Ο ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ (ΚΟ) ξημεροβραδιάζεται για να βρει, να μεταφράσει και να παρουσιάσει ειδήσεις και άρθρα συμβατά με την θεματολογία του, χωρίς απαραίτητα να ταυτίζεται μαζί τους. Το ίδιο ισχύει και για τα παρατιθέμενα links. Σχόλια και παρεμβάσεις του ΚΟ είναι σε χρώμα ερυθρό. Αν ψάχνεις για mainstream ειδησεογραφία και άποψη, ήρθες στο λάθος μέρος.

got democracy?

got democracy?
"Μη με παραδώσης εις την επιθυμίαν των εχθρών μου· διότι ηγέρθησαν κατ' εμού μάρτυρες ψευδείς και πνέοντες αδικίαν.."

kolokotronis

kolokotronis

Παρασκευή, 24 Μαΐου 2019

Patrick Buchanan: Έφτασε η ημέρα των εθνικιστών;



Σε λίγες ημέρες οι Ευρωπαίοι μπορεί να είναι σε θέση να εκτιμήσουν πόσο ψηλά έφτασε η παλίρροια του λαϊκισμού και του εθνικισμού στις χώρες τους και στην ήπειρό τους.

Η προσδοκία: Οι εθνικιστές και οι λαϊκιστές θα καταγράψουν τις ισχυρότερες επιδόσεις τους από την ίδρυση της ΕΕ και η κοινοβουλευτική τους ομάδα - Ευρώπη των Εθνών και της Ελευθερίας - θα μπορούσε να καλύψει το ένα τέταρτο των εδρών στο Στρασβούργο.


Το νέο κόμμα Brexit του Nigel Farage προβλέπεται να είναι πρώτο στις εκλογές στην Μ. Βρετανία, κερδίζοντας δύο έως τρεις φορές τις ψήφους του κυβερνώντος Συντηρητικού κόμματος της πρωθυπουργού Theresa May.

Στη Γαλλία, ο Εθνικός Συναγερμός της Marine Le Pen προηγείται ακόμη του κόμματος του Προέδρου Emmanuel Macron, ο οποίος επικαλείται "περισσότερη Ευρώπη".

Ο Matteo Salvini, υπουργός Εσωτερικών και ηγέτης της Λίγκας, προβλέπει ότι το κόμμα του θα είναι πρώτο στην Ιταλία και πρώτο στην Ευρώπη.

Στην πρόσκληση του Salvini, δώδεκα εθνικιστικά κόμματα συγκεντρώθηκαν στο Μιλάνο το προηγούμενο Σαββατοκύριακο. Σε λίγες ημέρες από τώρα, θα μπορούσαν να είναι ο τρίτος μεγαλύτερος συνασπισμός στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Αν ναι, τα κέρδη τους θα αποβούν εις βάρος των κεντροαριστερών και των κεντροδεξιών κομμάτων που κυριάρχησαν στην ευρωπαϊκή πολιτική σκηνή μετά από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

«Το έθνος, η πατρίδα, είναι η μεγαλύτερη οντότητα στην οποία μπορεί κανείς να δώσει πίστη και αγάπη».

Μιλώντας ενώπιον ενός πλήθους δεκάδων χιλιάδων μπροστά από τον Καθεδρικό Ναό του Ντουόμο στο Μιλάνο, ο Σαλβίνι επέστρεψε στα μούτρα των εχθρών του την μομφή ότι τα νέα αυτά κόμματα έχουν τις ρίζες τους στην παλιά άσχημη πολιτική της δεκαετίας του 1930.

"Στην πλατεία αυτή δεν υπάρχουν εξτρεμιστές. Δεν υπάρχουν ρατσιστές. Δεν υπάρχουν φασίστες. ... Στην Ιταλία και στην Ευρώπη, η διαφορά είναι μεταξύ ... εκείνων που μιλάνε για το μέλλον και εκείνων που κάνουν δίκες για το παρελθόν».

Το αύριο εναντίον του χθες, λέει ο Σαλβίνι.

Ενώ το ευρωπαϊκό σύστημα κάνει παραλληλισμούς μεταξύ των λαϊκιστικών κομμάτων του παρόντος και των γεγονότων της δεκαετίας του 1930, δεν αναγνωρίζει το δικό του απαραίτητο ρόλο στη δημιουργία των μαζικών αποσκιρτήσεων προς την λαϊκιστική δεξιά που τώρα θέτει σε κίνδυνο την πολιτική ηγεμονία του.

Τα λαϊκιστικά-εθνικιστικά κόμματα είναι ενεργοποιημένα και ενωμένα τόσο από την αντίθεσή τους προς την ΕΕ όσο και από αυτό που η ίδια η ΕΕ έχει παράγει.

Και τι είναι αυτό;

Αμφισβητούν τις ανισότητες της νέας οικονομίας, όπου οι μισθοί της εργατικής και της μεσαίας τάξης, του πυρήνα δηλαδή του έθνους, έπεσαν πολύ πίσω από τη διευθυντική τάξη και τις εταιρικές και οικονομικές ελίτ.

Οι άνθρωποι που δουλεύουν με τα χέρια, τα εργαλεία και τα μηχανήματά τους έχουν δει τους μισθούς τους να συγκρατούνται και τις θέσεις εργασίας να εξαφανίζονται καθώς οι μισθοί έχουν αυξηθεί για εκείνους που μετακινούν αριθμούς σε υπολογιστές.

Οι ανισότητες έχουν αυξηθεί πάρα πολύ, όπως και η απόσταση μεταξύ της πρωτεύουσας και της ενδοχώρας ενός κράτους.

Έπειτα, υπάρχει μετανάστευση. Οι γηγενείς ευρωπαίοι δεν καλωσορίζουν τις νέες εθνοτικές ομάδες που έχουν έρθει απρόσκλητα σε μεγάλους αριθμούς τις τελευταίες δεκαετίες και απέτυχαν να αφομοιωθούν, δημιουργώντας θύλακες που αναπαράγουν τους τόπους του Τρίτου Κόσμου από όπου ήρθαν.

Αν μπορούσαμε να εντοπίσουμε μια κοινή κραυγή στους λαϊκιστές, αυτή θα μπορούσε να είναι: "Θέλουμε τη χώρα μας πίσω!"

Ό, τι μπορεί να ειπωθεί για τους λαϊκιστές και τους εθνικιστές, είναι ότι πρόκειται για ανθρώπους της καρδιάς. Αγαπούν τις χώρες τους. Λατρεύουν τις κουλτούρες στις οποίες μεγάλωσαν. Θέλουν να διατηρήσουν τη δική τους μοναδική εθνική ταυτότητα.

Που είναι λάθος σε αυτό;

Ο πατριωτισμός είναι κεντρικό στοιχείο των εθνικιστικών και λαϊκιστικών κινημάτων. Η παγκοσμιοποίηση είναι κάτι το ξένο σε αυτούς. Πιστεύουν στην Ευρώπη των κρατών-μελών του De Gaulle "από τον Ατλαντικό έως τα Ουράλια", όχι στην αφηρημένη Ευρώπη του Jean Monnet, και σίγουρα όχι στη σημερινή γραφειοκρατία των Βρυξελλών.

Το έθνος, η patria, είναι η μεγαλύτερη οντότητα στην οποία μπορεί κανείς να δώσει πίστη και αγάπη. Ποιος θα βάδιζε στη no mans land για την ΕΕ;

Οι εθνικιστές της Ευρώπης δεν είναι όλοι ίδιοι. Το κυβερνών κόμμα της Πολωνίας του Νόμου και της Δικαιοσύνης διαφωνεί για τη Ρωσία του Πούτιν με το κυβερνών κόμμα της Ουγγαρίας Fidesz του πρωθυπουργού Βίκτορ Ορμπάν.

Ενώ το Κοινοβούλιο της ΕΕ δεν διαθέτει μεγάλη εξουσία, αυτές οι εκλογές δεν έχουν μικρή σημασία.

Δείτε τον Farage. Σε περίπτωση που το κόμμα Brexit βγει πρώτο στη Βρετανία, πώς μπορεί το Κόμμα των Tory να μην προχωρήσει στην ψηφοφορία του 2016 για να αποχωρήσει από την ΕΕ, χωρίς να προδίδει την πιο πιστή εκλογική του περιφέρεια στο πιο κρίσιμο θέμα;

Ο εθνικισμός στην Ευρώπη εξαπλώνεται, εμβαθύνοντας ακόμα τις διαμάχες μεταξύ των κορυφαίων δυνάμεων της συμμαχίας του ΝΑΤΟ.

Η Γερμανία δεν θα φθάσει στο υποσχεθέν 2% του ΑΕΠ για την άμυνα που ζήτησε ο Ντόναλντ Τράμπ. Και το Βερολίνο συνεχίζει με ένα δεύτερο αγωγό φυσικού αερίου κάτω από τη Βαλτική Θάλασσα προς τη Γερμανία από τη Ρωσία, το Nord Stream 2.

Η Τουρκία αναλαμβάνει την κατοχή ενός ρωσικής κατασκευής συστήματος αεράμυνας S-400 αυτό το καλοκαίρι, παρά την προειδοποίηση των ΗΠΑ ότι η πώληση των 100 F-35s δεν θα περάσει αν οι Τούρκοι προχωρήσουν με το ρωσικό σύστημα.

Έπιασαν οι εθνικιστές της Ευρώπης το κύμα του μέλλοντος;

Ή μήπως το μέλλον θα δει την αναβίωση της ιδέας της Μίας Ευρώπης, μιας πολιτικής και οικονομικής ένωσης που ενέπνευσε τους ονειροπόλους του παρελθόντος;

Από εδώ, μοιάζει περισσότερο με Matteo και όχι με Macron.

ΚΟ / από εδώ

Juncker: «Οι εθνικιστές είναι ηλίθιοι γιατί αγαπούν την χώρα τους»


Ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ  έστρεψε την προσοχή σε αυτό που ονόμασε «ηλίθιοι εθνικιστές» σε συνέντευξή του CNN την Τετάρτη, ακριβώς τώρα που βρισκόμαστε στις παραμονές των εκλογών για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

"Αυτοί οι λαϊκιστές, οι εθνικιστές, οι ηλίθιοι εθνικιστές, είναι ερωτευμένοι με τις χώρες τους("stupid nationalists, they are in love with their own countries"), δήλωσε ο Juncker στο CNN (σαν να αποτελεί πρόβλημα το να αγαπάς τη χώρα σου)". Δεν τους αρέσουν όσοι έρχονται από μακριά, αλλά εμένα μου αρέσουν οι μετανάστες ... πρέπει να κάνουμε αλληλεγγύη με όσους βρίσκονται σε χειρότερη κατάσταση από τη δική μας", είπε. Ο Juncker, μιλώντας για το Brexit, δήλωσε ότι η περίπλοκη διαδικασία παραδόξως ευνοεί την Ευρωπαϊκή Ένωση , διότι "ο αριθμός εκείνων που τάσσονται υπέρ της Ευρωπαϊκής Ένωσης αυξάνεται επειδή οι άνθρωποι εξετάζουν τι συμβαίνει στην Αγγλία και θεωρούν ότι η αποχώρηση από την Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι τόσο εύκολη όσο είχαν είπε".

Τέλος, επαίνεσε την βρετανίδα πρωθυπουργό Τερέζα Μάι, η ηγεσία της οποίας βρίσκεται στα πρόθυρα της κατάρρευσης μετά τη δραματική παραίτηση της Andrea Leadsom, επικεφαλής της Βουλής των Κοινοτήτων και αρμόδιας υπουργού για τις σχέσεις της βρετανικής κυβέρνησης με το κοινοβούλιο την Τετάρτη, η οποία είχε ταχθεί εξ αρχής υπέρ του Brexit. «Είναι γυναίκα που ξέρει να κάνει πράγματα, αλλά δεν μπορεί να τα εκτελέσει. Μου αρέσει πάρα πολύ, είναι ένας σκληρός άνθρωπος», είπε ο Γιούνκερ για την Μέι.

ΚΟ / από εδώ

Τετάρτη, 22 Μαΐου 2019

Alabama: Λευκοί άνδρες σώζουν (πάλι) τον κόσμο

Το 62% των 6.000 εκτρώσεων στην Alabama κάθε χρόνο είναι μαύρων γυναικών. Το 34% είναι λευκών γυναικών. Οι liberals που υπερασπίζονται τις εκτρώσεις, υπερασπίζονται μια μορφή Μαύρης γενοκτονίας. Αν και οι μαύρες γυναίκες αποτελούν το 7% του πληθυσμού των ΗΠΑ, ευθύνονται για το 36.0% των 640.000 εκτρώσεων στις ΗΠΑ το 2015.

Του Mike Stone / ΚΟ

Ακούσατε τα τελευταία νέα από την μεγάλη πολιτεία της Αλαμπάμα;

Οι γερουσιαστές της Αλαμπάμα ψήφισαν την περασμένη εβδομάδα τον πιο περιοριστικό νόμο για τις αμβλώσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το νομοσχέδιο πέρασε με 25-6 στην κρατική Γερουσία της πολιτείας και με 74-3 στην Βουλή των Αντιπροσώπων της πολιτείας και έγινε νόμος αφού υπογράφτηκε από την ρεπουμπλικάνα κυβερνήτρια Kay Ivey (κάτω). (Ο Θεός να την ευλογεί).
Τώρα μάθετε κι αυτό: Από τα 25 μέλη της Γερουσίας της Πολιτείας της Αλαμπάμα που ψήφισαν να περάσουν το νομοσχέδιο, όλοι τους ήταν λευκοί άνδρες. Να το επαναλάβω: Όλοι τους ήταν λευκοί άνδρες. Ήταν επίσης όλοι τους Ρεπουμπλικανοί.

Από τους έξι γερουσιαστές που ψήφισαν όχι, δύο ήταν γυναίκες - Linda Coleman-Madison και Vivian Davis Figures - και πέντε ήταν μαύροι - οι δύο γυναίκες που είπαμε προηγουμένως, μαζί με τον Bobby Singleton, τον David Burkette και τον Rodger Smitherman. Και οι έξι ήταν Δημοκρατικοί.

Συκοφαντημένοι και δαιμονοποιημένοι από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, τους Δημοκρατικούς και την αποκλίνουσα αριστερά, οι λευκοί άντρες απέδειξαν στον κόσμο για άλλη μια φορά ότι είναι οι υπερασπιστές των αδύναμων και ανυπεράσπιστων.

Μήπως υπερβάλλω; Τότε ρωτήστε τον εαυτό σας, ποια ομάδα εκτός από τους λευκούς άνδρες θα είχαν ψηφίσει τόσο συντριπτικά για αυτό το νομοσχέδιο;

Θυμηθείτε, ήταν λευκοί άνδρες αυτοί που κατάργησαν τη δουλεία στη χώρα και σε όλο τον κόσμο. (Δυστυχώς, η δουλεία εξακολουθεί να υπάρχει σήμερα, αλλά μόνο σε μη λευκές χώρες).

Ήταν λευκοί άνδρες αυτοί που υπερασπίστηκαν την Ευρώπη από τη βίαιη εισβολή αμέτρητες φορές, κυρίως στη Ναυμαχία του Lepanto (Ναυπάκτου) το 1571.

Ήταν λευκοί άνδρες που έβαλαν τέλος στις ανθρωποθυσίες που ασκούσαν οι Αζτέκοι.

Για αιώνες, οι λευκοί άνδρες διακινδυνεύουν και θυσιάζουν τη ζωή τους για να βοηθήσουν στην προστασία των γυναικών, των παιδιών και των καταπιεσμένων από κάθε φυλή και θρησκεία. Και τώρα 25 λευκοί άντρες στην πολιτεία της Αλαμπάμα βγήκαν μπροστά για τους πιο ανυπεράσπιστους από όλους τους ανθρώπους: το αγέννητο.

Περιττό να πούμε ότι μια τέτοια ευγενής στάση έχει προκαλέσει ισχυρότατο σοκ στην αριστερά, με πολλούς να τρέχουν στο Twitter για να εκφράσουν τη δυσαρέσκειά τους. Όπως αναμενόταν, βγήκαν πολυάριθμες διασημότητες που «έχουν θαρραλέα» παραδεχτεί προηγούμενες εκτρώσεις. Σε όλες σχεδόν τις περιπτώσεις, η έκτρωση πραγματοποιήθηκε προκειμένου να προωθηθεί η "καριέρα" της γυναίκας. Και αυτό που λείπει από σχεδόν κάθε περίπτωση είναι οποιαδήποτε χροιά από τύψεις ή θλίψη.

Στη πολιτεία της Γεωργίας, ένας άλλος λευκός άνδρας, ο ρεπουμπλικάνος κυβερνήτης Brian Kemp, υπέγραψε πρόσφατα ένα νόμο υπέρ της ζωής. Η απάντηση από το Χόλιγουντ ήταν μια έκκληση να μποϋκοτάρουν την πολιτεία και μια έκκληση για γυναίκες να ξεκινήσουν μια... απεργία στο σεξ! Το τελευταίο θα ήταν γελοίο αν δεν ήταν τόσο τραγικό καθόσον η έκκληση για σεξουαλική απεργία οδηγείται από μια χούφτα ξεχασμένες starlet του Χόλιγουντ που κανείς με μυαλό δεν θα ήθελε να κάνει μαζί τους σεξ.

Η αριστερά μιλάει ατέλειωτα για την ανάγκη για "μια ειλικρινή συζήτηση για τη φυλή". Φυσικά, η συμμετοχή σε μια τέτοια συζήτηση είναι αδύνατη, επειδή η αριστερά δεν θα επέτρεπε την ειλικρίνεια να εισέλθει στη συζήτηση. Είναι το ίδιο με την άμβλωση.

Εάν όλοι αφήσουμε τις ανοησίες και τους αμυντικούς μηχανισμούς που περιβάλλουμε τους εαυτούς μας και αντιμετωπίσουμε με ειλικρίνεια το θέμα της άμβλωσης, τότε είναι σαφές σε οποιονδήποτε που έχει εγκέφαλο στο κεφάλι του ότι η άμβλωση είναι δολοφονία, απλή και σκέτη.

Πόσες αθώες ζωές θα σωθούν χάρη στις ενέργειες αυτών των 25 λευκών από την Αλαμπάμα; Πόσες ψυχές θα σωθούν από την αιώνια καταδίκη, επειδή οι γυναίκες στην Αλαμπάμα θα αποφύγουν τώρα να κάνουν έκτρωση τα μωρά τους, και πάλι χάρη στις ενέργειες αυτών των 25 λευκών ανδρών; Μόνο ο Θεός γνωρίζει.
------
Ο Mike Stone είναι ο συγγραφέας του βιβλίου "A New America", του πρώτου μυθιστορήματος της Alt-Right, μια μαύρη κωμωδία που εξελίσσεται την ημέρα των εκλογών του 2016 στο Los Angeles - - Διαθέσιμο από την Amazon. Το βιβλίο του "It's OK to be White" απαγορεύτηκε από την Amazon.

ΚΟ / από εδώ

Έρευνα: Οι πιο ευτυχισμένες σύζυγοι είναι εκείνες που εκκλησιάζονται και έχουν συντηρητικές απόψεις


Οι συντάκτες μιας νέας έκθεσης σχετικά με το γάμο, την πίστη και τις οικογένειες βρήκαν ότι οι πιο ευτυχισμένες παντρεμένες γυναίκες στην Αμερική είναι εκείνες που είναι θρησκευόμενες συντηρητικές.

"Το 73% των συζύγων γυναικών που έχουν συντηρητικές αξίες για τις σχέσεις των φύλων και παρακολουθούν τακτικά θρησκευτικές λειτουργίες με τους συζύγους τους έχουν υψηλής ποιότητας γάμους", γράφουν οι ερευνητές W. Bradford Wilcox, Jason S. Carroll και Laurie DeRose στους New York Times.

Αποδεικνύεται ότι οι πιο ευτυχισμένες από όλες τις συζύγους στην Αμερική είναι θρησκευόμενες συντηρητικές, και μετά ακολουθούν οι προοδευτικές.

Η έκθεση με τίτλο “The Ties That Bind: Is Faith a Global Force for Good or Ill in the Family?” ("Οι δεσμοί που δεσμεύουν: είναι η πίστη μια παγκόσμια δύναμη για τις καλές ή τις άσχημες στιγμές στην οικογένεια;") δημοσιεύθηκε από το Ινστιτούτο Οικογενειακών Σπουδών και το Ίδρυμα Wheatley.

«Όταν πρόκειται για την ποιότητα της σχέσης, υπάρχει μια καμπύλη J στην οικογενειακή ευτυχία των γυναικών, με τις γυναίκες σε αριστερά και δεξιά να απολαμβάνουν υψηλότερους ποιοτικά γάμους από ό, τι εκείνες που βρίσκονται στη μέση - αλλά κυρίως οι σύζυγοι στα δεξιά», εξηγούν οι συγγραφείς.

Συνέχισαν λέγοντας ότι οι Αμερικάνες σύζυγοι που είναι στη μέση, τόσο θρησκευτικά όσο και ιδεολογικά, καθώς και οι κοσμικές συντηρητικές σύζυγοι, είναι λιγότερο πιθανό να βιώσουν γάμους υψηλής ποιότητας:

Υποπτευόμαστε ότι ένα μέρος της σχετικής δυστυχίας τους, σε σύγκριση με τις θρησκευτικές συντηρητικές συζύγους, είναι ότι δεν απολαμβάνουν την κοινωνική, συναισθηματική και πρακτική υποστήριξη για οικογενειακή ζωή που παρέχεται από μια εκκλησία, ένα τζαμί ή μια συναγωγή.
Μετά από τις θρησκευόμενες συντηρητικές συζύγους, το 60% των εξαιρετικά θρησκευόμενων προοδευτικών συζύγων δήλωσε ότι ήταν "πολύ χαρούμενες".

Μεταξύ των κοσμικών φιλελεύθερων ζευγαριών, το 55 τοις εκατό των παντρεμένων γυναικών ανέφερε την ποιότητα της σχέσης άνω του μέσου όρου, ενώ το 33 τοις εκατό των γυναικών σε παραδοσιακούς κοσμικούς γάμους ανέφερε το ίδιο.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, οι αφοσιωμένοι σύζυγοι και πατέρες βρίσκονται στο επίκεντρο του πως βλέπουν την ευτυχία οι Αμερικανίδες σύζυγοι:

Ακούγοντας τις πιο ευτυχισμένες κοσμικές προοδευτικές συζύγους και τις θρησκευόμενες συντηρητικές ομολόγους τους, παρατηρήσαμε κάτι κοινό: τους αφοσιωμένους στην οικογένεια συζύγους. Τόσο ο φεμινισμός όσο και η πίστη δίνουν στους οικογενειακούς άντρες έναν σαφή κώδικα: Υποτίθεται ότι παίζουν μεγάλο ρόλο στη ζωή των παιδιών τους.

KO / από εδώ

Τρίτη, 21 Μαΐου 2019

Νέο νεοταξικό παραλήρημα Φραγκίσκου: Καταδίκασε τον εθνικισμό (που δεν θέλει το καλό μας) και έκανε έκκληση για παγκόσμια διακυβέρνηση (που θέλει το καλό μας)



Ο Πάπας Φραγκίσκος έκανε έκκληση πρόσφατα για μια παγκόσμια διακυβέρνηση που θα καταπολεμήσει την κλιματική αλλαγή, υποστηρίζοντας ότι «το εθνικό κράτος δεν μπορεί να θεωρείται κάτι το απόλυτο».

Κατά τη διάρκεια μιας ομιλίας του προς την Ποντιφική Ακαδημία Κοινωνικών Επιστημών, ο Φραγκίσκος καταδίκασε τον «αυξανόμενο εθνικισμό που αγνοεί το κοινό καλό» και έκανε έκκληση για περισσότερη παγκοσμιοποίηση.

«Το έθνος κράτος δεν μπορεί να θεωρηθεί σαν κάτι το απόλυτο, σαν ένα νησί σε σχέση με τον περιβάλλοντα χώρο», είπε, προσθέτοντας, «Το έθνος κράτος δεν είναι πλέον σε θέση να προμηθεύσει το κοινό καλό των πληθυσμών του μόνο».

Ο Francis δήλωσε ότι μια "ειδική αρχή (“special authority”) που θα έχει συγκροτηθεί νόμιμα και κατόπιν συμφωνίας" (ποιών;) είναι απαραίτητη για να διευκολυνθεί η εφαρμογή νέων πολιτικών για την αλλαγή του κλίματος.

Προχώρησε ακόμα πιο πέρα, απαιτώντας να μεταφερθεί η εξουσία από τα έθνη σε "διακυβερνητικούς θεσμούς (“intergovernmental institutions”) που θα διαχειρίζονται τα κοινά τους συμφέροντα".

"Αυτό το παγκόσμιο κοινό καλό, με τη σειρά του, πρέπει να αποκτήσει μια πιο έντονη νομική αξία σε διεθνές επίπεδο", κατέληξε ο Francis.

Ο Πάπας έχει κάνει αναρίθμητες δηλώσεις κατά του εθνικισμού και του λαϊκισμού, ειδικά στο πλαίσιο της υποστήριξης του να έρθουν εκατομμύρια μετανάστες στην Ευρώπη.

Κάτω από την καθοδήγησή του, η Καθολική Εκκλησία έχει επίσης αγκαλιάσει πλήρως τα κλισέ περί “global warming”, παρά το βαθύ σκεπτικισμό που υπάρχει για το θέμα αυτό μεταξύ των Χριστιανών.

ΚΟ / από εδώ

Κυριακή, 19 Μαΐου 2019

Οι Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης


Η επίσημη εξήγηση για τη διαμόρφωση της ΕΕ είναι ότι πρόκειται για μια ευρωπαϊκή εμπορική συνεργασία. Αρχικά ως μια ένωση για τον άνθρακα και τον χάλυβα για να επιτύχει μια ισορροπία μεταξύ Ανατολής και Δύσης κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου και σήμερα ως ένα "αντίβαρο" στις Ηνωμένες Πολιτείες και κάτι που πρέπει να ενισχύσει τις "ευρωπαϊκές αξίες". Ακούγεται καλό, άλλωστε η συνεργασία μεταξύ των εθνών δεν μπορεί να είναι κακό.

Ωστόσο, η ΕΕ έχει μια σκοτεινή ιστορία και τα οράματά της και η πρακτική εφαρμογή αποκαλύπτουν ότι δεν ενδιαφέρεται καθόλου για εμπορική συνεργασία μεταξύ εθνών αλλά για την δημιουργία των «Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης» και για την καταστροφή των εθνών και όλων των ευρωπαϊκών αξιών.

Εάν μπεις στον ιστότοπο της ΕΕ, θα δεις να υπάρχουν πολλά άρθρα που εξυμνούν τον Βρετανό πρωθυπουργό Winston Churchill . Θεωρείται ένας από τους τρεις «πνευματικούς πατέρες» της ΕΕ και περιγράφεται από την ΕΕ ως παράδειγμα, στόχος του οποίου είναι η ευρωπαϊκή συνεργασία για τη διεύρυνση της ειρήνης μεταξύ των εθνών. Ο Τσόρτσιλ που έχει κατηγορηθεί ότι είναι υπεύθυνος για μαζικές δολοφονίες και την εξολόθρευση του άμαχου πληθυσμού της Γερμανίας μέσω αδιάκριτων βομβαρδισμών πόλεων, κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, όπου σκοτώθηκαν εκατοντάδες χιλιάδες αθώες γυναίκες και παιδιά, ανακηρύχθηκε από την ΕΕ ως ιδανικό για την ειρήνη. Ο Τσώρτσιλ τιμάται για μια ομιλία του στη Ζυρίχη το 1946, όπου έκανε έκκληση για να δημιουργηθούν οι «Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης» για να απελευθερώσει την Ευρώπη από τον «βλαβερό εθνικισμό».

Η ιδέα, ωστόσο, δεν ήταν του Churchill, αλλά του Κόμη Richard Coudenhove Kalergi, ο οποίος θεωρείται επίσης ένας από τους τρεις πνευματικούς πατέρες της ΕΕ. Ο Kalergi ήταν εκείνος που έθεσε τα ιδεολογικά θεμέλια της ΕΕ.

Στο βιβλίο του “Praktischer Idealismus” του 1925, ο Kalergi (διάβασε εδώ) περιγράφει τον πληθυσμό των μελλοντικών «Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης» ως μια ανάμικτη φυλετικά μάζα, με μαύρους και Ασιάτες. Η ευρωασιατική-νεγροϊδής φυλή όπως την ονομάζει, θα θυμίζει τους αρχαίους Αιγυπτίους και θα κυβερνάται από μια εβραϊκή αριστοκρατία. Οι Εβραίοι, γράφει, πρέπει να λάβουν τις κορυφαίες θέσεις, καθώς ο λαός αυτός (οι Εβραίοι) «έχει εξελιχθεί σε μια νέα πνευματική αριστοκρατία της Ευρώπης». Αξιοσημείωτο σε αυτό το πλαίσιο είναι ότι οι ιδέες του Kalergi περί φυλετικά μικτής υποκατηγορίας ανθρώπων που θα ελέγχεται από μια εβραϊκή ανώτερη τάξη, χρηματοδοτήθηκαν από τον τραπεζίτη Max Warburg και τον επιχειρηματία και χρηματοδότη Bernard Baruch για λογαριασμό του τραπεζίτη Louis de Rothschild. Όλοι τους εβραϊκής καταγωγής και με εξαιρετικά μεγάλη επιρροή.  

Ο τρίτος πνευματικός πατέρας της ΕΕ ήταν ο επιχειρηματίας Jean Monnet. Αν ο Kalergi ήταν ο οραματιστής που παρείχε τις ιδεολογικές προϋποθέσεις για τις Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης, και Τσόρτσιλ ήταν αυτός που διέδωσε τον όρο, διοργανωτής ήταν ο Monnet. Η συνεισφορά του στις Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης έγινε αυτό που αποκαλείται τώρα «Διακήρυξη Σουμάν» (Schuman Declaration).

Το 1950, ο Γάλλος Υπουργός Εξωτερικών Robert Schuman παρουσίασε την πρόταση του Monnet για μια ευρωπαϊκή κοινότητα άνθρακα και χάλυβα, γνωστή σήμερα ως Διακήρυξη Schumann, η οποία θεωρείται ένας από τους δύο πυλώνες της ΕΕ. Το σχέδιο ήταν να ξεκινήσει μια διαδικασία βήμα - βήμα προς ένα ευρωπαϊκό υπέρ-κράτος ή "η αρχή των μικρών βημάτων" όπως ο ίδιος ο Monnet αποκάλεσε, χωρίς οι Ευρωπαίοι να καταλάβουν τι συμβαίνει. Η ένωση άνθρακα και χάλυβα χαρακτηρίστηκε ως αυστηρή οικονομική συνεργασία, αλλά η διακήρυξη αναφέρει σαφώς ότι ο πραγματικός σκοπός της οικονομικής πολιτικής είναι να αποτελέσει "ένα πρώτο βήμα προς μια ευρωπαϊκή ομοσπονδία". Έτσι, να δημιουργηθούν οι Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης χωρίς ελεύθερα έθνη.

Το σχέδιο Schuman ήταν μια εναλλακτική λύση στο ματαιωμένο Σχέδιο Morgenthau, που εκδόθηκε από τον εβραίο υπουργό Οικονομικών των ΗΠΑ Henry Morgenthau (1891 – 1967), το οποίο περιλάμβανε μαζικό θάνατο δέκα εκατομμυρίων Γερμανών από την πείνα και τις επιδημίες, δύο χρόνια μετά τον πόλεμο. Εκτός από την συνειδητή πολιτική της λιμοκτονίας, το σχέδιο Morgenthau πρόβλεπε την κατάληψη και τον διαχωρισμό της Γερμανίας, εξουδετερώνοντας και αποστρατικοποιώντας τη χώρα. Η Γερμανία δεν διέθετε δική της βιομηχανία και θα αφηνόταν, επομένως, εντελώς στα χέρια των νικηφόρων δυνάμεων. Αυτή είναι η στρατηγική του διαίρει και βασίλευε που χρησιμοποιεί η ΕΕ σήμερα για όλους τους λαούς της Ευρώπης και της οποίας μοντέλο είναι το σχέδιο Schuman.

Ο δρόμος της ΕΕ προς την ομοσπονδία είναι να σπάσει και να εξουδετερώσει τα έθνη, συνθλίβοντας την εθνική τους συνοχή, καθιστώντας τα στερημένα και εξαρτημένα. Μεταξύ άλλων, τα έθνη θα αντικατασταθούν από «περιοχές». Ιδανικό για την ΕΕ θα είναι, εάν οι περιοχές αυτές αποτελούνται από πολλές διαφορετικές εθνοτικές ομάδες, έτσι ώστε οι κάτοικοι της περιοχής να μην μπορούν να αισθάνονται πραγματική συγγένεια μεταξύ τους.

Η ΕΕ είναι επίσης ένα σύστημα βασισμένο στις αδυναμίες των λαών που συμμετέχουν. Η ιδέα είναι ότι κάθε χώρα μέλος θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα να παράγει μόνο μερικά συστήματα όπλων και έτσι να εξαρτάται από τα άλλα κράτη μέλη για την υπεράσπισή του. Έτσι, κανένα έθνος δεν θα μπορεί να δημιουργήσει μια αποτελεσματική αμυντική δύναμη για να προασπίσει τα εθνικά του συμφέροντα. Το ίδιο ισχύει και για την παραγωγή τροφίμων, τη βιομηχανία και άλλα πράγματα που είναι απαραίτητα για να μπορεί ένα έθνος να προστατεύσει τα εθνικά του συμφέροντα.

Η ΕΕ θέλει οι Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης να έχουν δικό τους σύνταγμα, πρόεδρο, εθνικό ύμνο, στρατό και ούτω καθεξής. Το Κοινοβούλιο δεν έχει ουσιαστικά καμία επιρροή, αλλά είναι οι μη εκλεγμένοι Επίτροποι και οι globalists / παγκοσμιοποιητές που βρίσκονται στα παρασκήνια. Τα περί "ευρωπαϊκών αξιών" είναι ένα ψέμα. Η ΕΕ δεν είναι ένα ευρωπαϊκό σχέδιο, αλλά ένα σχέδιο παγκοσμιοποίησης.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης είναι σχετικά με την «απελευθέρωση» της Ευρώπης από τον εθνικισμό (Churchill), την εθνοτική ανάμειξη της Ευρώπης και την υποβάθμιση των κατοίκων της σε πολυπολιτισμικό όχλο σκλάβων κάτω από Εβραίους ηγεμόνες (Kalergi) και τον σχηματισμό ενός παγκοσμιοποιημένου υπερκράτους όπου όλα τα ευρωπαϊκά έθνη θα έχουν καταστραφεί (Monnet).

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η ΕΕ λογοκρίνει το Διαδίκτυο, ώστε να μην μπορεί να εξαπλωθεί η εθνική έκφραση ή η κριτική της ΕΕ. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η ΕΕ υποστηρίζει τη μαζική μετανάστευση και επιβάλλει οικονομικές κυρώσεις στα κράτη μέλη που δεν υποκύπτουν σε αυτή τη γενοκτονία. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η ΕΕ διασφαλίζει ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν έχει καμία επιρροή ταυτόχρονα με την εξάντληση των κρατών μελών, ώστε να μην είναι σε θέση να αντεπεξέλθουν από μόνα τους και να είναι σε θέση να υπερασπιστούν τα εθνικά τους συμφέροντα.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης, όπως παρουσιάστηκαν από τους τρεις πνευματικούς πατέρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και εφαρμόστηκαν επίσης στην πράξη, αποτελούν σοβαρή απειλή για την επιβίωση των λαών και την εθνική κυριαρχία όλων των ευρωπαϊκών χωρών. Το σύστημα είναι ένα γενικό σχέδιο για δικτατορία και τυραννία, εξ ολοκλήρου στα χέρια των παγκοσμιοποιητών και της εβραϊκής άρχουσας τάξης, η οποία όπως «προφήτευσε» ο Kalergi θα πρέπει να κυβερνά τις ζωές μας.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα Frittnorden.nu.

ΚΟ/ από εδώ