Ο ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ (ΚΟ) ξημεροβραδιάζεται για να βρει, να μεταφράσει και να παρουσιάσει ειδήσεις και άρθρα συμβατά με την θεματολογία του, χωρίς απαραίτητα να ταυτίζεται μαζί τους. Το ίδιο ισχύει και για τα παρατιθέμενα links. Σχόλια και παρεμβάσεις του ΚΟ είναι σε χρώμα ερυθρό. Αν ψάχνεις για mainstream ειδησεογραφία και άποψη, ήρθες στο λάθος μέρος.

got democracy?

got democracy?
"Μη με παραδώσης εις την επιθυμίαν των εχθρών μου· διότι ηγέρθησαν κατ' εμού μάρτυρες ψευδείς και πνέοντες αδικίαν.."

kolokotronis

kolokotronis

Τρίτη 13 Μαΐου 2014

ΒΡΕΤΑΝΙΑ: Ποιοι και γιατί μισούν το UKIP;


Του Tobias Langdon (Occidental Observer) / ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ

Μπορείτε να εμπιστευτείτε κάποιον που λέει πάντα την αλήθεια. Αλλά μπορείτε επίσης να εμπιστευτείτε κάποιον που λέει πάντα ψέματα. Η mainstream βρετανική πολιτική εμπίπτει στη δεύτερη κατηγορία. Έχουμε ένα Συντηρητικό κόμμα που μισεί την Παράδοση, ένα Εργατικό κόμμα που μισεί την εργατική τάξη και ένα κόμμα των Φιλελεύθερων Δημοκρατών που μισεί τη δημοκρατία. Μπορείτε να εμπιστευτείτε τα τρία αυτά κόμματα που βρίσκονται διαρκώς στην υπηρεσία των πλούσιων επιχειρηματιών που τα χρηματοδοτούν.
Ως εκ τούτου, αν θέλετε να ξέρετε αν κάτι είναι κακό για τη Βρετανία, απλά ρωτήστε: λένε οι Τρεις Μεγάλοι (Big Three) ότι αυτό είναι καλό για τη Βρετανία; Αν ναι, λένε ψέματα, οπότε πρέπει να είναι κακό. Οπότε πάμε στο UKIP, το Κόμμα Ανεξαρτησίας του Ηνωμένου Βασιλείου που θέλει να αποχωρήσει από την Ευρωπαϊκή Ένωση και να μειώσει δραστικά τη μαζική μετανάστευση. Οι Big Three και τα μέσα ενημέρωσης των συμμάχων τους από καιρό εργάστηκαν για να δυσφημιστεί το UKIP ως «ρατσιστικό» και «ξενοφοβικό». Και τώρα, καθώς φαίνεται ότι το UKIP θα κερδίσει στις επερχόμενες ευρωεκλογές, εργάζονται ακόμη πιο σκληρά:

Διαβάζουμε: Η πρώτη διακομματική εκστρατεία για την καταδίκη του κόμματος του Nigel Farage ως «ρατσιστικό» ξεκίνησε, εν μέσω φρέσκων δημοσκοπήσεων που δείχνουν ότι το UKIP μπορεί να έρθει πρώτο σε ολόκληρη την Αγγλία στις ευρωπαϊκές εκλογές.

Η εκστρατεία με επικεφαλής την πρώην υπουργό Εργασίας Μετανάστευσης Barbara Roche (φώτο δεξιά, μαζί με την εβραϊκής καταγωγής βουλευτή Lynn Featherstone), η οποία υποστήριξε : «η εκστρατεία του UKIP πρέπει να το εκτεθεί για αυτό που είναι, μια ρατσιστική εκστρατεία. Το κόμμα ενεργεί αυτό που στην πραγματικότητα είναι μια μορφή «Euracism» («Ευρατσισμού»!). Πρόκειται για την χρησιμοποίηση της ίδιας γλώσσας και τακτικών που χρησιμοποιούνται από ανοιχτά ρατσιστικά κόμματα, όπως το BNP, αλλά αντί για στόχο τους μετανάστες από την Αφρική και την Ασία έχει στόχο τους μετανάστες από το εσωτερικό της ΕΕ».

Η νευρικότητα Συντηρητικών και Εργατικών για την άνοδο του UKIP έχει οδηγήσει σε μια όλο αυξανόμενη δημόσια συζήτηση και στα δύο κόμματα για το αν θα του επιτεθούν ή θα απορρίψουν τις πολιτικές του κατά της μετανάστευσης (βλ. The Guardian, 28 Απριλίου 2014).

Σημειώστε ότι η καμπάνια είναι «διακομματική» και μιλάει εκ μέρους των Big Three. Και σημειώστε ποιος είναι ο υπεύθυνος. Η Barbara Roche, η οποία είναι μια ενδιαφέρουσα φιγούρα. Φαίνεται και ακούγεται ένα καλό παράδειγμα : οι αριστερές πολιτικοί δεν είναι οι στερεοτυπικές θηλυκές γυναίκες. Η Roche ήταν επίσης στο επίκεντρο της συνομωσίας των Εργατικών να βλάψουν τους παραδοσιακούς ψηφοφόρους τους με το άνοιγμα των συνόρων της Βρετανίας σε όλον τον κόσμο.

Διαβάζουμε: Τα ισχυρότερα στοιχεία για την συνωμοσία του Εργατικού Κόμματος προέρχονται από ένα από τα «δικά τους παιδιά», τον Andrew Neather (φώτο), που έγραφε τις ομιλίες του  Μπλερ, του Jack Straw και του David Blunkett, ο οποίος με ένα άρθρο του στην Evening Standard, τον Οκτώβριο του 2009, έριξε την βόμβα: Η Μετανάστευση, έγραψε, «δεν συνέβη έτσι απλά, αλλά ήταν σκόπιμη πολιτική των υπουργών από τα τέλη του 2000 ... το σχέδιο ήταν να ανοίξει το Ηνωμένο Βασίλειο τα σύνορά του στη μαζική μετανάστευση» (βλ. εδώ, εδώ και εδώ).

Ήταν στο επίκεντρο της πολιτικής τον Σεπτέμβριο του 2001, συντάσσοντας την ομιλία ορόσημο της τότε Υπουργού Μετανάστευσης Barbara Roche και ανέφερε «είναι ξεκάθαρο από κάποιες συζητήσεις ότι η πολιτική είχε ως στόχο - αν και αυτό δεν ήταν ο κύριος σκοπός της - να τρίψετε στη μούρη της Δεξιάς τη διαφορετικότητα και να βγάλει εκτός παιχνιδιού τα επιχειρήματά τους» . ...

[Ο Neather υπογράμμισε ότι η μελέτη αυτή είχε περιβληθεί από μυστικότητα: «Προσχέδια είχαν μοιρασθεί το καλοκαίρι του 2000 με εξαιρετική απροθυμία: υπήρχε μία παράνοια μήπως φθάσει στα ΜΜΕ»].

Έρευνα που διεξήγαγε η Εκλογική Επιτροπή μετά τις γενικές εκλογές του 2005 διαπίστωσε ότι το 80 τοις εκατό των ψηφοφόρων με καταγωγή από την Καραϊβική και την Αφρική είχε ψηφίσει Εργατικούς, ενώ μόνο το 3 τοις εκατό είχε ψηφίσει Συντηρητικούς και περίπου 8 τοις εκατό Φιλελεύθερους Δημοκράτες.

Η ψήφος των Ασιατών χωρίστηκε περίπου 50 τοις εκατό στους Εργατικούς, 10 τοις εκατό στους Συντηρητικούς και 15 τοις εκατό στους Φιλελεύθερους  Δημοκράτες.

Όπως οι Εργατικοί στο σύνολό τους, έτσι και η Barbara Roche προφανώς δεν ενδιαφέρονταν για τη Λευκή εργατική τάξη. Αλλά για ποιον νοιάζεται άραγε; Πιθανόν η εκπαίδευση της προσφέρει μια ένδειξη. Παρακολούθησε το JFS στο Λονδίνο, γνωστό παλαιότερα ως ‘Jews’Free School’. Σύμφωνα με τη Wikipedia, η θρησκεία του είναι «Ορθόδοξος Ιουδαϊσμός» και υπήρξε κάποτε το μεγαλύτερο εβραϊκό σχολείο στην Ευρώπη. Ένας άλλος πρώην μαθητής του είναι ο Israel Zangwill (1864 – 1926 - φώτο), ο οποίος εκλαΐκευσε την ιδέα της Αμερικής ως «χωνευτήρι» (“melting-pot”) όλων των φυλών και των θρησκειών.

Ο Cohen, ο... «Διαφορετικοκράτης»
Έτσι, η Roche και ο Zangwill παρακολούθησαν ένα αποκλειστικά εβραϊκό σχολείο πριν αρχίσουν τα πολυπολιτισμικά τους κηρύγματα στους «εθνικούς». Αυτό το πρότυπο ζει και βασιλεύει. Ο σημερινός γενικός διευθυντής του BBC ονομάζεται Danny Cohen. «Παρακολούθησε ένα εβραϊκό δημοτικό σχολείο στο βόρειο Λονδίνο» και είναι παντρεμένος με μια Εβραία οικονομολόγο ονόματι Noreena Hertz (εδώ). Παρά το γεγονός αυτού του εθνοκεντρισμού του για τον εαυτό του, θέλει να προωθήσει το ιδεώδες της πολυτισμικότητας στους υπόλοιπους από εμάς :


Αυτό που θέλει πραγματικά ο Cohen είναι λιγότεροι Λευκοί άνδρες, αν και αυτός ο περιορισμός δεν θα επηρεάσει τους Εβραίους, όπως τον αποκρουστικό David Baddiel (φωτο). Μοιράζεται το όραμα της Barbara Roche, μια Βρετανία δηλαδή «χωνευτήρι», όπου οι Λευκοί Βρετανοί θα εξαφανιστούν μέσα σε μια πλημμύρα «διαφορετικότητας». Με άλλα λόγια, ο ίδιος και η Roche θέλουν να καταστρέψουν τη Βρετανία. Η οποία δεν θα είναι ένα έθνος πια, αλλά ένα είδος μοτέλ, κάποιων ανθρώπων χωρίς ρίζες που ήρθαν να ζήσουν εκεί, ενώ θα παρέχουν φτηνή εργασία για τους ολιγάρχες. Το UKIP φαίνεται να απειλεί αυτό το λαμπερό όραμα, το οποίο είναι ο λόγος που η Roche και ο Cohen αγωνίζονται σκληρά εναντίον του UKIP.

Αυτός εδώ είναι ένας άλλος Cohen: Ο Nick ο «Νεοσυντηρητικός», όχι ο Cohen, ο «Διαφορετικοκράτης»
Διαβάζουμε (Nick Cohen): Να σας το πω ξεκάθαρα : το UKIP είναι εμπνευσμένο από το μίσος. Το θέαμα των συμπολιτών οδηγεί τους οπαδούς του UKIP να βγάζουν αφρούς και όχι σε επιχειρήματα σχετικά με την Κοινή Γεωργική Πολιτική . ... Κάθε φορά που υπάρχει ένα σκάνδαλο, οι αντίπαλοι του UKIP και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης αφήνουν τον Farage να ξεφύγει με λέγοντας ότι ο ρατσιστής, σεξιστής ή ομοφοβικός υποψήφιος του UKIP είναι απλά ένα σάπιο μήλο και θα το πετάξει μακριά. Αλλά τα σκάνδαλα είναι τόσο συχνά που έχετε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι δεν είναι το σάπιο μήλο που χρειάζεται πεταχτεί μακριά, αλλά ολόκληρο του βρωμερό βαρέλι (βλ. The Spectator, 28 Απριλίου 2014).

Αν στον Nick Cohen δεν αρέσει το UKIP, αυτό είναι ένα πολύ καλό σημάδι υπέρ του. Το ίδιο η αντίδραση ενός εβραϊκής καταγωγής πολιτικού που ονομάζεται Robert Halfon, (φωτο). βουλευτής των Συντηρητικών, που λέει ότι «Τα μέλη του UKIP μοιάζουν με Ναζί», και ο οποίος ισχυρίζεται ότι έχει καθαρίσει το κόμμα του από εξτρεμιστές.

Διαβάζουμε: Ένας βουλευτής των Συντηρητικών ισχυρίζεται ότι το UKIP έχει κάνει το κόμμα του David Cameron μια χάρη, να το «καθαρίσει» από τα άτομα με ακραίες απόψεις. Ο Robert Halfon κατηγόρησε τον ευρωβουλευτή του UKIP Gerard Batten, ότι υποστηρίζει μια πολιτική που «κυριολεκτικά μοιάζει με τους Ναζί», προτείνοντας οι μουσουλμάνοι να υπογράφουν μια Χάρτα στην οποία θα απορρίπτουν τη βία ....

Ο Halfon είπε : «Για μένα υπάρχουν δύο είδη UKIP - ο τύπος του Godfrey Bloom, που είναι σαν μια διασταύρωση μεταξύ του [κωμικού ηθοποιού] Sid James και του [κωμικού] Bernard Manning και στη συνέχεια υπάρχει ένα πολύ πιο σκοτεινό, εκείνο του ευρωβουλευτή ο οποίος είπε ότι κάθε μουσουλμάνος θα πρέπει να υπογράψει μια δήλωση μη - βίας , η οποία για μένα είναι κυριολεκτικά σαν τους Ναζί που έλεγαν στους Εβραίοι ότι θα πρέπει να φορούν ένα κίτρινο αστέρι».

Ο Halfon, του οποίου ο Εβραίος παππούς αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη Λιβύη για να αποφύγει τις διώξεις, πρόσθεσε: «Πραγματικά θεωρώ ότι είναι αποτρόπαιο και τρομακτικό. Είμαι κατάπληκτος ότι ο άνθρωπος εξακολουθεί να είναι βουλευτής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Πώς θα μπορούσε κάποιος να πει κάτι τέτοιο και στη συνέχεια, να μην ζητεί συγγνώμη».

Και πρόσθεσε : «Με πολλούς τρόπους το UKIP μας έχουν κάνει ένα τεράστιο όφελος επειδή έχει καθαρίσει το κόμμα των Συντηρητικών από ανθρώπους που έχουν παρόμοιες απόψεις, κάτι που είναι σπουδαίο, διότι δεν θέλω ανθρώπους που έχουν αυτές τις απόψεις στο κόμμα μου».(βλ. The Independent, 6 Μαρτίου 2014).

Πάντως δεν περιμένω πολλά από το UKIP. Είμαι καχύποπτος για τους υποστηρικτές του και μπορώ να προβλέψω ότι οι υποστηρικτές του θα αξιοποιηθούν σαν τους Λευκούς εθνικιστές της Ουκρανίας, οι οποίοι αγωνίστηκαν για να αντικαταστήσουν  ένα φιλο- ρωσικό καθεστώς με ένα καθεστώς Εβραίων ολιγαρχών. Παρ’ όλα αυτά, υπάρχουν κάποιες ελπιδοφόρες ενδείξεις του φαινομένου UKIP. Η εχθρική ελίτ ουρλιάζει «ρατσιστές» και προσπαθεί να τρομάξει τους Λευκούς που τους αρέσουν αυτά που λέει το UKIP. Η τακτική δεν λειτουργεί. Πολλοί από εμάς δεν θέλουμε η χώρα μας να μετατραπεί σε ένα “Μοτέλ Roche”. Το UKIP μπορεί να είναι η αρχή για κάτι μεγάλο.

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή

Όταν μόνη της η Φαλάτσι έδιωξε τους Σομαλούς από την πλατεία του καθεδρικού ναού (Duomo) που την είχαν μετατρέψει σε αποχωρητήριο



Τον Ιανουάριο που μας πέρασε, ο πρόεδρο της Σομαλικής κοινότητας της Τοσκάνης στην Ιταλία, Osman Gaal, έλαβε ειδοποιητήριο ότι πρέπει να πληρώσει φόρο 29.000 ευρώ, από ένα παλιό πρόστιμο που του είχε επιβληθεί για παράνομη κατοχή δημόσιας γης. Το πρόστιμο είχε επιβληθεί, επειδή μια ομάδα Σομαλών, τον Ιούλιο του 2000, είχε στήσει μια σκηνή στην Piazza Duomo της Φλωρεντίας, την πλατεία του ιστορικού Καθεδρικού Ναού της εκκλησίας της Σάντα Μαρία ντελ Φιόρε (Αγίας Μαρίας των Λουλουδιών), ως μέρος μιας διαμαρτυρίας για κάποιους Σομαλούς πρόσφυγες, για την οποία υπήρχαν διαμαρτυρίες, αλλά και "αλληλέγγυοι", αφού, όπως αναφέρει ο Gaal, «είχαμε την αλληλεγγύη του καθολικού επισκόπου». Η ιστορία περιγράφεται από την αείμνηστη Oriana Fallaci, στο βιβλίο της «H Οργή και η Περηφάνεια» (2003) με τον μοναδικό, δικό της τρόπο. Απολαύστε την:

Εγώ, δεν πηγαίνω να στήσω αντίσκηνα στη Μέκκα. Ούτε πηγαίνω να πω το Πάτερ Ημών ή το Άβε Μαρία μπροστά από τον τάφο του Προφήτη. Δεν κατουρώ στους τοίχους ενός τζαμιού κι ούτε θα έκανα τη χοντρή μου ανάγκη πάνω τους. Όταν επισκέπτομαι τις χώρες τους (κάτι από το οποίο δεν αντλώ καμιά ευχαρίστηση), ποτέ δεν ξεχνώ ότι είμαι ξένη και φιλοξενούμενη. Προσέχω να μην προσβάλλω τους κατοίκους με κάποια ενδυμασία, χειρονομία ή συμπεριφορά που ίσως να είναι συνηθισμένη για μας, αλλά ανάρμοστη για εκείνους. Θεωρώ καθήκον μου να συμπεριφέρομαι πάντοτε με σεβασμό, ευγένεια, προσοχή. Ζητώ συγγνώμη αν λόγω άγνοιας ή απερισκεψίας τύχει και παραβιάσω κάποιο κοινωνικό κανόνα ή κάποια δεισιδαιμονία τους. Έτσι….. δεν μπορώ να ξεχάσω την εικόνα του τεράστιου αντίσκηνου που πριν δυο καλοκαίρια παραμόρφωνε την πλατεία του Καθεδρικού Ναού της Φλωρεντίας, της δικής μου πόλης. 
Ήταν ένα αντίσκηνο γιγαντιαίων διαστάσεων, μια τέντα, που την είχαν στήσει Μουσουλμάνοι από τη Σομαλία, οι οποίοι διαμαρτύρονταν επειδή η Ιταλική Κυβέρνηση, για μια και μοναδική φορά, είχε αργήσει να τους ανανεώσει τα διαβατήριά τους και να δεχτεί τους συγγενείς τους που κατά ορδές επιθυμούσαν να εισβάλουν στη χώρα μας. Δηλαδή, τις μανάδες, τους πατεράδες, τ’ αδέλφια, τους θείους, τις θείες, τα ξαδέλφια, τις έγκυες γυναίκες τους και πιθανόν ακόμη κι όλους τους συγγενείς των συγγενών. Είχαν στήσει το αντίσκηνό τους δίπλα στο κτίριο της Αρχιεπισκοπής, ενώ είχαν τη συνήθεια να αφήνουν πάνω στο πεζοδρόμιο τα παπούτσια τους και τα μπουκάλια με το νερό που χρησιμοποιούσαν για να πλένουν τα πόδια τους πριν τις προσευχές. Δηλαδή, ακριβώς μπροστά στον Καθεδρικό Ναό της Σάντα Μαρία ντελ Φιόρε και μονάχα λίγα βήματα από το Βαπτιστήριο. Η σκηνή ήταν επιπλωμένη σαν ένα μικρό διαμέρισμα: τραπέζια, καρέκλες, σεζλόνγκ, στρώματα για να κοιμούνται και να γ….ν και καμινέτα για μαγείρεμα που γέμιζαν την πλατεία με μια ανυπόφορη δυσωδία. Πάντοτε διάπλατα ανοιχτή προς δημόσια θέα. Το αντίσκηνο είχε παροχή ηλεκτρικού ρεύματος, ενώ από μέσα ακουγόταν συνεχώς μια κασέτα που έπαιζε τη φωνή ενός μουεζίνη, που ασταμάτητα προέτρεπε τους Πιστούς, κατηγορούσε τους Άπιστους και έπνιγε με βάναυσο τρόπο τους γλυκούς ήχους από τις γύρω καμπάνες. Και σαν να μην έφταναν όλ’ αυτά, παντού υπήρχαν οι κίτρινοι λεκέδες από ούρα που σπίλωναν τα χιλιόχρονα μάρμαρα και την επίχρυση πύλη του Βαπτιστηρίου. (Θεέ και Κύριε! Αυτοί οι γιοι του Αλλάχ ξέρουν να σημαδεύουν με τα ούρα τους από μεγάλη απόσταση! Πώς μπορούσαν να πετυχαίνουν με τέτοια ακρίβεια τον στόχο τους που βρισκόταν πίσω από ένα προστατευτικό κιγκλίδωμα, σχεδόν δυο μέτρα απόσταση από τα όργανα της εκτόξευσης;) Επιπλέον, οι γιοι του Αλλάχ, με λεκέδες από κάτουρο και με σωρούς από κόπρανα που έφραζαν την κύρια είσοδο του Σαν Σαλβατόρε Βεσκόβο: την εξαιρετική αυτή εκκλησία, ρωμανικής αρχιτεκτονικής (του ένατου αιώνα), που βρίσκεται κοντά στην πλατεία είχαν μετατρέψει τον ιερό ναό σε αποχωρητήριο.
Άλλωστε, αυτά τα γνωρίζεις. Τα γνωρίζεις, γιατί σε είχα πάρει τηλέφωνο και σε είχα παρακαλέσει να παρέμβεις, θυμάσαι; Είχα, επίσης, τηλεφωνήσει και στον Δήμαρχο της Φλωρεντίας, ο οποίος με επισκέφτηκε αμέσως, υπέμεινε στωικά την έξαρση του θυμού μου και κάπως ντροπαλά παραδέχτηκε πως οι διαμαρτυρίες μου ήταν δικαιολογημένες: «Έχετε δίκιο. Πραγματικά, έχετε δίκιο». Αλλά δεν έδωσε εντολή να απομακρυνθεί το αντίσκηνο. Το αμέλησε, ή καλύτερα, δεν είχε τα κότσια να το κάνει. Επικοινώνησα και με τον Υπουργό Εξωτερικών, έναν Φλωρεντινό με έντονη φλωρεντινή προφορά, ο οποίος είχε την αρμοδιότητα να εγκρίνει ή να απορρίψει την ανανέωση των διαβατηρίων τους. Κι αυτός υπέμενε στωικά τον ψυχικό μου αναβρασμό. Κι αυτός παραδέχτηκε ότι οι διαμαρτυρίες μου ήταν δικαιολογημένες: «Έχετε δίκιο. Πραγματικά, έχετε δίκιο». Αλλά, ούτε κι αυτός έκανε το παραμικρό για να απομακρυνθεί η σκηνή. Ακριβώς όπως ο Δήμαρχος, το αμέλησε. Ή καλύτερα, δεν είχε τα κότσια να το κάνει. Κατόπιν (πέρασαν πάνω από τρεις μήνες) άλλαξα τη στρατηγική μου. Τηλεφώνησα στον αστυνομικό διευθυντή της πόλης και του έτριξα τα δόντια: «Αγαπητέ κύριε διευθυντά, εγώ δεν είμαι πολιτικός: όταν λέω κάτι, το εννοώ στα σοβαρά. Αν μέχρι αύριο δεν έχετε απομακρύνει την αναθεματισμένη τη σκηνή, θα της βάλω φωτιά. Ορκίζομαι, λόγω τιμής, ότι θα την κάψω κι ούτε μια διμοιρία στρατιωτών δεν θα μπορέσει να με εμποδίσει και γι’ αυτό θέλω να με συλλάβετε! Να μου περάσετε χειροπέδες, να με ρίξετε στη φυλακή, να με κλείσετε μέσα! Έτσι, οι εφημερίδες και οι τηλεοπτικοί σταθμοί θα ενημερώσουν ολόκληρο τον κόσμο ότι η Φαλάτσι βρίσκεται κρατούμενη στην ίδια της την πόλη, επειδή επιχείρησε να την υπερασπιστεί. Κι αυτό θα αδειάσει τα σκατά στη μούρη ολωνών σας». Λοιπόν, σαν πιο γνωστικός από τους άλλους, ο διευθυντής της Ασφάλειας, μέσα σε λίγες μέρες είχε απομακρύνει την σκηνή. Το μόνο που απέμεινε ήταν μια έντονη και αηδιαστική δυσωδία στο πεζοδρόμιο της πλατείας. Δηλαδή, τα βρομερά υπολείμματα από την τρίμηνη σιχαμερή εκείνη κατάληψη. 
Μουσουλμάνοι προσεύχονται μπροστά από τον καθεδρικό ναό του Μιλάνου
Η νίκη μου όμως ήταν μια φτωχή νίκη, μια Πύρρειος νίκη. Κι αυτό επειδή αμέσως μετά, τα διαβατήρια των Σομαλών ανανεώθηκαν με την έγκριση του υπουργού Εξωτερικών, αυτού που μιλούσε με έντονη φλωρεντινή προφορά, ενώ επιπλέον όλα τα αιτήματά τους έγιναν δεκτά από την κυβέρνηση. Οπότε, σήμερα, όλοι αυτοί οι Σομαλοί διαμαρτυρόμενοι, καθώς και οι πατεράδες τους, οι μανάδες τους, τ’ αδέλφια τους, οι θείοι τους, οι θείες τους, τα ξαδέλφια τους και οι έγκυες γυναίκες τους (που, στο μεταξύ, έχουν προλάβει να γεννήσουν) έχουν εγκατασταθεί ακριβώς εκεί που ήθελαν: στη Φλωρεντία και σε άλλες πόλεις της Ευρώπης. Η νίκη μου ήταν φτωχή, ήταν μια Πύρρειος νίκη, επειδή η απομάκρυνση του αντίσκηνου δεν άλλαξε σε τίποτε τις εξωφρενικές προσβολές που για δεκαετίες τώρα ντροπιάζουν την πόλη μου, μια πόλη που κάποτε ήταν η θαυμαστή πρωτεύουσα της τέχνης, της ομορφιάς, του πολιτισμού. Η παρέμβασή μου δεν αποκάρδιωσε τους υπόλοιπους μουσουλμάνους εισβολείς: τους Αλβανούς, τους Σουδανούς, του Βεγγαλέζους, τους Τυνήσιους, τους Αιγυπτίους, τους Αλγερινούς, τους Πακιστανούς και τους Νιγηριανούς, που διακινούν πυρετωδώς ναρκωτικά. (φαίνεται ότι αυτό είναι μια αμαρτία που δεν την καταδικάζει το Κοράνι). Μαζί μ’ αυτούς, οι πλανόδιοι πραματευτές που κατακλύζουν τους δρόμους μας πουλώντας φτηνιάρικα ρολόγια και στυλό. Οι μικροπωλητές που εκθέτουν τα εμπορεύματά τους πάνω σε μικρά χαλιά, στη μέση των πεζοδρομίων. Οι πόρνες που, ασκώντας το επάγγελμά τους, διαδίδουν το AIDS ακόμη και στους δρόμους της επαρχίας. Οι διαρρήκτες που λεηλατούν τα σπίτια στην ύπαιθρο, ειδικά τη νύχτα και δεν τολμάς να τους αντιμετωπίσεις μ’, ένα ρεβόλβερ, γιατί σ’ αυτή την περίπτωση εσύ είσαι αυτός που θα πάει φυλακή. (Εκτός των άλλων και με την κατηγορία του ρατσιστή).

* Η Οριάνα Φαλάτσι (Oriana Fallaci: 1929 – 2006), η Ιταλίδα δημοσιογράφος, πολεμική ανταποκρίτρια και συγγραφέας, είναι γνωστή στην Ελλάδα για την σχέση της με τον Αλέκο Παναγούλη και για το πολυδιαβασμένο βιβλίο της «Γράμμα σε Ένα Παιδί που Δεν Γεννήθηκε Ποτέ». Το πιο επιτυχημένο όμως εμπορικά βιβλίο της, είναι το «H Οργή και η Περηφάνεια» (“The Rage and The Pride”) του 2003, που εκδόθηκε λίγο μετά την 11η Σεπτεμβρίου 2001. Το βιβλίο συγκέντρωσε τα πυρά των κριτικών με το σκεπτικό ότι προκαλεί το «μίσος εναντίον των μουσουλμάνων». Το επόμενο και τελευταίο της βιβλίο ήταν το “The Force of Reason” (“La Forza della Ragione”) δηλ. «Η Δύναμη της Λογικής» που έγινε και αυτό best seller. Εκεί η Φαλάτσι γράφει πως τρομοκράτες έχουν σκοτώσει 6.000 ανθρώπους τα 20 τελευταία χρόνια στο όνομα του Κορανίου και πως η ισλαμική πίστη σπέρνει μίσος αντί αγάπης και σκλαβιά αντί ελευθερίας.

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ

Δευτέρα 12 Μαΐου 2014

91χρονος λευκός βετεράνος ηγέτης του αγώνα κατά του απαρτχάιντ δολοφονήθηκε αποκλειστικά και μόνο λόγω του χρώματος του δέρματός του



Ο Marcus Jean (φωτο) δικάζεται σήμερα για τη δολοφονία του Murray Wrobel σε ένα έγκλημα μίσους με ρατσιστικά κίνητρα.

Η δίκη είναι σε εξέλιξη για την δολοφονία ενός ηλικιωμένου παλαιού ηγέτη κατά του  απαρτχάιντ που πέθανε ως αποτέλεσμα των τραυμάτων του από επίθεση που δέχθηκε το 2012. Η δίκη αποκάλυψε ότι ο ακτιβιστής κατά του απαρτχάιντ δέχτηκε επίθεση αποκλειστικά και μόνο λόγω του χρώματος του δέρματός του.

Ο Murray Wrobel εργάστηκε για τις βρετανικές μυστικές υπηρεσίες ως γλωσσολόγος κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Ανέκρινε υψηλόβαθμους Γερμανούς αξιωματικούς που συλλαμβάνονταν.

Μετά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, ήρθε στη Νότια Αφρική και συν-ίδρυσε μια βρετανική οργάνωση αλληλεγγύης που στόχευε στην ανατροπή του απαρτχάιντ.

Στη συνέχεια, το 2012, σε ηλικία 91 ετών, τραυματίστηκε θανάσιμα σε μια ρατσιστική δολοφονική επίθεση.
Στην φωτογραφία, ο Murray Wrobel συνοδεύει έναν αιχμάλωτο Γερμανό στρατηγό στις πυραμίδες της Αιγύπτου.

Πήγε σε ένα τοπικό κατάστημα με ένα σκούτερ για ανάπηρους. Εκεί ήταν ο Marcus Jean, ο οποίος άρχισε να του επιτίθεται λεκτικά με ρατσιστικά επίθετα και βλαστήμιες. Ο Jean είπε στον Wrobel «Εσύ και το είδος σου θα πρέπει να ήσασταν νεκροί εδώ και πολύ καιρό».

Στη συνέχεια, επιτέθηκε στον Wrobel, σπάζοντάς του το ισχίο του. Η υγεία του Wrobel επιδεινώθηκε ραγδαία, λόγω του τραυματισμού του και πέθανε λίγο αργότερα.

Όπως γράφει η Telegraph, ο εισαγγελέας David Harounhoff είπε ότι ο κ. Wrobel είχε σταθμεύσει το σκούτερ του στο κατάστημα στις 26 Μαΐου 2012, όταν εντόπισε ότι ο κατηγορούμενος είχε  σταθμεύσει το ποδήλατό του κοντά στα τρόλεϊ.

Ο δικηγόρος είπε στο δικαστήριο ότι ο κ. Wrobel ενημέρωσε τον Jean ότι δεν ήταν καλό μέρος το συγκεκριμένο για να παρκάρει, και τότε ο κατηγορούμενος ξεκίνησε ένα χείμαρρο επιθετικών φράσεων και προσβολών και στη συνέχεια, τον έσπρωξε και έπεσε κάτω.

Τους επόμενους μήνες η υγεία του άρχισε να επιδεινώνεται και δυστυχώς, στις 16 Μαρτίου του περασμένου έτους πέθανε από εγκεφαλικό επεισόδιο.

Ένας μάρτυρας, ο Lacey-Brennan, κατέθεσε ότι ο κατηγορούμενος πέρασε μπροστά του και του είπε ότι ο ηλικιωμένος είναι «ένας ρατσιστής μπ*****ς, ένας ρατσιστής γέρος» και κατόπιν άρχισε να τρέχει μακριά.
EFF
ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή

Η Μισέλ Ομπάμα ενδιαφέρθηκε για τις Νιγηριανές επειδή είναι μαύρες



Στη Συρία, η κυβέρνηση του Ομπάμα δίνει χρήματα και όπλα σε σουνίτες τζιχαντιστές που σφάζουν ανελέητα άνδρες, γυναίκες και παιδιά, επειδή είναι Χριστιανοί και Σιίτες. Η κυρία Μισέλ Ομπάμα δεν έχει κανένα πρόβλημα με αυτό.

Στη Νιγηρία, παρόμοιοι σουνίτες τζιχαντιστές σφάζουν άνδρες, γυναίκες και παιδιά, με τον πιο φρικτό και απάνθρωπο τρόπο μόνο και μόνο επειδή είναι Χριστιανοί. Και όλα αυτά μέσα σε μια εκκωφαντική σιωπή όλης της «προοδευτικής» Δύσης. [Πριν δυο μήνες περίπου, έγραφε ο ΚΟ: Για τα media της Δύσης, μεγαλύτερη αξία έχει ένας ομοφυλόφιλος που διώκεται από χιλιάδες χριστιανούς που σφάζονται στη Νιγηρία. Το ότι ο αριθμός των θανάτων των χριστιανών που πέθαναν για την πίστη τους διπλασιάστηκε το 2013, ούτε αυτό συγκινεί τους «ευαίσθητους» και τις «ευαίσθητες»].
Και ξαφνικά η κυρία Ομπάμα με ύφος λυπητερό, βγήκε και μας δήλωσε ότι «είναι συντετριμμένη» και «οργισμένη» για την κατάσταση στη Νιγηρία, λόγω των 200 μαθητριών που απήχθησαν από την ένοπλη ισλαμιστική οργάνωση Μπόκο Χαράμ, Παραδέχεται μάλιστα, ότι αυτή η ξαφνική της «ανησυχία» οφείλεται στο ότι οι Νιγηριανές της θυμίζουν τη δική της οικογένεια.

«Σε αυτά τα κορίτσια ο Μπαράκ κι εγώ βλέπουμε τις ίδιες μας τις κόρες», είπε η Ομπάμα, μιμούμενη τον Ομπάμα που παρομοίως με ύφος λυπητερό, είχε δηλώσει το 2012, ότι είχε δει «τον γιό του» (αν είχε) στον δολοφονημένο νεαρό μαύρο Trayvon Martin.
Φυσικά, μην κάνετε ανόητες σκέψεις. Η δήλωση της κυρίας Ομπάμα δεν κρύβει κανέναν φυλετικό ή ρατσιστικό υπόβαθρο, γιατί, ως γνωστόν, όλες οι φυλές, πλην της λευκής είναι αθώες από το αμάρτημα του ρατσισμού.     

Επίσης, η Boko Haram που απήγαγε τα κορίτσια, είναι σύμμαχος των σουνιτών τζιχαντιστών που ο Μπαράκ Ομπάμα εξοπλίζει και βοηθάει στη Λιβύη. Η Boko Haram εξοπλίστηκε με όπλα της Λιβύης τα οποία η κυβέρνηση Ομπάμα επέτρεψε σκόπιμα να λεηλατηθούν από ομάδες τζιχαντιστών. Η κυβέρνηση Ομπάμα ήθελε να κατακλυστεί η Συρία με όπλα, αλλά τα όπλα αυτά πήγαν σε τζιχαντιστές σε όλη την Αφρική.

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ

ΙΤΑΛΙΑ: Δικαστήριο επιβάλλει την Σαρία. Ιταλίδες καταδικάστηκαν γιατί έκαναν μπάνιο με μαγιό σε παραλία με μουσουλμάνους!

Νεότερη ενημέρωση: Η είδηση φαίνεται να παρουσιάστηκε πρώτη φορά από την ιταλική ιστοσελίδα Giornale del Coriere (εδώ), η οποία δηλώνει ότι είναι "σατιρική".

Τρεις Ιταλίδες πήγαν σε μια ιδιωτική παραλία στο θέρετρο Ταορμίνα. Εκεί βρίσκονταν κάποιοι Σαουδάραβες τουρίστες με τις γυναίκες τους οι οποίες φορούσαν το μπούρκα - μαγιό.
Οι Ιταλίδες σύρθηκαν ενώπιον του δικαστηρίου το οποίο τις επέβαλε γερό χρηματικό πρόστιμο. Ο φιλο-Σαρία Ιταλός δικαστής έκρινε ότι οι γυναίκες έκαναν τους Σαουδάραβες να "αισθάνονται ντροπή" φορώντας μπικίνι μπροστά τους. Χαρακτήρισε δε ότι οι κοπέλες ήταν "αναίσθητες".
Διαβάζουμε την είδηση από την ιταλική ιστοσελίδα:
3 Ιταλίδες καταδικάστηκαν να πληρώσουν πρόστιμο 2.582 ευρώ η κάθε μία, επειδή φορούσαν μπικίνι σε μια παραλία στην Ταορμίνα στην οποία βρίσκονταν ορισμένες οικογένειες μουσουλμάνων.
Διαβάζεις την είδηση​​, και λες πλάκα θα είναι, αλλά όχι, δεν είναι. Το Ειρηνοδικείο της Μεσσήνης της Σικελίας (ιταλ. Messina, ιδρύθηκε από Έλληνες αποίκους και  πήρε το όνομά της προς τιμήν της πελοποννησιακής Μεσσήνης) καταδίκασε τρεις κοπέλες να πληρώσουν χρηματική ποινή  2.582 € η  κάθε μια, επειδή εμφανίστηκαν με μπικίνι σε μια ιδιωτική παραλία του πολύ γνωστού τουριστικού θέρετρου της Ταορμίνα, όπου υπήρχαν ορισμένες οικογένειες μουσουλμάνων από την Σαουδική Αραβία που έκαναν διακοπές στην Ιταλία. Να σημειώσουμε ότι αν σε κάποια Ιταλίδα έρθει η φαεινή ιδέα να πάει διακοπές στη Σαουδική Αραβία, θα πρέπει να ξέρει ότι δεν μπορεί να οδηγεί αυτοκίνητο ή να καπνίζει σε δημόσιους χώρους ή να εμφανίζεται ακάλυπτη. Ξέρετε, σε πολλές χώρες του κόσμου, οι άνθρωποι θέλουν να φυλάξουν τις δικές τους παραδόσεις και έθιμα και δεν τους νοιάζει να υποβάλουν σε αυτό που θέλουν τους ξένους που βρίσκονται στο τόπο τους. Αναρωτιέμαι γιατί δεν μπορούμε να κάνουμε κι εμείς το ίδιο.
Η απόφαση  αναφέρει μεταξύ άλλων, ότι «…άσεμνες πράξεις θεωρούνται οι πράξεις που, σύμφωνα με την κοινή λογική, προσβάλλουν τη σεμνότητα. Έτσι, το άσεμνο και το κοινό αίσθημα είναι αντίθετα στοιχεία, τα οποία υπάρχουν ακριβώς λόγω της αντίθεσής τους. Η ντροπή, τα αισθήματα ντροπής, η αμηχανία, η απώθηση είναι χαρακτηριστικά του ατόμου που, παρά τη θέλησή του, βρίσκεται μπροστά από γεγονότα άλλων ανθρώπων που δεν ανταποκρίνονται στην παιδεία του και τον πολιτισμό του… Η σεμνότητα γίνεται κοινή λογική όταν τα μέλη της ανθρώπινης κοινωνίας μοιράζονται την ίδια ευαισθησία προς το γυναικείο σώμα το οποίο σε μερικές ανατολικές κοινωνίες, αν δεν καλύπτεται πλήρως μπορεί να θεωρηθεί άσεμνο…. Είναι σημαντικό να τονίσουμε ότι η έννοια της κοινής ευπρέπειας αλλάζει, όχι μόνο με την πάροδο του χρόνου μέσα σε μια δεδομένη κοινωνία, αλλά επίσης αλλάζει από την μία κοινωνία στην άλλη… Οι συγκεκριμένες κοπέλες ήταν οι μόνες γυναίκες να χρησιμοποιούσαν μια τέτοια εμφάνιση (μπικίνι) και γνώριζαν ότι όλες οι γυναίκες της μουσουλμανικής πίστης φορούσαν ένα μαγιό που καλύπτει πλήρως όλο το σώμα τους, συμπεριλαμβανομένων των χεριών και των ποδιών….Στην περίπτωση αυτή, ο επικεφαλής ταξιδιωτικός πράκτορας στη Σαουδική Αραβία, ο Δρ Chokri Majouli είχε επανειλημμένα καλέσει, κατόπιν αιτήματος των μουσουλμάνων γονέων, να μην βρίσκονται (οι κοπέλες) στην πισίνα, για να μην τις δουν τα αγόρια που ήταν παρόντα τα οποία, λόγω της θρησκευτικής μουσουλμανικής τους εκπαίδευσης, ήταν μπερδεμένα, ζαλισμένα και κάπως συγκινημένα…Μια τέτοια εμφάνιση, σύμφωνα με την κουλτούρα τους, χαρακτηρίζει τις γυναίκες που ασκούν πορνεία σε ιδιωτικές κατοικίες…..

Κυριακή 11 Μαΐου 2014

Η Ελληνίδα υποψήφια των Οικολόγων Άννα Στάμου κατηγορεί την Ελλάδα για "καταπίεση των εκατομμυρίων μουσουλμάνων"!


ΦΩΤΟ: Η Στάμου υπερασπιζόμενη τον Μοχάμεντ Μόρσι, πρώην πρόεδρο της Αιγύπτου με τους Αδελφούς Μουσουλμάνους, που ανατράπηκε από τον στρατό. Από την δράση οπαδών του Μόρσι, έχει χυθεί άφθονο χριστιανικό αίμα στην Αίγυπτο (βλ. εδώ, εδώ, εδώ και εδώ)
 Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

Η «εκλεκτή» της Τουρκίας και των μουσουλμάνων στις προσεχείς εκλογές φαίνεται πως δεν είναι κάποιος-α τουρκογενής υποψήφιος-α της δυτικής Θράκης, αλλά η ελληνικής καταγωγής υποψήφια ευρωβουλευτίνα του ψηφοδελτίου των Οικολόγων Πρασίνων, (ο Θεός να τους κάνει οικολόγους), κ Άννα Στάμου*. Άλλωστε αυτή είναι αποδεδειγμένα Ελληνίδα και έτσι δεν μπορούν να της ρίξουν την ρετσινιά της τουρκικής προπαγάνδας. Η εν λόγω κύρια λοιπόν, με φόντο την παραλία της Θεσσαλονίκης και τον Λευκό Πύργο που οι Τούρκοι τον θεωρούν σαν οθωμανικό σύμβολο, έδωσε μια πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη στην μεγαλύτερη τουρκική ισλαμική εφημερίδα, την Zaman, εν όψει των ευρωεκλογών της μεθεπόμενης Κυριακής 25 Μαΐου.

Στην συνέντευξη αυτή η κ Στάμου με τον χαρακτηριστικό και έντονα επικριτικό κατά της Ελλάδας τίτλο : «Camisiz başkentin başörtülü adayı», δηλαδή, «Μαντηλοφορούσα υποψήφια σε πρωτεύουσα χωρίς Τζαμί», ρίχνει την πρώτη «βόμβα» υποστηρίζοντας ότι στην Ελλάδα υπάρχουν εκατομμύρια μουσουλμάνοι (!!!), τα συμφέροντα των οποίων θα υποστηρίξει αν εκλεγεί στο ευρωκοινοβούλιο. Οι μουσουλμάνοι αυτοί, όπως ισχυρίζεται η εν λόγω ελληνίδα μουσουλμάνα, δεν είναι μόνο οι "Τούρκοι της δυτικής Θράκης", (τους χαρακτηρίζει όλους Τούρκους ), και οι Αλβανοί μουσουλμάνοι, αλλά… εκατομμύρια άλλοι που κατοικούν σε πολλές περιοχές της Ελλάδας. Φαίνεται πως ήδη γίναμε λοιπόν μια μουσουλμανική χώρα, σύμφωνα με την κυρία αυτή την υποψήφια των Οικολόγων και δεν το είχαμε μέχρι σήμερα αντιληφθεί! Αλλά το πιο τραγελαφικό είναι η απάντηση στην ερώτηση που της έκαναν οι Τούρκοι δημοσιογράφοι γιατί είναι υποψήφια των Οικολόγων, ενός κόμματος τα μέλη του οποίου είναι αναγνωρισμένοι άθεοι, εχθροί των θρησκειών και αγνωστικιστές. Εδώ η κ Στάμου απάντησε πως σαν μουσουλμάνα ενδιαφέρεται άμεσα για το… περιβάλλον, (χα χα χα)!

Εκείνο όμως που ξεχωρίζει στην συνέντευξη της κ Στάμου στην τουρκική ισλαμική εφημερίδα, είναι ότι την υποψηφιότητα της θα υποστηρίξει με σθένος η λεγόμενη, «Μουσουλμανική Ένωση Ελλάδας»* που έχει έδρα την Αθήνα. Εκείνη δε με την σειρά της θα αγωνιστεί με δυναμικότητα για τα δικαιώματα των μουσουλμάνων που ζουν και διαβιούν στην Ελλάδα και θα καταπολεμήσει με κάθε δυνατότητα που θα της δώσει η πολιτικοποίηση της, τις φοβερές «διακρίσεις» που εφαρμόζονται στην χώρα μας σε βάρος του μουσουλμανικού πληθυσμού που αριθμεί, όπως υποστηρίζει, πολλά εκατομμύρια. Ένα άλλο σοβαρό θέμα που έθιξε η κυρία αυτή στην Zaman, είναι το ζήτημα της ανέγερσης μουσουλμανικού τεμένους στην ελληνική πρωτεύουσα. Εδώ κατηγόρησε έντονα την ελληνική πλευρά ότι έχει αδικαιολόγητα καθυστερήσει στην προώθηση της ανέγερσης του τζαμιού και αυτό την ίδια ώρα που ήδη στην Αθήνα λειτουργούν περί τα εκατό μουσουλμανικά τεμένη, ενώ στην Τουρκία, στην χώρα της Zaman, η τουρκική κυβέρνηση προχωρεί στο μεγάλο ανοσιούργημα της εκ νέου μετατροπής της Αγίας Σοφίας, το σύμβολο αυτό της χριστιανοσύνης, σε μουσουλμανικό τέμενος.

Αλήθεια τι έχει να πει η κυρία αυτή για τις εκατοντάδες κοπέλες που απήγαγαν οι ομόθρησκοι της στην Νιγηρία ; Για τα φρικτά εγκλήματα των ομόδοξων της κατά των χριστιανών στην Συρία ; Για τους διωγμούς των χριστιανών σε πολλές μουσουλμανικές χώρες και στην Τουρκία, (σύμφωνα μάλιστα με πρόσφατες διεθνείς εκθέσεις που τονίζουν την μεγάλη θρησκευτική καταπίεση στην Τουρκία) ; Αλλά.. αυτά δεν έχουν καμία σημασία μπροστά στο «μεγάλο σχέδιο» της μετατροπής της Ελλάδας, της ελληνορθόδοξης χριστιανικής Ελλάδας, σε ισλαμική χώρα, σε μεγάλο κέντρο του ανερχόμενου Ισλάμ της Ευρώπης!

Το εντυπωσιακό είναι ότι σε αυτό η κ Στάμου βρίσκει ενθέρμους συμπαραστάτες πολλούς Έλληνες θεομπαίχτες πολιτικούς των μνημονιακών κομμάτων, αλλά και των υποτιθέμενων «δημοκρατικών αριστερών» κομμάτων, πολλούς δημάρχους που φιλοδοξούν να γεμίσουν με μιναρέδες τις πόλεις τους και το πιο θλιβερό, ακόμα και πολλούς ιεράρχες που κυριολεκτικά έχουν… «χάσει τα αυγά και τα πασχάλια», καθώς έφτασαν στο έσχατο σημείο να υποστηρίξουν την ίδρυση Ισλαμικών σπουδών στην θεολογική σχολή της Θεσσαλονίκης! Εμπρός λοιπόν έφτασε η ώρα για να «κτίσουμε» μια ισλαμική Ελλάδα με τις ευλογιές και πολλών υποκριτών πολιτικών και φαρισαίων ρασοφόρων! Και εις ανώτερα!

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος - Πηγή

* Η κ Στάμου είναι σύζυγος του επικεφαλής της "Μουσουλμανικής Ένωσης Ελλάδας",  οργάνωσης, Αιγύπτιου Ναΐμ Ελγαντούρ. Ο Ελγαντούρ έχει δηλώσει ότι «το Κοράνι είναι πάνω από τη Δημοκρατία», έχει χαρακτηρίσει τον Σαμαρά «ρατσιστή», έχει προειδοποιήσει (;) ότι «..πρέπει να καταλάβετε ότι οι μουσουλμάνοι δεν φοβούνται τον θάνατο. Σύμφωνα με την πίστη μας, την ημέρα της γέννησης και του θανάτου μας είμαστε στα χέρια του Θεού...», έχει πει ότι ο Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ του «θυμίζει τον πάστορα με το Κοράνι στις ΗΠΑ» και άλλα…


ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ