Ο ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ (ΚΟ) ξημεροβραδιάζεται για να βρει, να μεταφράσει και να παρουσιάσει ειδήσεις και άρθρα συμβατά με την θεματολογία του, χωρίς απαραίτητα να ταυτίζεται μαζί τους. Το ίδιο ισχύει και για τα παρατιθέμενα links. Σχόλια και παρεμβάσεις του ΚΟ είναι σε χρώμα ερυθρό. Αν ψάχνεις για mainstream ειδησεογραφία και άποψη, ήρθες στο λάθος μέρος.

got democracy?

got democracy?

Τρίτη, 21 Μαρτίου 2017

Οι «αριστεροί» - «αναρχικοί» οπαδοί της Μπεσίκτας και τα εγχώρια γιουσουφάκια



Το άρθρο Σταλινίσκοι κάνουν κουμάντο στα γήπεδα κατέληγε σε υστερόγραφο για τους φανατικούς οπαδούς της τουρκικής Μπεσίκτας, τους λεγόμενους “Carsi”, οι οποίοι εμφανίζονται να έχουν υιοθετήσει ως λογότυπό τους το γνωστό Α (σε κύκλο) της αναρχίας και παρουσιάζονται ως "αριστεροί", "αντιρατσιστές", "αντιναζί" και τα τοιαύτα.

Όπου και να ψάξεις στο διαδίκτυο θα βρεις άρθρα αριστερής έμπνευσης που σε ενημερώνουν ότι οι «Çarşı αυτοπροσδιορίζονται ως αριστεροί, πολλές φορές αναρχικοί, και σε κάθε περίπτωση αντιφασίστες» και - προσέξτε - ότι «πολεμούν το τέρας μέσα και έξω από τα γήπεδα, μαζικοποιώντας κοινωνικούς αγώνες και αιτήματα του λαού, των αδύναμων και των κατατρεγμένων». Τόσο δακρύβρεχτο κείμενο είναι αδύνατον να μην σε πιάσουν τα κλάματα! 

Ενώ πολεμούν το «τέρας» μέσα και έξω από τα γήπεδα όπως μας ενημερώνουν οι αριστερές γραφίδες, καλό είναι να το προσέξουν μέσα στο δικό τους γήπεδο γιατί, από ότι φαίνεται, κάνει πάρτι!

Στον πρόσφατο ποδοσφαιρικό αγώνα Μπεσίκτας – Ολυμπιακός λοιπόν, «έκπληκτοι» οι «έγκυροι» γνωστοί και άγνωστοι ΑΡΔημοσιογράφοι ενημέρωσαν το τουρκοσηριαλόπληκτο ελληνόφωνο κοινό ότι οι οπαδοί της μπεσίκτας τραγουδούσαν το εμβατήριο που υμνούσε τον Κεμάλ με την σφαγή της Σμύρνης και την Μικρασιατική καταστροφή: "Στης Σμύρνης τα βουνά ανθίζουν τα λουλούδια, από εκεί που ο ήλιος ανατέλλει… ο  εχθρός μας το βάζει στα ποδιά σαν αέρας. Ζήτω ο Μουσταφά Κεμαλ, εσύ που έριξες τον εχθρό στην θάλασσα…".

Αίσχος! Μα τι; Δεν μας αγαπάνε; Που είναι η «ελληνοτουρκική φιλία»; Και όλα αυτά μέσα στην έδρα των «αριστερών» - «αναρχικών»; Μα να ακούγεται από τα μεγάφωνα ο ύμνος του Κεμάλ, του ηγέτη του εθνικιστικού μιλιταριστικού κινήματος των νεότουρκων που έκοβαν κεφάλια σαν τους τζιχαντιστές;

Προκειμένου να μην δημιουργήσουν συναισθήματα αντιραγιαδισμού στο ελληνόφωνο κοινό δόθηκε η εξήγηση από τους σοφούς ειδήμονες: Οι οπαδοί της Μπεσίκτας έχουν λέει «βεντέτα» με τον Ερντογάν και για αυτό - λένε οι ειδήμονες - οι οπαδοί της Μπεσίκτας έχουν υιοθετήσει το εμβατήριο αυτό που υμνεί τον Κεμαλ για να προκαλούν κάθε φορά τον Ερντογάν!!!  

Καταλάβατε; Δεν στρεφόταν εναντίον των Ελλήνων το άσμα. Όχι. Για τον ερντογάν τα λέγανε. Και εμείς που τους παρεξηγήσαμε..

Η όλη ιστορία είναι άκρως διδακτική για όποιον θέλει να βλέπει τα πράγματα όπως είναι, πέρα από αριστερίστικα ύπουλα τερτίπια. Για μια ακόμη φορά είμαστε τα κορόιδα και διαθέτουμε ισχυρές αυτοκτονικές τάσεις.   

Και εξηγούμαι:

Ο «αντίφα» αναρχισμός και η εθνοπροδοσία ως μόδα ανθούν και αυξάνονται στην σημερινή Ελλάδα, αλλά στην τουρκία, όπως και σε όλα τα γειτονικά κράτη όλα αυτά είναι ανέκδοτα. Και δεν αναφέρομαι στο «κάτω το κράτος», «αλληλεγγύη τον Α ή τον Β» κλπ. Συνθήματα και δράσεις μιας άλλης εποχής. Γιατί στην χώρα μας οι λεγόμενοι αναρχικοί πλέον, καίνε ελληνικές σημαίες, βανδαλίζουν εκκλησίες, γράφουν υβριστικά συνθήματα κατά της Ελλάδας και των Ελλήνων. Και όλα αυτά σε μία κατάσταση αδιαφορίας ή και ανοχής από κράτος και ελληνική κοινωνία. Θα είχε ενδιαφέρον μια έρευνα στο διαδίκτυο. “Γκουγκλάρετε”: «έλληνες αναρχικοί καίνε ελληνική σημαία» (στα αγγλικά) και μετά «τούρκοι αναρχικοί καίνε τουρκική σημαία» ή «αλβανοί αναρχικοί καίνε αλβανική σημαία». Ξέρετε τι θα βρείτε. Τολμάει τούρκος αναρχικός να κάψει δημόσια την σημαία του; Τολμάει αλβανός αναρχικός να κάψει δημόσια την σημαία του (άσε που ούτε το σκέφτεται, ούτε το θέλει). Τολμάνε οπαδοί τούρκικης ομάδας να ανεμίσουν την σημαία του ανεξάρτητου Κουρδιστάν για «σπάσιμο» στο κράτος, όπως έκαναν με την σημαία των Σκοπίων πριν μερικά χρόνια οπαδοί του Ηρακλή;
Αυτοί είμαστε.


Για να τελειώνει το παραμύθι. Η «αναρχία» ή η «αριστεροσύνη» των οπαδών της μπεσίκτας αναλώνεται σε συμβολισμούς, εξωτερικά γνωρίσματα και ανούσια πράγματα. Ένα Α σε κυκλάκι σε κάνει αναρχικό. Μπορεί να τα έχουν με τον Ερντογάν και να καταγγέλλουν την αστυνομική βία στην χώρα τους ή στην άλλη άκρη του πλανήτη (δεν χρειάζεται να είσαι αναρχικός για να κάνεις κάτι τέτοιο) αλλά μέχρι εκεί. Την ιστορία τους την τιμάνε την ιδέα του έθνους δεν την αρνούνται και την σημαία τους δεν την ξεφτιλίζουν. Αντίθετα στην Ελλάδα υπάρχουν σήμερα κερκίδες φανατικών που έχουν φτάσει σε σημείο να απαγορεύουν να κρεμαστεί ελληνική σημαία.. Αναφορά σε ιστορικά γεγονότα μέσω πανό είναι αστείο. Φανατικοί να άφηναν να ακουστούν τέτοια άσματα στο γήπεδό τους; Πλάκα κάνετε; 

Ιδού ορισμένα πλάνα από την κερκίδα των οπαδών της Μπεσίκτας.

Εδώ το πανό λέει: «Όλοι εμείς είμαστε Τούρκοι. Όλοι εμείς είμαστε στρατιώτες». Όχι και τόσο αριστερό..

Το πανό αυτό είναι των Γκρίζων Λύκων! Εύχονται καλή επιτυχία στην Μπεσίκτας. Κρέμεται έξω από την πιο γνωστή παμπ που συχνάζουν οι οπαδοί της Μπεσίκτας. Ουδείς «αναρχικός» τους ενόχλησε όταν το ανέβαζαν. Ουδείς «αναρχικός» διανοήθηκε να το κατεβάσει. Φανταστείτε ανάλογο πανό εθνικιστικής οργάνωσης ή εθνικιστικού κόμματος έξω από το μέρος που συχνάζουν οι φανατικοί οπαδοί της ΑΕΚ ή του ΠΑΟΚ κλπ. 

Παραπάνω σημαία στην κερκίδα των οπαδών της Μπεσίκτας με το σύμβολο των Γκρίζων Λύκων!... Η μπλέ. Είναι η ίδια με αυτήν:

Άλλα «αριστερά» - «αναρχικά» πανό: «Δώσαμε 250.000 μάρτυρες στο Τσανάκαλε για την ελευθερία μας, ξέρετε...» και «Ο καθένας μας είναι έτοιμος να δώσει την ζωή του για την ενότητα της πατρίδας μας, το ξέρετε αυτό;»

Και άλλο «αναρχικό» πανό : «Οι μάρτυρες δεν πέθαναν, η χώρα δεν θα διαλυθεί».

Όταν πέθανε ο Ντεκτάς αυτό ήταν το intro της επίσημης σελίδας των «αναρχικών» Carsi! Λέει : «RIP. Ο σκοπός σου είναι σκοπός μας».

Προσέξτε τα παρακάτω (μερίδα οπαδών του ΠΑΟΚ είναι "αδελφοποιημένοι" με τους CARSI):

Οπαδοί του ΠΑΟΚ (χωρίς Α αναρχικό) περιφρονούν την ιδέα του έθνους. Οπαδοί της Μπεσίκτας (με Α αναρχικό) την τιμούν...
Ευτυχώς κάποιοι δεν προσπέρασαν όσα έγιναν στο γήπεδο της μπεσίκτας και εξέφρασαν έντονα την δυσφορία τους. Κάποιοι μάλιστα τόλμησαν να πουν πράγματα σχεδόν απαγορευμένα.   

Έτσι στην εφημερίδα «Πρωταθλητής» της 18ης Μαρτίου υπήρχε άρθρο με τον χαρακτηριστικό τίτλο Τα «γιουσουφάκια» χόρεψαν και συρτάκι!

Το άρθρο αναφέρεται στην κατάντια ορισμένων ελληνόφωνων οπαδών άλλων ομάδων που πανηγύρισαν την ήττα του Ολυμπιακού από την τούρκικη ομάδα, φορώντας μάλιστα μερικοί επιδεικτικά την φανέλα της που έχει την τούρκικη σημαία!    

Λέει το άρθρο:

Το ζήσαμε κι αυτό. Απόρροια της κατάπτωσης των ηθών και της σταδιακής απώλειας εθνικής συνείδησης, που παρατηρείται ολοένα και περισσότερο πλέον στην ελληνική κοινωνία. Προσοχή! Τα παρακάτω δεν είναι ούτε εθνικιστικές κορώνες, ούτε άλλα συναφή και πολιτικάντικα. Είναι η ίδια η ιστορία. Είναι η ανάγκη να μην ξεχαστούν τα γεγονότα που σημάδεψαν τη μεγάλη πλειοψηφία των ελληνικών οικογενειών. Καταστροφές, σφαγές, λεηλασίες, διωγμοί, γενοκτονία. Όταν, λοιπόν, ένας Έλληνας δέχεται να συστρατευτεί με τους Τούρκους και δη με τους οπαδούς του Κεμάλ για να πανηγυρίσει μαζί τους επειδή ηττήθηκε ο Ολυμπιακός, τότε δίχως αμφιβολία καθυβρίζει όχι μόνο την ιστορία της πατρίδας του, αλλά την ίδια του την οικογένεια. Το παρελθόν του, τους προγόνους του. Όταν απόγονοι προσφύγων από τη Μικρά Ασία, από τον Πόντο, από την Πόλη τραγουδούν με τους οπαδούς της Μπεσίκτας τον ύμνο του Κεμάλ για να γιορτάσουν την ήττα του Ολυμπιακού τότε πραγματικά δεν υπάρχει καμία ελπίδα για τούτο τον τόπο. Όπως, άλλωστε, ακριβώς το ίδιο ισχύει και με τους οπαδούς του ναζισμού. Καμία διαφορά!

Χιλιάδες Έλληνες, λοιπόν, φόρεσαν φέσι και εκδήλωσαν το αντιολυμπιακό τους μένος συντασσόμενοι με τις απίστευτες τουρκικές προκλήσεις! Οι νεόκοποι «φίλοι» της Μπεσίκτας στη χώρα μας δεν δίστασαν να πανηγυρίσουν έξαλλα τη νίκη της τουρκικής ομάδας και να γίνουν «ένα» με την κερκίδα των οπαδών του Κεμάλ Ατατούρκ! Με εκείνους, δηλαδή, που τραγούδησαν τον ύμνο της καταστροφής της Σμύρνης, που μνημόνευαν συνεχώς την άλωση της Πόλης και περιπαικτικά έβαζαν να παίζει... συρτάκι από τα μεγάφωνα του γηπέδου!

Από το στέγαστρο της ούτως ή άλλως επιβλητικής Vodafone Arena κρέμονται δυο τεράστια πανό με τη φωτογραφία του Κεμάλ και το μήνυμα: «Ένας μεγάλος οπαδός της Μπεσίκτας»! Το όνομα του Ατατούρκ, τόσο προχθές, όσο και πριν από τρεις εβδομάδες στην Άγκυρα, στην αναμέτρηση με την Οσμάνλισπορ, έγινε σύνθημα στα χείλη των οπαδών. Όπως βέβαια και ο ύμνος που συνδέεται άμεσα με την μικρασιατική καταστροφή. Ακόμη και το... συρτάκι επιστράτευσαν οι Τούρκοι για να πικάρουν όχι τον Ολυμπιακό, αλλά την Ελλάδα συνολικά. Την Ελλάδα, άλλωστε, έβριζαν και στα δυο γήπεδα. Ακόμη και ο επίσημος λογαριασμός της Μπεσίκτας στα social media φιλοξένησε μήνυμα «για το πώς ξέρουν να νικούν οι Τούρκοι» και όχι η ίδια η ομάδα τους.

Σε τούτη την ανθελληνική προπαγάνδα, λοιπόν, οι «γείτονες» βρήκαν χιλιάδες Έλληνες συμπαραστάτες!... Το αντί-Ολυμπιακό μένος τούς ξεπέρασε τα όρια της αντεθνικής συμπεριφοράς. Και το χειρότερο είναι ότι το έναυσμα δόθηκε από πρόσωπα που έχουν δημόσιο -γραπτό και όχι μόνο- λόγο και επί της ουσίας διαμορφώνουν απόψεις...

Όσοι έτυχε να ζήσουν από κοντά τους αγώνες του Ολυμπιακού στην Άγκυρα και την Κωνσταντινούπολη, βίωσαν το εθνικιστικό... περιτύλιγμα που έβαλαν οι Τούρκοι και στο ποδόσφαιρο. Μετρ της προπαγάνδας οι γείτονες, έσπευσαν να δώσουν χαρακτήρα ελληνο-τουρκικής μάχης στις αναμετρήσεις του θρύλου με την Οσμάνλισπορ και την Μπεσίκτας. Χιλιάδες τουρκικές σημαίες μοιράστηκαν στα δυο γήπεδα, πολεμικά εμβατήρια έπαιζαν στη δια πασών από τα μεγάφωνα και οι ιαχές για τον Κεμάλ και την άλωση της Πόλης ακούστηκαν περισσότερες φορές ακόμη και από το ίδιο το όνομα των ομάδων.

Σε σελίδα οπαδών του Ολυμπιακού στο facebook αποκαλύπτεται από Έλληνες οπαδούς που βρέθηκαν στο γήπεδο, ότι πέρα από τις προκλήσεις με κασκόλ κυρίως του ΠΑΟΚ και τις βρισιές, τα κέρματα και τους αναπτήρες που εκτοξεύονταν, στο τέλος μόλις οι οπαδοί του Ολυμπιακού έβγαλαν μία ελληνική σημαία έγινε χαμός. Οι Τούρκοι έπεσαν να τους φάνε..

Οπαδός αναφέρεται και σε εμφάνιση σημαίας των Γκρίζων Λύκων. Συνεχώς φώναζαν «ιστανμπούλ», «κεμάλ» και «τουρκία». Οι αστυνομικοί απλά κοιτούσαν.

Κάποιοι αρχίζουν και πιάνουν το νόημα: «Αυτοί είναι οι ''αντιεξουσιαστές' 'και αναρχικοί παντού πλέον...Λένε κάτω τα έθνη αλλά εννοούν συγκεκριμένα έθνη, λένε κάτω οι θρησκείες αλλά κλείνουν το μάτι στο ισλάμ...Εντελώς αναμενόμενα λοιπόν τα εθνικιστικά συνθήματα των αναρχικών της carsi και να είστε σίγουροι ότι συμφωνούν και οι Έλληνες σύντροφοί τους...»

Και ένας άλλος: «Όλοι επιτρέπεται να είναι πατριώτες εκτός από εμάς...άμα βάλουμε την γαλανόλευκη στο μπαλκόνι κατευθείαν μας χαρακτηρίζουν φασίστες..»

Και κάποιος πιο προχωρημένος: «Παπ..ιές περί αριστερών…. Στην τουρκία δεν υπάρχουν αριστεροί κι αν υπάρχουν κρύβονται. Τον τούρκο φίλο δεν τον πιάνεις ποτέ».

Υπάρχουν και άλλα περί μογγόλων και λοιπά που δεν τα αναφέρουμε γιατί μπορεί να μας τιμωρήσει η ουέφα.

Το συμπέρασμα είναι το εξής: είμαστε πρώτοι (κράτος και λαός) να βγάζουμε τα μάτια μας και να απαρνιόμαστε ό,τι μας κράτησε όρθιους τόσα χρόνια, την ώρα που οι γείτονες (όλοι ανεξαιρέτως) τροφοδοτούν με κάθε τρόπο τον εθνικισμό τους και τις επεκτατικές τους βλέψεις.

Οι φωτογραφίες είναι από το Ultras tifo forum

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ

Πέθανε

«Άλλα ο κόσμος σήμερα είναι πιο έτοιμος να βαδίσει προς μια παγκόσμια κυβέρνηση. Η υπερ-εθνική κυριαρχία μιας διανοούμενης ελίτ και διεθνών τραπεζιτών είναι σίγουρα προτιμότερη από τον εθνικό αυτοπροσδιορισμό που δοκιμάστηκε τους προηγούμενους αιώνες» - David Rockefeller (5 Ιουνίου 1991 - Σύνοδος Λέσχης Bilderberg, Μπάντεν-Μπάντεν Γερμανία). 

Νωρίς το πρωί της Δευτέρας πέθανε ο διάσημος χρηματοδότης David Rockefeller (Ντέιβιντ Ροκφέλερ) στον ύπνο του στο σπίτι του στο Pocantico Hills της Νέας Υόρκης.

Ήταν 101 ετών.

Ο David Rocjkefeller ήταν ο πατριάρχης της οικογένειας Rockefeller από το 2004 με προσωπική περιουσία που εκτιμάται ότι ισοδυναμεί με περισσότερα από 26 δισ.
Rockefellers: John D Sr, John D Jr, David, John D III, Laurance, Winthrop, Nelson & Jay.
Οι Rockefeller είναι μια από τις πιο ισχυρές βιομηχανικές και οικονομικές οικογένειες της Αμερικής που εγκαταστάθηκε στις ΗΠΑ από τη Γερμανία. Αν και πολλοί έχουν υποστηρίξει ότι η οικογένεια είναι εβραϊκής καταγωγής, αυτό δεν έχει αποδειχθεί αδιαμφισβήτητα. Στην πάροδο των ετών κάποια μέλη από την δυναστεία των Rockefeller παντρεύτηκαν με μέλη διαφόρων εβραϊκών οικογενειών.

Η γενική παραδοχή είναι ότι η οικογένεια Rockefeller είναι γερμανικής καταγωγής, τουλάχιστον στο βαθμό που μπορεί να αποδειχθεί. Ο πρόγονός τους ο οποίος μετακόμισε από την Ευρώπη το 1732 ήταν ο Johann Peter Rockefeller, που ήρθε στις ΗΠΑ από αυτό που είναι γνωστό σήμερα ως Westerwald, στη Ρηνανία-Παλατινάτο της Γερμανίας. Το όνομά τους προέρχεται από μια πόλη στο Feldkirchen του Neuwied που ονομάζεται Rockenfeld, κοντά στο μέρος που ο Johann Peter Rockefeller γεννήθηκε. 

Μερικοί θεωρούν ότι ήταν απόγονος Γάλλων Ουγενότων, ωστόσο αυτό είναι απίθανο, επειδή το όνομα Rockenfeld καταγράφεται στην περιοχή πολύ πριν οι Καλβινιστές καταφύγουν στη Γαλλία το 1685. Ο αρχαιότερος γνωστός πρόγονός τους είναι ο Goddard Rockenfeller που γεννήθηκε το 1590. 

Ορισμένοι έχουν ισχυριστεί ότι ήταν εν μέρει εβραϊκής καταγωγής. Ο ισχυρισμός αυτός απορρέει από την αναφορά των Ροκφέλερ σε δύο βιβλία, το “The Grandees: America's Sephardic Elite” (Οι Μεγιστάνες. Σεφαραδίτες Ελίτ της Αμερικής) του Stephen Birmingham και "Americans of Jewish Descent” (Αμερικανοί Εβραϊκής Καταγωγής) του Malcolm Sten. Ωστόσο, αυτό αναφέρεται σε έναν συγκεκριμένο γόνος της οικογένειας, και όχι στους Ροκφέλερ ως σύνολο. Ο Godfrey Stillman Rockefeller παντρεύτηκε την Helen Gratz, που ήταν Εβραία το 1923 και απέκτησε επτά παιδιά. Ήταν εγγονός του συν-ιδρυτή της Standard Oil, William Rockefeller.

ΦΩΤΟ: Ο John D. Rockefeller ο πρεσβύτερος και ο John D. Rockefeller Jr., ο παππούς και ο πατέρας του Ντέιβιντ Ροκφέλερ.
Η προέλευση του πλούτου της οικογένειας προέρχεται από τους αδελφούς και μεγιστάνες του πετρελαίου John D. Rockefeller του πρεσβύτερου και William Rockefeller, οι οποίοι ίδρυσαν και διηύθυναν την εταιρεία Standard Oil, που αρχικά δημιουργήθηκε το 1870. Καθώς η σημασία της κηροζίνης και της βενζίνης αύξανε, ο John D Rockefeller έγινε ο πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο και ο πρώτος Αμερικανός που είχε περισσότερα από ένα τρισεκατομμύριο δολάρια. 

Ο David Rockefeller υπήρξε μέλος των πιο ισχυρών υπερεθνικών μυστικοπαθών κοινωνιών και οργανώσεων, την επιρροή των οποίων η πολιτική, οικονομική και μιντιακή ελίτ της Δύσης εκμεταλλεύτηκε για να επηρεάσει τον πολιτικό προσανατολισμό της Δύσης. Ένα παράδειγμα είναι η Τριμερής Επιτροπή, η Λέσχη Μπίλντερμπεργκ και το Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων (Council of Foreign Relations ή CFR), στο οποίο διετέλεσε επίτιμος πρόεδρος.

Το 1954, ο David Rockefeller επελέγη από τον πρόεδρο Eisenhower (μέλος του CFR) ως ένα από τα ιδρυτικά στελέχη της Λέσχης Bilderberg. Πολλοί ερευνητές προσδίδουν στα ετήσια μυστικά συνέδριά της έναν ρόλο συμμετοχής στη θεμελίωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ε.Ε.) και στη διευκόλυνση της σχεδίασης μίας παγκόσμιας κυβέρνησης.

Ο David Rockefeller, που συμμετείχε μέχρι τα βαθιά γεράματα, επέμενε, φυσικά, ότι η Λέσχη Βilderberg δεν είναι τίποτα περισσότερο από μία «ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα ομάδα συζητήσεων».

Η οικογένεια Rockefeller μπλέχτηκε στην διαμάχη φονταμενταλιστών-μοντερνιστών μέσα στον αμερικανικό Προτεσταντισμό, που ξεκίνησε στις αρχές του 20ου αιώνα. Ο John D. Rockefeller, Jr. βοήθησε να χρηματοδοτηθεί η φιλελεύθερη-μοντερνιστική πλευρά, ιδίως μέσω του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου των Εκκλησιών που ιδρύθηκε το 1908, το οποίο προώθησε το λεγόμενο «κοινωνικό ευαγγέλιο» (κατόπιν επιρροής μαρξιστών). Μερικοί συντηρητικοί Πρεσβυτεριανοί, όπως ο Gary North στο βιβλίο "Crossed Fingers: How the Liberals Captured the Presbyterian Church”, για την κατάληψη της πρεσβυτεριανής εκκλησίας από τους φιλελεύθερους / λίμπεραλ αναγνωρίζει μεγάλο μέρος της ευθύνης για τη νίκη τους και την άνοδο του λεγόμενου «mainline Προτεσταντισμού», στους Ροκφέλερ. 
Με τον Χένρι Κίσσινγκερ
Περαιτέρω, ο Rockefeller ήταν γνωστός ως «φιλάνθρωπος» και χρηματοδότησε διάφορες οργανώσεις φιλο-εβραϊκών, φιλο-μεταναστευτικων και αντι-λευκών συμφερόντων, όπως η Anti-Defamation League, Hillel: The Foundation for Jewish Campus Life, Jewish Board of Family and Children’s Services, Inc., Jewish Braille Institute International, Jewish Federation of Palm Beach County — Women’s Division, Jewish Museum, National Immigration Forum (Εθνικό Φόρουμ για τη Μετανάστευση) και Southern Poverty Law Center.

Οι ερευνητές της Νέας Παγκόσμιας Τάξης θεωρούν ότι τα μέλη της οικογένειας Rockfeller βρίσκονται ανάμεσα στους κύριους παίκτες, εάν δεν πρόκειται για τους πρωταρχικούς αρχιτέκτονες και ταμίες, πίσω από το περιβόητο μυστικό σχέδιο καθιέρωσης μιας, δικτατορικού τύπου Παγκόσμιας Διακυβέρνησης.

Στη δεκαετία του ‘70, ο Garry Allen στο βιβλίο του “The Rockefeller File”, υποστήριξε χαρακτηριστικά ότι ο κύριος στόχος των Rockefeller είναι η δημιουργία μιας «Νέας Παγκόσμιας Τάξης, μιας παγκόσμιας κυβέρνησης που θα ελέγχει ολόκληρη την ανθρωπότητα». 

Παρομοίως, το 2002 ο τέως Γ.Γ. του ΟΗΕ, Kofi Annan, σε μία τελετή υπογραφής της νέας αυτοβιογραφίας του David, με τίτλο “Memoirs” («Απομνημονεύματα») στα κεντρικά γραφεία του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη, χαιρέτησε τη συμβολή του πλουτοκράτη στην παγκόσμια τάξη: 

«Πιστεύω ότι χωρίς διεθνιστές, όπως εσείς, το διεθνές σύστημα που επιχειρήσαμε να χτίσουμε, το διεθνές σύστημα που έχουμε σήμερα, δεν θα ήταν εδώ. Έτσι, σε ευχαριστούμε πολύ David!».

Όπως και ο πατέρας του και ο αδελφός του Nelson, ο David Rockefeller θεωρούσε το έθνος-κράτος «ένα θεσμό που πεθαίνει». 
Στην αυτοβιογραφία του, “Memoirs”, του 2002 ο Rockefeller έγραψε:

«Για περισσότερο από έναν αιώνα ιδεολογικοί εξτρεμιστές και από τα δύο άκρα του πολιτικού φάσματος έχουν πιαστεί από περιστατικά με μεγάλη δημοσιότητα όπως την συνάντηση μου με τον Κάστρο προκειμένου να επιτεθούν στην οικογένεια Rockefeller για την υπέρμετρη επιρροή που ισχυρίζονται ότι έχουμε πάνω στους αμερικανικούς πολιτικούς και οικονομικούς θεσμούς. Ορισμένοι μάλιστα πιστεύουν ότι είμαστε μέρος μιας μυστικής κλίκας που εργάζεται κατά των συμφερόντων των Ηνωμένων Πολιτειών, χαρακτηρίζοντας την οικογένειά μου και εμένα ως «διεθνιστές» και ότι συνωμοτούμε με άλλους σε όλο τον κόσμο για να οικοδομήσουμε μια πιο ολοκληρωμένη παγκόσμια πολιτική και οικονομική δομή - έναν κόσμο, αν θέλετε. Αν αυτή είναι η κατηγορία, δηλώνω ένοχος και είμαι περήφανος γι' αυτό».

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / εδώ, εδώ, εδώεδώ κι εδώ

Δευτέρα, 20 Μαρτίου 2017

ΗΠΑ: Τα «ροζ σκουφάκια με αυτιά γάτας» εναντίον του Τραμπ και η προέλευσή τους



Τον Ιανουάριο έλαβε χώρα στην Ουάσινγκτον η λεγόμενη «Πορεία των Γυναικών» (στην πραγματικότητα πορεία των ΛΙΜΠΕΡΑΛ γυναικών - και όχι μόνο γυναικών) με τους συγκεντρωμένους να φοράνε κάτι ροζ σκουφάκια. Η εκδήλωση ήταν άλλη μία αντίδραση στους αδυνατούντες «δημοκράτες» να αποδεχθούν την βούληση του αμερικάνικου λαού στις πρόσφατες εκλογές και την προεδρία του Ντόναλντ Τραμπ.

Την πρωτοβουλία στήριξαν τεράστιες προσωπικότητες όπως η Κέιτι Πέρι, η Σερ, η  Σκάρλετ Γιόχανσον και η μαντόνα.

Τα σκουφάκια προβλήθηκαν ως «ένα σύμβολο κατά του Ντόναλντ Τραμπ» και ένα «σύμβολο της ενότητάς μας» (των λίμπεραλ).

Η εβραιοαμερικάνικη ιστοσελίδα Forward μας ενημερώνει για την "κρυφή εβραϊκή προέλευση του pussyhat":

«Ενώ οι υποστηρικτές του Donald Trump φοράνε τα κόκκινα καπέλα του μπέιζμπολ με την φράση “Make America Great Again,” οι αντίπαλοι του Trump έχουν το δικό τους καπέλο: το ροζ pussyhat. Το σκουφί με τα αυτιά της γάτας που σχεδιάστηκε από την 38χρονη Jayna Zweiman και την φίλη της Krista Suh, έχει γίνει ένα αναγνωρισμένο σύμβολο διαμαρτυρίας. Είναι, επίσης, σύμφωνα με την Zweiman, η προσωπική tikkun olam* πράξη της.

Και οι δυο παππούδες και γιαγιάδες της Zweiman μετανάστευσαν από την Ανατολική Ευρώπη και ενώ έκαναν κάθε προσπάθεια να αφομοιωθούν, είπαν στην εγγονή τους το τι πέρασαν. Ο ένας παππούς της Zweiman έπρεπε να περιμένει οκτώ χρόνια για μια θεώρηση. Η μια γιαγιά της, πρόσφυγας μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, επιβίωνε για αρκετούς μήνες με πατάτες.

«Ξέρω τόσες πολλές οικογένειες που έχουν τις ίδιες ιστορίες», λέει η Zweiman. «Είναι απλά η απόδειξη ότι οι άνθρωποι αξίζουν την αξιοπρέπεια, τον σεβασμό και την ασφάλεια. Αυτό είναι το αμερικανικό όνειρο...»

* Tikkun olam (που σημαίνει «επισκευάζοντας τον κόσμο»), είναι μια έννοια του Ιουδαϊσμού που έχει καμπαλιστική προέλευση και στην σύγχρονη εποχή σημαίνει ότι οι Εβραίοι «φέρουν την ευθύνη» όχι μόνο για τη δική τους πνευματική και υλική ευημερία, αλλά και για την ευημερία όλου του κόσμου.

ΚΟ

ΣΟΥΗΔΙΑ: Ο αριθμός των παιδιών που θέλουν να «αλλάξουν φύλο» διπλασιάζεται κάθε χρόνο

Ο αριθμός των παιδιών που νιώθουν ότι είναι «παγιδευμένα σε λάθος σώμα» διπλασιάζεται κάθε χρόνο στη Σουηδία, με παιδιά από την ηλικία των έξι ετών (!) να θέλουν να γίνουν το αντίθετο φύλο, λένε γιατροί σύμφωνα με τοπικά μέσα ενημέρωσης.

Πέρυσι, μια σουηδική ομάδα έρευνας των δύο φύλων ανέφερε ότι 197 παιδιά και νέοι ήταν πρόθυμοι να υποβληθούν σε ανάλυση για τον «προσδιορισμό της ταυτότητας του φύλου τους» και να γίνουν το αντίθετο φύλο, είπε στην σουηδική "Aftonbladetη" Louise Frisén, παιδοψυχίατρος στο Παιδικό Νοσοκομείο Άστριντ Λίντγκρεν στη Στοκχόλμη.

"Υπάρχει μια 100% αύξηση του αριθμού κάθε χρόνο", λέει η Frisén.

"Όλο και περισσότεροι νέοι άνθρωποι και περισσότερα παιδιά έρχονται σε πολύ νεαρή ηλικία. Η αύξηση είναι πανομοιότυπη και από την πλευρά των ενηλίκων", πρόσθεσε.

Η χώρα έχει έξι κλινικές για ανθρώπους που αναζητούν την «έρευνα φύλων». Η συνολική αύξηση του αριθμού των ανθρώπων που πιστεύουν ότι γεννήθηκαν σε «λάθος σώμα» δείχνει μια “μεγαλύτερη διαφάνεια” στη Σουηδική κοινωνία, είπε η Cecilia Dhejne, επικεφαλής της ομάδας έρευνας της ταυτότητας φύλου στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Karolinska.

Στο μεταξύ το Αμερικανικό Κολέγιο Παιδιάτρων έχει καλέσει εργαζόμενους στον τομέα της υγείας και βουλευτές να καταργήσουν όλες τις πολιτικές που επηρεάζουν τα παιδιά να “αποδεχθούν ως φυσιολογική” μια ζωή “χημικής και χειρουργικής πλαστοπροσωπίας του αντίθετου φύλου.”

“Το να επηρεάζεις τα παιδιά στο να πιστεύουν ότι μια ζωή χημικής και χειρουργικής πλαστοπροσωπίας του αντίθετου φύλου είναι κάτι φυσιολογικό και υγιεινό, αποτελεί κακοποίηση παιδιών”, αναφέρει η ομάδα σε ανοικτή της επιστολή.

"Το να εγκρίνεις την ασυμφωνία μεταξύ των φύλων ως φυσιολογική μέσω δημόσιας εκπαίδευσης και νομικών πολιτικών θα μπερδέψει τα παιδιά και τους γονείς, οδηγώντας περισσότερα παιδιά να παρουσιαστούν σε «κλινικές φύλων», όπου θα τους δοθούν φάρμακα αποκλεισμού της εφηβείας", ανέφερε η δήλωση. Αυτό σε αντάλλαγμα θα μπορούσε να οδηγήσει σε “περιττό χειρουργικό ακρωτηριασμό υγιών τμημάτων του σώματος τους ως νέοι ενήλικες.”

Από εδώ κι εδώ

Κυριακή, 19 Μαρτίου 2017

Good Bye Chuck Berry...

Ο Chuck Berry, ένας από τους θρύλους του rock n roll έφυγε από την ζωή σε ηλικία 90 ετών. Βρέθηκε νεκρός το Σάββατο στην κατοικία του έξω από το St Louis.

Γεννήθηκε σαν Charles Edward Anderson Berry στο St. Louis του Μισσούρι, στις 18 Οκτωβρίου 1931, μέσα σε θρησκευόμενη οικογένεια (ο πατέρας του ήταν διάκονος σε εκκλησία Βαπτιστών) και άρχισε να τραγουδάει σε εκκλησιαστική χορωδία, σε ηλικία 6 ετών. Φυσικά, ο ίδιος δεν διάλεξε τον δρόμο του Θεού και βρέθηκε ακόμα και στην φυλακή.

Ο Chuck Berry έγραψε και τραγούδησε πολλά σπουδαία τραγούδια, αλλά σίγουρα αυτό που είναι το πιο γνωστό είναι το "Johnny B. Goode" που κυκλοφόρησε το 1958. Ο Berry το έγραψε το 1955 και είναι εν μέρει αυτοβιογραφικό. Μιλάει για ένα φτωχόπαιδο που παίζει την κιθάρα του "σαν να χτυπάει κουδούνι". Στην αρχή οι στίχοι έλεγαν για κάποιο "colored boy", αλλά το άλλαξε σε "country boy". Ένα εκρηκτικό Rock N Roll τραγούδι που ίσως αποτελεί και το «σήμα κατατεθέν» της εποχής των fifties (δεκαετία ’50) και της «επανάστασης του Rock N Roll».


Άλλα γνωστά τραγούδια είναι : "Maybellene" (1955), "Roll Over Beethoven" (1956), "Rock and Roll Music" (1957), "School Days" (1957), "Sweet Little Sixteen" (1958), "Memphis, Tennessee" (1958). Ο Berry είχε μεγάλη επιρροή στη Βρετανία και στους Beatles, αλλά και στη δουλειά πολλών Αμερικανών καλλιτεχνών της δεκαετίας του ’60, όπως ήταν οι Beach Boys που πήρανε τη μελωδία και τα κομμάτια της κιθάρας από το ‘Sweet Little Sixteen’ και έκαναν το “SurfinUSA”, την μεγάλη επιτυχία τους.

Η κερασόχρωμη Gibson του και το σκυφτό περπάτημα που το αποκαλούσε ‘duck walk’ (περπάτημα της πάπιας) ήταν το «σήμα κατατεθέν» των ζωντανών εμφανίσεών του.

Ο Chuck Berry με τον Donald Trump εν έτει 1988!
 Ο Chuck ήρθε στην Ελλάδα το καλοκαίρι του 1987 για μία και μοναδική συναυλία στο θέατρο του Λυκαβηττού. Παρακάτω – κατ’ αποκλειστικότητα! - η αφίσα που είχε κυκλοφορήσει τότε μαζί με κάποια δημοσιεύματα εφημερίδων με ρεπορτάζ  από την συναυλία. Χαρακτηριστικός τίτλος: «Οι μπύρες διέκοψαν το ροκ» [από αρχείο!].

Διάβασε αναλυτικά εδώ


ΚΟ 

Παρασκευή, 17 Μαρτίου 2017

Γράμμα σε έναν χαμένο φίλο



Του Reinout Van der Hulst (της ολλανδικής ιστοσελίδας Erkenbrand) / ΚΟ

Ο αγώνας για τον καλό σκοπό δεν είναι συχνά εύκολος. Το πιο οδυνηρό είναι ίσως η παρεξήγηση που μπορείς να ζήσεις από εκείνους που ήταν φίλοι σου...

Αγαπητέ Chris,

Συχνά αναπολώ τις ημέρες που ήμασταν φοιτητές όταν μέναμε στον ίδιο κοιτώνα. Δεκαπέντε φοιτητές σε μια ανακαινισμένη βίλα. Μικρά δωμάτια, αλλά και μια υπέροχη, τεράστια, ηλιόλουστη κουζίνα! Θυμάμαι τις Κυριακές καθόμασταν εκεί οι δυο μας και καταπιανόμασταν στην κουβέντα για ώρες, ενώ ο ένας μετά τον άλλον οι συγκάτοικοι συμφοιτητές, έρχονταν τρεκλίζοντας, εξαντλημένοι από τις περιπέτειες του σαββατόβραδου. Καφές, εφημερίδα, αυγά με μπέικον, και ατελείωτα σχέδια για τη ζωή. Και είχαμε ένα υπέροχο καθιστικό, όλο σε κλασικό στυλ, με τοίχους από ξύλο. Θυμάσαι που γιορτάζαμε τα Χριστούγεννα; Όλα στολισμένα, και εσύ στο πιάνο, και όλες οι φθηνές απολαύσεις που οι πωλητές μπορούσαν να μας προμηθεύσουν. Και μετά η μεσονύχτια χριστουγεννιάτικη λειτουργία...

Επειδή ήμασταν και οι δύο καθολικοί, αν και εγώ λιγότερο σοβαρός από ό, τι εσύ. Είχες να πολεμήσεις ως έφηβος κατά της «σφοδρής επιθυμίας της σάρκας», κάτι που ήταν ακατανόητο για μένα. Πολλές φορές μου φαινόταν ότι συνόρευες με τον φανατικό. Έκανες επίσης δύο σπουδές ταυτόχρονα, έπαιζες άνετα τα πιο δύσκολα κομμάτια στο πιάνο και ήξερες τα πάντα. Ένιωθα κάποιο δέος για σένα, αλλά αισθανόμουν ότι υπήρχε μια σκληρότητα πάνω σου, που τρεφόταν από κάποιο φόβο ή νευρικότητα. Αλλά ήταν ωραίο να σου μιλάω και με συζητήσεις περάσαμε πολλά βράδια. Με ένα ποτήρι κρασί και μερικές φορές ένα πούρο. Κάτι σαν τους gentlemen φοιτητές του χτες. Μια νοσταλγία για το παρελθόν, την περίφημη «Πλούσια Ρωμαϊκή Ζωή» (“Rijke Roomse Leven”, η «χρυσή» περίοδος του καθολικισμού στην Ολλανδία, 1920-1960), τον ασφαλή κόσμο του Godfried Bomans (δημοφιλής Ολλανδός καθολικός συγγραφέας).

Μετά τα διαβάσματά μας, βάζαμε αυτή την ‘ρωμαϊκή ατμόσφαιρα’ με αποτέλεσμα να φτιάξουμε έναν κύκλο ανάγνωσης. Μαζί με μερικούς άλλους, καυχιόμασταν για όλα τα είδη των στίχων που ξέραμε. Το κρασί και τα πούρα δεν είχαν ξεχαστεί. Μνήμες σε μια χρυσή λάμψη μισομεθυσμένου ... Σταδιακά όμως άρχισε να εισβάλλει ο έξω κόσμος σε αυτήν την ατμόσφαιρα. Εγώ ήμουν πάντα ο αριστερός ‘αποστάτης’ της ομάδας, αλλά σταδιακά μετατράπηκα σε δεξιό. Οι συζητήσεις έγιναν εντονότερες. Τελικά, κάποιος διέδωσε στον κύκλο μας μια φωτογραφία που με έδειχνε σε μια εκδήλωση της Pegida. Θα στο έλεγα ότι άρχισα να βρίσκομαι σε αυτόν τον χώρο, αλλά δεν βρήκα την ευκαιρία.

Ήρθες μαζί με ένα άλλο μέλος να με δεις ξαφνικά. Σας δέχθηκα θερμά, και αστειευτήκαμε κι όλας, νιώθοντας ακόμα τη συνήθη ατμόσφαιρα του κύκλου της ανάγνωσης. Έδειξα κατανόηση για το γεγονός ότι οι άνθρωποι φοβούνται για τον εαυτούλη τους και προσφέρθηκα να αποσυρθώ από την ομάδα. Ένιωσα σαν να γίνομαι μια μεγάλη θυσία, αλλά σκέφτηκα ότι αυτό θα ήταν καλό στην παρούσα φάση. Αλλά καθώς προχωρούσε η κουβέντα, φάνηκε ότι μία κανονική, επίσημη απόσυρση δεν ήταν αρκετή. Κατάλαβα ότι είχες μεγάλη δυσπιστία για τα κίνητρά μου. Το βλέμμα  σου, που τόσο συχνά ήταν φιλικό καθώς έδειχνες να διασκεδάζεις με τις τρελές ​​ιδέες μου, τώρα ήταν διαφορετικό: σκληρό, κλειστό. Τα μάτια σου ήταν μικρά. Η καρδιά μου βυθίστηκε.

Σύντομα η συζήτηση τελείωσε, και σας συνόδευσα μέχρι έξω. Μηχανικά, άρχισα να ξεπλένω τα φλιτζάνια και τα ποτήρια σας. Προσπάθησα να διαβάσω ένα βιβλίο, έβαλα τα μπουκάλια στην θέση τους, έριξα μια ματιά στο Διαδίκτυο, κοίταξα έξω από το παράθυρο, έβαλα μουσική και την έκλεισα γρήγορα και πάλι. Τέλος, σε πήρα στο τηλέφωνο. Ένιωθα τόσο προδομένος. Σαν να είχες βάλει ένα μαχαίρι στην πλάτη μου. Υπήρξα ποτέ τίποτα άλλο παρά καλός μαζί σου; Μήπως ποτέ παραβίασα την φιλία μας; Φώναξα, γιατί ένιωθα μέσα μου πόνο. Τότε εσύ θύμωσες και αποφάσισες να μου «πεις την αλήθεια» τελικά. Ήμουν χωρισμένος από τον Θεό, χωρισμένος από την εκκλησία, χωρισμένος από τον Ιησού Χριστό. Ένας φανατισμένος. Ένας διεφθαρμένος. Ένας αντισημίτης. Ένας φασίστας. Ένας διάβολος.

Μου αναγνώρισες ότι ήμουν πάντα ένας φίλος, αλλά απαίτησες ότι θα έπρεπε να «επιλέξω» ανάμεσα στις ιδέες μου και στη φιλία σου. Είχα μείνει εντελώς έκπληκτος. Πώς θα μπορούσα να εγκαταλείψω τις ιδέες μου, στις οποίες είχα καταλήξει μετά από μια μεγάλη και ειλικρινή έρευνα; Δεν ήθελα και δεν μπορούσα να εγκαταλείψω αυτό που είχα ανακαλύψει και που για μένα είναι η αλήθεια. Σε ρώτησα αν μπορείς τουλάχιστον να πιστέψεις ότι είχα με ειλικρίνεια ψάξει για την αλήθεια. Φάνηκες πολύ επιφυλακτικός. Με ρώτησες έντονα αν είχα ενεργήσει με ευσυνειδησία. Και αν είχα κάτι «άλλο» μέσα μου. Δεν με πίστεψες καν ότι ήμουν ειλικρινής. Με είδες σαν εχθρό, όχι σαν φίλο... Μέσα μου μεγάλωσε ένα μεγάλο βάρος θλίψης. Με μια πνιγμένη φωνή το μόνο που σου ζήτησα ήταν να με πιστέψεις και στη συνέχεια μου έκλεισες το τηλέφωνο με ένα πολύ ψυχρό "γειά".

Έμεινα ακίνητος. Το βάρος της θλίψης ήταν έντονο μέσα μου. Τότε ξαφνικά άλλαξε. Έγινε θυμός. Εσύ, ο οποίος τόσο συχνά έκανες ‘μη πολιτικά ορθά’ αστεία και σχόλια. Εσύ, ο οποίος τόσο συχνά μου ‘τα έψελνες’ για το πόσο αφελής ήμουν ως αριστερός. Εσύ, ο οποίος έδειχνες συμπάθεια προς τους ‘αντιδραστικούς’ («υπερσυντηρητικούς») καθολικούς. Εσύ τώρα με κατηγορείς;

Φοβάσαι για τη δουλειά σου, αν συνεχίσεις να με έχεις φίλο; Ντρέπεσαι να σε δει κάποιος μαζί μου; Ή φοβάσαι τον Θεό σου, για αυτόν που ως έφηβος θυσίασες ακόμα και τη σεξουαλικότητά σου; Φοβάσαι την κόλαση και το καθαρτήριο; Το παν για σένα είναι να είσαι ένα «καλό παιδί», ένας τέλειος «νομοταγής»;

Ή αναπολείς μια πιο αθώα εποχή, εκείνη του Godfried Bomans, μια εποχή που μια απλή «κατσάδα» ήταν αρκετή για να μπει πάλι στην γραμμή του ο αρχιταραξίας της παρέας;... Αλλά κατάλαβε ότι αυτός ο κόσμος δεν υπάρχει πια. Μπορεί να λαχταράς αυτές τις «αθώες εποχές», αλλά αυτές οι εποχές δεν μπορούν να επιτευχθούν χωρίς να δοθούν μάχες, μέσα από ένα θεσμικό όργανο που δεν είναι ακριβώς αθώο και αφελές. Μέσα από μέτρα που είναι σκληρά, αν όχι απάνθρωπα: με μεθόδους groupthink (αγελαία σκέψη, συμμόρφωση με την ομάδα), βάζοντας όρια, με κοινωνικούς αποκλεισμούς και εντάξεις. Τα Hobbits μπορούν να ζήσουν ειρηνικά μόνο μέσα από την αποτελεσματική προστασία των άλλων.

Ωστόσο, φοβάμαι ότι η μόνη σκληρότητα που τολμάς να έχεις, είναι η σκληρότητα εναντίον μου. Γιατί αυτό έχει εγκριθεί από το αφεντικό σου, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, την εκπαίδευση και την αγαπημένη σου εκκλησία. Δεν υπάρχει καμία πίστη ή ευγένεια στις προθέσεις σου, από την πλευρά που τα βλέπω εγώ...

Ο πόνος ροκανίζει την καρδιά μου, αλλά την ροκανίζει στο να γίνει όλο και πιο απαθής. Θα σε αφήσω να φύγεις. Είσαι ένα γλυκό πρόβατο. Ένα χαριτωμένο πρόβατο. Ένα έξυπνο πρόβατο. Αλλά πρόβατο.

ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

- Ο αρθρογράφος ως καθολικός καταγγέλλει πρακτικές του δόγματός του. Είναι ξεκάθαρο ότι ο χριστιανισμός στην Δύση καταρρέει. Ο πολιτιστικός μαρξισμός έχει εισχωρήσει από χρόνια βαθιά στις διάφορες ομολογίες και εκκλησίες και πολλές τις έχει αλώσει εντελώς. Συμβιβάστηκαν πλήρως με τα κοσμικά στάνταρ. Κάθε πνευματικότητα και μαχητικότητα χάθηκε και στην θέση τους μπήκαν “happenings” και «καλά έργα». Έτσι, στην εποχή μας με τις κατακλυσμιαίες πολιτικές, κοινωνικές και δημογραφικές αλλαγές, χάριν του «μεταναστευτικού» και του «προσφυγικού», αλλά και την φρενίτιδα του «αντιρατσισμού», οι εκκλησίες έχουν μετατραπεί πλέον σε ΜΚΟ και σε νεροκουβαλητές της Νέας Τάξης. Παρόλα αυτά υπάρχουν φωνές αντίστασης. Η κατάσταση στην Ανατολική Χριστιανοσύνη είναι ελαφρώς καλύτερη, αν και η χώρα μας τα τελευταία χρόνια δυτικοφέρνει άγρια.

- Erkenbrand είναι η ονομασία της κίνησης για μία Εναλλακτική Δεξιά (Alt Right) στην Ολλανδία. Τα μέλη της δεν ταυτίζονται με τον Βίλντερς. Erkenbrand είναι το όνομα ενός φανταστικού χαρακτήρα του J. R. R. Tolkien. Εμφανίζεται στον δεύτερο τόμο του «Άρχοντα των Δαχτυλιδιών». 

- Το πατριωτικό αντι-ισλαμιστικό κίνημα PEGIDA (Ευρωπαίοι Πατριώτες Ενάντια στην Ισλαμοποίηση της Δύσης) ξεκίνησε από την Γερμανία, εξοργίζοντας την Μέρκελ και συγκεντρώνοντας την μήνιν του συστήματος και ήδη έχει εξαπλωθεί σε πολλές χώρες της Δυτικής Ευρώπης.  

- Αυτό που στην Δύση λένε πλέον “right wing”, στην Ελλάδα θα το μεταφράζαμε μάλλον ως «ακροδεξιά».

- Ο «αιρετικός» του σημερινού μεσαίωνα του αριστερισμού είναι ο ενεργός πατριώτης, ο εθνικιστής και όποιος λογικός άνθρωπος δεν επιθυμεί την βιολογική εξαφάνιση της φυλής του και του λαού του στην χοάνη της παγκοσμιοποίησης.

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή