Ο ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ (ΚΟ) ξημεροβραδιάζεται για να βρει, να μεταφράσει και να παρουσιάσει ειδήσεις και άρθρα συμβατά με την θεματολογία του, χωρίς απαραίτητα να ταυτίζεται μαζί τους. Το ίδιο ισχύει και για τα παρατιθέμενα links. Σχόλια και παρεμβάσεις του ΚΟ είναι σε χρώμα ερυθρό. Αν ψάχνεις για mainstream ειδησεογραφία και άποψη, ήρθες στο λάθος μέρος.

got democracy?

got democracy?

apathy

apathy

Κυριακή, 2 Αυγούστου 2015

Πέθανε ο Roddy Piper, ο πρωταγωνιστής της ταινίας “They Live”

Πέθανε σε ηλικία 61 ετών, ο θρύλος της αμερικανικής πάλης (WWE) και πρωταγωνιστής της θρυλικής cult ταινίας They Live (1988), "Rowdy" Roddy Piper.

Ο Piper, κατά κόσμον Roderick "Roddy" George Toombs, βρέθηκε νεκρός στο σπίτι του στην Καλιφόρνια και σύμφωνα με πληροφορίες ο θάνατός του οφείλεται σε καρδιακή προσβολή.

O σκωτσέζικης καταγωγής Καναδός Piper (γεννήθηκε το 1954) κατά τη διάρκεια της καριέρας τους ως παλαιστής και μετά από αυτή, εμφανίστηκε σε δεκάδες κινηματογραφικές και τηλεοπτικές παραγωγές, και ως πρωταγωνιστής σε πολλές B-movies δράσης. Ο διασημότερος ρόλος του ήταν φυσικά, αυτός του ‘Nada’, που του έδωσε ο John Carpenter στην ταινία “The Live” ("Ζουν Ανάμεσά μας"), μια ταινία που ξεκίνησε σαν cult ταινία επιστημονικής φαντασίας και δράσης, αλλά αποδείχθηκε ανατριχιαστικά ‘προφητική’ και τρομερά επίκαιρη (Διάβασε σχετικό άρθρο εδώ). O Carpenter είχε εξηγήσει την επιλογή του Piper ως εξής: «Σε αντίθεση με τους περισσότερους ηθοποιούς του Χόλιγουντ, ο Roddy έχει την ζωή γραμμένη πάνω του».


Η πιο γνωστή ατάκα που λέει ο Piper στην ταινία και που έμελε να γίνει σύνθημα ήταν η "I have come here to chew bubble gum and kick ass. And I’m all out of bubble gum"..


Κλασσική επίσης είναι η σκηνή της πάλης με τον Keith David για να τον πείσει να φορέσει τα γυαλιά ηλίου μέσα από τα οποία «βλέπεις την πραγματικότητα», μια σκηνή που χρειάστηκαν τρεις εβδομάδες πρόβας.

Καλεσμένος στην εκπομπή του Alex Jones, το 2013, για την 25η επέτειο της ταινίας του Carpenter, ο Roddy Piper συμφώνησε ότι υπάρχει μια «σημαντική συνωμοσία για την επιβολή μιας Νέας Παγκόσμιας Τάξης» που περιλαμβάνει «έλεγχο του νου και προσπάθεια να αποβλακωθεί η κοινωνία».

«Πρέπει να γνωρίσει η Αμερική ότι προσπαθούν να μας κοιμίσουν», είχε πει ο Piper.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ο προ-προπάππος του ήταν ο Robert Toombs (1810 – 1885), από την Georgia των ΗΠΑ, ένας από τους Ιδρυτές των Συνομόσπονδων Πολιτειών Αμερικής (C.S.A.) και ο πρώτος υπουργός εσωτερικών της Συνομοσπονδίας.

Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι σε συνέντευξή του το 2003, ο Piper είχε προβλέψει ότι «δεν πρόκειται να φτάσει τα 65» λόγω του κακού τρόπου ζωής του.

Ο Piper, ο οποίος ζούσε με την οικογένειά του σε ένα βουνό στο Πόρτλαντ του Όρεγκον, αφήνει την σύζυγό του Kitty και τα τέσσερα παιδιά του.
R.I.P. Roddy - ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ

Σάββατο, 1 Αυγούστου 2015

Αγαπητή Λευκή Χριστιανική Αμερική: Εγώ σας τα είχα πει...

Αν στέκεσαι υπέρ Πίστεως, οικογένειας και του λαού σου, η παγκόσμια ελίτ έχει μια απάντηση για αυτό... Ο Big Brother σε παρακολουθεί.
Του Matthew Heimbach (Traditionalist Youth Network) / ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ

«Θα έρθει μια εποχή που οι άνθρωποι θα τρελαθούν και όταν θα βλέπουν κάποιον που δεν θα είναι τρελός, θα του επιτίθενται, λέγοντας, “Είσαι τρελός”, δεν είσαι σαν εμάς» - Αγ. Αντώνιος ο Μέγας

Η στιγμή όταν μπορείτε να πείτε σε κάποιον "εγώ σου το είχα πει" είναι σχεδόν πάντα μια γλυκόπικρη στιγμή. Όλα αυτά τα χρόνια που υποστήριξα δημόσια την πίστη, την οικογένεια και τον λαό, συχνά άκουσα συντηρητικούς και αντιδραστικούς στην κίνησή μου ότι έπρεπε να "σταματήσω να είμαι τόσο ριζοσπαστικός", επειδή υποστήριζα ότι καταρρέουμε κοινωνικά, πολιτιστικά και δημογραφικά.

Μετά τα γεγονότα των τελευταίων εβδομάδων στην Αμερική, (με την έγκριση του «γάμου» των ομοφυλόφιλων από το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ και την υστερία που έπιασε το σύστημα σχετικά με την σημαία του Νότου) νομίζω ότι ο καθένας που έχει το παραμικρό ενδιαφέρον για την πολιτική και τα ζητήματα της πίστης μπορεί να δει ότι ο ουρανός πάνω από την Αμερικανική Αυτοκρατορία πραγματικά έχει αρχίσει να πέφτει. Αυτή πτώση δεν είναι κάποια του στυλ Mad Max, όπως ο Alex Jones και οι survivalists πιστεύουν, αλλά βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μια γενικευμένη επίθεση σε όλες τις μορφές της ταυτότητας, της πολιτιστικής κληρονομιάς και της χριστιανικής παράδοσης.

Έχω δηλώσει από καιρό ότι η απόσχιση είναι το μόνο όχημα μέσα από το οποίο μπορούμε να διατηρήσουμε την ταυτότητά μας και την πίστη μας, όταν πολλοί μου έχουν πει ότι είναι δυνατή η «μεταρρύθμιση». Δεν μπορεί να υπάρξει καμία μεταρρύθμιση στο πλαίσιο του αμερικανικού συστήματος, διότι η ίδια η έννοια της Αμερικής βασίζεται στην εξέγερση ενάντια στην ιεραρχία, τη χριστιανική πίστη και την εθνική ταυτότητα. Ενώ οι τσάροι της Ρωσίας ακολούθησαν το σύνθημα "απολυταρχία, Ορθοδοξία και ιθαγένεια", το σύνθημα της σημερινής Αμερικής είναι "δημοκρατία, εκκοσμίκευση και παγκοσμιοποίηση".

Δεν μπορείς να διορθώσεις ένα κτίριο με ραγισμένα θεμέλια και οι τρέχουσες πολιτικές τάσεις δείχνουν ότι καμία πολιτική εξουσία δεν μπορεί να σώσει ή να μεταρρυθμίσει την Αμερική. Έχω πει ότι για την Αμερική δεν υπάρχει λύτρωση και ελπίζω, αγαπητοί αναγνώστες, να το έχετε συνειδητοποιήσει τώρα.

Ο εχθρός συγκεντρώνει ορδές δικηγόρων, ενωμένων διεθνών μέσων ενημέρωσης, ακτιβιστών και όλο το βάρος της ομοσπονδιακής κυβέρνησης για να συντρίψει τους Παραδοσιακούς (Traditionalists). Το τέλος της δυνατότητάς μας να ζούμε στην αμερικανική αυτοκρατορία έφτασε και λυπάμαι που θα το πω, αδελφοί μου και αδελφές μου, αλλά εγώ σας τα είχα πει. 

Η αμερικανική αυτοκρατορία είναι χτισμένη πάνω στην λανθασμένη αντίληψη ενός «προτασιακού έθνους», στον ριζοσπαστικό ατομικισμό και τη λατρεία του χρήματος πάνω απ’ όλα. Η σύγχρονη δυτική κοινωνία είναι ένας εφιάλτης μηδενισμού στον οποίο κάθε μορφή οργανικής κοινωνίας ή παραδοσιακών θρησκευτικών πεποιθήσεων έχουν προσβληθεί ως περιθωριακές ή φονταμενταλιστικές, ενώ οι διαστροφές και μια ατέλειωτη παρέλαση εκφυλισμού, η άμβλωση, η χρήση ναρκωτικών, καθώς και η αυτο-λατρεία εορτάζονται ως πολύτιμες "επιλογές."

Οι ελίτ της παγκοσμιοποίησης δεν θα κάνουν ειρήνη με εκείνους που απλά θέλουν να ζουν στις παρυφές της αμερικανικής κοινωνίας, προσκολλημένοι στις οικογένειές μας, στην Αγία Γραφή και στα όπλα. Δεν υπάρχει χώρος στην Αμερική για εμάς να χωρέσουμε στην αμερικανική κοινωνία. Ο εχθρός μυρίζει αίμα και έρχεται να κατασπαράξει όλα όσα πιστεύουμε. Η Αστυνομία της Σκέψης κατευθύνεται προς την πόρτα σας, επειδή αρνείστε να ζείτε ως σκλάβος σε αυτό το διεφθαρμένο αντι-χριστιανικό καθεστώς.


Ανεξάρτητα από τις απόψεις σας σχετικά με τη φυλή ή την εθνική ταυτότητα, εφόσον δεν συμφωνείτε με τις απόψεις των παγκοσμιοποιητών, είστε στο στόχαστρο της παγκοσμιοποίησης. Αν νομίζετε ότι τα παιδιά σας θα πρέπει να διδάσκονται τις βιβλικές αρχές στο σπίτι με την οικογένειά τους, αντί να διδάσκονται για τον σοδομισμό και το ομοφυλοφιλικό κίνημα, είστε ένας εχθρός του κράτους. Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι μια οικογένεια στη Φλόριντα, όπου και οι δύο γονείς έχουν επιβαρυνθεί "με 10 πλημμελήματα επειδή, επειδή κατά το κράτος, απέτυχαν να εκπαιδεύσουν τα οκτώ παιδιά τους", επειδή αποφάσισαν να παρέχουν home-schooling στα παιδιά τους. Ακόμη και αν απλά θέλετε να καλλιεργήσετε βιολογικά προϊόντα στο χώρο σας με την άφθονη βροχή που στέλνει ο Θεός κάτω στην γη σας, μάντεψε τι; Θα βρεθείτε στη φυλακή, απλά ρωτήστε τον Gary Harrington ο οποίος "έχει αρχίσει να εκτίει ποινή φυλάκισης 30 ημερών επειδή έκτισε τρεις δεξαμενές στην ιδιοκτησία του για τη συλλογή βρόχινου νερού."

Ακόμα κι αν είστε μόνο ένας συντηρητικός χριστιανός που πιστεύει στην Αγία Γραφή, θα δείτε την ζωή σας και τις οικονομίες να καταστρέφονται από το σύστημα, εφόσον εμείνετε στις απόψεις σας, όπως έγινε πριν από λίγες ημέρες, όταν σε ένα ζευγάρι χριστιανών επιβλήθηκε πρόστιμο $ 13.000 επειδή δεν ήθελαν να δεχτούν την εκδήλωση ενός "γάμου" ομοφυλόφιλων στην ιδιοκτησία τους.

Στη σύγχρονη Αμερική, δεν σας επιτρέπεται να έχετε μια χριστιανική κοσμοθεωρία. Η Αριστερά έχει εξαπολύσει κυνήγι εναντίον κάθε αντίθετης φωνής που θα αντιδράσει στην εκφυλισμένη και σατανική ατζέντα της. Θα χρησιμοποιήσει την διαπόμπευση στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, τη νομική παρενόχληση, και την "άμεση δράση" για να σας καταστρέψει, να σας καθηλώσει και ακόμα να σας στείλει στη φυλακή. Ο εχθρός έχει ξεκινήσει έναν Ολοκληρωτικό Πόλεμο ενάντια στους Traditionalists κάθε τύπου στην Αμερική, και λυπάμαι αλλά... "εγώ σας τα είχα πει".

Ένα τέτοιο παράδειγμα της προσπάθειας των παγκοσμιοποιητών να καταστρέψουν την πίστη, την οικογένεια και το λαό είναι η τρέχουσα πολιτική του οργουελιανού μοντέλου μετατροπής των ηρώων και των προγόνων μας σε "unpersons" (μη πρόσωπα). Στο μυθιστόρημα του Τζορτζ Όργουελ «1984», οι αντιφρονούντες δεν σκοτώνονταν απλώς ή «εξαφανίζονταν», αλλά κάθε αναφορά στην ύπαρξή τους έπρεπε να αφανιστεί από δημόσια και ιδιωτικά αρχεία. Αυτή είναι η μάχη που γίνεται τώρα κατά των συμβόλων της συνομοσπονδίας, συμπεριλαμβανομένων των νεκροταφείων  βετεράνων και μνημείων πολέμου. Δεν τους φτάνει να δαιμονοποιήσουν τον πολιτισμό μας με την καθημερινή προπαγάνδας στα μέσα μαζικής ενημέρωσης ή να διδάξουν ψευδή ιστορία στα παιδιά μας στα κρατικά σχολεία, ο εχθρός θέλει ολοκληρωτική νίκη εναντίον των Traditionalists ξαναγράφοντας το παρελθόν, ώστε να μπορεί να ελέγχει πλήρως το μέλλον.

Ακριβώς όπως στο 1984 του Όργουελ στη Σοβιετική Ένωση, αν ένα άτομο έπεφτε στην δυσμένεια του καθεστώτος και σκοτώνονταν, γινόταν ένα unperson.
Η Αριστερά προσπαθεί να εξαφανίσει τα σύμβολά μας, τις εορτές μας και τους ήρωες μας, επειδή αυτές οι εικόνες αντίστασης στην τυραννία και η σύνδεση με το παρελθόν θα μπορούσαν να εμπνεύσουν ένα επαναστατικό πνεύμα στο λαό μας. Να ξέρετε ότι ο οποίος ξεφεύγει από τα δεσμά της αυτοκρατορίας είναι μια επιλογή του, κάτι όμως, που το σύστημα δεν μπορεί να επιτρέψει στους ανθρώπους μας να έχουν.

Η τραγωδία στο Τσάρλεστον χρησιμοποιείται όχι ως ευκαιρία για να βρεθούν τρόποι  να λυθούν οι φυλετικές εντάσεις και τα προβλήματα στην Αμερική, αλλά, ως ευκαιρία για τη ριζοσπαστική Αριστερά και τη τους συντηρητικούς υποτακτικούς της στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα να στήσουν ένα μιντιακό δικαστήριο εναντίον όχι μόνο τα σύμβολα της Λευκής – και ειδικά Νότιας - Ταυτότητας

Η συνομόσπονδη σημαία μάχης είναι ένα σύμβολο εκατοντάδων χιλιάδων ανδρών που έδωσαν τη ζωή τους και την αρτιμέλειά τους για να υπερασπιστούν την κοινωνία τους, τις οικογένειές τους και την πατρίδα τους. Η σημαία είναι ένα σύμβολο εκείνων των ανδρών που πρόθυμα βρέθηκαν στα πεδία των μαχών αλλά και στα φρικιαστικά στρατόπεδα φυλάκισης για τις πεποιθήσεις και τις παραδόσεις τους. Η σημαία αντιπροσωπεύει επίσης τα εκατομμύρια των Νότιων γυναικών και παιδιών που υπέφεραν πείνα και στερήσεις για να υποστηρίξουν την πολεμική προσπάθεια να κάνουν την Southland μια ελεύθερη χώρα.

Η τιμή των νεκρών του πολέμου και οι τιμές των ανδρών που πολέμησαν για την Dixie πρέπει να γίνονται σεβαστές και να θεωρούνται παράγοντες χριστιανικής αρετής. Όπως λέει το Ιωάννης 15:13: «Μεγαλύτερη αγάπη από αυτή δεν έχει ο άνθρωπος, από τον να δώσει τη ζωή του για τους φίλους του».

Η παραδοσιοκρατική κοσμοθεωρία παρά τις εθνοτικές διαφορές είναι ο σεβασμός σε κάθε λαού που εκφράζει την ιστορία του και τον πολιτισμό του μέσα στις κοινότητές του. Σε έναν κόσμο παραδοσιοκρατικό, τα συνομόσπονδα σύμβολα θα πρέπει να τιμούνται στο Νότο, ενώ τα συναισθήματα του Λευκού φιλελεύθερου στη Νέα Υόρκη και το Σαν Φρανσίσκο είναι άνευ σημασίας.

Στη σύγχρονη Αμερική όμως, δεν μπορεί να υπάρξει καμία ανοχή για άλλες κοσμοθεωρίες. Είναι μια ατέλειωτη πορεία για την «ισότητα» στα πλαίσια της παγκοσμιοποίησης όπου κάθε λαός απογυμνώνεται από το παρελθόν του, το παρόν του και το μέλλον του. Οι παγκοσμιοποιητές επιθυμούν να σαρώσουν την ταυτότητα, την ιστορία, την παράδοση σε όλη την υδρόγειο. Από τους σκονισμένους δρόμους της Παλαιστίνης έως τις ακτές της Κούβας και εδώ στη γη των Dixie, όλες οι εθνικές και πολιτιστικές ταυτότητες δέχονται επίθεση.

Και εάν οι Συντηρητικοί σε καίριες θέσεις ήταν πολύ πρόθυμοι να κατεβάσουν την συνομόσπονδη σημαία από τα μνημεία των βετεράνων, τι σε κάνει να νομίζεις ότι δεν θα το κάνουν το ίδιο σε κάθε σύμβολο της πίστης και της παράδοσης;

Και όλα αυτά παρά το γεγονός ότι η πλειοψηφία των νοτίων δήλωσε ότι θέλουν οι σημαίες να παραμείνουν στα διάφορα μνημεία σε όλο το νότο, αλλά και σε όλη την Αμερική, η πλειοψηφία των Αμερικανών δεν αποδέχθηκε την αφήγηση των μέσων ενημέρωσης κατά της σημαίας:

«Το 57% των Αμερικανών βλέπει την σημαία περισσότερο ως σύμβολο της Νότιας υπερηφάνειας παρά ως ένα σύμβολο ρατσισμού». 
Πιστεύω ότι στους τάφους των στρατιωτών του Κόκκινου Στρατού θα πρέπει να υπάρχει μια σημαία με το σφυροδρέπανο και πάνω από τους τάφους και τα μνημεία των Ινδιάνων θα πρέπει να υπάρχουν οι σημαίες των φυλών τους και κάθε στρατιώτης που ήταν πρόθυμος να πεθάνει για το έθνος του ή την ιδεολογία του θα πρέπει να τιμάται το ίδιο. Αυτή είναι μια βασική διαφορά μεταξύ Παραδοσιοκρατίας και παγκοσμιοποίησης. Η παραδοσιοκρατία βασίζεται στο σεβασμό και την αξιοπρέπεια για όλους τους λαούς και τους πολιτισμούς, ενώ η παγκοσμιοποίηση θέλει να δημιουργήσει ένα ανθρώπινο πληθυσμό απόλυτα εξαρτημένο από τον καταναλωτισμό και τον αθεϊσμό, όπου καμία ομάδα δεν έχει οποιαδήποτε μορφή έκφρασης για τους θριάμβους τους, τις θυσίες τους, και τις Ταυτότητές τους.

Η Αμερική έχει γίνει η νέα Βαβυλώνα. Η υπό την ηγεσία των Εβραίων τραπεζική και μιντιακή ελίτ παίζει τον ρυθμό, αλλά οι προδότες σε κάθε εθνοτική ομάδα, ιδιαίτερα των Λευκών, είναι αυτοί που με περισσή χαρά προδίδουν τον Θεό τους, την ταυτότητά τους, και το γένος τους για χάρη του επαίνου, του κέρδους και της εξουσίας. Η κυβέρνηση ενεργά διώκει όσους νομίζουν ότι μπορούν να ξεφύγουν από το Σύστημα.

Σύντομα οι ιερείς και οι ποιμένες μας, θα σύρονται στη φυλακή εξ αιτίας της άρνησής τους να τελέσουν "γάμους" ομοφυλόφιλων στους Οίκους του Κυρίου, οι εκκλησίες μας θα χρεοκοπήσουν μέσα από ατελείωτες δίκες και κραυγές για «διακρίσεις», τα παιδιά μας θα μεταφερθούν μακριά σε κυβερνητικά κέντρα επανεκπαίδευσης, στο όνομα για την προώθηση της «ισότητας» και της «κοινωνικής δικαιοσύνης». Δεν θα υπάρχει πουθενά μέρος να κρυφτείς από το Μάτι της Αμερικής.

Μέσα από ένα συγκεντρωτικό αστυνομικό κράτος, γνωρίζουμε ήδη ότι τα τηλεφωνήματα μας, τα e-mail μας, οι αναζητήσεις στο διαδίκτυο, και ακόμη και τα βιβλία που πήραμε από την τοπική βιβλιοθήκη παρακολουθούνται από το αμερικανικό καθεστώς. Η θηλιά γύρω από το λαιμό των Λευκών Χριστιανών σφίγγει έως ότου οι άνθρωποι συνειδητοποιήσουν ότι δεν μπορούμε να συνυπάρχουμε ως πολίτες ενός καθεστώτος που μισεί την ιστορία μας, τους πρόγονους μας, τους ανθρώπους μας και τις παραδόσεις μας.

Ο μόνος δρόμος προς τα εμπρός είναι η απόσχιση. Πρέπει να ελευθερωθούμε από το σατανικό αμερικανικό καθεστώς που οργιάζει μέσα στις αμαρτίες του. Η Αμερική έχει κατοχυρώσει τη δολοφονία πάνω από πενήντα εκατομμύρια μωρών ως "ελευθερία", το Ανώτατο Δικαστήριο χαρακτήρισε τον εκφυλισμό και την αμαρτία ένα «ατομικό δικαίωμα», ενώ αφήνουν να εμπαίζεται ο ορισμός θεοσύστατου θεσμού του γάμου. Η κρίση έρχεται στην Αμερική και θα είναι δίκαιη, γιατί όπως η Γραφή μάς λέει στην προς Γαλάτας 6:7: «Μην πλανιέστε. Ο Θεός δεν εμπαίζεται. Γιατί ότι σπείρει ο άνθρωπος, αυτό θα θερίσει».

Πρέπει να αγωνιστούμε για την ιερότητα της ζωής, τις Βιβλικές αξίες, καθώς και το δικαίωμα του κάθε λαού να έχει τις δικές του παραδόσεις και Πατρίδες, απαλλαγμένος από τον ιμπεριαλισμό της παγκοσμιοποίησης και τον ηθικό εκφυλισμό.

Ο Άγιος Παΐσιος είπε:

«Δύσκολοι καιροί είναι μπροστά. Μεγάλες δοκιμασίες μας περιμένουν. Οι Χριστιανοί θα υποστούν μεγάλες διώξεις. Εν τω μεταξύ, είναι προφανές ότι οι άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν ότι είμαστε στα πρόθυρα των έσχατων καιρών, ότι η σφραγίδα του Αντίχριστου γίνεται πραγματικότητα».

Βρισκόμαστε αντιμέτωποι με το Τέλος, αδελφοί μου και αδελφές μου, έτσι λένε τόσοι ευλογημένοι Άγιοι. Και για αυτό πρέπει να συνασπιστούμε γκαι να υποστηρίξουμε την αλήθεια, χωρίς να μας νοιάζει ποιο θα είναι το κόστος.

Η Αριστερά και Συντηρητικοί ΑΕ δεν θα σταματήσει να προσπαθεί να ελέγξει κάθε πτυχή της ζωής μας. Επιθυμούν να μας αφαιρέσουν την ικανότητα να εκπαιδεύουμε τα παιδιά μας, να έχουμε τις επιχειρήσεις στις οποίες έχουμε ήθος, να αφαιρέσουν την ικανότητά μας να λατρεύουμε τον Θεό μας και να τηρούμε τις εντολές Του και ακόμη προσπαθούν για τη συνολική δημογραφική καταστροφή μοναδικών εθνοτικών ομάδων.

Κάθε αιώνας έχει μια μάχη ανάμεσα σε διαφορετικές κοσμοθεωρίες και η μάχη του 21ου αιώνα είναι αυτή της παγκοσμιοποίηση εναντίον του εθνικισμού. Αυτός ο αγώνας είναι παγκόσμιος, για τα δικαιώματα και την αξιοπρέπεια κάθε εθνοτικής και πολιτισμικής ομάδας να έχει το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης. Για εμάς στην Αμερική, η μόνη μας ελπίδα είναι να χρησιμοποιήσουμε την πολιτική μας οργάνωση για να απελευθερωθούμε από την Αμερική και τους παγκοσμιοποιητές αφέντες της.

Να αποσχιστούμε για να επιβιώσουμε αδελφοί και αδελφές, γιατί αν δεν το κάνουμε, εμείς οι ίδιοι και οι οικογένειές μας θα υποφέρουν κάτω από την μπότα ενός καθεστώτος που μας μισεί, μισεί το Θεό, και επιθυμεί να εξαλείψει κάθε τι που είναι καλό από τη Γη. Ο εχθρός δεν θα σταματήσει, δεν θα αποδεχθεί συμβιβασμούς, μόνο αν ελευθερωθούμε μπορούμε να διασφαλίσουμε ότι τα παιδιά μας και οι γενιές που θα έρθουν θα ζήσουν υγιείς ζωές, τόσο σωματικά όσο και πνευματικά.

Πρέπει να χαράξουμε μια νέα πορεία για το λαό μας και για όλους τους ανθρώπους. Πίστεψέ με σε αυτό, λυπάμαι που το λέω, αλλά «σας τα είχα πει» και πάλι.


ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή

Παρασκευή, 31 Ιουλίου 2015

Η επίθεση στον φυσιολογικό Λευκό άντρα / The attack on the straight White male

Είναι ξεκάθαρο ότι για το νεοταξικό οδοστρωτήρα ο Νο 1 εχθρός είναι Λευκός φυσιολογικός άντρας (και προσθέστε χριστιανός). Εννοείται εκείνος που αντιστέκεται και δεν απεμπολεί την ταυτότητά του, ούτε πουλάει την ψυχή του για να γίνει γρανάζι στη μηχανή της απρόσωπης multi culti νέας τάξης. Η εικόνα του, η ιστορία του, ο τρόπος ζωής του και τα όσα πρεσβεύει πρέπει να χτυπηθούν.

Ποτέ στο παρελθόν δεν είδε ο Λευκός άνθρωπος (σε Ευρώπη και Αμερική) τις αξίες του, τις παραδόσεις του και τον τρόπο ζωής του να υπονομεύονται σε μια τέτοια μεγάλη κλίμακα - και ως επί το πλείστον μέσα από τις δικές του κοινότητες. Τηλεόραση, κινηματογράφος, μέσα μαζικής αποχαύνωσης, mainstream πολιτική σκηνή, εκπαιδευτικά ιδρύματα, όλα έχουν συστρατευτεί, έχοντας στόχο να καταστρέψουν τις συνεκτικές λευκές κοινωνίες με ένα μακροπρόθεσμο σχέδιο, και δείχνουν να τα καταφέρνουν.

Κάποτε η Ευρώπη ήταν το λίκνο του πολιτισμού, αλλά τώρα έχει μετατραπεί σε ένα εν εξελίξει νεοταξικό θρίλερ, με το τέρας της ΕΕ να εκτελεί τις ζωές των ανθρώπων και με όπλο την πολιτική ορθότητα (ή πολιτιστικό μαρξισμό) να κάνει ό, τι μπορεί για να εξουδετερώσει πολιτιστικά και βιολογικά τον γηγενή Λευκό άνθρωπο. Η μαζική εισβολή τριτοκοσμικών αλλοδαπών, ο μισανδρικός φεμινισμός, η θηλυκοποίηση του αντρικού μοντέλου, η προώθηση του ομοφυλοφιλικού lifestyle, οι «γάμοι» των ομοφυλόφιλων, όλα έχουν παίξει και συνεχίσουν να παίζουν τον ρόλο τους σε αυτόν τον άτυπο πόλεμο.   


Ας είμαστε πιο ακριβείς. Έχουμε έναν πόλεμο σε εξέλιξη κατά του λευκού αρσενικού πολιτισμού.

Ας είμαστε ακόμα πιο ωμοί.

Οι έννοιες των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της δημοκρατίας, της ελευθερίας, και της ελεύθερης επιχείρησης, οι μεγάλες επιστημονικές, μηχανικές, ιατρικές εφευρέσεις και ανακαλύψεις, οι μεγάλες εξερευνήσεις του πλανήτη, η έξοχη λογοτεχνία και τέχνη, όλα αυτά είναι συντριπτικά τα προϊόντα λευκών ανδρών, των περισσότερων από αυτούς, χριστιανών. Κατά τις τελευταίες δεκαετίες έχουμε δει μια σπασμωδική κίνηση ενάντια σε αυτό, ένα κίνημα που, αντί να καλεί όλους να μιμηθούν αυτά τα λευκά αρσενικά επιτεύγματα, καλεί σε γελοιοποίηση, δυσφήμιση και καταστροφή αυτών των επιτευγμάτων. Αυτός είναι ο πυρήνας του προβλήματος στην Αμερική και στην Ευρώπη και σε όλο τον κόσμο. Οι μισητές, οι τραμπούκοι που έχουν εμμονή με την φυλή, έχουν σήμερα την ευθύνη.

Ο Δρ. Stephen L. DeFelice M.D. ένας αξιοσέβαστος Αμερικάνος γιατρός, ιταλικής καταγωγής, στο βιβλίο του “The Attack on the White Male: - and The Weakening of America” («Η επίθεση στο Λευκό Αρσενικό: και η αποδυνάμωση της Αμερικής», 2010), αναλύει τα σημεία και τα συμπτώματα του τι συμβαίνει στην Αμερική, προβαίνοντας στην ανησυχητική διάγνωση ότι υπάρχει μια τεράστια επίθεση στους λευκούς άνδρες που συνεχίζεται για μεγάλο χρονικό διάστημα και έχει οδηγήσει στην επικίνδυνη αποδυνάμωση της Αμερικής.

Όπως λέει ο συγγραφέας, σήμερα οι πιο απαγορευμένες λέξεις, τις οποίες όποιος τις ξεστομίσει, επισύρει την «κατάρα» του συστήματος είναι δύο: "White Male" (Λευκός Άντρας).

Ο ίδιος αποκαλύπτει ότι προσέλαβε μια καλά σεβαστή εταιρεία δημοσίων σχέσεων για την προώθηση του βιβλίου του για μια περίοδο τριών μηνών για τα παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης - έντυπα, ραδιόφωνο και τηλεόραση. Μετά από μια σημαντική αποστολή του βιβλίου με ένα δελτίο τύπου και προσωπική τηλεφωνική κλήση συνέχειας, υπήρξε μηδενική απόκριση. Τα μέσα ενημέρωσης και άλλοι συνάδελφοί του, του είπαν ότι αυτή η έλλειψη ανταπόκρισης σε αυτό το είδος του βιβλίου ήταν ανήκουστη και οφειλόταν στην «κατάρα» που η χώρα μας έχει βάλει τις λέξεις "λευκός αρσενικός" και το φόβο των συνεπειών, εάν η κατάρα αυτή αμφισβητηθεί.

Όπως αναφέρει ο Δρ. DeFelice, οι πολιτιστικές δυνάμεις για πάνω από μισό αιώνα έχουν οριοθετήσει και χαρακτηρίσει αυτές τις δύο λέξεις «ρατσιστικές» και «μισογυνιστικές». Για αυτό τρέμουν μέχρι θανάτου τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, οι πολιτικοί και σχεδόν όλοι οι άλλοι. Εάν, αντίθετα, ο τίτλος του βιβλίου άλλαζε και γινόταν ο Ασιάτης, Μαύρος, Λατίνος ή Τσερόκι Ινδιάνος άντρας (ή γυναίκα), η ανταπόκριση των μέσων ενημέρωσης θα ήταν «νορμάλ».

Συνεχίζει ο Δρ. DeFelice : «Επιτρέψτε μου να σας πω μερικά ανεπίσημα γεγονότα που δεν συνέβησαν μόνο σε μένα, αλλά και σε άλλους που έχουν διαβάσει το βιβλίο.

Υπάρχει ένα τοπικό καφενείο όπου γενικά πάω και κάθομαι να σκεφτώ και να γράψω. Ο ιδιοκτήτης, ένα πολύ καλό παιδί, με ρώτησε αν θα μπορούσε να βάλει το βιβλίο μου στο ράφι του μαγαζιού του, όπου θα μπορούσε κάποιος να το αγοράσει. Και εγώ συμφώνησα. Μετά από μόλις λίγες ημέρες ένας λευκός, καλοντυμένος άντρας είδε το βιβλίο στο ράφι και του είπε ότι είχε προσβληθεί από τον τίτλο και αυτό ήταν κάτι πολύ επικίνδυνο για την επιχείρησή του, το να πουλάει ένα βιβλίο με τις «καταραμένες» λέξεις και ότι θα πρέπει να το αφαιρέσει από τα ράφια, λόγω του κινδύνου απώλειας πελατών! Ο ιδιοκτήτης, φοβισμένος από αυτές τις πιθανές συνέπειες, απομάκρυνε αμέσως το βιβλίο.

Θα πως επίσης, ότι εγώ και μερικοί φίλοι και φίλες μου, έδειξαν το εξώφυλλο του βιβλίου σε κάποιους λευκούς άντρες και γυναίκες. Η αντίδραση/απάντηση των αντρών ήταν ομόφωνη. Όλοι προειδοποίησαν ότι ο τίτλος του βιβλίου θα με βάλει σε μπελάδες. Κανείς δεν παρουσίασε κανένα ενδιαφέρον να υπερασπιστεί τόσο το μήνυμα όσο και την προώθηση του βιβλίου. Επίσης, κανένας δεν είχε ενδιαφέρον να το διαβάσει!

Τώρα πιο είναι παράξενο: αφότου οι γυναίκες είδαν το κάλυμμα, η πλειοψηφία συμφώνησε με το μήνυμα, ήταν συναισθηματικά θετικές με αυτό και οι περισσότερες από αυτές αγόρασαν το βιβλίο!

Είχα προσκληθεί να κάνω μια παρουσίαση για το βιβλίο μου σε ένα τοπικό παράρτημα μιας μεγάλης εθνικής οργάνωσης. Τους άρεσαν αυτά που είπα, ωστόσο, όταν τους ζήτησα να διαδώσουν το μήνυμα του βιβλίου, φοβήθηκαν ότι αυτό θα ήταν πολύ επικίνδυνο και θα τους χαρακτήριζαν ρατσιστές. Το ενδιαφέρον είναι, ότι δεν ανησύχησαν για τις κατηγορίες του μισογυνισμού.

Σε μια άλλη προγραμματισμένη παρουσίαση, ο νούμερο ένα της οργάνωσης, όταν διάβασε τον τίτλο του βιβλίου, ακύρωσε την ομιλία μου για το φόβο του στίγματος του «ρατσιστή».

Έχω βρεθεί αντιμέτωπος με αυτήν την κατάρα πολλές φορές. Αυτό που είναι ανησυχητικό είναι ο παράγοντας του φόβου. Ένας τρόπος για να σηκώσουμε την κατάρα, είναι να αρχίσουμε να χρησιμοποιούμε αυτές τις λέξεις στις κανονικές συνομιλίες μας όπως χρησιμοποιούμε άλλες λέξεις. Το ερώτημα είναι ποιος θα κάνει το πρώτο βήμα.

Ο συγγραφέας, εξηγώντας γιατί έγραψε αυτό το βιβλίο, λέει:

Η Αμερική είναι σε βαθιά, βαθιά κρίση και, σε μεγάλο βαθμό, αυτό οφείλεται στην επίθεση στο λευκό αρσενικό.

Η οικογένειά μου μετανάστευσε από την Ιταλία μέσω του Ellis Island αμέσως μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Γεννήθηκα κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Ύφεσης και παρατήρησα προσεκτικά τέσσερις γενιές της αμερικανικής ιστορίας. Και κατέληξα στο παρακάτω συμπέρασμα: Σχεδόν σε κάθε τομέα του αμερικανικού τρόπου ζωής από το δημοτικό σχολείο μέχρι το στρατό, υπήρξαν σταθερές δυνάμεις που αποδυνάμωσαν και συνεχίζουν να αποδυναμώνουν τα θεμέλια που έκαναν αυτή την χώρα πρώτη στον κόσμο. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι μια μεγάλη δύναμη ήταν η επίθεση στο λευκό αρσενικό και τις αξίες του, της δύναμης που μας έκανε μεγάλους από τους Ιδρυτές μας μέχρι τους πατριώτες άνδρες μας που πολέμησαν στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Στη συνέχεια, μετά από αυτό, τα πράγματα άλλαξαν γρήγορα και εισήλθαμε σε ταχεία πορεία εξασθένησης.

Τα καλά νέα είναι ότι πολλοί Αμερικανοί, συμπεριλαμβανομένων και γυναικών, συμφωνούν ότι υπάρχει μια σκοτεινή επίθεση στον λευκό άνδρα. Επίσης, μετά από έρευνα που διεξήχθη, η πλειοψηφία των Αμερικανών πιστεύει ότι η Αμερική έχει πάρει τον κατήφορο, αναγνωρίζοντας την εξασθένιση. Όμως, λίγοι έχουν κάνει τη σύνδεση μεταξύ του κινήματος κατά του λευκού αρσενικού με αυτή την εξασθένιση. Το βιβλίο αυτό κάνει αυτή την κρίσιμη σύνδεση η οποία είναι απαραίτητη πριν από την έναρξη μιας καλά μελετημένης αντεπίθεσης.

Αυτό που προβληματίζει είναι η απουσία των ηγετών και των οργανώσεων γι ατον λευκό άντρα, σε αντίθεση με τις πολύ επιτυχημένες ομάδες για τις γυναίκες και τους μαύρους, που θα κάνουν αυτήν την επίθεση. Το βιβλίο μου απευθύνει έκκληση για αυτή την προσπάθεια ως το απαραίτητο πρώτο βήμα.

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγές: εδώ κι εδώ.

Πέμπτη, 30 Ιουλίου 2015

ΣΟΥΗΔΙΑ: Κατέβασαν από τη Νομική Σχολή τα πορτραίτα των (Λευκών) καθηγητών, λόγω πολυπολιτισμικότητας και φεμινισμού και ανέβασαν αυτό..



Ο λόγος που προβάλλεται για αυτή την απομάκρυνση, είναι ότι «απεικονίζουν ηλικιωμένους λευκούς άντρες καθηγητές» και ως εκ τούτου αυτή η εικόνα δεν συμμορφώνεται με τις πολυπολιτισμικές πολιτικές του τμήματος.

Ο κοσμήτορας της σχολής Jonas Ebbesson παραδέχεται ότι «μέχρι τη δεκαετία του '70 όλοι οι καθηγητές της σχολής ήταν λευκοί» και ότι «συνέβαλαν σημαντικά στις νομικές σπουδές». Παρ’ όλα αυτά ο ίδιος έχει αποφασίσει να κάνει αυτές τις αλλαγές στο όνομα του φεμινισμού και της πολυπολιτισμικότητας. Συνεχίζοντας λέει:

«Είχαμε μια προτομή ενός καθηγητή, ο οποίος πριν από 100 χρόνια ήταν αυτός που ασκούσε την πιο μεγάλη κριτική στην απόφαση η Elsa Eschelsson να γίνει η πρώτη γυναίκα καθηγήτρια ομικής στη Σουηδία. Νομίζω ότι είναι ωραίο να μην έχουμε αυτή την προτομή στην σχολή πια».

Το νέο "κατάλληλο" έργο τέχνης έχει επιλεγεί από το Σουηδικό Συμβούλιο Τέχνης σε συνεργασία με τον Jonas Ebbesson και μια ομάδα έργου. Αυτές οι αλλαγές και η προμήθεια του νέου «έργου τέχνης» θα πρέπει να πληρωθούν από τους Σουηδούς φορολογούμενους.

Το νέο «έργο τέχνης» δείχνει ένα κεφάλι άλκης (τύπος ελαφιού) στα χρώματα του ουράνιου τόξου

Οι πολυπολιτισμικές φιλοδοξίες του Ebbesson όμως, εκτείνονται πέρα ​​από την τέχνη. Βρίσκεται πίσω από ένα πολυπολιτισμικό project, που έχει ως στόχο να μειώσει το ποσοστό του Σουηδών μεταξύ των φοιτητών νομικής. Η σκέψη του :

«Οι δικηγόροι υπερεκπροσωπούνται σε πολλά κοινωνίες θέσεις εξουσίας και επομένως είναι σημαντικό η ομάδα αυτή να αντανακλά την κοινωνία», (δηλαδή την πολυπολιτισμική).

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή

Τετάρτη, 29 Ιουλίου 2015

“I Miss America”

Του Michael Downing (North Carolina)

Είμαι ηλικίας 62 ετών και μου λείπει η Αμερική που μεγάλωσα και φοβάμαι ότι αυτή έχει περάσει ανεπιστρεπτί. Οι γονείς μου δεν κλείδωναν την εξώπορτα του σπιτιού μας μέχρι που έγινα έφηβος. Η μόνη φορά που κάποιος ήρθε στο σπίτι μας (ενώ λείπαμε) κατά τη διάρκεια αυτών των ετών, ήταν όταν κάποιος μπήκε στο σπίτι μόνο και μόνο επειδή έπρεπε να κάνει ένα τηλεφώνημα, λόγω ενός ατυχήματος με τραυματισμό. Δεν υπήρχαν τότε κινητά τηλέφωνα. Και ήταν τόσο ανήσυχος για το γεγονός, ώστε άφησε ένα σημείωμα με τα στοιχεία του.

Έπρεπε να περπατήσουμε για να πάμε στο σχολείο, ακόμη και 20-30 λεπτά. Μετά το σχολείο, τα Σαββατοκύριακα μπορούσαμε να πηδήξουμε στα ποδήλατά μας με τα καλάμια του ψαρέματός μας και τα γάντια και να εξαφανιστούμε χωρίς κανείς να ανησυχήσει για το πού ήμασταν, εφόσον γυρνούσαμε στο σπίτι για το δείπνο. Καθώς μεγάλωνα και μπήκα στην εφηβεία, δεν ήταν ασυνήθιστο να βλέπω αγροτικά φορτηγάκια στο πάρκινγκ του σχολείου με ένα τουφέκι, ένα κυνηγετικό όπλο και ένα καλάμι για ψάρεμα στη σχάρα πίσω από το κάθισμα και οι περισσότεροι δεν ανησυχούσαν σχετικά με το κλείδωμα των φορτηγών τους. Δεν ήταν ασυνήθιστο για τους ανθρώπους να βγουν έξω το πρωί πριν το σχολείο και να κυνηγήσουν μέχρι να ακουστεί το κουδούνι του σχολείου. Κανείς ποτέ δεν πυροβολήθηκε στο σχολείο και κανείς δεν ανησυχούσε ότι μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο.

Ο πατέρας μου ήταν βετεράνος του Β΄ Π.Π. που μεγάλωσε σε μια αγροτική φάρμα όπου η μεγάλη ύφεση δεν σήμαινε πολλά πράγματα, αλλά ήξερε ότι οι γείτονες φροντίζουν για τους γείτονες και αυτό διδαχθήκαμε κι εμείς. Ο μεγάλος κήπος που φύτεψε έφερε μια συγκομιδή που, σαν παιδιά, πήραμε ότι μπορούσαμε από αυτήν και γυρίζαμε στη γειτονιά μας στα σπίτια εκείνων που είχαν ανάγκη και ιδιαίτερα των ηλικιωμένων. Οι οδηγίες που είχαμε ήταν να ρωτήσουμε ευγενικά αν ήθελαν να τους βοηθήσουμε με το να τους δώσουμε μερικά από τα περίσσεια λαχανικά που είχαμε κι έτσι να μην πάνε χαμένα. Ο πατέρας μου και ο παππούς μου κατά τη διάρκεια της της εποχής του κυνηγιού του ελαφιού, διένειμαν κρέας, όπου αυτό ήταν αναγκαίο. Οι γείτονες και οι εκκλησίες φρόντιζαν εκείνους που είχαν ανάγκη.

Δεν νομίζω ότι πρόκειται να επιστρέψουμε σε εκείνους τους καιρούς πάλι. Ως λαός έχουμε αλλάξει και έχουμε ξεχάσει, από που προερχόμαστε και ποιοι είμαστε. Ελπίζω ότι μπορούμε να γονατίσουμε και να προσευχηθούμε να βρούμε το δρόμο μας πίσω, γιατί αν δεν το κάνουμε, έρχονται πραγματικά σκοτεινές μέρες. Όσο για μένα, προετοιμάζομαι για τις σκοτεινές μέρες που έρχονται, γιατί δεν πιστεύω ότι μπορούμε να γυρίσουμε σπίτι μας και πάλι ...




ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή