Ο ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ (ΚΟ) ξημεροβραδιάζεται για να βρει, να μεταφράσει και να παρουσιάσει ειδήσεις και άρθρα συμβατά με την θεματολογία του, χωρίς απαραίτητα να ταυτίζεται μαζί τους. Το ίδιο ισχύει και για τα παρατιθέμενα links. Σχόλια και παρεμβάσεις του ΚΟ είναι σε χρώμα ερυθρό. Αν ψάχνεις για mainstream ειδησεογραφία και άποψη, ήρθες στο λάθος μέρος.

got democracy?

got democracy?

kolokotronis

kolokotronis

Πέμπτη, 15 Νοεμβρίου 2018

Peter Beinart: "Οι Εβραίοι δείχνουν δυσανάλογη στήριξη για τη μετανάστευση"


Σε άρθρο του στην Atlantic, ο Peter Beinart (φώτο) θεωρεί ότι η ισχυρή υποστήριξη των Εβραίων για αυξημένη μετανάστευση σε συνδυασμό με τη σκληρή ρητορική κατά της μαζικής μετανάστευσης του Trump οδηγεί σε αυξημένο αντισημιτισμό.

Ο Peter Alexander Beinart είναι ένας εβραϊκής καταγωγής Αμερικανός liberal αρθρογράφος, δημοσιογράφος και πολιτικός σχολιαστής. To 2012, το όνομά του ήταν στην λίστα των “100 top global thinkers”, κατά το Foreign Policy. Αρθρογραφεί στην ισραηλινή Haaretz, ενώ συνεργάζεται με την Atlantic και το National Journal, καθώς και το CNN. (Στο άρθρο του αναφέρει τον γιο του George Soros, Alex Soros, «έναν φίλο που χρηματοδοτεί think tanks που υποστηρίζουν το έργο μου»).

Σύμφωνα με τον Beinart, η μεγάλη υποστήριξη των Εβραίων στην μετανάστευση και η σκληρή ρητορική του Τραμπ οδήγησαν σε αυξημένο αντισημιτισμό στις ΗΠΑ.

Μετά την απόπειρα δολοφονίας εναντίον του εβραϊκής καταγωγής George Soros, στις 22 Σεπτεμβρίου, όταν ένας άνδρας στη Φλόριντα έστειλε μια βόμβα στο γραμματοκιβώτιο του Σόρος και την επίθεση της 26ης Οκτωβρίου, όταν ένας άνδρας στο Πίτσμπεργκ άνοιξε πυρ σε μια συναγωγή, επειδή ένιωθε ότι η εβραϊκή οργάνωση Hebrew Immigrant Aid Society (HIAS) βοηθούσε στην «εισαγωγή εισβολέων που σκοτώνουν τον λαό μας», οι Εβραίοι Συντηρητικοί πρέπει να βρεθούν αντιμέτωποι με ένα δυσάρεστο ζήτημα, γράφει ο Beinart για την Atlantic.

Το ερώτημα δεν είναι πλέον: Υπάρχει αντισημιτισμός μεταξύ των συντηρητικών Αμερικανών; Τώρα το ερώτημα είναι: Είναι ο αντισημιτισμός ένα αναπόφευκτο υποπροϊόν του νατιβιστικού συντηρητισμού που υπερασπίζεται ο Πρόεδρος Trump; Η απάντηση στο ερώτημα αυτό είναι "ναι", θεωρεί ο Beinart.

Ο νατιβισμός είναι η πολιτική θέση που συνεπάγεται μια πολιτική που βάζει πρώτα την προώθηση των συμφερόντων του λαού μπροστά από αυτά των μεταναστών. Αυτό που  πολλοί αριστεριστές και οπαδοί της παγκοσμιοποίησης θεωρούν «ρατσιστική πολιτική». Ωστόσο, η σημασία του όρου nativism έχει μετατοπιστεί στον αμερικανικό Τύπο το 2018, και τώρα σημαίνει αυτό που είναι γνωστό ως περιορισμός μετανάστευσης.

Είναι αυτό το είδος του επαναπροσδιορισμένου νατιβισμού που υποστηρίζει ο Trump, σύμφωνα με τον Beinart.

Ο καθηγητής Kevin MacDonald στο πιο γνωστό βιβλίο του Culture of Critiqueαναφέρει ότι εβραϊκές ομάδες ειδικών συμφερόντων άσκησαν πιέσεις για να τεθεί τέρμα στον περιορισμό της μετανάστευσης στις Ηνωμένες Πολιτείες μεταξύ των ετών 1924 και 1965. Ο πρωταρχικός τους σκοπός ήταν να διευκολυνθούν στην μετανάστευση προς τις ΗΠΑ οι Εβραίοι.

Η Εβραία ιστορικός Ellen Eisenberg, σύμφωνα τον Beinart είπε ότι ο αγώνας των Εβραίων για την ανεξέλεγκτη μετανάστευση, προκάλεσε τις πρώιμες μορφές της ξενοφοβίας στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά όχι πολύ αντισημιτισμό. Και αυτό γιατί οι Εβραίοι των ΗΠΑ - που υποστήριζαν τον Ρούσβελτ και ήθελαν να τον στηρίξουν στον πόλεμο κατά του Χίτλερ - όταν ξέσπασε κύμα ξενοφοβίας κατά των Ιαπώνων που ζούσαν στις ΗΠΑ κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, δεν έτρεξαν να γίνουν υπερασπιστές των δικαιωμάτων των Ιαπώνων. (Ο Ρούσβελτ κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου ανάγκασε τους Ιάπωνες των ΗΠΑ να κλειστούν σε στρατόπεδα εργασίας, όπου η κυβέρνηση θα μπορούσε να τους προσέχει). Ούτε έτρεξαν να υπερασπιστούν τους καθολικούς μετανάστες στα μέσα του 19ου αιώνα, όταν τότε ο εβραϊκός πληθυσμός των ΗΠΑ ήταν μικροσκοπικός.

Ήταν κυρίως μετά τη στρατιωτική νίκη εναντίον της Γερμανίας που οι Εβραίοι μετακόμισαν από τη Γερμανία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες στις Ηνωμένες Πολιτείες, και τώρα υπάρχει ένας πληθυσμός που αντιστοιχεί περίπου σε εκείνον των Εβραίων που είναι στο Ισραήλ. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι λιγότεροι Εβραίοι από το αναμενόμενο θέλησαν να μετακομίσουν στην εβραϊκή εθνική κατοικία.

Σήμερα, ο Beinart γράφει, η κατάσταση είναι πολύ διαφορετική. Ο νατιβισμός σήμερα μετατρέπεται εύκολα σε αντισημιτισμό. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι οι Εβραίοι είναι πραγματικά δυσανάλογα μεγάλοι υποστηρικτές της μετανάστευσης (“One reason hateful nativism so easily morphs into anti-Semitism in the Trump era is that today Jews really do disproportionately support immigration”). Οι μεγάλες εβραϊκές οργανώσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες αντιτίθενται σθεναρά στην πολιτική και στην ρητορική του Trump για περιορισμούς στην μετανάστευση. Το ίδιο ισχύει, σύμφωνα με διάφορες δημοσκοπήσεις, για πολλούς Εβραίους "απλά μέλη" της κοινότητας, οι οποίοι τείνουν να στηρίζουν την αριστερή liberal πολιτική για την μετανάστευση (“open borders”). Μεταξύ των λευκών, οι Εβραίοι ήταν υπερβολικά εκπροσωπούμενοι στο κίνημα για τα πολιτικά δικαιώματα, γράφει ο Beinart.   

Ο Beinart ισχυρίζεται ότι το κίνητρο των Εβραίων για υποστήριξη της μετανάστευσης από όλες τις γωνιές του κόσμου είναι επειδή φοβούνται τους εθνικούς και θρησκευτικούς αποκλεισμούς του αμερικανισμού. Κάτι ανάλογο ισχύει και για τις δυτικοευρωπαϊκές χώρες όπου οι εβραϊκές οργανώσεις ανησυχούν για την άνοδο των "αντισημιτών", οι οποίοι κατά συνέπεια πρέπει να καταπολεμηθούν με διοικητικά και κοινωνικά μέτρα.

Σύμφωνα Beinart είναι επίσης αλήθεια ότι οι Αμερικανοί οι οποίοι αντιτίθενται στην εισροή των μεταναστών από την Αφρική, τη Μέση Ανατολή και τη Νότια Αμερική παρατηρούν αυτή την προδιάθεση των Εβραίων και αυτό τους οδηγεί στον αντισημιτισμό.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο, σε αυτή την εποχή του Τραμπ, ο αυξημένος νατιβισμός και ο αυξανόμενος αντισημιτισμός συμβαδίζουν. Πριν [από την βομβιστική επιστολή εναντίον του Σόρος και την επίθεση στην συναγωγή στο Πίτσμπουργκ], οι Εβραίοι συντηρητικοί θα μπορούσαν ίσως να είχαν δικαιολογία επειδή αγνοούσαν αυτό το θανατηφόρο ζεύγος. Τώρα δεν υπάρχει δικαιολογία, καταλήγει ο Beinart.

Αλλά το πρόβλημα είναι παλιό και μακροχρόνιο, και όπως δείχνει ο Kevin MacDonald, είναι απλώς μια παραλλαγή του ίδιου προβλήματος που υπάρχει από τότε που ο εβραϊκός πληθυσμός στην Αμερική των αρχών του 20ου αιώνα άρχισε να καταπολεμά τον περιορισμό στην μετανάστευση. Ο Donald Trump διαδραματίζει έναν δευτερεύοντα ρόλο σε αυτή την κατάσταση και το να τον κατηγορείς δεν οδηγεί πουθενά. Μόνο να χειροτερεύει η κατάσταση όσο περισσότερο τρέχουν οι εβραϊκές πολυπολιτισμικές ατζέντες.

Στη Σουηδία, οι Εβραίοι ξεκίνησαν παρόμοιες εκστρατείες μέσω της εφημερίδας Dagens Nyheter (που βρίσκεται στα χέρια της οικογένειας Bonnier, εβραϊκής καταγωγής) για να κάνουν τη Σουηδία πολυπολιτισμική. Αυτό συνέβη στη Σουηδία, μετά τη δολοφονία του Προέδρου John F. Kennedy, σε μια τοπικά προσαρμοσμένη στρατηγική που σχεδόν ακριβώς συνέπεσε με την κατάργηση των νόμων περιορισμού της μετανάστευσης για την οποία εβραίοι λομπίστες στις Ηνωμένες Πολιτείες είχαν αγωνιστεί για δεκαετίες και πέτυχαν τον στόχο τους το 1965. Δέκα χρόνια αργότερα η Σουηδία ανακηρύχθηκε, από την Σοσιαλδημοκρατική Κυβέρνηση και το συντηρητικό κοινοβούλιο μια πολυπολιτισμική χώρα με διάφορες επίσημες γλώσσες μειονοτήτων, χωρίς επίσημη κύρια γλώσσα.

ΚΟ / πηγή

Δευτέρα, 12 Νοεμβρίου 2018

Blackwashing (video ΚΟ!)


Ιδού! Ο πλήρης οδηγός του blackwashing (το φαινομένου δηλαδή αντικατάστασης λευκών ηθοποιών - που υποδύθηκαν πρωταγωνιστές μυθιστορημάτων, ιστορικά πρόσωπα ή φανταστικούς ήρωες - από μαύρους ηθοποιούς).

ΣΟΥΗΔΙΑ: Στέλνουν στην φυλακή 65χρονη γυναίκα γιατί επέκρινε το ισλάμ και την παράνομη μετανάστευση



Τον Μάρτιο, ένα περιφερειακό δικαστήριο αθώωσε μια γυναίκα που κατηγορήθηκε για σχόλια "λόγου μίσους" που έγιναν στο Facebook. Η γυναίκα είχε επικρίνει το Ισλάμ και είχε γράψει ότι «το επίπεδο του IQ στη Σουηδία θα πέσει ως αποτέλεσμα της μετανάστευσης».

Το ανώτατο δικαστήριο, ωστόσο, την καταδίκασε σε φυλάκιση. "Εάν αυτό συνεχιστεί, η νοημοσύνη στη Σουηδία θα είναι σε επίπεδο χρυσόψαρου", έλεγε ένα από τα σχόλια της στο Facebook. "Αρνηθείτε ότι όλα αυτό έχει να κάνει με το Ισλάμ" έλεγε ένα άλλο.

Κατά τη διάρκεια της έρευνας, η γυναίκα, της οποίας το όνομα είναι η Χριστίνα, υποβλήθηκε σε έξι αστυνομικές ανακρίσεις και έρευνες, κάτι που περιέγραψε ως τρομερή εμπειρία.

Η αστυνομία ζήτησε να παραδώσει τα κλειδιά της, το κινητό της τηλέφωνο και το iPad της. Το γεγονός ότι έπρεπε να έρθει σε επαφή με την υγειονομική περίθαλψη για την επίσκεψη σε γιατρό δεν λήφθηκε υπόψη.

Το 2016, η γυναίκα δέχθηκε βίαιη επίθεση από μια συμμορία αποκαλούμενων "ασυνόδευτων προσφυγόπουλων". Η επίθεση επηρέασε τη μνήμη της, μεταξύ άλλων. Ωστόσο, κανείς δεν καταδικάστηκε για την επίθεση.

Έχει υποφέρει πολύ και αισθάνεται ότι τα δικαιώματά της παραβιάστηκαν βάναυσα από την εκτεταμένη και ενοχλητική αντιμετώπισή της από την αστυνομία. Η προκαταρκτική έρευνα εναντίον της αριθμεί 150 σελίδες!

Το περιφερειακό δικαστήριο ισχυρίστηκε ότι ο εισαγγελέας απέτυχε να αποδείξει ποιος πραγματικά βρισκόταν πίσω από την οθόνη όταν ανέβηκαν τα posts. Η γυναίκα αρνήθηκε ότι ήταν αυτή και δήλωσε ότι ο ενοικιαστής της θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει τον υπολογιστή της.

Το ανώτατο δικαστήριο εκτίμησε διαφορετικά την υπόθεση. Κατά την άποψή του, η έρευνα δείχνει σαφώς ότι εκείνη χρησιμοποίησε τον λογαριασμό τη δεδομένη χρονική στιγμή.

Σύμφωνα με το σκεπτικό, είναι ένοχη "εγκληματικής περιφρόνησης εναντίον ανθρώπων με μουσουλμανικές πεποιθήσεις". Η γυναίκα καταδικάστηκε σε τρεις μήνες φυλάκισης.

«Είμαι τρομαγμένη», είπε η Χριστίνα σε συνέντευξή της λίγο μετά την ετυμηγορία.

«Είμαι τόσο φοβισμένη και δεν μπορώ να κάνω τίποτα. Θα είμαι στη φυλακή με εγκληματίες; Έχω ρευματοειδή αρθρίτιδα και βαθιά κατάθλιψη και θα χάσω το διαμέρισμά μου», είπε κλαίγοντας.

ΚΟ / πηγή

Παρασκευή, 9 Νοεμβρίου 2018

ΟΛΛΑΝΔΙΑ: 69χρονος ζητάει από το δικαστήριο να αλλάξει την ηλικία του γιατί θεωρεί ότι είναι «20 χρόνια νεώτερος»



Ο Ολλανδός Emile Ratelband, ομιλητής, επιχειρηματίας και πρώην παρουσιαστής τηλεοπτικών εκπομπών, ισχυρίζεται ότι είναι «νεότερος» και προσπαθεί να μεταφέρει τα γενέθλιά του από τις 11 Μαρτίου του 1949 στις 11 Μαρτίου 1969. Πιστεύει ότι εάν δικαιωθεί από το δικαστήριο και μειωθεί η ηλικία του θα μπορεί να βρίσκει περισσότερες γυναίκες σε ιστοσελίδες γνωριμιών, όπως το δημοφιλές app Tinder.
 
"Μπορείς να αλλάξεις το όνομά σου. Μπορείς να αλλάξεις το φύλο σου. Γιατί να μην μπορείς να αλλάξεις την ηλικία σου; Πουθενά δεν υφίστασαι τόσες διακρίσεις όσο με την ηλικία σου", δήλωσε ο Ratelband στην ολλανδική εφημερίδα De Telegraaf.


 Ισχυρίζεται ότι ο γιατρός του είπε ότι έχει το σώμα κάποιου ηλικίας 20 ετών μικρότερου.

Ο Ratelband, που είναι πατέρας επτά παιδιών, περιγράφει τον εαυτό του ως ένα «νεαρό θεό», και δηλώνει ότι είναι νόμιμα ικανός να αναγνωριστεί ως ένας νεαρότερος άνθρωπος, κάτι που θα του δώσει τις ευκαιρίες που σήμερα δεν έχει.

"Αν είμαι 69 ετών, μου κάνουν γνωστούς τους περιορισμούς μου. Αν είμαι 49 ετών, τότε μπορώ να αγοράσω ένα καινούργιο σπίτι, μπορώ να οδηγήσω ένα άλλο αυτοκίνητο ... Αν βάλω στο Tinder ότι είμαι 69 ετών, δεν θα πάρω απάντηση. Αν είμαι 49 ετών, και με αυτό το πρόσωπο, θα με βάλουν σε μια πολυτελή θέση".

Έχει ήδη απευθυνθεί στις τοπικές αρχές και απειλεί ότι θα πάει το κράτος στα δικαστήρια, αφού απέρριψε τις προσπάθειές του να μειώσει την ηλικία του κατά 20 χρόνια με τον ισχυρισμό ότι «η επιθυμία του δεν είναι εφικτή».

Emile μπορεί πράγματι να υποβάλει αίτημα για μείωση της ηλικίας και αυτό θα απορριφθεί από τον δήμο", δήλωσε προηγουμένως ένας δικηγόρος στην De Telegraaf.

Η υπόθεση έχει πάει σε δικαστήριο στο Arnhem, μια πόλη στα ανατολικά της Ολλανδίας και αναμένεται να βγει απόφαση μέσα σε τέσσερις εβδομάδες.

Ο κ. Ratelband είπε ότι θα παραιτηθεί από τη σύνταξή του αν το δικαστήριο αποφανθεί υπέρ του.

Θέλει επίσης να γίνει πάλι πατέρας και τώρα ψάχνει για παρένθετες μητέρες. Έχει πάρει συνέντευξη ήδη από 20 και πλέον.

Λέει: "Ήμουν με μια φίλη και κρατούσε το νεογέννητο γιο της. Μου είπε, «Θα πρέπει να γίνεις και πάλι πατέρας». Της είπα ότι δεν θέλω πάλι να μπλέκω σε παλιοκαταστάσεις με γυναίκες για αυτό το θέμα. «Τότε μου είπε ότι υπάρχουν και οι παρένθετες μητέρες», είπε. Νομίζω ότι αυτό είναι μια καλή ιδέα".

Στην ιστοσελίδα του, ο κ. Ratelband ισχυρίζεται ότι «έγινε εκατομμυριούχος 21 ετών», αλλά πτώχευσε 16 χρόνια αργότερα. Αργότερα έγινε ξανά πλούσιος, γράφοντας βιβλία που δίνουν συμβουλές για πετυχημένη ζωή.
  
ΚΟ: Εάν είναι ειλικρινείς οι οπαδοί του δικαιωματισμού (που δεν είναι) θα πρέπει να αρχίσουν ήδη καμπάνια για τα δικαιώματα του Ολλανδού που προσβάλλονται, καθώς υφίσταται διακρίσεις από μία κοινωνία που είναι ακόμη κολλημένη σε στερεότυπα. Δεν κάνω πλάκα. Εκείνοι που άνοιξαν τον δρόμο για να "αλλάζει φύλο" ο καθένας με μία δήλωση, άνοιξαν τους ασκούς του Αιόλου. Δεν υπάρχει πλέον τέρμα. Όποιος πει ότι μπορείς να αλλάξεις από την ταυτότητά σου το άλφα στοιχείο, αλλά όχι το βήτα, είναι ρατσιστής και μισαλλόδοξος και ηλικιοφοβικός. Όπως μπορεί να πάει στις γυναικείες τουαλέτες ένα άνδρας που αισθάνεται γυναίκα και φοράει φουστάνια, μόνο και μόνο επειδή δηλώνει "γυναίκα που είναι φυλακισμένη σε σώμα άνδρα", έτσι μπορεί ένας 70χρονος να δηλώνει 40χρονος ή 20χρονος, γιατί έτσι αισθάνεται και δικαίωμά του να δηλώνει ένας "έφηβος φυλακισμένος σε σώμα ηλικιωμένου". Το αυτό που αισθάνομαι και πιστεύω για τον εαυτό μου οφείλει να μου το αναγνωρίσει το κράτος είναι ένας από τους βασικούς πυλώνες του δικαιωματισμού. Εύχομαι να δικαιωθεί ο Ολλανδός και εύχομαι αυτή χώρα που είναι πρωτοπόρος στην θρησκεία του δικαιωματισμού να δικαιώσει το όνομά της.

ΚΟ / πηγή

Τρίτη, 6 Νοεμβρίου 2018

Ο ΟΗΕ θέλει μια παγκόσμια κυβέρνηση σε λιγότερο από 12 χρόνια



Του Jeffrey Ludwig (American Thinker) / ΚΟ

Στη δεκαετία του 1960, ήμουν ένας ενημερωμένος, αλλά αφελής προπτυχιακός φοιτητής, και θυμάμαι ότι ήμουν στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνιας και συζητούσα με τον πρόεδρο του Τμήματος Χημείας, καθηγητή Charles C. Price. Μου είπε ότι ήταν πρόεδρος των United World Federalists και ρώτησε αν ήξερα τι είναι αυτή η οργάνωση. Όταν είπα όχι, απάντησε ότι πίστευαν σε μια παγκόσμια κυβέρνηση που θα έβγαινε μέσα από τον ΟΗΕ. Δεν είχα ποτέ ακούσει κανείς να προτείνει αυτή την ιδέα πριν. Για μένα, τα Ηνωμένα Έθνη ήταν ένας φιλανθρωπικός οργανισμός αφιερωμένος στην άσκηση πιέσεων προς την παγκόσμια κοινότητα προς την κατεύθυνση της ειρήνης και στη λειτουργία φιλανθρωπικών προγραμμάτων που θα βοηθήσουν τους αγωνιζόμενους φτωχούς λαούς του κόσμου. Φανταζόμουνα τον ΟΗΕ ως ένα είδος φιλανθρωπικής ΜΚΟ σε παγκόσμια κλίμακα.

Πώς θα προέκυπτε το όραμα της καθηγητή Price για μια νέα παγκόσμια κυβέρνηση; Αν και υπήρχε ένα σοσιαλιστικό νήμα στο ιδρυτικό τους έγγραφο, τα Ηνωμένα Έθνη σχηματίστηκαν με βάση το όραμα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που παρουσιάστηκε στην «Οικουμενική Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων» (UDHR), η οποία καθόρισε ότι τα δικαιώματα βρίσκονται στην πρώτη γραμμή για την πρόοδο της παγκόσμια κοινότητας και αποτελούν το στυλοβάτη για την ανύψωση της ανθρώπινης ελευθερίας και της αξιοπρέπειας του ατόμου. Το έγγραφο UDHR ακολούθησαν πολλά καταπληκτικά έγγραφα που παρουσίαζαν τα δικαιώματα ως κεντρική ιδέα του μετα-φεουδαρχικού κόσμου: τη Δήλωση (ή νόμο) των Δικαιωμάτων του 1689, την Αμερικανική Διακήρυξη Ανεξαρτησίας με τη σημαντική και ισχυρή επιβεβαίωση των αναφαίρετων φυσικών δικαιωμάτων, τον ισχυρό Αμερικανικό Νόμο για τα Δικαιώματα που θεσπίστηκε το 1791, και τη Γαλλική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και του Πολίτη (1789).

Η λέξη "δικαιώματα" ("rights") εμφανίζεται σχεδόν σε κάθε πρόταση του συνολικά 1869 λέξεων εγγράφου του ΟΗΕ. Το έγγραφο έχει κυριολεκτικά εμμονή με τα δικαιώματα. Ωστόσο, υπάρχουν κάποιες αποκλίσεις από τη χρήση των δικαιωμάτων που όλοι γνωρίζουμε. Στο άρθρο 3, αντί των αναφαίρετων δικαιωμάτων της «ζωής, της ελευθερίας και της επιδίωξης της ευτυχίας» που βρίσκονται στην Αμερικάνικη Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας, ο ΟΗΕ δηλώνει το δικαίωμα όλων σε "ζωή, ελευθερία και ασφάλεια του ατόμου". Υπονοούν ότι η ασφάλεια θα φέρει την ευτυχία; Ή μήπως υπονοούν ότι η ευτυχία είναι πάρα πολύ εφήμερη αξία και πολύ «δυτική»; Ίσως περισσότεροι παγκόσμιοι στόχοι επιβίωσης χρειάζονται περισσότερο.

Βλέπουμε μια επανάληψη στοιχείων που βρίσκονται στο αμερικάνικο Bill of Rights, όπως η καταδίκη της σκληρής και ασυνήθιστης τιμωρίας (άρθρο 5), η δέουσα διαδικασία (άρθρα 6,7,8,9,10,11,14,17), η παράνομη αναζήτηση και η κατάσχεση (Άρθρο 12) και η ελευθερία του λόγου και του συνέρχεσθαι (άρθρα 19, 20). Υπάρχουν όμως νέα δικαιώματα τα οποία, ήδη από το 1945, δείχνουν το δρόμο προς την παρέμβαση του ΟΗΕ στην καθημερινή ζωή των ανθρώπων σε όλο τον κόσμο. Σε όλο το έγγραφο, διακηρύσσουν το δικαίωμα σε τρόφιμα, ρουχισμό, ιατρική περίθαλψη, κοινωνικές υπηρεσίες, παροχές ανεργίας και αναπηρίας, παιδική φροντίδα και δωρεάν εκπαίδευση, καθώς και το δικαίωμα στην «πλήρη ανάπτυξη της προσωπικότητας» και το δικαίωμα της ελεύθερης συμμετοχής στην πολιτιστική ζωή της κοινότητας ... και της απόλαυσης στις τέχνες".Το 2015, εβδομήντα χρόνια μετά το αρχικό έγγραφό τους, τα Ηνωμένα Έθνη έκαναν ένα τεράστιο βήμα προς την παγκόσμια κυβέρνηση, που μνημονεύθηκε μόνο στο πρώτο οργανωτικό τους έγγραφο. 
 Εξέδωσαν ένα έγγραφο με τίτλο "Η Μεταμόρφωση του Κόσμου μας: η Ατζέντα για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη του 2030" ("Transforming Our World: the 2030 Agenda for Sustainable Development"). Το έγγραφο αυτό αριθμεί 91 αριθμημένα τμήματα του προγράμματος του ΟΗΕ για την παγκόσμια κυβέρνηση. Το UDHR αναφέρεται μόνο μία φορά σε ολόκληρο το έγγραφο στο άρθρο 19. Σε αντίθεση με το αρχικό "μητρικό έγγραφο" που είχε λιγότερες από 1900 λέξεις, το έγγραφο αυτό έχει 14.883 λέξεις. Τα 91 θέματα ασχολούνται με θέματα που εμπίπτουν στα πέντε κεφάλαια των Ανθρώπων, του Πλανήτη, της Ευημερίας, της Ειρήνης και της Συνεργασίας. Επιπλέον, το έγγραφο παρέχει 17 Sustainable Development Goals (στόχους βιώσιμης ανάπτυξης ή SDGs) για τη βελτίωση της ζωής στον πλανήτη.

Τι σημαίνει ο όρος "βιώσιμος"; Ο πιο συχνά αναφερόμενος ορισμός προέρχεται από την Παγκόσμια Επιτροπή του ΟΗΕ για το Περιβάλλον και την Ανάπτυξη: «η αειφόρος ανάπτυξη είναι μια ανάπτυξη που ανταποκρίνεται στις ανάγκες του παρόντος, χωρίς να θέτει σε κίνδυνο τη δυνατότητα των μελλοντικών γενεών να καλύψουν τις δικές τους ανάγκες». Οι προηγούμενες ιδέες και τα ιδεώδη των δικαιωμάτων, της ελευθερίας, της ισότητας και της δικαιοσύνης εντάσσονται στην κάλυψη των "αναγκών" και του ρητού περιβαλλοντισμού που τονίζει την αποτροπή της εξάντλησης των σπάνιων πλανητικών πόρων. Φυσικά, εδώ έχουμε το μαρξιστικό αξίωμα ότι η κοινωνία πρέπει να οργανωθεί γύρω από την ιδέα του "από τον καθένα ανάλογα με την ικανότητά του στον καθένα σύμφωνα με τις ανάγκες του", αλλά προσαρμοσμένη με μια αίσθηση σύγχρονης προόδου.

Ολόκληρο το "Transforming Our World" έγγραφο εκτυλίσσεται σε ένα ρεύμα ευσεβών πόθων για ένα ουτοπικό μέλλον. Πρόκειται για ένα ουτοπικό όνειρο. Πέντε από τα 17 αντικείμενα αφορούν το περιβάλλον. Υπάρχουν στόχοι για τις πόλεις, για τις γυναίκες, για τους φτωχούς, ακόμη και για τη ζωή κάτω από το νερό. Καμία απολύτως σφαίρα ανθρώπινης δραστηριότητας δεν εξαιρείται από τον έλεγχο από τον ΟΗΕ. Η λέξη-κλειδί φυσικά δεν είναι πλέον τα "δικαιώματα" εκτός από μια λοξή αναφορά στο άρθρο 19. Στην πραγματικότητα, ο συγγραφέας τους εδώ δεν είδε την λέξη δικαιώματα ούτε μία φορά σε αυτό το έγγραφο, παρόλο που η λέξη αυτή εμφανίστηκε σχεδόν σε κάθε πρόταση του αρχικού εγγράφου του ΟΗΕ.
Οι οραματιστές της παγκόσμιας κυβέρνησης (the one-worlders”) της δεκαετίας του 1950 και των αρχών της δεκαετίας του 1960 βρίσκονται τώρα στην έδρα του οδηγού του ΟΗΕ και έχουν κάνει τη δική τους κίνηση. Η επικάλυψη της μαρξιστικής ρητορικής σχετικά με το "meeting needs" ("ικανοποίηση αναγκών") έχει μεταφερθεί στην κεντρική σκηνή. Ο ΟΗΕ έχει αναθέσει ένα χρονοδιάγραμμα για να προχωρήσει στο σχέδιο της πλανητικής ηγεμονίας του.

Αυτός ο προβαλλόμενος «μετασχηματισμός του κόσμου» που υποδηλώνει (χωρίς όμως περαιτέρω λεπτομέρειες) μια νέα παγκόσμια τάξη περιβαλλοντικής ευθύνης και μια σημαντική μείωση της φτώχειας και της πείνας, δεν αναφέρεται ποτέ στην πρακτική διάσταση της τεράστιας χειραγώγησης ανθρώπων από τους κυνικούς ηγέτες και τους αμαθείς γραφειοκράτες που κρατούν τις θέσεις τους μέσω της τρομοκρατίας και της δωροδοκίας. Ποτέ δεν αναφέρονται στην ανικανότητα και τη διαφθορά, τους δίδυμους αδελφούς της οικογένειας της δωροδοκίας και της μίζας. Το έγγραφο απεικονίζει έναν ειλικρινή κόσμο όπου όλοι όσοι βρίσκονται στην εξουσία θέλουν να βοηθήσουν την ανθρωπότητα παρά τα καθημερινά παραδείγματα εγωισμού, διαφθοράς, δολοφονικών προθέσεων, διαβολικών χειρισμών, κλοπών, προσωπικής ανηθικότητας, μίσους και απόλυτης διαφθοράς πολλών κυβερνητικών ηγετών σε κάθε χώρα στον κόσμο και στις κεφαλές των επιχειρήσεων. Δεν είναι η ίδια η ατζέντα για την αειφόρο ανάπτυξη μια από αυτές τις διαβολικές χειραγωγήσεις;

Το ιδανικό της βιωσιμότητας δεν συνδέεται με την χριστιανική κοσμοθεωρία. Αντίθετα, η ατομική ελευθερία βυθίζεται σε μια επιστημονικά καθορισμένη κολεκτιβιστική νοοτροπία που οι τελικές αποφάσεις βρίσκονται στα χέρια των διαβολικών και γνωστών σε όλους μας Big Brothers. Η σημασία του κάθε ατόμου υποβαθμίζεται. Προωθείται από έναν ΟΗΕ που δεν είναι πλέον φιλο-δυτικός, ένα πολύ μεγαλύτερο σώμα από ό, τι υπήρχε το 1945. Θα το δεχτούμε ή μήπως είναι καιρός περισσότερο από ποτέ να αρχίσουμε να επανεξετάζουμε τη συμμετοχή μας σε αυτό το μη βιώσιμο σώμα; 

ΚΟ / πηγή

Δευτέρα, 5 Νοεμβρίου 2018

Ο Καρυοθραύστης πάει Wakanda


Ο Καρυοθραύστης (ρωσικά: Щелкунчик / Στσελκούντσικ), είναι ένα μπαλέτο σε δύο πράξεις και τρεις σκηνές του Ρώσου συνθέτη Πιότρ Ιλίτς Τσαϊκόφσκι, το οποίο βασίζεται στην διασκευή, από τον γνωστό Γάλλο συγγραφέα Αλέξανδρο ∆ουµά, ενός παραμυθιού που γράφτηκε το 1816 από το Γερµανό Έρνστ Χόφµαν µε τίτλο «Ο Καρυοθραύστης και ο βασιλιάς των ποντικών». 
 Το παραµύθι μιλά για µία κούκλα παιχνίδι που χαρίζει στη µικρή Κλάρα ο νονός της ο Ντροσελµάγιερ σε µια µικρή γερµανική πόλη. Ο Καρυοθραύστης, ήταν ένα κινούµενο στρατιωτάκι που λειτουργούσε ως Καρυοθραύστης. Η µικρή Κλάρα ονειρεύτηκε µία ιστορία µε ήρωα τον Καρυοθραύστη και τον εαυτό της εκείνη την παραµονή των Χριστουγέννων. Αυτήν την ιστορία πήρε ο Τσαϊκόφσκι και την έκανε µπαλέτο σε δύο πράξεις.

Πριν λίγες ημέρες η Disney παρουσίασε την δική της εκδοχή υπό τον τίτλο The Nutcracker and the Four Realms. Η θεά “diversity” έκανε και πάλι θαύμα της...