Το βιβλίο με τις «προφητείες» του Jacques Attali για την Νέα Παγκόσμια Τάξη

Με αφορμή την είδηση της χρηματοδότησης της νομιμοποίησης της μαριχουάνας στις ΗΠΑ από τον Ουγγρο-Εβραίο μεγαλοεπενδυτή «φιλάνθρωπο» Τζορτζ Σόρος, πρέπει να θυμηθούμε ότι η νομιμοποίηση των ναρκωτικών ήταν μία από τις ‘προβλέψεις’ του βιβλίου του 2006, “A Brief History of The Future” («Μία Σύντομη Ιστορία του Μέλλοντος») του Γαλλο-Εβραίου Jacques Atali, ενός βιβλίου που ο Henry Kissinger είχε χαρακτηρίσει «λαμπρό και προκλητικό .. και δύσκολο να το απορρίψεις».

Αναφέρει στο συγκεκριμένο κομμάτι το βιβλίο: «Τα ναρκωτικά θα πρέπει να νομιμοποιηθούν για να γίνουμε μουδιασμένοι μέσα στην αυξανόμενη παράνοια γύρω μας», έγραψε στο βιβλίο του ο Atali. «Το αλκοόλ, η κάνναβη, το όπιο, η μορφίνη, η ηρωίνη, η κοκαΐνη, τα συνθετικά προϊόντα (αμφεταμίνες, μεταμφεταμίνες, έκσταση), χημικά, βιολογικά, ή ηλεκτρονικά ναρκωτικά που διανέμονται από "αυτο - επισκευαστές", θα γίνουν  καταναλωτικά προϊόντα σε έναν κόσμο χωρίς το νόμο της αστυνομίας, της οποίας τα  κύρια θύματα θα είναι οι infranomads». (Infranomads = υπο-νομάδες = οι φτωχοί του κόσμου).

Αλλά ας ρίξουμε μια ματιά στο «Μια Σύντομη Ιστορία του Μέλλοντος» που περιγράφει την ατζέντα της ελίτ για τον 21ο αιώνα.

Ο γεννημένος στην Αλγερία Γάλλο-Εβραίος Jacques Attali (ο ίδιος δήλωσε πρόσφατα στο Ευρωπαϊκό Εβραϊκό Κογκρέσο ότι ο εβραϊκός πληθυσμός παγκοσμίως θα πρέπει να ανέλθει στα 200 εκατομμύρια) είναι ένας τεχνοκράτης υψηλού επιπέδου που εργάζεται για την ολοκλήρωση της Νέας Παγκόσμιας Τάξης. Έχει δηλώσει μάλιστα, ο Attali ότι η Ιερουσαλήμ θα μπορούσε να γίνει η πρωτεύουσα της Νέας Παγκόσμιας Τάξης!

Ο Attali έχει πλούσιο βιογραφικό. Καθηγητής οικονομικών για δέκα χρόνια (1981- 1991) εργάστηκε ως ειδικός σύμβουλος του πρώην Γάλλου προέδρου Φρανσουά Μιτεράν. Το 1980 ξεκίνησε το ευρωπαϊκό πρόγραμμα ‘Eurêka’ (ένα μεγάλο ευρωπαϊκό πρόγραμμα για τις νέες τεχνολογίες που εφηύρε, μεταξύ άλλων, το MP3).

Το 1991 ίδρυσε στο Λονδίνο την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης (European Bank for Reconstruction and Development) της οποίας υπήρξε ο πρώτος πρόεδρος από το 1991 έως το 1993,. Είναι επίσης η αιτία της μεταρρύθμισης της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, γνωστή ως LMD, που σχεδιάστηκε για να φέρει όλες τις ευρωπαϊκές βαθμίδες εκπαίδευσης στην ίδια γραμμή.

Ο Attali είναι επίσης ο ιδρυτής και πρόεδρος της PlaNet Finance, μιας µη κερδοσκοπικής οργάνωσης διεθνούς αλληλεγγύης, µε ειδίκευση στην ανάπτυξη της µικροχρηµατοδότησης και ο πρόεδρος της Α&Α, διεθνούς συμβουλευτικής εταιρείας στρατηγικής. Χρονικογράφος στην εφημερίδα L’Express, είναι επίσης συγγραφέας πενήντα βιβλίων, και έχοντας πουλήσει πάνω από 6 εκατομμύρια αντίτυπα σε όλο τον κόσμο. Στα βιβλία περιλαμβάνεται η βιογραφία του Γερμανο-Εβραίου τραπεζίτη Siegmund Warburg (1902 – 1982).

Έχει γράψει επίσης ένα λαμπρό άρθρο για τον Καρλ Μαρξ, υποστηρίζοντας ότι ο Μαρξ ήταν ένας ‘ελεύθερος marketeer’ (επιχειρηματίας) που ευνόησε τον καπιταλισμό ως ένα σκαλοπάτι προς το κομμουνιστικό του ιδεώδες και προέβλεψε την παγκοσμιοποίηση όπως τη γνωρίζουμε σήμερα (δηλ. τη Νέα Παγκόσμια Τάξη).

Στο «Μια Σύντομη Ιστορία του Μέλλοντος» ο Attali προβλέπει ότι αυτός ο αιώνας θα ξεδιπλωθεί μέσα από τρεις διαφορετικές φράσεις.

1 .Υπερ- αυτοκρατορία (Super-empire) = μια εποχή της ιδιωτικοποίησης, όπου θα κυβερνούν οι εταιρείες. Γράφει: «το κεφάλαιο θα απαλλαγεί επιτέλους από κάθε τι που το απειλεί -συμπεριλαμβανομένων των εθνικών κρατών, τα οποία σταδιακά θα διαλυθούν». Ο νόμος των “αγορών” θα αποτελέσει το μόνο αναγνωρισμένο παγκόσμιο δίκαιο. Ένα σύστημα εξουσίας του οποίου οι «δομές παραμένουν ασαφείς, αλλά ο στόχος του είναι παγκόσμιος».

2. Υπερ-συγκρούση (Hyperconflict) = η υπερ-αυτοκρατορία θα συρρικνωθεί και θα υπάρξει μια περίοδος παγκόσμιου χάους.  Ξεκινώντας περίπου από το 2030, ο Attali προβλέπει «καταστρεπτικούς πολέμους, όπου έθνη, θρησκευτικές ομάδες, τρομοκρατικές οντοτήτες και πειρατές της ελεύθερης αγοράς θα στρέφονται ο ένας εναντίον του άλλου».

3. Υπερ-δημοκρατία (Hyperdemocracy) (έτος 2060) = έχοντας εξαντληθεί από τους πολέμους και τις κοινωνικές αναταραχές η παγκόσμια κοινότητα θα υποδεχτεί με ανοιχτές αγκάλες» τη δημιουργία μιας δημοκρατικής παγκόσμιας κυβέρνησης». Θα είναι ένα κολεκτιβιστικό σύστημα, όπου ο καθένας θα εργάζεται για το «κοινό καλό».

Ιδού ορισμένα θέματα για να πάρουμε μια γεύση του βιβλίου.

Νεοταξική Σεξουαλικότητα

Στο μέλλον, οι άνθρωποι δεν θα δεσμεύονται πλέον και δεν θα δημιουργούν οικογένειες. «Το ζευγάρι δεν θα είναι πλέον η κύρια βάση για τη ζωή και τη σεξουαλικότητα. Οι άνθρωποι θα προτιμούν να επιλέγουν, με πλήρη διαφάνεια, πολυγαμικές ή polyandrous αγάπες».

Η κινητήρια δύναμη αυτής της τάσης θα είναι η τεχνολογία που απελευθερώνει τη νεολαία από το γονικό έλεγχο. Η πρώτη ήταν το ραδιόφωνο, το οποίο επέτρεψε στους νέους: «Να χορεύουν έξω από τις αίθουσες και, επομένως, να είναι απαλλαγμένοι από την γονική επίβλεψη, έχοντας μία ‘απελευθερωμένη’ σεξουαλικότητα, ανοίγοντάς τους την πόρτα σε κάθε είδους μουσικής, από τζαζ μέχρι ροκ και, συνεπώς, εισάγοντάς τους στον κόσμο της κατανάλωσης, της επιθυμίας και της ανταρσίας».

Μια κουλτούρα διαμορφωμένη και χειραγωγούμενη από τα media θα δημιουργήσει έναν εγωκεντρικό πληθυσμό που «θα εμπιστεύεται μόνο τον εαυτό του».

Καθώς οι εραστές θα παραλείπουν να ζευγαρώνουν για όλη τους τη ζωή, «ο κόσμος δεν θα είναι τίποτα περισσότερο από μια αντιπαράθεση μοναχικοτήτων και η αγάπη μια αντιπαράθεση αυνανισμών».

Ο στόχος των νεοταξιτών είναι η αφαίρεση της αγάπης από το σεξ, έτσι ώστε να ελέγχουν την αναπαραγωγή. Ο Attali γράφει ότι στον 20^ο αιώνα, η κοινωνία θα «προσπαθήσει να εκκενώσει το αναπαραγωγικό ρόλο της σεξουαλικότητας κάνοντας τεχνητή μητρότητα και χρησιμοποιώντας όλο και πιο εξελιγμένες μεθόδους - χάπια, πρόωρο τοκετό, εξωσωματική γονιμοποίηση, παρένθετες μητέρες».

Στο μέλλον, η κοινωνία «θα προχωρήσει τόσο πολύ ώστε θα διαχωρίσει την αναπαραγωγή και τη σεξουαλικότητα. Η σεξουαλικότητα θα είναι το βασίλειο της ευχαρίστησης και η αναπαραγωγή των μηχανών».

Οι μελλοντικές γενιές θα κατασκευάσουν το ανθρώπινο ον σαν ένα καλοσχεδιασμένο τεχνούργημα, σε μια τεχνητή μήτρα, η οποία θα επιτρέπει στον εγκέφαλο να αναπτυχθεί περαιτέρω με χαρακτηριστικά που θα επιλέγονται εκ των προτέρων. Το ανθρώπινο ον θα γίνει ένα εμπορικό αντικείμενο».

Παρακολούθηση

Ο Attali δίνει την εικόνα μιας κοινωνίας που βρίσκεται υπό συνεχή παρακολούθηση που φαντάζει την κομμουνιστική Στάζι «ερασιτέχνες».

Ακόμα και τα πλυντήριά μας θα συνωμοτούν εναντίον μας, ενώ η «συσκευασία των τροφίμων, τα ρούχα και τα είδη οικιακής χρήσης θα γίνουν "επικοινωνιακά"».

Θα ζούμε με αναξιόπιστα ρομπότ

«Τα οικιακά ρομπότ θα γίνουν απαραίτητα στην καθημερινή ζωή σε όλο τον κόσμο. Θα είναι συνεχώς συνδεδεμένα με δίκτυα υψηλής απόδοσης, λειτουργώντας ως οικιακές βοηθοί, ως βοηθήματα για άτομα με ειδικές ανάγκες ή ηλικιωμένους, ως εργαζόμενοι και ως μέλη δυνάμεων ασφαλείας. Ειδικότερα, θα γίνουν «παρατηρητές».

Όλα μας τα δεδομένα θα συλλέγονται από δημόσιες και ιδιωτικές επιχειρήσεις παροχής υπηρεσιών ασφαλείας. Η κύρια μορφή της επιτήρησης θα είναι φορητές συσκευές ψυχαγωγίας. Το έμβρυο αυτού σήμερα είναι το iPhone που στέλνει δεδομένα στην NSA.

«Το μοναδικό νομαδικό αντικείμενο (άνθρωπος) θα είναι μόνιμα ανιχνεύσιμο. Όλα τα δεδομένα που περιέχει, συμπεριλαμβανομένων των εικόνων της καθημερινής ζωής όλων μας, θα αποθηκεύονται και θα πωλούνται σε εξειδικευμένες επιχειρήσεις και σε δημόσια και ιδιωτική αστυνομία.

Μέχρι το 2050, αυτές οι μηχανές θα έχουν εξελιχθεί σε αυτό που ο Attali αποκαλεί «μηχανές αυτο - επιτήρησης» που θα επιτρέπουν σε όλους να παρακολουθούν τη συμμόρφωσή τους με τους κανόνες.

Θα παρακολουθούμε την κατανάλωση του νερού μας, της ενέργειας και των πρώτων υλών. Θα έχουμε ακόμη την «ευκαιρία να μετρούμε, μόνιμα ή περιοδικά, τις παραμέτρους του σώματός μας».

«Ηλεκτρονικά υποδόρια bugs, θα καταγράφουν ασταμάτητα τον κτύπο της καρδιάς, την αρτηριακή πίεση και τη χοληστερόλη. Μικροεπεξεργαστές συνδεδεμένοι με διάφορα όργανα θα παρακολουθούν τη λειτουργία τους συγκρίνοντάς τα με τους κανόνες.

 

Η ανασφαλής και χαοτική ζωή μας, θα εξαρτάται από τις ασφαλιστικές εταιρείες για ασφάλεια. Οι εταιρείες αυτές θα βεβαιώνουν ότι οι πελάτες τους συμμορφώνονται με τους κανόνες για την ελαχιστοποίηση των κινδύνων ... Σταδιακά θα υπαγορεύουν δικτατορικά πλανητικούς κανόνες (Τι θα φάτε, τι πρέπει να ξέρετε, πώς να οδηγείτε, πως να προστατεύετε τον εαυτό σας, πώς να καταναλώνετε, πώς να παράγετε…) "

Οι εταιρείες αυτές θα είναι αμείλικτες.

«Θα τιμωρούν τους καπνιστές, τους πότες, τους παχύσαρκους, τους μη απασχολήσιμους, τους ανεπαρκώς προστατευμένους, τους επιθετικούς, τους απρόσεκτους, τους αδέξιους, τους αφηρημένους, τους σπάταλους. Η άγνοια, η έκθεση σε κινδύνους, η σπατάλη και η ευπάθεια θα θεωρούνται ασθένειες».

Οι φυλακές θα αντικατασταθούν σταδιακά από συσκευές επιτήρησης μεγάλων αποστάσεων που θα επιτηρούν ένα άτομο σε κατ’ οίκον περιορισμό.

Μετανάστευση

Οι μεταναστευτικές ροές θα επεκταθούν και θα κατακλύσουν τα εθνικά κράτη. «Η Μεγάλη Βρετανία θα εξελιχθεί σε μια σημαντική χώρα υποδοχής, ιδιαίτερα για τους πολίτες των χωρών της Κεντρικής Ευρώπης. Οι τελευταίες με τη σειρά τους θα καλωσορίσουν Ουκρανούς εργαζόμενους, που οι ίδιοι θα αντικατασταθούν από Ρώσους και οι ίδιοι θα αντικατασταθούν από τεράστιους κινέζικους πληθυσμούς».

Οι χώρες που θα αντιστέκονται θα μαθαίνουν ότι η εισροή του πλήθους των μεταναστών θα είναι η προϋπόθεση για την επιβίωση τους. Σε ένα σκοτεινό σημείο, ο Attali μιλάει για ορδές τριτοκοσμικών που θα καταπιούν τη Δύση.

«Ακόμα περισσότερες μάζες θα ρίξουν τις πύλες της Δύσης. Θα αριθμούν εκατοντάδες χιλιάδες κάθε μήνα. Ο αριθμός αυτός θα αυξηθεί σε εκατομμύρια και μετά σε δεκάδες εκατομμύρια».

Οι Ηνωμένες Πολιτείες θα είναι ο πιο δημοφιλής προορισμός και «μέσα σε είκοσι χρόνια, οι Ισπανόφωνοι και οι Αφρο –Αμερικανικοί θα αποτελούν σχεδόν την πλειοψηφία στις Ηνωμένες Πολιτείες».

Η νομαδική ζωή θα γίνει ο κανόνας στη Δύση καθώς, «όλο και περισσότεροι άνθρωποι θα αφήνουν τη μία χώρα για την άλλη: σύντομα θα υπάρχουν πάνω από δέκα εκατομμύρια που θα αλλάζουν χώρες κάθε χρόνο.

Το βασικό κίνητρό μας θα είναι τα χρήματα, αλλά πολλοί θα φεύγουν, επειδή θα είναι αηδιασμένοι από την πατρίδα τους.

«Αυτοί δεν θα θέλουν πλέον να εξαρτώνται από μια χώρα της οποίας το φορολογικό σύστημα, τη νομοθεσία και ακόμη και την κουλτούρα τα έχουν απορρίψει. Και, επίσης, (θα φεύγουν) για να εξαφανιστούν εντελώς, για να ζήσουν μια άλλη ζωή. Ο κόσμος θα είναι επομένως όλο και πιο γεμάτος με ανθρώπους που θα έχουν καταστεί ανώνυμοι με δική τους ελεύθερη βούληση. Θα είναι σαν ένα καρναβάλι, όπου ο καθένας – ω! απόλυτη ελευθερία - θα επιλέγει μια νέα ταυτότητα για τον εαυτό του» .

Το Μέλλον των ΗΠΑ

Το δολάριο θα παραμείνει κυρίαρχο μέχρι τουλάχιστον το 2025, όταν οι ξένοι υποστηρικτές θα αρχίσουν να το εγκαταλείπουν και η «πιστωτική πυραμίδα, που βασίζεται στην αξία των αμερικανικών κατοικιών, θα καταρρεύσει».

Στη συνέχεια οι ΗΠΑ θα αρχίσουν να διαιρούνται, μέσα σε βία και χάος τα οποία θα ακολουθήσουν. Ο Attali αναφέρει, «δεν θα είναι η Αφρική του αύριο που μια μέρα θα μοιάζει με τη Δύση του σήμερα, αλλά ολόκληρη η Δύση που μπορεί αύριο να θυμίζει την Αφρική του σήμερα.

Στη συνέχεια οι ΗΠΑ θα πρέπει να επανασχεδιάσουν την κυβέρνησή τους για να ανακτήσουν τον έλεγχο.

«Οι Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσαν τότε να γίνουν μια σοσιαλδημοκρατία σκανδιναβικού στιλ ή μια δικτατορία - και ίσως ακόμη το ένα μετά το άλλο. Δεν θα είναι η πρώτη φορά που θα συμβαίνει μια τέτοια έκπληξη: ο πρώτος ηγέτης που έθεσε σε ισχύ τις αρχές που απαιτούνται για την έξοδο από την κρίση μιας ύφεσης ήταν ο Μουσολίνι. Ο δεύτερος ήταν ο Χίτλερ. Ο Roosevelt ήρθε τρίτος».

Καθώς το χάος και η βία θα καταπίνουν τον κόσμο, ο Χριστιανισμός και το Ισλάμ θα ενισχυθούν. Η «ζώνη της Βίβλου» στο νότιο τμήμα των ΗΠΑ θα κινητοποιηθεί και θα μπορούσε να κυριαρχήσει στην πολιτική των ΗΠΑ.

«Οι Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσαν περίπου το 2040 να υποκύψουν σε έναν  θεοκρατικό πειρασμό, ρητά ή σιωπηρά, με τη μορφή ενός θεοκρατικού απομονωτισμού στον οποίο η δημοκρατία δεν θα είναι τίποτα περισσότερο από μια σκιώδη παρουσία.

Αυτό το χριστιανικό κίνημα θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί σε έναν πόλεμο κατά ενός δραστήριου Ισλάμ, ο οποίος πόλεμος κατά πάσα πιθανότητα θα αποδυναμώσει και θα δυσφημίσει και τις δύο θρησκείες .

Μια διεθνής χριστιανική συμμαχία «θα μπορούσε κάλλιστα να σχηματίσει συμμαχίες εδώ και εκεί με κοσμικούς πειρατές και εμπόρους όπλων, γυναικών και ναρκωτικών».

Η συμμαχία αυτή θα «σταθεί απέναντι στο Ισλάμ - και ο αγώνας θα είναι αμείλικτος. Θα υπερασπιστούν τους Χριστιανούς σε χώρες όπου αποτελούν μειονότητα, όπως στο Λίβανο, το Ιράκ και τη Συρία».

Πριν από το τέλος του αιώνα, οι ΗΠΑ θα χρειαστεί να διαλυθούν και θα τεθούν υπό την εποπτεία μιας κολλεκτιβιστικής παγκόσμιας κυβέρνησης .

Οι Πόλεμοι του Μέλλοντος

Γύρω στο 2030, ο Attali βλέπει νε ξεκινάει μια υπερ-σύγκρουση, σε μια περίοδο τρομακτικής βίας και αναταραχών, εκ των οποίων θα προκύψει μια υπερ-δημοκρατία, μια παγκόσμια κοινοτική κυβέρνηση (‘one-world communitarian government’), περίπου το 2060.

Η υπερ-σύγκρουση θα αποτελείται από «καταστρεπτικούς πολέμους, κατακερματισμένα έθνη, θρησκευτικές ομάδες, τρομοκρατικές οντότητες και πειρατές της ελεύθερης αγοράς ο ένας εναντίον του άλλου».

Οι μελλοντικοί πόλεμοι θα διεξάγονται με «χημικά, βιολογικά, βακτηριολογικά, ηλεκτρονικά και νανοτεχνολογικά όπλα».

«Χημικά όπλα θα είναι σε θέση να αναζητούν και να σκοτώνοντας ηγέτες χωρίς να τα εντοπίζουν. Πανδημίες θα απελευθερώνονται κατά βούληση. Πολύπλοκα γενετικά όπλα μια μέρα θα κατευθύνονται ειδικά απέναντι σε ορισμένες εθνοτικές ομάδες. Νανορομπότ τόσο μικρά όσο ένας κόκκος σκόνης, θα διενεργούν αποστολές επιτήρησης και θα επιτίθενται στα κύτταρα του σώματός του εχθρού».

Ακόμη και αγελάδες θα χρησιμοποιούνται από στρατιωτικούς πρωτοπόρους, «κλωνοποιημένα ζώα θα μπορούσαν κάλλιστα να φέρουν σε πέρας την αποστολή ως ζώα-βόμβες σε αποστολή, τέρατα ενός εφιάλτη».

Αυτά τα όπλα θα είναι ευρέως διαθέσιμα.

«Τα περισσότερα από αυτά τα όπλα θα είναι προσιτά σε μικρές χώρες, και σε μη χώρες, κουρσάρους, πειρατές, μισθοφόρους, μαφίες, τρομοκράτες και κάθε είδους διακινητή ... Στο όχι και τόσο μακρινό μέλλον, θα είναι δυνατόν να φτιάχνεις μια e-βόμβα για 400 δολάρια με έναν συμπυκνωτή, ένα καρούλι σύρματος χαλκού και ένα εκρηκτικό».

Πόλεμοι θα ξεσπάσουν σε όλο τον κόσμο, κάποιοι θα πολεμούν για τους πόρους, άλλοι πόλεμοι θα γίνονται για το νερό, άλλοι πόλεμοι για την επιρροή ή μεταξύ εθνοτικών ομάδων που αγωνίζονται για αυτονομία. Θα οδηγηθούμε σε κατακερματισμό κρατών και σε εμφάνιση νέων σε όλο τον κόσμο, πιθανόν σε αυτά θα περιλαμβάνονται η Νιγηρία, η Τουρκία, το Ιράν και οι Φιλιππίνες .

«Ακόμα και πόλεις θα ανακηρύξουν απόσχιση. Εθνοτικές ή γλωσσικές μειονότητες θα απαιτήσουν ανεξαρτησία».

Ο Attali πιστεύει ότι πολλές συγκρούσεις θα είναι άγριες.

«Γενοκτονίες θα διαπραχτούν με τα πιο βάναυσα όπλα. Τουλάχιστον τρεις από αυτές τις σφαγές - εις βάρος των Αρμενίων, των Εβραίων και των Τούτσι - διαπράχθηκαν κατά τον εικοστό αιώνα. Και όσοι δεν το πιστεύουν πρέπει να θυμούνται ότι το 1938 κανένας δεν σκέφτονταν ότι ήταν δυνατό το Ολοκαύτωμα».

Τα δυτικά έθνη θα μπορούσαν να οδηγηθούν σε μεγάλους πολέμους, με τη Βόρεια Κορέα να πιστεύεται ότι είναι ένας πιθανός καταλύτης.

«Στοχεύοντας τώρα την Ιαπωνία, οι πύραυλοι της Βόρειας Κορέας κάποια μέρα θα στοχεύουν τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Κίνα. Με τους πυραύλους του Πακιστάν να πέφτουν στα χέρια φονταμενταλιστών θα απειληθεί πρώτη η Ινδία και μετά η Ευρώπη. Το Ιράν που τώρα στοχεύει το Ισραήλ μία ημέρα (από τη Βηρυτό ή την Τεχεράνη) θα στοχεύει Κάιρο, Ριάντ, Αλγέρι, Τύνιδα, Καζαμπλάνκα, Κωνσταντινούπολη και στη συνέχεια, Ρώμη, Μαδρίτη, Λονδίνο και Παρίσι».

Νομιμοποίηση των Ναρκωτικών

Ο Attali προβλέπει ένα μελλοντικό κόσμο, όπου οι ίδιες οι μάζες θα πνίγονται μέσα στη διασκέδαση για να ξεφύγουν από την ανασφαλή και χωρίς νόημα ζωή τους.

«Θα πεθυμήσουν τις ημέρες όταν τα σύνορα ήταν κλειστά και η εργασία για όλη την διάρκεια της ζωής ήταν εγγυημένη, τα πράγματα κρατούσαν για πολύ, οι γάμοι ήταν στερεοί και οι νόμοι άθραυστοι.

Η ‘διασκέδαση’ θα είναι η κύρια διαφυγή μας.

«Κάποιοι θα αναλάβουν να απομονωθούν και θα εμμένουν ναρκισσιστικά σε φαντασιακούς εικονικούς νομαδισμούς».

Τα ναρκωτικά θα νομιμοποιηθούν για να μας κρατούν μουδιασμένους στην αυξανόμενη παράνοια γύρω μας.

«Το αλκοόλ, η κάνναβη, το όπιο, η μορφίνη, η ηρωίνη, η κοκαΐνη, τα συνθετικά προϊόντα (αμφεταμίνες, μεταμφεταμίνες, έκσταση), χημικά, βιολογικά, ή ηλεκτρονικά ναρκωτικά που διανέμονται από "αυτο - επισκευαστές", θα γίνουν  καταναλωτικά προϊόντα σε έναν κόσμο χωρίς το νόμο της αστυνομίας, της οποίας τα  κύρια θύματα θα είναι οι infranomads». (Infranomads = υπο-νομάδες = οι φτωχοί του κόσμου).

Ο Φεμινισμός απαραίτητη προϋπόθεση για το σοσιαλισμό

Ο Attali είναι πρωτοπόρος της μικροχρηματοδότησης, ιδρυτικό μέλος της PlaNet Finance, της τρίτης μεγαλύτερης οργάνωσης του είδους της. Οι μικροχρηματοδοτήσεις συνίστανται στην παροχή δανείων σε φτωχούς και σε κοινοτικές ομάδες σε όλο τον κόσμο για να ξεκινήσουν επιχειρήσεις.

Όταν ρωτήθηκε σε μια συνέντευξη γιατί το 80 % των μικροδανείων δίνονται στις γυναίκες, ο Attali περιέγραψε το φαινόμενο «παράξενο», αλλά στο βιβλίο του εξηγεί τον πραγματικό λόγο.

Οι γυναίκες πειθαρχούν στον κρατικό κολεκτιβισμό.

Έως το 2060 ο Attali βλέπει την υπερ-δημοκρατία (μια παγκόσμια κολεκτιβιστική κυβέρνηση) να γίνεται πραγματικότητα και οι πρωτοπόροι αυτού του συστήματος να είναι αυτοί που ο ίδιος αποκαλεί «διανθρώπινους» (ή μετα-ανθρώπους) ('transhumans'), οι οποίοι θα βρίσκουν ευχαρίστηση στο να υπηρετούν τους άλλους στις κοινότητές τους.

«Οι γυναίκες θα γίνουν transhumans πιο εύκολα από τους άνδρες».

«Η σταδιακή αύξηση των γυναικών σε κάθε διάσταση της οικονομίας και της κοινωνίας, ιδιαίτερα μέσω των μικροχρηματοδοτήσεων - θα προσθέσει πάρα πολλούς διανθρωπιστές».

Brainchips

Ο μελλοντικός άνθρωπος θα περπατά στους δρόμους τρομοκρατημένος από τις σκέψεις του. Θα του έχει εμφυτευτεί ένα brainchip.

«Βιονικές προθέσεις που θα συνδέονται άμεσα με τον εγκέφαλο θα μας βοηθήσουν  να χτίσουμε γέφυρες με επίπεδα γνώσης, θα παράγουν νοητικές εικόνες, ταξίδια, να μαθαίνουμε, να φαντασιωνόμαστε και να επικοινωνούμε με άλλα μυαλά.

Η τεχνολογία «θα επιτρέπει ήδη έναν τετραπληγικό να γράψει δεκαπέντε λέξεις το λεπτό μέσα από μια απλή μετάδοση σκέψης και να στέλνει ηλεκτρονικό ταχυδρομείο. Έτσι, η τηλεπάθεια είναι ήδη πραγματικότητα».

Όλοι θα καρπωθούν τα «οφέλη» της τεχνολογίας αυτής.

«Αύριο, αυτές οι διαδικασίες θα επιτρέψουν να καταλήξουμε σε νέες μορφές άμεσης επικοινωνίας μέσω του νου και τη βελτίωση της διαδικασίας της μαθητείας και στην δημιουργίας onscreen δικτύου».

Η συνέπεια αυτής της εξέλιξης θα είναι η ασφυκτική επιτήρηση. Σήμερα, το κράτος έχει πρόσβαση στο προφίλ μας στο Facebook. Αύριο θα είναι σε κάθε σκέψη μας.

Μια μέρα η συνείδηση ​​θα αποθηκεύεται ψηφιακά και θα είναι δυνατό να ζει σε πολλούς κεντρικούς υπολογιστές.

«Χάρη στην εκπληκτική πρόοδο που μπορούμε να περιμένουμε από τις νανοεπιστήμες, ο καθένας ελπίζει ακόμη να μεταφέρει την ευαισθητοποίηση του εαυτού του σε άλλο φορέα, για να αποκτήσει το δικό του διπλό, αντίγραφα των αγαπημένων του ανθρώπων, άνδρες και γυναίκες των ονείρων μας, υβρίδια χτισμένα με ιδιόμορφα χαρακτηριστικά που έχουν προεπιλεγεί για φτάσουν συγκεκριμένους στόχους. Κάποιοι θα επιδιώξουν ακόμη να ξεπεράσουν το ανθρώπινο είδος με μια μορφή ζωής προικισμένη με μια διαφορετική και ανώτερη νοημοσύνη .

Μερικοί θα ζήσουν για χιλιάδες χρόνια και θα εισέλθουν σε μια ζώνη του λυκόφωτος μεταξύ ζωής και θανάτου.

«Τότε ο άνθρωπος, επιτέλους κατασκευασμένος σαν ένα τεχνούργημα, δεν θα γνωρίζει πλέον το θάνατο. Όπως όλα τα βιομηχανικά αντικείμενα, δεν θα είναι πλέον σε θέση να πεθάνει, δεδομένου ότι ποτέ δεν θα είχε γεννηθεί.

Η παραφροσύνη της ατζέντας

Το βιβλίο είναι γεμάτο με άλλες παρόμοιες περιγραφές των μελλοντικών ανθρώπων ως βιομηχανικά αντικείμενα, απηχώντας το κομμουνιστικό όνειρο του «σοβιετικού ανθρώπου».

Σε ένα σημείο στο βιβλίο του, ο Attali λέει πως τα παιδιά θα πρέπει να καλλιεργούνται σε εργαστήρια σαν «εμπορικό αντικείμενο».

Προβλέπει ότι πριν από το τέλος του αιώνα, το φεγγάρι θα αποικιστεί.

Ο τελικός στόχος της Νέας Παγκόσμιας Τάξης (NWO)

Κοντά στο τέλος του βιβλίου ο Attali μας λέει ο απώτερος στόχος της NWO είναι να καταστρέψει την ανθρωπότητα.

Ο Attali λέει ότι η hyperdemocracy θα είναι μια παγκόσμια κυβέρνηση που θα διοικείται από τον ΟΗΕ και που θα επιβάλλει υποχρεώσεις σε κάθε πολίτη ως προς το περιβάλλον και τους άλλους ανθρώπους.

Η Hyperdemocracy θα αναπτύξει την ιδέα ενός «κοινό καλού» που ορίζεται από συλλογική νοημοσύνη, η οποία «θα είναι μια νοημοσύνη ιδιόμορφη, η οποία σκέφτεται διαφορετικά από το κάθε μέλος της ομάδας», κατά τον ίδιο τρόπο, που «ένας υπολογιστής σκέφτεται διαφορετικά από κάθε μεταποιητή».

Στη συνέχεια, θα διαγράψουμε τον εαυτό μας σταδιακά με την τεχνολογική πρόοδο.

«Τέλος, στην τελική φάση της εξέλιξης, θα μπορούμε να παρακολουθήσουμε (ίσως είμαστε ήδη μάρτυρες) μια υπερ-νοημοσύνη (hyperintelligence) διαβίωσης, της οποίας η ανθρωπότητα δεν θα είναι παρά ένα απειροελάχιστο στοιχείο».

Η ανθρωπότητα, τότε θα πεθάνει.

«Η μοναδική ιστορία του Homo sapiens sapiens θα έχει έρθει στην ολοκλήρωση».

Μάταιη η αντίσταση .

Ο Attali τέλος, πιστεύει ότι η όλη αντίσταση στην επερχόμενη παγκόσμια τάξη θα είναι μάταιη, διότι δεν θα προτείνει κάποιο άλλο σύστημα.

«Οι περισσότεροι δεν θα έχουν να προτείνουν κανένα υποκατάστατο σύστημα... εκτός από ελάχιστους που θα προτείνουν την επιστροφή στη θεοκρατία».

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή: Henry Makow εδώ και εδώ

ΓΑΛΛΙΑ: Η εργατιά ψηφίζει Λεπέν. Η αποθέωση της Marine, η «νίλα» του Μακρόν και οι μάσκες της Αριστεράς

Στις γαλλικές εκλογές η εργατική τάξη έδωσε μεγάλη δύναμη στην εκπρόσωπο του Εθνικού Μετώπου. Περιοχές που άλλοτε ήταν κάστρα της αριστεράς έχουν στραφεί πλέον οριστικά στην Marine Le Pen. Μεγάλη δύναμη βέβαια της έδωσε και η γαλλική νεολαία. Εδώ και χρόνια "ειδικοί αναλυτές" οδυρόμενοι έχουν αντιληφθεί ότι το κόμμα πλέον της εργατικής τάξης είναι το Front National της Λεπέν. Όλα αυτά βέβαια, δεν αγγίζουν ογκόλιθους της πολιτικής του τόπου μας όπως ο πρόεδρος Παυλόπουλος που βγήκε και είπε ότι την Λεπέν την στηρίζουν «υπολείμματα του ναζισμού». Απίστευτες ατάκες ακούμε παιδιά….  

Στον παρακάτω χάρτη φαίνεται η επικράτηση της Marine Le Pen (με μωβ χρώμα) και του Emmanuel Macron (με ροζ) στις περιφέρειες της Γαλλίας στον 1^ο γύρο. Η χώρα μοιάζει απίστευτα διαχωρισμένη. Στην PACA (Προβηγκία-Άλπεις-Ακτή-Αζούρ), η Le Pen κέρδισε σχεδόν όλα τα τμήματα της περιοχής. Νικήθηκε από τον Fillon στη Νίκαια, αλλά ανέβασε τα ποσοστά της από το 2012. Κέρδισε εύκολα στο Le Vaucluse και στην πόλη Fréjus όπου ο δήμαρχος David Rachline είναι ο επικεφαλής της προεκλογικής της εκστρατείας. Σημείωση: η PACA είναι μία από τις ισχυρότερες περιοχές του FN.

- Στην περιοχή που τώρα ονομάζεται les Hauts-de-France κέρδισε και τα πέντε τμήματα, συγκεντρώνοντας το 31,03% των ψήφων, περισσότερο δηλαδή από δέκα τοις εκατό του εθνικού της μέσου όρου. Πρόκειται για εξορυκτική περιοχή και περιφέρεια της εργατικής τάξης, που ιστορικά ψήφιζε αριστερά, αλλά τώρα αποφασιστικά ψηφίζει Le Pen.

- Η Marine Le Pen κέρδισε έξι από τα δεκατρία τμήματα της Occitanie, μια περιοχή που επίσης παραδοσιακά ήταν αριστερή και ήρθε πρώτη στις Pyrénées-Orientales, le Gard, le Tarn και l'Hérault.

- Στη Νορμανδία, η Marine κέρδισε με 23,93% και ξεπέρασε το 30% σε αρκετές αγροτικές κοινότητες. Κέρδισε τα τμήματα l'Eure και Seine-Maritime, καθώς και την πόλη του Grand-Quevilly κοντά στη Ρουέν.

Κάτι σαν πραξικόπημα πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη στην πόλη Amiens (Αμιένη) πρωτεύουσα της Πικαρδίας (Picardie), της περιφέρειας les Hauts-de-France, μιας περιοχής στο βόρειο τμήμα της Γαλλίας γνωστή για τη αναπτυγμένη βιομηχανία στον τομέα της αυτοκίνησης (Valéo, Goodyear, Dunlop), όταν εμφανίστηκε απροσδόκητα η Marine Le Pen για να συναντηθεί με τους εργάτες της Whirlpool, 290 από τους οποίους σύντομα θα χάσουν τη δουλειά τους καθώς η εταιρεία μετακομίζει στην Πολωνία τον Ιούνιο του 2018.

Εκεί η Le Pen είχε τεράστια επιτυχία και έκανε θεαματική εντύπωση στους εργαζόμενους που συγκεντρώθηκαν για να την χαιρετήσουν και να την χειροκροτήσουν, οι ίδιοι εργαζόμενοι που αργότερα γιούχαραν άγρια τον Εμμανουήλ Μάκρον, τον εκλεκτό της ευρωκρατίας και του τραπεζικού συστήματος. Γιατί ο Macron πήγε επίσης στο Whirlpool-Amiens και συναντήθηκε, όχι βέβαια- με τους εργάτες, αλλά με προσεκτικά επιλεγμένους ηγέτες της διοίκησης και «συνδικαλιστές» (βλ. εργατοπατέρες). Μόνο αργότερα συναντήθηκε με τους εργάτες, μέσα σε έκδηλη αγανάκτηση.

Η εικόνα στο εργοστάσιο της Whirlpool στην Amiens, τόσο αποκαλυπτική, θα παραμείνει χαραγμένη στο μυαλό του γαλλικού λαού. Η Marine με τους εργάτες που την καλοδέχτηκαν και ο Macron, αρνούμενος αρχικά να σφίξει τα «ιδρωμένα» χέρια και στη συνέχεια αναγκάσθηκε να το κάνει, μόνο για να φάει το γιουχάισμα.

Και για να τα βάλουμε σε τάξη όλα, ο πνευματικός του πατέρας ο Jacques Attali, (ο εβραϊκής καταγωγής πρώην σύμβουλος του Μιτεράν και «προφήτης της Νέας Τάξης») σε συνέντευξη στην τηλεόραση, τόλμησε να πει ότι το Whirlpool είναι μόνο ένα ανέκδοτο στην Ιστορία. Όπως είπε μια "λεπτομέρεια της Ιστορίας".

Σημείωση: Υπενθυμίζεται ότι τα μέσα μαζικής ενημέρωσης έφτασαν σε μια ατέλειωτη φρενίτιδα εναντίον του Jean-Marie Le Pen όταν είπε, πριν από πολλά χρόνια, ότι οι θάλαμοι αερίων ήταν απλώς «μια λεπτομέρεια της Ιστορίας». Ένα σχόλιο που άλλαξε τη Γαλλία για πάντα και έφερε τη χώρα πίσω δεκαετίες. Η κόρη του Le Pen είναι εδώ για να εξαλείψει την εικόνα που δημιούργησαν τα ΜΜΕ και να δώσει στη Γαλλία ό, τι έπρεπε να είχε πριν από τριάντα χρόνια - μια πατριωτική κυβέρνηση. Όσον αφορά τον Attali, σας υπενθυμίζω ότι είναι αυτός που είπε ότι «ως καλός σοσιαλιστής» πιστεύει στην ευθανασία για όλους που είναι πάνω από εξήντα. Επειδή ένα άτομο άνω των εξήντα δεν έχει πλέον καμία χρησιμότητα στην κοινωνία. Αυτό προφανώς περιλαμβάνει και τον Attali που είναι πάνω από εξήντα, αν και δεν φαίνεται να έχει καλέσει κανέναν γιατρό να το βάλει καμιά βελόνα να αφήσει τον μα΄ταιο τούτο κόσμο. Φυσικά, αυτός ένας apparatchik, (μέρος της δομής εξουσίας επί κομμουνισμού) εξαιρείται από αυτό που ισχύει για τις άπλυτες μάζες.

Σε άρθρο της Riposte Laïque διαβάζουμε:

Αυτό που συνέβη την Τετάρτη στο Whirlpool της Amiens συνοψίζει καλύτερα την κατάσταση από οποιαδήποτε μεγάλη ομιλία. Το πλαίσιο: 290 εργάτες θα χάσουν τη δουλειά τους, δεδομένου ότι η αμερικανική επιχείρηση, η οποία κατασκευάζει πλυντήρια ρούχων, πρόκειται να μεταφερθεί στην Πολωνία την 1η Ιουνίου 2018, αφήνοντας 290 εργαζόμενους στο δρόμο.

Είναι ο νόμος της ελεύθερης κυκλοφορίας του κεφαλαίου, των ανθρώπων και συνεπώς των μετεγκαταστάσεων, αλλά και των εργαζομένων που απομακρύνονται από την απασχόληση. Είναι το σχέδιο που υποστηρίζεται από τον Macron και από όλους τους εκπροσώπους της γαλλικής εργατικής γραφειοκρατίας, που είναι τόσο χαρούμενοι που θα χωθούν στην ευρωπαϊκή μούχλα και θα επωφεληθούν από τα πλεονεκτήματα που προσφέρει η ΕΕ.

Αλλά επειδή βρισκόμαστε μεταξύ των δύο γύρων, όπου τους υποστηρίζει ολόκληρη η αριστερά, θα πρέπει να προσποιηθούν ότι υπερασπίζονται τους εργαζόμενους. Ως εκ τούτου, εκπονήθηκε επικοινωνιακό σχέδιο που επέλεξε ο Macron: να συναντήσει τα αφεντικά και τους προσεκτικά επιλεγμένους εκπροσώπους τους στην πόλη, αλλά πάνω από όλα να μην έρθει σε επαφή με τους εργάτες, μήπως έρθει αντιμέτωπος με μια δυσάρεστη υποδοχή.

«Η Le Pen είχε την τιμή να έρθει, ενώ ο Macron σκέφτηκε ότι είμαστε αλήτες», λέει ο Tonio Abruhosa.

Μια τέτοια ανησυχία ποτέ δεν πέρασε από το μυαλό της Marine Le Pen που δεν δίστασε να έρθει και να σφίξει τα χέρια και να μιλήσει με τους εργάτες της επιχείρησης, τους μελλοντικούς άνεργους, τους ηττημένους στη διαδικασία της παγκοσμιοποίησης. Και δεν υπήρχαν εργατικά όργανα να εμποδίσουν την είσοδό της, κανένα ισχυρό χέρι για να εκδιώξει βάναυσα την υποψήφια και τους φίλους της. Απλά εργάτες που την υποδέχονταν με ανοιχτές αγκάλες.

Ναι, τα εργατικά συνδικάτα, παραβιάζοντας την αρχή της ανεξαρτησίας, μπορούν να κάνουν τα πάντα μέσα στις τάξεις τους για να εκδιώξουν ακτιβιστές που είναι μέλη του Front National, αλλά το γεγονός παραμένει ότι η πλειοψηφία των ψηφοφόρων ψηφίζουν το κόμμα της Le Pen επειδή είναι τα κύρια θύματα της φιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης.

Ναι, οι συνδικαλιστικοί μηχανισμοί (συμπεριλαμβανομένου αυτού των αστυνομικών) ενώνονται με τη Medef (μια ομοσπονδία επιχειρηματιών, η μεγαλύτερη στη Γαλλία) για να νικήσουν το «κτήνος» (δηλαδή το Εθνικό Μέτωπο), αλλά οι εργάτες δεν χαμπαριάζουν από τέτοια και ψηφίζουν αυτόν που ζητά επιστροφή στα σύνορα και κατά συνέπεια προστατευτισμό, που τους προστατεύει από τον ανεξέλεγκτο ανταγωνισμό που είναι τόσο αγαπητός για τους Macron, τους παγκοσμιοποιητές και τους «ευρωπαϊστές».

Αυτοί οι εργατοπατέρες, μαζί με τον Jean-Luc Mélenchon, που ήταν παρόντες σε όλες τις διαδηλώσεις εναντίον του Εργασιακού Νομοσχεδίου, γνωστού ως νόμου El-Khomri (από την υπουργό Εργασίας, Myriam El-Khomri), αν και γράφτηκε από τους σοσιαλιστές Manuel Valls και Emmanuel Macron με εντολές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, βρίσκονται σε μια κατάσταση εντελώς ασταθή. Οι αριστεροί, οι σοσιαλιστές αντάρτες, οι συνδικαλιστές και οι συνταξιούχοι εξήγησαν, με βάσιμους λόγους στους διαδηλωτές, ότι ο νόμος αυτός έθετε σε σοβαρό κίνδυνο έναν αιώνα κοινωνικών κατακτήσεων, δίδοντας προτεραιότητα σε εσωτερικές συμφωνίες μεμονωμένων επιχειρήσεων πάνω από τις συλλογικές συμβάσεις. Ως εκ τούτου, χάρη στον Macron, ένας διευθυντής μπορεί να προσλάβει παράνομους μετανάστες για δύο ευρώ την ώρα, αν όλοι συμφωνούν με αυτό. Γενικά οι ρυθμίσεις του Νομοσχεδίου θα επέφεραν πολλά οφέλη στους εργοδότες.

Βέβαια, ο Macron εγκατέλειψε εγκαίρως την σοσιαλιστική κυβέρνηση και άφησε τους Myriam El-Khomri και Manuel Valls να προωθήσουν αυτόν τον αδικαιολόγητο νόμο μέσω της Εθνικής Συνέλευσης χωρίς ψήφο. Ο πρωθυπουργός το πλήρωσε ακριβά, μέσω μιας τσιγκούνικης ήττας της Αριστεράς στις πρώτες εκλογές. Ο Macron είχε προλάβει να εγκαταλείψει την κυβέρνηση και σχημάτισε το δικό του κόμμα το ‘En Marche’, και εμφανιζόταν πλέον ως «ανεξάρτητος» υποψήφιος.

Εδώ ο αρθρογράφος λέει ότι αν τα συνδικάτα υπερασπίζονταν πραγματικά τα συμφέροντα των εργαζομένων, θα καλούσαν τα μέλη τους να ψηφίσουν την Marine Le Pen. Αντ’ αυτού, μεταδίδουν πιστά την προπαγάνδα εκείνων τους οποίους υπηρετούν, αποκαλώντας το Εθνικό Μέτωπο «φασιστικό» και «ρατσιστικό».

Όσο για τον Mélenchon, αποτελεί την αποθέωση της γελοιότητας. Την Κυριακή, πίστεψε για αρκετή ώρα ότι θα περνούσε στο δεύτερο γύρο, και έτσι ακουγόταν "μπερδεμένος" όταν τελικά αρνήθηκε να πει στους ψηφοφόρους του να ψηφίσουν τον Macron, καταφεύγοντας στη «δημοκρατία» και εξηγώντας ότι θα έρθει σε επαφή με τους 450.000 ψηφοφόρους του. (...) Τώρα μαθαίνουμε ότι έχει δώσει στους οπαδούς του τρεις επιλογές: ή να ψηφίσουν τον Macron ή να απέχουν ή να ρίξουν λευκό. Αλλά καμία ψήφος για την Marine! Ο Mélenchon, ο οποίος διαδήλωσε κατά του νόμου El-Khomri, διαπιστώνει ότι ο δημιουργός αυτού του νόμου που καταστρέφει τα κοινωνικές κατακτήσεις είναι πιο άξιος για την ψήφο από τη γυναίκα που θέλει να προστατεύσει τους εργαζόμενους καταργώντας τον. Ενδιαφέρον το πώς πέφτουν οι μάσκες...

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή κι εδώ