Φρανσουά Φιγιόν: αναπάντητα ερωτήματα

ΚΟ: Χωρίς να είμαστε ειδήμονες και να διαθέτουμε κάποια διεισδυτική ματιά στα πολιτικά δρώμενα της Γαλλίας, γεγονός είναι ότι, αν και η Μαρίν Λεπέν έχει ρίξει άφθονο νερό στο κρασί της και δεν αντιπροσωπεύει μια καθαρά εθνικιστική πρόταση, τυχόν εκλογική της νίκη την άνοιξη, θα φέρει τεράστιους κλυδωνισμούς στην «πολιτική σκηνή» της Ευρώπης (βλέπε παγκοσμιοποίηση – διευθυντήριο των Βρυξελλών) και αυτό είναι κάτι το οποίο απεύχονται οι εργάτες της Νέας Τάξης. Κατάφεραν να αποφύγουν το έμφραγμα με τον Αυστριακό, αλλά η Γαλλία αποτελεί μεγαλύτερο κίνδυνο. Μία έξυπνη λύση πάντα είναι μια ελεγχόμενη «συντηρητική» προσωπικότητα που θα ελκύσει την «ψήφο διαμαρτυρίας» και έτσι θα ελαχιστοποιήσει την πιθανότητα των προαναφερομένων κλυδωνισμών. Κάτι τέτοιο φαίνεται να είναι ο φερόμενος «συντηρητικός» και «βαθιά Καθολικός» François Fillon (διετέλεσε πρωθυπουργός τα έτη 2007 - 2012) που φαίνεται να στοχεύει και εν μέρει να αρπάζει την ψήφο των καθολικών ψηφοφόρων. Πάντως, όπως λέει ο σοφός λαός μας, «των φρονίμων τα παιδιά πριν πεινάσουν μαγειρεύουν»... Μαζικό εθνικιστικό (ή πατριωτικό) κίνημα χωρίς ξεκάθαρη (και έμπρακτη) φιλο-χριστιανική στάση δεν έχει τύχη. 

Από: GalliaWatch / ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ

Το παρακάτω βίντεο με ομιλία του Φιγιόν είναι με υπότιτλους στα αγγλικά. Εκείνοι που το σχολίασαν στο YouTube δείχνουν να μην τον λαμβάνουν καθόλου σοβαρά και να τον κατηγορούν έντονα ότι προσπαθεί να κλέψει ψήφους από την Marine Le Pen. Ένας σχολιάζει ότι η χρήση του όρου «ριζοσπαστικό Ισλάμ» αποτελεί σημάδι ότι δεν έχει καταλάβει (ή δεν θέλει να καταλάβει) την αλήθεια για το Ισλάμ (αλλά και η Marine Le Pen, την ίδια φράση χρησιμοποιεί). Η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχει σκέτο Ισλάμ. Δεν υπάρχει "μετριοπαθές" Ισλάμ και "ριζοσπαστικό" Ισλάμ. Το Ισλάμ, όπως ο Philippe de Villiers και ο Geert Wilders, και τόσοι άλλοι έχουν εξηγήσει, είναι ένα σύστημα, ένα ολοκληρωτικό σύστημα που περιλαμβάνει όχι μόνο το θρησκευτικό στοιχείο, αλλά και νομικά (σαρία), εκπαιδευτικά, πολιτιστικά, διατροφικά (halal) και κοινωνικά στοιχεία, τα οποία είναι όλα μεταξύ τους άρρηκτα συνδεδεμένα. Ως εκ τούτου όσοι οραματίζονται ένα Ισλάμ «αφομοιωμένο» από την Δύση είναι εκτός τόπου και χρόνου.

Σε γενικές γραμμές, κανείς ακόμα δεν ξέρει τι θα κάνει o Φιγιόν, τι ικανότητες έχει πραγματικά, αλλά τα περισσότερα σχόλια που έχω διαβάσει εκφράζουν αμφιβολίες για τον χαρακτήρα του και την ειλικρίνειά του. Αλλά αυτά είναι σχόλια από Γάλλους πατριώτες που δεν πιστεύουν πια τίποτα που λέει η συστημική δεξιά. Στην αριστερά, είναι πολύ πιο πεπεισμένοι ότι ο Φιγιόν είναι ένας αντιδραστικός Καθολικός και σταυροφόρος κατά του ισλάμ που θα οδηγήσει την Γαλλία πίσω στη μοναρχία και την Εκκλησία!

Ένας αναγνώστης έστειλε αυτό το μεγάλο άρθρο από το Foreign Policy σχετικά με τον Φρανσουά Φιγιόν και πώς κέρδισε το «χρίσμα» των «Ρεπουμπλικάνων»:

 Ο τίτλος του άρθρου είναι: "Τα Καθολικά Ζόμπι της Γαλλίας Έχουν Σηκωθεί και Ψηφίζουν"

Ο Φρανσουά Φιγιόν έχει ενεργοποιήσει τους πολλούς φθίνοντες χριστιανούς της χώρας. Θα συνταχθούν μαζί του την άνοιξη;

Έχοντας αποφασιστικά νικήσει αρκετούς αντιπάλους στις εκλογές του κόμματός του το περασμένο Σαββατοκύριακο, ο Φρανσουά Φιγιόν, θα ηγηθεί των Républicains στις προεδρικές εκλογές της Γαλλίας την ερχόμενη άνοιξη. Αντίπαλοι και σχολιαστές – και αλήθεια πολλοί ψηφοφόροι - εξεπλάγησαν από αυτό το αποτέλεσμα. Εξεπλάγησαν γιατί ο Φιγιόν θεωρείτο ο «αιώνιος Νο 2», εξεπλάγησαν γιατί ο Φιγιόν έχει υποσχεθεί, ότι αν εκλεγεί, θα λιμοκτονήσει το θηρίο που οι Γάλλοι τρυφερά ονομάζουν κράτος πρόνοιας - μια κίνηση που στη Γαλλία δεν έχει συνήθως μια στρατηγική νίκης προεκλογικής εκστρατείας. Αλλά εξεπλάγησαν, επίσης πολύ, γιατί, όπως η υπόλοιπη χώρα τώρα ανακαλύπτουν, ότι ο Fillon είναι καθολικός. Πολύ Καθολικός. Τόσο Καθολικός που, τουλάχιστον στην κοσμική αριστερά, να κάνει την εφημερίδα Libération να ουρλιάζει: "Βοήθεια, ο Ιησούς έχει επιστρέψει!"

Σημείωση: Η Libération είναι φουλ αριστερή. Για τα άτομα αυτά όποιος πιστεύει σε έναν ηθικό (χριστιανικό) κώδικα είναι «φανατικός».

Ο Φιγιόν ποτέ δεν έκρυψε τις πεποιθήσεις του. Κατάγεται από την Βανδέα, μια περιοχή στην δυτική Γαλλία που έχει μείνει στην ιστορία για την μακρά και αιματηρή αντίσταση στις κοσμικές αξίες και, τελικά, στις «δημοκρατικές» ορδές των στρατιωτών του επαναστατικού Παρισιού (στην Βανδέα οι ιακωβίνοι επέδειξαν τρομακτική θηριωδία. Πέραν των μαζικών σφαγών και βιασμών, έριξαν εκατοντάδες γυναικόπαιδα ζωντανά σε φούρνους και πρέσες οινοποιείων, έπνιξαν δημόσια αμάχους στα ποτάμια, οργάνωσαν βυρσοδεψεία ανθρωπίνου δέρματος για βιβλιοδεσία και ιματισμό! Ως το 1796 170.000 άνθρωποι είχαν εξοντωθεί, σε μία σφαγή που έχει πολλάκις ονομαστεί γενοκτονία). Τόπος μαρτυρίου και μνήμης, για τους Γάλλους Καθολικούς, η Βανδέα φημίζεται για τη μονή των Βενεδικτίνων το Saint-Pierre de Solesmes, όπου ο Φιγιόν επισκέπτεται κάθε χρόνο. Στο βιβλίο του “Faire”, ο Φιγιόν, γνωστός για την επιφυλακτικότητα του, θυμάται με βαθιά συγκίνηση την καθολική εκπαίδευση του, εξηγεί πώς έχει διαμορφώσει την κοσμοθεωρία του, και επιβεβαιώνει: «Μεγάλωσα μέσα σε αυτή την παράδοση, και έχω διατηρήσει αυτή την πίστη».

Σημείωση: Ο Φιγιόν δήλωσε στον πατριώτη πολιτικό Philippe de Villiers, ότι έφυγε από την Βανδέα επειδή "ήταν λευκή" και δεν τον εξυπηρετούσε καλά στην πολιτική του καριέρα.

Αυτοί οι άνδρες και οι γυναίκες θεωρούνται, σύμφωνα με τον αμφιλεγόμενο όρο που επινοήθηκε πριν από τρία χρόνια από τους κοινωνιολόγους Emmanuel Todd και Hervé Le Bras, «τα καθολικά ζόμπι» (les zombies catholiques) της Γαλλίας. Στο βιβλίο τους “Le Mystere français”, οι Todd και Le Bras προσπαθούν να εξηγήσουν γιατί, σε μια χώρα όπου μόλις 5 πολίτες στους 100 πηγαίνουν στην εκκλησία, το βάρος του καθολικισμού είναι ακόμα εμφανές. Από τα εκατομμύρια των γονέων οι οποίοι βγήκαν στους δρόμους, στα μέσα της δεκαετίας του 1980 για να διαμαρτυρηθούν για την προσπάθεια της σοσιαλιστικής κυβέρνησης να συγχωνεύσει τα ιδιωτικά (και συντριπτικά Καθολικά) σχολεία με τα δημόσια σχολεία στα εκατομμύρια που, 30 χρόνια αργότερα, βγήκαν στους ίδιους δρόμους για να διαμαρτυρηθούν για την προσπάθεια της νέας (αλλά σχεδόν διαφορετικής) σοσιαλιστικής κυβέρνησης να νομιμοποιήσει τον «γάμο» των ομοφυλοφίλων, αυτές οι στρατιές των Γάλλων «ζόμπι» θα είχαν κυριεύσει τους ομοίους του Brad Pitt, πόσο μάλλον τους υπουργούς της κυβέρνησης.

Αυτό δεν αποτελεί παρά το τελευταίο κεφάλαιο της μακράς ιστορίας εμφυλίων πολέμων της Γαλλία μεταξύ της κοσμικής αριστεράς και της φιλο-παραδοσιακής  δεξιάς. «Το πιο εκπληκτικό παράδοξο», σημειώνουν οι Todd και Le Bras, «είναι η ανάδυση κοινωνικών κινημάτων που διαμορφώθηκαν από μια θρησκεία που έχει εξαφανιστεί ως μεταφυσική πίστη». Και οι Todd και Le Bras συμπεραίνουν: «τον καθολικισμό φαίνεται να τον ενδιαφέρει να κερδηθεί η ζωή μετά το θάνατο. Όμως, δεδομένου ότι αποτελεί παράγοντα αυτής της ζωής, θα τον ορίσουμε ως «ζόμπι καθολικισμό».

Σημείωση: Θα έλεγα ότι ο Καθολικισμός δεν έχει εξαφανιστεί ως μεταφυσική πίστη. Σίγουρα δεν είναι όπως παλιά: λιγότεροι άνθρωποι πηγαίνουν στην εκκλησία, λιγότεροι φοράνε τον σταυρό, κοινωνούν, αλλά η ηθική δεν εξαφανίζεται, επειδή η ηθική βασίζεται εν μέρει στο θρησκευτικό δόγμα και εν μέρει στην ικανότητα να διακρίνεις το σωστό από το λανθασμένο. Η θρησκεία είναι φυσικά η κύρια πηγή αυτής της διάκρισης, αλλά δεν μπορεί να είναι η μόνη πηγή. Επιπλέον, οι καθολικοί της Γαλλίας εγκαταλείφθηκαν από τους δικούς τους θρησκευτικούς ηγέτες: αφέθηκαν μόνοι τους να καθορίσουν το τι ήταν σωστό και το λάθος. Η παράδοση και το έθιμο παίζουν ρόλους, όπως και το ένστικτο της αυτοσυντήρησης, και μια αίσθηση του ιερού (η οποία προηγήθηκε του Χριστιανισμού). Μια αίσθηση του ιερού ποτέ δεν προβληματίζει τον αριστερό.

Οι ζόμπι Καθολικοί έχουν ορισμένα κοινά συμπτώματα: Όχι μόνο κατάγονται από περιοχές όπου η αντίσταση ήταν μεγαλύτερη στη Γαλλική Επανάσταση, αλλά επίσης έχουν επωφεληθεί από τα πλεονεκτήματα που προήλθαν από αυτό το σεισμικό γεγονός. Άριστα εκπαιδευμένοι και αξιοκρατικοί, έχουν επίσης το προνόμιο της παραδοσιακής διάταξης των επαγγελματικών και οικιακών καθηκόντων μεταξύ των συζύγων. Ισχυρή προσήλωση στην κοινωνία, την κοινότητα, και τις οικογενειακές δραστηριότητες και μια γενική επιφυλακτικότητα σχετικά με το ρόλο του κράτους σε ιδιωτικές και κοινοτικές υποθέσεις, συμπεριλαμβανομένων των «ελεύθερων σχολείων» (Καθολικά ιδιωτικά σχολεία).

Ο Φιγιόν μπορεί να ποντάρει σε όλα αυτά. Ο οικονομικός φιλελευθερισμός του, ειδικότερα, έχει οδηγήσει τους κριτικούς να τον ονομάσουν έναν Γάλλο Μάργκαρετ Θάτσερ. Αλλά η εξυπνάδα του Φιγιόν ήταν στην αναγνώριση ότι ο ζόμπι Καθολικισμός της Γαλλίας δεν είναι απλά μια πολιτιστική ταυτότητα, αλλά και μια λανθάνουσα πολιτική. Πράγματι, τα ζόμπι βγήκαν να τον ψηφίσουν σε μεγαλύτερους αριθμούς από ό, τι ο καθένας είχε προβλέψει: Στο δεύτερο γύρο περισσότερα από 4,3 εκατομμύρια άτομα προσήλθαν στις κάλπες. Για ένα κόμμα που δεν είχε ποτέ πριν επιλέξει ένα προεδρικό υποψήφιο από τον πρώτο γύρο, αυτό αποτελεί μια καταπληκτική επιτυχία. (Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι ο πρώτος γύρος ήταν εν μέρει ανοιχτός: Όποιος πλήρωνε 2 ευρώ και δήλωνε δεξιός ή κεντρώος μπορούσε να ψηφίσει. Αν και οι εκτιμήσεις ποικίλλουν για το ποσοστό εκείνων που ψήφισαν και που προέρχονταν από την αριστερά και το κέντρο, δημοσκόποι αποδίδουν το δεύτερο κύμα των ψηφοφόρων σε όσους κινητοποιήθηκαν από την υποψηφιότητα του Fillon).

Εξίσου εντυπωσιακό είναι το πώς ο εκλογικός χάρτης συνδυάζεται με τον κοινωνιολογικό χάρτη που σχεδιάστηκε από τους Todd και Le Bras. Για παράδειγμα, η Βανδέα και η Βρετάνη, οι δυτικές περιοχές που σχημάτισαν τον Φιγιόν, είναι όπως λένε οι συγγραφείς «ανθρωπολογικά οι πιο σκληροί» θύλακες των ζόμπι Καθολικών - μέρη όπου η εκκλησία έχει εξαφανιστεί, αλλά οι πρακτικές και οι αξίες της παραμένουν. Οι ψηφοφόροι από αυτά τα μέρη της Γαλλίας στήριξαν μαζικά σε μεγαλύτερους αριθμούς από ό, τι αλλού, τον Φιγιόν, ενώ στις περιοχές εκείνες που κατά τους Todd και Le Bras είναι «ανθρωπολογικά σκληροί θύλακες» των φιλελεύθερων - ειδικά στο νότο, σε ένα μεγάλο μέρος του Παρισιού (και η πρώην "κόκκινη ζώνη" που το περιβάλλει), και σε άλλες μεγάλες πόλεις - η προσέλευση των ψηφοφόρων ήταν σημαντικά μικρότερη. Σύμφωνα με τον Jérôme Fourquet, διευθυντή επιχειρηματικών στρατηγικών για τη γαλλική δημοσκοπική εταιρία IFOP, το πακέτο ήταν σαφής: Οι Καθολικοί ή τουλάχιστον οι ζόμπι Καθολικοί, ψηφοφόροι έπαιξαν ένα «δυσανάλογο» ρόλο στον πρώτο γύρο.

Το πόσο Καθολικός θα παραμείνει ο Φιγιόν κατά τη διάρκεια της εκστρατείας του μένει να δούμε, αλλά όλα τα σημάδια δείχνουν ότι οι πεποιθήσεις του είναι τόσο ειλικρινείς και βαθιά ριζωμένες. Όταν η γαλλική πολιτική σκηνή συνταράχθηκε το 2012 από την μνημειώδη σύγκρουση πάνω στη νομιμοποίηση του «γάμου» ατόμων του ιδίου φύλου, ο Φιγιόν ποτέ δεν έκρυψε την αντίθεσή του. Μόλις ψηφίστηκε ο νόμος, ο Φιγιόν αναγνώρισε ότι ο νόμος πρέπει να τηρείται, αλλά επίσης επανειλημμένα έκφρασε την αντίθεσή του στις λεγόμενες «υπερβολές» του νόμου, το δικαίωμα των ομοφυλόφιλων ζευγαριών, είτε να υιοθετήσουν είτε να χρησιμοποιήσουν μια παρένθετη μητέρα. Η εχθρότητά του προς το νόμο προσέλκυσε την υποστήριξη της ‘Sens Commun’ ("Κοινή Λογική"), μιας βαθιάς συντηρητικής καθολικής οργάνωσης που συνδέεται με το μαχητικό κίνημα ‘La manif Pour Tous’ («Διαμαρτυρία για όλους»), που οδήγησε τις μαζικές διαδηλώσεις κατά του «γάμου» των ομοφυλόφιλων. Η Frigide Barjot, πρώην ηγέτης του La manif Pour Tous και μια αμφιλεγόμενη προσωπικότητα, εμφανίστηκε στην έδρα του Φιγιόν την Κυριακή το βράδυ για να γιορτάσει τη νίκη του. Ο Φιγιόν είναι επίσης αντίθετος στις αμβλώσεις - «Λαμβάνοντας υπόψη τη δική μου πίστη, δεν μπορώ να εγκρίνω την άμβλωση», είπε στις αρχές Οκτωβρίου – δημιουργώντας κύματα «ανησυχίας» σε όλο το πολιτικό φάσμα.

Σημείωση: Διάβασα ότι οι Παραδοσιακοί Καθολικοί δεν πιστεύουν ότι η «Κοινή Λογική» είναι «βαθύτατα συντηρητική». Μόνο οι αριστεροί την βλέπουν έτσι. Άλλωστε, η οργάνωση αυτή είναι μια παραφυάδα των ‘Les Républicains’, του κόμματος του Σαρκοζί (και τώρα του Φιγιόν).

Εξίσου ανησυχητικές ήταν οι παρατηρήσεις του Φιγιόν για το Ισλάμ. Αν και δεν είναι τόσο προκλητικές όσο του Νικολά Σαρκοζί, ο οποίος έπαιξε αδυσώπητα το θέμα "ταυτότητα" (υποκριτικά, βέβαια αφού είναι οπαδός της υποχρεωτικής επιμιξίας) κατά τη διάρκεια της προεκλογικής του εκστρατείας, ο Φιγιόν, ωστόσο, έχει υπογραμμίσει την άνευ προηγουμένου, όπως λέει, πρόκληση που είναι το Ισλάμ για τη Γαλλία. Επιμένει στις "χριστιανικές ρίζες" της Γαλλίας μια δήλωση που οι επικριτές του καταγγέλλουν ότι αποτελεί έμμεση προειδοποίηση προς τους Γάλλους μουσουλμάνους ότι δεν είναι ‘chez soi’ (στο σπίτι τους) στη Γαλλία. Ο ίδιος υποστήριξε ότι υπάρχει «συγκεκριμένο πρόβλημα με το ριζοσπαστικό Ισλάμ», προσθέτοντας, ότι «οι Καθολικοί, οι Προτεστάντες, οι Εβραίοι, οι Βουδιστές, και οι Σιχ δεν απειλούν την εθνική μας ενότητα». Αμέσως η ‘Κολεκτίβα κατά της Ισλαμοφοβίας’ στη Γαλλία προειδοποίησε για την υποψηφιότητα του Φιγιόν, δηλώνοντας ότι τα αντι-ισλαμικά σχόλια που έγιναν από την εκπρόσωπο του Φιγιόν, Valerie Boyer – γνωστή για την δήλωση ότι μόνο μουσουλμάνες εξτρεμίστριες φορούν μαντίλες – αντιπροσωπεύουν «μια μικρή γεύση του τι να περιμένουμε» από μία προεδρία Φιγιόν.

Για κέντρο και αριστερά, όλα αυτά σημαίνουν ένα πράγμα: πανικό. Είναι σαν πραγματικά ζόμπι να έχουν εισβάλει στη Γαλλία. Μερικοί από τους τίτλους στα γαλλικά μέσα ενημέρωσης μετά την αρχική νίκη Φιγιόν ήταν σχεδόν τόσο αποκαλυπτικοί, όπως εκείνοι στις Ηνωμένες Πολιτείες μετά τη νίκη του Donald Trump. Όταν δεν μουρμουράει για τον σταυρό που φορούσε η Boyer κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου, ο συν-ιδιοκτήτης της αριστερής εφημερίδας ‘Le Monde’, Pierre Berge, γράφει ότι οι υποστηρικτές του Φιγιόν δεν είναι καλύτεροι από τους Pétainists, τους οπαδούς του Πεταίν της Γαλλίας του Vichy!

Σημείωση: Ο Pierre Berge ήταν συνεργάτης του Yves Saint-Laurent για πολλά χρόνια και μοιραζόταν μαζί του μια πολυτελέστατη ιδιοκτησία στο Μαρόκο. Έχει πει ότι θα εξαλείψει όλες τις χριστιανικές αργίες από το ημερολόγιο, αλλά κανείς δεν νοιάζεται για το τι λέει.

Όσο για την ίδια την Le Monde, ένας σχολιαστής σύνταξης παρατήρησε, απλώς, ότι η νίκη Fillon αποκάλυψε "την εμφάνιση μιας καθολικής και πατριαρχικής δεξιάς".

Και έτσι, με δεδομένη την αξιοθρήνητη κατάσταση των Σοσιαλιστών, με τις εσωτερικές διαμάχες και το πιο αντιδημοφιλή πρόεδρο στην ιστορία της Πέμπτης Δημοκρατίας, ο Φιγιόν φαίνεται να είναι το μόνο πράγμα που στέκεται μεταξύ της Γαλλίας και της προεδρίας του Εθνικού Μετώπου στις εκλογές της επόμενης άνοιξης. Το ερώτημα τώρα είναι αν θα είναι σε θέση να πείσει τους ψηφοφόρους από το κέντρο και την αριστερά να ξεπεράσουν τις ανησυχίες τους σχετικά με τη θρησκεία του και τα αυστηρά οικονομικά του σχέδια.

Είναι επίσης ένα ερώτημα εάν οι Γάλλοι καθολικοί - ζόμπι και μη-ζόμπι - θα διατηρήσουν τη δική τους αντίσταση στην αντι-ΕΕ, αντι-μουσουλμανική και αντι-φιλελεύθερη σειρήνα του Εθνικού Μετώπου. Ο Φιγιόν δεν φαίνεται να έχει  αξιοποιήσει αυτό που ο θρησκειολόγος Henri Tincq αποκαλεί «ταυτοτικό καθολικισμό». Εκείνοι Γάλλοι και οι Γαλλίδες, λέει, «που νιώθουν άβολα με τη νεωτερικότητα η οποία έχει διαγράψει σε μεγάλο βαθμό τις χριστιανικές αξίες από θέματα όπως η εκπαίδευση, η οικογένεια, η εργασία, και η σεξουαλικότητα» και όλο και πιο άβολα με τους διακρατικούς οργανισμούς όπως η ΕΕ και την διακρατική ροή των λαών - ειδικά όταν είναι μουσουλμάνοι και από τη Μέση Ανατολή – νιώθουν όλο και περισσότερη ανασφάλεια με τους παραδοσιακούς θεσμούς, όπως η Καθολική Εκκλησία. Ο Φιγιόν τους προσφέρει τώρα μια συναρπαστική πολιτική εναλλακτική λύση για την αρτηριοσκληρωτική εκκοσμίκευση της αριστεράς και την ανούσια κληρονομιά της άκρας δεξιάς.

Αλλά αν αυτή η ενεργοποίηση της Καθολικής ταυτότητας σηματοδοτεί ήδη μια στροφή στη γαλλική πολιτική, η τελική μορφή της δεν είναι ακόμη σαφής. Πολλά εξαρτώνται από την κατεύθυνση που μακροπρόθεσμα θα πάρουν οι πρόσφατα αφυπνισμένες ορδές των ζόμπι Καθολικών. Μήπως προχωρήσουν ακόμα πιο δεξιά και βρεθούν στην αγκαλιά του Εθνικού Μετώπου; Μια δημοσκόπηση της IFOP μετά τις περιφερειακές εκλογές του περασμένου έτους αποκάλυψε ότι το 32 τοις εκατό των εν ενεργεία Καθολικών ψήφισε Εθνικό Μέτωπο. Δεν ήταν μόνο το υψηλότερο από τον εθνικό μέσο όρο - 28 τοις εκατό – των ψηφοφόρων του Εθνικού Μετώπου, αλλά ήταν επίσης μεγαλύτερο από το διπλάσιο του ποσοστού της Καθολικής ψήφου που είχε το κόμμα το 2014.

Η ίδια δημοσκόπηση έδειξε, ωστόσο, ότι η δυτική Γαλλία, η πατρίδα Φιγιόν, συνέχισε να αντιστέκεται στην άνοδο του Εθνικού Μετώπου. Πολλοί Καθολικοί, ανεξάρτητα από τις θρησκευτικές πρακτικές τους, συνεχίζουν να αισθάνονται απέχθεια για ένα κόμμα του οποίου ο ιδρυτής, ο Jean-Marie Le Pen, ήκμασε επάνω σε αξίες που θεωρούν αντίθετες προς την κοσμοθεωρία τους. Η κόρη του, η Marine Le Pen, θέλησε να επανακαθορίσει το Εθνικό Μέτωπο. Δεν είναι τυχαίο ότι η Le Pen αντικατέστησε πρόσφατα το παραδοσιακό λογότυπο της μπλε-άσπρης-και-κόκκινης φλόγας του Εθνικού Μετώπου με ένα μπλε τριαντάφυλλο, και αφαίρεσε επίσης τα ονόματα «Le Pen» και «Εθνικό Μέτωπο» από τα γραφικά του κόμματος. Τώρα, οι δημόσιες εμφανίσεις της πλαισιώνονται από "Marine" και "Au nom du peuple" ("Στο όνομα του λαού"). Όπως ένας από τους συμβούλους της παρατήρησε, "η Marine Le Pen δεν είναι η υποψήφια του FN, αλλά όλων των Γάλλων και των Γαλλίδων".

Ο Φιγιόν μπορεί να καβάλησε ένα κύμα ζόμπι για τη νίκη του στις εκλογές του κόμματος. Μένει να δούμε, όμως, αν οι καθολικοί - νεκροί και μη νεκροί - θα τον στηρίξουν την άνοιξη.

Έστειλα τα ακόλουθα σχόλια στον αναγνώστη που έστειλε το μήνυμα:

 - Καλό το άρθρο. Δεν είναι τέλειο, αλλά κοντά στην πραγματικότητα της νίκης του Φιγιόν. Δεν ξέρουμε αν θα βάλει την Γαλλία ή τις προσωπικές του φιλοδοξίες πάνω από όλα. Ακούω ότι θέλει να δώσει στους μουσουλμάνους ένα κονσιστόριο (θρησκευτικό συνέδριο), όπως ο Ναπολέων έκανε με τους Εβραίους. Αλλά οι Εβραίοι υπάκουσαν το γαλλικό δίκαιο, όπως ο Ναπολέων τους είχε διατάξει να κάνουν. Όποιος πραγματικά πιστεύει ότι αυτό θα συμβεί με τους μουσουλμάνους δεν είναι ρεαλιστής.

- Η Marion Maréchal Le Pen, λέει ότι ο Φρανσουά Φιγιόν ακόμα δεν της δίνει το χέρι στην Εθνοσυνέλευση.

 - Η γυναίκα του Φιγιόν (είναι Ουαλή) έχει πει ότι δεν της αρέσει η Γαλλία. Τουλάχιστον αυτό είπε το 2007 όταν έγινε πρωθυπουργός ο άντρας της.

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή

Nicolas: Πολιτικός κρατούμενος της δικτατορίας του Ολάντ

Gallia Watch / ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ

Η παραπάνω φωτογραφία δείχνει τον Nicolas, το νεαρό διαδηλωτή κατά του «γάμου» των ομοφυλοφίλων - ο οποίος καταδικάσθηκε σε τετράμηνη φυλάκιση - με χειροπέδες στο αστυνομικό τμήμα κατά τη στιγμή της σύλληψής του. Οι πατριώτες της Γαλλίας, από διάφορα στρατόπεδα, καταγγέλλουν σθεναρά την καταδίκη του, και το Le Point, ένα σημαντικό ειδησεογραφικό ​​περιοδικό έχει δημοσιεύσει μια επιστολή από έναν δικαστή, ο οποίος παραμένει ανώνυμος, ο οποίος καλεί τους συναδέλφους του δικαστές να "ξυπνήσουν" για τις αδικίες που διαπράττονται από το γαλλικό κράτος και να αρνηθούν να καταδικάσουν άτομα που συνελήφθησαν παράνομα.

Μετά την εξέταση των πραγματικών περιστατικών της υπόθεσης του Nicolas, το Le Point συνεχίζει:

Η σκληρή καταδίκη του έχει κλονίσει τους δικαστές, καθώς και την ιεραρχία της αστυνομίας. Όχι ότι όλοι οι δικαστές και οι αστυνομικοί υποστηρίζουν τυφλά το κίνημα κατά των γκέι «γάμων», αλλά ανησυχούν βλέποντας ένα ολισθηρό δρόμο και μια ορισμένη μονομέρεια από το γαλλικό σύστημα δικαιοσύνης που φοβούνται ότι γίνεται άδικο και μια αστυνομία που θα λειτουργεί υπό συγκεκριμένες διαταγές. Αυτοί οι υψηλά ιστάμενοι λειτουργοί δεν αναγνωρίζουν τον εαυτό τους στις συλλήψεις και στις καταδίκες των διαδηλωτών ενάντια στο «γάμο για όλους». Και μερικοί δηλώνουν, με κάπως στόμφο, ότι έχουν εισέλθει σε μια αντίσταση κατά της δικτατορίας. Τέτοια περιφρόνηση δεν μπορεί να είναι ένα καλό σημάδι σε μια τεταμένη, εύθραυστη κοινωνία. Το Le Point έχει γίνει αποδέκτης πολλών καταγγελιών για έλλειψη κατανόησης και εξέγερση σε σχέση με αυτό που ορισμένοι δημόσιοι υπάλληλοι βιώνουν ως μια υποτιθέμενη καταπίεση.

Σημείωση: Η παραπάνω φράση δεν είναι απολύτως σαφής. Φαίνεται να σημαίνει ότι πολλοί αναγνώστες του Le Point είναι δύσπιστοι για αυτό  που οι αρχές κάνουν με τους διαδηλωτές, και ότι ορισμένοι δημόσιοι υπάλληλοι πιστεύουν ότι υπάρχει κρατική καταστολή. Το Le Point αποκαλεί «υποτιθέμενη» την καταστολή, υποδεικνύοντας έτσι ότι η λέξη "καταστολή" μπορεί να είναι υπερβολή.

Σήμερα, ακούμε έναν από αυτούς. Ένας ανώνυμος δικαστής, αγανακτισμένος και επαναστατικός. Σίγουρα είναι υπερβολικό, αλλά η κραυγή του, είναι το σύμπτωμα μιας Γαλλίας που έχει κοπεί στα δύο.

Σημείωση: Η επιστολή του δικαστή είναι μεγάλη. Χρησιμοποιεί ως ψευδώνυμο το Chrétien Guillaume de Malesherbes, το όνομα του δικηγόρου που υπερασπίστηκε τον Λουδοβίκο XVI στη Συνέλευση που έφερε την καταδίκη του βασιλιά στη λαιμητόμο. Μερικά αποσπάσματα:

(...) Στις 19 Ιούνη 2013, ένα δικαστήριο (στο Παρίσι) καταδίκασε ένα διαδηλωτή του κινήματος

‘Manif Pour Tous’ σε ποινή φυλάκισης χωρίς αναστολή. Ποιο ήταν το έγκλημα που διέπραξε για να δικαιολογείται αυτή η ασυνήθιστη αυστηρότητα, όταν πριν από δύο εβδομάδες στα άτομα που επιτέθηκαν σε ένα περιφερειακό τρένο επιβλήθηκαν απλές ποινές με αναστολή, όταν οι κακοποιοί του Τροκαντερό το Μάιο (επεισόδια κυρίως από αλλοδαπούς μετά τη κατάκτηση του πρωταθλήματος από την Paris-Saint-Germain) δεν έχουν ακόμη δικαστεί ή καταδικαστεί;

Σημείωση: για τα παραπάνω γεγονότα έχει γίνει αναφορά εδώ και εδώ.

 

Οι κατηγορίες ήταν: εξέγερση και άρνηση υποβολής σε εξέταση DNA. Στους καλλιεργητές GMO (γενετικά τροποποιημένου) σιταριού που αρνήθηκαν να κάνουν τεστ DNA επιβλήθηκαν ... πρόστιμα. Αλλά δεν έγινε το ίδιο για τον Nicolas, έναν ειρηνικό διαδηλωτή που διαδήλωνε μπροστά σε ένα τηλεοπτικό στούντιο, που καταδικάστηκε σε φυλάκιση χωρίς λόγο. Ήταν, επίσης, για λόγους «εξέγερσης» που διατάχθηκε ο εγκλεισμός του στη φυλακή από τους δικαστές. Και φυλακίστηκε αμέσως επειδή αρνήθηκε να υποταχθεί στη δικτατορία!

Σημείωση: εδώ ο ανώνυμος δικαστής λέει ότι είναι καθήκον των ελεύθερων ανθρώπων να εξεγείρονται κατά των παράνομων ενεργειών της αστυνομίας (όπως το να παραγγείλουν σε ένα πλήθος που διαμαρτύρεται να διαλυθεί), σύμφωνα με τη Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Παροτρύνει τους δικαστές της Γαλλίας να μην γίνουν συνεργοί στην καταπίεση και να απελευθερώσουν όσους έχουν αδίκως τεθεί υπό κράτηση.

Ας μην φοβόμαστε από τα τεράστια μέσα που χρησιμοποιούνται από μια εξουσία που βρίσκεται στο τέλος της. Τι αξιοπιστία έχει η Αστυνομία όταν καταγράφει διαδηλωτές και επιτρέπει σε εγκληματίες να κυκλοφορούν ελεύθεροι; Ποια είναι η αξιοπιστία των αστυνομικών και των ΜΑΤ που είναι πάντα έτοιμοι να διατηρήσουν την τάξη και να παρακολουθήσουν την κυκλοφορία στους αυτοκινητόδρομους, αλλά δεν είναι ποτέ εκεί όταν χρειάζονται έρευνες και συλλήψεις για σκληρούς εγκληματίες;

Και εσείς, Γάλλοι αστυνομικοί, τι περιμένετε για να καταθέσετε τα όπλα σας όταν λαμβάνετε παράνομες εντολές; Μερικοί από εσάς εκφράσατε προφανώς την αηδία σας όταν αναγκαστήκατε να συλλάβετε τους ειρηνικούς Veilleurs (που κρατούν αγρυπνία όλη τη νύχτα). Ντροπή σας! Αν νιώθετε αηδία, να αρνηθείτε! Όμως, ενεργώντας, γίνεστε συνειδητοί συνεργοί της δικτατορίας. Η έκφραση της αμηχανίας σας είναι θλιβερή. Είναι η ίδια αμηχανία που έπνιξε τον Πόντιου Πιλάτο, όταν έστειλε τον Χριστό στον Γολγοθά.

Οι γονείς του καταδικασθέντος Nicolas είναι πολύ λιγότερο θυμωμένοι για την ποινή του γιου τους από τον δικαστή που έγραψε την επιστολή. Έκαναν έκκληση για «ηρεμία» και ζήτησαν να μην γίνει ο Νικολά ένας ήρωας ή ένας μάρτυρας. Τα λόγια τους ήρθαν λίγες ώρες πριν από μια συγκέντρωση στο Πάνθεον στο Παρίσι υπέρ του Νικολά. Το άρθρο και πάλι από το Le Point :

Ζήτησαν επειγόντως από τους διαδηλωτές οι οποίοι επιθυμούσαν να υποστηρίξουν τον Nicolas και από τις δυνάμεις της αστυνομίας, "να μην ενδώσουν στη βία", την Παρασκευή. Με μια ανοικτή επιστολή που δημοσιεύτηκε σήμερα το βράδυ στο La Croix, οι γονείς του Nicolas Bernard-Busse, του 23χρονου φοιτητή από το Παρίσι, που καταδικάστηκε την Τετάρτη σε δύο μήνες κάθειρξη χωρίς δικαίωμα έφεσης, προσπαθούν να κατευνάσουν την ένταση.

Παρ’ όλα αυτά, το βράδυ της Παρασκευής της 21^ης Ιουνίου, περίπου πεντακόσιοι οπαδοί του Manif Pour Tous, σύμφωνα με την αστυνομία, διαδήλωσαν μπροστά από το Πάνθεον στο Παρίσι, απαιτώντας την απελευθέρωση του ακτιβιστή. Η συγκέντρωση πραγματοποιήθηκε χωρίς επεισόδια και το πλήθος διαλύθηκε περίπου στις 20:00 Μερικοί ακτιβιστές δήλωσαν ότι ο νεαρός είναι ένας «πολιτικός κρατούμενος». Η απόφαση του δικαστηρίου προκάλεσε την αντίδραση μεταξύ των μελών του δεξιού κόμματος UMP που κατήγγειλαν για «δύο μέτρα και σταθμά» το δικαστικό σύστημα.

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή

ΓΑΛΛΙΑ: Η κυβέρνηση απαγορεύει νεανική καθολική ομάδα γιατί «νομιμοποιούν την βία», είναι «ακροδεξιοί» και «αντισημίτες»

 

Ο υπουργός Εσωτερικών της Γαλλίας, Gérald Darmanin ανακοίνωσε ότι σκοπεύει να διαλύσει την Academia Christiana, ένα σύλλογο «ακροδεξιών», παραδοσιακών, ταυτοτικών καθολικών με την κατηγορία ότι «δικαιολογεί και υποκινεί τη βία».

Ο Darmanin, του οποίου το υπουργείο έχει ήδη απαγορεύσει πολλές άλλες ομάδες που θεωρούνται επικίνδυνες, δήλωσε σε συνέντευξή του στο διαδικτυακό περιοδικό Brut την Κυριακή ότι θα επιδιώξει τη διάλυση της Academia Christiana "τις επόμενες εβδομάδες".

Η ομάδα "νομιμοποιεί επανειλημμένα τη σωματική βία και τη χρήση όπλων", δήλωσε πηγή του υπουργείου Εσωτερικών στην εφημερίδα Le Parisien.

«Χρησιμοποιεί το λεξιλόγιο πολέμου και ενθαρρύνει ρητά τους υποστηρικτές της να οπλιστούν και να ετοιμαστούν για σταυροφορία».

 

 

Η Academia Christiana, που ιδρύθηκε το 2013, παρουσιάζεται ως εκπαιδευτικό ίδρυμα στους τομείς της πνευματικότητας, της ηθικής, της εκπαίδευσης και του αθλητισμού.

Διευθύνεται από τον Victor Aubert, καθηγητή Γαλλικών και Φιλοσοφίας στο Ινστιτούτο Croix des Vents στο Sées, μία ιδιωτική σχολή που διευθύνεται από την παραδοσιακή καθολική κοινωνία Fraternité Sacerdotale Saint-Pierre (Ιερατική Αδελφότητα του Αγίου Πέτρου).

Η Academia Christiana ιδρύθηκε το 2013 στον απόηχο των μαζικών διαμαρτυριών ‘La Manif pour tous’ (κατά του "γάμου" και του δικαιώματος τεκνοθεσίας από ομόφυλα ζευγάρια - φωτο - βλ. εδώ) από τον Julien Langella, συνιδρυτή της Génération Identitaire (Γενιά της Ταυτότητας), με σκοπό να προωθήσει έναν «τρίτο δρόμο» μεταξύ «φιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης και μαρξιστικής αντιπαγκοσμιοποίησης». Η ομάδα χαρακτηρίστηκε από συστημικά ΜΜΕ «αντιδραστική», «εθνικό-Καθολική» και «αντισημιτική», αν και στις προεδρικές εκλογές του 2022 υποστήριξε τον (εβραϊκής καταγωγής) Éric Zemmour.

     

Ο Aubert έμαθε τα νέα στις αρχές Δεκεμβρίου. Η αστυνομία έκανε έφοδο στο σπίτι του και, μπροστά στα έντρομα παιδιά του, του παρέδωσε επιστολή του Υπουργείου Εσωτερικών, με την οποία τον ενημέρωνε για την διάλυση του συλλόγου τις επόμενες εβδομάδες.

        

Όπως επισημαίνει ο Aubert σε συνέντευξή του στο Valeurs actuelles, «οι δραστηριότητές μας περιλαμβάνουν πανεπιστήμια, εκπαιδευτικές συνεδρίες, συνέδρια, παραδοσιακά φεστιβάλ και λαϊκούς χορούς». Για αυτά  μας εκδικείται η κυβέρνηση –επικαλούμενη αόριστα «υποκίνηση σε μίσος και διακρίσεις».

 

Ο Victor Aubert ακούγεται σε ένα βίντεο, καλεί να ζητάει να σηκωθεί ένας «στρατός οικοδόμων». Ένας μεταφορικός και πνευματικός στρατός, που στα μάτια της  πολιτική αστυνομίας σκέψης αποτελεί «πολεμική απειλή». Μια από τις φαντασιώσεις των αρχών είναι να βλέπουν παντού «φασισμό», ακόμα και στα αθλήματα που παίζουν τα μέλη του συλλόγου στα θερινά πανεπιστήμια του - σε μια ατμόσφαιρα που έχει περισσότερα κοινά με ένα παραδοσιακό φεστιβάλ χωριού παρά με την παραστρατιωτική εκπαίδευση.

             

Ερωτηθείς από τη δημοσιογράφο Sonia Mabrouk στο CNews σχετικά με τους λόγους της διάλυσης, ο Gérald Darmanin (φώτο) επέδειξε έναν ανησυχητικό βαθμό ερασιτεχνισμού και μπέρδεψε ξεκάθαρα την Academia Christiana και τη Civitas, αναφερόμενος σε "αντισημιτικά σχόλια" που έγιναν σε ένα από τα θερινά πανεπιστήμια της Civitas - το οποίο δεν έχει καμία σχέση με την Academia Christiana και σε αυτά στηρίχθηκε για να δικαιολογήσει τη διάλυση της Civitas πριν από μερικές εβδομάδες.

"Είναι απολογητές του αντισημιτισμού. Είναι μεγάλοι υποστηρικτές της συνεργασίας (εννοεί την φιλογερμανική κυβέρνηση του Βισύ κατά τον Β΄ΠΠ) και του Pétain. Αυτό, κατά τη γνώμη μας, δεν αντιστοιχεί στις αξίες της Γαλλικής Δημοκρατίας", είπε ο Darmanin σε τηλεοπτικούς συνεντεύξεις τη Δευτέρα.

Σε απάντηση στην κίνηση της κυβέρνησης να την διαλύσει, η Academia Christiana κατηγόρησε τις αρχές ότι αντιμετωπίζουν τους Καθολικούς ως πολίτες δεύτερης κατηγορίας, ισχυριζόμενος μια προσπάθεια "απαγόρευσης κάθε σκέψης ή προβληματισμού έξω από την κοσμική και καταναλωτική ιδεολογία".

Η οργάνωση λέει ότι θα αμφισβητήσει τη σχεδιαζόμενη διάλυσή της ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας, του ανώτατου διοικητικού δικαστηρίου της Γαλλίας, το οποίο έχει κληθεί να εξετάσει αρκετές από τις άλλες εντολές του υπουργείου Εσωτερικών για διάλυση.

Στη συνέντευξή του στον Brut, ο υπουργός Εσωτερικών αποκάλυψε ότι «τουλάχιστον τρεις άλλες ακροδεξιές ομάδες» ελέγχονταν από τις υπηρεσίες πληροφοριών, αν και δεν δόθηκαν συγκεκριμένες λεπτομέρειες.

Ο Darminin υποσχέθηκε να πατάξει τις «βίαιες δεξιές ομάδες» μετά τις διαδηλώσεις που οργανώθηκαν από την ακροδεξιά τον περασμένο μήνα και οδήγησαν σε αρκετές συλλήψεις.

Έχουν προηγηθεί διαταγές διάλυσής που στόχο είχαν ριζοσπαστικά ισλαμιστικά κινήματα, καθώς και ομάδες «αντι-ισλαμοφοβικές» και «αντι-φασιστικές» και ένα δίκτυο διαμαρτυρίας για το κλίμα.

ΚΟ / πηγή (κι εδώ & εδώ)

Έκκληση του ‘Manif Pour Tous’ για μεγάλη κινητοποίηση στις 26 Μαΐου. «Η φλόγα της αντίστασης δεν θα σβήσει ποτέ!»

Το ‘Manif Pour Tous’, (‘Διαδήλωση για Όλους’) με την ευκαιρία της δημοσιοποίησης του νόμου που είναι γνωστός ως «γάμος για όλους», εξέδωσε την ακόλουθη έκκληση προς όλους τους Γάλλους που ανησυχούν για το νόμο και τις συνέπειές του για τη Γαλλία και για τον πολιτισμό:

Ο νόμος αυτός ευλογεί την κατάργηση της θεμελιώδους αρχής του γάμου μεταξύ ενός άνδρα και μιας γυναίκας. Συνεπάγεται, μέσω του πλήρους δικαιώματος υιοθεσίας για όλους, ότι ένα παιδί κατά πάσα πιθανότητα μπορεί να γεννηθεί από δύο άνδρες ή δύο γυναίκες. ‘Εξαγιάζει’ "το νόμο του φύλου", παρά την καθολική διακριτή φύση της γυναικείας και της ανδρικής σεξουαλικής ταυτότητας. Πρόκειται για μια σημαντική αναταραχή του πολιτισμού!

Σημείωση: "Φύλο" ("Gender") είναι ένας όρος που εισήχθη στη Γαλλία από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Αναφέρεται στην φαντασίωση ότι ένα μωρό γεννιέται "ουδέτερο" και είναι ελεύθερο (το μωρό) να "επιλέξει", όποτε θέλει, το αν θα είναι άντρας ή γυναίκα. Το φύλο δηλαδή αποτελεί «επιλογή»! Η «θεωρία του φύλου» τώρα διδάσκεται στα γαλλικά σχολεία. Προσθέστε εδώ, τα περί «ταυτότητας φύλου», ένας όρος που έχει ενσωματωθεί και στον περιώνυμο «αντιρατσιστικό» νόμο Ρουπακιώτη. Σύμφωνα με τις νεοφανείς επιβαλλόμενες ορολογίες, ο άνθρωπος μπορεί να επιλέξει ότι είναι άλλο φύλο από αυτό που γεννήθηκε και μεγάλωσε – χωρίς να προχωρήσει σε εγχείρηση «αλλαγής φύλου» - και η κοινωνία καλείται (και επιβάλλεται) να το αποδεχτεί και να συμμορφωθεί με το μοντέλο ζωής αυτού του ατόμου, το οποίο ανήκει στις «ευπαθείς ομάδες» που προστατεύονται. Π.χ. έχει δικαίωμα ένας άντρας να δηλώσει από κάποια ημέρα και μετά, ότι νιώθει «γυναίκα» και να απαιτήσει να πηγαίνει στις γυναικείες τουαλέτες ή αν αθλείται, να αλλάζει στα γυναικεία αποδυτήρια. Όποιος του το αρνηθεί, διώκεται για «ρατσιστική συμπεριφορά». Στις ΗΠΑ υπάρχουν δεκάδες τέτοια περιστατικά. Κάποια τα έχει γράψει ο ΚΟ. 

Δεν πάψαμε, για πολλούς μήνες, να προειδοποιούμε τον monsieur Hollande για το ποιο είναι το διακύβευμα. Είμαστε βαθύτατα προσβεβλημένοι από την αλαζονεία και την περιφρόνηση που εμφανίζεται εδώ και μήνες τόσο από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας όσο και από τους υπουργούς, τους βουλευτές και την CESE.

Σημείωση: Η CESE ήταν το συμβούλιο ηθικών, κοινωνικών και περιβαλλοντικών θεμάτων που αρνήθηκε να εξετάσει μια αίτηση με τις υπογραφές 700.000 ατόμων που ήταν αντίθετοι με το νόμο.

Παρά το γεγονός ότι έχουν εκλεγεί από εμάς, τους πολίτες της Γαλλίας, και υποτίθεται ότι μας εκπροσωπούν, έχουν αγνοήσει εντελώς την αντίθεση της πλειοψηφίας των Γάλλων σε αυτό το άδικο νόμο.

Μέσα στην αλαζονεία τους, αγνόησαν επίσης τις πολυάριθμες ομάδες πολιτών που εξέφρασαν την αντίθεσή τους, μεταξύ των οποίων: η Εθνική Ένωση των Οικογενειακών Ενώσεων, η Ακαδημία της Ιατρικής, ακόμη και η Ακαδημία των Ηθικών και Πολιτικών Επιστημών.

Αυτή η κατάχρηση της εκτελεστικής εξουσίας στα χέρια ενός λόμπι μιας εξαιρετικά μικρής μειονότητας αποδυναμώνει τα θεσμικά όργανα της Πέμπτης Δημοκρατίας.

Ο νόμος αυτός, που παρουσιάστηκε ως «πρόοδος» για τους ομοφυλόφιλους, θα προκαλέσει ομοφοβία επειδή τους δίνει το «δικαίωμα στο παιδί», το οποίο σημαίνει "υιοθεσία για όλους."

Σήμερα, ο νόμος είναι επίσημος. Έχει ειπωθεί η τελευταία λέξη; Πρέπει να εξαφανιστεί η ελπίδα; Είναι η ήττα οριστική; Όχι!

Το δικό μας κίνημα αντίστασης, μια τεράστια λαϊκή κατακραυγή, δεν θα σταματήσει, για τον απλό λόγο: επειδή γεννιέται από μια βαθιά, έμφυτη άρνηση ενός νόμου που έχει ως βάση το ψέμα, που θέλει να μας κάνει να πιστεύουμε ότι ένα παιδί θα μπορούσε να έχει δύο άνδρες ή δύο γυναίκες ως γονείς.

Σε αντίθεση με ό, τι ειπώθηκε - άλλο ένα ψέμα μεταξύ πολλών - ο νόμος αυτός αφορά όλα τους Γάλλους, γιατί κάθε ανθρώπινο ον, αύριο, θα είναι ευάλωτο στο να στερηθεί το πατέρα ή την μητέρα.

Το κίνημά μας είναι η βαθιά έκφραση αυτού που ένας τεράστιος αριθμός Γάλλων αισθάνεται: η διαδοχή των γενεών, το μέλλον της ανθρωπότητας, δεν μπορεί παρά να βασίζεται στην αναγνώριση της πραγματικότητας του ανθρώπου.

Αυτός είναι ο λόγος που Γάλλοι ποτέ δεν θα συναινέσουν με την έννοια ότι μπορεί να υπάρξουν «αυθόρμητες γενιές»!

Ποτέ δεν θα συναινέσουμε στην Ιατρικώς Υποβοηθούμενη Αναπαραγωγή για όλους ή στη νομιμοποίηση της παρένθετης μητρότητας.

Ποτέ δεν θα συναινέσουμε ο κύριος Hollande να χρησιμοποιεί τους γαλλικούς θεσμούς προς όφελος της «ιδεολογίας του φύλου» που είναι η βάση του νόμου «γάμος για όλους».

Αρνούμαστε η γαλλική πολιτική να υπαγορεύεται από ένα λόμπι που δεν αντιπροσωπεύει ούτε καν το σύνολο των ομοφυλοφίλων, πολύ λιγότερο το σύνολο των Γάλλων.

Αρνούμαστε η γαλλική πολιτική να στρέφεται μακριά από τις βασικές ανάγκες: τις επείγουσες ανησυχίες των πολιτών που αντιμετωπίζουν σήμερα μια δραματική οικονομική και κοινωνική κατάσταση.

Υπερασπιζόμαστε τον σεβασμό στην αληθινή δημοκρατία: μια αναταραχή του πολιτισμού, όπως αυτή δεν μπορεί να γίνει αν η συζήτηση με το σύνολο των Γάλλων απορρίπτεται. Διότι είναι σαφές ότι η συζήτηση μόνο στο εσωτερικό του κοινοβουλίου ή σε στενούς κύκλους, όπως το Συνταγματικό Συμβούλιο δεν είναι επαρκής για ένα τέτοιο θέμα.

Στην πρόσφατη ιστορία, υπήρξαν νόμοι που ψηφίστηκαν οι οποίοι καταργήθηκαν ή δεν εφαρμόστηκαν ποτέ.

Για να καταργηθεί αυτός ο νόμος, καλούμε όλους τους Γάλλους πολίτες να κινητοποιηθούν περισσότερο από ποτέ: την Κυριακή 26, Μαΐου, η παρουσία τους είναι απολύτως απαραίτητη. Ούτε ένας Γάλλος που έχει επίγνωση του πόσο σκάνδαλο είναι αυτός ο νόμος δεν μπορεί να μην ανταποκριθεί στην έκκληση!

Μετά από αυτό, εμείς θα συνεχίσουμε χωρίς ανάπαυλα να υπερασπιζόμαστε τον γάμο μεταξύ ενός άνδρα και μιας γυναίκας, την σχέση πατέρα-μητέρας-παιδιού και την οικογένεια: το θεμελιώδες κύτταρο όλων των κοινωνιών.

Ότι κι αν συμβεί, η φλόγα της γαλλικής αντίστασης δεν πρέπει να σβήσει και δεν θα σβήσει: θα γίνει ισχυρότερη και θα μεγαλώσει. Θα συνεχίσουμε να οικοδομούμε αυτό το φράγμα, το οποίο, μόνο του, θα σταματήσει το κύμα των σχεδίων που κάνουν κακό στα παιδιά, τους γονείς, τις οικογένειες, την εκπαίδευση των νέων, με άλλα λόγια, στο γενικό συμφέρον, στο μέλλον της κοινωνίας, στη δημοκρατία , στις αξίες της Γαλλικής Δημοκρατίας, και στον σεβασμό στον άνθρωπο.

Η χαμένη μάχη σήμερα, θα είναι ένα βήμα προς τη Νίκη!

Οι μελλοντικές γενιές βασίζονται σε εμάς.

Ποτέ δεν θα τα παρατήσουμε, ποτέ, ποτέ!

Vive la France!

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή