Βίντεο δείχνει τον Τζέφρι Έπσταϊν να ερωτάται αν είναι ο «ίδιος ο Διάβολος» και να κοροϊδεύει τον Χριστό

Τα πρόσφατα δημοσιευμένα αρχεία βίντεο που αφορούν την υπόθεση Τζέφρι Έπσταϊν προσελκύουν εκ νέου την προσοχή, αφού πλάνα τον δείχνουν να ερωτάται ευθέως αν πίστευε ότι ήταν «ο ίδιος ο διάβολος».

Σε ένα βίντεο του Sky News Australia, το μέσο σημειώνει ότι το υλικό αποτελεί μέρος μιας μαζικής δημοσίευσης από το Υπουργείο Δικαιοσύνης, που περιλαμβάνει εκατομμύρια σελίδες εγγράφων, χιλιάδες φωτογραφίες και εκατοντάδες ώρες βιντεοσκοπήσεων.

Κατά τη διάρκεια μιας συζήτησης, ο Στιβ Μπάνον αμφισβητεί ευθέως τον Έπσταϊν σχετικά με την προέλευση του πλούτου του, ρωτώντας: «Είναι τα χρήματά σου βρώμικα χρήματα;»

Ο Έπσταϊν απαντά: «Όχι, δεν είναι».

Όταν πιέζεται περαιτέρω — «Γιατί δεν είναι βρώμικα χρήματα;» — ο Έπσταϊν επιμένει: «Επειδή τα κέρδισα εγώ».

«Τα κέρδισες συμβουλεύοντας τους χειρότερους ανθρώπους στον κόσμο, σωστά;» ρωτά ο Μπάνον.

Στη συνέχεια, ο Έπσταϊν προσπαθεί να υπερασπιστεί τον εαυτό του, δηλώνοντας: «Μπορώ να σας πω ότι με τα χρήματα που έδωσα για να βοηθήσω στην εξάλειψη της πολιομυελίτιδας στο Πακιστάν και την Ινδία».

Λίγο αργότερα, η συζήτηση φτάνει σε ένα κομβικό σημείο όταν ο Έπσταϊν καλείται να σκεφτεί πώς μπορεί να νιώθουν τα θύματα ή οι οικογένειές τους όταν λαμβάνουν χρήματα που συνδέονται με αυτόν. Στη συνέχεια έρχεται η αντιπαράθεση.

Ο Μπάνον ρωτάει ξεκάθαρα: «Νομίζεις ότι είσαι ο ίδιος ο διάβολος;»

Ο Έπσταϊν απαντά: «Όχι, αλλά έχω έναν καλό καθρέφτη».

Ο Μπάνον πιέζοντάς τον επαναλαμβάνει: «Είναι μια σοβαρή ερώτηση. Νομίζεις ότι είσαι ο ίδιος ο διάβολος;»

Ο Έπσταϊν απαντά: «Δεν ξέρω. Γιατί το λες αυτό;»

Ένα άλλο μέρος της συνέντευξης έδειξε τον Έπσταϊν να κοροϊδεύει τον Ιησού επειδή ήταν ξυλουργός.

«...Και άνθρωποι που μπορούσαν να γράψουν, έγραφαν. Ο Σωκράτης μπορούσε να σκεφτεί», λέει ο Έπσταϊν στον Μπάνον.

«Ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ», επισημαίνει ο Στιβ Μπάνον.

«Νόμιζα ότι ήταν ξυλουργός», απαντά ο Έπσταϊν.

«Ήταν ξυλουργός», λέει ο Μπάνον.

«Δεν χρειαζόταν σαν μικρός ξυλουργός [εργαλεία]», λέει ο Έπσταϊν, γελώντας και χρησιμοποιώντας χειρονομίες για να χλευάσει.

ΚΟ / πηγή

Here is Epstein shutting down the moment Jesus Christ is mentioned. His response is totally demonic. Anyone defending this heathen is an apostate.

"...the devils also believe and tremble." - James 2:19 pic.twitter.com/oozgXHBNFY

— Brandon 🦂 (@exRhenum) February 2, 2026

ΗΠΑ: Δυστοπικά εργαλεία επιτήρησης Τεχνητής Νοημοσύνης για να παρακολουθούν τους πολίτες

 

Για δεκαετίες, ένα ύπουλο πλέγμα ελέγχου του Μεγάλου Αδελφού αναπτύσσεται και εξελίσσεται γύρω μας, και τώρα η τεχνητή νοημοσύνη επιτρέπει στο κράτος να κάνει πράγματα που δεν είχε καταφέρει ποτέ πριν. Αυτό περιλαμβάνει την παρακολούθηση του πού οδηγούμε, ώστε όσοι έχουν «ύποπτα» ταξιδιωτικά μοτίβα να μπορούν να κρατούνται.

Υπάρχουν πολλοί που υποστηρίζουν ότι αυτό το είδος επιτήρησης είναι αντισυνταγματικό και σε κάθε περίπτωση ηθικά λάθος. Πώς μπορούμε να είμαστε ελεύθεροι αν η ομοσπονδιακή κυβέρνηση μας παρακολουθεί κυριολεκτικά όπου κι αν πάμε;

Δεν θέλω να ζω σε μια «κοινωνία Minority Report» όπου η κυβέρνηση θα συλλαμβάνει ανθρώπους απλώς και μόνο επειδή ένας αλγόριθμος έχει επισημάνει τα ταξιδιωτικά τους μοτίβα.

Αλλά αυτό ακριβώς κάνει το «πρόγραμμα προγνωστικών πληροφοριών» (“predictive intelligence program”) της υπηρεσίας Ελέγχου των Συνόρων..

Η υπηρεσία Ελέγχου των Συνόρων των ΗΠΑ (Border Patrol) παρακολουθεί εκατομμύρια Αμερικανούς οδηγούς σε εθνικό επίπεδο σε ένα μυστικό πρόγραμμα για τον εντοπισμό και την κράτηση ατόμων των οποίων τα ταξιδιωτικά μοτίβα θεωρεί ύποπτα, σύμφωνα με το Associated Press.

Το πρόγραμμα προγνωστικών πληροφοριών της συγκεκριμένης υπηρεσίας έχει οδηγήσει σε σταματήματα, έρευνες και σε ορισμένες περιπτώσεις συλλήψεις ατόμων. Ένα δίκτυο καμερών σαρώνει και καταγράφει τις πληροφορίες πινακίδων κυκλοφορίας οχημάτων και ένας αλγόριθμος επισημαίνει οχήματα που θεωρούνται ύποπτα με βάση την προέλευσή τους, την πορεία τους και τη διαδρομή που ακολούθησαν. Οι ομοσπονδιακοί πράκτορες με τη σειρά τους μπορούν στη συνέχεια να επισημάνουν τις τοπικές αρχές επιβολής του νόμου.

Ξαφνικά, οι οδηγοί σταματούν – συχνά για λόγους που αναφέρονται, όπως η υπερβολική ταχύτητα, η έλλειψη χρήσης φλας ή ακόμα και ένα κρεμαστό αρωματικό χώρου που εμποδίζει τη θέα. Στη συνέχεια, τους ανακρίνουν και τους ερευνούν, χωρίς να έχουν ιδέα ότι ενώ οδηγούν πέφτουν στα ραντάρ των αρχών επιβολής του νόμου.

Αυτό είναι λάθος.

Το AP μίλησε με οκτώ πρώην αξιωματούχους που έχουν άμεση γνώση αυτού του προγράμματος.

Όλοι τους επιβεβαίωσαν ότι αυτό συμβαίνει.

Μπορεί να νομίζετε ότι είστε ασφαλείς αν δεν ζείτε κοντά στα σύνορα, αλλά όταν ρωτήθηκαν για το εύρος αυτού του προγράμματος, η CBP εξήγησε ότι μπορεί να λειτουργήσει νόμιμα «οπουδήποτε στις Ηνωμένες Πολιτείες»...

Πλέον το σύστημα επιτήρησης εκτείνεται στο εσωτερικό της χώρας και παρακολουθεί τις καθημερινές ενέργειες και τις διασυνδέσεις των απλών Αμερικανών για οδηγικές ανωμαλίες αντί να στοχεύει καταζητούμενους υπόπτους. Ξεκίνησε πριν από περίπου μια δεκαετία για την καταπολέμηση παράνομων δραστηριοτήτων που σχετίζονται με τα σύνορα και της εμπορίας ναρκωτικών και ανθρώπων και έχει επεκταθεί τα τελευταία πέντε χρόνια.

Μας λένε επίσης ότι η κυβέρνηση «ενισχύει την επιτήρηση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης» με νέα εργαλεία που βασίζονται στην τεχνητή νοημοσύνη...

Η Υπηρεσία Μετανάστευσης και Τελωνείων (ICE) αποκτά ισχυρά νέα εργαλεία επιτήρησης για την αναγνώριση και την παρακολούθηση ατόμων.

Σε αυτά περιλαμβάνονται εφαρμογές που επιτρέπουν στους ομοσπονδιακούς πράκτορες να στρέφουν ένα κινητό τηλέφωνο στο πρόσωπο κάποιου για να τον αναγνωρίσουν ενδεχομένως και να καθορίσουν την μεταναστευτική του κατάσταση επί τόπου, και ένα άλλο που μπορεί να σαρώσει τις ίριδες των ματιών. Το πρόσφατα αδειοδοτημένο λογισμικό μπορεί να δώσει «πρόσβαση σε τεράστιες ποσότητες δεδομένων βάσει τοποθεσίας», σύμφωνα με αναφορά του ιστότοπου της εταιρείας που το ανέπτυξε, και η ICE πρόσφατα αναβίωσε μια προηγουμένως παγωμένη σύμβαση με μια εταιρεία που κατασκευάζει spyware που μπορεί να χακάρει κινητά τηλέφωνα.

Η ομοσπονδιακή υπηρεσία ενισχύει επίσης την επιτήρηση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, με νέα συμβόλαια λογισμικού που βασίζονται στην τεχνητή νοημοσύνη, και εξετάζει το ενδεχόμενο πρόσληψης ομάδων που θα εργάζονται 24 το 24ωρο, οι οποίοι θα έχουν αναλάβει την έρευνα σε διάφορες βάσεις δεδομένων και πλατφόρμες όπως το Facebook και το TikTok και τη δημιουργία φακέλων για τους χρήστες.

Σύμφωνα με το Politico, το Υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας έχει συμβόλαια με αρκετές εταιρείες παρακολούθησης μέσων κοινωνικής δικτύωσης... 

Δεν είναι σαφές ποια εργαλεία χρησιμοποιεί η κυβέρνηση για τη συλλογή και ανάλυση αναρτήσεων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και το Υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας δεν απάντησε με ποιον τρόπο παρακολουθεί τις διαδικτυακές πλατφόρμες.

Μία από τις εταιρίες με τις οποίες συνεργάζεται το Υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας είναι γνωστή ως Zignal Labs, η οποία «αξιοποιεί την τεχνητή νοημοσύνη και τη μηχανική μάθηση» για να αναλύει πάνω από 8 δισεκατομμύρια αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης την ημέρα, παρέχοντας «επιμελημένες ροές ανίχνευσης» στους πελάτες της. Οι πληροφορίες, λέει η εταιρεία, επιτρέπουν στις αρχές επιβολής του νόμου να «εντοπίζουν και να ανταποκρίνονται σε απειλές με μεγαλύτερη σαφήνεια και ταχύτητα».

Ουσιαστικά, η Zignal Labs χρησιμοποιεί τεχνητή νοημοσύνη για να παρακολουθεί όλα όσα κάνουμε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Αν δημοσιεύσετε αυτό το άρθρο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, θα το δουν και εκείνοι.

Ο Μεγάλος Αδελφός παρακολουθεί και αν κάτι που δημοσιεύετε επισημανθεί, θα μπορούσατε ενδεχομένως να μπείτε σε μπελάδες.

 

 

 

 

 

 

 

 

Αν δεν υπάρξει αντίσταση θα καταλήξουμε όπως η Κίνα...

Για να κατανοήσετε τις δυνατότητες των αρχών επιβολής του νόμου μέσω της Τεχνητής Νοημοσύνης, ρίξτε μια ματιά στη σημερινή Κίνα. Οι αναλυτές εκτιμούν ότι πάνω από τις μισές κάμερες παρακολούθησης όλου του κόσμου βρίσκονται στην Κίνα! Πολλές από αυτές τις κάμερες χρησιμοποιούν αναγνώριση προσώπου μέσω Τεχνητής Νοημοσύνης. Οι αλγόριθμοι της Τεχνητής Νοημοσύνης αναγνωρίζουν άτομα και παρακολουθούν τις κινήσεις τους, επιτρέποντας στην κυβέρνηση να παρακολουθεί τις δραστηριότητές τους και τις συναντήσεις τους με άλλους. Οι σαρώσεις ίριδας λειτουργούν ως οπτικό δακτυλικό αποτύπωμα ανθρώπων, ακόμη και εκείνων που φορούν μάσκες. Τα κατασκοπευτικά drones πετούν πάνω από τις πόλεις της Κίνας, καταγράφοντας δραστηριότητες με ολοένα και μεγαλύτερη λεπτομέρεια. Η ανάλυση της Τεχνητής Νοημοσύνης μπορεί να εντοπίσει παράνομες ή ασυνήθιστες ενέργειες, ακόμη και τη ρίψη σκουπιδιών. Τα τελευταία χρόνια, οι κινεζικές αρχές έχουν εγκαταστήσει κάμερες αναγνώρισης προσώπου μέσα σε κτίρια κατοικιών, ξενοδοχεία, ακόμη και σε μπαρ καραόκε μουσικής. Ο στόχος της εγκατάστασης αυτών των συστημάτων είναι, σύμφωνα με ένα αστυνομικό τμήμα της επαρχίας Φουτζιάν, «ο έλεγχος και η διαχείριση των ανθρώπων».

 

Όλο και περισσότερο, η Τεχνητή Νοημοσύνη χρησιμοποιείται όχι μόνο για επιτήρηση αλλά και για αστυνόμευση. Τα ημιαυτόνομα ρομπότ αστυνομίας με Τεχνητή Νοημοσύνη λειτουργούν χωρίς ανθρώπινη παρέμβαση τις περισσότερες φορές. Στην Κίνα, αυτά τα ρομπότ αστυνομίας περιπολούν δημόσιους χώρους και χρησιμοποιούν αναγνώριση προσώπου για να σαρώνουν άτομα που καταζητούνται από τις αρχές επιβολής του νόμου. Όταν εντοπιστεί ένα τέτοιο άτομο, το ρομπότ αρχίζει να το ακολουθεί μέχρι να φτάσει η αστυνομία. Άλλα ρομπότ ρίχνουν κάτω τους υπόπτους ή πυροβολούν με ένα «όπλο διχτυού» για να τους ακινητοποιήσουν.  

Στην Κίνα, δεν μπορείς πουθενά να κρυφτείς.

Η κινεζική κυβέρνηση χρησιμοποιεί τεχνητή νοημοσύνη για να παρακολουθεί τους πάντες και τα πάντα, και ακόμη και η παραμικρή παραβίαση μπορεί να επηρεάσει την κοινωνική σας πιστοληπτική αξιολόγηση (social credit).

Αυτό που έχουν δημιουργήσει οι Κινέζοι είναι το ακριβώς αντίθετο μιας ελεύθερης κοινωνίας.

Εκεί οδεύουμε κι εμείς αν συνεχίσουμε να μένουμε απαθείς.

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / πηγή

Αλεξάντερ Ντούγκιν: Ποιος σκότωσε τον Τσάρλι Κερκ;

Στις 10 Σεπτεμβρίου 2025, ένας από τους πιο δημοφιλείς και επιδραστικούς εκπροσώπους του κινήματος MAGA (Make America Great Again), ο αγαπημένος του Ντόναλντ Τραμπ, blogger και εμπνευστής της συντηρητικής αμερικανικής νεολαίας, ο 32χρονος Τσάρλι Κερκ, σκοτώθηκε από στοχευμένη βολή ελεύθερου σκοπευτή από απόσταση περίπου 200 μέτρων.

Δεν ήταν ούτε στρατιώτης, ούτε μισθοφόρος, ούτε ριζοσπάστης, ούτε εξτρεμιστής. Αντίθετα, οι θέσεις του ήταν πάντα πολύ ισορροπημένες και λογικές. Συμμετείχε πρόθυμα σε αντιπαραθέσεις με ιδεολογικούς αντιπάλους, φιλελεύθερους, άκουγε τα επιχειρήματά τους και προσπαθούσε να τους καταλάβει. Αλλά... Αλλά ήταν ένας πεπεισμένος παραδοσιακός, χριστιανός, συντηρητικός, πατριώτης. Και οι φιλελεύθεροι, εχθροί της παράδοσης, δεν μπορούν να το συγχωρήσουν αυτό. Ειδικά αν ένας νέος ενεργός χαρισματικός ηγέτης γίνει πραγματικά ισχυρός και δημοφιλής.

Στη σύντομη ζωή του, ο Τσαρλς Κερκ έκανε πολλά για το αμερικανικό πατριωτικό κίνημα. Ίδρυσε την πλατφόρμα TPUSA (Turning Point USA), η οποία έγινε το πιο μαζικό φόρουμ για τους υποστηρικτές του MAGA. Αυτή η πλατφόρμα ξεκίνησε σε πολλά πανεπιστήμια και πανεπιστημιουπόλεις στις ΗΠΑ, όπου οι συντηρητικοί νέοι άρχισαν να ανατρέπουν την αδίστακτη δικτατορία των φιλελεύθερων πανεπιστημιακών ελίτ, οι οποίοι επέβαλαν με μανία στους φοιτητές τη φιλοσοφία του φύλου, την κριτική θεωρία της φυλής (ουσιαστικά τον αντι-λευκό ρατσισμό), τους LGBT κανόνες, τον ριζοσπαστικό φεμινισμό, την υποστήριξη της παράνομης μετανάστευσης, τον μετα-ανθρωπισμό, τη βαθιά οικολογία και άλλες μορφές διεστραμμένης αυτογνωσίας. Σε αυτή την τοξική ατμόσφαιρα, πολύ πριν από τον Τραμπ, ο Τσαρλί Κερκ άνοιξε ένα μέτωπο συντηρητικής αντίστασης. Και η πρωτοβουλία του υποστηρίχθηκε από την αμερικανική νεολαία, η οποία σταδιακά άρχισε να σηκώνει το κεφάλι της.

 Η πλατφόρμα TPUSA ουσιαστικά γέννησε το κίνημα MAGA. Μια ποικιλία δυνάμεων - ακραίες και μετριοπαθείς, παραδοσιακοί και υποστηρικτές του Σκοτεινού Διαφωτισμού, υποστηρικτές ενός πολυπολικού κόσμου και της αμερικανικής αυτοκρατορίας, φιλοϊσραηλινοί και αντιϊσραηλινοί - συναντήθηκαν και ουσιαστικά άλλαξαν την πορεία στην αμερικανική κοινωνία.

Τον καθοριστικό ρόλο εδώ, φυσικά, έπαιξε ο Έλον Μασκ, ο οποίος αγόρασε το υπερφιλελεύθερο δίκτυο Twitter και το μετέτρεψε σε μια πραγματικά ελεύθερη πλατφόρμα για την ανταλλαγή απόψεων. Ο Μασκ έσπασε την ολοκληρωτική φιλελεύθερη λογοκρισία σε ένα κοινωνικό δίκτυο. Ο Τσάρλι Κερκ, με τη σειρά του, κατέστρεψε την ψευδή εικόνα ότι όλη η αμερικανική νεολαία υποστηρίζει τους παγκοσμιοποιητές, τους φιλελεύθερους και το Δημοκρατικό Κόμμα. Έτσι γεννήθηκε το κίνημα MAGA. Και έτσι το MAGA κέρδισε και έφερε τον υποψήφιό του στην εξουσία.

Ο Τραμπ έχει ήδη κάνει πολλά λάθη και αστοχίες κατά τη διάρκεια της προεδρίας του. Υποστήριξε τη γενοκτονία στη Γάζα, επιτέθηκε στο Ιράν, αρνήθηκε να δημοσιοποιήσει τη λίστα του παιδόφιλου Έπσταϊν, διαπληκτίστηκε με τον Έλον Μασκ, υπέκυψε στις χονδροειδείς κολακείες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, συνέχισε να υποστηρίζει το τρομοκρατικό καθεστώς στο Κίεβο, διαπληκτίστηκε με την Ινδία, άρχισε να επιτίθεται στις χώρες BRICS και στον πολυπολικό κόσμο και άρχισε να προετοιμάζει μια εισβολή στη Βενεζουέλα.

 Όταν το κίνημα MAGA το είδε αυτό, έπεσε σε απελπισία. «Ο Τραμπ έχει απαχθεί» και μάλιστα «ο Τραμπ μας πρόδωσε» - είπαν οι Άλεξ Τζόουνς και Στιβ Μπάνον, Κάντας Όουενς και Νικ Φουέντες, Τζάκσον Χινκλ και Μίλο Γιαννόπουλος, Λόρα Λούμερ και Κούταρντ, Τάκερ Κάρλσον και Μάρτζορι Τέιλορ Γκριν, Τζο Πόσομπιετς και Ματ Γκαέτς, Μάικ Μπεντς και Όουεν Σρόγιερ. Αλλά όλοι φαντάζονταν κάτι διαφορετικό από κάτω. Το MAGA άρχισε να καταρρέει μπροστά στα μάτια μας. Ο Τσάρλι Κερκ ήταν ένας από εκείνους που προσπάθησαν να το κρατήσουν ενωμένο μέχρι την τελευταία στιγμή και να μην χάσουν τον Τραμπ. Ήταν απόλυτα πιστός στον πρόεδρο των ΗΠΑ, δικαιολογώντας κάθε του πράξη - όχι όμως από κομφορμισμό, αλλά από μεγάλο αίσθημα ευθύνης, συνειδητοποιώντας πόσο σημαντικός ήταν για την αμερικανική συντηρητική επανάσταση. Αν και ο Τσάρλι Κερκ ήταν πολύ νέος, ήταν πιο ώριμος και σοφότερος από τους άλλους. Ταυτόχρονα, δεν πρόδωσε ποτέ την MAGA – πάντα μιλούσε έντονα κατά του καθεστώτος του Κιέβου και υπέρ της προσέγγισης με τη Ρωσία, επέκρινε την επιθετική πολιτική του Νετανιάχου και την υποστήριξή της από τις ΗΠΑ και υποστήριζε τη δημοσίευση των λιστών του Έπσταϊν, ακόμη και όταν ο ίδιος ο Τραμπ υποχώρησε. Ωστόσο, δεν βιάστηκε να διακόψει τις σχέσεις με τον Τραμπ και προσπάθησε να εκπληρώσει το καθήκον του – να φέρει ένα σημείο καμπής για τις ΗΠΑ.

Η τελευταία του εμφάνιση στο Πανεπιστήμιο Valley στο Όρεμ της Γιούτα ήταν μέρος της περιοδείας του "Breaking Point". Ο Τσάρλι Κερκ μιλούσε ειρηνικά σε ένα τεράστιο πλήθος υποστηρικτών (και ίσως και επικριτών — η πρόσβαση ήταν ανοιχτή σε όλους) στο περίπτερο του "America Returns". Εκείνη τη στιγμή, ένας ελεύθερος σκοπευτής πυροβόλησε, χτυπώντας τον στον λαιμό. Βίντεο κατέγραψε τη στιγμή που άρχισε να αναβλύζει αίμα από το σημείο της πρόσκρουσης της σφαίρας στην αρτηρία του. Δεν υπήρχε καμία πιθανότητα μετά από αυτό, και παρόλο που οι γιατροί εξακολουθούσαν να αγωνίζονται να τον σώσουν, το αποτέλεσμα ήταν ξεκάθαρο. Ο Τσάρλι Κερκ είχε δολοφονηθεί σκόπιμα από έναν επαγγελματία. Για τις ιδέες του.

Είχε λίγους προσωπικούς εχθρούς, και τι είδους προσωπικοί εχθροί είναι αυτοί που είναι ικανοί να οργανώσουν μια τέτοια επαγγελματική δολοφονία; Όλη η Αμερική συμφώνησε ότι η δολοφονία του Τσάρλι Κερκ ήταν καθαρά πολιτική. Υπάρχει μια σειρά δολοφονιών Αμερικανών πολιτικών ηγετών - από τον Κένεντι μέχρι τις δολοφονίες του Τραμπ. Σε τέτοιες περιπτώσεις, οι ένοχοι δεν βρίσκονται. Επειδή οι ένοχοι είναι οι ίδιες δυνάμεις που κυβερνούν κρυφά την Αμερική, ανεξάρτητα από την πολιτική τους θέση, τη λαϊκή υποστήριξη ή το γεγονός ότι εντελώς αθώοι άνθρωποι γίνονται θύματά τους. Απλώς έχουν τις πεποιθήσεις τους. Και το χάρισμα. Και την επιρροή τους. Και αυτό είναι ήδη πολύ επικίνδυνο για κάποιον.

Αμέσως μετά τη δημοσίευση αυτής της είδησης και τα τρομακτικά πλάνα στο Διαδίκτυο, και ειδικά μετά την επιβεβαίωση του θανάτου του Τσάρλι Κερκ, η Αμερική επικράτησε αναταραχής. Και από τις δύο πλευρές.

Ο Πρόεδρος Τραμπ απευθύνθηκε στο έθνος, εκφράζοντας την αλληλεγγύη του προς τους αγαπημένους του και γιορτάζοντας τον ηρωισμό αυτού του νεαρού άνδρα. Όλα τα μέλη της οικογένειάς του το βίωσαν αυτό ως τη δική τους προσωπική τραγωδία. Και δικαίως: ο στόχος τέτοιων δολοφονιών είναι ένα συμβολικό μήνυμα - ένα μαύρο στίγμα. Ο Τσάρλι Κερκ ήταν ο πολιτικός γιος του Τραμπ. Και τώρα οι πολιτικοί υποστηρικτές του και τα μέλη της οικογένειάς του δεν θα μπορούν ποτέ ξανά να αισθάνονται ασφαλείς στη χώρα τους. Ή μήπως δεν είναι η χώρα τους;

Όλα τα μέλη της MAGA —όσοι ήταν απογοητευμένοι με τον Τραμπ όσο και όσοι δεν ήταν— το δέχτηκαν ως άμεσο πλήγμα. Πολλοί δεν μπορούσαν να συγκρατήσουν τα δάκρυά τους. Η συντηρητική χριστιανική Αμερική έκλαψε.

Ο Έλον Μασκ ήταν ο πρώτος που συμμετείχε στον 'αγιασμό' του γεγονότος - έτσι ώστε τα φιλελεύθερα μέσα ενημέρωσης να μην μπορούν, όπως συνηθίζουν, να φιμώσουν αυτό το γεγονός. Κατηγόρησε ευθέως το Δημοκρατικό Κόμμα ότι έχει ξεκινήσει μια πορεία πολιτικού τρόμου. Και η απάντηση πρέπει να είναι εξίσου σκληρή.

Πόνος, δάκρυα, καταπιεσμένη οργή, ένα αίσθημα αδικίας και αδυναμίας, συμπόνια και θαυμασμός για τον ηρωισμό αυτού του νεαρού πατριώτη, τον οποίο κάποιοι θεωρούσαν πιθανό μελλοντικό πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών, κατέκλυσαν το MAGA σε ένα καυτό κύμα. Μετά τα αρχικά συναισθήματα και το ξέσπασμα μίσους εναντίον των φιλελεύθερων, των παγκοσμιοποιητών και του βαθέος κράτους, για τους οποίους κανείς δεν είχε την παραμικρή αμφιβολία ότι ο Τσάρλι Κερκ σκοτώθηκε από αυτούς, το MAGA κατέληξε ομόφωνα σε τρία συμπεράσματα.

Καταρχάς, ένα εκατομμύριο νέοι Αμερικανοί πατριώτες πρέπει να πάρουν τη θέση του ενός σκοτωμένου Τσάρλι Κερκ. Έχασε την τύχη του για να συμβεί το «σημείο καμπής» - πρέπει να συμβεί. Και θα συμβεί.

Δεύτερον, η εσωτερική διαμάχη εντός του MAGA πρέπει να τερματιστεί αμέσως. Εξυπηρετεί μόνο τα συμφέροντα ενός αδίστακτου εχθρού και όλοι είναι πλέον στόχος. Στο όνομα του Τσάρλι Κερκ, το κίνημα MAGA πρέπει να αναγεννηθεί.

Τρίτον, σταματήστε να είστε ανεκτικοί. Η αριστερά κατηγορεί πάντα τη δεξιά για τη βία. Αλλά η βία προέρχεται μόνο από τους φιλελεύθερους και την αριστερά. Η δεξιά είναι το θύμα. Και σταματήστε να την ανέχεστε. Ας προχωρήσουμε στην επόμενη φάση - τη γενική ριζοσπαστικοποίηση.

Οι φιλελεύθεροι αντέδρασαν εξίσου ενθουσιασμένοι. Ένα λεπτό μετά το περιστατικό, το φιλελεύθερο τηλεοπτικό κανάλι MSNBC ανακοίνωσε: «Ο Κερκ πυροβολήθηκε κατά λάθος από έναν υποστηρικτή του, ο οποίος πυροβολούσε στον αέρα από χαρά»!.. Ένας ελεύθερος σκοπευτής σκοτώνει ένα άτομο ζωντανά, και ο παρουσιαστής λέει κάτι τέτοιο. Τι μας θυμίζει αυτό; Φυσικά, ουκρανική προπαγάνδα. Ή «Ηχώ της Μόσχας» - απολύτως τις ίδιες ηθικές θέσεις. Αν οι εχθροί τους πεθάνουν, σημαίνει ότι αυτοκτόνησαν. Απλώς δεν είναι σαφές ποιος τους δίδαξε όλα αυτά. Τέτοιες κραυγαλέες απάνθρωπες ανοησίες.

Λίγο αργότερα στο ίδιο κανάλι MSNBC, ένας άλλος φιλελεύθερος, ο Matthew Dowds, είπε σαν να μην είχε συμβεί τίποτα: «Ο Charlie Kirk έχει το δικό του λάθος που τον πυροβόλησαν».

Και εδώ το φιλελεύθερο δίκτυο εξερράγη – αυτή τη φορά με χαρά και ενθουσιασμό. Σκότωσαν, σκότωσαν, σκότωσαν… Στο τέλος, τελικά τον σκοτώσαμε εμείς. Τι σπουδαία! Η νίκη μας! Θάνατος στον MAGA!

Και πάλι ένας άμεσος παραλληλισμός με τους Ουκρανούς. Αυτή τη φορά ο πιο άμεσος. Τα ουκρανικά δίκτυα χάρηκαν για τη δολοφονία του Τσάρλι Κερκ όχι λιγότερο, αν όχι περισσότερο, από τους Αμερικανούς φιλελεύθερους. Πώς θα μπορούσε να είναι διαφορετικά, άλλωστε, επέκρινε τον Ζελένσκι και κάλεσε την Ουάσινγκτον να σταματήσει να υποστηρίζει το καθεστώς του Κιέβου. Δέχτηκε σφαίρα.

Αλλά αυτό που είναι σημαντικό: μεταξύ των άγριων Ουκρανών ναζί και των υπερφιλελεύθερων υποστηρικτών της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας, του φεμινισμού, του μετα-ανθρωπισμού, του Ομπάμα και της Καμάλα Χάρις από τις ΗΠΑ σε απάντηση στη δολοφονία του Τσάρλι Κερκ, δεν υπάρχει ορατή διαφορά. Είναι ακριβώς το ίδιο ιδεολογικό στρατόπεδο. Όταν λέμε συστηματικά ότι η σημερινή Ουκρανία είναι απλώς μια τρομοκρατική πτέρυγα των φιλελεύθερων παγκοσμιοποιητών, δεν έχουμε ιδέα πόσο δίκιο έχουμε.

Στην ουσία, οι Δημοκρατικοί βουλευτές αντιδρούν με τον ίδιο τρόπο, χωρίς να ντρέπονται γι' αυτό. Όταν οι Ρεπουμπλικάνοι στο Κογκρέσο πρότειναν να τιμήσουν τον Κερκ με ενός λεπτού σιγή και κοινή προσευχή, οι Δημοκρατικοί φώναξαν δυνατά «Όχι!». Στην πραγματικότητα, αυτό το βρυχηθμό «Όχι!» αποτελεί παραδοχή ότι διέπραξαν έγκλημα χωρίς καμία ένδειξη μεταμέλειας. Μόνο οι πιο πονηροί φιλελεύθεροι influencers προσπάθησαν να καταπραΰνουν το πάθος των ενθουσιωδών υποστηρικτών τους: προσπαθήστε να ελέγξετε τα συναισθήματά σας, γράφουν. Όλοι το καταλαβαίνουμε αυτό εξίσου καλά με εσάς, αλλά να είστε προσεκτικοί. Αλλά κανείς δεν τους ακούει.

Τι είναι αυτό; Μερικοί υποστηρικτές του MAGA λένε τα πράγματα με το όνομά τους. Είναι η αρχή ενός νέου εμφυλίου πολέμου. Έτσι ξεκινά συνήθως: ένα φαινομενικά τοπικό γεγονός, αλλά ολόκληρα έθνη και ήπειροι τίθενται σε κίνηση.

Προφανώς διαισθανόμενο ότι είχε ξεπεραστεί ένα σημείο καμπής, το περιοδικό Time κυκλοφόρησε σήμερα με μια φωτογραφία από το Πανεπιστήμιο Valey που δείχνει το Kirk Pavilion σε αιματηρά κόκκινα χρώματα και την πινακίδα που γράφει «Αρκετά». Αυτό σημαίνει «σταματήστε, ας σταματήσουμε».

Μπορούν να γίνουν κατανοητά: σκότωσαν μια από τις βασικές προσωπικότητες των αντιπάλων τους - απαίσια και σκληρή, άφησαν δύο παιδιά και μια νεαρή γυναίκα χωρίς πατέρα, καθώς και την ορφανή νεολαία της συντηρητικής Αμερικής, που έχασε κάποιον περισσότερο από πατέρα ή σύζυγο - έναν ηγέτη. Και αυτό είναι αρκετό. Ας σταματήσουμε για μια στιγμή. Και μετά; Και μετά - έναν άλλον. Και πάλι κάποιος φωνάζει "Αρκετά!". Και κάποιος αμέσως αρχίζει να επιλέγει ένα νέο θύμα.

Εμείς, οι Ρώσοι, μπορούμε φυσικά να πούμε - είναι δική τους δουλειά, δεν μας αφορά. Αυτό είναι λάθος, είναι ανέντιμο. Ο Τσάρλι Κερκ ήταν στην πλευρά μας στην πρώτη γραμμή που τώρα διχάζει την ανθρωπότητα. Ο εμφύλιος πόλεμος στις ΗΠΑ δεν είναι κάτι μακρινό. Είναι μέρος του ίδιου παγκόσμιου εμφυλίου πολέμου που βρίσκεται σε εξέλιξη. Ένα από τα μέτωπα αυτού του πολέμου είναι η Ουκρανία.

Όταν οι Ουκρανοί τρομοκράτες δολοφόνησαν την Ντάρια Ντούγκινα και τον Βλάντλεν Τατάρσκι με έναν άθλιο και σκληρό τρόπο, τους δόθηκαν εντολές από το ίδιο αρχηγείο που έστειλε τον δράστη να σκοτώσει τον Τσάρλι Κερκ μπροστά σε όλους. Είναι το ίδιο αρχηγείο. Εστιάζει κυρίως σε ιδεολόγους, στους νέους, στους στοχαστές, στους ατρόμητους ήρωες. Δεν θα πετύχουν τον στόχο τους, επειδή οι πραγματικοί άνθρωποι δεν μπορούν να εκφοβιστούν και ο πόλεμος θα ξεσπάσει μόνο με νέα δύναμη. Αλλά δεν υπάρχει αντικατάσταση για την Ντάσα, τον Βλάντλεν ή τον Τσάρλι Κερκ. Αυτοί είναι ξεχωριστοί άνθρωποι που βρίσκονται πάντα στην πρώτη γραμμή, που αισθάνονται ότι αν οι ίδιοι δεν αρχίσουν να αλλάζουν την πορεία της ιστορίας, δεν θα υπάρξει σημείο καμπής, καμία ιστορική αλλαγή.

Στην περίπτωση του Τσάρλι Κερκ, το κακό σκότωσε το καλό. Δεν υπάρχει και δεν μπορεί να υπάρξει ουδέτερη θέση εδώ. Ένα πλανητικό μέτωπο πατριωτών και παραδοσιακών ενάντια στην παράφρονη, διεστραμμένη, επιθετική φιλελεύθερη-παγκοσμιοποιητική ελίτ που ξεκίνησε αυτόν τον πόλεμο. Τον έχει ήδη ξεκινήσει. Η MAGA, όσο παράξενες και γκροτέσκες κι αν είναι αυτές οι έννοιες, είναι στο πλευρό μας στον εμφύλιο πόλεμο της ανθρωπότητας. Ο Τσάρλι Κερκ αγωνίστηκε για να μείνει ο Τραμπ στο μονοπάτι της MAGA και να μην καταρριφθεί από τους νεοσυντηρητικούς και την διακλαδισμένη υπηρεσία βαθέος κράτους. Σκοτώθηκε γι' αυτό.

Το "Ποιος Σκότωσε τον Τσάρλι Κερκ" κυκλοφόρησε στις 11 Σεπτεμβρίου 2025 (την επόμενη μέρα του θανάτου του Κερκ) στο katehon.com. Μετάφραση: The Scientist 

από εδώ / ΚΟ

Η αλήθεια για τις έξυπνες πόλεις: «Στο τέλος, θα καταστρέψουν τη δημοκρατία»

 

Εξ αφορμής του ‘διθυραμβικού’ άρθρου (αναδημοσίευση του Bloomberg), ότι η «μεγαλύτερη έξυπνη πόλη της Ευρώπης» δημιουργείται στην Ελλάδα (Ελληνικό), ας διαβάσουμε ένα άρθρο του The Guardian (από το 2014) για να μπούμε λίγο στο κλίμα των πολυδιαφημιζόμενων «έξυπνων πόλεων» (smart cities) ή «πόλεων των 15 λεπτών» (15-minute cities) / ΚΟ

Μία γυναίκα οδηγεί στα περίχωρα της πόλης και μπαίνει κατευθείαν σε ένα τρένο. Το ηλεκτρικό της αυτοκίνητο στη συνέχεια οδηγεί μόνο του για να παρκάρει και να επαναφορτιστεί. Ένας άνδρας έχει καρδιακή προσβολή στο δρόμο. Οι υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης στέλνουν ένα drone εξοπλισμένο με έναν απινιδωτή για να φτάσει λίγα κρίσιμα λεπτά πριν από ένα ασθενοφόρο. Μια οικογένεια ιπτάμενων ρομπότ συντήρησης ζει μόνιμα στην κορυφή μιας πολυκατοικίας - ικανή να επισκευάσει αυτόνομα ρωγμές ή διαρροές και να καθαρίσει φύλλα από τις υδρορροές.

Τέτοια ουτοπικά, αστικά οράματα βοηθούν στην προώθηση της ρητορικής της «έξυπνης πόλης» που για την τελευταία δεκαετία περίπου, έχει διακηρυχθεί πιο ενεργητικά από μεγάλες εταιρείες τεχνολογίας, μηχανικής και συμβούλων. Το όραμα για τις «έξυπνες πόλεις» βασίζεται στην πανταχού παρούσα ασύρματη ευρυζωνική σύνδεση και την ενσωμάτωση μηχανογραφημένων αισθητήρων στον αστικό ιστό, έτσι ώστε τα σταντ ποδηλάτων και οι λαμπτήρες, το κλειστό κύκλωμα τηλεόρασης και τα φωτιστικά, καθώς και οι geeky οικιακές συσκευές όπως τα ψυγεία στο διαδίκτυο και τα απομακρυσμένα ελεγχόμενα συστήματα θέρμανσης, να γίνουν μέρος του λεγόμενου «διαδικτύου των πραγμάτων» (internet of things) (η παγκόσμια αγορά για την οποία εκτιμάται τώρα στα 1,7 τρισεκατομμύρια δολάρια). Η καλύτερη ζωή μέσω της βιοχημείας δίνει τη θέση της σε ένα όνειρο καλύτερης διαβίωσης μέσω δεδομένων. Μπορείτε ακόμη και να πάρετε και ένα μεταπτυχιακό για τις Smart Cities στο University College του Λονδίνου.

Ωστόσο, υπάρχουν δυστοπικές κριτικές, επίσης, για το τι μπορεί να σημαίνει αυτό το όραμα της «έξυπνης πόλης» για τον απλό πολίτη. Η ίδια η φράση έχει προκαλέσει ένα αντίλογο μεταξύ τεχνο-ουτοπιστών και μεταμοντέρνων τεμπέληδων: θα πρέπει η πόλη να είναι ένα βελτιστοποιημένο πανοπτικόν ή ένα χωνευτήρι πολιτισμών και ιδεών;

Και τι ρόλο θα παίξει ο πολίτης; Αυτό του άμισθου υπαλλήλου δεδομένων, που συνεισφέρει οικειοθελώς πληροφορίες σε μια αστική βάση δεδομένων η οποία νέμεται από ιδιωτικές εταιρείες; Είναι ο κάτοικος της πόλης που είναι καλύτερα οπτικοποιημένος ως ένα ομαλά κινούμενο pixel, πηγαίνοντας από την εργασία, τα καταστήματα στο σπίτι και πίσω πάλι, σε μια πολύχρωμη τρισδιάστατη γραφική οθόνη; Ή μήπως ο πολίτης δικαιωματικά είναι μια απρόβλεπτη πηγή αδίστακτων αιτημάτων και ισχυρισμών δικαιωμάτων; «Γιατί οι έξυπνες πόλεις προσφέρουν μόνο βελτίωση;» ρωτάει ο αρχιτέκτονας Rem Koolhaas. «Πού είναι η δυνατότητα της παράβασης;»

Η ιδέα της έξυπνης πόλης χρονολογείται αναμφισβήτητα τουλάχιστον από την εφεύρεση των αυτοματοποιημένων φωτεινών σηματοδοτών, οι οποίοι αναπτύχθηκαν για πρώτη φορά το 1922 στο Χιούστον του Τέξας. Ο Leo Hollis, συγγραφέας του “Cities Are Good For You”, λέει ότι αυτό το αναμφισβήτητα θετικό επίτευγμα της σκέψης σε στυλ ‘έξυπνης πόλης’ στη σύγχρονη εποχή είναι οι πίνακες δεικτών τρένων στο μετρό του Λονδίνου. Αλλά την τελευταία δεκαετία, χάρη στην άνοδο της πανταχού παρούσας διαδικτυακής συνδεσιμότητας και τη σμίκρυνση των ηλεκτρονικών σε τέτοιες κοινές πλέον συσκευές όπως οι ετικέτες RFID, η ιδέα φαίνεται να έχει αποκρυσταλλωθεί σε μια εικόνα της πόλης ως ένα τεράστιο, αποτελεσματικό ρομπότ - ένα όραμα που προήλθε, σύμφωνα με τον Adam Greenfield στο LSE Cities, με γιγαντιαίες εταιρείες τεχνολογίας όπως η IBM, η Cisco και η Software AG, οι οποίες ήλπιζαν.

«Η έννοια της έξυπνης πόλης σε πλήρη σύγχρονη μορφή της φαίνεται να προέρχεται μέσα σε αυτές τις επιχειρήσεις», σημειώνει ο Γκρίνφιλντ στο βιβλίο του “Against the Smart City” του 2013.

Ολόκληρες νέες πόλεις, όπως το Songdo στη Νότια Κορέα, έχουν ήδη κατασκευαστεί σύμφωνα με αυτό το πρότυπο. Τα κτίριά της έχουν αυτόματη παροχή κλιματισμού και πρόσβαση σε υπολογιστή. Οι δρόμοι και τα συστήματα ύδρευσης, αποβλήτων και ηλεκτρικής ενέργειας είναι πυκνά με ηλεκτρονικούς αισθητήρες για να επιτρέψουν στον εγκέφαλο της πόλης να παρακολουθεί και να ανταποκρίνεται στην κίνηση των κατοίκων. Αλλά τέτοια μέρη διατηρούν μια απόκοσμη και ημιτελή αίσθηση στους επισκέπτες - η οποία ίσως δεν θα πρέπει να προκαλεί έκπληξη. Σύμφωνα με τον Antony Townsend, στο βιβλίο του “Smart Cities” του 2013, ο Songdo σχεδιάστηκε αρχικά ως «όπλο για την καταπολέμηση των εμπορικών πολέμων», η ιδέα ήταν «να δελεάσει τις πολυεθνικές να δημιουργήσουν ασιατικές επιχειρήσεις στο Songdo ... με χαμηλότερους φόρους και λιγότερη ρύθμιση».

Στην Ινδία, εν τω μεταξύ, ο πρωθυπουργός Ναρέντρα Μόντι έχει υποσχεθεί να χτίσει όχι λιγότερες από 100 έξυπνες πόλεις - μια ανταγωνιστική απάντηση, εν μέρει, στην ένταξη της Κίνας στις έξυπνες πόλεις ως κεντρικό δόγμα του μεγάλου αστικού σχεδίου της. Ωστόσο, βραχυπρόθεσμα τουλάχιστον, οι τοποθεσίες της αληθινής «δημιουργικότητας της έξυπνης πόλης» παραμένουν αναμφισβήτητα οι καθιερωμένες μητροπόλεις του πλανήτη, όπως το Λονδίνο, η Νέα Υόρκη, η Βαρκελώνη και το Σαν Φρανσίσκο. Πράγματι, πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι το Λονδίνο είναι η πιο έξυπνη πόλη από όλες. Ο Duncan Wilson της Intel το αποκαλεί «ζωντανό εργαστήριο» για πειράματα τεχνολογίας.

           

Ποιες προκλήσεις αντιμετωπίζουν λοιπόν οι τεχνολόγοι ελπίζοντας να υφάνουν δίκτυα αιχμής και gadgets σε παμπάλαιους δρόμους και βαθιά ριζωμένες κοινωνικές συνήθειες και μοτίβα κίνησης; Αυτό ήταν το κεντρικό θέμα του πρόσφατου συνεδρίου «Re.Work Future Cities Summit», στο Docklands του Λονδίνου.

Η εκδήλωση ήταν δομημένη σαν μια σειρά γρήγορων συνομιλιών TED, με 15λεπτες φιλικές προς τους επενδυτές παρουσιάσεις για τα πάντα, από «συναισθηματική χαρτογραφία» έως βιολογικά εμπνευσμένα κτίρια. Άπαντες είχαν ένα φορητό υπολογιστή Apple και τουλάχιστον ένας παρευρισκόμενος εθεάθη να διαθέτει τα αποκαλυπτικά «έξυπνα γυαλιά» Google Glass στο κεφάλι του.

«Αντί για ένα έξυπνο τηλέφωνο, θέλω όλοι να έχετε ένα έξυπνο drone στην τσέπη σας», δήλωσε ένας ερευνητής ρομποτικής, πριν πετάξει στο αμφιθέατρο ένα drone εξοπλισμένο με κάμερα που βουίζει σαν κουνούπι μεγέθους γροθιάς. Οι ομιλητές ενθουσιάστηκαν με την εφαρμογή μεταφορών Citymapper και πώς η πόλη της Ζυρίχης είναι τόσο φουτουριστική όσο και πολιτισμένη. Οι άνθρωποι μίλησαν για την «τεράστια ευκαιρία» που αντιπροσωπεύεται από την επέκταση των προϋπολογισμών των πόλεων για τις τεχνολογικές «λύσεις».

Παραδόξως, όμως, πολλοί από τους ομιλητές φρόντισαν να δυσφημίσουν την ιδέα της ίδιας της έξυπνης πόλης, σαν να είναι κάτι που έχει ξεπεράσει τη χρησιμότητά της. «Θα είστε σε θέση να φτάσετε στην ώρα τους να εργαστείτε. θα υπάρξει μια απρόσκοπτη εμπειρία αγορών, ασφάλεια μέσω των καμερών, κ.λπ. Όλα αυτά τα πράγματα κάνουν μια πόλη ανεκτή, αλλά δεν κάνουν μια πόλη πολύτιμη», είπε ο Usman Haque, της Umbrellium

Καθώς οι εταιρείες τεχνολογίας υποβάλλουν προσφορές για συμβόλαια, παρατήρησε ο Haque, ο πραγματικός στόχος της διαφήμισής τους είναι σαφής: «Οι άνθρωποι στους οποίους απευθύνονται είναι οι διαχειριστές της πόλης οι οποίοι μπορούν να πουν: «Δεν ήμουν εγώ που πήρα την απόφαση, ήταν τα δεδομένα».

«Η έξυπνη πόλη ήταν λάθος ιδέα που ρίχτηκε με λάθος τρόπο σε λάθος ανθρώπους», πρότεινε ο Dan Hill, του Future Cities Catapult. Ο Hill εμπλέκεται στην πρωτοβουλία έξυπνων πόλεων του Μάντσεστερ. «Μια έξυπνη πόλη μπορεί να είναι μια πόλη χαμηλών εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα ή μια πόλη που είναι εύκολη να μετακινηθείς ή μια πόλη με θέσεις εργασίας και στέγαση. Το Μάντσεστερ το έχει αναγνωρίσει αυτό», λέει ο Hill.

 

Κάποιος πρέπει μόνο να κοιτάξει το νευραλγικό κέντρο υψηλής τεχνολογίας που έχτισε η IBM για το Ρίο ντε Τζανέιρο για να δει αυτό το όραμα του στυλ ‘1984’ να είναι ήδη παρόν. Είναι διακοσμημένο με οθόνες όπως ένα Nasa Mission Control για την πόλη. Όπως γράφει ο Τάουνσεντ: «Αυτό που ξεκίνησε ως εργαλείο για την πρόβλεψη της βροχής και τη διαχείριση της αντίδρασης των πλημμυρών μεταμορφώθηκε σε έναν πίνακα ελέγχου υψηλής ακρίβειας για ολόκληρη την πόλη». Ο δήμαρχος του Ρίο, Eduardo Paes, καυχιέται: «Το κέντρο επιχειρήσεων μας επιτρέπει να έχουμε ανθρώπους να κοιτάζουν σε κάθε γωνιά της πόλης, 24 ώρες την ημέρα, επτά ημέρες την εβδομάδα».

Επιπλέον, αν μια ολόκληρη πόλη έχει ένα «λειτουργικό σύστημα», τι συμβαίνει όταν κάτι πάει στραβά; Το μόνο πράγμα που είναι σίγουρο για το λογισμικό είναι ότι καταρρέει. Η έξυπνη πόλη, σύμφωνα με τον Χόλις, είναι πραγματικά απλά μια «διαρκής beta πόλη». Μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι θα συμβούν ατυχήματα – αυτοκίνητα χωρίς οδηγό θα συντριβούν, σφάλματα θα κατεβάσουν ολόκληρα υποσυστήματα μεταφορών ή το δίκτυο ηλεκτρικής ενέργειας, drones θα χτυπήσουν επιβατικά αεροσκάφη. Πόσο έξυπνοι θα φαίνονται οι αρχιτέκτονες της έξυπνης πόλης;

Ένας λιγότερο παρεμβατικός τρόπος για να κάνετε μια πόλη πιο έξυπνη μπορεί να είναι να δώσετε σε όσους την κυβερνούν έναν τρόπο να δοκιμάσουν τις αποφάσεις τους στην εικονική πραγματικότητα πριν τις επιβάλουν σε κανονικούς ανθρώπους. Αυτή είναι η ιδέα πίσω από την εταιρεία προσομοίωσης πόλεων Simudyne, τα έργα της οποίας περιλαμβάνουν λεπτομερή μηχανογραφημένα μοντέλα για τον σχεδιασμό της απάντησης σε έναν σεισμό ή την εκκένωση ενός νοσοκομείου. Είναι σαν το παιχνίδι στρατηγικής SimCity – για τις πραγματικές πόλεις. Και πράγματι η Simudyne αντλεί τώρα μεγάλο μέρος του ταλέντου της από τον κόσμο των βιντεοπαιχνιδιών. «Όταν ξεκινήσαμε, ήμασταν απλώς μαθηματικοί», εξηγεί ο Justin Lyon, Διευθύνων Σύμβουλος της Simudyne. «Οι άνθρωποι κοιτούσαν τις προσομοιώσεις μας και αστειεύονταν ότι ήταν ανεξιχνίαστες. Έτσι, πριν από πέντε ή έξι χρόνια αναπτύξαμε ένα νέο σύστημα που επιτρέπει να κάνουμε απεικονίσεις – όμορφες εικόνες».

Μια άλλη σοβαρή χρήση «όμορφων εικόνων» παραδειγματίζεται από το έργο των ScanLAB Projects, το οποίο χρησιμοποιεί το Lidar και το ραντάρ διείσδυσης στο έδαφος για να κάνει τρισδιάστατες απεικονίσεις πραγματικών τόπων. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν για εγκαταστάσεις τέχνης και ψυχαγωγία: για παράδειγμα, χαρτογραφώντας την υπόγεια αρχαία Ρώμη για το BBC.

Τι θα γινόταν αν μπορούσατε να ταξιδέψετε μέσω μιας οπτικά πειστικής προσομοίωσης πόλης φορώντας ακουστικά και γυαλιά εικονικής πραγματικότητας; Ο  Lyon που τα δοκίμασε για πρώτη φορά, λέει: «Όλα άλλαξαν για μένα». Υπάρχουν άνθρωποι που ζητούν να ζήσουν μία «πραγματικότητα» μέσα από τέτοιες προσομοιώσεις. Η πιο έξυπνη πόλη του μέλλοντος θα μπορούσε να υπάρχει μόνο στο κεφάλι μας, καθώς θα περνάμε όλο τον χρόνο μας συνδεδεμένοι σε μια εικονική μητροπολιτική πραγματικότητα που είναι πολύ καλύτερη από οτιδήποτε φυσικά χτισμένο.

Εν τω μεταξύ, όταν ακούτε ότι οι πόλεις μοντελοποιούνται σε μεμονωμένους ανθρώπους - ή σε αυτό που ονομάζονται «πράκτορες» (agents) - μπορεί να αισθάνεστε άβολα και να επιμένετε ότι η ελεύθερη βούληση κάνει τις ενέργειές σας στην πόλη απρόβλεπτες. O Lyon απαντά: «Έχουν απόλυτο δίκιο ως άτομα, αλλά συλλογικά κάνουν λάθος. Ενώ δεν μπορώ να προβλέψω τι θα κάνετε αύριο, μπορώ να έχω, με κάποιο βαθμό εμπιστοσύνης, μια αίσθηση του τι πρόκειται να κάνει το πλήθος, τι θα κάνει μια ομάδα ανθρώπων. Επιπλέον, εάν τραβάτε δεδομένα όλη την ώρα, τα χρησιμοποιείτε για να ενημερώσετε τα δεδομένα των εικονικών ανθρώπων.

«Ας υποθέσουμε ότι υπάρχουν 30 εκατομμύρια άνθρωποι στο Λονδίνο: μπορείτε να έχετε μια προσομοίωση και των 30 εκατομμυρίων ανθρώπων που αντικατοπτρίζει πολύ καλά την κατάσταση, αλλά δεν είναι ακριβές αντίγραφο του Λονδίνου. Έχετε 30 εκατομμύρια ‘πράκτορες’ και, στη συνέχεια, ας έχουμε μια κανονική μετακίνηση ως συνήθως, ας έχουμε μια χιονοθύελλα, ας κλείσουμε μερικές γραμμές τρένων ή ας έχουμε ένα τρομοκρατικό περιστατικό, έναν σεισμό και ούτω καθεξής». Ο Lyon λέει ότι θα έχετε μια εξαιρετικά ακριβή εικόνα για το πώς οι άνθρωποι, μαζικά, θα αντιδράσουν σε αυτά τα σενάρια. «Ενώ δεν με ενδιαφέρει ένα συγκεκριμένο άτομο, με ενδιαφέρει η αναδυόμενη συμπεριφορά του πλήθους».

Τι γίνεται όμως με πιο φαύλους φορείς που ενδιαφέρονται για συγκεκριμένα άτομα; Καθώς οι πολίτες σκοντάφτουν σε ένα μέλλον όπου θα περπατούν γύρω από μια πόλη πυκνή με αισθητήρες, κάμερες και drones που παρακολουθείται κάθε κίνησή τους - ακόμη και αν είναι χαμογελαστοί (όπως έχει ήδη δοκιμαστεί στο Φεστιβάλ Τζαζ του Cheltenham) ή αισθάνονται άσχημα - υπάρχει μια έντονη συζήτηση σχετικά με την παρακολούθηση και την προστασία της ιδιωτικής ζωής που θα επισκιάσει τυχόν προηγούμενες συνομιλίες για το Facebook ή ακόμα, ίσως, κυβερνητικές υπηρεσίες πληροφοριών που σαρώνουν το ηλεκτρονικό μας ταχυδρομείο. Η έξυπνη πόλη μπορεί να είναι ένα μέρος όπου δεν μπορείτε ποτέ να εξαφανιστείτε.

«Εάν έχετε κινητό τηλέφωνο και τους σωστούς αισθητήρες σε όλη την πόλη, οι άνθρωποι έχουν αποδείξει την ικανότητα να παρακολουθούν αυτά τα μεμονωμένα τηλέφωνα», επισημαίνει ο Lyon.

 

Αυτό είναι δυνητικά ένα ζήτημα με πρωτοβουλίες ανοικτών δεδομένων, όπως αυτές που βρίσκονται σε εξέλιξη στο Μπρίστολ και το Μάντσεστερ, τα οποία δημοσιοποιούν τα δεδομένα που κατέχουν σχετικά με τη στάθμευση, την προμήθεια και τον προγραμματισμό της πόλης, τις δημόσιες τουαλέτες και την πυροσβεστική υπηρεσία. Το δημοκρατικό κίνητρο αυτής στυλ ‘έξυπνης πόλης’ σκέψης φαίνεται αδιαμφισβήτητο: η δημιουργία δημοτικών συνόλων δεδομένων χρηματοδοτείται από φορολογούμενους πολίτες, επομένως οι πολίτες πρέπει να έχουν το δικαίωμα να τα χρησιμοποιούν.

Αλλά πόσο ασφαλή είναι τα ανοιχτά δεδομένα; Έχει ήδη αποδειχθεί, για παράδειγμα, ότι τα ανοιχτά προσβάσιμα δεδομένα του συστήματος πρόσληψης ποδηλατοδρόμων του Λονδίνου μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την παρακολούθηση μεμονωμένων ποδηλατών. «Υπάρχει η δυνατότητα να τα βλέπουμε όλα ως Μεγάλο Αδελφό», λέει ο Mike Rawlinson του City ID. «Αν δημοσιεύετε δεδομένα και οι άνθρωποι τα επαναχρησιμοποιούν, με ποιον σκοπό και με ποια εξουσία το κάνουν;» Πρέπει, λέει ο Χιλ, να είναι ένα «αναπλαισιωμένο κοινωνικό συμβόλαιο».

Μερικές φορές, τουλάχιστον, υπάρχουν σοβαροί λόγοι για να παρακολουθείτε συγκεκριμένα άτομα. Το μοντέλο νοσοκομειακής εκκένωσης της Simudyne, για παράδειγμα, πρέπει να συνδεθεί με πραγματικά δεδομένα. "«Αυτοί οι μικροί άνθρωποι που βλέπετε στην οθόνη, αυτοί είναι πραγματικοί άνθρωποι, που συνδέονται με τη βάση δεδομένων των ασθενών», εξηγεί ο Lyon – επειδή, για παράδειγμα, «πρέπει να είμαστε σε θέση να παρακολουθήσουμε αυτό το φτωχό παιδί που έχει καεί»."

Στην πραγματικότητα, πίσω από τα ανταγωνιστικά οράματα της έξυπνης πόλης είναι τα ανταγωνιστικά οράματα για το ποιος κατέχει την εξουσία στην κοινωνία. «Στο τέλος, η έξυπνη πόλη θα καταστρέψει τη δημοκρατία», προειδοποιεί ο Hollis. Όπως και η Google, θα έχουν αρκετά δεδομένα για να μην χρειάζεται να σε ρωτούν τι θέλετε».

ΚΟ / πηγή

ΗΠΑ: Το FBI δημοσιοποιεί 100 σελίδες από το «Μανιφέστο» της τρανς δράστη του μακελειού στο χριστιανικό σχολείο του Νάσβιλ

      

Μετά από δύο χρόνια σιωπής και δικαστικών διαμαχών, το FBI δημοσίευσε πάνω από 100 σελίδες γραπτών και υλικού που ανακτήθηκαν από το όχημα της Audrey Hale, της δράστη που ευθύνεται για τη φρικτή σφαγή του 2023 στο χριστιανικό σχολείο Covenant στο Νάσβιλ.

Αυτό που αποκαλύπτουν αυτές οι σελίδες είναι κάτι περισσότερο από μια διαταραγμένη σκέψη - υποδεικνύουν μια σκοτεινή δαιμονική επιρροή.

Η Hale, βιολογική γυναίκα που αυτοπροσδιοριζόταν ως «άνδρας» και αναφερόταν στον εαυτό της με αντωνυμίες «αυτός/αυτόν», εισέβαλε στο χριστιανικό σχολείο στις 27 Μαρτίου 2023, σκοτώνοντας τρεις 9χρονους μαθητές και τρία μέλη του προσωπικού πριν πυροβοληθεί από τους αστυνομικούς που ανταπέδωσαν τους πυροβολισμούς που δέχτηκαν.

«Σχεδιάζω να πεθάνω σήμερα»

Έτσι ξεκίνησε ένα ιδιωτικό μήνυμα στο Instagram η 28χρονη Audrey Elizabeth Hale προς τη φίλη της Averianna Patton το πρωί της Δευτέρας εκείνης της εβδομάδας. «Πιθανότατα θα ακούσετε για μένα στις ειδήσεις μετά το θάνατό μου. Αυτό είναι το τελευταίο αντίο. - Σε αγαπώ. Τα λέμε και πάλι σε μια άλλη ζωή», συνέχισε η Χέιλ.

Λίγα λεπτά αφότου η Χέιλ έστειλε αυτό το ζοφερό μήνυμα, πήγε με το αυτοκίνητό της οδήγησε στο Covenant School στο Νάσβιλ του Τενεσί, όπου είχε φοιτήσει ως παιδί. Φορώντας ένα κόκκινο καπέλο του μπέιζμπολ αναποδογυρισμένο προς τα πίσω και κουβαλώντας τρία όπλα, η Hale πυροβόλησε μέσα από τις γυάλινες πόρτες της εισόδου του σχολείου, περπάτησε αργά μέσα από διαδρόμους και σκότωσε έξι ανθρώπους, συμπεριλαμβανομένων τριών εννιάχρονων μαθητών και της διευθύντριας του σχολείου, Katherine Koonce, ηλικίας 60 ετών.

Η αστυνομία πυροβόλησε και σκότωσε τη Χέιλ για να την σταματήσει από το να σκοτώσει περισσότερους. Ο αρχηγός της αστυνομίας του Νάσβιλ, Τζον Ντρέικ, δήλωσε ότι η Χέιλ ήταν «έτοιμη να κάνει περισσότερο κακό από ό,τι πραγματικά έγινε». Είπε επίσης ότι η Χέιλ είχε γράψει ένα λεπτομερές μανιφέστο για το πώς ήθελε να επιτεθεί στη χριστιανική κοινότητα.

Τα γραπτά που βρέθηκαν στο αυτοκίνητο της Hale περιελάμβαναν σχέδια, μανιφέστα και διαστρεβλωμένες αναφορές της για τον Θεό και τον Ιησού. Ένα χειρόγραφο σημείωμα έγραφε: «Συγχώρεσέ με Θεέ, αυτή η πράξη θα είναι χωρίς δόξα». Σε μια άλλη ανατριχιαστική καταχώρηση, η Hale δήλωσε: «Τίποτα στη γη δεν μπορεί να με σώσει» και «Η θρησκεία δεν θα με σώσει».

Υπάρχουν επίσης άμεσες επιθέσεις στην χριστιανική πίστη, καθώς δηλώνει τις βίαιες προθέσεις της: «Προσευχηθείτε στον Θεό σας να ζήσουν τα παιδιά σας, γιατί θα προσπαθήσω να σκοτώσω όλα τα παιδιά σας».

 

Μια ομάδα γονέων του Covenant είχε τη δυνατότητα να παρέμβει στην υπόθεση και να υποστηρίξει ότι τα αρχεία δεν πρέπει ποτέ να δημοσιοποιηθούν. Είπαν ότι η δημοσιοποίηση θα ήταν τραυματική για τις οικογένειες και θα μπορούσε να εμπνεύσει επιθέσεις μίμησης.

Στο πλαίσιο της προσπάθειας να διατηρηθούν τα αρχεία κλειστά, οι γονείς της Hale μεταβίβασαν την ιδιοκτησία της περιουσίας της Hale στην ομάδα των γονέων. Οι δικηγόροι των γονέων υποστήριξαν στη συνέχεια ότι κατείχαν τα πνευματικά δικαιώματα, ένας ακόμη λόγος για τον οποίο τα αρχεία δεν μπορούσαν να δημοσιοποιηθούν.

Επίσης, στην υπόθεση παρενέβησαν το The Covenant School και η Covenant Presbyterian Church, της οποίας είναι το κτίριο. Υποστήριξαν ότι τα αρχεία πρέπει να παραμείνουν κλειστά επειδή η δημοσιοποίησή τους θα μπορούσε να απειλήσει την ασφάλειά τους.

           

Η/«Ο» Hale, κατά την αστυνομία, «γεννήθηκε ως γυναίκα» και αυτοπροσδιοριζόταν «ως τρανς άνδρας». Ο Ρεπουμπλικάνος γερουσιαστής Josh Hawley, από το Μιζούρι, είναι μεταξύ εκείνων που εξ αρχής ισχυρίστηκαν ότι η ένοπλη επίθεση ήταν έγκλημα μίσους κατά των Χριστιανών. Η καθυστέρηση στην δημοσιοποίηση των γραπτών τροφοδότησε εικασίες σχετικά με το τι μπορεί να περιέχουν και θεωρίες συνωμοσίας σχετικά με το γιατί η αστυνομία δεν τα δημοσιοποίησε αμέσως.

ΚΟ / πηγή (κι εδώ)