Ο ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ (ΚΟ) ξημεροβραδιάζεται για να βρει, να μεταφράσει και να παρουσιάσει ειδήσεις και άρθρα συμβατά με την θεματολογία του, χωρίς απαραίτητα να ταυτίζεται μαζί τους. Το ίδιο ισχύει και για τα παρατιθέμενα links. Σχόλια και παρεμβάσεις του ΚΟ είναι σε χρώμα ερυθρό. Αν ψάχνεις για mainstream ειδησεογραφία και άποψη, ήρθες στο λάθος μέρος.

got democracy?

got democracy?
"Μη με παραδώσης εις την επιθυμίαν των εχθρών μου· διότι ηγέρθησαν κατ' εμού μάρτυρες ψευδείς και πνέοντες αδικίαν.."

kolokotronis

kolokotronis

Τετάρτη, 16 Σεπτεμβρίου 2020

ΙΤΑΛΙΑ: Τυνήσιος παράνομος μετανάστης έσφαξε ιερέα που βοηθούσε τους μετανάστες. «Πέθανε σαν σκύλος» φώναζε.



«Πέθανε σαν σκύλος» και «ήταν σωστό». Αυτά ήταν τα ψυχρά λόγια που είπε ο Ridha Mahmoudi, ο 53χρονος Τυνήσιος που χθες στο Κόμο επιτέθηκε και μαχαίρωσε τον Ντον Ρομπέρτο ​​Μαλγκσίνι από πίσω. Συγκλονίζουν οι δηλώσεις του μετά το άνανδρη επίθεση, που δείχνουν την απουσία κάθε μετάνοιας για το αποτρόπαιο έγκλημα. «Ήταν σωστό», σύμφωνα με όσα ανέφερε η Il Giorno, είπε ο παράνομος μετανάστης στην αστυνομία. Ενώ ακόμα και μπροστά στον δικηγόρο του, τον Davide Giudici, είπε ότι ο ιερέας «πέθανε σαν σκύλος».
 
Η αστυνομία ανέφερε ότι ο βορειοαφρικανός είχε «ψυχολογικά προβλήματα» και ότι πολλές φορές φώναζε χωρίς λόγο στα μαγαζιά. Εντωμεταξύ, ο Τυνήσιος δεν έπρεπε καν να βρίσκεται στην Ιταλία, δεδομένου ότι από το 2015 είχε συγκεντρώσει έξι καταγγελίες για παραβίαση του νόμου περί μετανάστευσης. "Τα μέτρα απέλασης όμως ποτέ δεν πραγματοποιήθηκαν από το 2015", διευκρινίζει το Caritas of Como. Το τελευταίο από αυτά τα μέτρα χρονολογείται στις 8 Απριλίου, αλλά είχε "τεθεί σε αναστολή" λόγω του αποκλεισμού των πτήσεων λόγω των μέτρων εκτάκτης ανάγκης εξ αιτίας του κορωνοϊού.


Ωστόσο, εξακολουθούν να υπάρχουν πολλά ασαφή σημεία για το παρελθόν του Mahmoudi, του οποίου η ζωή στην Ιταλία είναι γεμάτη με πράξεις του ποινικού δικαίου. Το όνομα, ο τόπος και η ημερομηνία γέννησης του Τυνήσιου δολοφόνου έχουν επίσης εμφανιστεί από το 2005 με αρκετές παραλλαγές. Συχνά εμφανιζόταν με ταυτότητα με το όνομα Ridha Mahmoudi Ben Youssef, ενώ συνδέεται με μια σειρά από αδικήματα και με καταδικαστικές αποφάσεις, αλλά με αναστολή υπό όρους. Η μόνη βεβαιότητα είναι ότι από το 2015 τον Mahmoudi καλωσόρισε, ταΐζε και βοηθούσε ο ιερέας Ρομπέρτο ​​Μαλτζίνι, τον οποίον σκότωσε ο Mahmoudi.

Ο πατέρας Malgesini ήταν γνωστός ως «απόστολος των φτωχών». Γνωστός σε όλους για την φιλανθρωπία του γυρνούσε την πόλη με το Panda του και βοηθούσε όλους όσους ερχόντουσαν σε αυτόν, είτε για φάνε κάτι, είτε για φάρμακα, είτε για στέγη, είτε για εργασία. Η χαρά του ήταν να δίνει ψωμί στους πεινασμένους.

Ο τόπος της δολοφονίας ήταν κάτω από το παράθυρο του σπιτιού του στην Piazza San Rocco στο Κόμο της Ιταλίας. Η δολοφονία έλαβε χώρα λίγο μετά τις 7 π.μ., καθώς ο πατέρας Ρόμπερτο ξεκινούσε την πρωινή του περιοδεία στην πόλη για να φέρει φαγητό στους φτωχούς. Το σώμα του βρέθηκε κάτω από ένα δέντρο. Το γκρίζο Panda του, φορτωμένο με όλα τα απαραίτητα τρόφιμα για τους φτωχούς, βρέθηκε στο σπίτι του. Ήταν έτοιμο για μια ακόμη αποστολή ελέους.

ΚΟ / από εδώ κι εδώ

Δευτέρα, 14 Σεπτεμβρίου 2020

Συγγραφέας δυστοπικού βιβλίου προέβλεψε την χρήση μάσκας ως μέσο για την επιβολή της συμμόρφωσης των μαζών, 70 χρόνια πριν

Summit News / ΚΟ

Ο γνωστός Γερμανός συγγραφέας Ernst Jünger προέβλεψε την καθολική χρήση μάσκας ως μέσο που ενισχύει τη συμμόρφωση και την ομοιομορφία σε μια δυστοπική μελλοντική κοινωνία σε ένα μυθιστόρημα με τίτλο “The Worker” («Ο Εργάτης» / γερμανικά: “Der Arbeiter”) που δημοσιεύθηκε πριν από σχεδόν 90 χρόνια.

               

Με τις μάσκες προσώπου να γίνονται πλέον υποχρεωτικό μέρος του «νέου φυσιολογικού», τα μέτρα επιβολής που υποχρεώνουν τους ανθρώπους να τις φορούν, τόσο από τους κρατικούς υπαλλήλους όσο και από μέλη του ευρύτερου κοινού, γίνονται πιο απάνθρωπα και δρακόντεια.

Αυτό είναι ακριβώς το σενάριο που οραματίστηκε ο αινιγματικός Γερμανός συγγραφέας Ernst Jünger στο κλασικό του έργο του 1932.

Όπως αναφέρει λεπτομερώς ο Thomas Crew στο άρθρο του The Dystopian Age of the Mask, (Η Δυστοπική Εποχή της Μάσκας) η «εξάλειψη κάθε ιδιωτικότητας» είναι ένα θέμα που το συναντάμε σε όλη την δυστοπική λογοτεχνία.

Αυτό εκφράζεται από τον Τζορτζ Όργουελ στο «1984» όταν περιγράφει τις μάζες ως, «ένα έθνος πολεμιστών και φανατικών, που βαδίζουν προς τα εμπρός σε τέλεια ενότητα, όλοι σκέφτονται τις ίδια πράγματα και φωνάζουν τα ίδια συνθήματα… τριακόσια εκατομμύρια άνθρωποι όλοι με το ίδιο πρόσωπο».

Ο Crew εξηγεί ότι αυτό το θέμα κυριαρχεί στο “The Worker” του Jünger, όπου, «Η ομοιομορφία της νέας εποχής συμβολίζεται… από τον ξαφνικό πολλαπλασιασμό της μάσκας στη σύγχρονη κοινωνία».


«Δεν είναι τυχαίο», γράφει, «ότι η μάσκα αρχίζει και πάλι να παίζει καθοριστικό ρόλο στη δημόσια ζωή. Εμφανίζεται με πολλούς διαφορετικούς τρόπους… είτε ως μάσκα αερίων, με την οποία προσπαθούν να εξοπλίσουν ολόκληρους πληθυσμούς. Να είναι σαν μάσκα προσώπου για σπορ και υψηλές ταχύτητες, σε κάθε οδηγό αγώνων, είτε ως μάσκα ασφαλείας για χώρους εργασίας που εκτίθενται σε ακτινοβολία, εκρήξεις ή ναρκωτικές ουσίες. Μπορούμε να υποθέσουμε», συνεχίζει, με μια τρομακτική διαίσθηση, «ότι η μάσκα θα έρθει να αναλάβει λειτουργίες που σήμερα δεν μπορούμε να φανταστούμε».

Ο Crew εξηγεί πώς το κοινό έχει υποστεί πλύση εγκεφάλου στο να πιστεύει ότι η το μόνο που πρέπει να το ενδιαφέρει είναι «η συνέχιση της ζωής», ανεξάρτητα από το πόσο ασφυκτική, αποξενωμένη από τους άλλους και ασήμαντη μπορεί να είναι αυτή η «ζωή».

«Δεδομένης της ξαφνικής πανταχού παρουσίας της μάσκας προσώπου το 2020, σε ολόκληρο τον κόσμο και σε έναν αυξανόμενο αριθμό κοινωνικών πλαισίων, είναι αδύνατο να αποφύγουμε το συμπέρασμα ότι αυτό ακριβώς είναι το είδος της ανάπτυξης που είχε στο μυαλό του ο Jünger. Η συμμόρφωσή μας στο να αποκρύπτουμε το πρόσωπο αντανακλά τις απάνθρωπες τάσεις που, για τον Jünger, διέπουν τη σύγχρονη περίοδο. Αντιπροσωπεύει άλλο ένα στάδιο στην υποβάθμιση του ατόμου που έγινε σαφής στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Είτε ως ένα κομμάτι κρέας πεταμένο στο πεδίο της μάχης είτε ως γρανάζι στη μηχανή της οικονομίας του πολέμου, η σύγχρονη εποχή έχει τη συνήθεια να υποβιβάζει τον άνθρωπο σε ένα λειτουργικό αντικείμενο. Όλα τα “non-essential («μη ουσιώδη») - όλα, δηλαδή, που μας κάνουν ανθρώπους - απορρίπτονται εντελώς».

ΚΟ: Να σημειωθεί ότι ως “non-essential” θεωρήθηκε από πολλούς δυτικούς κυβερνήτες η συμμετοχή των πιστών σε εκκλησίες και για αυτό με μεγάλη ευκολία διέταξαν το κλείσιμό τους.

 Όπως δείχνουμε στο παρακάτω βίντεο, το επίπεδο συμμόρφωσης που κατόρθωσαν οι κυβερνήσεις και τα μέσα ενημέρωσης να εμφυσήσουν στους ανθρώπους ώστε να αποδεχθούν τα μέτρα σημαίνει ότι υπάρχει ελάχιστη ανάγκη πλέον να υπάρχουν όργανα της τάξης που θα επιβάλουν την μάσκα.



ΚΟ: Ο Jünger, θεωρείται ο μεγαλύτερος συγγραφέας του 20ου αιώνα, αποτέλεσε δε μία από τις κεντρικές μορφές του ρεύματος που έμεινε γνωστό ως «Συντηρητική Επανάσταση». Υπήρξε ένας από τους προδρόμους του μαγικού ρεαλισμού και συνεισέφερε την έννοια του Άναρχου (Κυρίαρχου Ατόμου). Στο βιβλίο του “Der Arbeiter” αναλύει τις απόψεις του για μια πλήρως κινητοποιημένη κοινωνία που θα καθοδηγείται από πολεμιστές-εργάτες-διανοούμενους. Γεννήθηκε στη Χαιδελβέργη στις 29 Μαρτίου 1895 και πέθανε στις 17 Φεβρουαρίου 1998. Στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο υπηρέτησε στον Αυτοκρατορικό Γερμανικό Στρατό και για τη δράση του παρασημοφορήθηκε με τον Σιδηρούν Σταυρό Α΄  Τάξεως καθώς και με το παράσημο Pour Le Merite που αποτελούσε την ανώτατη τιμητική διάκριση στον τότε Γερμανικό Στρατό. Μετά την απόλυσή του σπούδασε θαλάσσια βιολογία, βοτανολογία και φιλοσοφία. Κατά τη διάρκεια της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης, την οποία επέκρινε για την αστάθειά της και την αδυναμία της, αρθρογράφησε σε διάφορα εθνικιστικά έντυπα προπαγανδίζοντας την ανάγκη για έναν επαναστατικό και ριζοσπαστικό εθνικισμό. Το 1927 εγκαταστάθηκε στο Βερολίνο και, αν και του προτάθηκε από το Εθνικοσοσιαλιστικό κόμμα, αρνήθηκε να θέσει υποψηφιότητα για βουλευτής. Στις 22 Οκτωβρίου 1932, στη βαυαρική εφημερίδα «Völkischer Beobachter», επίσημο όργανο του Εθνικοσοσιαλιστικού κόμματος, δημοσιεύθηκε άρθρο με τίτλο «Das endlose dialektische Gesprach», το οποίο τον κατηγορούσε για «φιλελεύθερες» απόψεις και πως δεν υπερασπίζονταν το φυλετικό δόγμα του αίματος και του εδάφους. Γενικά ανήκε στους εθνικιστές συγγραφείς, που το όνομα τους δεν αναφέρθηκε σε δηλώσεις πίστεως στον Αδόλφο Χίτλερ. Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο υπηρέτησε στην Wehrmacht απ’ όπου απολύθηκε το 1944 μετά την απόπειρα δολοφονίας κατά του Χίτλερ στην οποία, σύμφωνα με τη φημολογία, είχε κάποια συμμετοχή. Στην μεταπολεμική Γερμανία αντιμετώπισε απαγορεύσεις από τις Βρετανικές Δυνάμεις Κατοχής, καθώς και εχθρότητα από κομμάτι της γερμανικής διανόησης λόγω της εθνικιστικής του σκέψης και δράσης και θεωρήθηκε αντιδραστικός και μιλιταριστής. Ήταν στενός φίλος με τον Μάρτιν Χάιντεγκερ και απέσπασε το θαυμασμό του Julius Evola ο οποίος το 1960, δημοσίευσε το βιβλίο με τίτλο «L'Operaio nel Pensiero di Ernst Juenger», αφιερωμένο στον Γιούνγκερ. Σε όλη του την ζωή ο Γιούνγκερ υπήρξε άθεος, αλλά ένα χρόνο πριν το θάνατο του, ασπάστηκε τον Καθολικισμό. Τον Μάρτιο του 1995, όταν συμπληρώθηκαν τα 100 χρόνια του Jünger, στην κατοικία του τον επισκέφθηκαν ο καγκελάριος Helmut Kohl και ο πρόεδρος της Γερμανίας Roman Herzog. Την επομένη του θανάτου του, όλες οι γερμανικές εφημερίδες κυκλοφόρησαν με αυτόν ως κύριο τίτλο, ενώ ο πρόεδρος της Γερμανίας δήλωσε ότι, «...θρηνούμε τον θάνατο ενός μοναδικού μάρτυρος της εποχής μας..». Παρά τη διαμάχη και τις φιλονικίες που υπήρχαν γύρω από τη ζωή του, ποτέ δεν μετάνιωσε για τις ενέργειες και τη δράση του, ούτε ανακάλεσε κάτι απ' όσα έγραψε (από εδώ κι εδώ).

 ΚΟ / πηγή

Δευτέρα, 7 Σεπτεμβρίου 2020

Με όπλο την «πανδημία» προωθούν την «Μεγάλη Επανεκκίνηση». Σκέψεις για το βιβλίο “Covid-19: The Great Reset”, των Klaus Schwab και Thierry Malleret

Του Steven Guinness / ΚΟ

Λίγο αφότου το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ (World Economic Forum ή WEF) εισήγαγε την πρωτοβουλία του με τον τίτλο «Great Reset» («Μεγάλη Επαναφορά» ή «Μεγάλη Επανεκκίνηση»), ακολούθησε ένα νέο βιβλίο με τίτλο «Covid-19: The Great Reset», το οποίο συντάχθηκε από τα ανώτερα στελέχη Klaus Schwab και Thierry Malleret.

 

Όπως αναφέρθηκε σε προηγούμενο άρθρο μου, υπάρχουν 5 βασικές αρχές για το “Great Reset” - οικονομικές, κοινωνικές, γεωπολιτικές, περιβαλλοντικές και τεχνολογικές - τις οποίες καλύπτει λεπτομερώς το βιβλίο. Αλλά θέλω να επικεντρωθώ σε μεγάλο βαθμό στο συμπέρασμα, καθώς εκεί φαίνονται σαφέστερα τα κίνητρα και η λογική των συγγραφέων για την υπεράσπιση της «Μεγάλης Επανεκκίνησης», μετά τον Covid-19.

Οι Schwab και Malleret χαρακτηρίζουν τη μελλοντική κατεύθυνση του κόσμου ως «The Post Pandemic Era», («Η Μετά Πανδημίας Εποχή») μια φράση που επαναλαμβάνεται συνεχώς. Αντί να προσδιορίσουν πιο συγκεκριμένα την φράση αυτή, οι συγγραφείς επιλέγουν αντ’ αυτού να ρωτούν εάν αυτή η «νέα εποχή» θα σηματοδοτηθεί από περισσότερο ή λιγότερο συνεργασία μεταξύ των εθνών. Θα επιδείξουν οι χώρες εσωστρέφεια με αποτέλεσμα την ανάπτυξη του εθνικισμού και του προστατευτισμού, ή θα θυσιάσουν τα δικά τους συμφέροντα για μια μεγαλύτερη αλληλεξάρτηση; ...

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΑ

Ένα πράγμα που οι συγγραφείς γράφουν από μια θέση σαφήνειας είναι ότι ποτέ δεν μπορεί ο κόσμος να επιστρέψει στο φυσιολογικό. Ή ακόμα καλύτερα, δεν θα αφεθούν να επιστρέψει στο φυσιολογικό. Η άποψή τους είναι ότι πριν από την εμφάνιση του Covid-19, επικράτησε μια «ψευδαίσθηση κανονικότητας». Η κατάσταση τώρα είναι ότι ο ιός «σηματοδοτεί ένα θεμελιώδες σημείο καμπής στην παγκόσμια πορεία μας». Σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα «μεγέθυνε τα ρήγματα που πλήττουν τις οικονομίες και τις κοινωνίες μας».

Λες και δεν ήταν ήδη προφανές, οι συγγραφείς σπεύδουν να επιβεβαιώνουν στις τελευταίες σελίδες του βιβλίου τους ότι το πρόγραμμα «Αειφόρου Ανάπτυξης» (“Sustainable Development”) της Ατζέντας 2030 του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών είναι συνυφασμένο με το “Great Reset”. Αυτό είναι προφανές κατά τη μελέτη της μονάδας Στρατηγικής Νοημοσύνης του WEF. Η αειφόρος ανάπτυξη και η μεγάλη επαναφορά συμβαδίζουν.

Για να εφαρμοστεί επιτυχώς η Agenda 2030, οι Schwab και Malleret προσφέρουν μια εναλλακτική λύση για το ενδεχόμενο να μην μπορέσουν να συνεργαστούν οι χώρες. Όπως μπορείτε να περιμένετε, περιστρέφεται γύρω από τη "συνεργασία" και τη "κοινή δράση". Στα μάτια τους, χωρίς αυτά δεν μπορεί να σημειωθεί καμία πρόοδος. Ο Covid-19 προσφέρει την ευκαιρία να «ενσωματώσει μεγαλύτερη κοινωνική ισότητα και βιωσιμότητα στην ανάκαμψη». Και, ουσιαστικά, αυτό «θα επιταχύνει και όχι θα καθυστερήσει την πρόοδο προς τους στόχους της Αειφόρου Ανάπτυξης του 2030».

Αλλά δεν τελειώνει απλώς με την πλήρη εφαρμογή της Ατζέντας 2030. Οι Schwab και Malleret θέλουν να προχωρήσουν περαιτέρω. Ο στόχος τους είναι ότι η ανοιχτή έκθεση των αδυναμιών στις υπάρχουσες παγκόσμιες δομές «μπορεί να μας αναγκάσει να δράσουμε γρηγορότερα αντικαθιστώντας αποτυχημένους θεσμούς, διαδικασίες και κανόνες με νέους που ταιριάζουν καλύτερα στις τρέχουσες και μελλοντικές ανάγκες».

Για να ενισχύσουν τη σημασία αυτής της δήλωσης, οι συγγραφείς δηλώνουν ότι αυτό και μόνο είναι η ουσία της Μεγάλης Επανεκκίνησης. Αυτό που φαίνεται να αναζητούν είναι ο παγκόσμιος μετασχηματισμός όπου τα συστήματα και η εποχή του αλγορίθμου υπερισχύουν των πολιτικών θεσμών. Αρχίζουμε ήδη να βλέπουμε κινήσεις μεγάλων παγκόσμιων θεσμών, όπως είναι η Τριμερής Επιτροπή, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου και η Ευρωπαϊκή Ένωση να «μεταρρυθμίζουν» και «να αναζωογονούν» τόσο το έργο τους όσο και το ποιος θα αποτελεί μέλος τους. Ο Covid-19 έχει αναμφίβολα ενισχύσει το χέρι των παγκόσμιων σχεδιαστών και την προσπάθειά τους για «μεταρρύθμιση».

 
Όταν δημοσιεύθηκε το «Covid-19: The Great Reset», συνοδεύτηκε από ένα άρθρο που γράφτηκε από τους Schwab και Malleret. Με την ονομασία «Η κληρονομιά του COVID-19: Αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο μπορείτε να κάνετε το Great Reset να λειτουργήσει σωστά», δήλωσαν ξεκάθαρα ότι όχι μόνο πολλά πράγματα αλλάζουν για πάντα, αλλά «τα χειρότερα της πανδημίας δεν έχουν έρθει ακόμη»:

“Θα ασχολούμαστε με την επιρροή της («πανδημίας») για πολλά χρόνια, και πολλά πράγματα θα αλλάξουν για πάντα. Έχει προκαλέσει (και θα συνεχίσει να προκαλεί) οικονομική αναστάτωση μνημειακών διαστάσεων”.

Πράγματι, καμία βιομηχανία ή επιχείρηση δεν θα είναι σε θέση να αποφύγει τον αντίκτυπο των μελλοντικών αλλαγών. Είτε θα προσαρμόζονται ώστε να ταιριάζουν με την ατζέντα του Great Reset (υποθέτοντας ότι έχουν τους πόρους για να το κάνουν), είτε δεν θα επιβιώσουν. Σύμφωνα με τoυς Schwab & Malleret, «εκατομμύρια εταιρείες κινδυνεύουν να εξαφανιστούν», ενώ μόνο «μερικές», π.χ. «εταιρικοί μονόλιθοι», θα είναι αρκετά ισχυροί για να αντέχουν στη διαταραχή. Είναι οι μικρότερες εταιρείες σας και οι ανεξάρτητες επιχειρήσεις σας που είναι αντιμέτωπες με την καταστροφή, ανοίγοντας την πόρτα σε μια νέα εποχή συγχωνεύσεων και εξαγορών που θα διαβρώσουν περαιτέρω την επιλογή και τον ανταγωνισμό των καταναλωτών.

SCAMDEMIC

Οι Schwab και Malleret μας λένε ότι τα χειρότερα από την πανδημία δεν έχουν έρθει ακόμη και από οικονομικής απόψεως, δεν θα τους αμφισβητήσω. Αλλά ας δούμε το θέμα της υγείας για λίγο. Τα ΜΜΕ σε όλο τον κόσμο καλύπτοντας το θέμα του Covid-19 τον χαρακτήρισαν ως έναν θανατηφόρο ιό που σκοτώνει με ατιμωρησία και χωρίς το αντίδοτο ενός εμβολίου θα μπορούσε να καταβροχθίσει ολόκληρες κοινότητες.

Είναι εκπληκτικό, αλλά οι συγγραφείς προσφέρουν μια λογική βασισμένη σε γεγονότα. Παραδέχονται ότι ο Covid-19 είναι «μία από τις λιγότερο θανατηφόρες πανδημίες τα τελευταία 2000 χρόνια», και αν δεν κάνουμε κάτι απρόβλεπτο «οι συνέπειες του ιού θα είναι ήπιες σε σύγκριση με προηγούμενες πανδημίες». Κατά τη στιγμή της έκδοσης του βιβλίου, το 0,006% του παγκόσμιου πληθυσμού αναφέρθηκε ότι πέθανε από Covid-19. Αλλά ακόμη και αυτό το χαμηλό ποσοστό δεν είναι απολύτως ακριβές.

Στο Ηνωμένο Βασίλειο, για παράδειγμα, ο τρόπος υπολογισμού του ποσοστού των θανάτων σήμαινε ότι τα άτομα που είχαν διαγνωστεί με τον ιό και στη συνέχεια υπέκυψαν σε κάποιο ατύχημα εντός 28 ημερών από το τεστ θα έχουν ως αιτία θανάτου τους το Covid-19.

Για να παραθέσω τον καθηγητή Yoon Loke, από το Πανεπιστήμιο της Ανατολικής Αγγλίας και τον καθηγητή Carl Heneghan, από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης:

“Όποιος έχει κάνει τετ COVID και βγήκε θετικό, αλλά αργότερα πέθανε σε μεταγενέστερη ημερομηνία «από οποιαδήποτε αιτία» θα συμπεριληφθεί στα στοιχεία θανάτου από COVID”.

Οι Schwab και Malleret δεν μπορούσαν να είναι πιο ξεκάθαροι όταν γράφουν ότι ο Covid-19 «δεν αποτελεί υπαρξιακή απειλή ή σοκ που θα αφήσει το αποτύπωμά του στον παγκόσμιο πληθυσμό για δεκαετίες». Όπως η ισπανική γρίπη και το HIV / AIDS, που έχουν μεγαλύτερο ποσοστό θνησιμότητας.

Δεν ήταν μια ανεξέλεγκτη εξάπλωση του Covid-19 που προκάλεσε τις κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο να κλείσουν τις εθνικές τους οικονομίες, αλλά η μοντελοποίηση δεδομένων από τεχνοκράτες που δεν είναι υπόλογοι πουθενά, όπως ο Neil Ferguson του Imperial College London που προέβλεπε ότι εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι διατρέχουν άμεσο κίνδυνο θανάτου χωρίς την επιβολή των κοινωνικών περιορισμών, τους οποίους πλέον γνωρίζουμε ότι είναι ένας συνδυασμός μέτρων κοινωνικής αποστασιοποίησης και lockdown.

 Όταν οι Schwab και Malleret μιλούν για το Covid-19 ότι αφήνει το αποτύπωμά του στον κόσμο, η αλήθεια είναι ότι τα μέτρα που επιβλήθηκαν στο όνομα του Covid-19 έχουν προκαλέσει εκτεταμένη οικονομική καταστροφή και όχι ο ίδιος ο ιός. Αυτή η διάκριση είναι εκείνη που τα συστημικά MME αρνούνται να προβάλουν.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Συνοπτικά, εάν θέλουμε να βασιστούμε σε αυτά που λένε οι συγγραφείς, τότε η άνοδος του εθνικισμού και του προστατευτισμού εξ αιτίας του Covid-19 αποτελεί τροχοπέδη στην αναζήτηση της «Μεγάλης Επανεκκίνησης». Οι πολυπόθητοι στόχοι της Αειφόρου Ανάπτυξης θα μπορούσαν ακόμη και να διακυβευτούν εάν τα έθνη επιδείξουν εσωστρέφεια. Η Γενική Διευθύντρια του ΔΝΤ είπε ότι ο κόσμος έχει μια επιλογή μεταξύ του “Great Reset” ή του “Great Reversal (το “Great Reversal– ως «η Μεγάλη Ανατροπή» ή «το Μεγάλο Πισωγύρισμα» - είναι «περισσότερη φτώχεια, περισσότερο κατακερματισμός και λιγότερο εμπόριο»).

Η κλίμακα της "αλλαγής" που απαιτούν οι παγκοσμιοποιητές μέσω του οχήματος της Μεγάλης Επανεκκίνησης, η οποία εξ ορισμού είναι παγκόσμιας φύσης, κατά τη γνώμη μου απαιτεί την εντατικοποίηση των κινήσεων στις οποίες πρέπει να προβούν οι εκπρόσωπο της σημερινής παγκόσμιας τάξης ώστε να θέσουν τα θεμέλια για τη νέα παγκόσμια τάξη. Το παλιό πρέπει να ανοίξει δρόμο για το νέο. Και η μόνη μέθοδος για το πώς αυτό θα μπορούσε να επιτευχθεί είναι με το να προμοτάρουν με κάθε τρόπο την αλληλεξάρτηση.

Οι συνεχείς κρίσεις προσφέρουν πολλές ευκαιρίες στους παγκόσμιους σχεδιαστές. Οι πιθανότητες για αμφισβητούμενες εκλογές στις ΗΠΑ, επερχόμενο Brexit χωρίς προειδοποίηση και οι προειδοποιήσεις για τον «εθνικισμό εμβολίων» είναι τρεις πιθανότητες που, αν τεθούν σε εφαρμογή, θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν και να χρησιμοποιηθούν για την προώθηση της αιτίας για μια Μεγάλη Επανεκκίνηση. Θα έλεγα ότι όλο και περισσότεροι άνθρωποι θα ζητούν «συνεργασία και κοινή δράση» όσο θα γίνονται όλο και πιο απελπισμένοι...

 ... Μέχρι στιγμής δεν υπάρχει ευρεία διαμαρτυρία για «αλλαγή». Αλλά έρχεται η ώρα. Είτε θα γίνει στο όνομα της Ατζέντας 2030 (γνωστής και ως Αειφόρος Ανάπτυξη), ή της Πράσινης Νέας Συμφωνίας ή της Μεγάλης Επανεκκίνησης, το αποτέλεσμα, σε μεγάλο βαθμό θα είναι το ίδιο - η υποταγή μια για πάντα της εθνικής κυριαρχίας κάθε κράτους σε μια παγκόσμια διακυβέρνηση.

 ΚΟ / πηγή (το είδα εδώ)

Τρίτη, 25 Αυγούστου 2020

ΗΠΑ: Όλα τα «θετικά» τεστ ανίχνευσης κορωνοϊού σε 77 αθλητές του πρωταθλήματος NFL αποδείχθηκαν “ψευδή”

Ένα εργαστήριο που χρησιμοποιείται από την NFL, την διοργανώτρια αρχή του επαγγελματικού αμερικανικού ποδοσφαίρου των ΗΠΑ, για τη διεξαγωγή δοκιμών του COVID-19 για έντεκα ομάδες ανακοίνωσε την τελευταία παρτίδα θετικών δοκιμών, 77 συνολικούς παίκτες, αποδείχθηκε ότι είναι "πιθανότατα ψευδώς θετικά αποτελέσματα".

«Στις 22 Αυγούστου, η BioReference Laboratories ανέφερε αυξημένο αριθμό θετικών αποτελεσμάτων δοκιμών PCR COVID-19 για παίκτες και προσωπικό της NFL σε πολλές ομάδες», αναφέρει μια δήλωση του εργαστηρίου. «Η NFL ανέλαβε αμέσως τις απαραίτητες ενέργειες για να εξασφαλίσει την ασφάλεια των παικτών και του προσωπικού. Η έρευνά μας έδειξε ότι αυτά ήταν πιθανότατα ψευδώς θετικά αποτελέσματα, που προκλήθηκαν από μεμονωμένη μόλυνση κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας δοκιμών στο εργαστήριο του Νιου Τζέρσεϋ.

Η δήλωση του εργαστηρίου συνεχίζει: «Τα αντιδραστήρια, οι αναλυτές και το προσωπικό αποκλείστηκαν ως πιθανές αιτίες και οι επακόλουθες δοκιμές έδειξαν ότι το πρόβλημα έχει επιλυθεί. Όλα τα άτομα που επηρεάστηκαν έχουν επιβεβαιωθεί αρνητικά και έχουν ενημερωθεί».

Αυτή δεν είναι η πρώτη φορά «λάθος συναγερμού» στο πρωτάθλημα, όπως κάλυψε το Infowars νωρίτερα αυτό το μήνα, όπου ο αθλητής των Detroit Lions Quarterback Matthew Stafford έχασε τρεις ημέρες προπόνησης μετά την ψευδή επισήμανση ως θετικός ως προς το COVID.

Τι γίνεται αν ένα «θετικό» αποτέλεσμα δοκιμής επιστρέψει την ημέρα του παιχνιδιού και ένας σημαντικός παίκτης κρατηθεί έξω από ένα παιχνίδι μόνο για να διαπιστωθεί αργότερα ότι το τεστ ήταν ψευδώς θετικό;

Ακόμα πιο σημαντικό, και πολύ μεγαλύτερο από το ποδόσφαιρο, πόσοι Αμερικανοί υπολογίζονται ως «θετικοί στο COVID» μετά τη λήψη αποτελεσμάτων δοκιμών που είναι πραγματικά λανθασμένα;

Εάν το μεγαλύτερο αθλητικό πρωτάθλημα των ΗΠΑ που χρησιμοποιεί ένα από τα κορυφαία εργαστήρια της χώρας μπορεί να εμφανίσει ποσοστό αποτυχίας 100%, ποιο θα μπορούσε να είναι το ψευδώς θετικό ποσοστό σε εθνικό επίπεδο;

Το BioReference Laboratories είναι ένα από τα έξι εργαστήρια που χρησιμοποιεί η NFL και κανένα από τα άλλα εργαστήρια δεν σημείωσε αύξηση στις «θετικές» δοκιμές.

Τις τελευταίες εβδομάδες, η NFL έχει πραγματοποιήσει περίπου 150.000 δοκιμές και, μέχρι τώρα, λιγότεροι από δέκα παίκτες βρίσκονται στη λίστα του COVID-19.

ΚΟ / πηγή

Τρίτη, 18 Αυγούστου 2020

Ο Nick Cave επικρίνει την "cancel culture” και την πολιτική ορθότητα

 Η πολιτική ορθότητα έχει «ασφυκτική επίδραση στη δημιουργική ψυχή μιας κοινωνίας», σύμφωνα με τον γνωστό Αυστραλό μουσικό Nick Cave, ο οποίος επέκρινε την «ακύρωση της κουλτούρας» στο τελευταίο ενημερωτικό δελτίο του, όπου την αποκαλεί «κακή θρησκεία σε κατάσταση αμόκ». 

H «κουλτούρα της ακύρωσης» (cancel culture) σημαίνει ότι αν κάνεις κάτι που «κάποιοι» (βλέπε αριστεροί, «προοδευτικοί») μπορεί να θεωρήσουν «προβληματικό», αυτομάτως χάνεις την αποδοχή όλων, το δικαίωμα να εκφέρεις άποψη και γενικά, έχεις τελειώσει. Η κουλτούρα της ακύρωσης καλεί σε ολικό μποϊκοτάζ εκείνων που παραβαίνουν τις νόρμες της πολιτικής ορθότητας, έχοντας ως υπέρτατο στόχο την ολοκληρωτική εξάλειψή  τους επαγγελματικά και κοινωνικά.

Στο τελευταίο του ενημερωτικό δελτίο Red Hand Files, ο Αυστραλός μουσικός ρωτήθηκε τι πιστεύει για την cancel culture. Σε απάντηση, απέρριψε την άρνηση των ανθρώπων να εμπλακούν με «δύσκολες ιδέες» και ισχυρίστηκε ότι η μετάβαση προς μια πιο ισότιμη κοινωνία θα μπορούσε να σημαίνει ότι έχουν χαθεί βασικές αξίες.

«Η πολιτική ορθότητα έχει γίνει η πιο δυστυχισμένη θρησκεία στον κόσμο», έγραψε. «Η κάποτε αξιότιμη προσπάθειά της να ξαναπροσδιορίσουμε την κοινωνία μας με έναν πιο δίκαιο τρόπο ενσωματώνει τώρα όλες τις χειρότερες πτυχές που έχει να προσφέρει η θρησκεία (και καμία από τις ομορφιές) - την ηθική βεβαιότητα και την αυτοδικαίωση ακόμη και από την ικανότητα της λύτρωσης».

Πρόσθεσε ότι η άρνηση του cancel culture να εμπλακεί με δυσάρεστες ιδέες είχε ασφυκτική δράση στη δημιουργική ψυχή μιας κοινωνίας και ότι η δημιουργικότητα θα μπορούσε να χτυπήσει θεμελιώδεις πεποιθήσεις και με αυτόν τον τρόπο να δημιουργήσει νέους τρόπους να βλέπεις τον κόσμο.

«Αυτή είναι και η λειτουργία και η δόξα της τέχνης και των ιδεών», είπε. «Μια δύναμη που βρίσκει το νόημά της στην ακύρωση αυτών των δύσκολων ιδεών παρεμποδίζει το δημιουργικό πνεύμα μιας κοινωνίας και χτυπά την πολύπλοκη και διαφορετική φύση της κουλτούρας της».

Ο μουσικός, ο οποίος πρόσφατα διοργάνωσε μια ζωντανή συναυλία στο Alexandra Palace, τελείωσε με μια ρητορική ερώτηση. «Είμαστε μια κουλτούρα σε μεταβατικό στάδιο», έγραψε. "Και μπορεί να πηγαίνουμε προς μια πιο ισότιμη κοινωνία - δεν ξέρω - αλλά ποιες βασικές αξίες θα χάσουμε καθοδόν;"

Τον Οκτώβριο του 2019 ο Cave είχε «ταράξει» τα νερά της πολιτικής ορθότητας όταν δήλωσε τον αποτροπιασμό του για τον φαρισαϊσμό και την υποκρισία της σύγχρονης "woke" κουλτούρας [ο όρος "woke" σημαίνει την διαρκή εγρήγορση σχετικά με ζητήματα «κοινωνικής και φυλετικής δικαιοσύνης», αλλά στην ουσία αποτελεί ένα ακόμα «χαρτί» για την επιβολή της δικτατορίας της πολιτικής ορθότητας]. Είχε επίσης εξισώσει τους Antifa με την Άκρα Δεξιά εκνευρίζοντας πολλούς «προοδευτικούς».

Τον Ιούλιο, αρκετοί γνωστοί συγγραφείς και δημόσιοι διανοούμενοι (μεταξύ των οποίων οι JK Rowling, Salman Rushdie και Margaret Atwood) υπέγραψαν μια ανοιχτή επιστολή που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Harper, λέγοντας ότι η διάδοση της λογοκρισίας οδηγεί σε δυσανεξία των αντιτιθέμενων απόψεων και σε μια μόδα δημόσιου ξεμπροστιάσματος και εξοστρακισμού.

ΚΟ / από εδώ

Σάββατο, 15 Αυγούστου 2020

Πως σταμάτησε ο λοιμός στην Trnava

Η πόλη Trnava (Τρνάβα) βρίσκεται στη δυτική Σλοβακία, 47 χμ βορειοανατολικά της πρωτεύουσας Μπρατισλάβας, στον ποταμό Τρνάβκα. Είναι η έδρα του ρωμαιοκαθολικού επισκόπου. Λόγω των πολλών ναών εντός των τειχών της παλαιάς πόλης, η Τρνάβα συχνά αποκαλείται Μικρή Ρώμη ή σλοβάκικη Ρώμη.

Στο παρεκκλήσι της Μπαρόκ Κυρίας στη Βασιλική του Αγίου Νικολάου βρίσκεται ο πίνακας (εικόνα) της «ελεούσας Παναγίας της Τρνάβα».

Πρόκειται για αντίγραφο του πίνακα από τη Βασιλική του Αγίου Βονιφάτιου και του Αγίου Αλεξίου στη Ρώμη. Η παράδοση λέει ότι ο άγιος Αλέξιος έφυγε από τη Ρώμη για τη Συρία και έζησε εκεί ως ερημίτης. Μετά από πολλά χρόνια επέστρεψε από τη Συρία με έναν πίνακα της Παναγίας και έζησε στη Ρώμη κάτω από τη σκάλα του σπιτιού των γονιών του. Μετά το θάνατό του, οι γονείς του έμαθαν τελικά ότι ήταν ο γιος τους. Χτίστηκε εκεί ένα παρεκκλήσι και τοποθέτησαν τον πίνακα στο παρεκκλήσι. Αργότερα, χτίστηκε μια εκκλησία πάνω από τον τάφο του Αγίου Αλεξίου.

Το 1710, ξέσπασε λοιμός στην Trnava. Όταν κάθε ανθρώπινη προσπάθεια απέτυχε, οι αβοήθητοι και απελπισμένοι κάτοικοι της πόλης με επικεφαλής το δημοτικό συμβούλιο στράφηκαν για βοήθεια στην Παναγία. Έκαναν μια λειτουργία μπροστά στην εικόνα και αφιέρωσαν την ημέρα της 21ης  Νοεμβρίου του 1710, ως ημέρα προσευχής και νηστείας. Έκαναν μια λιτανεία και γύρισαν όλη την πόλη με την εικόνα. Εκείνη την ημέρα ο λοιμός σταμάτησε θαυματουργικά.

Από εδώ