της δουλείας στην Αίγυπτο, και γενικά αναφέρθηκε στην σύγχρονη εποχή». Η ομιλία δεν στιγμάτισε μια συγκεκριμένη εθνικότητα, δήλωσε ο εισαγγελέας την Τρίτη.

Την ίδια ημέρα ο Miedlar, που είναι γνωστός εθνικιστής, έγραψε ως απάντηση για την απόφαση στο Twitter: «Η έρευνα του Bialystok διακόπηκε! Μηδενική ανοχή στην εβραϊκή δειλία”. Salut!»

Επισύναψε επίσης μια φωτογραφία που έδειχνε Πολωνούς να χαιρετάνε «ναζιστικά» το βράδυ της 23ης Ιουνίου, 1936, όταν μια ομάδα Πολωνών εθνικιστών κατέλαβαν την πόλη Myślenice για αρκετές ώρες. Κατά τη διάρκεια της πολιορκίας, οι εθνικιστές χτύπησαν τους Εβραίους κατοίκους και κατέστρεψαν εβραϊκά καταστήματα.

Μετά από μερικές ώρες Miedlar αφαίρεσε το post.
Ο Miedlar αποσύρθηκε επίσης από τη Σύνοδο των ιεραποστόλων, ένα θρησκευτικό τάγμα που ιδρύθηκε το 1625.

«Οι  διώξεις από ομάδες ομοφυλοφίλων, λίμπεραλ και Εβραίων με οδήγησαν στο γεγονός ότι δεν μπορώ να κάνω το ποιμαντικό μου έργο», είπε, σύμφωνα με την ιστοσελίδα Onet.pl.

ΚΟ: Πρωτο-ακούσαμε για το νεαρό ιερέα από το Ρζέσζοβ, όταν στις 11 Νοεμβρίου 2015, απευθύνθηκε σε ένα πλήθος 70.000-100.000 Πολωνών πατριωτών - εθνικιστών την Ημέρα της Ανεξαρτησίας στη Βαρσοβία με μία ομιλία που άγγιξε τα πλήθη, που κατά κύριο λόγο, αποτελούνταν από άτομα νεαρής ηλικίας, αλλά εξόργισε κάποιους αντίθετους που έσπευσαν να χαρακτηρίσουν την θεολογική του στήριξη στον πολωνικό εθνικισμό ως «ψευδο-Χριστιανισμό». Βλέπε άρθρο εδώ.


ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / πηγή (από εδώ)

Τετάρτη, 28 Σεπτεμβρίου 2016

Και οι επτά ήταν πολιτικώς ορθά υπέροχοι

Οι remake ταινίες του Hollywood και ειδικά τα western (βλέπε ενδεικτικά στο τέλος) δεν έχουν να προσφέρουν τίποτα νέο, ούτε από άποψη ερμηνειών, ούτε από άποψη αφήγησης της ιστορίας. Στην πραγματικότητα το μόνο «νέο» που εισφέρουν είναι, εκτός από την ισοπέδωση της πρωταρχικής ιστορίας, η εξωφρενική προώθηση της συστημικής λίμπεραλ/αριστερής πολιτικής ατζέντας.

 
Η μεγάλη διαφορά μεταξύ της νέας έκδοσης του “The Magnificent Seven” («Και οι Επτά ήταν Υπέροχοι») και της κλασσικής ταινίας του 1960 με τους θρυλικούς Στηβ ΜακΚουήν, Γιουλ Μπρίνερ και Τσαρλς Μπρόνσον μεταξύ άλλων, είναι η «ποικίλη εθνοτική καταγωγή» των πρωταγωνιστών, ή όπως το έγραψε η Deutsche Welle (!), το «multi culti mix». Η ταινία ξεκάθαρα φωνάζει ότι θέλει να υπηρετήσει πιστά τα λίμπεραλ αντι-λευκά πρότυπα, οπότε οι θρυλικοί επτά πλέον έπρεπε να θυσιαστούν στον βωμό της πολιτικής ορθότητας και για αυτό έγιναν «πολυπολιτισμικοί».

Στην ταινία του 1960 οι 7 ήταν: 1) ο Yul Brynner, (Ρωσοελβετικής καταγωγής) στον ρόλο του Chris Adams, ενός Cajun (από την Λουϊζιάνα) πιστολά ο οποίος είναι και ο αρχηγός των επτά, 2) ο Steve McQueen, στο ρόλο του Vin Tanner, ενός περιφερόμενου καουμπόι, που σχηματίζει από την αρχή της ταινίας δίδυμο με τον Adams, 3) ο Charles Bronson (λιθουανικής καταγωγής), στον ρόλο του Bernardo O'Reilly, ενός πιστολά ιρλανδομεξικάνικης καταγωγής που έχει αποσυρθεί από την δράση, 4) ο Brad Dexter στον ρόλο του Harry Luck, ο οποίος νομίζει ότι ο Chris ψάχνει για θησαυρό, 5) ο Robert Vaughn στον ρόλο του Lee, ενός βετεράνου πιστολά που έχει προβλήματα συνείδησης, 6) ο James Coburn στον ρόλο του Britt, ενός cool τύπου και άσσου στο μαχαίρι και 7) ο Horst Buchholz (γερμανικής καταγωγής, γνωστός και ως «ο Γερμανός James Dean») στον ρόλο του Chico, του νεαρού ευέξαπτου που θέλει να αποδείξει ότι είναι καλός στο πιστολίδι.       
Trailer 1960
Όλοι αυτοί μαζεύονται σε ένα μικρό μεξικάνικο χωριό για να προστατέψουν τους άκακους και ανήμπορους αγρότες κατοίκους του από τον "κακό". Και... ποιος είναι ο κακός;
Εννοείται ότι στην χοντροκομμένη προπαγάνδα του 2016, ο "κακός" της ιστορίας δεν θα μπορούσε να παραμείνει ο κακομούτσουνος Μεξικάνος λήσταρχος Calvera, όπου στην ταινία του 1960 τον υποδύονταν ο Eli Wallach, (εβραϊκής καταγωγής!) που έπαιζε και τον «άσχημο» στο κλασσικό γουέστερν «Ο Καλός, ο Κακός και ο Άσχημος», του 1966. Την θέση του αδίστακτου Μεξικάνου κακοποιού παίρνει ένας σκληρός Λευκός καπιταλιστής! Αυτό που έχει σημασία είναι το τι υπονοεί η φιγούρα του Λευκού κακού. Καλά το καταλάβατε. Υπονοεί τον "μπελά" της λίμπεραλ Αμερικής, που ακούει στο όνομα Ντόναλντ Τραμπ.
«Ο Donald Trump θα μπορούσε κάλλιστα να απολαύσει το ριμέικ του "Magnificent Seven", αλλά οι χαρακτήρες της ταινίας θα ενώσουν τις δυνάμεις τους για να τον νικήσουν», είπε … χαριτολογώντας ο ηθοποιός Ethan Hawke στους δημοσιογράφους στο Φεστιβάλ του Saint-Sebastien στη βόρεια Ισπανία.
«Ο Peter Sarsgaard υποδύεται τον Donald Trump σε αυτήν την ταινία», δηλώνει ξεκάθαρα ο Hawke, ο οποίος κάνει τον Goodnight Robicheaux.

«Ένας από τους καλύτερους τρόπους για να μιλήσεις για την ‘ποικιλομορφία’ είναι απλά να κάνεις μια ταινία με μια παρέα ανθρώπων από διαφορετικές κουλτούρες και να κάνεις κάτι όμορφο», είπε ο Hawke.
Η πρωτότυπη «Και οι Επτά ήταν Υπέροχοι» βασίστηκε στην ταινία του 1954 «Οι Επτά Σαμουράι», του Ακίρα Κουροσάβα. Ο παραγωγός της, ο John Sturges, είχε πάρει τα εύσημα από τον Κουροσάβα.
Το “remake” είναι του Αφροαμερικανού Antoine Fuqua (Αντουάν Φουκουά -φώτο), που όταν είδε ότι οι πιθανοί ηθοποιοί της ταινίας ήταν όλοι Λευκοί, «απογοητεύτηκε» και ήθελε να έχει ένα πιο “diverse” καστ, γιατί κατά την γνώμη του, η Δύση ήταν «πιο μοντέρνα», από ό,τι την έδειχναν οι παλιές ταινίες. Δήλωσε μάλιστα ξεκάθαρα ότι ήθελε η ταινία του να γίνει μία «δήλωση» κατά του Τραμπ και της πολιτικής του «φυλετικού διαχωρισμού»*.

Το πρόβλημα, όμως είναι, λένε κάποιοι πιο…υποψιασμένοι λίμπεραλ, ότι το μήνυμα της ταινίας «ω, καλοί άνθρωποι, πάρτε τα όπλα για να υπερασπιστείτε την γη σας», είναι ακριβώς αυτό που προσφέρει ο Τραμπ στους ανήσυχους Αμερικάνους!

Trailer 2016


Στην ταινία του 2016 βρισκόμαστε στην περίοδο αμέσως μετά τον Αμερικανικό «Εμφύλιο» Πόλεμο. Επτά μισθοφόροι ενώνουν τις δυνάμεις τους για να τερματίσουν την τυραννία ενός ιδιοκτήτη χρυσωρυχείου και βιομήχανου, του Bartholomew Bogue (Peter Sarsgaard, με καταγωγή από την Δανία), ενός Λευκού κροίσου, ο οποίος τρομοκρατεί τους κατοίκους του Rose Creek, μιας αγροτικής κοινότητας, προκειμένου να πουλήσουν τη γη τους σε τιμή που προσφέρει και να εγκαταλείψουν την γη τους μέσα σε μία καταλυτική προθεσμία. Σκοτώνει έναν γενναίο νεαρό αγρότη, τον Matthew Cullen (Matt Bomer) που μιλάει εναντίον του. Τότε η δυναμική γυναίκα του Emma Cullen (Haley Bennett) αποφασίζει να ψάξει να βρει μισθοφόρους που θα βοηθήσουν την κοινότητα να πολεμήσει ενάντια στον Bogue και τους άνδρες του. Βρίσκει τον κυνηγό επικηρυγμένων Sam Chisolm (Ντένζελ Ουάσινγκτον), έναν Μαύρο, βετεράνο του «εμφυλίου» και πρώην σκλάβο, ο οποίος για κάποιο λόγο, εκτός από τα χρήματα, συμφωνεί να την βοηθήσει. (Ο Ουάσινγκτον εδώ παίρνει τον ρόλο του Μπρύνερ, ακολουθώντας πιστά και τις ενδυματολογικές του επιλογές, φορώντας μαύρα). Εκείνος συγκεντρώνει μια ομάδα από αδίστακτους μισθοφόρους που αποτελούνται από έναν χαρτοπαίκτη, τον Josh Faraday (Chris Pratt), έναν σκοπευτή και μετανοημένο Νότιο, τον Goodnight Robicheaux (Ethan Hawke), έναν μεγαλόσωμο κυνηγό ιχνηλάτη, τον Jack Horne (Vincent D'Onofrio), έναν Ασιάτη δολοφόνο, τον Billy Rocks (Byung-hun Lee, κορεατικής καταγωγής), έναν Μεξικάνο παράνομο, τον Vasquez (Manuel Garcia-Rulfo), και έναν Κομάντσι Ινδιάνο πολεμιστή, τον Red Harvest (Martin Sensmeier, με καταγωγή από Αλάσκα και Ιρλανδία).
Στην ταινία «η γυναίκα και ο μαύρος επιβάλλουν το μέτρο της ηθικής σε έναν κόσμο όπου το κακό εισβάλλει σχεδόν μεταφυσικά και επιβουλεύεται το αγαθό της ιδιοκτησίας», γράφει χαρακτηριστικά συστημική ιστοσελίδα. 

Εδώ τελειώνει και η «αποστολή» τα ταινίας. Το σενάριο έρχεται σε δεύτερη μοίρα. Δεν υπάρχει χώρος για τις εσωτερικές συγκρούσεις των πρωταγωνιστών. Δεν υπάρχει καμία αξέχαστη σκηνή.. Υπάρχει μόνο ο «κακός» Λευκός καταπιεστής και η καλή “multi culti” παρέα των liberators της οποίας ηγείται ένας Μαύρος.

Ακολουθούν "πολιτικώς ορθά" remake.
 
* Στην πρωτότυπη ταινία υπάρχει μια μνημειώδης ατάκα. Όταν ο Μεξικάνος λήσταρχος επισκέπτεται το χωριό, στο οποίο ήδη έχουν εγκατασταθεί οι 7, βλέπει έναν τοίχο που έχουν χτίσει οι κάτοικοι για προστασία και ειρωνευόμενος ρωτάει τον Μπρύνερ: «νομίζεις ότι ο τοίχος σου θα με κρατήσει απ’ έξω;» για να λάβει την απάντηση: «δεν τον χτίσαμε για να σε κρατήσει απ’ έξω, αλλά για να σε κρατήσει μέσα!». Με τον Τραμπ να υπόσχεται ότι θα χτίσει έναν τοίχο στα σύνορα με το Μεξικό, για να αποκλείσει τους Μεξικάνους παράνομους, η φράση αυτή αποκτά νέα διάσταση! Ωχ, μπελάς που είναι οι παλιές ταινίες….


ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγές: εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ κι εδώ

Δευτέρα, 26 Σεπτεμβρίου 2016

ΓΕΡΜΑΝΙΑ: Απίστευτο ρατσιστικό παραλήρημα περιοδικού για γονείς: «Προσέχετε τις οικογένειες λευκών, φυσιολογικών, χαρούμενων ανθρώπων που μαθαίνουν τα παιδιά τους να κρατάνε τις παραδόσεις. Είναι το ίδιο επικίνδυνοι με τους τρομοκράτες»!




Το γερμανικό περιοδικό για γονείς “Baby und Familie” (Μωρό & Οικογένεια) λέει στους αναγνώστες του να προσέξουν τις οικογένειες που είναι «αφανείς» και «χαρούμενες», καθώς όλα αυτά αποτελούν προειδοποιητικά σημάδια ότι είναι «ακροδεξιοί» και άρα «επικίνδυνοι».

Με εικόνες που δείχνουν αποκλειστικά ξανθές γυναίκες και ξανθά παιδιά, το άρθρο αναφέρει ότι «συνηθισμένοι γονείς» πρέπει να αναλάβουν δράση εναντίον «δεξιών οικογενειών» (“rechte familie”) και να καταστήσουν σαφές ότι η ιδεολογία τους δεν έχει θέση στον κόσμο.

Υποστηρίζοντας ότι ο όρος «δεξιά πτέρυγα» «εγείρει ανησυχίες» και φέρνει στο νου «εμπρησμούς κέντρων προσφύγων», σκίνχεντ, και την νεοναζιστική ομάδα NSU (National Socialist Underground) που πραγματοποίησε μια σειρά από βίαιες επιθέσεις εναντίον αλλοδαπών, το «Μωρό & Οικογένεια» σημειώνει ότι οι άνθρωποι «σπάνια την συνδέουν με γυναίκες, οικογένειες και παιδιά».

Αυτό το υψηλής κυκλοφορίας γερμανικό περιοδικό δηλώνει, αυτός «είναι ακριβώς ο μεγάλος κίνδυνος», καθώς αυτοί οι άνθρωποι είναι εξίσου επικίνδυνοι, αν όχι περισσότερο επικίνδυνοι, από τις συμμορίες των ναζί σκίνχεντ. Τα στοιχεία ταυτότητας των δεξιών οικογενειών, υποστηρίζει, είναι ότι είναι οικογένειες «αφανών, ξανθών, χαριτωμένων και δεσμευμένων» ατόμων.

«Πρώτα απ 'όλα, [οι δεξιές οικογένειες] είναι ωραίες και αφοσιωμένες», υποστηρίζει η Michaela Köttig, κοινωνιολόγος και ερευνήτρια του «δεξιού εξτρεμισμού» στο Πανεπιστήμιο Εφαρμοσμένων Επιστημών της Φρανκφούρτης.

Η "ερευνήτρια" της δεξιάς πολιτικής, Eva Prausner, λέει ότι ο τεράστιος κίνδυνος για τις δεξιές οικογένειες είναι ότι φαίνονται φυσιολογικές.

Εξαιτίας αυτού, λέει, πολλοί γονείς έχουν ήδη δημιουργήσει καλές σχέσεις μαζί τους σε σημείο που «δεν είναι πλέον περιθωριοποιημένες και στη χειρότερη περίπτωση, λαμβάνουν υποστήριξη».

Ενώ υπάρχουν διάφοροι τύποι δεξιών οικογενειών, το “Baby und Familie” ισχυρίζεται ότι τα κέντρα ημερήσιας φροντίδας (παιδικοί σταθμοί) θα πρέπει να επιδιώκουν πάντοτε βοήθεια όταν ασχολούνται μαζί τους.

«Η δεξιά έχει πολλές μορφές. Ο ορισμός του τι είναι ακραίο και τι δεν είναι, είναι δύσκολος», λέει, αλλά ισχυρίζεται ότι όλες οι εκδηλώσεις πρέπει να αντιμετωπίζονται, διότι οι δεξιοί θα μπορούσαν να διαδώσουν τις απόψεις τους κατά τη συνάντησή τους με άλλους γονείς στην παιδική χαρά.

Η Heike Radvan του αμφιλεγόμενου Ιδρύματος Amadeu Antonio προειδοποιεί ότι «τα παιδιά των δεξιών γονέων δεν είναι κατ’ ανάγκην διαφορετικά από τα άλλα παιδιά», αλλά λέει ότι είναι συχνά «πολύ υπάκουα» και ίσως να μην μιλούν πολύ.

Παρά τον ισχυρισμό ότι αυτά τα παιδιά δεν είναι ειλικρινή, οι «ειδικοί» από το περιοδικό προειδοποιούν ότι μία σκοτεινή πτυχή της δεξιάς ανατροφής των παιδιών είναι ότι ενσταλάζει την αυτοπεποίθηση στους απογόνους τους.

Το κάνουν αυτό, λέει η Prausner, με την ελπίδα ότι «οι απόγονοί τους αργότερα θα μεταφέρουν με σιγουριά την ιδεολογία τους στον κόσμο».

Η Köttig εξηγεί ότι οι δεξιές οικογένειες δεν είναι σε αντίθεση με τις «συνήθεις οικογένειες» στο ότι διδάσκουν τις δικές τους αξίες. Η σημαντική διαφορά με τις ακραίες δεξιές ομάδες, ωστόσο, είναι ότι αυτές οι αξίες είναι «έντονα προσανατολισμένες στις γερμανικές συνήθειες και παραδόσεις».

Η Prausner λέει, ότι τα «δεξιά παιδιά» γνωρίζουν ότι θα πρέπει να κρατήσουν την οικογενειακή τους ζωή κρυφή, αλλά προσθέτει ότι ένα αποκαλυπτικό σημάδι του δεξιού εξτρεμισμού είναι ότι συνήθως δεν υπάρχουν αμερικανικά λογότυπα στα ρούχα των γονέων τους!

Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν οπτικές ενδείξεις που μπορεί να υποδεικνύουν ότι ένα παιδί είναι από μια δεξιά οικογένεια, επισημαίνει ωστόσο, η «ερευνήτρια». Η Prausner προειδοποιεί ότι, ενώ οι περισσότεροι άνθρωποι δεν θα τους αναγνωρίσουν, «προσεγμένες πλεξούδες και μακριές φούστες» αποτελούν ένα προειδοποιητικό σημάδι ότι ένα παιδί έχει δεξιούς γονείς.

Το άρθρο δίνει μετά «συμβουλές», με μερικούς τρόπους με τους οποίους τα κέντρα ημερήσιας φροντίδας μπορούν να προετοιμαστούν για την περίπτωση που δεξιοί γονείς πάνε να εγγράψουν εκεί τα παιδιά τους. Συμβουλεύει την καθιέρωση μίας πολιτικής και μίας δήλωσης που θα καθορίζει τις «αξίες» του κέντρου.

Οι μητέρες και οι πατέρες πρέπει να συμμετέχουν σε συμβούλια γονέων και να αναλαμβάνουν δράση κατά των δεξιών γονέων, λέει το περιοδικό. Θα πρέπει «να μην φοβούνται να αντιμετωπίσουν τους δεξιούς γονείς άμεσα», αναφέρει.

Ο Thomas Feist, βουλευτής του κυβερνώντος κόμματος της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης (CDU), ζήτησε από την κυβέρνηση να σταματήσει τη χρηματοδότηση του Ιδρύματος Antonio Amadeus, επισημαίνοντας ότι δέχονται και ανταμείβουν απειλές βίας και καταγγελίες ανθρώπων στην ιστοσελίδα του.

Το «Ίδρυμα» Antonio Amadeu (Amadeu Antonio Stiftung) ιδρύθηκε και διευθύνεται από την εβραϊκής καταγωγής αριστερή «ακτιβίστρια», Anetta Kahane. Η Kahane, κατά τη διάρκεια των ετών 1974 - 1982, εργάστηκε ως μυστικός πράκτορας για την Υπηρεσία Ασφαλείας της Ανατολικής Γερμανίας, την γνωστή Στάζι.

Η Kahane έχει δηλώσει ότι είναι ζωτικής σημασίας για την Ευρωπαϊκή Ένωση να αλλάξει η μεταναστευτική πολιτική της προκειμένου να πάψει η ήπειρος να είναι Λευκή.

Πέρσι σε συνέντευξή της στο RT, είπε: «Θα πρέπει να αλλάξουμε πραγματικά την πολιτική της μετανάστευσης στο εσωτερικό της Ευρώπης. Αυτό είναι πολύ σημαντικό, θα πρέπει να προσαρμοστεί το εκπαιδευτικό σύστημα και να προσαρμοστούν όλες οι χώρες μέλη στο ότι δεν είναι πια μόνο λευκοί ή μόνο Σουηδοί ή μόνο Πορτογάλοι ή μόνο Γερμανοί. Είναι πολυπολιτισμικά μέρη του κόσμου». - Διάβασε άρθρο ΕΔΩ.


ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή (από εδώ)

Παρασκευή, 23 Σεπτεμβρίου 2016

«Η Ευρωπαϊκή Ένωση δημιουργήθηκε με σκοπό να καταστρέψει την Ευρώπη και να φέρει την Νέα Παγκόσμια Τάξη». Αποκαλυπική συνέντευξη της Ιταλίδας Ida Magli για το βιβλίο της “Η Ευρωπαϊκή Δικτατορία” (2010)


Η Ida Magli (γεννήθηκε στη Ρώμη το 1925 και πέθανε φέτος, τον Φεβρουάριο του 2016) υπήρξε ανθρωπολόγος, φιλόσοφος, συγγραφέας και ακαδημαϊκός. Συνεργάστηκε για πολλά χρόνια με την εφημερίδα ‘La Repubblica’ και το εβδομαδιαίο περιοδικό ‘L'Espresso’, καθώς και με την εφημερίδα ‘Il Giornale’. Δίδαξε στα μεγαλύτερα πανεπιστήμια της χώρας της και έγραψε εκατοντάδες έργα που αναλύουν τα κοινωνικά φαινόμενα με την μέθοδο της ανθρωπολογικής επιστήμης. Η Magli υπήρξε η πρώτη που χρησιμοποίησε την ανθρωπολογική μέθοδο για την ανάλυση της ευρωπαϊκής κοινωνίας και ιδιαίτερα της ιταλικής, από την αρχαιότητα μέχρι τη σύγχρονη εποχή. Έντονα επικριτική στην Ευρωπαϊκή Ένωση και ιδιαίτερα στην λεγόμενη «ευρωπαϊκή ενοποίηση», στην ‘πολιτική ορθότητα’ (την οποία ονόμαζε «την πιο ριζική μορφή πλύσης εγκεφάλου που οι κυβερνήτες επέβαλαν ποτέ στους υπηκόους τους») και στο πολυπολιτισμικό μοντέλο κοινωνιών (βλ. αναλυτικότερα εδώ).

Συνέντευξη από τον Alessio Cristianini (14 Ιανουαρίου 2011):

1) Υπήρξατε πάντα αντίθετη στο project της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και μόλις δημοσιεύσατε ένα νέο βιβλίο με έναν πολύ άμεσο και σαφή τίτλο: “La Dittatura Europea(«Η Ευρωπαϊκή Δικτατορία»). Γιατί επιλέξατε αυτή την ιστορική στιγμή για να εκτυπώσετε αυτό το νέο βιβλίο;

Το πρώτο μου βιβλίο για την Ευρώπη, που δημοσιεύθηκε το 1997, είχε επίσης έναν πολύ σαφή τίτλο: Contro lEuropa («Εναντίον της Ευρώπης»): εξηγούσε τους λόγους για τους οποίους το έργο της ευρωπαϊκής ενοποίησης ήταν λάθος και ήταν καταδικασμένο να αποτύχει. Επειδή είμαι καθηγήτρια και επιστήμονας - όχι μάντης –θα έπρεπε να χαρώ, επειδή η ανάλυση και οι προβλέψεις που έκανα εκείνη την εποχή ήταν σωστές. Αντ’ αυτού, είμαι γεμάτη θυμό και θλίψη, λόγω της αλαζονείας που έχουν εκείνοι που είναι στην εξουσία: ήθελαν με κάθε κόστος να χτίσουν μια αυτοκρατορία για τους εαυτούς τους, καταστρέφοντας τους υπηκόους τους. Έγραψα αυτό το δεύτερο βιβλίο επειδή έχουμε ακόμα το χρόνο να προειδοποιήσουμε τους Ιταλούς, και όλους τους άλλους λαούς της Ευρώπης - να σωθούν πριν έρθει ο σεισμός. Και ήθελα επίσης να αφήσω στους ιστορικούς του αύριο τα έγγραφα με τα ονόματα εκείνων που έχουν την ευθύνη αυτής της καταστροφής.

2) Κατά τη γνώμη σας, ποια είναι τα πεδία δράσης και οι κρυφοί στόχοι της Ευρωπαϊκής Ένωσης;

Ο στόχος στον οποίον ήδη έχουν φτάσει είναι η μεταβίβαση της εξουσίας κυβέρνησης από τους πολιτικούς στους τραπεζίτες. Κανείς δεν μιλά για τους τραπεζίτες, αλλά η δημοκρατία, στην ουσία, έχει ακυρωθεί, δεδομένου ότι αυτοί δεν έχουν εκλεγεί από τον λαό. Ο δεύτερος στόχος που θέλουν είναι η καταστροφή της Ευρώπης ως πολιτική, οικονομική και πολιτιστική οντότητα. Οι πιο σημαντικές αρνητικές συνέπειες είναι: η μεταναστευτική εισβολή, η απώλεια της αξίας των εθνικών νομισμάτων λόγω της εισαγωγής του Ευρώ, ο εξαναγκασμός για τα προϊόντα στην αγορά, η ακύρωση του ευρωπαϊκού  πολιτισμού με την εισαγωγή των χειρότερων αμερικάνικων συνηθειών: η πολιτική ορθότητα και η απουσία συγκεκριμένης μορφής. Αυτά δεν ήταν οι παράπλευρες απώλειες της διαδικασίας ενοποίησης, αυτά ήταν οι τελικοί στόχοι που επιδιώχθηκαν σκόπιμα. Μόλις ο ευρωπαϊκός πολιτισμός εξαφανιστεί και η εξουσία των τραπεζιτών επεκταθεί στο μεγαλύτερο μέρος του πλανήτη υπό αγγλο-αμερικανική κυριαρχία, στο εγγύς μέλλον ο αδήλωτος στόχος φαίνεται να είναι μία Νέα Παγκόσμια Τάξη. Αυτό σημαίνει μία γλώσσα, ένα νόμισμα, μία θρησκεία, μία κουλτούρα. Αλλά πιστεύω ότι η παγκοσμιοποίηση θα ακυρώσει όλες τις δημιουργικές δυνατότητες του ανθρώπινου νου, και ως εκ τούτου, αυτό δεν μπορεί να είναι ο τελικός στόχος έξυπνων ανθρώπων όπως είναι οι Τέκτονες τραπεζίτες που κρατούν την μοίρα του κόσμου στα  χέρια τους. Νομίζω ότι αυτό είναι μόνο το μέσο για την επίτευξη ενός έργου, το οποίο δεν ξέρω τι είναι.

3) Πόσο σημαντικό είναι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, του οποίου τα μέλη εκλέγονται από τους πολίτες, όπως διαβάζουμε στην επίσημη σελίδα του δικτυακού τόπου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου;

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν έχει καμία απολύτως σημασία. Λειτουργεί απλά για να συντηρεί τη φαντασία της ύπαρξης ενός ευρωπαϊκού κράτους, απλά για να εξαπατούν τους ανθρώπους. Και, φυσικά, χρησίμευσε για να πολλαπλασιαστούν πλούσιες θέσεις εργασίας για τους ηγέτες των εθνικών κομμάτων, έτσι ώστε τα κόμματα να μπορούν να τοποθετήσουν τους δικούς τους σε αυτές τις θέσεις διοίκησης και για να απορροφούν ένα τεράστιο ποσό δημοσίου χρήματος (η Ευρωπαϊκή Ένωση χρηματοδοτείται με ένα μέρος του ΦΠΑ όλων των κρατών μελών). Μπορούν να ξοδεύουν αυτά τα χρήματα, όπως τους αρέσει. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο υπάρχουν τόσα πολλά περίεργα στους ευρωπαϊκούς κανονισμούς: αυτοί ήταν απλοί άνθρωποι που χάνουν το κεφάλι τους επειδή ζουν σε ένα κόσμο που δεν έχει καμία γλώσσα (27 διαφορετικές γλώσσες απλά σημαίνει ότι δεν μπορούν να επικοινωνήσουν), έχουν ένα τεράστιο πλούτο και εξουσία, αλλά δεν ξέρουν πώς να την χρησιμοποιήσουν.

4) Ποιος κυβερνά την Ευρωπαϊκή Ένωση; Ποιος παίρνει τις αποφάσεις που τόσο δραματικά μας επηρεάζουν;

Αυτοί που χειρίζονται τα οικονομικά και οι τραπεζίτες. Περίπου είκοσι άνθρωποι όλοι κι όλοι. Και πρέπει να λάβουμε υπόψη το γεγονός ότι όλοι ανήκουν στην Μασονία ή σε άλλες πολύ ισχυρές Λέσχες όπως η Bilderberg, η Τριμερής Επιτροπή και το Ινστιτούτο Aspen. Αυτές οι Λέσχες υποστηρίζουν την καριέρα των λίγων πολιτικών που είναι υπεύθυνοι να τραβούν την προσοχή των ανθρώπων από τους τραπεζίτες, παίρνοντας τις θέσεις τους (όπως ο κ. Ciampi, πρώην Διοικητής της Τράπεζας της Ιταλίας, ο οποίος έγινε πρόεδρος της Ιταλικής Δημοκρατίας). Όλη αυτή η φασαρία που κάνουν οι πολιτικοί για τα πιο περίεργα πράγματα χρησιμεύει για να τραβηχτεί η προσοχή του κοινού από τα πραγματικά προβλήματα, και να πείσουν τους λαούς ότι αν δεν υπακούσουν στους τραπεζίτες θα πνιγούν. Αυτός είναι ο κύριος λόγος για τον οποίο η Αριστερά είναι σιωπηλή: είναι αδύνατο να προσποιούνται ότι στέκονται μαζί με την εργατική τάξη, ενώ στηρίζουν τα συμφέροντα των τραπεζιτών.

5) Η Συνθήκη της Λισσαβόνας. Μπορείτε να εξηγήσετε εν συντομία ποιο είναι το τελικό αντικείμενο της αμφιλεγόμενης και τόσο μυστηριώδους συνθήκης; Τι πρόκειται να αλλάξει; Και γιατί ήταν τόσο σημαντικό να την επικυρώσουν; Είναι πραγματικά χρήσιμη για να δουλέψει η διευρυμένη Ευρωπαϊκή Ένωση; Είναι αλήθεια ότι η Συνθήκη επανεισάγει την θανατική ποινή στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης;

Ο τελικός στόχος εν μέρει χάθηκε, επειδή ήθελαν να «συνταγματικοποιήσουν» τις συνθήκες που είχαν υπογραφεί πριν, προκειμένου να τις κάνουν ιερές και απαραβίαστες. Αλλά τα λαϊκά δημοψηφίσματα απέρριψαν το Σύνταγμα, και αυτό επιβεβαίωσε ότι η ευρωπαϊκή ενοποίηση πραγματοποιήθηκε παρά τη θέληση των λαών. Η αίσθηση του «μυστηρίου» που την περιβάλλει οφείλεται στους ηθικούς και πνευματικούς υπαινιγμούς που ήταν μεταμφιεσμένοι κάτω από μια αινιγματική γλώσσα που οι απλοί άνθρωποι δεν μπορούν να καταλάβουν, αλλά μπορεί να ερμηνευθεί από τους «ιερείς» που εμπλέκονται. Στη Συνθήκη της Λισαβόνας είχε συμπεριληφθεί ο Χάρτης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου ως υποχρεωτικό όργανο εξουσίας, αρχίζοντας από το λεγόμενο "Δικαίωμα στη Ζωή". Έκαναν διάφορες διακρίσεις, που οδήγησαν τελικά στη δυνατότητα να υπάρχει θανατική ποινή «για πράξεις που γίνονται σε καιρό πολέμου ή επικείμενου κινδύνου πολέμου». Αρχικά, η φράση αυτή ανήκε στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και όχι στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά στη συνέχεια εισήχθη λαθραία στη Συνθήκη της Λισαβόνας. Τα άρθρα αυτά διαπλέκονται το ένα με το άλλο με τέτοιο τρόπο ώστε να μην μπορώ να πω με βεβαιότητα αν πραγματικά η Συνθήκη της Λισαβόνας έχει επαναφέρει την θανατική ποινή: κατά πάσα πιθανότητα το κάνει ή καλύτερα να πούμε ότι θέλουν να την επαναφέρουν χωρίς να το δηλώνουν ανοιχτά. Εξαρτάται από το πώς θα θελήσουν να εφαρμόσουν αυτόν τον κανόνα οι νομικοί.

6) Ενώ συμβαίνουν αυτά, τα media σιωπούν. Γιατί;

Αυτό είναι το πιο δύσκολο πρόβλημα προς επίλυση, ακόμα κι αν είναι η κύρια αιτία της κατάστασης πλήρους ανικανότητας στην οποία ζούμε. Αυτό είναι το πιο τρομακτικό. Δειλία, άγνοια, δωροδοκία, βλακεία; Όλα αυτά τα στοιχεία εμπλέκονται. Αλλά μου φαίνεται αδύνατο κανένας δημοσιογράφος, κανένας διαμορφωτής γνώμης να μην έχει μείνει υγιής, τώρα που υπάρχουν διαφορετικοί τρόποι επικοινωνίας σήμερα. Δυστυχώς, το γεγονός ότι ο έντυπος Τύπος σιωπά, κάνει τις φωνές στο διαδίκτυο ασθενέστερες, ακόμη και αν είναι εξαιρετικά δραστήριες. Μπορώ να αναφέρω ως παράδειγμα το γεγονός ότι όλοι γνωρίζουν στην ‘Corriere del la Sera’ το βιβλίο μου εκδίδεται από τον ίδιο εκδότη και ότι σε ένα κεφάλαιο μιλάω για την σημαία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία είναι κοντά στο όνομα της εφημερίδας. Αλλά κανείς στην Corriere δεν μίλησε για το βιβλίο μου ή έγραψε μια κριτική, ούτε καν να για το επικρίνει.
7) Πώς ζείτε και εργάζεστε, ενώ αποφασίσατε να πάρετε μια τέτοια ισχυρή δημόσια θέση ενάντια σε ένα έργο που αφορά συμφέροντα και δυνάμεις εξαιρετικά ισχυρές;

Ζω και εργάζομαι όπως έκανα πάντα. Ναι, έκανα μια μεγάλη προσπάθεια να γράψω αυτό το βιβλίο και να το υπογράψω με το όνομά μου, κάτι που δεν έκανα ποτέ πριν. Μέσα από το δικό μου πάθος ήθελα να κάνω τους Ιταλούς να κατανοήσουν και να αισθανθούν πόσο επείγουσα και δραματική είναι η παρούσα κατάσταση. Ελπίζω ότι κάποιος θα συμφωνήσει μαζί μου, σπάζοντας τη σιωπή του και θα διαδώσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τις σκέψεις που κατέγραψα. Αν υπήρχαν, ανάμεσα σε αυτούς που έχουν τη δυνατότητα και την υποχρέωση να το κάνουν, 10 ή 20 άτομα σαν εμένα, που θα φώναζαν πως είναι η πραγματικότητα, οι περίφημες «ισχυρές δυνάμεις» θα είχαν γίνει πολύ ασθενέστερες. Η δύναμή τους προέρχεται από το γεγονός ότι όλοι τους - και ειδικά οι δημοσιογράφοι - βοηθούν να μείνουν μυστικά ακόμα και τα πιο βασικά τους στοιχεία. Ένα παράδειγμα: πόσοι Ιταλοί ξέρουν πραγματικά ότι η «Τράπεζα της Ιταλίας» δεν είναι Τράπεζα «της Ιταλίας», επειδή ανήκει σε εξαιρετικά πλούσιους ιδιώτες, συμπεριλαμβανομένου του κ. Draghi (Διοικητής - τότε - της Τράπεζας της Ιταλίας και σήμερα Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας) και όχι στο ιταλικό κράτος; Και ότι το ίδιο συμβαίνει με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, που κυριαρχεί τη ζωή μας τώρα;

8) Βρισκόμαστε σε ένα αδιέξοδο ή έχουμε ακόμα χρόνο να διαφύγουμε; Τι νομίζετε ότι θα συμβεί;

Ναι, πιστεύω ότι μπορούμε να διαφύγουμε. Πρέπει αμέσως να επιστρέψουμε στη νομισματική μας κυριαρχία βγαίνοντας από το ευρώ, όπως προτάθηκε από τον πρώην υπουργό και οικονομολόγο Paolo Savona. Αν δεν θέλουμε να εγκαταλείψουμε την Ευρωπαϊκή Ένωση, τουλάχιστον θα πρέπει να αναστείλουμε τη Συνθήκη Σένγκεν, να αποκαταστήσουμε τα εθνικά σύνορα και να ασκούμε έλεγχο πάνω σε ανθρώπους και αγαθά. Το πρόβλημα είναι ότι στην Ιταλία κανένας πολιτικός δεν εξέφρασε ποτέ αρνητική γνώμη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και η βούληση του λαού για το θέμα αυτό δεν ελήφθη υπόψη. Τέλος, τώρα που το ευρώ είναι στα πρόθυρα της κατάρρευσης όλοι κατάλαβαν αυτό που ο (δημοσιογράφος) Lucio Caracciolo εννοούσε όταν έγραψε «Η Ευρώπη είναι μια μπλόφα». Ίσως κάποιο ιταλικό Κόμμα θα μπορούσε να αρχίσει να κάνει κάτι. Για παράδειγμα, το κόμμα του Μπέπε Γκρίλο ή το κόμμα του Antonio di Pietro (ο πρώην εισαγγελέας της υπόθεσης «Καθαρά Χέρια», που ίδρυσε το κεντρώο και «κατά της διαφθοράς» κόμμα “Italia dei Valori”, «Ιταλία των Αξιών»): ένα από τα μέλη του είναι ο Lannutti, ο συγγραφέας του “La Repubblica dei banchieri” («Η Δημοκρατία του τραπεζίτη»). Και ίσως, επίσης, η Λίγκα (του Βορρά) και το κόμμα του Magdi Cristiano Allam (αιγυπτιακής καταγωγής χριστιανός δημοσιογράφος και ευρωβουλευτής που προσχώρησε στο εθνικο-συντηρητικό ευρωσκεπτικιστικό κόμμα “Fratelli d'Italia – Alleanza Nazionale”) που ήρθε σε επαφή μαζί μου εξαιτίας αυτού του βιβλίου. Αν αρχίσουμε να μιλάμε γι’ αυτό ανοιχτά, και καταλάβαιναν ότι υπάρχει μεγάλη συναίνεση απόψεων, αυτό θα τους βοηθούσε να μιλήσουν δημόσια Ναι, θα υπάρξει κάποιο κόστος, αλλά δεν είναι τίποτα σε σύγκριση με το βρόχο που μας πνίγει, καθώς και την ρωγμή που σίγουρα μας περιμένει αύριο. Αυτή η ρωγμή θα έρθει σίγουρα, γιατί η Ευρωπαϊκή Ένωση δημιουργήθηκε με σκοπό να καταστρέψει την Ευρώπη. Δεν ξέρω πώς θα τελειώσει αυτό, γιατί μας κυβερνούν άνθρωποι που μας εξαπάτησαν και μας πρόδωσαν - τραπεζίτες και πολιτικοί μαζί - από την αρχή της Ιταλικής Δημοκρατίας, όταν γράφτηκε το άρθρο 11 του Συντάγματος που μας αφαιρεί την ανεξαρτησία. Ήταν ένας τραπεζίτης, ο Luigi Einaudi (1874 – 1961, ο Διοικητής της Τράπεζας της Ιταλίας εκείνη την εποχή), που το υπαγόρευσε. Μέχρι σήμερα δεν άκουσα έναν πολιτικό να προτείνει την κατάργηση του άρθρου 11. 

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή

Frauke Petry: Το “refugees welcome” έχει γίνει η νέα θρησκεία στη Γερμανία

Το “refugees welcome” έχει γίνει η νέα θρησκεία στη Γερμανία, καταγγέλλει η Frauke Petry, η ηγέτης του κόμματος «Εναλλακτική για τη Γερμανία» (AFD). 

Η Petry λέει ότι πολλοί Γερμανοί είναι τόσο τυφλωμένοι από αυτή την υπερβολική επιθυμία να βοηθήσουν τους πάντες στον κόσμο, ώστε δεν μπορούν να δουν ότι πολλοί από εκείνους που προσπαθούν να βοηθήσουν, ειδικότερα οι μουσουλμάνοι, δεν μοιράζονται τις γερμανικές αξίες σε σχέση με τις μειονότητες, τη θρησκευτική ελευθερία ή τα δικαιώματα των γυναικών, αναφέρει η γερμανική Die Welt.

«Τα επιτεύγματα της Μεταρρύθμισης και του Διαφωτισμού βρίσκονται σε κίνδυνο», λέει η Petry και σημειώνει ότι η ελευθερία όλων των πολιτών κινδυνεύει σοβαρά λόγω της μαζικής μετανάστευσης ανθρώπων από μουσουλμανικές χώρες οι οποίοι δεν μπορούν να μοιραστούν τις ίδιες αξίες του Διαφωτισμού.

«Στη Μέση Ανατολή, με εξαίρεση το Ισραήλ, δεν υπάρχει θρησκευτική ελευθερία», δήλωσε η Petry, προσθέτοντας ότι "αυτός ο τρόπος σκέψης υποστηρίζεται τώρα από τη Γερμανία".

Σύμφωνα με διάφορες δημοσκοπήσεις, οι μουσουλμάνοι στη Γερμανία, κυρίως αυτοί της μεγάλης τουρκικής διασποράς, υποστηρίζουν το θρησκευτικό ισλαμικό δίκαιο έναντι του γερμανικού δικαίου, όπως έδειξε με μια δημοσκόπηση, όπου μέχρι το ήμισυ του συνόλου των Τούρκων στη Γερμανία βλέπει νόμο της Σαρία υπέρτατο του γερμανικού δικαίου.

Παραθέτοντας αυτές τις δημοσκοπήσεις, η Petry υποστήριξε τους κινδύνους για την γερμανική κοινωνία και υπογράμμισε την επικράτηση των ξένων ιμάμηδων και των χρημάτων που ρέουν στα γερμανικά τζαμιά από χώρες όπως η Τουρκία και η Σαουδική Αραβία. Η χρηματοδότηση από το εξωτερικό έχει επίσης κατηγορηθεί σε μεγάλο βαθμό για την αύξηση του αριθμού των ριζοσπαστικών σαλαφιστών στη χώρα, ο οποίος έχει σχεδόν διπλασιαστεί τα τελευταία τρία χρόνια.

Η AFD, όπως και περισσότερο από το ήμισυ των πολιτών της Γερμανίας, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, λέει ότι το Ισλάμ δεν ανήκει στο γερμανικό πολιτισμό. Η Petry επισήμανε ότι η ίδια και το κόμμα της δεν έχουν κανένα πρόβλημα με τους μουσουλμάνους οι οποίοι ενσωματώνονται στην κοινωνία και ασκούν τα της θρησκείας τους ιδιωτικά, αλλά το κόμμα αντιτίθεται σε απροκάλυπτα δημόσιες επιδείξεις όπως κλήσεις σε προσευχή, μιναρέδες, και το ισλαμικό πέπλο που καλύπτει όλο το πρόσωπο.

Όταν ρωτήθηκε αν πιστεύει ότι οι δηλώσεις της και το κόμμα της είναι λαϊκίστικα, απάντησε ότι ο λαϊκισμός σήμαινε τη βούληση του λαού. Ο λαϊκισμός, εξήγησε, δεν είναι μια βρώμικη λέξη και είπε: «κάνουμε πολιτική για το λαό». Κατά τη διάρκεια της εκστρατείας για τις εκλογές στο Βερολίνο, η Petry είπε ότι θέλει η AFD να αντικαταστήσει την Χριστιανοδημοκρατική Ένωση (CDU), της Μέρκελ ως το πραγματικό «κόμμα του λαού».

Βίντεο - "This is our future!"



ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΣΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή