Ο ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ (ΚΟ) ξημεροβραδιάζεται για να βρει, να μεταφράσει και να παρουσιάσει ειδήσεις και άρθρα συμβατά με την θεματολογία του, χωρίς απαραίτητα να ταυτίζεται μαζί τους. Το ίδιο ισχύει και για τα παρατιθέμενα links. Σχόλια και παρεμβάσεις του ΚΟ είναι σε χρώμα ερυθρό. Αν ψάχνεις για mainstream ειδησεογραφία και άποψη, ήρθες στο λάθος μέρος.

got democracy?

got democracy?

apathy

apathy

Τρίτη, 5 Μαΐου 2015

ΓΕΡΜΑΝΙΑ: Σύστημα τηλεχειρισμού ανθρώπων


Για μερικές ημέρες, το περασμένο καλοκαίρι, μια ομάδα μαθητών περπάτησε μέσα σε ένα πάρκο, το οποίο βρίσκεται πίσω από το Πανεπιστήμιο του Ανόβερο στη Γερμανία.

Καθένας από τους μαθητές περπάτησε χωρίς συνοδεία, αλλά ακολούθησε την ίδια ακριβώς διαδρομή όπως και υπόλοιποι: έστριψε στις ίδιες στροφές, περπάτησε την ίδια απόσταση. Για αυτούς ήταν κάτι το περίεργο, αφού είχαν παντελή άγνοια για το που πήγαιναν.

Αντ' αυτού, τα βήματά τους προσδιορίζονταν μέσω ενός τηλεφώνου, ο χρήστης του οποίου βρισκόταν 10 βήματα πίσω τους, στέλνοντας εντολές μέσω της τεχνολογίας Bluetooth σε ηλεκτρόδια που ήταν συνδεδεμένα στα πόδια τους.

Τα ηλεκτρόδια έδιναν σήμα στους μυες των ποδιών των μαθητών, καθοδηγώντας τα βήματά τους, χωρίς αυτοί να κάνουν καμία συνειδητή προσπάθεια.

Ο Μαξ Φάιφερ, του Πανεπιστημίου του Ανόβερο, ήταν ο οδηγός τους. Μέσω του πειράματός του, ο Φάιφερ ήταν σε θέση να κατευθύνει το ηλεκτρικό ρεύμα στους ραπτικούς μυες των μαθητών, οι οποίοι είναι οι μεγαλύτεροι στο ανθρώπινο σώμα και εκτείνονται από το εσωτερικό του γονάτου έως την πάνω μέρος της εξωτερικής πλευράς του μηρού. Όταν ο μυς αυτός συστέλλεται, ωθεί το πόδι προς τα έξω και μακριά από το σώμα. Ο Φαίφερ ευελπιστεί ότι το σύστημα αυτό θα διευρύνει τον νου των ανθρώπων και για άλλα πράγματα, όπως να περπατούν χωρίς να πρέπει να σκέφτονται που πρέπει να πάνε, δίνοντάς τους την ευκαιρία να κάνουν παράλληλα άλλα πράγματα ή απλά να απολαμβάνουν το περιβάλλον γύρω τους. Οι τουρίστες, παραδείγματος χάριν, θα μπορούσαν να επικεντρώνονται στα αξιοθέατα μιας περιοχής, ενώ καθοδηγούνται ανεπαίσθητα.

Όπως αναφέρεται σε άρθρο του περιοδικού New Scientist, ο Φάιφερ εξήγησε ότι τα ηλεκτρόδια προκαλούν ένα αίσθημα μουδιάσματος, το οποίο, ωστόσο, μειώνεται όσο περισσότερο χρησιμοποιεί κάποιος το σύστημα.

Οι εθελοντές ανέφεραν ότι ένιωθαν άνετα με το γεγονός ότι το σύστημα αναλάμβανε τον έλεγχο των ποδιών τους, αλλά μόνο επειδή ήξεραν ότι μπορούσαν να αναλάβουν και πάλι τον έλεγχο ανά πάσα στιγμή.

Ένας από τους εθελοντές παρομοίασε το σύστημα του Φάιφερ με την αίσθηση που δίνει ο «αυτόματος πιλότος» (cruise control) ενός αυτοκινήτου, όπου ο οδηγός έχει τη δυνατότητα να πάρει τον έλεγχο του αυτοκινήτου όταν το επιθυμεί.

«Οι αλλαγές στην κατεύθυνση συνέβησαν υποσυνείδητα», δήλωσε ένας άλλος εθελοντής.

Κατά τη διάρκεια του πειράματός του ο Φάιφερ κατεύθυνε τους εθελοντές χειροκίνητα, ωστόσο στα σχέδιά του είναι να ενσωματώσει τον μηχανισμό αυτόν σε άλλες εφαρμογές, όπως παραδείγματος χάριν, σε εφαρμογές πλοήγησης, οι οποίες θα μπορούσαν να καθοδηγούν τους χρήστες χωρίς να χρειάζεται να κοιτάζουν συνέχεια το κινητό τους για καθοδήγηση.

«Όταν χρησιμοποιώ τους χάρτες του Google (Google maps) για να πάω κάπου, έχω συνέχεια το κινητό μου στο χέρι, ώστε να βλέπω που πρέπει να πάω», δήλωσε ο Φάιφερ. «Σκοπός μας είναι να καταργήσουμε αυτή τη διαδικασία πλοήγησης και απλά να πω ‘θέλω να πάω εκεί' και να φτάσω εκεί που επιθυμώ», πρόσθεσε ο ίδιος.

Συνέχισε δε λέγοντας ότι το σύστημα αυτό θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την καθοδήγηση ενός πλήθους και όχι μόνο για ένα μόνο άτομο. «Φανταστείτε τους ανθρώπους που επισκέπτονται ένα μεγάλο γήπεδο ή θέατρο να καθοδηγούνται με αυτόν τον τρόπο ή να εκκενώνουν το γήπεδο με τον πιο αποτελεσματικό τρόπο σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης», αναφέρει η ομάδα του Φάιφερ στην έκθεσή της η οποία θα παρουσιαστεί στο συνέδριο CHI που θα πραγματοποιηθεί αυτή την εβδομάδα στη Σεουλ της Νότιας Κορέας.

Ο Έβαν Πεκ, ερευνητής του Πανεπιστημίου Bucknell της Πενσιλβάνια των ΗΠΑ, δήλωσε ότι το σύστημα του Φάιφερ θα μπορούσε να «απελευθερώσει» τους χρήστες από τα κινητά τους τηλέφωνα.

«Αναπτύσσουμε νέες, υπέροχες τεχνολογίες, οι οποίες όμως απαιτούν σχεδόν όλη μας την προσοχή», δήλωσε ο Πεκ. «Αναπτύσσουμε ένα σύστημα πλοήγησης, ωστόσο αναγκαζόμαστε να το κοιτούμε συνέχεια. Σκοπός αυτού του συστήματος είναι να επιτρέπει στους ανθρώπους να επικεντρώνονται σε ό,τι επιθυμούν. Είναι εφικτό πλέον», πρόσθεσε ο ίδιος.

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή

ΗΠΑ: Νέα σούπερ εβραϊκή «επιτροπή πολιτικής δράσης» από τον γιό του Σόρος



Ο γιος του Τζωρτζ Σόρος, ο Άλεξ, είναι ο επικεφαλής μιας νέας σούπερ PAC (political action committee, δηλ. επιτροπή πολιτικής δράσης, κοινώς λόμπι, που μαζεύει λεφτά και χρηματοδοτεί διάφορες πολιτικές καμπάνιες) που θα είναι προσανατολισμένη στους λίμπεραλ Εβραιοαμερικάνους - και που πρόκειται να επικεντρωθεί περισσότερο σε εσωτερικά θέματα παρά σε θέματα για το Ισραήλ, αναφέρει η Politico.

Η νέα PAC με το όνομα “Bend the Arc” φέρεται να είναι η πρώτη εβραϊκή σούπερ PAC που δεν θα έχει ζητήματα που σχετίζονται με το Ισραήλ στην πρώτη προτεραιότητα, επιλέγοντας να επικεντρωθεί αντ’ αυτού σε θέματα όπως η μετανάστευση, οι «γάμοι» των ομοφυλοφίλων και η εισοδηματική ανισότητα.

«Ένας από τους λόγους πίσω από αυτό είναι ότι [οι άλλες εβραϊκές ομάδες] δεν αντιπροσωπεύουν πραγματικά τις απόψεις της αμερικανικής εβραϊκής κοινότητας», δήλωσε ο διευθυντής της PAC, Hadar Susskind.

Ο 29χρονος Alex Soros, δεν έχει ακόμη ζητήσει από τον πατέρα του να συνεισφέρει οικονομικά, αλλά στους χορηγούς ήδη ανήκουν οι Marc Baum, Paul Egerman και Terry Winograd.

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή

Δευτέρα, 4 Μαΐου 2015

Το ένστικτο επιβίωσης των Ευρωπαίων το ονόμασαν «ισλαμοφοβία»


Όταν το ισλάμ είναι δυνατό. Όχλος μουσουλμάνων καίει συνοικίες χριστιανών στο Πακιστάν. Προσεχώς στην Ευρώπη

Ζητήματα όπως είναι η ανέγερση τζαμιών και μιναρέδων και η χρήση καλυμμάτων κεφαλής (π.χ. niqab, burqa) και άλλων θρησκευτικών συμβόλων του Ισλάμ έχουν χωρίσει ιδεολογικά τους πολίτες των Ευρωπαϊκών κρατών σε δύο αντίπαλα στρατόπεδα: σ' αυτούς που επιθυμούν να διατηρήσουν την ιδιαιτερότητα του δυτικού πολιτισμού και σ' αυτούς που δεν αντιτίθενται στην εισαγωγή νέων πολιτισμών και θρησκειών. Η αντιπαράθεση επί των ανωτέρω ζητημάτων έχει οδηγήσει στην έκδοση σχετικών διοικητικών πράξεων και δικαστικών αποφάσεων και τα ΜΜΕ προβάλλουν εκτενώς αποφάσεις του ΕΔΔΑ που σχετίζονται με τη θρησκευτική ελευθερία των μουσουλμάνων στην Ευρώπη. Για παράδειγμα, πρόσφατα το ΕΔΔΑ έκρινε συμβατό με την ΕΣΔΑ γαλλικό νόμο του 2010 που προέβλεπε ότι «κανείς δεν μπορεί στον δημόσιο χώρο να φορά ένδυμα που αποσκοπεί στην απόκρυφη του προσώπου του».

Ανεξάρτητα από το αν το ΕΔΔΑ κρίνει συμβατές ή ασύμβατες με την ΕΣΔΑ τέτοιου είδους εθνικές διατάξεις, δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι οι μιναρέδες, τα τζαμιά και τα καλύμματα κεφαλής αποτελούν μόνο εξωτερικές εκφάνσεις του Ισλάμ, οι οποίες ξενίζουν ή και ενοχλούν μεγάλο ποσοστό Ευρωπαίων. Πιθανή απαγόρευση της εξωτερίκευσης του Ισλάμ - που επιτυγχάνεται περιστασιακά και αποσπασματικά - δεν είναι ικανή να καλύψει τη βαθύτερη και απόλυτη ασυμβατότητα μεταξύ της Δύσης και του Ισλάμ ούτε να αποτελέσει ανάχωμα στον εξισλαμισμό της Ευρώπης. Η ανωτέρω ασυμβατότητα γίνεται συνειδητά ή ασυνείδητα αντιληπτή από τους Ευρωπαίους, οι οποίοι αντιλαμβάνονται ότι απειλούνται από την επέκταση του Ισλάμ, ασχέτως του αν δικαιολογούν τις αντιδράσεις τους προβάλλοντας συγκεκριμένα νομικά επιχειρήματα, ή στηριζόμενοι στα ενδόμυχα συναισθήματά τους, ή στο ένστικτο της επιβίωσης.

Κατά την άποψη του γράφοντος, στην πραγματικότητα, οι αντιδράσεις των Ευρωπαίων στο μέρος, ήτοι στις εξωτερικές εκφάνσεις του Ισλάμ, οφείλονται στην αντίδρασή τους στο όλον, ήτοι στο Ισλάμ ως πολιτικό, οικονομικό και νομικό σύστημα. Η λεγόμενη «Ισλαμοφοβία» δεν είναι μία ιδεολογία που στρέφεται αναίτια κατά του Ισλάμ, αλλά έκφραση του ενστίκτου επιβίωσης των Ευρωπαίων, που έχουν συνειδητοποιήσει τον κίνδυνο από την επέκταση του Ισλάμ.

Με άλλα λόγια, γενεσιουργό λόγο κινδύνου για τον δυτικό πολιτισμό δεν αποτελούν οι μιναρέδες, τα τζαμιά ή η χρήση της burqa, αλλά η κοσμοθεωρία που αυτά συμβολίζουν και εξωτερικεύουν. Ακόμα κι αν αυτά απαγορευτούν, ο ισλαμικός φονταμενταλισμός, είτε ειρηνικός είτε βίαιος, που επιδιώκει να εξισλαμίσει τον δυτικό κόσμο επιβάλλοντας τη Σαρία, θα εξακολουθήσει να αποτελεί κίνδυνο.

Το γεγονός ότι το Ισλάμ κάνει επιθετική διείσδυση στην Ευρώπη είναι αναμφισβήτητο. Αυτή η επιθετικότητα δεν είναι επιλογή των τωρινών θρησκευτικών και πολιτικών ηγετών των ισλαμικών κρατών, αλλά στοιχείο της φύσης του Ισλάμ. Είτε ειρηνικά είτε με πόλεμο, το Ισλάμ επιδιώκει την εξάπλωση και κυριαρχία του σε όλο τον κόσμο. Αυτό προκύπτει τόσο από ισλαμικούς κανόνες που ρυθμίζουν την καθημερινή ζωή και τις σχέσεις των πολιτών και οδηγούν στον προσηλυτισμό «απίστων» - όπως είναι η απαγόρευση των μουσουλμάνων να αλλάζουν θρήσκευμα, η παραβίαση της οποίας τιμωρείται με την ποινή του θανάτου, με αποτέλεσμα ο μόνος δρόμος για οποιονδήποτε μη-μουσουλμάνο να παντρευτεί με μουσουλμάνο είναι να ασπαστεί πρώτα το Ισλάμ - όσο και από ισλαμικούς κανόνες που ρυθμίζουν ζητήματα διεθνών σχέσεων των ισλαμικών κρατών - όπως είναι η τζιχάντ που έχει ως στόχο την "παγκόσμια ειρήνη" που θεωρείται ότι θα επέλθει με τον εξισλαμισμό όλης της ανθρωπότητας. Η δημογραφική έκρηξη των ισλαμικών κρατών και η μετανάστευση μουσουλμάνων στην Ευρώπη οδηγεί επίσης στον προοδευτικό εξισλαμισμό της. Η επεκτατική διείσδυση του Ισλάμ προκαλεί τη λεγόμενη «Ισλαμοφοβία», που δεν μπορεί να αποδοθεί σε στερεότυπα των γηγενών Ευρωπαίων σε βάρος των μουσουλμάνων, αλλά προκύπτει από δηλώσεις και πράξεις μουσουλμάνων ηγετών, όπως η δήλωση του Ερντογάν: «Η δημοκρατία μας είναι μόνο το τραίνο στο οποίο επιβαίνουμε μέχρι να επιτύχουμε τον στόχο μας. Τα τζαμιά είναι οι στρατώνες μας, οι μιναρέδες είναι οι ξιφολόγχες μας, οι τρούλοι τα κράνη μας και οι πιστοί οι στρατιώτες μας».

Με δεδομένο ότι τα περισσότερα κράτη της Ευρώπης είναι ισχυρά στρατιωτικά και ικανά να αντιμετωπίσουν έναν Ιερό Πόλεμο, μεγαλύτερο κίνδυνο στην εποχή μας αποτελεί η ειρηνική διείσδυση του Ισλάμ στην Ευρώπη, μέσω της μετανάστευσης και του προσηλυτισμού. Η αύξηση των μουσουλμανικών πληθυσμών στην Ευρώπη έχει οδηγήσει στη συνύπαρξη του δυτικού πολιτισμού και του Ισλάμ, όχι όμως χωρίς αντιπαραθέσεις. Ιστορικά, η συνύπαρξη δύο ασύμβατων μεταξύ τους συστημάτων στον ίδιο γεωγραφικό χώρο αργά ή γρήγορα οδηγεί σε σύγκρουση μεταξύ τους, αποτέλεσμα της οποίας είναι η κυριαρχία του ενός εκ των δύο. Τέτοια είναι στη σύγχρονη εποχή η περίπτωση της Ευρώπης που απειλείται από τον εξισλαμισμό. Ο Huntington  ήδη από το 1993 είχε προβλέψει σε άρθρο του ότι οι πόλεμοι στο μέλλον δεν θα γίνονται μεταξύ κρατών αλλά μεταξύ πολιτισμών, υποστηρίζοντας ότι: «Οι μεγάλες διαιρέσεις της ανθρωπότητας και η κυρίαρχη πηγή συγκρούσεων θα είναι οι πολιτισμικές. Τα κράτη- έθνη θα παραμείνουν οι πιο ισχυροί δρώντες στις διεθνείς υποθέσεις, αλλά οι βασικές συγκρούσεις της διεθνούς πολιτικής θα προκύψουν μεταξύ εθνών και ομάδων διαφορετικών πολιτισμών. Η σύγκρουση των πολιτισμών θα κυριαρχήσει στην παγκόσμια πολιτική. Οι διαχωριστικές γραμμές μεταξύ των πολιτισμών θα είναι οι γραμμές μάχης του μέλλοντος». Δύο δεκαετίες μετά φαίνεται ότι η πρόβλεψή του επαληθεύεται.

Από το βιβλίο "Μιναρέδες - Οι λόγχες του Ισλάμ στην Ευρώπη", (εκδόσεις «ΘΟΥΛΗ», 2014) του Χρήστου Τσιαχρή, δικαστικού λειτουργού του Δικαστικού Σώματος Ενόπλων Δυνάμεων, σελ. 143 – 147

Παρασκευή, 1 Μαΐου 2015

Είναι «αντιχριστιανικό» να ασκούμε κριτική στην μαζική λαθρομετανάστευση;

ΚΟ: Σημείο των καιρών. Στο θέμα της ανεξέλεγκτης μαζικής λαθρομετανάστευσης, οι χριστιανικές εκκλησίες του δυτικού κόσμου σήμερα, τείνουν να μετατραπούν σε κάτι σαν ΜΚΟ – χρήσιμα εργαλεία της κοινωνικής μηχανικής του συστήματος. Στο να χειραγωγούν δηλαδή τις μάζες, ώστε όχι μόνο να δεχτούν αδιαμαρτύρητα την εισβολή των λαθρομεταναστών, αλλά και να την υποστηρίζουν κιόλας, αφού έτσι θα αποδεικνύουν ότι είναι «καλοί χριστιανοί». Διάβασε σχετικά: Ο πολιτιστικός μαρξισμός αλώνει την δυτική χριστιανοσύνη // ΗΠΑ: Εκκλησίες αρωγοί στην εισβολή λαθρομεταναστών // ΗΠΑ: Ο (άθεος) Σόρος προσπαθεί να βάλει πόδι στους Ευαγγελικούς και να τους κάνει συμμάχους στο έργο του«ανοιχτά σύνορα» για τους μετανάστες // Γάλλος επίσκοπος: «Μέσα από τους μετανάστες μας μιλάει ο Θεός» // ΓΕΡΜΑΝΙΑ: Τιμώρησαν καθολικό ιερέα γιατί μίλησε δημόσια κατά της ισλαμοποίησης!

Είναι όμως επιταγή του χριστιανισμού αυτό; Διάβασε σχετικά: Έχουν «ιερό καθήκον» οι χριστιανοί να καλοδέχονται τον κάθε παράνομο μετανάστη;

Η ολλανδική Καθολική εφημερίδα “Katholiek Nieuwsblad” στην έκδοση της 13ης Φεβρουαρίου, είχε ένα άρθρο του Ολλανδού παραδοσιακού (traditionalist) ρωμαιοκαθολικού ιστορικού, Rutger Schimmel, με τίτλο, «Ο Πατριωτισμός δεν είναι Καθολικός;».

Γράφει μεταξύ άλλων:

Η ιδέα ότι ο πατριωτισμός είναι ασυμβίβαστος με τις βιβλικές εντολές να αγαπάμε όλους τους ανθρώπους είναι εξίσου γελοία όπως η χριστιανό-αναρχική ιδέα ότι η εξουσία που έχει και ασκεί το κράτος είναι ασυμβίβαστη με την εντολή του Χριστού να γυρνάμε και το άλλο μάγουλο.

Η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία υποστηρίζει τους αλλοδαπούς. Λαμβάνοντας υπόψη την ιστορία του καλού Σαμαρείτη και το ταξίδι της Αγίας Οικογένειας στην Αίγυπτο, κηρύττει την αγάπη για όλους - συμπεριλαμβανομένων των αλλοδαπών. Πολλοί Καθολικοί συμπεραίνουν από αυτό ότι η κριτική που ασκείται στην μαζική μετανάστευση είναι αντιχριστιανική.

Έχουμε μια παράδοση που μας διδάσκει να βρίσκουμε μια ισορροπία μεταξύ της «ξενοφοβίας» και της «οικοφοβίας» (oikophobia), μεταξύ του μίσους για τους άλλους και του μίσους για τους δικούς μας. Η Παράδοση σε καμία περίπτωση δεν επικυρώνει την οικοφοβία, αλλά στην πραγματικότητα υπερασπίζεται την αρχή του "τους δικούς σου ανθρώπους πρώτα». Αυτή η αρχή βρίσκεται ήδη στην επιστολή του απ. Παύλου προς τους Γαλάτες [Γαλ. 6:10]. . . . Ο Παύλος συμβουλεύει ότι κάποιος πρώτα προβλέπει να υπάρχει επάρκεια για τους δικούς του, όπως τα παιδιά του και ό, τι απομείνει μπορεί κανείς να το δώσει σε αλλοδαπούς. . . . Αυτή είναι εν ολίγοις η "ιεραρχία της αγάπης". . . μια δεσμευτική ιεραρχία, καθώς ο Παύλος γράφει στον Τιμόθεο ότι «εάν κάποιος δεν προνοεί για τους δικούς του, ειδικά για όσους είναι του οίκου του, αυτός αρνήθηκε την πίστη, και είναι χειρότερος από έναν άπιστο».

Στη “Summa Theologica” ο Ακινάτης επαινεί, με αναφορές στον Αριστοτέλη και τον αρχαίο Ισραήλ, την απροθυμία για την ένταξη αλλοδαπών στη χώρα, "επειδή οι ξένοι δεν έχουν ακόμη το κοινό ενδιαφέρον με το λαό (μας) στην καρδιά και μπορεί κατά συνέπεια να βλάψουν το έθνος". Όπως ο πατέρας του δεν εκθέτει σε κίνδυνο την οικογένειά του, επιτρέποντας τον οποιονδήποτε και τους πάντες να εισέλθουν στο σπίτι του, το ίδιο κάνει και ένας καλός κυβερνήτης, δεν θέτει σε κίνδυνο τον λαό του με το να δώσει ελευθερία στους αλλοδαπούς να εισέλθουν στη χώρα.

Αντιμέτωποι με έναν απερίσκεπτο εθνικισμό (;) η εκκλησία μας καλεί στην επίγεια ζωή, να έχουμε μια "πρόγευση" της καθολικής (για όλον τον κόσμο) αγάπης που διέπει τον Ουρανό. Η εκκλησία, ωστόσο, δεν κατανοεί την καθολική αγάπη ως μια νίκη πάνω στην φυσική αγάπη που υπάρχει για τους δικούς μας, όπως πολλοί μοντερνιστές Καθολικοί πιστεύουν. Ότι το υπερφυσικό κατακτά το φυσικό, είναι μια προτεσταντική ιδέα.

Η Εκκλησία πραγματικά αντιλαμβάνεται ότι η καθολική αγάπη είναι μια επέκταση της αγάπης πού έχει κάποιος για τους δικούς του . . . Το μίσος για τους ξένους είναι, ως εκ τούτου, όπως και όλες οι άλλες αμαρτίες, η λανθασμένη εφαρμογή αυτού που είναι καλό. Το μίσος κατά των άλλων, έχει τις ρίζες του σε μια αγάπη που έχει ένας για τους δικούς του, που είναι τόσο υπερβολική ώστε ο αλλοδαπός αντιμετωπίζεται άδικα.

Και καταλήγει το άρθρο επισημαίνοντας την υποκρισία των αριστερών πολιτικών ελίτ:

Η διαμάχη γύρω από το κίνημα Pegida, δείχνει κατά τρόπο ειρωνικό, πόσο ζωντανό είναι το μίσος για τους ξένους στην αυτοαποκαλούμενη κοσμοπολίτικη ελίτ. Αυτή η ελίτ επιδεικνύει έναν τέτοιο βαθμό μίσους εναντίον του Πούτιν και της Ρωσίας που είχε να παρατηρηθεί από το Τρίτο Ράιχ. Η Pegida το χαλάει με αυτό και επιθυμεί έναν διάλογο με τον Πούτιν. Ποιοι είναι εδώ ένοχοι για ξενοφοβία σε αυτό το σενάριο;


ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή

Πέμπτη, 30 Απριλίου 2015

ΣΟΥΗΔΙΑ: Λυπήθηκε τρεις μετανάστες ζητιάνους και τους κάλεσε σπίτι της για να τους βοηθήσει. Την βίασαν ομαδικά



Μια 19χρονη στη πόλη Όρνσκολντσβικ της Σουηδίας, λυπήθηκε τρείς Ρουμάνους τσιγγάνους επαίτες και αποφάσισε να τους προσκαλέσει σπίτι της. Αλλά αντί να της δείξουν ευγνωμοσύνη, οι τρεις Ρομά την βίασαν.

Ήταν Σάββατο όταν η γυναίκα ήρθε σε επαφή με τους τρεις άνδρες στο Travel Center στο Örnsköldsvik. Τους κάλεσε στο σπίτι της για να κοιμηθούν, να κάνουν ντους και να φάνε.

Τη νύχτα την βίασαν ομαδικά.

Οι τρεις άνδρες συνελήφθησαν την άλλη μέρα από την αστυνομία, ενώ διατάχθηκε ιατροδικαστική έρευνα για το θύμα.

Η αστυνομία κράτησε μυστική την ταυτότητα των δραστών, αλλά σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες πρόκειται για τρεις Ρομά από την Ρουμανία γύρω στα 20. 

Μια τοπική εφημερίδα, η Örnsköldsvik Allehanda, δημοσίευσε την περασμένη εβδομάδα ένα μεγάλο άρθρο για τους επαίτες Ρομά που έχουν κατακλύσει το Travel Center στο Örnsköldsvik. Στο άρθρο μάλιστα, έδινε συνέντευξη ένας από τους συλληφθέντες άνδρες, ο οποίος έλεγε για την κατάστασή τους.

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή

Τετάρτη, 29 Απριλίου 2015

Μελέτες αποδεικνύουν ότι οι λεσβίες κτυπούν τις συντρόφους τους περισσότερο από τους ετεροφυλόφιλους άνδρες

Και ενώ υπάρχει μια σταθερή πολεμική εναντίον των ανδρών που οφείλεται σε φουσκωμένα στατιστικά στοιχεία βιασμών και ενδοοικογενειακής βίας, μια εκκωφαντική σιωπή επικρατεί για μια σοκαριστική, αλλά σαφώς "άβολη" είδηση. Η μία μελέτη μετά την άλλη έρχονται να υποστηρίξουν ότι οι λεσβίες είναι εξίσου ή και περισσότερο βίαιες από τους άντρες συντρόφους στις ετεροφυλόφιλες σχέσεις.

Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης αποφεύγουν τέτοιες ειδήσεις, γιατί δημιουργούν πρόβλημα στην κοινωνική μηχανική και στην δημιουργία στερεοτύπων. Για αυτό και δεν αισθάνονται "άνετα" τα media με τέτοιες ειδήσεις και γενικώς τις "θάβουν". Βλέπετε, εάν γίνει δεκτό ότι οι λεσβίες, όθεν ένα υποσύνολο των γυναικών, διαπράττουν ενδοοικογενειακή βία το ίδιο ή και περισσότερο από ό, τι οι άνδρες, υπονομεύονται κατάφωρα οι φεμινιστικές εμμονές με τον φανταστικό "πατριαρχικό" έλεγχο και τα ανδρικά προνόμια. 
Πολλές από αυτές τις ίδιες μελέτες υποστηρίζουν ότι στις ομοφυλοφιλικές ανδρικές σχέσεις υπάρχει τόση ενδοοικογενειακή βία όση και στις ετεροφυλοφιλικές σχέσεις. Αλλά τα δείγματα της ενδοοικογενειακής βίας σε ζευγάρια ομοφυλόφιλων γυναικών παρέχουν μια καλύτερη αναλογία, καθώς εδώ θύματα είναι γυναίκες, όπως και στις περισσότερες αναφερόμενες κατηγορίες που περιλαμβάνουν ετεροφυλοφιλικές σχέσεις.

Στην ατζέντα των φεμινιστριών η ενδοοικογενειακή βία είναι μια «μάστιγα». Και η ατζέντα είναι εκεί για να επιτεθεί στους άνδρες, περιγράφοντας την ενδοοικογενειακή βία ως ένα «σπορ» που παίζεται μόνο από «στρέιτ» αρσενικά.

Τα στατιστικά ενδοοικογενειακής βίας χρησιμοποιούνται για να επιτεθούν, να δυσφημήσουν και να καταδικάσουν με συνοπτικές διαδικασίες τους άνδρες.

Ακόμη και η αριστερών πεποιθήσεων ‘The Atlantic’, αναγνώρισε ότι η ενδοοικογενειακή βία στις σχέσεις του ιδίου φύλου, είναι μια «επιδημία». Άλλα στοιχεία που συνέλεξαν οργανισμοί της αμερικανικής κυβέρνησης και φορείς αναφέρουν ότι 3.900.000 γυναίκες έχουν δεχτεί σωματική επίθεση από τις γυναίκες συντρόφους τους. Επειδή το ποσοστό των λεσβιών ή αμφιφυλόφιλων γυναικών στις Ηνωμένες Πολιτείες είναι με βάση τις περισσότερες εκτιμήσεις, περίπου 20 φορές μικρότερο από τον “στρέιτ” γυναικείο πληθυσμό, τα νούμερα αυτά είναι συγκλονιστικά.

Ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά του φεμινιστικού Newspeak είναι να δίνουν έμφαση πάντα στο ποσοστό των απλών γυναικών που ποτέ δεν αναφέρουν ενδοοικογενειακή βία ή σεξουαλική επίθεση από άνδρες. Στη συνέχεια υποθέτουν, χωρίς κανένα αποδεικτικό στοιχείο, ότι αυτές οι "περιπτώσεις" αποδεικνύουν ενδοοικογενειακή βία ή σεξουαλικά εγκλήματα και ως εκ τούτου μπορούν να χρησιμοποιηθούν για επίθεση κατά των ανδρών και έκκληση για αποδυνάμωση των δικαιωμάτων τους. 
Όμως, μελέτες όπως αυτές που αναφέρονται στις παραπάνω συνδέσεις, συνεχώς αναφέρουν ότι υπάρχει ένα αδήλωτο ποσοστό ενδοοικογενειακής βίας μεταξύ των ατόμων του ιδίου φύλου. Έτσι, το πρόβλημα είναι στην πραγματικότητα πολύ μεγαλύτερο.

Σε πρόσφατη έρευνά μου έγραψα επίσης, για το φαινόμενο οι γυναίκες να χρησιμοποιούν τις (υβριστικές) λέξεις “slut” και “whore” για να προσβάλλουν γυναίκες ή να κάνουν bullying σε γυναίκες το ίδιο όσο και οι άνδρες, καθώς και να αναφέρουν τον «βιασμό» για τον ίδιο λόγο.
Όλα αυτά, όπως και η αποκάλυψη της ύπαρξης της ενδοοικογενειακής βίας στα ζευγάρια του ιδίου φύλου, αφαιρούν από τις φεμινίστριες τα ατού τους: την πλασματική θεσμοθετημένη καταπίεση των γυναικών από τους άνδρες. Η άγνοια της κακοποίησης, ιδιαίτερα στα ζευγάρια ομοφυλόφιλων γυναικών, κατά συνέπεια κρατάει την ατζέντα τους ισχυρή. 

Στο μέτρο που η σύγχρονη κοινωνία αποδίδει πλέον υπερβολικά «ειδικό καθεστώς» σε γκέι, λεσβίες και διαφυλικά άτομα, οι μελέτες αυτές ίσως κάνουν τις φεμινίστριες να «πετάξουν» την κοινότητας ΛΟΑΤ κάτω από το λεωφορείο, προκειμένου να διατηρηθεί η αντι-αρσενική «αλήθεια» τους.

Και αν τα πράγματα σφίξουν περισσότερο, οι φεμινίστριες μπορεί απλά να κατηγορήσουν πάλι την «πατριαρχία», επειδή στιγματίζει τις λεσβίες που χτυπάνε τις συντρόφους τους. Και έτσι ο κύκλος θα συνεχιστεί.
 
ΚΟ: Το 2007 κυκλοφόρησε το αμερικάνικο ντοκιμαντέρ των Justine Chang και Armand Kaye, με τον τίτλο “She Stole My Voice: A Documentary About Lesbian Rape” («Έκλεψε την Φωνή Μου: Ένα Ντοκιμαντέρ για τον Λεσβιακό Βιασμό»).


ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή