Ο ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ (ΚΟ) ξημεροβραδιάζεται για να βρει, να μεταφράσει και να παρουσιάσει ειδήσεις και άρθρα συμβατά με την θεματολογία του, χωρίς απαραίτητα να ταυτίζεται μαζί τους. Το ίδιο ισχύει και για τα παρατιθέμενα links. Σχόλια και παρεμβάσεις του ΚΟ είναι σε χρώμα ερυθρό. Αν ψάχνεις για mainstream ειδησεογραφία και άποψη, ήρθες στο λάθος μέρος.

got democracy?

got democracy?
"Μη με παραδώσης εις την επιθυμίαν των εχθρών μου· διότι ηγέρθησαν κατ' εμού μάρτυρες ψευδείς και πνέοντες αδικίαν.."

kolokotronis

kolokotronis

Τρίτη, 19 Νοεμβρίου 2019

Υπάρχει μία λέξη για το όραμα της Αριστεράς: Ολοκληρωτισμός



Άρθρο του Rod Dreher / ΚΟ

Διάβασα πρόσφατα τα σχόλια που έκανε για το bestselling βιβλίο του Ibram X. Kendi, “How To Be An Antiracist” («Πώς να είσαι ένας Αντιρατσιστής»), ο Andrew Sullivan, ο οποίος γράφει ότι για τον βραβευμένο μαύρο συγγραφέα και καθηγητή ιστορίας, οτιδήποτε στον κόσμο, είναι είτε «ρατσιστικό», είτε «αντιρατσιστικό»: «Σε καμία περίπτωση δεν υπάρχει μια μη-ρατσιστική ή φυλετικά ουδέτερη πολιτική ... Αν κάποια διάκριση δημιουργεί ισότητα, τότε είναι αντιρατσιστική. Εάν η διάκριση δημιουργεί ανισότητα, τότε είναι ρατσιστική». Η ανισότητα ορίζεται ως οποιαδήποτε διαφορά μεταξύ οποιωνδήποτε εθνικών ομάδων στις μέσες αποδόσεις τους σε οποιοδήποτε πεδίο ζωής ή εργασίας. Κάθε πολιτική που οδηγεί σε οποιεσδήποτε φυλετικές διαφορές σε οτιδήποτε δεν αντανακλά σε γενικές γραμμές τη φυλετική δημογραφία της κοινωνίας είναι εκ των πραγμάτων "ρατσιστική".

Ο Kendi δεν έχει χρόνο για φυλετικές ουδετερότητες από το κράτος ή για κάποιες ελευθερίες οι οποίες μπορεί να έχουν κάποιες ανισότητες ως αποτέλεσμα. Στην πραγματικότητα, «το πιο απειλητικό ρατσιστικό κίνημα δεν είναι η απίθανη προσπάθεια της alt-right για ένα λευκό εθνο-κράτος, αλλά η τακτική αμερικανική προσπάθεια για ένα «ουδέτερο φυλετικά» κράτος. Εδώ δεν υπάρχει χρόνος ούτε για πειθώ, ούτε για διάλογο: Ένας ακτιβιστής παράγει εξουσία και αλλαγή πολιτικής, όχι διανοητική αλλαγή. «Το μόνο που υπάρχει είναι εξουσία. Και η εξουσία είναι απλώς η δυνατότητα να εφαρμόσεις ρατσιστική ή αντιρατσιστική πολιτική».

Το βιβλίο, επομένως, δεν είναι μια προσπάθεια να πείσουμε κανέναν. Είναι μια ιστορία ζωής διαστρεβλωμένη με μια παρέλαση διακηρύξεων για το τι πρέπει να κάνεις για να είσαι «καλός» και όχι «κακός».

Ο Kendi προτείνει να υπάρχουν γραφειοκράτες του κράτους που θα είναι "επισήμως εκπαιδευμένοι εμπειρογνώμονες για το ρατσισμό", οι οποίοι θα αστυνομεύουν όλη τη δημόσια και ιδιωτική ζωή και θα εξαναγκάζουν τους πάντες να υπακούσουν τις επιταγές τους για τον «αντιρατσισμό».

Κάθε φορά ξανά και ξανά, αξίζει να σκεφτόμαστε ποιο είναι το τελικό endgame της αριστεράς. Φαίνεται ότι δεν πιστεύουν πραγματικά στην φιλελεύθερη δημοκρατία ή την πειθώ. Δεν έχουν καμία αφοσίωση στα ατομικά δικαιώματα ή την ελευθερία του λόγου. Αντίθετα, ο τελικός τους στόχος φαίνεται να είναι να διοικήσουν ολόκληρη την χώρα με σκοπό να την «καθαρίσουν» από τον "ρατσισμό" (και κάθε άλλο "-ισμό" και "-φοβία"). Και απαιτούν «πειθαρχικά εργαλεία» από εκλεγμένους οργανισμούς για να επιβάλουν «έναν ριζοσπαστικό αναπροσανατολισμό της συνείδησης μας».

Υπάρχει μια λέξη γι’ αυτού του είδους την πολιτική και αυτού του είδους την θεωρία όταν εφαρμοστούν πλήρως και αυτή είναι: ολοκληρωτισμός.


Ίσως να τον έλεγες "soft ολοκληρωτισμό", επειδή μάλλον δεν πρόκειται να έχει γκουλάγκ ή ανακρίσεις στη Lubyanka. Απλά θα σας εξαλείψουν και δεν θα εργαστείτε ξανά. Θα διδάξουν στα παιδιά σας να σας μισούν και να μισούν τον εαυτό τους. Και ούτω καθεξής. Οι άνθρωποι που μεγάλωσαν κάτω από το κομμουνιστικό μπλοκ μας λένε ότι αποδεχόμαστε σιγά - σιγά αυτόν τον ολοκληρωτισμό στην κοινωνία μας και δεν το συνειδητοποιούμε. Μήπως ακούσατε τι είπε ο βραβευμένος Ρουμάνος θεατρικός διευθυντής που εγκατέλειψε πρόσφατα την σχολή του στο Πανεπιστήμιο της Κολούμπια;

 Κατά τη διάρκεια της τηλεοπτικής συνέντευξης του Andrei Serban, στην ρουμανική τηλεόραση, ο παρουσιαστής της εκπομπής φάνηκε να σοκαρίζεται ανακαλύπτοντας ότι το αμερικανικό εκπαιδευτικό σύστημα εκπαίδευσης κατευθύνεται προς τον κομμουνισμό.

Ο καθηγητής αφηγήθηκε στη συνέντευξη ότι μετά από αποχώρηση ενός καθηγητή, ο ίδιος και οι άλλοι καθηγητές στο τμήμα κλήθηκαν σε συνάντηση με τον κοσμήτορα της Σχολής Καλών Τεχνών. Κατά τη διάρκεια αυτής της συνάντησης, ο κοσμήτορας τους είπε ότι υπήρχαν «πάρα πολλοί λευκοί καθηγητές, πάρα πολλοί ετεροφυλόφιλοι». Τους είπε ότι θα ήταν καλύτερο να προσλάβουν άτομο από μια μειονότητα, ή γυναίκα ή γκέι.

Στον Serban είπαν ότι δεν θα μπορούσαν να προσλάβουν κάποιον σαν αυτόν επειδή είναι «ένας παντρεμένος, ετεροφυλόφιλος άνδρας που έχει παιδιά».

Όταν ο καθηγητής τον ρώτησε αν συνέβαινε ο πιο εξειδικευμένος υποψήφιος να ήταν ένας λευκός ετεροφυλόφιλος άντρας, αν θα μπορούσε να προσληφθεί; Η απάντηση που έλαβε άμεσα ήταν «Όχι».

"Ένιωσα σαν να ζούσα ξανά κάτω από τον κομμουνισμό", είπε.

Και κατόπιν ο καθηγητής Serban, ο οποίος είναι διεθνώς αναγνωρισμένος σε θεατρικούς κύκλους, τιμωρήθηκε από τους συναδέλφους του γιατί δήλωσε ότι δεν θα θεωρούσε αξιόπιστο έναν τρανσέξουαλ άνδρα να υποδυθεί τον ρόλο της Ιουλιέτας στο Ρωμαίος και Ιουλιέτα.

Η Libby Emmons, που ήταν φοιτήτρια του Serban στο Columbia, γράφει:

Κατά τη διάρκεια των σπουδών μου στο τμήμα θεάτρου της Σχολής Τεχνών του Πανεπιστημίου Κολούμπια, ο Ρουμάνος μετανάστης καθηγητής Andrei Serban ήταν θρύλος. Τον αγαπούσαν οι φοιτητές, τον λάτρευε η σχολή, ήταν μόνιμος, εγκατεστημένος και είχε το ελεύθερο να κάνει ό,τι θέλει στο τμήμα του. Φανταστείτε, λέει, τι είναι για έναν άνθρωπο που μεγάλωσε κάτω από τον κομμουνισμό και ανέβηκε στην κορυφή του επαγγέλματός του στις τέχνες, να βρεθεί αναγκασμένος να προσλάβει κάποιον όχι σύμφωνα με την καλλιτεχνική αριστεία, αλλά σύμφωνα με την πολιτική ορθότητα. Η Emmons συνεχίζει:

Δεν είναι μυστικό ότι το Κολούμπια είναι ένα αριστερόστροφο πανεπιστήμιο και η Σχολή Καλών Τεχνών μπορεί να είναι το πιο ‘woke’ κολλέγιο. Η πίεση που ασκείται να υιοθετηθούν ετερόδοξες πολιτικές απόψεις θα οδηγήσει στην παρακμή τόσο της Σχολής των Τεχνών όσο και της έκφρασης των θεατρικών τεχνών. Στην πραγματικότητα, αυτό ήδη συμβαίνει ήδη.

Λοιπόν, κάτω από το ουτοπικό σχέδιο του Ibram X. Kendi, το κράτος θα έρθει και θα «σπάσει» ανθρώπους όπως ο Andrei Serban.

Οι αναγνώστες μου γνωρίζουν ότι το βιβλίο στο οποίο εργάζομαι τώρα αφορά κάτι τέτοιο. Άνθρωποι όπως ο Αντρέι Σέρμπαν είναι τα πουλάκι στο πολιτιστικό μας γκρίζο τοπίο. Βλέπουν αυτά που έρχονται και μας προειδοποιούν.

Καθώς τέλειωσα την ανάγνωση του βιβλίο του Yuri Slezkine The House Of Government”, για την επανάσταση των Μπολσεβίκων, σκέφτηκα ότι εάν κάποιοι ουτοπικοί ριζοσπάστες όπως ο Ibram X. Kendi, αποκτούσαν τον πλήρη έλεγχο του κράτους, της αστυνομίας και των ενόπλων δυνάμεων, θα έκαναν τα πάντα για να υλοποιήσουν το όραμά τους, στο να εξαλείψουν τους «κακούς» ανθρώπους.

Ο ολοκληρωτισμός διαφημίζεται μπροστά στα μάτια μας και μοιάζει να έχουμε συνηθίσει σε κάτι τέτοιο. Είμαστε ένα βήμα πριν το τελικό endgame της Αριστεράς. Ξύπνα!

ΚΟ / πηγή

Παρασκευή, 15 Νοεμβρίου 2019

Η ελευθερία του λόγου στην Ευρώπη βρίσκεται σε μηχανική υποστήριξη



του Harri Honkanen (VDARE) / ΚΟ

«Η Ελευθερία του Λόγου είναι Νεκρή στην Ευρώπη» γράφει ο James Kirkpatrick στο VDARE.com σχετικά με την σκανδαλώδη σύλληψη από τη νορβηγική ασφάλεια (PST) του Greg Johnson, του Αμερικάνου Εκδότη του Counter Currents, ο οποίος θα μιλούσε στο Scandza Forum, ένα εθνικιστικό μετα-πολιτικό οργανισμό που διοργανώνει διαλέξεις στην Σουηδία, την Νορβηγία και την Δανία. Ο Johnson στη συνέχεια απελάθηκε - ή εν πάση περιπτώσει, απομακρύνθηκε από τη χώρα. Ωστόσο, αντίθετα με την εκδίωξη του Richard Spencer στην Ουγγαρία το 2014 ή με τον αποκλεισμό του Jared Taylor από την ζώνη του Σένγκεν το 2019 (ο οποίος επίσης πήγαινε να μιλήσει σε συνέδριο του Scandza Forum), η συγκεκριμένη πράξη soft ολοκληρωτισμού φαίνεται να έχει προξενήσει νευρικότητα στη νορβηγική κυβέρνηση (προφανώς επειδή ο Johnson προσέλαβε έναν καλό δικηγόρο). Και το Scandza Forum έλαβε σίγουρα κάποια δημοσιότητα. Έτσι, ίσως η ελευθερία του λόγου δεν είναι τελείως νεκρή στην Ευρώπη – αλλά βρίσκεται σε μηχανική υποστήριξη.

Το Scandza Forum διευθύνεται από τον Ταυτοτιστή ακτιβιστή από τα Νησιά Φερόε, Froði Midjord. Διεξάγει τακτικές εκδηλώσεις για ακαδημαϊκούς και εθνικιστές πολιτικούς που αναζητούν την αλήθεια πέρα από τα όσα επιτάσσει η πολιτική ορθότητα (και επομένως είναι αιρετικοί) και θέλουν να διασώσουν την Ευρώπη από την καταστροφή. Αυτό το συνέδριο στο Όσλο ήταν αποκλειστικά ακαδημαϊκό: Το θέμα ήταν “Human Biodiversity” ("Ανθρώπινη Βιοποικιλότητα").

Όμως το Scandza δέχεται μεγάλη πίεση. Κατά την προηγούμενη συνάντησή του στην Κοπεγχάγη τον Οκτώβριο, ο Greg Johnson επίσης εμποδίστηκε να μιλήσει - επειδή οι «αντιφασίστες» έμαθαν που βρίσκεται ο χώρος και τον απόκλεισαν, εμποδίζοντας τον Τζόνσον και περίπου το ένα τρίτο των συμμετεχόντων να μπουν μέσα, με πλήρη υποστήριξη από την αστυνομία η οποία δεν έκανε σχεδόν τίποτα για να τους εμποδίσει. Στη Νορβηγία, είναι σαφές ότι ένα τμήμα της αστυνομίας, στην πραγματικότητα, εργάζεται ενεργά με τους κουκουλοφόρους εχθρούς της ελεύθερης έρευνας.

Ο Froði Midjord αναφέρει ότι η ασφάλεια εμφανίστηκε στο χώρο, σε ένα προάστιο του Όσλο, και πήρε τον Johnson μακριά. Πώς ήξερε η ασφάλεια ότι ο Johnson ήταν εκεί; Ωστόσο, μια κομμουνιστική ιστοσελίδα (Filter Nyheter), είχε ανεβάσει ένα άρθρο στις 31 Οκτωβρίου. "Επικαλέστηκε το σκεπτικό του Breivik για την τρομοκρατία στις 22 Ιουλίου - τώρα πηγαίνει στο Όσλο για να μιλήσει για «λευκούς εθνικιστές», υποστηρίζοντας ότι ο Johnson είχε εκφράσει την υποστήριξή του στο Νορβηγό τρομοκράτη Anders Breivik:

«Ο Johnson εξέφρασε προηγουμένως την υποστήριξή του για το πώς ο Anders Behring Breivik δικαιολόγησε τις επιθέσεις του Ιουλίου του 2011 στη δίκη του, αναφερόμενος στην τρομοκρατία ως "απαραίτητη" και περιέγραψε εκτενώς τη δολοφονία πολιτικών κομμάτων του Εργατικού Κόμματος ως νόμιμο μέσο για την καταπολέμηση της «λευκής μετανάστευσης».

Ο Greg Johnson, γράφωντας για την Αναρχο-Τυραννία στο Όσλο [CounterCurrents, 6 Νοεμβρίου 2019], σημειώνει ότι πρόκειται για μια παράλογα διαστρεβλωμένη δήλωση:

Το όλο θέμα του άρθρου μου [για τον Breivik] ήταν για να υποστηρίξω ότι η δολοφονία πολιτικών του Εργατικού Κόμματος -ή και κάθε μορφή τρομοκρατίας - δεν αποτελεί νόμιμο μέσο για την καταπολέμηση της μη λευκής μετανάστευσης.

Ένα άλλο άρθρο στη Filter Nyheter, που δημοσιεύθηκε την ίδια μέρα, είχε συνέντευξη από τον εμπειρογνώμονα για την τρομοκρατία και ανώτερο ερευνητή του Ινστιτούτου Έρευνας Άμυνας Thomas Hegghammer, ο οποίος τους είπε ότι «η Νορβηγία πρέπει να εξετάσει τη δυνατότητα άρνησης εισόδου στον Johnson πριν από την προγραμματισμένη διάσκεψη το Σάββατο» λόγω των υποτιθέμενων δηλώσεων υπέρ της τρομοκρατίας – τις οποίες, όπως γίνεται εύκολα κατανοητό, θεώρησε ότι όντως ειπώθηκαν.

Σε μια συνέντευξη στα αγγλικά μπροστά από το βασιλικό παλάτι της Νορβηγίας με τον δικηγόρο του Τζόνσον, John Christian Elden (φώτο - που είναι μια διασημότητα στη Νορβηγία και εμφανίστηκε στην πρώτη σελίδα κορυφαίας εφημερίδας την επόμενη ημέρα) ο Midjord είπε ότι όταν οι άνδρες της ασφάλειας ζήτησαν από τον Johnson να έρθει μαζί τους, ο Johnson ρώτησε αν πρόκειται για και σύλληψη και εκείνοι του είπαν ότι όντως ήταν, αν και αρνήθηκαν να του πουν γιατί. Ο δικηγόρος του Johnson επισήμανε ότι η αστυνομία είναι υποχρεωμένη από νομικής άποψης να ενημερώνει τους συλληφθέντες για το λόγο που συλλαμβάνονται.

Η ασφάλεια προσπάθησε να διορθώσει εκ των υστέρων αυτό το λάθος λέγοντας στις νορβηγικές εφημερίδες ότι ο Johnson δεν είχε "συλληφθεί", αλλά μάλλον ήταν υπό κράτηση βάσει του άρθρου 106 του "Νόμου περί Αλλοδαπών".


Αλλά είχαν κάνει ξανά λάθος. Το άρθρο 106 αφορά την κράτηση οποιουδήποτε αλλοδαπού στη Νορβηγία. Είναι το "άρθρο 126" το οποίο επικεντρώνεται στην κράτηση ατόμων, χωρίς κατηγορία, τα οποία θεωρούνται απειλή για το νορβηγικό κράτος.



Και τέτοιο άτομο φαίνεται να θεωρεί το νορβηγικό κράτος ότι είναι ο Greg Johnson. Όταν ο Midjord ρωτά τον δικηγόρο "Είναι παράνομο να έχουμε απόψεις στη Νορβηγία;" Ο Elden απαντά: "Μέχρι σήμερα, δεν το πίστευα".


Ο Midjord σημειώνει στη συνέχεια ότι η ασφάλεια είπε στην Aftonposten, τη μεγαλύτερη θεωρούμενη έγκυρη εφημερίδα της Νορβηγίας, ότι ήταν σημαντικό που συνελήφθη ο Τζόνσον πριν μπορέσει να ... «μιλήσει στο ακροατήριο. . . Δουλεύουμε ενεργά για να αποτρέψουμε την ανάπτυξη αυτών των κύκλων, για να τους κρατήσουμε όσο το δυνατόν μικρότερους».

Ο Elden απάντησε ότι εκτός νομικής δικαιοδοσίας της νορβηγικής αστυνομίας να εμποδίζει μια πολιτική συζήτηση:

Με τίποτα. Και νομίζω ότι επέστρεψαν στις δουλειές τους, γιατί τώρα δεν ισχυρίζονται πλέον ότι τον συνέλαβαν. Λένε ότι είχε συλληφθεί σύμφωνα με τον νόμο περί αλλοδαπών επειδή απειλεί τη νορβηγική ασφάλεια. Είναι λοιπόν ένα νέο επιχείρημα από αυτό που είχαν χθες.

Σύμφωνα με τον δικηγόρο Elden, εδώ έχουμε ένα νέο νόμο στη Νορβηγία. Κανείς δεν έχει διωχθεί ποτέ από τη χώρα για τις πολιτικές τους απόψεις.

Πράγματι, τελικά, ο Τζόνσον είπε ότι αφέθηκε ελεύθερος να εγκαταλείψει τη Νορβηγία με δική του πρωτοβουλία ή απλά να παραμείνει και να προσφύγει εναντίον όσων συνέβησαν, καθώς η απόφαση απέλασης είχε φανερά ανατραπεί. Και δεν του απαγορεύτηκε να επιστρέψει στη Νορβηγία. Γράφει:

Δεδομένου ότι ήθελα να επιστρέψω στην πατρίδα μου και δεδομένου ότι η πτήση της απέλασης ήταν η ταχύτερη και η φθηνότερη επιλογή (πληρώθηκε από τη νορβηγική κυβέρνηση), πήρα την πτήση. Νόμιζα επίσης ότι θα ήταν μια ενδιαφέρουσα εμπειρία και ήταν. Μπορώ να συστήσω ιδιαίτερα την απέλαση από τη Νορβηγία. Είναι απείρως καλύτερα από το κανονικό αεροπορικό ταξίδι, το πραγματικό V.I.P.: δεν υπάρχουν μεγάλες γραμμές ασφαλείας, δεν υπάρχουν αίθουσες αναχώρησης με πολυκοσμία, ατελείωτες ουρές, κατά την επιβίβαση και την αποβίβαση από το αεροσκάφος, άνθρωποι που σας οδηγούν από και προς το τερματικό κλπ. Αλλά, όπως το καταλαβαίνω, δεν θεωρήθηκα ότι πραγματικά απελάθηκα με την νομική έννοια. [Ο Greg Johnson είναι ελεύθερος, CounterCurrents, 5 Νοεμβρίου 2019].

Εν τω μεταξύ, πίσω στο Scandza Forum, λίγο μετά τη σύλληψη του Τζόνσον, μια οργανωμένη συμμορία κουκουλοφόρων αντίφα εμφανίστηκε στο συνέδριο, την τοποθεσία του οποίου γνώριζαν θαυματουργικά. Είχαν κάποιες αψιμαχίες με τα ΜΑΤ - που όμως κατάφεραν να εξασφαλίσουν ότι οι συμμετέχοντες στο συνέδριο θα μπορούσαν να περάσουν με ασφάλεια. Ένα βίντεο είναι εδώ.

Ο αριθμός των antifa όπως αναφέρθηκε από τη κρατική τηλεόραση NRK, ο οποίος είχε στείλει ανταποκριτή για τη διάσκεψη, ήταν 25 άτομα, αν και αργότερα η αγγλόφωνη The Local ανέβασε τον αριθμό των «διαδηλωτών» στους 50.

Τελικά, οι 28 antifa συνελήφθησαν από τα ΜΑΤ και τους επιβλήθηκε πρόστιμο για δημόσια διαταραχή.

Δεν συνελήφθη κανένας συμμετέχων στη διάσκεψη.

Το συνέδριο προχώρησε με ομιλίες του Kevin MacDonald, του Δανού ψυχολόγου Helmuth Nyborg και του Βρετανού ανθρωπολόγου Edward ("The Jolly Heretic") Dutton.

Τα media στρατοπέδευσαν έξω από την εκδήλωση και το βράδυ, ζητώντας απελπισμένα κάποια συνέντευξη με τους διοργανωτές, οι οποίοι επέλεξαν να είναι επιφυλακτικοί σε ποια εφημερίδα θα έδιναν συνέντευξη - απέρριψαν μια εφημερίδα που θεωρούσαν ότι θα ήταν προκατειλημμένη, την Dagbladet.

Οι ενέργειες της ασφάλειας της Νορβηγίας και των antifa, εξασφάλισαν ότι αυτό το μικρό συνέδριο της Αντικομφορμιστικής Δεξιάς ήταν η κύρια είδηση ​​στη Σκανδιναβία για πολλές ημέρες ενώ η είδηση έφτασε σε όλο τον κόσμο, κάνοντας πρωτοσέλιδα μέχρι και στην Κίνα.

Εάν το "κάθε δημοσιότητα είναι καλή δημοσιότητα" ισχύει τότε το Scandza Forum του Όσλο του Νοεμβρίου του 2019 πρέπει να θεωρηθεί μια εκπληκτική επιτυχία.

Αλλά η ευρωπαϊκή ελευθερία του λόγου, στην καλύτερη περίπτωση, βρίσκεται σε μηχανική υποστήριξη.

ΚΟ / από εδώ

Τετάρτη, 13 Νοεμβρίου 2019

ΧΙΛΗ: «Ψυχραιμία» ζητούν οι επίσκοποι μετά την επίθεση μίσους σε ιστορική εκκλησία από ακροαριστερούς



«Την λύπη τους» εξέφρασαν οι επίσκοποι της Χιλής για την λεηλασία και τον εμπρησμό μιας ιστορικής καθολικής εκκλησίας στην πρωτεύουσα της χώρας από κουκουλοφόρους οι οποίοι κατέστρεψαν τα θρησκευτικά αγάλματα και έγραψαν συνθήματα στο εσωτερικό.

"Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας προς τον Msgr. Celestino Aós και όλους τους πιστούς της Αρχιεπισκοπής του Σαντιάγκο, μετά την βεβήλωση της εκκλησίας της Κοίμησης της Θεοτόκου. Ομοίως με τις κοινότητες και τους ποιμένες άλλων εκκλησιών και τόπων λατρείας διαφόρων ομολογιών που έγιναν στόχος επίθεσης σε διάφορες πόλεις», λέει ένα ανακοινωθέν των Καθολικών Επισκόπων της Χιλής.
 
Την Παρασκευή, μια ομάδα κουκουλοφόρων διαδηλωτών ντυμένων στα μαύρα στο στυλ των "antifa", εισέβαλε βίαια στην εκκλησία της Κοίμησης της Θεοτόκου, κλέβοντας σκεύη της εκκλησίας και θρησκευτικά αγάλματα. Μεγάλο μέρος του εσωτερικού καταστράφηκε και γέμισε με αντι-εκκλησιαστικά, αντι-χριστιανικά συνθήματα. Η ιστορική εκκλησία χρονολογείται από το 1876. Επίσης, οι εγκαταστάσεις ενός ιδιωτικού πανεπιστημίου που βρίσκεται κοντά στην εκκλησία καταστράφηκαν από εμπρηστές.

Ένα ερασιτεχνικό βίντεο κατέγραψε τους βανδάλους να αφαιρούν από την εκκλησία ένα άγαλμα της Παναγίας μαζί με άλλα ιερά αντικείμενα. Το εσωτερικό ήταν κατεστραμμένο και λερωμένο με τη λέξη "βιαστές". Οι φωτογραφίες που ελήφθησαν στη σκηνή έδειξαν ότι η πόρτα της εκκλησίας ήταν ανοιχτή. Επίσης, υπήρχε το σύνθημα "κάψτε την εκκλησία" σε έναν εσωτερικό τοίχο. Ο Εσταυρωμένος αφαιρέθηκε, σπάστηκε και τέθηκε σε δημόσια θέα στο δρόμο.
Στη δήλωσή τους, οι Χιλιανοί επίσκοποι εξέφρασαν τη λύπη τους για την «τη συνεχή λεηλασία και τη βία, από όπου και αν έρχεται». Η επίθεση σε εκκλησίες και τόπους προσευχής μας προκαλεί πόνο». "Οι εκκλησίες και άλλοι τόποι λατρείας είναι ιεροί," δήλωσαν οι επίσκοποι, προσθέτοντας ότι ενώνονται με άλλους ανθρώπους της Χιλής «που αναζητούν ρεαλιστικές και δίκαιες λύσεις», απορρίπτοντας τη βία και προσευχόμενοι για συγχώρεση από τον Θεό.
ΚΟ / από εδώ

Δευτέρα, 11 Νοεμβρίου 2019

Στόχος της ΕΕ είναι να σπάσει τα έθνη



“EU Nation-Breaking, του Michael Copeland / ΚΟ 

Με έκπληξη οι κάτοικοι μας κοινότητας στη Βαυαρία το 2014, είδαν να παραδίδονται κρεβάτια σε ένα διαμέρισμα σε ένα μικρό κτιριακό συγκρότημα: δώδεκα κρεβάτια, τακτοποιημένα σαν σε κοιτώνες, σε ένα διαμέρισμα δύο υπνοδωματίων με μια τουαλέτα. Το διαμέρισμα αυτό θα φιλοξενούσε δώδεκα Αφρικανούς "αιτούντες άσυλο". Εάν επρόκειτο για φοιτητικό κατάλυμα, η ρύθμιση αυτή δεν θα κάλυπτε τις ελάχιστες απαιτήσεις, διότι οι κανονισμοί σχεδιασμού στη Γερμανία απαγορεύουν τόσους πολλούς κατοίκους σε ένα μικρό διαμέρισμα. Αλλά όλα αυτά προφανώς, ξεχάστηκαν. Δεν υπήρξε καμία προηγούμενη ανακοίνωση, καμία αναζήτηση συμφωνίας, καμία ακρόαση για αντιρρήσεις, καμία διαβούλευση, τίποτα απολύτως. Επιβλήθηκε με το «έτσι θέλω» σε εκείνους τους Βαυαρούς. Και προφανώς θα έρθει σύντομα σε ένα διαμέρισμα κοντά σας.

Εδώ έχουμε μια ΕΕ που σχέδιό της είναι να «σπάσει» τα έθνη. Μια μεγάλη, ολοκληρωτικού τύπου, αντιδημοκρατική, συνωμοσία κατά των γηγενών Ευρωπαίων, διεξάγεται με σκοπό να δεχθούν εισβολή οι αυτόχθονες κοινότητες των κρατών της ΕΕ και να εκτεθούν σκόπιμα οι πολιτισμοί τους σε δυσμενείς πιέσεις και εχθρικό ανταγωνισμό. Αυτή η ύπουλη πολιτική δεν περιορίζεται φυσικά, στη Γερμανία. Πόλεις στη Σκωτία και την Αγγλία είχαν το μερίδιό τους στην εγκατάσταση "αιτούντων άσυλο" και βλέπουν πόσο προβληματικό και δύσκολο είναι να υπάρχουν δίπλα δίπλα ολόκληρες κοινότητες με πολύ διαφορετικό πολιτισμό: Τα ίδια στην Γαλλία, την Σουηδία, την Ισπανία και ούτω καθεξής. Αυτού του είδους το βίαιο «φύτευμα» παρουσιάζεται ως κάτι το «ζωντανό» και «συναρπαστικό» και «ποικιλόμορφο», και κάθε είδους απρόσφορος όρος χρησιμοποιείται υποχρεωτικά για να δώσει θετική εικόνα. Η Amanda Andrews στον λογαριασμό της στο Facebook, (που πλέον «κατέβηκε») λέει:

"Το πολυπολιτισμικό και το ποικιλόμορφο που μας λένε σημαίνει να κυριαρχήσουν οι μουσουλμάνοι. ... Το ζωντανό σημαίνει σκουπίδια, θόρυβος, χαλάλ φαγάδικα, βανδαλισμοί και άντρες που προσπαθούν να πέσουν πάνω μου και να με κακοποιήσουν. Το συναρπαστικό πρέπει να σημαίνει μόνο το φόβο και μια καρδιά που χτυπά όταν πρέπει να περάσω μέσα από αυτό το μέρος". (LibertyGB).

Οι δώδεκα γεροδεμένοι νέοι Αφρικανοί δεν θα γνωρίσουν κανέναν Γερμανό, αλλά το ενδιαφέρον τους είναι οι νέες γυναίκες. Οι μουσουλμάνοι διδάσκονται στα τζαμιά τους ότι οι γυναίκες που δεν καλύπτονται ζητούν να βιαστούν και ότι είναι δικαίωμα των μουσουλμάνων να τις πάρουν. Ίσως αυτοί οι νέοι άνδρες είναι μερικοί από εκείνους που εισήλθαν στην ΕΕ ως εισβολείς, με καραβάκι στη Λαμπεντούζα ή πηδώντας τον φράχτη στη Μελίγια, ένα από τα ισπανικά εδάφη στις ακτές του Μαρόκου. Εάν ναι, έχουν αποδείξει ότι δεν συμμορφώνονται με το νόμο, αλλά παραβιάζουν το νόμο. Τι θα κάνουν την ημέρα και τη νύχτα; Η κοινότητα μπορεί δικαιολογημένα να ανησυχεί για εγκλήματα όπως βιασμοί, επιθέσεις, ληστείες, διαρρήξεις και καύση αυτοκινήτων, όπως στο Βερολίνο και σε πολλές γαλλικές πόλεις.

Ακολουθεί ένα άλλο παράδειγμα, από τη Σουηδία:

«Έτσι αποφάσισε ο δήμος: Στον διάολο οι ντόπιοι, βγάλτε τους έξω. Θέλουμε κρατικά χρήματα, να φέρουμε πολλούς πρόσφυγες εδώ γρήγορα πριν οι ντόπιοι καταλάβουν τι κάνουμε».

Αυτά είναι τα λόγια μιας δημοτικής συμβούλου, της Annika Lohmarker. Δείτε αυτό το βίντεο (είναι του 2015).


Η Σουηδία - η κυβέρνηση, δηλαδή όχι ο λαός - ανακοίνωσε μια ανοιχτή πόρτα στους Σύριους πρόσφυγες με όλες τις απαραίτητες παροχές και μια γρήγορη διαδικασία για να λάβουν τη σουηδική υπηκοότητα. Δεν υπήρχε αριθμητικό όριο σε αυτό. Δεν ζητήθηκε η γνώμη του λαού.

Το σπάσιμο των εθνών είναι μια απροειδοποίητη πολιτική της ΕΕ. Δεν αφορά το άσυλο: προωθεί τον αποικισμό. Εδώ και εκεί εμφανίζονται ελάχιστες ιδέες για το τι έχει αποφασιστεί πίσω από τις κλειστές πόρτες. Ο πρόσφατος εκφοβισμός (είναι από το 2012 - δες εδώ) από τον Peter Sutherland, τον Ειδικό Εκπρόσωπο των Ηνωμένων Εθνών για τη Διεθνή Μετανάστευση και ο ηθικός αυτουργός το αυτοαποκαλούμενο «Παγκόσμιο Φόρουμ για τη Μετανάστευση και την Ανάπτυξη», εκφράστηκε υποτιμητικά για κάθε αίσθηση εθνικής ταυτότητας:

"Εξακολουθούμε να ταλανιζόμαστε από την αίσθηση της ομοιογένειας και της διαφοράς μας από τους άλλους, και αυτό είναι ακριβώς που η Ευρωπαϊκή Ένωση, κατά την άποψή μου, πρέπει να καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια να υπονομεύσει".

Ακούστε τον γνωστό αριστερό Daniel Cohn-Bendit:

"Εμείς ... πρέπει να προσπαθήσουμε προς το σκοπό αυτό να μεταφέρουμε όσο το δυνατόν περισσότερους αλλοδαπούς στη Γερμανία. Μετά πρέπει να αγωνιστούμε για το δικαίωμά τους να ψηφίζουν. Μόλις το επιτύχουμε αυτό, τότε έχουμε το κομμάτι των ψηφοφόρων που χρειαζόμαστε για να αλλάξουμε αυτή τη δημοκρατία".

Λέξη προς λέξη όλα αυτά θα μπορούσαν να τα πουν και άλλοι πολιτικοί όπως ο Τόνι Μπλερ ή ο Γκόρντον Μπράουν όσον αφορά τη Βρετανία. Το Τέρας των Βρυξελλών, όπως το περιγράφει ο Ολλανδός πολιτικός του Κόμματος της Ελευθερίας, Geert Wilders, αποτελεί απειλητικό κίνδυνο. Η "απο-ομοιογενοποίηση" είναι η καταστροφή του αυτόχθονος πολιτισμού μας. Έχουμε σοβαρότατο πρόβλημα.

ΚΟ: Πάντως η κάθε Annika Lohmarker και ο κάθε Daniel Cohn-Bendit δεν κατέλαβαν από μόνοι τους τις θέσεις εξουσίας που βρίσκονται ή βρέθηκαν. Ούτε τους διόρισε κάποιος αυτοκράτωρ, ούτε έπεσαν από το φεγγάρι. Τι πάει να πει «αντιδημοκρατική συνομωσία»; Τι πάει να πει «η κυβέρνηση, όχι ο λαός»; Δημοκρατία δεν έχουμε; Την κυβέρνηση ποιος την ψήφισε; Κάποιοι τους ψήφισαν όλους αυτούς και τους έστειλαν να βρίσκονται εκεί. Αυτό το να κλαίνε, να αγανακτούν και να διαμαρτύρονται στα facebook ή στα καφενεία οι διάφοροι «αυτόχθονες» και μετά να πάνε να ψηφίζουν Annikες ή να μην ψηφίζουν αντι-Annikες ή να μην ψηφίζουν καθόλου, με ξεπερνάει.  

ΚΟ / Το είδα εδώ

Σάββατο, 9 Νοεμβρίου 2019

Haaretz: "Οι Εβραίοι που έκλαιγαν όταν πριν από 30 χρόνια έπεσε το Τείχος του Βερολίνου"


Άρθρο του Ofer Aderet (8/11/2019)

Όταν το τείχος του Βερολίνου έπεσε πριν από 30 χρόνια στις 9 Νοεμβρίου 1989, δεν ήταν όλα τα δάκρυα που χύνονταν, δάκρυα χαράς. Στη σκοτεινή, ανατολική πλευρά του τείχους υπήρχαν μερικοί άνθρωποι που έχυναν δάκρυα πόνου και φόβου, ενώ ο κόσμος παρακολουθούσε στην τηλεόραση και γιόρταζε καθώς τα τούβλα σωριάζονταν κάτω.

Ήταν ο πόνος του τέλους της «δημοκρατικής» ιδεολογίας που υποσχέθηκε η Ανατολική Γερμανία, που ιδρύθηκε στη σοβιετική ζώνη κατοχής το 1949 ως εναλλακτική λύση στη δυτική δημοκρατία. Ήταν ο φόβος για το προσωπικό τους μέλλον καθώς το κομμουνιστικό καθεστώς κατέρρευσε, ότι θα τιμωρηθούν για τα εγκλήματα του ολοκληρωτικού καθεστώτος. Το πιο υψηλόβαθμο και πιο γνωστό από αυτούς ήταν ο Markus "Mischa" Wolf, ο οποίος είχε γίνει ο Νο 2 στο Υπουργείο Δημόσιας Ασφάλειας της Ανατολικής Γερμανίας ή της γνωστής Stasi.

Ο Wolf (φώτο) γεννήθηκε το 1923 από Εβραίο πατέρα και μη Εβραία μητέρα. Ο πατέρας του, ο συγγραφέας και ο γιατρός Friedrich Wolf, προερχόταν από μια εβραϊκή οικογένεια που εκδιώχθηκε από την Ισπανία στα τέλη του 15ου αιώνα και ήρθε στη Γερμανία τον 17ο αιώνα, μέσω της Ολλανδίας. Η οικογένειά του ήταν κοσμική (μη θρησκευόμενη) και αστική.

Ο Markus Wolf ήταν 10 όταν ήρθαν στην εξουσία οι Ναζί. Η οικογένειά του έφυγε, βρίσκοντας καταφύγιο στη Ρωσία. Μετά τον πόλεμο, επέστρεψε στην πατρίδα του και εντάχθηκε στο Κομμουνιστικό Κόμμα, αλλά μετά την σοβιετική κατοχή, η Γερμανία χωρίστηκε στα δύο.

Όπως πολλοί Εβραίοι υπό τον κομμουνισμό, ο Wolf δεν διαφήμιζε την "θρησκευτική του κληρονομιά". Αναγκάστηκε να προσαρμοστεί στην φιλο-αραβική στάση της Μόσχας και δεν έκανε τίποτα για να προωθήσει εβραϊκά ή ισραηλινά συμφέροντα.

Ως επικεφαλής της Stasi, ο Wolf διεύθυνε ένα δίκτυο 4.000 κατασκόπων που είχαν διεισδύσει σε επιχειρήσεις, στο αρχηγείο του ΝΑΤΟ και την κυβέρνηση της Δυτικής Γερμανίας, ρίχνοντας τον καγκελάριο Willy Brandt.

Ο Ισραηλινός δημοσιογράφος Yossi Melman κάποτε ονόμασε τον Wolf ως "έναν από τους πιο ταλαντούχους, τολμηρούς και λαμπρούς πράκτορες πληροφοριών στον 20ό αιώνα, ιδιαίτερα κατά την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου". Ήταν γνωστός στη Δύση ως "ο άνθρωπος χωρίς πρόσωπο" για την ικανότητά του να μην συλλαμβάνεται από τον φωτογραφικό φακό και ο χαρακτήρας του έχει τεκμηριωθεί σε δεκάδες βιβλία, ντοκιμαντέρ και ταινίες δράσης.

Το εβραϊκό ζήτημα δεν ήταν ψηλά στην ατζέντα του Ανατολικού Βερολίνου. Το κομμουνιστικό καθεστώς άφησε στη Δυτική Γερμανία να αντιμετωπίσει τα εγκλήματα των Ναζί. Η ηγεσία απέφευγε, σχεδόν μέχρι το τέλος, τις επαφές με το Ισραήλ και με εβραϊκές οργανώσεις. Μόνο το Νοέμβριο του 1988 το κοινοβούλιο της Ανατολικής Γερμανίας, το Volkskammer, όρισε την επέτειο της «Νύχτας των Κρυστάλλων» (Kristallnacht), η οποία, όπως και η πτώση του Τείχους του Βερολίνου, πραγματοποιήθηκε στις 9 Νοεμβρίου και ίδρυσε ένα ινστιτούτο εβραϊκής μελέτης στη Νέα Συναγωγή του Ανατολικού Βερολίνου. Κατά την Kristallnacht το 1938, Εβραίοι τρομοκρατούνταν σε όλη τη Γερμανία και την Αυστρία. Τουλάχιστον 91 άνθρωποι σκοτώθηκαν, εκατοντάδες συναγωγές κάηκαν, περίπου 7.500 εβραϊκές επιχειρήσεις βανδαλίστηκαν και έως 30.000 Εβραίοι άνδρες συνελήφθησαν.

Στις 9 Νοεμβρίου 1989, όταν έπεσε το Τείχος, ο Wolf κατέφυγε στη Ρωσία, και επέστρεψε μόνο μετά την ενοποίηση της Γερμανίας. Το 1993 καταδικάστηκε σε έξι χρόνια φυλάκισης για το έγκλημα της προδοσίας. Η καταδίκη ανακλήθηκε από ανώτερο δικαστήριο που δέχθηκε το επιχείρημα του Wolf ότι ακολουθούσε τους νόμους ενός κυρίαρχου κράτους.

Το 1997, ο Wolf δέχτηκε πρόσκληση από τον δημοσιογράφο Ma'ariv Gad Shimron και επισκέφθηκε το Ισραήλ, όπου συνάντησε τους επικεφαλής της υπηρεσίας ασφαλείας Mossad και Shin Bet καθώς και άλλους αξιωματούχους μυστικών υπηρεσιών. 

Το 2004, δύο χρόνια πριν από το θάνατό του, έδωσε συνέντευξη στην Haaretz, λέγοντας στον Melman ότι ποτέ δεν είχε κατασκοπεύσει το Ισραήλ παρά τις αιτήσεις της KGB.

KGB με πλησίασε επανειλημμένα και μου ζήτησε να στείλω πράκτορες και κατασκόπους για να συγκεντρώσω πληροφορίες για το Ισραήλ και στο Ισραήλ. Ως Γερμανοί, ήταν ευκολότερο να εισέλθουμε και να διεξάγουμε επιχειρήσεις στη χώρα σας από ό, τι θα ήταν για τους Ρώσους, τους Πολωνούς ή τους Τσέχους. Αλλά πάντα τους απέρριπτα", δήλωσε ο Wolf στο Melman. "Εκ των υστέρων, είμαι ευτυχής να πω ότι η εβραϊκότητά μου μπορεί να συνέβαλε στην έλλειψη επιθυμίας μου να διεξάγω δουλέψω εναντίον του Ισραήλ, αλλά οφειλόταν κυρίως σε επαγγελματικές εκτιμήσεις. Προτίμησα να συγκεντρώσω όλη τη προσπάθεια συλλογής πληροφοριών στη Δυτική Γερμανία και στο ΝΑΤΟ».

Είπε επίσης στον Melman ότι σκέφτηκε να ζητήσει από το Ισραήλ άσυλο και αρνήθηκε να συμμετάσχει στη συνεργασία που είχε η Στάζι με παλαιστίνιους τρομοκράτες, έναν ισχυρισμό που οι ειδικοί αμφισβητούν λόγω της ανώτερης θέσης που είχε στον οργανισμό.

Ο Wolf δεν ήταν ο μόνος Εβραίος στην Κομμουνιστική Ανατολική Γερμανία. Μερικοί ήταν ανοιχτά κατά του κράτους του Ισραήλ και αντι-Σιωνιστές, όπως ο Albert Norden (φώτο), ένας ανώτερος υπάλληλος στο Politburo (Πολιτικό Γραφείο) που ήταν στην πραγματικότητα υπουργός προπαγάνδας μέχρι το 1979. Ο πατέρας του Norden ήταν ραβίνος. Η αδερφή του είπε στον Ma'ariv το 1963 ότι η μητέρα τους προερχόταν από παλιά οικογένεια ραβίνων. Ερωτηθείσα πώς έγινε ένας απόγονος ραβίνων να ανέβει στα ανώτερα κλιμάκια του ανατολικογερμανικού κομμουνιστικού καθεστώτος, έδωσε μια απλή, άμεση απάντηση: Ο πατέρας τους ήταν ένας πολύ φιλελεύθερος ραβίνος.

Με τα χρόνια ο Norden έχασε την επαφή με την οικογένειά του.

"Όλη η φιλία μας προσφέρεται σε εκείνους στο Ισραήλ που δουλεύουν για την ειρήνη. Η Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας διακρίνει μεταξύ της κυβερνώσας ελίτ στο Ισραήλ και τον ισραηλινό λαό, ο οποίος αντιτίθεται στον ναζισμό και θέλει την ειρήνη", δήλωσε ο Norden σε συνέντευξη Τύπου του 1965. Αλλά οι απόψεις του έγιναν σύντομα πιο ακραίες. Μετά τον πόλεμο των έξι ημερών, εξομοίωσε τις πράξεις του Ισραήλ με την επίθεση του Χίτλερ στη Σοβιετική Ένωση το 1941. Το 1973, όταν ξέσπασε ο πόλεμος του Yom Kippur, αποκάλεσε το Ισραήλ "επιθετικό" και είπε ότι το έθνος του στέκεται με τους Άραβες.

 Ένας από τους υπουργούς εξωτερικών της Ανατολικής Γερμανίας, ο Otto Winzer, είχε εβραϊκή καταγωγή. Κατά τη διάρκεια της θητείας του, από το 1965-75, η ΛΔΓ καλλιεργούσε δεσμούς με παλαιστίνιους τρομοκράτες, δίνοντάς τους χρηματοδότηση και στήριξη. Ο Winzer επένδυσε μεγάλες ποσότητες χρόνου και πόρων στην ανάπτυξη σχέσεων μεταξύ  Ανατολικής Γερμανίας και Αράβων ηγετών, ταξιδεύοντας στην Αίγυπτο, την Συρία και το Ιράκ, προκειμένου να βελτιώσει τη διεθνή θέση της χώρας του, υπογραμμίζοντας ότι το Ανατολικό Βερολίνο, σε αντίθεση με τη Βόννη, υποστήριζε τους Άραβες και όχι το Ισραήλ.

Ο Klaus Gysi (φώτο), ο οποίος υπηρέτησε ως υπουργός πολιτισμού της Ανατολικής Γερμανίας από το 1966-73 και υφυπουργός εκκλησιαστικών υποθέσεων από το 1979-88, μεγάλωσε μέσα σε εβραϊκό σπίτι αλλά δεν έδωσε έμφαση στη θρησκευτική του κληρονομιά. Το 1989 ισχυρίστηκε ότι θα ήταν ανόητο να αποκαλέσει την οικογένειά του Εβραϊκή (Ιουδαϊκή), παρά τις τρεις Menorah (Επτάφωτες Λυχνίες) της εορτής Hanukkah που υπήρχαν στο ράφι στο σπίτι του. Μόνο η γιαγιά της μητέρας του ήταν Ιουδαία.

Η πρώτη σύζυγος του Gysi ήταν επίσης Εβραία, από μια οικογένεια που δολοφονήθηκε στο Άουσβιτς. Ο γιος τους, Gregor Gysi (Γκρέγκορ Γκίσι - φώτο), εξελέγη επικεφαλής του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ανατολικής Γερμανίας μετά την πτώση του Τείχους. Σε αντίθεση με άλλους Εβραίους στο κόμμα, δεν γύρισε την πλάτη στις ρίζες του. Την παραμονή της πτώσης του Τείχους του Βερολίνου και την αποσύνθεση της Σοβιετικής Ένωσης, συμμετείχε σε μια ομάδα νέων, παιδιά των θυμάτων του Ολοκαυτώματος και επιζώντες, που είχαν αρχίσει να μαθαίνουν για τον Ιουδαϊσμό, τον εβραϊκό πολιτισμό και τα εβραϊκά. "Εβραίος μέχρι το κόκκαλο" ("Jew to the core"), έτσι τον περιέγραψε μια εξέχουσα προσωπικότητα της εβραϊκής κοινότητας της Γερμανίας.
ΚΟ: Ο Gregor Gysi, είναι σημαίνων πολιτικός του κόμματος ‘Die Linke’ (‘Η Αριστερά’), του κόμματος που στην πραγματικότητα αντιπροσωπεύει την συνέχεια του κομμουνιστικού κόμματος που διηύθυνε τη δικτατορία στην Ανατολική Γερμανία. Το 2017, στην  προεκλογική του εκστρατεία επέλεξε μια αφίσα που είχε μόνο την λέξη, "Trotzdem!", (σημαίνει "Παρ’ όλα αυτά"). Επρόκειτο για αναφορά στον Γερμανό κομμουνιστή Karl Liebknecht, ο οποίος το 1919 προσπάθησε να ανατρέψει το δημοκρατικό πολίτευμα (με την λεγόμενη "εξέγερση των Σπαρτακιστών") και να επιβάλλει την κομμουνιστική δικτατορία, του οποίου το τελευταίο άρθρο, πριν σκοτωθεί από Γερμανούς πατριώτες, έφερε τον τίτλο "Trotz alledem", μια παραλλαγή του ίδιου πράγματος. Σε συνέντευξή του ο Gysi παραδέχτηκε ότι αναφερόταν στα λόγια του Λέμκνεχτ. Ο Gysi, επίσης, το 2015, είχε καυχηθεί δημόσια σε βίντεο ότι «περισσότεροι γηγενείς Γερμανοί πεθαίνουν από εκείνους που γεννιούνται» και ότι είναι «πολύ τυχερός, γιατί οι Ναζί δεν είναι καλοί στο να έχουν απογόνους…». Δες εδώ κι εδώ

ΚΟ / το βρήκα εδώ