Ο «μήνας υπερηφάνειας» των LGBT δεν αφορά κάποιον «εορτασμό», αλλά την επιβολή κυριαρχίας

LifeSiteNews / ΚΟ

Είναι Ιούνιος, που σημαίνει ότι οι κυνηγοί των αιρετικών της LGBT θρησκείας βρίσκονται σε πλήρη δράση. Το αγαπημένο τους σπορ είναι να γεμίζουν έναν δημόσιο χώρο με σύμβολα της ιδεολογίας τους και μετά να ουρλιάζουν «είμαι θύμα!» και να απαιτούν συνολική καταστολή όταν κάποιος τολμήσει να διαμαρτυρηθεί. Δεν είναι μια «γιορτή υπερηφάνειας» – είναι μια διεκδίκηση απόλυτης κυριαρχίας, μια δήλωση κυριαρχίας στους δημόσιους χώρους μας.

Οι πιο γελοίες ιστορίες είναι τα δημοσιεύματα του Τύπου που κόβουν την ανάσα για τα τεράστια πεζοδρόμια που αμαυρώνουν τις πόλεις μας με τα χρώματα του ουράνιου τόξου … και τότε, «ω, τι ιεροσυλία!»… εμφανίζονται σημάδια ελαστικών πάνω τους. Είναι αλήθεια ότι αυτές οι διαβάσεις πεζών βρίσκονται στους δρόμους και στους δρόμους κυκλοφορούν αυτοκίνητα και τα αυτοκίνητα έχουν λάστιχα. Αλλά οι LGBT ακτιβιστές και οι σύμμαχοί τους στον Τύπο είναι βέβαιοι ότι υπάρχουν κάτι πολύ περισσότερα από αυτό – και το πιο σημαντικό, τους δίνεται η ευκαιρία να δείξουν τα δόντια τους και να καταπιέσουν τους ανθρώπους.

Στις 10 Ιουνίου, για παράδειγμα, το CBC ανέφερε ότι «η διάβαση πεζών του Waterloo Pride υφίσταται βανδαλισμό για 2η συνεχή χρονιά». Πως; «Πολλαπλά μαύρα σημάδια από ελαστικά φαίνονται κατά μήκος της πρόσφατα βαμμένης διάβασης πεζών στο Willis Way κοντά στη Δημόσια Πλατεία Waterloo – μια ενέργεια που είπε η διευθύντρια του Waterloo Reconciliation, Equity, Accessibility, Diversity and Inclusion (READI), Divya Handa, σημαίνει ότι χρειάζεται ακόμα δουλειά για να γίνει η κοινότητά μας πλήρως “περιεκτική”». Βλέπετε τι κάνουν; Ρίχνουν το δόλωμα – και μετά περιμένουν να «τσιμπήσει» κάποιος.

 

Στο Spokane της Ουάσιγκτον, οι αρχές το προχωρούν ακόμη περισσότερο, εφαρμόζοντας μια «απαγορευμένη ζώνη» γύρω από τη διάβαση πεζών του ουράνιου τόξου:

Η Lime, μια εταιρεία μεταφορών που νοικιάζει ηλεκτρικά σκούτερ και ποδήλατα σε πεζούς, εφαρμόζει μια «ζώνη απαγόρευσης κυκλοφορίας» γύρω από μια διάβαση πεζών βαμμένη με ένα μεγάλο γκράφιτι με σημαία ‘Pride’ στο Spokane της Ουάσινγκτον, δήλωσε η εταιρεία στο The National Desk (TND). Η αστυνομία στο Spokane ανακοίνωσε πρόσφατα τη σύλληψη τεσσάρων υπόπτων που κατηγορούνται για παραμόρφωση του γκράφιτι. Οι αστυνομικοί είπαν ότι έλαβαν κλήση την Τετάρτη με υπόπτους με σκούτερ που κατέστρεψαν την τοιχογραφία. Όταν έφτασαν στο σημείο, οι αστυνομικοί λένε ότι μπόρεσαν να γίνουν μάρτυρες του «βανδαλισμού» από πρώτο χέρι.

Ο βανδαλισμός, παρεμπιπτόντως, περιγράφηκε από τους αστυνομικούς ως «μαύρα σημάδια από λαστιχιές που συνάδουν με τροχούς σκούτερ». Όπως αποδεικνύεται, οι «τέσσερις ύποπτοι» ήταν έφηβοι που είχαν επίσης αφήσει τις λαστιχιές τους σε άλλα μέρη, αλλά δεν συνειδητοποίησαν ότι το έκαναν σε... «άγιο τόπο». Τώρα το ξέρουν: Οι ανήλικοι βρίσκονται επί του παρόντος υπό κράτηση!.. Ο διευθυντής κυβερνητικών σχέσεων Lime, Hayden Harvey με πόνο ψυχής ανακοίνωσε: « Όλοι εμείς στο Lime καταδικάζουμε αυτές τις άθλιες πράξεις χωρίς αμφιβολία. Σε μια εποχή που ξεκινούν τις ‘γιορτές υπερηφάνειας’ σε όλο τον κόσμο, είναι ανησυχητικό να βλέπουμε το μίσος να λαμβάνει χώρα στο Spokane.

Παρόμοια εγκλήματα με οχήματα εκτυλίχθηκαν στο Γκραντ Μπεντ του Όρεγκον, όπου η «Pride διάβαση πεζών» - ζωγραφισμένη στο κέντρο της πόλης - σύντομα έφερε σημάδια από λαστιχιές. Σε απάντηση, η πόλη σχεδιάζει να κάνει τη διάβαση πεζών μόνιμη, ώστε να μείνει εκεί για πάντα. Μια είδηση ​​για τα απαίσια γεγονότα στο Grand Bend ισχυρίστηκε στην πραγματικότητα ότι ένα φορτηγό προσπάθησε να "ψεκάσει καυσαέριο" στη διάβαση πεζών, το οποίο είναι ένα εντελώς κατασκευασμένο σενάριο που δείχνει πως η δημοσιογράφος α) δεν έχει ιδέα για τι μιλάει σχετικά με το πώς λειτουργούν τα οχήματα και β) θέλει να στήσει μια ψεύτικη ιστορία "εγκλήματος μίσους".

 

Η σατιρική ιστοσελίδα The Babylon Bee ανέφερε: «Άνθρωπος κατηγορείται για βλασφημία επειδή δεν αφαίρεσε τα σανδάλια του ενώ πατούσε το Rainbow Crosswalk»!

«Ένας ντόπιος βρίσκεται αντιμέτωπος με κατηγορία της βλασφημίας, καθώς συνελλήφθη να περπατά στην ιερή διάβαση πεζών του ουράνιου τόξου της πόλης μας χωρίς να έχει βγάλει τα σανδάλια του με ευλάβεια (αναφορά σε αυτό που είπε ο Θεός στον Μωυσή..).

Και συνεχίζει: «Το Rainbow Walk είναι ιερό έδαφος», λέει ο δημοτικός σύμβουλος Vlim Shmelvo. «Όταν τα cis-αρσενικά πατάνε τους αγιασμένους χώρους μας με τα παπούτσια τους, αυτό κάνει την κοινότητά μας να αισθάνεται ανασφαλής!»

Αυτή είναι μια εικόνα για το τι γίνεται σε όλη τη Βόρεια Αμερική αυτή τη στιγμή. Το θέμα των διασταυρώσεων πεζών του ουράνιου τόξου δεν είναι «εορτασμός» – είναι αποικισμός, με αυστηρή τιμωρία σε όσους τολμούν να εκφράσουν τη διαφωνία ή τη δυσφορία τους.

ΚΟ / πηγή

Τα “nonbinary” άτομα και το Ταλμούδ

Της Rachel Scheinerman (My Jewish Learning) / ΚΟ 

[πρωτότυπος τίτλος: Τα 8 φύλα στο Ταλμούδ – Ο Ιουδαϊσμός αναγνωρίζει nonbinary άτομα εδώ και χιλιάδες χρόνια] 

Εάν πιστεύατε ότι το «μη δυαδικό φύλο» (“nonbinary”) είναι μια σύγχρονη έννοια, καλύτερα να το ξανασκεφτείτε. Η αρχαία εβραϊκή κατανόηση για το φύλο ήταν πολύ πιο διαφοροποιημένη από ό,τι πολλοί υποθέτουν. 

Το Ταλμούδ, μια τεράστια και έγκυρη επιτομή των εβραϊκών νομικών παραδόσεων, περιέχει στην πραγματικότητα όχι λιγότερους από οκτώ «χαρακτηρισμούς φύλου», οι οποίοι είναι: 

   1. Zachar, αρσενικό. 

   2. Nekevah, θηλυκό. 

   3. Ανδρόγυνο (androgynos), έχοντας και ανδρικά και γυναικεία χαρακτηριστικά.     

   4. Tumtum, χωρίς χαρακτηριστικά φύλου (άρα «άφυλο»). 

   5. Aylonit hamah, αναγνωρισμένο ως θηλυκό κατά τη γέννηση, αλλά που αργότερα φυσικά αναπτύσσει αρσενικά χαρακτηριστικά. 

   6. Aylonit Adam, αναγνωρισμένο ως θηλυκό κατά τη γέννηση αλλά αργότερα αναπτύσσει αρσενικά χαρακτηριστικά μέσω ανθρώπινης παρέμβασης. 

   7. Saris hamah, αναγνωρισμένο ως αρσενικό κατά τη γέννηση, αλλά που αργότερα φυσικά αναπτύσσει γυναικεία χαρακτηριστικά.        8. Saris Adam, αναγνωρισμένο ως αρσενικό κατά τη γέννηση και που αργότερα αναπτύσσει γυναικεία χαρακτηριστικά μέσω ανθρώπινης παρέμβασης. 

Στην πραγματικότητα, οι ραβίνοι όχι μόνο αναγνώρισαν έξι φύλα εκτός του αρσενικού και του θηλυκού, αλλά είχαν την παράδοση ότι ο πρώτος άνθρωπος ήταν και τα δύο φύλα. Εκδόσεις αυτού του midrash βρίσκονται σε όλη τη ραβινική βιβλιογραφία, συμπεριλαμβανομένου του Ταλμούδ: Ο ραβίνος Yirmeya ben Elazar είχε πει: Ο Αδάμ δημιουργήθηκε για πρώτη φορά με δύο πρόσωπα (το ένα αρσενικό και το άλλο θηλυκό). Όπως αναφέρεται: «Με σχημάτισες όπισθεν και έμπροσθεν και έθεσες το χέρι σου επάνω μου». (Ψαλμός 139:5) / Eruvin 19a (Ταλμούδ).    

          

Ο ραβίνος Yirmeya ben Elazar φαντάζεται ότι ο πρώτος άνθρωπος δημιουργήθηκε και αρσενικό και θηλυκό — με δύο πρόσωπα. Αργότερα, αυτό το αρχικό ανθρώπινο ον χωρίστηκε και έγινε δύο ξεχωριστοί άνθρωποι, ο Αδάμ και η Εύα. Σύμφωνα με αυτό το midrash τότε, το πρώτο ανθρώπινο ον ήταν, χρησιμοποιώντας τη σύγχρονη γλώσσα, «μη δυαδικό». 

Το Γένεσις Ραμπά 8:1 προσφέρει μια ελαφρώς διαφορετική εκδοχή της διδασκαλίας του Ραβίνου Yirmeya: Ο ραβίνος Yirmeya ben Elazar: Την ώρα που ο Άγιος δημιούργησε τον πρώτο άνθρωπο, τον δημιούργησε ως ανδρόγυνο (και με αρσενικά και με θηλυκά χαρακτηριστικά), όπως λέγεται, «άρσεν και θήλυ δημιούργησε αυτόν». (Γένεση 1:27).  

Ο ραβίνος Shmuel bar Nachmani είπε: Την ώρα που ο Άγιος δημιούργησε τον πρώτο άνθρωπο, δημιούργησε γι' αυτόν ένα διπλό πρόσωπο, τον πριόνισε και τον έκανε πλάτη, μια πλάτη εδώ και μια πλάτη εκεί, όπως λέγεται, "όπισθεν και έμπροσθεν με διαμόρφωσες" (Ψαλμοί 139:5) / Genesis Rabbah 8:1 (Ταλμούδ). 

 Σε αυτήν την εκδοχή της διδασκαλίας, ο ραβίνος Yirmeya δεν εστιάζει στο πρόσωπο του πρώτου ανθρώπου (ή, μάλλον, στα πρόσωπα) αλλά στα γεννητικά του όργανα — έχουν και των δύο φύλων. Το midrash φαντάζεται ότι αυτός ο αρχικός άνθρωπος έμοιαζε σαν άνδρας και γυναίκα ενωμένοι πλάτη - πλάτη, έτσι ώστε η μία πλευρά να έχει ένα γυναικείο πρόσωπο και τα γεννητικά όργανα μιας γυναίκας και από την άλλη το πρόσωπο και τα γεννητικά όργανα ενός άνδρα. Τότε ο Θεός χώρισε αυτό το αρχικό πρόσωπο στη μέση, δημιουργώντας τον πρώτο άνδρα και τη γυναίκα. Οι λάτρεις της αρχαίας ιστορίας θα αναγνωρίσουν αυτή την εικόνα ως παρόμοια με την περιγραφή του χαρακτήρα του Αριστοφάνη για τους πρώτους ανθρώπους ως αρσενικούς και θηλυκούς, που τελικά χωρίστηκαν για να δημιουργήσουν μοναχικά αρσενικά και θηλυκά που αναζητούν για πάντα τρελά το ένα το άλλο για τους σκοπούς της επανένωσης για να βιώσουν αυτή την αρχέγονη κατάσταση. (Πλάτωνας, Συμπόσιο, 189 επ.) 

Για τους ραβίνους, ο ανδρόγυνος άνθρωπος δεν ήταν απλώς κάτι που ανήκει στο μυθικό παρελθόν. Το ανδρόγυνο ον ήταν στην πραγματικότητα μια αναγνωρισμένη κατηγορία φύλου στο παρόν τους — αν και όχι με δύο κεφάλια, αλλά μόνο και με τα δύο είδη γεννητικών οργάνων. Ο όρος εμφανίζεται τουλάχιστον 32 φορές στο Mishnah και 283 φορές στο Ταλμούδ. Οι περισσότερες από αυτές τις αναφορές δεν είναι παραλλαγές αυτού του μύθου, αλλά μάλλον συζητήσεις που εξετάζουν πώς εφαρμόζεται ο εβραϊκός νόμος (halakhah/χαλακά) σε κάποιον που έχει τόσο αρσενικά όσο και γυναικεία χαρακτηριστικά φύλου. 

              

Το ότι το ανδρόγυνο ον δεν είναι, από μια χαλακική προοπτική, ούτε αρσενικό ούτε θηλυκό, επιβεβαιώνεται από το Mishnah Bikkurim 4:1, το οποίο το δηλώνει ρητά: Το ανδρόγυνο (androgynos) μοιάζει σε κάποια σημεία με τους άντρα και σε κάποια άλλα σημεία με γυναίκα. Σε κάποια σημεία μοιάζει και με άντρα και με γυναίκα και σε κάποια άλλα σημεία δεν μοιάζει ούτε με άνδρα, ούτε με γυναίκα. (Mishnah Bikkurim 4:1). Επειδή τα Εβραϊκά δεν έχουν αντωνυμία ουδέτερου φύλου, το Mishnah χρησιμοποιεί μια αρσενική αντωνυμία για το ανδρόγυνο, αν και αυτό είναι προφανώς ανεπαρκές δεδομένων των ραβινικών περιγραφών αυτού του ατόμου. 

Διαβάζοντας παρακάτω διαπιστώνουμε ότι το ανδρόγυνο είναι, για τους ραβίνους, από πολλές απόψεις σαν άντρας — ντύνεται σαν άντρας, είναι υποχρεωμένο σε όλες τις εντολές σαν άντρας, παντρεύεται γυναίκα και οι «λευκές εκπομπές» του το οδηγούν στην ακαθαρσία. 

Ωστόσο, με άλλους τρόπους, το ανδρόγυνο είναι σαν γυναίκα — δεν μοιράζεται την κληρονομιά σαν γιος, δεν τρώει θυσίες που προορίζονται μόνο για άνδρες και η «κόκκινη εκκένωση» του το οδηγεί σε ακαθαρσία. 

Το Mishnah συνεχίζει να απαριθμεί τρόπους με τους οποίους, κατά το Νόμο, ένα ανδρόγυνο ον είναι όπως κάθε άλλο άτομο. Έτσι, εάν κάποιος δολοφονήσει ένα ανδρόγυνο ον είναι δολοφόνος. Αλλά το ανδρόγυνο είναι επίσης διαφορετικό από έναν άνδρα ή μια γυναίκα - για παράδειγμα, δεν είναι υπεύθυνο για την είσοδο στο Ναό σε κατάσταση ακαθαρσίας, όπως θα ήταν τόσο ένας άνδρας όσο και μια γυναίκα. Όπως παρατηρεί ο Ραβίνος Yose σε αυτό το ίδιο κεφάλαιο του Μισνά: «Το ανδρόγυνο ον είναι ένα μοναδικό πλάσμα και οι σοφοί δεν μπορούσαν να αποφασίσουν γι' αυτόν». (Bikkurim 4:5). 

Σε πολλές περιπτώσεις, το ανδρόγυνο συμπεριλαμβάνεται μαζί με άλλα είδη μη δυαδικών ατόμων καθώς και άλλους περιθωριοποιημένους πληθυσμούς, όπως γυναίκες, σκλάβους, ανάπηρους και ανήλικα. Για παράδειγμα, σχετικά με τη συμμετοχή στις τρεις ιουδαϊκές προσκυνηματικές γιορτές (Πάσχα, Σαβουότ και Σουκότ) κατά τις οποίες οι Εβραίοι της αρχαιότητας ταξίδευαν στον Ναό της Ιερουσαλήμ, λέει η μίσνα της Τσαγιγκά: Όλοι είναι υποχρεωμένοι στις τρεις εορτές να εμφανίζονται στο Ναό και να θυσιάζουν μια προσφορά, εκτός από τους κωφάλαλους τους ανόητους και τους ανήλικους και τα τούμτουμ, τα ανδρόγυνα (androgynos), τις γυναίκες και σκλάβους που δεν έχουν χειραφετηθεί και τους χωλούς, τυφλούς, άρρωστους και γέροντες, και αυτούς που δεν μπορούν να ανέβουν στα Ιεροσόλυμα με τα πόδια τους. (Chagigah 1:1). 

Όπως είπαμε, το androgynos δεν ήταν το μόνο άτομο διφορούμενου φύλου, κατά τους ραβίνους. Έτσι, ένα ον του οποίου τα χαρακτηριστικά φύλου λείπουν ή είναι δύσκολο να προσδιοριστούν, ονομάζεται tumtum. Ένα άλλο είναι το aylonit, το οποίο γεννιέται με όργανα που αναγνωρίζονται ως θηλυκά στη γέννηση, αλλά αναπτύσσει αρσενικά χαρακτηριστικά στην εφηβεία ή καθόλου χαρακτηριστικά φύλου, και το saris, που γεννιέται με αρσενικά αναγνωρισμένα όργανα και αργότερα αναπτύσσει χαρακτηριστικά που αναγνωρίζονται ως γυναικεία (ή καθόλου χαρακτηριστικά φύλου). Αυτές οι αλλαγές μπορούν να συμβούν φυσικά με την πάροδο του χρόνου (saris hamah) ή με ανθρώπινη παρέμβαση (saris adam). Για τους ραβίνους, αυτό που είναι πιο σημαντικό για το aylonit και το saris είναι ότι θεωρούνται άγονοι - το τελευταίο μερικές φορές μεταφράζεται ως "ευνούχος". 

Αξίζει να πούμε ότι ένα μη δυαδικό / nonbinary άτομο που δεν είναι αρσενικό ή θηλυκό, αλλά κάτι άλλο, δεν ήταν κάτι το ξένο για τους ραβίνους, οι οποίοι συζητούν κάτι ανάλογο στο ζωικό και φυτικό βασίλειο. Έτσι, τα ραβινικά κείμενα περιγράφουν ένα koi ως ένα ζώο που βρίσκεται κάπου μεταξύ άγριου και εξημερωμένου (Mishnah Bikkurim 2:8) και ένα etrog, ως κάτι μεταξύ ενός φρούτου και ενός λαχανικού (Mishnah Bikkurim 2:6). Η ραβινική αντίληψη του κόσμου ήταν ότι οι περισσότερες κατηγορίες - είτε είναι ζωικές, φυτικές ή ορυκτές - είναι ατελείς περιγραφές του κόσμου, είτε όπως αυτός είναι είτε όπως αυτός θα έπρεπε να είναι. 

Τις τελευταίες δεκαετίες, οι ‘queer Εβραίοι’ και οι σύμμαχοί τους προσπάθησαν να ερμηνεύσουν εκ νέου αυτά τα οκτώ φύλα του Ταλμούδ ως έναν τρόπο ανάκτησης ενός «θετικού χώρου» για τους nonbinary Εβραίους στην παράδοση. 

 ΚΟ / πηγή

ΗΠΑ: Η Candace Owens, επιτίθεται σε παιδεραστές και διεστραμμένους και «στοχοποιεί» τον Εβραίο σεξολόγο της περιόδου της «Δημοκρατίας της Βαϊμάρης»

 

Η είδηση όπως παρουσιάζεται στην JERUSALEM POST / ΚΟ

Σε ένα τμήμα της διαδικτυακής της εκπομπής το Σάββατο, η συντηρητική σχολιάστρια Candace Owens ισχυρίστηκε ότι «όλο το πεδίο της ψυχολογίας χτίστηκε από παιδεραστές και διεστραμμένους», στοχεύοντας όχι μόνο στον Sigmund Freud και τον αμφιλεγόμενο ερευνητή του 20ου αιώνα, John Money, αλλά και στον Magnus Hirschfeld (Μάγκνους Χίρσφελντ), τον Γερμανο-Εβραίο σεξολόγο της εποχής της Βαϊμάρης, του οποίου το έργο κάηκε από τα τάγματα εφόδου των ναζί.

                 

Η δεξιά παρουσιάστρια talk show, της οποίας το πρόγραμμα εμφανίζεται στο The Daily Wire, ισχυρίστηκε ότι και οι τρεις άνδρες ήταν ομοφυλόφιλοι (χρησιμοποιώντας αποκλειστικά τον όρο «ομοφυλόφιλος» σε όλο τον μονόλογό της) και ότι είχαν ύποπτο ενδιαφέρον για τη σεξουαλικότητα των παιδιών.

Μεταξύ άλλων κατηγοριών, η Owens είπε ότι ο Hirschfeld έδειξε ένα διεστραμμένο ενδιαφέρον για τη σεξουαλική ζωή των αποικισμένων Αφρικανών.

Οι απόψεις του Hirschfeld για τη φυλή είναι ένα θέμα συνεχιζόμενης διαμάχης, ιδιαίτερα από τους σημερινούς θεωρητικούς των «queer μελετών», αλλά δεν ήταν σαφές σε τι αναφερόταν η Owens.

              

Η Owens εξιστόρησε τους υποτιθέμενους λόγους για τους οποίους οι Γερμανοί φασίστες έβαλαν στο στόχαστρο το "Ινστιτούτο Σεξουαλικών Σπουδών" (Institut für Sexualwissenschaft) του Hirschfeld: «Σοκαρίστηκα που δεν το έμαθα ποτέ», είπε, «ότι τα Brownshirts (Braunhemden) - οι φοιτητές ακτιβιστές που μάζευαν και έκαιγαν ένα σωρό βιβλία - έκαιγαν βιβλία που θεωρούνταν μαρξιστικά και θεωρούνταν ότι είναι απροκάλυπτα σεξουαλικά».

Ο αντισημιτικός χαρακτήρας των επιθέσεων στον Hirschfeld παραλείφθηκε από αυτή την αφήγηση. Οι ναζί προπαγανδιστές χρησιμοποίησαν τον Hirschfeld ως παράδειγμα αυτού που αποκαλούσαν «εκφυλισμένη εβραϊκή σεξουαλικότητα» ("degenerate Jewish sexuality") και φασίστες ακτιβιστές κάποια στιγμή έβαλαν αφίσες έξω από το σπίτι του ερευνητή που έγραφαν: «Δρ. Hirschfeld ένας δημόσιος κίνδυνος: Οι Εβραίοι είναι η καταστροφή μας!».

          

Η Owens σημείωσε επανειλημμένα ότι ο Hirschfeld ήταν ομοφυλόφιλος: «Ναι, ήταν ομοφυλόφιλος», είπε, παρουσιάζοντας μια φωτογραφία του και των συναδέλφων του, στην οποία φαίνεται ο Hirschfeld να κρατιέται χέρι χέρι με τον σύντροφό του.

«Κατά την άποψή μου, είναι διεστραμμένος», είπε η Owens. «Δεν σημαίνει ότι η βιβλιοθήκη του ή το ινστιτούτο του θα έπρεπε να είχαν καεί – δεν υπάρχει δικαιολογία για τον εμπρησμό ενός ινστιτούτου – αλλά δεν προσποιούμαστε επίσης ότι κάποιος που είναι διεστραμμένος είναι επίσης ήρωας».

Σχ. ΚΟ: Το ίδρυμα του Hirschfeld ήταν μέρος της Σχολής της Φρανκφούρτης. Ο Magnus Hirschfeld ήταν ένας από τους πρώτους θεωρητικούς που προώθησαν την θεωρία ότι υπάρχει μια «μεγάλη ποικιλία ταυτοτήτων φύλου». Ο Hirschfeld φέρεται να είναι και εκείνος που χρησιμοποίησε για πρώτη φορά την λέξη «ρατσισμός». Αυτό έγινε με το βιβλίο του (‘Ρατσισμός’) το οποίο δημοσιεύθηκε το 1933 στα γερμανικά και αργότερα μεταφράστηκε στα αγγλικά το 1938 από μαρξιστές φίλους του Hirschfeld. [Η λέξη "ρατσιστής" εφευρέθηκε από τον Λέον Τρότσκι (βλ. εδώ)].

ΚΟ / πηγή

ΗΠΑ: Οι αρχές "προστασίας του παιδιού" πήραν δια της βίας ένα 14χρονο κορίτσι για να κάνει «μετάβαση» φύλου, παρά την θέληση των γονέων

LifeSiteNews/ ΚΟ

Οι Υπηρεσίες Προστασίας του Παιδιού (Child Protective Services / CPS)  της Μοντάνα αφαίρεσαν ένα 14χρονο κορίτσι από την οικογένειά του, μεταφέροντάς το στο Ουαϊόμινγκ για να κάνει «θεραπεία μετάβασης του φύλου», παρά τις επιθυμίες των γονιών της, κάτι το οποίο σημαίνει πλήρη ανάκληση της επιμέλειάς τους.

             

Ο Mattie Watkins, μιλώντας για την οικογένεια Kolstad (Κόλσταντ), στο The Gateway Pundit, ανέφερε ότι ο Todd και η Krista Kolstad έχουν εμπλακεί σε έναν οδυνηρό νομικό αγώνα για τη 14χρονη κόρη τους, αφού το CPS ανέλαβε δραστικά μέτρα που ισοδυναμούν με «απαγωγή».

Τον Απρίλιο του 2023, το νομοθετικό σώμα της Μοντάνα ψήφισε το νομοσχέδιο 99 (State Bill 99), το οποίο απαγόρευε την ιατρική (φυλο)μετάβαση των ανηλίκων. Ωστόσο, μια σειρά γεγονότων εκτυλίχθηκε τον Αύγουστο που επηρέασε σημαντικά την οικογένεια Κόλσταντ.

Η κόρη τους μεταφέρθηκε στο Ουαϊόμινγκ, μια πολιτεία με διαφορετικούς νόμους σχετικά με την ιατρική μετάβαση των ανηλίκων, από το CPS της Μοντάνα για τη θεραπεία της αιφνίδιας έναρξης της «δυσφορίας φύλου» (“gender dysphoria”), παρά τη ρητή αποδοκιμασία των γονέων.

Τον Αύγουστο του 2023, η αστυνομία ενημέρωσε τους Κόλσταντ για ένα μήνυμα κειμένου από την κόρη τους που ισχυριζόταν ότι είχε τάσεις αυτοκτονίας. Ενημερώθηκαν από την αστυνομία ότι η κόρη τους φέρεται να είχε καταπιεί καθαριστικό αποχέτευσης και είχε πάρει υπερβολική δόση ιβουπροφαίνης.

Ο Τοντ Κόλσταντ, βετεράνος της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ, είπε σε ένα βίντεο: «Η 14χρονη κόρη μας υπέφερε για αρκετό καιρό στο σχολείο από εκφοβισμό. Είχαμε πολλές συναντήσεις όλα αυτά τα χρόνια με τους σχολικούς αρμόδιους προσπαθώντας να αντιμετωπίσουμε αυτά τα ζητήματα.

Μετακομίσαμε μάλιστα από την κομητεία Flathead στη δυτική Μοντάνα σε μια πολύ μικρότερη πόλη στην κομητεία Valley στην ανατολική Μοντάνα, ελπίζοντας ότι αυτό θα δώσει στην κόρη μας μια νέα αρχή σε ένα νέο σχολείο και ένα νέο περιβάλλον. Στις 18 Αυγούστου 2023, λάβαμε μια κλήση από την τοπική αστυνομία της πόλης μας. Πληροφορηθήκαμε ότι η 14χρονη κόρη μας έστελνε μήνυμα σε μια φίλη της που είχε γνωρίσει σε μια συνάντηση στίβου του σχολείου, που έλεγε ότι ήθελε να αυτοκτονήσει.

Πρέπει να σημειωθεί ότι η κόρη μας είχε βρεθεί από κοντά με αυτό το κορίτσι μόνο μία φορά, αρκετούς μήνες πριν και έκτοτε είχε μόνο τηλεφωνικές συνομιλίες μαζί του. Λάβαμε αυτή την απειλή στα σοβαρά και μιλήσαμε με την κόρη μας. Ωστόσο, ξέραμε ότι πάλευε με το άγχος μιας και το σχολείο επρόκειτο να ξεκινήσει τη Δευτέρα. Ήταν επίσης πολύ θυμωμένη μαζί μας γιατί της είπαμε ότι έπρεπε να κόψει λίγο από την καλοκαιρινή της δουλειά, ώστε να μπορέσει να επικεντρωθεί στην έναρξη της 9ης τάξης.

Το νοσοκομείο δεν βρήκε κανένα στοιχείο για καθαριστικό αποχέτευσης και ιβουπροφαίνη, κάτι που επιβεβαιώθηκε αργότερα από μια αρνητική τοξικολογική έκθεση. Παρόλα αυτά, το κορίτσι, που τώρα θέλει να λέγεται “Leo” και να χρησιμοποιεί αρσενικές αντωνυμίες, έγινε δεκτό για παρακολούθηση, κατά την οποία το προσωπικό αγνόησε τις αντιρρήσεις των Κόλσταντ με βάση την πίστη και τις αξίες τους.

                  

Η Krista (η οποία πρέπει να σημειωθεί ότι δεν είναι η βιολογική μητέρα του παιδιού) είπε σε ένα βίντεο, «Το νοσοκομείο συνέχισε να αποκαλεί την κόρη μας ‘Leo’, παρόλο που είναι ανήλικη και αφού δήλωσα ότι είναι ενάντια στις επιθυμίες μας, τη θρησκεία μας και τις βασικές οικογενειακές μας αξίες, το νοσοκομείο μου είπε να καλέσω τον δικηγόρο τους εάν έχουν ένα πρόβλημα, καθώς θα κάνουν ό,τι τους πει ο ‘ασθενής’».

«Τους είπα, ότι δεν μπορούν βάσει του νόμου (State Bill 99) να παρέχουν «τρανς ιατρική φροντίδα», ούτε να μεταφέρουν το παιδί μας. Η απάντησή τους ήταν ότι δεν παρέχουν χειρουργική επέμβαση ή ορμόνες, επομένως λειτουργούν στη γκρίζα ζώνη του νόμου. Εξήγησα περαιτέρω ότι η αντίληψή μου για το νόμο ήταν ότι η ανήλικη είναι ανήλικη και δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ μιας τετράχρονης και μιας 14χρονης και προτιμούμε να την αποκαλούν με το όνομά της».

Περιπλέκοντας ακόμη περισσότερο το θέμα, ένας βοηθός του νοσοκομείου συζήτησε με την κοπέλα την «κορυφαία χειρουργική επέμβαση» (εκλεκτική διπλή μαστεκτομή), κάτι που οδήγησε  την Krista Kolstad να καταγγείλει ότι το νοσοκομείο έθεσε το κορίτσι σε 24ωρη επίβλεψη και τοποθέτησε έναν βοηθό έξω από την πόρτα της, ο οποίος άρχισε να μιλά για την κορυφαία χειρουργική επέμβαση και για το πώς θεωρείται “nonbinary”/«μη δυαδική».

Το CPS και το προσωπικό του νοσοκομείου απέρριπταν συνεχώς τις ανησυχίες και την εξουσία των Kolstads ως γονιών και παρά την προθυμία τους να παρέχουν φροντίδα ψυχικής υγείας, η κόρη τους τελικά μεταφέρθηκε στο Wyoming για «θεραπεία».

Μόλις έγινε γνωστό ότι υπάρχει διαθέσιμο κρεβάτι στο Ουαϊόμινγκ, χωρίς τη συγκατάθεση των γονέων, το CPS και η αστυνομία υπέβαλαν δικαστική απόφαση για την επιμέλεια του κοριτσιού, επικαλούμενη την άρνηση των γονέων να παράσχουν «ιατρική περίθαλψη». Η επικοινωνία με την κόρη τους διακόπηκε.

Μετά τη μεταφορά της στο Ουαϊόμινγκ, το κορίτσι υποβλήθηκε σε κοινωνικά μεταβατικά μέτρα, όπως δέσιμο στο στήθος και τώρα βρίσκεται υπό διαβούλευση για έλεγχο γεννήσεων για να σταματήσει η έμμηνος ρύση της, ενέργειες που ευθυγραμμίζονται με ένα μοντέλο που επικρίνεται ως fast track μοντέλο από την κοινωνική στην ιατρική «μετάβαση».

«Στις 27 Σεπτεμβρίου, ένας δικαστής μπλόκαρε προσωρινά το νόμο SB 99 εν αναμονή μήνυσης που υποβλήθηκε από ασθενείς και επαγγελματίες υγείας. Έκτοτε, της έχει χορηγηθεί ένα συνδετικό στήθους, το οποίο μπορεί να περιορίσει την αναπνοή, να σπάσει το δέρμα και να μελανιάσει ή να σπάσει τα πλευρά. Αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε διαβούλευση για αντισυλληπτική «εμμηνορροϊκή θεραπεία» για να σταματήσει τον εμμηνορροϊκό της κύκλο», είπε ο Watkins.

Η υπόθεση παίρνει μια περαιτέρω διεθνή τροπή καθώς το κορίτσι μπορεί να σταλεί να ζήσει με τη βιολογική της μητέρα στον Καναδά, η οποία ήταν τα τελευταία επτά χρόνια ήταν απούσα ως μητέρα, εκεί που βρίσκεται ο Δρ Wallace Wong, ένας ψυχίατρος με αμφιλεγόμενη στάση ως προς την «τρανς» θεραπεία παιδιών σε παρόμοιες περιπτώσεις.

Ο Wong ενθαρρύνει τους γονείς να χρησιμοποιήσουν «δραστικά μέτρα» για να συντομεύσουν τους χρόνους αναμονής για «θεραπείες μετάβασης του φύλου».

               

Ο Δρ Wallace Wong – ένα επικίνδυνο άτομο ως προς την αντιμετώπιση μπερδεμένων με το φύλο παιδιών που βρίσκονται υπό κρατική φροντίδα, που έχει παραδεχθεί ότι συμβουλεύει τα παιδιά να κάνουν fake απόπειρες αυτοκτονίας για να συντομεύσουν την «μετάβαση»! - είναι υπεύθυνος για παιδιά που βρίσκονται υπό την φροντίδα του Υπουργείου Οικογένειας και Παιδικής Ανάπτυξης, όπως λέει ο Watkins.

Σε μια απομαγνητοφώνηση από μια δικαστική υπόθεση του 2019, ο Wong ακούγεται να καυχιέται ότι υπάρχει αύξηση της τάξης του 125% στα «τρανς» παιδιά που βρίσκονται σε καθεστώς ανάδοχης φροντίδας από το 2010, ανεβάζοντας το σύνολο από 4 σε 500 [ΚΟ: Για τον Wong διάβασε και: ΚΑΝΑΔΑΣ: Πατέρας φυλακίστηκε επειδή εξέφρασε δημόσια την αντίρρησή του που η ανήλικη κόρη του λαμβάνει τεστοστερόνη για να γίνει«άντρας»].

«Ο Τοντ κι εγώ αγαπάμε την κόρη μας πέρα από λόγια. Δεν είμαστε αφελείς και καταλαβαίνουμε ότι έχουμε ένα έφηβο κορίτσι που έχει παλέψει με προβλήματα ψυχικής υγείας το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της στα χέρια μας. Το σύστημα δεν έχει βοηθήσει την κόρη μας. Αντίθετα, το σύστημα της έχει μάθει πώς να οπλίζει το ίδιο το σύστημα για να λάβει αυτό που θέλει», λέει η Krista.

«Δεν πιστεύουμε ότι το σύστημα έχει προσπαθήσει να αντιμετωπίσει τα προβλήματα ψυχικής της υγείας. Αντίθετα, έχει επικεντρωθεί δυναμικά στο στοιχείο των τρανς και στο να μας αναγκάζει να κάνουμε πράγματα ενάντια στις οικογενειακές αξίες, τις θρησκευτικές πεποιθήσεις και τις βασικές ηθικές πεποιθήσεις μας. Έχει ήδη γίνει μεγάλη ζημιά στην οικογένειά μας. Πόσες οικογένειες θα καταστρέψει το σύστημα; Εδώ έχουμε μια ιατρική απαγωγή και αυτό πρέπει να σταματήσει», κατέληξε.

ΚΟ / πηγή

Γνωρίστε τον «πιονέρο» για την νομιμοποίηση του «γάμου» των ομοφυλόφιλων στις ΗΠΑ

                    

Το παρακάτω είναι το μεγαλύτερο μέρος ενός εκτενούς άρθρου με τίτλο “Gay Marriage’s Jewish Pioneer: Faygele ben Miriam”, που ανέβασε το 2012 η αμερικανο-εβραϊκή ιστοσελίδα ‘Tablet’ / KO.

                 

Δεκαετίες πριν κάποια πολιτεία είχε σκεφτεί σοβαρά τη νομιμοποίηση των γάμων των ομοφυλοφίλων, πολύ πριν κάποιος σκεφτεί να δημιουργήσει μια πολιτική που ονομαζόταν “Don’t Ask Don’t Tell” («Μην Ρωτάς Μην το Πεις»), πριν από τον Ρίγκαν, πριν από το AIDS, πριν αποφασίσει η Αμερικανική Ψυχιατρική Εταιρεία ότι η ομοφυλοφιλία δεν ήταν ψυχική ασθένεια (διάβασε αναλυτικά εδώ) και πριν καν γεννηθούν οι μισοί άνθρωποι που ζουν στην Αμερική, ένας άντρας ονόματι John Singer μπήκε στο γραφείο αδειών γάμου της Κομητείας King στο Σιάτλ.

Το έτος ήταν 1971.

Μαζί του ήταν ένας άλλος άντρας, ο Paul Barwick, τον οποίο είχε γνωρίσει πρόσφατα σε μια συνάντηση του τοπικού παραρτήματος του "Gay Liberation Front" του Σιάτλ. Ο Barwick, 24 ετών, μόλις είχε επιστρέψει από το Βιετνάμ, και μόλις «έβγαινε από την ντουλάπα» (έκανε το “coming out”). Ο Singer ήταν λίγο μεγαλύτερος, στα 26, είχε κάνει το “out” του και ήταν πολύ πολιτικοποιημένος. Είχε υπηρετήσει ως στρατιωτικός ιατρός στη Γερμανία λόγω της ιδιότητάς του ως αντιρρησίας συνείδησης. Ως θρησκεία στην στρατιωτική του μεταλλική ταυτότητα έγραψε: «Ηθικός πολιτισμός».

Οι δυο άντρες, Singer (Σίνγκερ) και Barwick (Μπάργουικ), είχαν γίνει φίλοι, περιστασιακά εραστές και, κατά μία έννοια, επιχειρηματικοί συνεργάτες. «Η επιχείρηση ήταν η απελευθέρωση των ομοφυλόφιλων», εξηγεί ο Barwick, που είναι πλέον 65 ετών και ζει στο Σαν Φρανσίσκο.

               

Μπροστά σε ένα σωρό τοπικά μέσα ενημέρωσης που είχαν ενημερωθεί εκ των προτέρων, ο Σίνγκερ και ο Μπάργουικ (φώτο) ανέβηκαν στο γραφείο του ελεγκτή της κομητείας, ενός άνδρα ονόματι Lloyd Hara και του είπαν ότι ήθελαν άδεια γάμου. Ο Hara αρνήθηκε.

           

Έτσι ξεκίνησε μια από τις πρώτες —και λιγότερο διάσημες— αγωγές γάμου ομοφυλόφιλων στη χώρα, η υπόθεση Singer v. Hara. Ολοκληρώθηκε ανεπιτυχώς, το 1974, με το Εφετείο της Πολιτείας της Ουάσιγκτον να γελάει ουσιαστικά με τους άνδρες. Αλλά εκείνη τη στιγμή ο Singer είχε ξεκινήσει τον επόμενο αγώνα του και ένα νέο όνομα, Faygele ben Miriam, το οποίο πήρε για να τσιγκλήσει τους ομοφοβικούς (“Faygele” σημαίνει στα Γίντις “μικρό πουλί” ή “faggot”/«αδελφή») και να τιμήσει ταυτόχρονα τη μητέρα του, Miriam. Αυτός ο επίμονος άνδρας, ο Singer,ο οποίος πέθανε πριν από 12 χρόνια (το 2000), ήταν στην εποχή του μια τεράστια δύναμη στην πολιτική των ομοφυλοφίλων της πολιτείας της Ουάσιγκτον και ήταν η αιχμή –και περισσότερο από αιχμή - σε αυτό που τελικά θα γινόταν η εθνική ώθηση για την επίτευξη των δικαιωμάτων του γάμου ατόμων του ιδίου φύλου (same-sex marriage rights).

«Ήταν μέρος αυτού του πρώτου κύματος ζευγαριών που αμφισβητούσαν την άδικη και άδικη άρνηση της ελευθερίας του γάμου», λέει ο Evan Wolfson, ιδρυτής της ομάδας υπεράσπισης 'Freedom to Marry' και συγγραφέας του 'Why Marriage Matters'.

Περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες αφότου ο Faygele εισήλθε σε αυτό το γραφείο αδειών γάμου, ο αγώνας που βοήθησε να ξεκινήσει έφτασε (το 2012) στο αποκορύφωμά του στην πολιτεία της Ουάσιγκτον, όπου το νομοθετικό σώμα έκανε το ιστορικό βήμα της νομιμοποίησης των ομόφυλων ενώσεων. [Ο νόμος για την «ισότητα στον γάμο» (marriage equality) υπογράφτηκε από την Δημοκρατική κυβερνήτρια της Washington, Christine Gregoire στις 13 Φεβρουαρίου του 2012].

Με την άφιξή του στο Σιάτλ το 1970, μέσω της Νέας Υόρκης και του Σαν Φρανσίσκο, άρχισε αμέσως να προκαλεί μια σειρά προβλημάτων που ξεπερνούσε πολύ τα όρια της κουλτούρας εκείνης της εποχής... Φαινόταν να συνδυάζει τη σεξουαλική ορμή και την ακαταμάχητη ανθρωπιά του Allen Ginsberg (άλλος ομοφυλόφιλος Εβραίος της Νέας Υόρκης), την γενναιότητα και το timing του Harvey Milk (άλλος ομοφυλόφιλος Νεοϋορκέζος Εβραίος, ο οποίος ξεκίνησε τη δουλειά του στη Δυτική Ακτή δύο χρόνια μετά τον Faygele), την οργή του Larry Kramer (ακόμα ένας ομοφυλόφιλος Νεοϋορκέζος Εβραίος, τον οποίο ο Faygele κατήγγειλε κάποτε ότι άργησε να «βγει από την ντουλάπα») και την πολιτική του Woodie Guthrie (άλλος Νεοϋορκέζος, αν και όχι Εβραίος, του οποίου η φράση που είχε στην κιθάρα, «This Machine Kills Fascists», φαίνεται η πιθανή έμπνευση για τη φράση που ζωγράφισε ο Faygele στο φορτηγό Dodge που οδήγησε από το Σιάτλ στη Νέα Υόρκη και πίσω αρκετές φορές: “Faggots Against Fascism”).

Επίσης κλειδί για αυτό το μείγμα ήταν ο φεμινισμός της ριζοσπαστικής μητέρας του, Miriam.

«Ήταν πολύ ενεργητικός, πολύ περίεργος κατά κάποιο τρόπο, οραματιστής και θαρραλέος», λέει ο Gary L. Atkins, ο ιστορικός από το Σιάτλ και συγγραφέας του “Gay Seattle”. «Ήταν καταλύτης».

Σε μια βιντεοσκοπημένη συνέντευξη του 1995, ο Faygele — φορώντας σκουλαρίκια με το αστέρι του Δαβίδ— αναλύει την πολιτική του φιλοσοφία. «Ο κόσμος πρέπει να σηκωθεί», είπε. «Δεν έχω πολλή συμπάθεια για τους ανθρώπους που παραπονιούνται και δεν κάνουν» [Στην φωτο κάτω ο - κατά τα άλλα άθεος - Singer/ben Miriam ανάβει κεριά (επτάφωτη λυχνία;) σε έναν εορτασμό του εβραϊκού Πάσχα].

         

Γεννημένος στη Νέα Υόρκη το 1944 και μεγαλωμένος κυρίως στο Mount Vernon της Νέας Υόρκης, ο Faygele ben Miriam, γνωστός τότε στην οικογένειά του ως John Singer, ήταν το μεγαλύτερο από τα τέσσερα παιδιά. Οι παππούδες του είχαν μεταναστεύσει από την Πολωνία και τη Λιθουανία και οι γονείς του, ήταν η Miriam και ο Irving, ο οποίος είχε δηλώσει συμμετοχή στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο πριν καν μπουν οι Ηνωμένες Πολιτείες, λόγω της αίσθησης του χρέους που ένιωθε ότι είχε ένας γιος μετανάστη.

Ο Ίρβινγκ επέστρεψε από τον πόλεμο και συνέχισε να εργάζεται «σε αυτό που ονόμασε χύμα υγρά πετροχημικά». Η Miriam διηύθυνε μια κλινική Planned Parenthood. Ο κύκλος τους ήταν ένθερμοι αριστεροί. «Η ζωή ήταν πολιτική», θυμάται ο Faygele στη συνέντευξη βίντεο του 1995. «Στο τραπέζι κάναμε κάθε είδους πολιτική συζήτηση». Η μητέρα του μιλούσε για τον εγκλεισμό των Ιαπώνων, ή για το τι είχε γίνει στους ιθαγενείς της Αμερικής, ή για το πώς πρωτοστατούσε σε έναν αγώνα κατάργησης της προσευχής στα τοπικά δημόσια σχολεία (και την κατήγγειλε από τον άμβωνα ένας τοπικός ιερέας). Ο Faygele και τα αδέρφια του απορρόφησαν όλα αυτά και συμμετείχαν ως παιδιά σε απεργίες συμπαράστασης για να υποστηρίξουν τις καθιστικές διαδηλώσεις για τα πολιτικά δικαιώματα που πραγματοποιούνταν στο Νότο…

Ενώ η οικογένεια ήταν έντονα πολιτικοποιημένη δεν ήταν έντονα θρησκευόμενη. «Δεν πιστεύω στον Θεό», είπε ο Faygele στη συνέντευξη του 1995. «Δεν πιστεύω σε τίποτα από αυτά. Δεν έκανα καν περιτομή. Η μητέρα μου, όταν γεννήθηκα, είπε ότι δεν έκανε αιματηρή θυσία σε έναν Θεό στον οποίο δεν πίστευε και πήγε ενάντια σε ολόκληρη την οικογένεια για να μην μου κάνει περιτομή».

Αλλά η οικογένεια είχε έντονη την εβραϊκή της ταυτότητα. Ο Faygele πήρε από αυτό, και από την εκτέλεση του Julius και της Ethel Rosenberg επειδή ήταν Εβραίοι με κομμουνιστική τάση (όπως και οι γονείς του), ότι αυτός και τα αδέρφια του έπρεπε απλώς να είναι πολιτικοποιημένοι. Γιατί ήταν Εβραίοι. Γιατί οι καιροί απαιτούσαν πολιτική αντίδραση. «Ήταν επιτακτική ανάγκη», είπε.

         

Στα μέσα της δεκαετίας του 1970 ο Ben-Miriam βοήθησε στην ανάπτυξη του ‘Elwha Land Project’, μιας πρωτοβουλίας του ‘Gay Community Social Services’, μιας μη κερδοσκοπικής οργάνωσης του Σιάτλ, για την κατασκευή μιας φάρμας ομοφυλόφιλων κολεκτιβιστών στην Ολυμπιακή Χερσόνησο. Στη συνέχεια πέρασε λίγο χρόνο στο Wolf Creek Sanctuary στο νότιο Όρεγκον, μια γενέτειρα των ‘Radical Faeries’, ενός ασυνήθιστου κινήματος που ξεκίνησε από τον Harry Hay, ο οποίος ήταν ένας από τους ιδρυτές της "Mattachine Society". [ΚΟ: Οι «Radical Feeries» («ριζοσπαστικές νεράιδες»), ήταν μια new age παγανιστικη ομάδα. Η “Mattachine Society” διοργάνωσε μια από τις πρώτες διαδηλώσεις "υπέρ των δικαιωμάτων των gay" στην ιστορία (1965). Ο Hay ήταν ενεργό μέλος του Αμερικανικού Κομμουνιστικού Κόμματος (CPUSA), υπερασπιζόταν τη NAMBLA (North American Man-Boy Love Association - οργάνωση παιδόφιλων) και αν και δηλωμένος άθεος, λάμβανε μέρος σε αποκρυφιστικές τελετές του «Ordo Templi Orientis (ΟΤΟ)» της γνωστής ομάδας του Αleister Crowley - Διάβασε: Harry Hay - Οι κομμουνιστικές ρίζες του "Gay Pride"].

Ο ακτιβισμός του Ben-Miriam επεκτάθηκε πέρα από τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων. Υπηρέτησε επίσης στο Εθνικό Συμβούλιο της 'Νέας Εβραϊκής Ατζέντας' (National Board of the New Jewish Agenda), συνεργάστηκε με τη 'Διεθνή Εβραϊκή Ένωση Ειρήνης' (Jewish Peace Union) και δραστηριοποιήθηκε στην Kadima, η οποία αυτοχαρακτηρίζεται ως «η κορυφαία προοδευτική εβραϊκή κοινότητα του Σιάτλ».

ΚΟ / από εδώ (κι εδώ κι εδώ)

 

ΚΑΝΑΔΑΣ: Αστυνομικοί ανέκριναν μαθητές γιατί έφτιαξαν αφίσα που έλεγε «είμαι στρέιτ και περήφανος»

LifeSiteNews/ΚΟ

Η διεύθυνση ενός σχολείου στο Saskatchewan του Καναδά κάλεσε την αστυνομία για να ανακρίνει μαθητές που είπαν ότι ήταν “straight and proud” («στρέιτ και περήφανοι»).

Οι μαθητές στο Swift Current Comprehensive High School κλήθηκαν στο γραφείο του διευθυντή από έναν αστυνομικό της Βασιλικής Καναδικής Έφιππης Αστυνομίας (RCMP) επειδή έφτιαξαν μια αφίσα που έλεγε ότι ήταν “straight and proud” και υπέγραψαν σε αυτήν, σύμφωνα με αναφορά της ανεξάρτητης δημοσιογράφου και πρώην αστυνομικού της RCMP, Nadine Ness.

Οι διακρίσεις με βάση τον σεξουαλικό προσανατολισμό είναι πολύ ισχυρές σε αυτό το σχολείο, ειδικά αν αυτός ο σεξουαλικός προσανατολισμός είναι στρέιτ.

Μαθητές Λυκείου στο Swift Current οδηγήθηκαν στο γραφείο της διέυθυνσης επειδή υπέγραψαν το όνομά τους σε μια αφίσα που έγραφε «I'm straight… pic.twitter.com/ANR5viDtix -  — Nadine Ness (@NadineGNess) 23 Ιουνίου 2023

«Τα παιδιά αποκάλυψαν στους γονείς τους ότι τρομοκρατήθηκαν από αυτόν τον αστυνομικό της RCMP που έλεγε αυτό που έκαναν μπορεί να χαρακτηρισθεί  “έγκλημα μίσους” και θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν το νόμο», έγραψε η Νες.

Σύμφωνα με την Νες, το σχολείο δεν ενημέρωσε τους γονείς ότι τα παιδιά τους ανακρίθηκαν από την αστυνομία επειδή εξέφρασαν τις πεποιθήσεις τους.

«Ως πρώην αστυνομικός της RCMP, βρίσκω αυτή την συμπεριφορά της αστυνομίας πολύ ενοχλητική και χειροτερεύει από το γεγονός ότι οι γονείς κρατήθηκαν στο σκοτάδι και δεν τους επιτράπηκε να είναι παρόντες», δήλωσε η Νες.

Ο Jack Fonseca της Campaign Life Coalition (CLC) είπε στο LifeSiteNews ότι πρόκειται για ένα «σοβαρά ανησυχητικό περιστατικό».

«Αντικειμενικά μιλώντας, έχουμε ακόμα ένα παράδειγμα του ολοένα και πιο ολοκληρωτικού κρατικού μηχανισμού, που περιλαμβάνει το εκπαιδευτικό σύστημα, που καταστρέφει αυτό που θεωρεί «εγκλήματος σκέψης»», δήλωσε.

«Φαίνεται ότι στο Σασκάτσουαν θεωρείσαι τώρα εγκληματίας επειδή έχεις «λάθος σκέψης». Οποιαδήποτε σκέψη ή έκφραση που σηματοδοτεί μια απόκλιση από την επικρατούσα άποψη υπέρ των LGBT πρέπει να εξαλειφθεί ανελέητα, ακόμη και με την δύναμη της αστυνομίας», προειδοποίησε ο Fonseca.

Ο ρόλος της αστυνομίας, σύμφωνα με τον Fonseca, έχει μετατοπιστεί από τη σύλληψη εγκληματιών στη διερεύνηση «μιας πράξης λανθασμένης σκέψης που υποδηλώνει οποιαδήποτε ένδειξη μη συμμόρφωσης με την ομοφυλοφιλική και τρανς ιδεολογία».

«Δεν είχαν δικαίωμα να τρομάζουν αθώα παιδιά που ενεργούσαν μέσα στα πλαίσια του νόμιμου δικαιώματός τους στην ελευθερία της έκφρασης», δήλωσε ο Fonseca.

«Γιατί επιτρέπεται στους νέους που δηλώνουν LGBT να προωθούν και να γιορτάζουν τη σεξουαλικότητά τους ασταμάτητα, αλλά οι ετεροφυλόφιλοι μαθητές δεν μπορούν να κάνουν το ίδιο;» ρώτησε.

«Το λόμπι των ομοφυλοφίλων έχει περάσει από την ανοχή στην υπεροχή. Δεν ανέχεται διαφωνία. Όλες οι μη συμμορφούμενες σκέψεις πρέπει να αντιμετωπίζονται ως έγκλημα σκέψης. Δεν μπορούμε να δεχτούμε αυτή την τυραννία. Αντιστέκομαι!"

Τις τελευταίες εβδομάδες, μαθητές σε όλο τον Καναδά άρχισαν να αντιστέκονται στην ιδεολογία των LGBT στα σχολεία, παρόλο που αντιμετωπίζουν την αντίθεση από τις διευθύνσεις των σχολείων τους.

Την 1η Ιουνίου, ως μέρος μιας πρωτοβουλίας της Campaign Life Coalition, χιλιάδες μαθητές σε όλο τον Καναδά έμειναν σπίτι σε ευθεία διαμαρτυρία για τον «Μήνα Υπερηφάνειας» που προωθείται στα δημόσια σχολεία.

 

Μαθητές από σχολεία στο Κεμπέκ και στο Οντάριο έριξαν σημαίες «Pride» εν μέσω επευφημιών από τους συμμαθητές τους.

Στα τέλη Ιουνίου, μαθητές της περιοχής του Τορόντο διαδήλωσαν έξω από ένα λύκειο που φέρεται να απέκλεισε τους μαθητές επειδή δήλωσαν ότι «υπάρχουν μόνο δύο φύλα».

ΚΟ / πηγή

Ο συνιδρυτής των Kiss, Paul Stanley, επικρίνει τους γονείς που μπερδεύουν τα παιδιά τους σχετικά με τη σεξουαλικότητα και την ταυτότητα φύλου, χαρακτηρίζοντας την «αλλαγή φύλου» σε παιδιά «θλιβερή και επικίνδυνη μόδα»

      

Υπάρχει διαφορά μεταξύ της αποδοχής και της ομαλοποίησης: Ο συνιδρυτής του Kiss, Paul Stanley, 71 ετών, επικρίνει τους γονείς που «μπερδεύουν» τα παιδιά τους σχετικά με την ταυτότητα φύλου που χαρακτηρίζουν την ταυτότητα του φύλου που αλλάζει μια «θλιβερή και επικίνδυνη μόδα».

Με μια ανάρτηση με τίτλο «My Thoughts On What I'm Seeing», ο 71χρονος - ο οποίος με τον Gene Simmons βοήθησε στην ίδρυση του εμβληματικού rock n' roll γκρουπ τη δεκαετία του 1970 - στάθηκε στη συζήτηση γύρω από το διάλογο σχετικά με την ιατρική φροντίδα «επιβεβαίωσης φύλου» (“gender-affirming care”).

        

«Υπάρχει ΜΕΓΑΛΗ διαφορά μεταξύ του να διδάσκεις την αποδοχή και του να ομαλοποιείς, ακόμη και να ενθαρρύνεις την συμμετοχής σε έναν τρόπο ζωής που μπερδεύει τα μικρά παιδιά να αμφισβητήσουν τη σεξουαλική τους ταυτότητα σαν κάποιο παιχνίδι και μετά οι γονείς σε ορισμένες περιπτώσεις το επιτρέπουν», έγραψε στη δήλωσή του που κοινοποιήθηκε στο Twitter.

Είπε ότι ενώ «υπάρχουν άτομα που ως ενήλικες μπορεί να αποφασίσουν ότι η αλλαγή είναι η απαραίτητη επιλογή τους», επέκρινε «να μετατραπεί αυτό σε παιχνίδι ή οι γονείς να το κανονικοποιήσουν ως κάποιο είδος φυσικής εναλλακτικής».

Προειδοποίησε επίσης ενάντια «στην πεποίθηση ότι επειδή ένα μικρό αγόρι θέλει να παίζει ντυμένο με τα ρούχα της αδερφής του ή ένα κορίτσι με τα ρούχα του αδερφού του, θα πρέπει να τα οδηγήσουμε πιο κάτω σε ένα μονοπάτι που απέχει πολύ από την αθωότητα αυτού που κάνουν».

            

«Επειδή πολλά παιδιά δεν έχουν πραγματική αίσθηση της σεξουαλικότητας ή των σεξουαλικών εμπειριών παγιδευμένα στη «διασκέδαση» της χρήσης αντωνυμιών και του να λένε αυτό που με το οποίο αναγνωρίζονται, ορισμένοι ενήλικες λανθασμένα μπερδεύουν την διδασκαλία της αποδοχής με την ομαλοποίηση και την ενθάρρυνση μιας κατάστασης που ήταν ένας αγώνας για αυτούς, πραγματικά το έχουν μετατρέψει σε μια θλιβερή και επικίνδυνη μόδα», κατέληξε.

Η ανάρτηση στην πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης έρχεται καθώς οι συζητήσεις για το αμφιλεγόμενο θέμα έχουν μαίνεται σε όλες τις ΗΠΑ, με αρκετές πολιτείες να σταθμίζουν νόμους που είτε θα περιορίζουν είτε θα προστατεύουν τα δικαιώματα των τρανς ατόμων.

            

Μέσα σε λίγες ώρες από την ανάρτησή του στην πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης, είχε συγκεντρώσει εκατομμύρια προβολές - και προκάλεσε επαίνους και αντιδράσεις από χρήστες σε όλο το πολιτικό φάσμα.

Οι υποστηρικτές της δήλωσης του Stanley τον χειροκρότησαν για την ανάρτησή του, με αρκετούς ανθρώπους να απαντούν στην ανάρτησή του ευχαριστώντας τον που συμμετείχε στη συζήτηση και πήρε θέση.

Άλλοι τον επέκριναν, ωστόσο, λέγοντας ότι ο μουσικός και οι σύντροφοί του έκαναν την καριέρα τους φορώντας επιδεικτικά μακιγιάζ και ρούχα - σχετικό λόγω του μεγάλου μέρους της συζήτησης γύρω από τα δικαιώματα των τρανς, συμπεριλαμβανομένων και των παραστάσεων drag.

Άλλοι αναφέρθηκαν στους Stanley και Kiss που ερμήνευαν τραγούδια για τη σεξουαλοποίηση ανήλικων κοριτσιών - όπως το τραγούδι του 1977 «Christine Sixteen».

ΚΟ / πηγή