Ο ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ (ΚΟ) ξημεροβραδιάζεται για να βρει, να μεταφράσει και να παρουσιάσει ειδήσεις και άρθρα συμβατά με την θεματολογία του, χωρίς απαραίτητα να ταυτίζεται μαζί τους. Το ίδιο ισχύει και για τα παρατιθέμενα links. Σχόλια και παρεμβάσεις του ΚΟ είναι σε χρώμα ερυθρό. Αν ψάχνεις για mainstream ειδησεογραφία και άποψη, ήρθες στο λάθος μέρος.

got democracy?

got democracy?

kolokotronis

kolokotronis

Παρασκευή, 20 Ιουλίου 2018

«Ζήτημα ζωής και θανάτου»: Έτοιμη η Ρωσία να δεχθεί 15.000 λευκούς αγρότες από τη Νότια Αφρική



Μια αντιπροσωπεία 30 αγροτικών οικογενειών της Νότιας Αφρικής έχει φθάσει στην αγροτική ζώνη Stavropol (Σταυρούπολη) της Ρωσίας, σύμφωνα με τις αναφορές του καναλιού Rossiya 1 TV. Η ομάδα λέει ότι αντιμετωπίζουν βίαιες επιθέσεις και απειλές θανάτου στην πατρίδα τους.
 
Έως και 15.000 Boers, απόγονοι Ολλανδών εποίκων στη Νότια Αφρική, σχεδιάζουν να μετακομίσουν στη Ρωσία εν μέσω της αυξανόμενης βίας που απορρέει από κυβερνητικά σχέδια για απαλλοτρίωση της γης τους, σύμφωνα με την αντιπροσωπεία.


"Είναι ζήτημα ζωής και θανάτου - υπάρχουν επιθέσεις εναντίον μας. Έχει φθάσει στο σημείο όπου οι πολιτικοί αναμοχλεύουν ένα κύμα βίας ", δήλωσε στους δημοσιογράφους ο Adi Slebus. "Το κλίμα εδώ [περιοχή Σταυρούπολης] είναι εύκρατο, και αυτή η γη δημιουργήθηκε από τον Θεό για καλλιέργεια. Όλα αυτά είναι πολύ ελκυστικά".

Η νέα κυβέρνηση της Νοτίου Αφρικής, υπό την ηγεσία του Προέδρου Cyril Ramaphosa, έχει δεσμευτεί να επιστρέψει τα εδάφη που ανήκουν στους λευκούς αγρότες από το 1600 στους μαύρους πολίτες της χώρας. Η κυβέρνηση δήλωσε ότι σκοπεύει να θέσει τέρμα σε αυτό που αποκαλεί «κληρονομιά του απαρτχάιντ», όπου το μεγαλύτερο μέρος της γης της Νότιας Αφρικής εξακολουθεί να βρίσκεται στα χέρια του λευκού πληθυσμού που είναι μειοψηφία.

Ομάδες υπεράσπισης δικαιωμάτων λένε ότι η πρωτοβουλία αυτή υποκινεί την βία. Υπήρξαν 74 δολοφονίες σε φάρμες και 638 επιθέσεις, κυρίως κατά λευκών αγροτών, το 2016-17 στη Νότια Αφρική, σύμφωνα με στοιχεία της ομάδας AfriForum.

Οι αγρότες είναι διατεθειμένοι να συμβάλουν στον άνοδο του αγροτικού τομέα της Ρωσίας, σύμφωνα με τον Rossiya 1. Κάθε οικογένεια είναι έτοιμη να φέρει μέχρι και 100.000 δολάρια για τη μίσθωση της γης.

Η Ρωσία έχει 43 εκατομμύρια εκτάρια αχρησιμοποίητων γεωργικών εκτάσεων και έχει αρχίσει πρόσφατα να δίνει ελεύθερη γη στους Ρώσους πολίτες για να την καλλιεργήσουν. Το πρόγραμμα εκχώρησης γης, το οποίο ξεκίνησε το 2014, είχε τεράστια επιτυχία.


ΚΟ / πηγή

Πέμπτη, 19 Ιουλίου 2018

Ο Καλός (Νότιος), ο Κακός (Βόρειος) και ο Άσχημος...!

Ποιος δεν γνωρίζει το «επικό» spaghetti western του Sergio Leone «Ο Καλός, ο Κακός και ο Άσχημος» (ιταλικά: "Il buono, il brutto e il cattivo") που βγήκε επίσημα στους ιταλικούς κινηματογράφους το 1966; Η επιβλητική μουσική του με την υπογραφή του μεγάλου Ennio Morricone έμεινε στην ιστορία, όπως και ο ρόλος του Κλιντ Ίστγουντ. Η ταινία, που ήταν η τρίτη και η καλύτερη της Τριλογίας των Δολαρίων, μετά το "Για Μια Χούφτα Δολάρια" (1964) και το "Μονομαχία στο Ελ Πάσο" (1965), παραμένει «φρέσκια» παρόλο που πέρασαν 52 χρόνια από την πρώτη προβολή της.

Στην ταινία βλέπουμε τρεις διαφορετικούς τύπους - τυχοδιώκτες, τον Μεξικάνο Tuco («Ο Άσχημος», Eli Wallach), τον “Angel Eyes” / «Αγγελομάτη» («Ο Κακός», Lee Van Cleef) και τον “Blondie” / «Ξανθούλη» («Ο Καλός», Clint Eastwood), να αναζητούν ένα σεντούκι χρυσού της Συνομοσπονδίας, εν μέσω του «εμφύλιου» πολέμου Βορείων – Νοτίων και ειδικότερα κατά την αποτυχημένη επιχείρηση των Νοτίων στο New Mexico, την Arizona και το Colorado υπό τον στρατηγό Henry Sibley.
Η ταινία όπως είπαμε, είναι καταπληκτική, «σταθμός» στην ιστορία του κινηματογράφου, αλλά ένας από τους λόγους που η ταινία αξίζει χίλιους επαίνους και για τον οποίον κάθομαι να γράψω πέντε πράγματα είναι ο τρόπος που αντιμετωπίζει ο Leone τις δύο αντιμαχόμενες παρατάξεις. Τους Βόρειους και τους Νότιους. Και είναι ξεκάθαρη η συμπάθεια που δείχνει στους Νότιους. Τους ηττημένους. Τους μόνιμα συκοφαντημένους. Βλέπετε, τα χρόνια εκείνα οι άνθρωποι δεν ήταν εγκλωβισμένοι στα σιδερένια δεσμά της πολιτικής ορθότητας και μπορούσαμε να απολαμβάνουμε ταινίες που δεν απηχούσαν τις κατεστημένες πολιτικά ορθές απόψεις, από τις οποίες κανείς σήμερα δεν τολμά να ξεκλίνει.   
Και όσον αφορά τις πολιτικές απόψεις του, να πούμε ότι ο Sergio Leone, ο οποίος γεννήθηκε στη Ρώμη το 1929 και πέθανε το 1989 σε ηλικία 60 ετών, και είχε έναν πατέρα που λόγω της αντίθεσής του στο καθεστώς του Μουσολίνι εξορίστηκε στη Νάπολη με την οικογένειά του και βρισκόταν σε επιτήρηση, δήλωνε «ένας απογοητευμένος σοσιαλιστής, μέχρι και αναρχικός, αλλά μετριοπαθής αναρχικός που δεν πηγαίνει να ρίχνει βόμβες…». Δήλωνε επίσης την πίστη του στην οικογένεια, ενώ μια γνωστή του ατάκα ήταν η «δεν μπορείς να είσαι κομμουνιστής αν έχεις μια βίλα…».
Για τον αμερικάνικο «εμφύλιο» πόλεμο που έχει κυρίαρχο έναν ρόλο στην ταινία είχε πει: «Διάβασα κάπου ότι 120.000 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους στα στρατόπεδα κράτησης των Νοτίων, όπως στο Andersonville. Ήξερα όμως ότι υπήρχαν και στρατόπεδα των Βορείων. Μπορείς  πάντα να ακούς για την απαράδεκτη συμπεριφορά των ηττημένων, αλλά ποτέ των νικητών. Έτσι αποφάσισα να δείξω την εξόντωση σε ένα στρατόπεδο Βορείων... αυτό δεν ευχαριστούσε τους Αμερικανούς ... Ο αμερικανικός εμφύλιος πόλεμος είναι σχεδόν ένα θέμα ταμπού, επειδή η πραγματικότητά του είναι τρελή και απίστευτη».

Από τις πρώτες σκηνές της ταινίας βλέπουμε την γκρι στολή των Νοτίων να φοράνε συμπαθητικές φιγούρες (πράγματι τα πρόσωπα που διάλεγε ο Λεόνε ήταν ένα κι ένα!). Βλέπουμε αρχικά έναν συμπαθητικό και βαριά τραυματία πολέμου ασπρομάλλη χωρίς πόδια, ο οποίος δίνει πληροφορίες στον Angel Eyes. O οποίος Angel Eyes έχει δολοφονήσει εν ψυχρώ τον πρώην στρατιώτη της Συνομοσπονδίας (που έχει Μεξικάνα γυναίκα!) Stevens (Antonio Casas) και μετά το παιδί του! Συμπαθητική η φιγούρα του στρατηγού Sibley, ενώ την ώρα που εγκαταλείπει την περιοχή ο εξαθλιωμένος στρατός του ένας εμετικός τύπος χαίρεται γιατί οι Βόρειοι "θα μας φέρουν λεφτά". Στη συνέχεια γκρι στολή φορά ο ετοιμοθάνατος μονόφθαλμος Bill Carson (που γνωρίζει την τοποθεσία που είναι θαμμένο το σεντούκι και την λέει στο αυτί του Blondie πριν αφήσει την τελευταία του πνοή, μέσα σε μία άμαξα γεμάτη νεκρούς Νότιους). Μετά βλέπουμε τον συμπαθητικό γέρο-λοχία στο στρατόπεδο - ιεραποστολή (!) που πάνε ντυμένοι ως Νότιοι ο Tuco και ο Blondie. 
Ντυμένοι στα γκρι οι δύο ήρωές μας θα δουν από μακριά να έρχεται μια ίλη ιππικού και δεν ξέρουν εάν είναι Νότιοι ή Βόρειοι. Κοίτα τι χρώμα έχει η στολή τους λέει ο Blondie και μόλις διακρίνει ο Tuco ότι είναι γκρι ξεσπά σε ζητωκραυγές υπέρ των Νοτίων. "Hurrah για την Συνομοσπονδία! Κάτω ο στρατηγός Γκράντ! Hurrah για τον στρατηγό... πως τον λένε;... Λη!" Τελικά, οι στολές ήταν γκρι λόγω της... σκόνης και οι στρατιώτες ήταν Βόρειοι! Μία από τις πιο αστείες και εμπνευσμένες σκηνές στον κινηματογράφο. 

Γκρι φοράει και ο διοικητής ενός τρισάθλιου στρατοπέδου εξαθλιωμένων Νοτίων που περισσότερο μοιάζει με τσιγγάνικο καταυλισμό. Στο στρατόπεδο που θα βρεθούν αιχμάλωτοι οι Tuco και Blondie, οι Νότιοι είναι σε τραγική κατάσταση. Είναι να τους λυπάσαι. Ένας μάλιστα κλαίει. Τέλος, συγκινητική είναι η σκηνή που ο Blondie συναντά έναν ετοιμοθάνατο Νότιο που έχει ένα αθώο πρόσωπο και καθώς καταλαβαίνει ότι σε λίγα λεπτά θα πεθάνει, τον σκεπάζει με το πανωφόρι του και του δίνει να καπνίσει το τελευταίο του τσιγάρο. Από κάτι τέτοια επιβεβαιώνεται ότι είναι ο "Καλός". 


Αντίθετα οι τύποι που φοράνε μπλε είναι κατά κύριο λόγο μούτρα και τέρατα. Καταρχάς ο "Κακός" είναι αξιωματικός των Βορείων στο στρατόπεδο των Νοτίων αιχμαλώτων. Μαζί του ο σωματώδης δεκανέας Wallace (Mario Brega!) που σαπίζει στο ξύλο τον Tuco. Αλλά και οι υπόλοιποι Βόρειοι φαίνονται σκληροί και σαδιστές. Εδώ η πολιτική ορθότητα (που τότε δεν υπήρχε) έχει υποστεί πανωλεθρία! 
Στο στρατόπεδο φυλακή της Ένωσης, όπου ο Tuco και ο Blondie μεταφέρονται, αφθονούν οι ξυλοδαρμοί και γίνονται κανονικά εκτελέσεις. Βέβαια, ο διοικητής του στρατοπέδου (Antonio Molino Rojo) φαίνεται να δυσανασχετεί και να μην συμφωνεί με τη σκληρότητα του Angel Eyes / Sentenza, αλλά είναι καθηλωμένος στο κρεβάτι από τη γάγγραινα και αβοήθητος. Ο Sentenza έδειχνε να τον περιφρονεί. Ο άλλος Βόρειος αξιωματικός, ο λοχαγός Κλίντον (Aldo Guiffre), που κατηγορήθηκε ότι έστειλε τους άντρες του στην σφαγή προσπαθώντας να καταλάβει τη γέφυρα, εμφανίζεται ως άνθρωπος που καταφεύγει στο ποτό για να αντέξει το τρομερό βάρος. Ακόμα και αυτές οι δύο μορφές των αξιωματικών βρίσκονται γενικά σε πλήρη αντίθεση με άλλους σκηνοθέτες γουέστερν της εποχής όπου όποιος φορούσε στολή είναι ένας κακός δολοφόνος.

Η χριστιανική θρησκεία δεν αντιμετωπίζεται αρνητικά στην ταινία, όπως γίνεται κατά κόρον στις περισσότερες ταινίες, με τον αδερφό του Tuco, τον πατέρα Pablo (Luigi Pistilli) ίσως ο μοναδικός χαρακτήρας της ταινίας που δείχνει ότι έχει κάποια τιμή (κάτι σπάνιο, αφού οι περισσότεροι ιερείς παρουσιάζονται πονηροί, φιλάργυροι, υποκριτές, ψεύτες, γυναικάδες, μέχρι και ρατσιστές). Προφανώς ένας λόγος για τον οποίον ο Λεόνε δεν είχε την ίδια αποστροφή προς τους κληρικούς, είναι τα  παραδοσιακά «ζεστά» συναισθήματα που έτρεφε για την Καθολική Εκκλησία, όπως πολλοί Ιταλοί που δήλωναν προοδευτικοί ή αριστεροί.

Οι στολές του εμφυλίου πολέμου είναι προβληματικές. Όταν έρχεται ο στρατός του στρατηγού Sibley, έχουν όλοι τις χαρακτηριστικές γκρι στολές, αν και είναι γνωστό ότι ο στρατός των Νοτίων ποτέ δεν είχε πανομοιότυπες στολές, λόγω έλλειψης χρημάτων και πολλές φορές λόγω της έλλειψης ομοιογένειας στην εμφάνιση δεν έμοιαζε με στρατό. Ο Eastwood χρησιμοποιεί ένα τουφέκι που μοιάζει με Winchester του 1873 με το οποίο κόβει το σχοινί που χρησιμοποιεί για να κρεμάσει τον Tuco.



Η ιστορική ακρίβεια δεν είναι το δυνατό σημείο της ταινίας. Η μεγάλη μάχη λαμβάνει χώρα σε έναν ανώνυμο ποταμό για μια γέφυρα. Ένας λοχαγός της Ένωσης τους λέει:

    σύντομα θα είστε μαζί με τους γοητευτικούς ήρωες της γέφυρας Branston.
    - Έχουμε δύο επιθέσεις την ημέρα. - Δύο επιθέσεις την ημέρα;
    Βέβαια.
    Οι αντάρτες έχουν αποφασίσει ότι η καταραμένη γέφυρα είναι το κλειδί για ολόκληρη την περιοχή.
    Φοβερή, άχρηστη γέφυρα.
    Μια κοτσουλιά στους χάρτες.
    Και οι αρχηγοί μας έχουν δηλώσει ότι πρέπει να πάρουμε την γελοία κουτσουλιά...
    ... ακόμα κι αν όλοι μας σκοτωθούμε.

Μετά ο Eastwood και ο Wallach την ανατινάζουν.



Αυτό δεν συνέβη ποτέ. Οι Νότιοι επικράτησαν στο Valverde και το Glorieta Pass, αλλά η καταστροφή των αμαξοστοιχιών τους ανάγκασαν να υποχωρήσουν πίσω στο Τέξας.

Ο Sergio Leone ήταν ένας πραγματικός φίλος του αμερικάνικου «εμφυλίου» πολέμου και βασίστηκε σε πολλές από τις ταινίες του στις πραγματικές φωτογραφίες από τον «εμφύλιο». Δεν ήταν πάντα ιστορικά ακριβής - χρησιμοποιώντας πιστόλια που δεν υπήρχαν ακόμα, και βάζοντας τον Wallach να φωνάξει το "Grant and Lee" σε μια χρονική στιγμή που ακόμα δεν είχαν προαχθεί σε γενικούς διοικητές.

Η εκστρατεία στο Νέο Μεξικό (Φεβρουάριος 1862 – Απρίλιος 1862)

Η εκστρατεία στο Νέο Μεξικό ήταν μια προσπάθεια της Συνομοσπονδίας να εισβάλει στην περιοχή που ήταν τότε γνωστή ως New Mexico Territory. Το σχέδιο ήταν να αποκτήσουν τον έλεγχο του νοτιοδυτικού τμήματος της ηπείρου. Αυτό θα επέτρεπε στους Νότιους πρόσβαση στις πολύτιμες πεδιάδες με χρυσό στο Κολοράντο, καθώς και στις θαλάσσιες διόδους μέσω της Καλιφόρνιας. Ήταν ένα σχέδιο απίστευτα φιλόδοξο και η έκβασή του αβέβαιη. Άνοιξε ένα επιπλέον θέατρο στον αμερικανικό εμφύλιο πόλεμο.

Ο στρατός της Ένωσης απομακρύνθηκε από μέρη της επικράτειας του Νέου Μεξικού, όταν άρχισε ο εμφύλιος πόλεμος. Οι κάτοικοι ένιωθαν ακόμη περισσότερο εγκαταλελειμμένοι από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Ελπίζοντας να βρουν κάτι καλύτερο, αποφάσισαν να αποχωρήσουν από την Ένωση και να ενταχθούν στη νέα Συνομοσπονδία. Δημιούργησαν τη δική τους πολιτοφυλακή και τα στρατεύματα της Συνομοσπονδίας, που ήταν ήδη τοποθετημένα στο Τέξας, ενώθηκαν μαζί τους. Εκεί ίδρυσαν την Συνομοσπονδιακή Επικράτεια της Αριζόνα.

Μετά από αυτό, ο ταξίαρχος Henry Hopkins Sibley παρουσίασε ένα σχέδιο στον Πρόεδρο της Συνομοσπονδίας Τζέφερσον Ντέιβις και ζήτησε άδεια για να εισβάλει στην επικράτεια της Ένωσης στα Βραχώδη Όρη. Αυτό θα επέτρεπε στη Συνομοσπονδία να διεκδικήσει τον χρυσό του Κολοράντο και θα τους επέτρεπε επίσης να διεκδικήσουν το Fort Laramie, το οποίο ήταν μια εξαιρετικά σημαντική στάση κατά μήκος της διαδρομής του Όρεγκον. Ο Sibley σχεδίαζε να προσπαθήσει ακόμη να πάει και πιο δυτικά και να καταλάβει τόσο τη Νεβάδα όσο και την Καλιφόρνια. Στη συνέχεια, θα ορμούσε νότια προς το Μεξικό. Εκεί ο Sibley έλπιζε ότι θα κατακτούσε το βόρειο τμήμα της χώρας είτε με την βία είτε με τα χρήματα. Στις 20 Δεκεμβρίου του 1861, ο Sibley διακήρυξε το Νέο Μεξικό ως ιδιοκτησία της Συνομοσπονδίας και έκανε γνωστό σε όλους τους πολίτες ότι μπορούσαν είτε να συμμετάσχουν στη Συνομοσπονδία είτε να υποφέρουν από την ίδια μοίρα με τους στρατιώτες της Ένωσης που υποστήριζαν. Λίγους μήνες αργότερα, άρχισε να κινείται προς βορρά, σκοπεύοντας να πάρει τη Σάντα Φε και την Fort Union.

Ωστόσο, ο Sibley κατάλαβε σύντομα ότι οι λιγοστές του προμήθειες διαδραμάτισαν τεράστιο ρόλο στην ήττα του. Δεν μπόρεσε να βρει ό, τι χρειάζονταν σε όλη την επικράτεια και δεν ήταν σε θέση να αναλάβει προμήθειες από τις δυνάμεις της Ένωσης.
Ο Sibley και ο στρατός του έφτασαν στη Σάντα Φε λίγες μέρες αργότερα, ωστόσο, κινούνταν τόσο αργά που δεν ήταν σε θέση να αιφνιδιάσουν την Ένωση ή να κάνουν δικές τους τις προμήθειές τους. Αυτή η αργή κίνηση επέτρεψε στις δυνάμεις της Ένωσης να λάβουν εφεδρεία από το Κολοράντο. Η Ένωση, με νέο ανθρώπινο δυναμικό και βλέποντας τις αδύναμες συνομόσπονδες δυνάμεις, επέλεξε να χτυπήσει. Οι δύο πλευρές συναντήθηκαν στη Μάχη της Glorieta Pass. Οι Συνομοσπονδίες κατάφεραν μια μικρή νίκη, αλλά η έλλειψη πόρων τους γονάτισε. Η Ένωση κατέστρεψε την αμαξοστοιχία που ερχόταν να τους φέρει προμήθειες και τα πυρομαχικά. Ο Sibley και οι άνδρες του έπρεπε να υποχωρήσουν στην Αλμπουκέρκη για να περιμένουν ένα νέο φορτίο με τις απαραίτητες προμήθειες. Η Ένωση τους χτύπησε πάλι την 1η Απριλίου. Ο στρατός της Συνομοσπονδίας κατευθύνθηκε στο Σαν Αντόνιο. Κατά τη διάρκεια της υποχώρησης, εκατοντάδες Νότιοι στρατιώτες έμειναν πίσω.

Η αποτυχία του σχεδίου είχε αποδείξει ότι η εκστρατεία του Νέου Μεξικού ήταν βραχύβιο όνειρο. Ο Sibley υποβιβάστηκε και κατέληξε να κατευθύνει τα τρένα του εφοδιασμού. Αν η Συνομοσπονδία κέρδιζε τις μάχες και καταλάμβανε τη δύση, ο αμερικανικός «εμφύλιος» θα μπορούσε να τελείωνε πολύ διαφορετικά.

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / από εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ κι αλλού

Τετάρτη, 18 Ιουλίου 2018

ΒΡΑΖΙΛΙΑ: Λειτουργία για μασόνους τέλεσε καθολική εκκλησία


«Αυτά που μας ενώνουν είναι πολύ μεγαλύτερα από αυτά που μας χωρίζουν. Όπως λέμε την εορτή της Πεντηκοστής, με τη δύναμη του Πνεύματος, είμαστε όλοι αδελφοί και αδελφές, αυτό που μας ενώνει είναι το Πνεύμα του Θεού». Αυτό ήταν το μήνυμα που έφερε ο Καθολικός Μητροπολίτης του Μανάους της Βραζιλίας, Msgr. Sergio Castrini, κατά τον εορτασμό της ίδρυσης των Templar Preceptories and Priorates of the Amazon of Castelo de Tomar No. 61 and of Rondonia Estrela de Porto Velho No. 62. (πρόκειται για το διεθνές Τεκτονικό Τάγμα των Ναϊτών Ιπποτών) που έλαβε χώρα στις 6 Μαΐου, στην Εκκλησία της Αγίας Οικογένειας της Tarumã και στην οποία συλλειτούργησε ο εφημέριος της ενορίας π. Charles Cunha, με τη βοήθεια του διακόνου Messias Alencar, όπως αναφέρει ισπανική ιστοσελίδα.
"Αυτή η μέρα είναι ιστορική και θα παραμείνει στην καρδιά μας και θα καταστήσει σαφές ότι είμαστε Χριστιανοί, είμαστε ιππότες του Κυρίου μας Ιησού Χριστού και ότι είμαστε υπηρέτες του Θεού", δήλωσε ο Jurimar Collares Ipiranga, Υπουργός Παιδείας και Πολιτισμού της Μεγάλης Ανατολής της Βραζιλίας (GOB) της Αμαζόνας (η Αμαζόνα είναι η μεγαλύτερη σε έκταση πολιτεία της Βραζιλίας).
Ο Castrini ξεκίνησε την ομιλία του με έμφαση στην αγάπη του Θεού για την ανθρωπότητα: «Ο Θεός είναι αγάπη και ο τρόπος γνώσης είναι η αγάπη» Η αγάπη είναι πάντα μια απάντηση, κυρίως στον Θεό που μας αγάπησε πρώτα. Ο σταυρός που έχετε στις στολές σας είναι το σύμβολο της αγάπης του Θεού για την ανθρωπότητα».
Ο αρχιεπίσκοπος ολοκλήρωσε την ομιλία του μιλώντας για το ταξίδι στους Αγίους Τόπους στις αρχές του έτους, όπου επισκέφθηκε τις εκκλησίες που έχτισαν οι Ναΐτες κατά τη διάρκεια των Σταυροφοριών και κατέληξε σε έκκληση προς τους Ελευθεροτέκτονες, λέγοντας : «…η Εκκλησία μπορεί να είναι διαφορετική στην επιφάνεια, αλλά είμαστε όλοι ενωμένοι στο Χριστό».
Τα νέα προκάλεσαν οργή στους Καθολικούς. Εν τω μεταξύ, η είδηση για το σκάνδαλο εξαφανίστηκε από την ιστοσελίδα της αρχιεπισκοπής.

ΚΟ / πηγή (κι εδώ)

Τρίτη, 17 Ιουλίου 2018

Ο cuck christianity αποδυναμώνει κάθε πολιτισμό που μολύνει


Του Jonathan Peter Wilkinson (Amerika) / ΚΟ 

Ο Jimmy Carter δηλώνει “born again”. Γεννήθηκε δεύτερη φορά. Αυτό μου θυμίζει το χωρίο Παροιμίες 26:10 («Ο δυνάστης μιαίνει τα πάντα και μισθώνει τους άφρονες, μισθώνει και τους παραβάτες»). Ο Jimmy Carter που γεννήθηκε μια φορά ήταν ένα ατυχές λάθος. Ίσως κάποιος καλός και αξιόπιστος άνθρωπος να είχε πει στο μαμά του Κάρτερ το ίδιο πράγμα που λέει εκείνος στα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Αυτού του είδους ο χριστιανός είναι γνωστός ως Cuck Christian (ΚΟ: δύσκολο να το αποδώσεις ακριβώς και με μία λέξη. Ο εκκοσμικευμένος, συμβιβασμένος και πλήρως υποδουλωμένος στις σύγχρονες «τάσεις» και επιταγές της πολιτικής ορθότητας χριστιανός ή καλύτερα ψευτοχριστιανός. Η χαρά του κάθε νεοταξίτη).

"Κάποτε είχα πρόβλημα με την άμβλωση. Και ήταν πρόβλημα για πολλά χρόνια", είπε. "Μου είναι δύσκολο να πιστέψω ότι ο Ιησούς δεν εγκρίνει τις εκτρώσεις εκτός εάν είναι λόγω βιασμού ή αιμομιξίας ή αν η ζωή της μητέρας βρίσκεται σε κίνδυνο."


Η κακοποίηση της Αγίας Γραφής δεν είναι κακό για τον Jimmy. Έπρεπε λοιπόν να φτύσει και όλο το Ρωμαίους 1: 21-27 (όπου αποδοκιμάζεται η ομοφυλοφιλία).

Το Κατά Τζίμι Ευαγγέλιο, όπως περιγράφεται στην Βίβλο της Huffpo μας λέει τα εξής:

"Πιστεύω ότι ο Ιησούς θα ενέκρινε το γάμο των ομοφυλόφιλων, αλλά αυτό είναι μόνο προσωπική μου πεποίθηση", πρόσθεσε αργότερα. "Νομίζω ότι ο Ιησούς θα ενθάρρυνε κάθε σχέση αγάπης εάν ήταν τίμια και ειλικρινής και δεν έβλαπτε κανέναν άλλον και δεν βλέπω ότι ο γκέι γάμος βλάπτει οποιονδήποτε άλλον".

Η Αγία Γραφή (η αληθινή), από την άλλη πλευρά, μας προσφέρει μια σύγκριση των ομοφυλοφίλων με τους ψεύτες, τους δουλεμπόρους, τους πατροκτόνους και άλλα τέτοια «μπουμπούκια».

«Γνωρίζουμε ότι ο νόμος είναι καλός εάν το χρησιμοποιήσουμε σωστά. Γνωρίζουμε επίσης ότι ο νόμος δεν ισχύει για τους δίκαιους, αλλά για τους άνομους και τους ανυπότακτους, τους ασεβείς και αμαρτωλούς, τους ανόσιους και βέβηλους, για τους πατροκτόνους ή τους μητροκτόνους, για τους φονιάδες, για τους πόρνους, για τους αρσενοκοίτες, για τους δουλέμπορους και τους ψεύτες και τους επίορκους - και για οτιδήποτε άλλο είναι αντίθετο με την υγιαίνουσα διδασκαλία». – Α΄ Τιμόθεο 1: 8-10.

Ενώ ο Jimmy ο Dhimmi, είναι χαζός, η θεολογία του που βασίζεται στις «Επιστολές για τη συγκέντρωση κεφαλαίων της Planned Parenthood» δυστυχώς δεν είναι.

Αλλά αυτά δεν συμβαίνουν μόνο στο Αμέρικα. 

Το 2015 ήταν μια ιδιαίτερα δύσκολη χρονιά για την Ιταλία. Σύμφωνα με τον Guardian, η χώρα κατακλύστηκε από μια δυστοπική μεταναστευτική εισβολή αντάξια των όσων περιγράφονται στο "προφητικό" βιβλίο "The Camp of Saints".

«Περισσότεροι από ένα εκατομμύριο άνθρωποι έχουν φθάσει παράνομα στην Ευρώπη το 2015, ανακοίνωσε η Διεθνής Οργάνωση Μετανάστευσης (International Organisation for Migration ή IOM), το μεγαλύτερο κύμα μαζικής μετανάστευσης της ηπείρου από το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. Από το σύνολο των 1.005.504 αφίξεων μέχρι τις 21 Δεκεμβρίου, η μεγάλη πλειοψηφία - 816.752 - έφτασε δια θαλάσσης στην Ελλάδα, δήλωσε η IOM. Περαιτέρω 150.317 έφτασαν δια θαλάσσης στην Ιταλία, με πολύ μικρότερους αριθμούς στην Ισπανία, τη Μάλτα και την Κύπρο. Συνολικά 34.215 διέσχιζαν χερσαίες διαδρομές, όπως τα σύνορα μεταξύ Τουρκίας - Βουλγαρίας.

Η Καθολική Εκκλησία στην Ιταλία έχει ανταποκριθεί σε αυτή την εισροή ονομάζοντας όποιον άνθρωπο δεν την καλωσορίζει ως «ρατσιστή».

"Έχουμε έναν πληθυσμό που θέλει ευλογίες από την εκκλησία και θρησκευτικές τελετές, αλλά κάθε φορά που ο Πάπας Φραγκίσκος θυμάται τους μετανάστες ή τους φτωχούς, δεν ακούνε πλέον", δήλωσε ο καθολικός ιερέας Gianfranco Formenton, που σύμφωνα με τον Guardian, «πολεμάει χρόνια τον ρατσισμό». «Υπάρχει μια κακή δύναμη του ρατσισμού και ο Σαλβίνι συνέβαλε σε αυτό. Έχει γίνει μάγος στην καλλιέργεια του μίσους και του χειρισμού του θυμού. Οι άνθρωποι όλων των ηλικιών έχουν γίνει ρατσιστές λόγω του κλίματος στο οποίο ζούμε», λέει ο Formenton.

Ακόμα και ο Rod Dreher δεν μπορεί πλέον να ανεχτεί τη μυρωδιά αυτής της μπαγιάτικης cuck θεολογίας. Επισημαίνει κάποια απογοητευτική πραγματικότητα για την Ιταλία.

«Το ποσοστό ανεργίας στην Ιταλία είναι 10,9%. Το ποσοστό ανεργίας των νέων - το υψηλότερο στην ΕΕ - είναι σχεδόν 20% 31,9%. Ωστόσο, σύμφωνα με το Βατικανό, η Ιταλία χρειάζεται περισσότερους μετανάστες για να λύσει το πρόβλημα έλλειψης του εργατικού δυναμικού της».

Την τελευταία φορά που η ανεργία στις ΗΠΑ έφτασε σε αυτά τα χάλια, ο Roosevelt διέταξε τον Douglas MacArthur να διασπείρει τον "Bonus Army" με ένοπλες δυνάμεις. Μερικοί από αυτούς τους ανθρώπους που τους ονομάζουν ρατσιστές τρώνε οριακά καλύτερα (μερικοί και χειρότερα) από τους «πρόσφυγες» που πρέπει να τους αγαπήσουν σαν αδερφούς. Αλλά καμία λογική δεν μπορεί να διαπεράσει το θολοκουλτουριάρικο αριστερό θεολογικό σύννεφο. Ο Φράνσις, μάλιστα θα σας επιπλήξει εάν πιστεύετε το #ItsOKToBeWhite.

Ιδού ένα απόσπασμα του Francesco Montenegro, ενός Σικελού Καρδινάλιου Αρχιεπισκόπου και επικεφαλής της μεταναστευτικής επιτροπής Ιταλών Καθολικών Επισκόπων: «Οι μετανάστες, οι φτωχοί είναι ένα θερμόμετρο για την πίστη μας. Εάν δεν τους δεχόμαστε, κυρίως κλείνοντας τις καρδιές μας, δεν πιστεύουμε στον Θεό». Ιταλέ, δεν υποστηρίζεις το άνοιγμα της πόρτας στην πλημμύρα των μεταναστών στη χώρα σου; Δεν πιστεύεις στο Θεό. Αυτά λέει το Βατικανό, που έκανε retweet το σχόλιο του καρδινάλιου.

Αυτή η νέα και βελτιωμένη έκδοση του JEEBUS 2.0 δεν σώζει. Δεν σώζει όταν πρόκειται για αθώα έμβρυα, δεν σώζει όταν πρόκειται για την ιερότητα του γάμου, δεν σώζει όταν πρόκειται για την ίδια τη ζωή ενός πληθυσμού πιστών που άρχισε να μεταστρέφεται στον Χριστιανισμό όταν ο Άγιος Παύλος φυλακίστηκε εκεί κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Νέρωνα . Όταν μια θρησκεία δεν ενσταλάζει μια κουλτούρα ευπρέπειας, τότε αυτή η θρησκεία στραγγαλίζει το αγαθό σαν ένα αμπέλι kudzu (το τρομερό φυτό που εξαπλώνεται πνίγοντας και καταστρέφοντας τα πάντα). Είναι μολυσμένο νερό που δηλητηριάζει και μολύνει, παρά δροσίζει και ξεδιψά.

Θα αισθανόμουν ανακούφιση σε κάποιο βαθμό, αν θα μπορούσα απλώς να αποδώσω τον cuck χριστιανισμό σε θεολογική άγνοια και χαμηλή τεστοστερόνη. Αλλά δεν είναι αυτό. Αυτοί οι καρδινάλιοι ξέρουν ότι αυτοί οι άνθρωποι έχουν να δουλέψουν από την τελευταία φορά που ο Marco Rubio θεωρούνταν σοβαρός υποψήφιος για την αμερικανική προεδρία. Αυτοί οι ιερείς τα γνωρίζουν αυτά αλλά δείχνουν μια αδιαφορία, μια απάθεια που συγγενεύει με την αντιπάθεια, για τους ίδιους τους ανθρώπους που μπορεί κάποτε να βάφτισαν όταν ήταν μωρά.

Θα βάφτιζε ο τυπικός αριστερός Καθολικός ιερέας ένα ευρωπαϊκό μωρό ή μήπως καλύτερα θα το πέταγε στην φωτιά ως θυσία στους σύγχρονους Βαάλ; Και δεν είναι μόνο οι λίμπεραλ καθολικοί. Είναι και οι λίμπεραλ ευαγγελικοί, όπως ο Τζίμι Κάρτερ. Για ποιον λοιπόν, χτυπούν οι καμπάνες του καθεδρικού ναού του κάθε Καρτέρ; Χτυπούν για τον δικό σου θάνατο, τόσο ως πολιτισμό όσο και ως φυλή.

ΚΟ / πηγή

Δευτέρα, 16 Ιουλίου 2018

Υποκριτές μέχρι το μεδούλι. Έπεσαν να φάνε τον πρώην προπονητή της Κροατίας χαρακτηρίζοντάς τον «ρατσιστή», επειδή δήλωσε ότι η ομάδα του δεν θα έπαιζε μόνο με την Γαλλία, αλλά και με την Αφρική και βγαίνουν τώρα να πανηγυρίσουν που το παγκόσμιο κύπελλο δεν το πήρε μόνο η Γαλλία, αλλά και η Αφρική!


Λίγο πριν τον τελικό έκανε τον γύρο του διαδικτύου σχεδόν με πανομοιότυπο τρόπο (όπως γίνεται συνήθως), η είδηση περί τα δήθεν ρατσιστικά σχόλια που έκανε ο πρώην προπονητής της Κροατίας Ιγκόρ Στίματς για το γαλλικό ρόστερ.

Σε post στο Facebook έγραψε ο Στίματς: «Αναρωτιέμαι αν κανείς ξέρει κόντρα σε ποιόν παίζουμε στον τελικό» απαριθμώντας 13 ποδοσφαιριστές της εθνικής Γαλλίας, οι οποίοι έχουν ρίζες από την αφρικανική ήπειρο. Τέλος σχολίασε: «Αντιμετωπίζουμε τη γαλλική δημοκρατία και την αφρικανική ήπειρο. Ένα δισεκατομμύριο κόντρα σε 4 εκατομμύρια». Μάλιστα, παρέθετε την λίστα με τα σχετικά ονόματα και δίπλα τις σημαίες από τις χώρες καταγωγής τους.
Όσοι ακόμα έχουν μυαλό και σκέφτονται και δεν το έχουν παραδώσει στους "διαμορφωτές γνώμης" και μπορούν και κρίνουν με βάση αυτά που διαβάζουν και όχι με βάση αυτά που τους «ερμηνεύουν» οι διαμορφωτές, καταλαβαίνουν ότι ο άνθρωπος αυτός δεν έκανε κάποιο «ρατσιστικό» ή υποτιμητικό ως προς την φυλή σχόλιο για τους αφρικανικής καταγωγής παίκτες της γαλλικής ομάδας, αλλά είπε τα αυτονόητα. Την ωμή πραγματικότητα. Την αλήθεια. Αλλά στους καιρούς της τυραννίας της πολιτικής ορθότητας η αλήθεια είναι «ρητορική μίσους». Και τα είπε αυτά προφανώς ο άνθρωπος για να καταδείξει το άνισο της μάχης που θα έδινε η χώρα του. Όμως αυτό για τους σαλτιμπάγκους των mainstream media είναι «ρατσιστικό παραλήρημα»!!! Φυσικά, για να μην αμφισβητηθεί η «ερμηνεία» των σχολίων του Κροάτη, οι «ειδήμονες» ως «απόδειξη» ανέσυραν από το παρελθόν την συνεργασία των ναζί με τους Κροάτες και μπλα μπλα μπλα. Δεν αξίζει νομίζω να σχολιάσουμε το κενό αέρος που έχουν στο κεφάλι τους τα άτομα αυτά. Και Κροάτης να μην ήταν, αρκεί ότι ήταν Λευκός Ευρωπαίος για να αποδειχτεί ο «ρατσισμός» του. Αυτά είναι γνωστά.

Και δεν πέρασαν ούτε δύο ημέρες για να φανεί η υποκρισία τους, η οποία είναι δομικό στοιχείο της ψυχοσύνθεσής τους.


Μετά την κατάκτηση του παγκοσμίου κυπέλλου λοιπόν, ξεσάλωσαν (αναμενόμενο) όλοι οι προπαγανδιστές της «πολυμορφίας» και οι οραματιστές του τέλους των λευκών ευρωπαϊκών λαών. Είδατε; Νίκησε η «πολυμορφία». Είδατε; Νίκησε «η Ευρώπη των μεταναστών» και μπλα, μπλα, μπλα.

Ο τίτλος της Paris Match όμως το είπε πιο ξεκάθαρα: "Η Αφρική είναι επίσης παγκόσμια πρωταθλήτρια του ποδοσφαίρου"!

Δηλαδή ό,τι ακριβώς είχε πει ο κακόμοιρος Κροάτης! Ότι απέναντί της η ομάδα της μικρής χώρας του δεν είχε μόνο την Γαλλία, αλλά και την Αφρική! Παραθέτοντας μάλιστα εικόνα με τα σχετικά ονόματα και τις χώρες καταγωγής τους μέσα στην αφρικανική ήπειρο!

Γράφει χωρίς κανένα δισταγμό λοιπόν και χωρίς φόβο μήπως κανείς την κατηγορήσει για «ρατσισμό» η Paris Match : η νίκη της Γαλλίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2018 είναι επίσης μια νίκη για την αφρικανική ήπειρο, από την οποία έχουν έρθει 14 παίκτες, (έπεσε σε έναν έξω ο "ρατσιστής" Κροάτης) που αντιπροσωπεύουν περισσότερο από το ήμισυ των  επιλογών του Didier Deschamps.

Ερώτηση αφελής: εάν το έπαιρνε η Κροατία, να υποθέσουμε ότι η είδηση θα ήταν ως εξής: η ήττα της Γαλλίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2018 είναι επίσης μια ήττα για την αφρικανική ήπειρο, από την οποία έχουν έρθει 14 παίκτες, που αντιπροσωπεύουν περισσότερο από το ήμισυ των  επιλογών του Didier Deschamps;;;

Συνεχίζει η Paris Match :

Από τους έντεκα παίκτες που ξεκίνησαν στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 στη Μόσχα, πέντε είναι αφρικανικής καταγωγής. Και ιδού: Kylian MBappe (μισός Αλγερινός, μισός Καμερουνέζος), Samuel Umtiti (γεννημένος στο Καμερούν), Πολ Πογκμπά γεννήθηκε από γονείς που προέρχονται από την Γουινέα, NGolo Kanté με γονείς από το Μάλι και Blaise Matuidi, με πατέρα από την Αγκόλα και μητέρα από την Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό.

Άρα δέκα αφρικανικές χώρες συμμετείχαν στην ομάδα του Didier Deschamps.

Στην αρχή του δευτέρου ημιχρόνου μπήκε ο μισός Κονγκολέζος Steven Nzonzi και στη συνέχεια μπήκε ο Nabil Fekir του οποίου οι γονείς είναι από την Αλγερία και ο Corentin Tolisso, που ο πατέρας του είναι από το Τόγκο. Η υπόλοιπη ομάδα έχει έξι παίκτες από την αφρικανική ήπειρο: Steve Mandanda που γεννήθηκε στην Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, Benjamin Mendy με γονείς από τη Σενεγάλη, Presnel Kimpembe με γονείς από το Κονγκό και την Αϊτή, ο Adil Rami με μαροκινούς γονείς, ο Djibril Sidibé με γονείς από το Μάλι και ο Ousmane Dembele, με καταγωγή από το Μάλι, τη Σενεγάλη και τη Μαυριτανία. 

Ο Didier Deschamps σε συνέντευξη Τύπου καυχήθηκε ότι "πάντα ήταν πλούτος (προφανώς οι παίκτες αφρικανικής καταγωγής) για το γαλλικό ποδόσφαιρο και τον γαλλικό αθλητισμό".

Στο τέλος του άρθρου, η Paris Match γράφει, σχεδόν κλαίγοντας από συγκίνηση: Η ιστοσελίδα RunRepeat έγραψε "η ποικιλομορφία κάνει το Παρίσι παγκόσμιο πρωταθλητή".

ΚΟ

Σάββατο, 14 Ιουλίου 2018

Ένας Γάλλος υποστηρίζει στον τελικό την Κροατία, την μόνη εναπομένουσα ευρωπαϊκή ομάδα...


Του Gérard Brazon, πρώην δημοτικού συμβούλου

Δεν γνωρίζω καλά την Κροατία. Λέγεται ότι είναι πολύ όμορφη και γεμάτη ιστορία. Μπορούμε εύκολα να καταλάβουμε ότι θέλει να είναι ανεξάρτητη και ελεύθερη. Αυτό που δεν ζούμε πλέον στη Γαλλία με την ΕΕ.

Έχει μια όμορφη σημαία που θα κυματίζει αυτήν την Κυριακή. Μια σημαία τόσο χριστιανική, τόσο γεμάτη ιστορία με την υπενθύμιση των περιοχών της ως οικόσημο! Αποτελείται από τρεις οριζόντιες ζώνες, κόκκινη, λευκή και μπλε σύμφωνα με τα πανσλαβικά χρώματα και στη μέση, εκεί που κάποτε ήταν το κομμουνιστικό αστέρι, τοποθετείται το εθνόσημο της Κροατίας. Τα τρία χρώματα έχουν χρησιμοποιηθεί από το 1848.

Έτσι, οι δύο σημαίες θα έχουν τα ίδια χρώματα αλλά δεν θα αντιπροσωπεύουν για μένα τις ίδιες αξίες! Είμαι υπέρ της εθνικής κυριαρχίας και κατά της μετανάστευσης και έχω μια αλλεργία στην αντικατάσταση των λαών. Κάτι το οποίο με κάνει να με αντιμετωπίζουν ως «λαϊκιστή» ακόμα και «ακροδεξιό»! Ότι αυτό γίνεται με φωνές χαράς εκ μέρους Γάλλων οπαδών, που κραυγάζουν υπέρ της France Africaine με προσβάλει ακόμα πιο πολύ.

Συγνώμη, δεν θα πάρω! Δεν θα αλλάξω τη γνώμη μου! Αυτή η ομάδα δεν είναι η εθνική Γαλλίας. Είναι μια ομάδα στην οποία κυριαρχούν Αφρικανοί μισθοφόροι που δεν ενδιαφέρονται για τους Γάλλους εν γένει και κυρίως για τη Γαλλία.

Θα επιστρέψουν αναμφισβήτητα στη Γαλλία για να παραλάβουν την επιταγή τους, θα φιλήσουν τον Macron, την Brigitte στα σκαλιά του Elysee το οποίο θα είναι διακοσμημένο με τη Λεγεώνα της Τιμής. Θα βγάλουν τις φωτογραφίες τους και θα αναβιώσουν την πολυπολιτισμική προπαγάνδα, κάνοντας τους προπαγανδιστές τρισευτυχισμένους.

Δύο λόγοι για να χαρούμε για την ήττα της αφρικανικής ομάδας της Γαλλίας:

Ο πρώτος, είναι αυτός που εντόπισε ο δικηγόρος Regis de Castelnau: Η ποδοσφαιρική ευφορία των τελευταίων ημερών σκέπασε τρεις περιπτώσεις περιορισμού των πολιτικών ελευθεριών και αφαίρεσης της λαϊκής κυριαρχίας από την γαλλική εθνοσυνέλευση. Και ποιος νοιάστηκε; Ποιος μιλάει γι’ αυτό; Κανείς. Γιατί οι ανόητοι Γάλλοι είναι ευχαριστημένοι, όπως και οι ηγέτες τους! Όλοι για πολύ διαφορετικούς και διαμετρικά αντίθετους λόγους! Κερδίσαμε θα πούνε στους ανόητους Γάλλους οπαδούς, και εκείνοι θα το χάψουν και πάλι!

Ο δεύτερος είναι ότι αυτή η ομάδα από την Κροατία, αποτελείται από γηγενείς και δεν χρειάζονται μεγαλόσωμους αφρικανούς για να φτάσουν εκεί που είναι! Είναι παραμυθάκι αυτό που λέει ότι το να είσαι μαύρος σημαίνει ότι είσαι καλός ποδοσφαιριστής! Οι Κροάτες το έχουν αποδείξει! Οι Γάλλοι θα μπορούσαν να το κάνουν, αλλά οι ηγέτες τους στον χώρο του ποδοσφαίρου, όπως οι πολιτικοί, είναι τόσο πεπεισμένοι ότι οι μαύροι έχουν απίστευτες φυσικές ιδιότητες, ώστε κάποιος μπορεί να αναρωτηθεί εάν είναι απλά ρατσιστές. Γιατί είναι σαν να τους λένε: Βασικά, δεν έχετε πρόσωπο για να πετύχετε, αλλά έχετε πόδια!

Υπερβάλω ίσως, αλλά δεν είναι περίεργο ότι υπάρχουν τόσο λίγοι μαύροι κολυμβητές, μαύροι ποδηλάτες, γυμναστές, αλπικοί σκιέρ με μεγάλο ταλέντο! Επομένως, υποψιάζομαι ότι είναι θύματα μιας μορφής ρατσισμού και ότι είναι εθελοντικοί όμηροι σε ένα σύστημα που τους περιφρονεί κατά βάθος!

Οι Κροάτες είναι καθαροί Κροάτες  ! Αγωνίστηκαν για να είναι εκεί! Είναι κοντά στις ιδέες μου, καθώς αισθάνονται ότι δεν χρειάζονται ξένους μισθοφόρους.

Εάν ήμουν Αφρικανός, θα υποστήριζα τη μοναδική αφρικανική ομάδα που έμεινε!

Είμαι Ευρωπαίος και υπερασπίζομαι τη μόνη ευρωπαϊκή ομάδα που μένει! 

Την επόμενη Κυριακή, όπως και σε όλους τους προηγούμενους αγώνες, θα κάτσω να παρακολουθήσω μια ταινία και ελπίζω πολύ οι Κροάτες, οι αδελφοί μου στην Ευρώπη να κερδίσουν!

Gérard Brazon ( ελεύθερη έκφραση ) KO από εδώ