Ο ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ (ΚΟ) ξημεροβραδιάζεται για να βρει, να μεταφράσει και να παρουσιάσει ειδήσεις και άρθρα συμβατά με την θεματολογία του, χωρίς απαραίτητα να ταυτίζεται μαζί τους. Το ίδιο ισχύει και για τα παρατιθέμενα links. Σχόλια και παρεμβάσεις του ΚΟ είναι σε χρώμα ερυθρό. Αν ψάχνεις για mainstream ειδησεογραφία και άποψη, ήρθες στο λάθος μέρος.

got democracy?

got democracy?
"Μη με παραδώσης εις την επιθυμίαν των εχθρών μου· διότι ηγέρθησαν κατ' εμού μάρτυρες ψευδείς και πνέοντες αδικίαν.."

kolokotronis

kolokotronis

Παρασκευή, 19 Φεβρουαρίου 2021

Η δύναμη της σκέψης

 

Του Ben Sixsmith (The American Conservative) / ΚΟ

Ο κομμουνισμός ήρθε και στην Ουγγαρία καθώς το Σιδηρούν Παραπέτασμα έπεφτε στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη. Οι κομμουνιστές έχασαν τις μεταπολεμικές εκλογές αλλά κέρδισαν την εξουσία με αυτό που αποκαλούσαν «τακτική σαλαμιού»: διαίρεση και κατάκτηση των δημοκρατικών αντιπάλων τους. Κατά την άνοδό του, ο (εβραϊκής καταγωγής πρωθυπουργός) Mátyás Rákosi, ένας αχώνευτος τύπος που έμοιαζε με τον θείο Fester από την οικογένεια Addams, ξεκίνησε μια σειρά βίαιων καταστολών με τη βοήθεια των σαδιστών του στην ÁVH, τη μυστική αστυνομία.

                               
Ένα θύμα ήταν η Edith Bone. Γεννημένη στην Ουγγαρία, αλλά έχοντας βρετανική υπηκοότητα, η Bone είχε στραφεί στον κομμουνισμό επειδή δεν μπορούσε να δεχτεί την «απέραντη δυστυχία των φτωχών». Πολύγλωσση, περιπλανήθηκε στην Ευρώπη υποστηρίζοντας τον μαρξισμό. Αλλά αν και ήταν πιστή στη Σοβιετική Ένωση, ήταν επίσης περίεργη και πεισματάρα, σαν άνθρωπος. «Πρώτα απ’ όλα, μου αρέσει να λέω την αλήθεια», έγραψε μετά, στο βιβλίο τηςSeven Years Solitary, (Επτά Χρόνια Απομόνωση). «Δεύτερον, θέλω να μεταφέρω τις απόψεις μου – ακόμα και εκείνες που δεν είναι αποδεκτές στο Κόμμα», έλεγε.

                     

Στα τέλη της δεκαετίας του '40, το κομμουνιστικό κράτος άρχισε να υποπτεύεται την Bone. Ως άτομο που είχε δεσμούς με το εξωτερικό και συνάμα κακή συμπεριφορά ήταν ένας φυσικός στόχος για τη μυστική αστυνομία. Συνελήφθη και κατηγορήθηκε για κατασκοπεία. Ένας φίλος που της είχε επιτρέψει να μείνει μαζί του στάλθηκε στα στρατόπεδα για υπόθαλψη κατασκόπου.

Η κομμουνιστική αστυνομία άρεσε να βασανίζει ανθρώπους. Ήξεραν ότι τα βασανιστήρια δεν αφορούν μόνο αυτό που έγινε, αλλά αυτό που δεν έγινε. Όπως έγραψε η Bone στο βιβλίο της:

«Άφησαν τα ίδια τα σώματα των φυλακισμένων να τους βασανίζουν. Εάν στερηθείς την σωστή, υγιεινή και επαρκή τροφή, το φως, την ζεστασιά, τον ύπνο, τότε μετά από ένα ορισμένο χρονικό διάστημα το σώμα σου επαναστατεί. Από τη σκοπιά του βασανιστή, αυτή είναι μια πολύ βολική μέθοδος, γιατί έτσι δεν κουράζονταν πολύ.

Υπήρχαν και άλλες μέθοδοι, με τις οποίες τα βασανιστήρια θα μπορούσαν να εφαρμοστούν χωρίς οι βασανιστές να υποχρεωθούν να κάνουν κάτι. Τα τρόφιμα ήταν μολυσμένα, με «δυσάρεστα» αποτελέσματα. Σου έβαζαν χειροπέδες που στη συνέχεια τις έσφιγγαν σταδιακά γύρω από τους καρπούς. Η Bone μεταφέρθηκε σε ένα καλύτερο κελί, με καλύτερα γεύματα και ένα πιο άνετο κρεβάτι, και στη συνέχεια την ενθάρρυναν να αφήσει τα «μυστικά» της, αλλιώς θα ξαναγυρνούσε πίσω. Στο Seven Years Solitary, η Bone παραδέχτηκε ότι άλλοι κρατούμενοι αντιμετώπισαν χειρότερη βία και συχνά βασανίζονταν μέχρι θανάτου. Το βρετανικό διαβατήριό της την βοήθησε να μείνει ζωντανή. Ωστόσο, ήταν μια εξαιρετικά σκληρή μεταχείριση ενός ανθρώπου - πράγματι, όχι μόνο ενός ανθρώπου, αλλά μιας 60χρονης γυναίκας με αρθριτικά.

Παρόλα αυτά όλα αυτά την έκαναν πιο ξεροκέφαλη. Ήταν πρόθυμη να διατηρήσει την υπερηφάνεια και τη λογική της. Τα βασανιστήρια, ήξερε, είχαν ως στόχο να καταστρέψουν ένα θύμα προκειμένου να προκαλέσουν ομολογία. Δεν θα έδινε στους κομμουνιστές την ικανοποίηση αυτή.

Καθ 'όλη τη διάρκεια των Επτά Χρόνων Απομόνωσης, φώναζε «Δεν είμαι σκύλος», στον στρατιώτη που της άφηνε το πιάτο στο πάτωμα. Κάποια στιγμή, ένας από τους ανακριτές της είπε ότι δεν θα την άφηνε μέχρι να παραδεχτεί ότι ήταν κατάσκοπος. "Τότε, πιθανότατα θα πεθάνω εδώ", είπε. Αλλά η Bone είχε επίσης την αίσθηση ότι εκπροσωπούσε κάτι πέρα ​​από τον εαυτό της. «Θεώρησα το θέμα αυτό ως πρόκληση, όχι μόνο για τον εαυτό μου αλλά και για τον υψηλότερο πολιτισμό του οποίου θεωρούσα τον εαυτό μου ως γέννημα». Έτσι, άρχισε να απαγγέλλει ποίηση και να δημιουργεί δικά της ποιήματα. Ξεκίνησε περιηγήσεις, στη φαντασία της, σε πόλεις που είχε επισκεφτεί. Κατάφερε να πάρει ένα καρφί από την πόρτα της φυλακής της με ένα σκοινί και να δημιουργήσει μια τρύπα μέσω της οποίας μπορούσε να κοιτάζει έξω στην αίθουσα πέρα ​​από το κελί της για να πιάσει τις ματιές των συντρόφων της.

 

Οι συνθήκες της Bone τελικά βελτιώθηκαν. Ισχυρίζεται ότι απέρριψε αποφασιστικά τον κομμουνισμό αφού σοκαρίστηκε από τους κατάφωρους παραλογισμούς και τα ψέματα που βρήκε σε σοβιετικές εφημερίδες και την ιατρική βιβλιογραφία στη βιβλιοθήκη των φυλακών. Έχοντας ασπαστεί τον κομμουνισμό λόγω της απάνθρωπης ζωής που έβλεπε γύρω της, δεν μπορούσε πλέον, να αποδεχθεί την απανθρωπιά την οποία είχε αντικαταστήσει. «Πράγματι, ήταν μια χειρότερη τυραννία από τον προ-επαναστατικό δεσποτισμό», έγραψε, «Επειδή οι χωροφύλακες του Τσάρου ασχολήθηκαν κυρίως με πολιτικές δραστηριότητες, ενώ η σοβιετική τυραννία διεισδύει στην ιδιωτική προσωπική ζωή και ακόμη και στο μυαλό των ανθρώπων».

Ωστόσο, ήταν τα ψέματα περισσότερο από τη σκληρότητα που φαίνεται να φάνηκαν πιο προσβλητικά στην Bone. «Το συνεχές φράγμα των ψεμάτων που παρουσιάζονταν ως η μοναδική αλήθεια… σήμαινε ότι όλα τα πρότυπα ήταν πλαστά, διεστραμμένα». «Επειδή υπήρχαν μέτριοι συγγραφείς που αποθεώνονταν επειδή ήταν στη γραμμή του Κόμματος… οι νέοι έπαψαν να μπορούν να διακρίνουν το καλό και το κακό γράψιμο».

Ενάντια σε αυτήν την τυραννία του κακού και της μετριότητας, η Bone αντιπαράθεσε το αξιοθαύμαστο μυαλό της. Μπορούμε να γνωρίζουμε ότι κάθε τι που γράφει στο βιβλίο της είναι αλήθεια; Υποθέτω όχι. Αλλά ξέρουμε ότι εξαφανίστηκε στο ουγγρικό σύστημα φυλακών για χρόνια και εμφανίστηκε αρκετά δυνατή και λογική για να καταγγείλει δημόσια τον κομμουνισμό και να γράψει το εμπνευσμένο βιβλίο της. Κανείς από εμάς δεν αντιμετωπίζει τη σκληρότητα που γνώρισε η Bone. Όμως το παράδειγμά της θα πρέπει να μας εμπνεύσει να υποστηρίξουμε τη δύναμη και την αξιοπρέπεια της σκέψης και το πνεύμα και την ανεξάρτητη σκέψη ενάντια στην ανεντιμότητα και ενάντια στα πρότυπα της μετριοκρατίας και ενάντια στον πειρασμό να πνίξουμε το μυαλό μας μέσα σε άνετες απολαύσεις. Εάν δεν το κάνουμε δεν θα χάσουμε απλώς την πνευματική εκπλήρωση αλλά θα προδώσουμε τις δυνατότητές μας και θα προδώσουμε το δώρο που μας προσφέρθηκε από τον πολιτισμό. Εάν η Edith Bone μπόρεσε να είναι αληθινή στον εαυτό της, δεν έχουμε καμία δικαιολογία.

ΚΟ / πηγή

3 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

ΓΙΑΤΙ παραθέτετε το ΑΞΙΟΛΟΓΟΤΑΤΟ κείμενο σας με τοσο ΞΕΠΛΥΜΕΝΑ γράμματα; ΚΑΤΑΝΤΑΕΙ ΠΟΛΥ ΚΟΥΡΑΣΤΙΚΗ η ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΤΟΥΣ...

ΔΟΞΑ ΤΗ ΜΑΚΡΟΘΥΜΙΑ ΣΟΥ ΚΥΡΙΕ είπε...

Μονολεκτικά για την επιλογή σου των άρθρων στον ''Κόκκινο Ουρανό'': ΠΟΙΟΤΗΤΑ! Ευχαριστώ σε, φίλε!

SkyWatcher είπε...

Περί ξεπλυμένων γραμμάτων: Άλλαξα μετά από χρόνια το template του blog γιατί μερικούς τους ενοχλούσε το έντονο κόκκινο. Μετά άρχισαν νέα παράπονα από κάποιους και πλέον αναπολώ το παλιό μου φόντο, αλλά η πλατφόρμα του blogger έχει αλλάξει και δεν μπορώ να ασχολούμαι συνέχεια με αυτό το θέμα.