«Μην κάνετε παιδιά για να σωθεί το κλίμα!»

Απλά μία «ιδέα» που έριξε κάποιος δημοσιογράφος για να "προβληματιστούμε" ή το μεγάλο όνειρο (ή σχέδιο) της μείωσης του πληθυσμού της Γης, από τους οπαδούς της «θρησκείας της Φύσης» (ή αν θέλετε «οικοφασίστες»);

NYT Environment Reporter Floats Idea: Give Carbon Credits to Couples That Limit Themselves to One Child

Πηγή: http://www.cnsnews.com/news/article/55667

Ουάσιγκτον (CNSNews.com) –

Ο Andrew Revkin, δημοσιογράφος ο οποίος ασχολείται με θέματα περιβάλλοντος για τους New York Times, έριξε μια ιδέα την περασμένη εβδομάδα για το πως θα καταπολεμηθεί η υπερθέρμανση του πλανήτη: Δώστε πιστώσεις άνθρακα στα ζευγάρια που περιορίζονται να έχουν ένα μόνο παιδί.

Ο Revkin αργότερα είπε στο CNSNews.com ότι δεν είχε ενστερνισθεί την ιδέα, απλώς προσπαθεί να προκαλέσει «κάποιες σκέψεις» για το θέμα.

Ο Revkin συμμετείχε μέσω Web κάμερας, στςι 14 Οκτωβρίου, σε μια συζήτηση με θέμα: "Καλύπτοντας το θέμα του κλίματος (ή Κλιματική Κάλυψη): Τι πρέπει να κάνει ο πληθυσμός της Γης" (“Covering Climate: What’s Population Got to Do With It”) που πραγματοποιήθηκε στο Woodrow Wilson Center στην Ουάσιγκτον, DC. Οι άλλοι συμμετέχοντες στο πάνελ ήταν ο Dennis Dimick, εκδότης του National Geographic, και η Emily Douglas, εκδότρια της ιστοσελίδα για το περιοδικό The Nation.

Κατά την εκδήλωση, ο Revkin είπε: «Λοιπόν, ορισμένοι έχουν πρόσφατα προτείνει: Λοιπόν, θα μπορούσαμε να πούμε ότι πρέπει να υπάρχουν πιστώσεις άνθρακα για ένα πρόγραμμα οικογενειακού προγραμματισμού στην Αφρική, ας πούμε; Δεν θα πρέπει να αποτιμηθεί σε χρήμα, αυτό, δηλ. αν εσείς, αν μπορείτε να προωθήσετε κάποιο μετρήσιμο τρόπο του ποσοστού γονιμότητας, δηλαδή εκεί που υπάρχει η ταχύτερη μείωση (του ποσοστού γεννήσεων) σε έναν τόπο που έχει υψηλό ποσοστό γονιμότητας, δεν θα πρέπει να εκτιμηθεί, για αυτόν το τόπο, και η τιμή του άνθρακα;

«Και ακόμη πρότεινα πρόσφατα, δεν μπορώ να θυμηθώ αν είναι στο blog μου, αλλά απλά σκεφτείτε το εξής: Αυτό θα ήταν - ίσως το μόνο- πιο συγκεκριμένο και ουσιαστικό πράγμα που ένας Αμερικανός, ένας νεαρός Αμερικανός, θα μπορούσε να κάνει για τη μείωση των εκπομπών άνθρακα Δεν είναι να κλείσει τα φώτα του σπιτιού του ή να οδηγήσει ένα Prius, είναι να κάνει λιγότερα παιδιά», είπε ο Revkin.

"Έτσι δεν θα έπρεπε να υπάρχει, πίστωση - αν πρόκειται να γίνομε ανθρακο-κεντρικοί - για τις οικογένειες που έχουν ένα παιδί, όταν θα μπορούσαν να έχουν δύο ή τρία», είπε ο Revkin.

"Και προφανώς είναι απλά ένα πείραμα σκέψης, αλλά θέτει ορισμένα ενδιαφέροντα ερωτήματα σχετικά με όλα αυτά. "

Όταν αργότερα το CNSNews.com του έκανε ερωτήσεις για τα σχόλιά του αυτά, ο Revkin απάντησε με e-mail.

"Δεν υιοθέτησα τίποτα από όλα αυτά, απλά, είπα πράγματα που έχουν σχέση με απλά μαθηματικά και την πραγματικότητα, επισημαίνοντας ότι αν κάποιος έπαιρνε σοβαρά την σχέση που έχει ο πληθυσμός της Γης με τις κλιματικές αλλαγές, θα ήταν δύσκολο να μην θέσει σκληρά ερωτήματα σχετικά με την αύξηση του πληθυσμού στις ΗΠΑ», έγραψε ο Revkin.

"Με το να θέσω το ζήτημα των πιστώσεων του άνθρακα για την αμερικανική οικογένεια που έχει ένα παιδί», συνέχισε, «είχα σκοπό να προκαλέσω κάποιες σκέψεις σχετικά με το ότι το κύριο βάρος των εκπομπών εξακολουθεί να προέρχεται από τον κάθε ένα κάτοικο ξεχωριστά."

Στις 19 Σεπτεμβρίου 2009 στο άρθρο που έγραψε στο blog του, «Είναι τα προφυλακτικά η τελευταία «πράσινη» τεχνολογία;" ο Revkin σημείωνε μια μελέτη που έγινε τον Αύγουστο του 2009 από το London School of Economics, σύμφωνα με την οποία αυτοί που έχουν λιγότερα παιδιά προβάλλονταν ως «λύση για τη μείωση των εκπομπών άνθρακα».

Η μελέτη χρηματοδοτήθηκε από το βρετανική ακτιβιστική ομάδα «Optimum Population», η οποία τάσσεται υπέρ της μείωσης του πληθυσμού.

"Περισσότερα παιδιά σημαίνει περισσότερες εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα," έγραψε ο Revkin. "Και η πρόσφατη έρευνα αναζωπύρωσε την συζήτηση σχετικά με την ιδέα ότι ένας από τους φθηνότερους τρόπους για τον περιορισμό των εκπομπών άνθρακα στις επόμενες δεκαετίες, θα είναι η παροχή πρόσβασης σε έλεγχο των γεννήσεων για δεκάδες εκατομμύρια γυναίκες σε όλο τον κόσμο, οι οποίες δηλώνουν ότι το επιθυμούν.

"Πρόσφατα είχα θέσει το ερώτημα για το αν, και ότι αυτό σημαίνει, θα δούμε σύντομα την αγορά των πιστώσεων του άνθρακα να έχουν σχέση με την αποφυγή ενός μωρού, το ίδιο όπως βλέπουμε την πώληση των πιστώσεων CO2 με την αποφυγή της αποδάσωσης," πρόσθεσε αργότερα. "Αυτό είναι καθαρά ένα πείραμα σκέψης, δεν είναι μια πρόταση».

Επιπλέον, έγραψε στο blog του: "Αλλά το θέμα αυτό συζητιέται σπάνια στις συνομιλίες για το κλίμα ή σε συζητήσεις για τη νομοθεσία των Ηνωμένων Πολιτειών σχετικά με το κλίμα. Αν και το κατά πόσο επηρεάζει ο πληθυσμός το κλίμα είναι πιο έντονο στις Ηνωμένες Πολιτείες από ό, τι στις αναπτυσσόμενες χώρες, εξαιτίας των υψηλών, ανά κεφαλήν, εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα και του αριθμού αύξησης του πληθυσμού. Αν δοθεί στις γυναίκες ένας τρόπος να περιορίσουν το μέγεθος της οικογένειας αυτό θα είναι μία τόσο φθηνή νίκη για τις εκπομπές, που απορώ γιατί δεν συζητιέται."

Ο Revkin έχει μεταπτυχιακό δίπλωμα στη δημοσιογραφία από το Columbia University και πτυχίο Βιολογίας από το πανεπιστήμιο Brown.

Τι συνέβη στην Παγκόσμια Υπερθέρμανση;

What happened to global warming?

Άρθρο του Paul Hudson, κλιματικού ανταποκριτή στο BBC News.

Η παραπάνω επικεφαλίδα μπορεί να σας φαίνεται περίεργη, όσο περίεργο μπορεί να σας φανεί το γεγονός ότι η θερμότερη χρονιά που έχει καταγραφεί σε παγκόσμιο επίπεδο δεν ήταν το 2008 ούτε το 2007, αλλά το 1998.

Κι όμως είναι αλήθεια. Για τα τελευταία 11 χρόνια δεν παρατηρήθηκε καμία αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη.

Και τα μοντέλα που έχουμε για το κλίμα δεν το προέβλεψαν, αν και οι ανθρωπογενείς εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα, το αέριο που θεωρείται ότι είναι υπεύθυνο για την υπερθέρμανση του πλανήτη μας, συνέχισε να αυξάνεται.

Τι στο καλό συμβαίνει λοιπόν;

Οι σκεπτικιστές της κλιματικής αλλαγής, οι οποίοι με πάθος και συνέπεια υποστηρίζουν ότι η επιρροή του ανθρώπου στο κλίμα μας έχει υπερεκτιμηθεί, λένε ότι το είδαν να έρχεται.

Υποστηρίζουν ότι υπάρχουν φυσικές κύκλοι, στους οποίους δεν έχουμε κανέναν έλεγχο, που υπαγορεύουν πόσο ζεστός είναι ο πλανήτης. Αλλά ποιες είναι οι αποδείξεις για αυτό;

Κατά τις τελευταίες δεκαετίες του 20ού αιώνα, ο πλανήτης μας θερμάνθηκε γρήγορα.

Οι σκεπτικιστές υποστηρίζουν ότι η αύξηση της θερμοκρασίας που παρατηρήθηκε προέρχεται εξαιτίας της αυξανόμενης δραστηριότητας του Ήλιου. Άλλωστε το 98% της θέρμανσης της Γης προέρχεται από τον Ήλιο.

Όμως, η έρευνα που έγινε πριν από δύο χρόνια, και δημοσιεύθηκε από την Βασιλική Εταιρία (Royal Society), φαίνεται να αποκλείει την επιρροή από τον Ήλιο.

Η κύρια προσέγγιση που έκαναν οι επιστήμονες ήταν απλή: να εξετάσουν την ηλιακή δραστηριότητα και την ένταση των κοσμικών ακτινών τα τελευταία 30-40 χρόνια, και να συγκρίνουν τις τάσεις αυτές με το γράφημα για την παγκόσμια μέση θερμοκρασία επιφάνειας.

Και τα αποτελέσματα ήταν σαφή. "Η αύξηση της θερμοκρασίας τα τελευταία 20 με 40 χρόνια δεν μπορεί να έχει προκληθεί από την ηλιακή δραστηριότητα", δήλωσε ο Δρ Piers Forster από το Πανεπιστήμιο του Leeds, κορυφαίος συνεργάτης στην φετινή Διακυβερνητική Επιτροπή για την Κλιματική Αλλαγή (IPCC).

Αλλά ένα ηλιακός επιστήμονας, ο Piers Corbyn από το Weatheraction, μια εταιρεία που ειδικεύεται στη μακρά πρόγνωση του καιρού, διαφωνεί.

Ισχυρίζεται ότι η επιρροή που έχει ο Ήλιος μας επηρεάζει πολύ περισσότερο από ό, τι είναι σήμερα αποδεκτό, σε τέτοιο βαθμό που λέει ότι είναι σχεδόν αποκλειστικά υπεύθυνος για ό, τι συμβαίνει στις παγκόσμιες θερμοκρασίες.

Είναι ενθουσιασμένος από αυτό που έχει ανακαλύψει ότι σχεδιάζει να πει η διεθνής επιστημονική κοινότητα σε μια διάσκεψη στο Λονδίνο στο τέλος του μήνα.

Είναι τόσο ενθουσιασμένος από αυτό που έχει ανακαλύψει που σχεδιάζει να το πει στην διεθνή επιστημονική κοινότητα σε μια διάσκεψη στο Λονδίνο στο τέλος του μήνα.

Αν βγει σωστός, αυτό θα μπορούσε να φέρει μία επανάσταση σε όλο το ζήτημα.

Οι κύκλοι των ωκεανών

Αυτό που είναι πραγματικά ενδιαφέρον αυτή τη στιγμή είναι αυτό που συμβαίνει με τους ωκεανούς μας. Είναι οι μεγάλες αποθήκες θερμότητας της Γης.

Σύμφωνα με έρευνα που διεξήχθη από τον καθηγητή Don Easterbrook από το Western Washington University, τον περασμένο Νοέμβριο, οι ωκεανοί και οι παγκόσμιες θερμοκρασίες συσχετίζονται.

Οι ωκεανοί, λέει, έχουν ένα κύκλο όπου θερμαίνονται και ψύχονται κυκλικά. Το πιο σημαντικό είναι η δεκαετής ταλάντωση του Ειρηνικού (Pacific decadal oscillation - PDO).

Για μεγάλο μέρος της δεκαετίας του 1980 και του 1990, ήταν σε ένα θετικό κύκλο, που σημαίνει θερμότερο από το μέσο όρο. Και τα αποτελέσματα των παρατηρήσεων αποκάλυψαν ότι οι παγκόσμιες θερμοκρασίες ήταν επίσης πολύ ζεστές.

Αλλά τα τελευταία χρόνια (ο Ειρηνικός) έχει χάσει τη θερμότητά του και άρχισε πρόσφατα να κρυώνει.

Αυτοί οι κύκλοι στο παρελθόν είχαν διάρκεια για περίπου 30 χρόνια.

Ώστε θα μπορούσε να ακολουθήσει την ίδια πορεία και η παγκόσμια θερμοκρασία;

Η παγκόσμια ψύξη από το 1945 ως το 1977 συνέπεσε με έναν από αυτούς τους κρύους κύκλους του Ειρηνικού.

Ο Καθηγητής Easterbrook λέει: "Η ψυχρή φάση του PDO έχει αντικαταστήσει την θερμή φάση στον Ειρηνικό Ωκεανό, βεβαιώνοντάς μας ουσιαστικά για μία περίοδο περίπου 30 χρόνων παγκόσμιας ψύξης."

Έτσι τι σημαίνουν όλα αυτά;

Οι σκεπτικιστές της κλιματικής αλλαγής υποστηρίζουν ότι αυτό είναι απόδειξη ότι είχαν δίκιο όλα αυτά τα χρόνια.

Λένε ότι υπάρχουν τόσες πολλές άλλες φυσικές αιτίες για την θέρμανση και την ψύξη του πλανήτη, ώστε ακόμη και αν ο άνθρωπος είναι υπεύθυνος για την αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη, έχει πολύ μικρό μερίδιο ευθύνης σε σχέση με τη φύση.

Αλλά εκείνοι οι επιστήμονες, οι οποίοι είναι εξίσου παθιασμένοι με την επίδραση του ανθρώπου στην υπερθέρμανση του πλανήτη υποστηρίζουν ότι και η δική τους επιστήμη είναι σταθερή.

Η αρμόδια βρετανική Μετεωρολογική Υπηρεσία, το Hadley Centre, που είναι υπεύθυνο για τις μελλοντικές προβλέψεις του κλίματος, λέει ότι οι αλλαγές στον Ήλιο και οι κύκλοι των ωκεανών, δεν είναι κάτι καινούργιο στα μοντέλα του κλίματος.

Στην πραγματικότητα, το Κέντρο λέει ότι είναι απλά μόνο δύο από την πληθώρα των γνωστών παραγόντων που επηρεάζουν τις παγκόσμιες θερμοκρασίες - τα οποία αξιολογηθεί από το μοντέλα του.

Επιπλέον, λένε οι επιστήμονες του Met Office, ότι οι θερμοκρασίες δεν έχουν αυξηθεί σε ευθεία γραμμή, και ότι πάντα θα υπάρχουν περίοδοι βραδύτερης αύξησης της θερμοκρασίας, ή ακόμη και προσωρινής ψύξης.

Αυτό που είναι ζωτικής σημασίας, λένε, είναι η μακροπρόθεσμη τάση της θερμοκρασίας του πλανήτη. Και ότι, σύμφωνα με τα στοιχεία του Met Office, είναι σαφώς αυξημένη.

Για να μπερδευτούμε με το θέμα ακόμη περισσότερο, τον περασμένο μήνα, ο Mojib Latif, ένα μέλος της IPCC (Διακυβερνητική Επιτροπή για την Κλιματική Αλλαγή), είπε ότι μπορεί πράγματι να είμαστε σε μια περίοδο ψύξης θερμοκρασίες σε όλο τον κόσμο που θα μπορούσε να διαρκέσει άλλα 10-20 χρόνια.

Ο Καθηγητής Latif βασίζεται στο Ινστιτούτο Leibniz των Θαλασσίων Επιστημών (Leibniz Institute of Marine Sciences) στο Πανεπιστήμιο του Κιέλου στη Γερμανία που είναι ένα από τα κορυφαία μοντέλα του κλίματος του πλανήτη.

Όμως ξεκαθαρίζει ότι δεν έχει γίνει σκεπτικιστής. Πιστεύει ότι αυτή η ψύξη θα είναι προσωρινή, πριν η συντριπτική δύναμη της ανθρωπογενούς υπερθέρμανσης του πλανήτη επιβεβαιωθεί.

Τι μπορούμε λοιπόν να περιμένουμε τα επόμενα χρόνια;

Και οι δύο πλευρές έχουν πολύ διαφορετικές προβλέψεις. Η Met Office λέει ότι η αύξηση της θερμοκρασίας αναμένεται να επανέλθει γρήγορα και έντονα.

Προβλέπει ότι από το 2010 μέχρι το 2015 τουλάχιστον το ήμισυ του χρόνου θα είναι θερμότερο από το σημερινό θερμότερο έτος που έχει καταγραφεί (1998).

Οι σκεπτικιστές διαφωνούν. Επιμένουν ότι είναι απίθανο οι θερμοκρασίες να φτάσουν στα μεγάλα ύψη του 1998 τουλάχιστον μέχρι το 2030 το νωρίτερο. Είναι δυνατόν, λένε, λόγω των ηλιακών κύκλων και των κύκλων των ωκεανών, να είναι περισσότερο πιθανή μια περίοδος παγκόσμιας ψύξης.

Ένα πράγμα είναι σίγουρο. Φαίνεται ότι η συζήτηση για το τι προκαλεί την υπερθέρμανση του πλανήτη να έχει ακόμα πολύ δρόμο. Πάντως, κάποιοι θα έλεγαν ότι αυτή συζήτηση έχει ήδη «ανάψει» (... it is hotting up. .).

Climate Change Debate Sky TV - Piers Corbyn & John Ackers - 19th Oct 2009

Πως το Ισλάμ διώκει την χριστιανική μειονότητα στο Κοσσυφοπέδιο

Άρθρο που έγραψε ο Αμερικάνος Jesse Petrilla και στο οποίο αναφέρεται στο ταξίδι που έκανε στο Κοσσυφοπέδιο.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στις 6/5/2007,στο FrontPageMagazine.com

Το βρήκα στο http://persecutedbyislam.blogspot.com/

My Trip to Kosovo and Bosnia

Μόλις πρόσφατα επέστρεψα στις ΗΠΑ από το ταξίδι μου στα Βαλκάνια, το οποίο είχε στόχο να δω πως αυτή η ολοένα διευρυνόμενη Μέση Ανατολή στην Ευρώπη μοιάζει από κοντά. Αυτές λοιπόν είναι οι εντυπώσεις μου, για όσους ενδιαφέρονται να μάθουν σχετικά με την κατάσταση που μπορεί να συμβεί μελλοντικά και στην Αμερική, αν δεν λάβουμε μέτρα σήμερα, για να το αποφύγουμε.

Προσγειώθηκα στο Κοσσυφοπέδιο ύστερα από μια πτήση από την Κωνσταντινούπολη απευθείας στην πρωτεύουσα του Κοσσυφοπεδίου την Πρίστινα.

Αυτή η πόλη έχει μεγάλη σημασία για τους Αλβανούς του Κοσσυφοπεδίου, την οποία συχνά επισκέπτονται αξιωματούχοι και Αμερικάνοι πολιτικοί, κάνοντας κυκλική διαδρομή μέσα στην πόλη, αποφεύγοντας έτσι να δουν τις πολλές κατεστραμμένες εκκλησίες και άλλα αποδεικτικά στοιχεία για τη ανύπαρκτη ανεκτική στάση στην περιοχή.

Έκανα μία πολύ διαφορετική περιοδεία στο Κοσσυφοπέδιο, από αυτές που κάνουν οι πολιτικοί μας.

Δεν ήμουνα κολλημένος να δω μόνο τα λίγα καλά τμήματα της Πρίστινα, πήγα και σε άλλες περιοχές του Κοσσυφοπεδίου, όπου οι χριστιανοί είναι αναγκασμένοι να ζουν σε στρατιωτικού τύπου γκέτο, με τον τρόμο και τον φόβο του θανάτου, εάν πατήσουν ποτέ το πόδι τους έξω από τους θύλακες χωρίς προστασία.

Είδα μία αδίστακτη και άγρια δυτική περιοχή με πολύ μικρή ανεξάρτητη υποδομή, και τεράστια χρηματικά ποσά χρημάτων να ρέουν από το εξωτερικό και ειδικά από την Σαουδική Αραβία και άλλα κράτη που μανιασμένα εξάγουν τις εξτρεμιστικές τους ιδέες.

Από την Πρίστινα προχώρησα για την Gracanica, ένα μικρό θύλακα Σέρβων χριστιανών των οποίων οι πρόγονοι ζούσαν στο Κοσσυφοπέδιο για χιλιάδες χρόνια.

Το Μοναστήρι της Gracanica υπήρξε ένας τόπος που η χριστιανική παρουσία ξεκινάει από τον 6ο αιώνα, αλλά όταν έφτασα, εντυπωσιάστηκα από τους πανύψηλους τοίχους από μπετόν περιτυλιγμένους με συρματοπλέγματα και πολυβολεία, όλα αυτά προκειμένου να προστατευτούν οι μοναχές και οι επίσκοποι που ζουν εκεί. Στον εξωτερικό χώρο επίσης, υπάρχουν εμπόδια για οχήματα που θυμίζουν τις ακτές της Νορμανδίας , με την φρουρά της KFOR και τα οχήματα που περιπολούν για την προστασία των χριστιανών από τις επιθέσεις των μουσουλμάνων.

Επισκέφθηκα τις μοναχές του Μοναστηριού, οι οποίες μου είπαν τις ιστορίες τους, και το πως ζουν με το φόβο ότι θα δολοφονηθούν από τους φανατικούς μουσουλμάνους. Η καρδιά μου ράγισε όταν κατάλαβα ότι αν και οι οικογένειές τους ήταν εκεί για αμέτρητα χρόνια, ήξεραν ότι η κατάστασή τους δεν θα γίνει ποτέ καλύτερη και ότι κάποια στιγμή είτε θα δολοφονηθούν ή θα αναγκασθούν να εγκαταλείψουν το μέρος.

Η σκέψη μου γύρισε πίσω στο Dearborn του Michigan και θυμήθηκα τον εαυτό μου να αναρωτιέται αν οι Χριστιανοί εκεί μια ημέρα θα αναγκασθούν να ζουν έτσι.
Στο Dearborn σήμερα εκτιμάται ότι το 30% περίπου, των κατοίκων είναι μουσουλμάνοι, (στην φώτο ΕΠΑΝΩ το τζαμί που υπάρχει εκεί) και έχουν αποκτήσει αρκετό θάρρος ώστε να διεξάγουν εκδηλώσεις υπέρ της Χεζμπολάχ, όπως έγινε το περασμένο έτος, στο οποίο βρέθηκαν περίπου 10.000 άτομα. Τι θα συμβεί όταν αυτοί θα είναι πάνω από το 50%;

Μου φαίνεται αστείο πως οι πολιτικοί μας μπορεί να πιστεύουν ότι απλώς και μόνο επειδή οι Μουσουλμάνοι έχουν την πλειοψηφία στο Κοσσυφοπέδιο της Σερβίας, τους δίδει το δικαίωμα να έχουν τη δική τους ισλαμική χώρα, αλλά αν ρωτήσετε οποιονδήποτε από αυτούς τους ίδιους πολιτικούς, αν πιστεύουν ότι το ίδιο μπορεί να ισχύσει και για το Dearborn του Michigan σε λίγα χρόνια, δεν φαίνεται να έχει κανείς μια σίγουρη απάντηση.

[...]
Είδα την σημαία της Σαουδικής Αραβίας περισσότερες από μία φορά, ενώ υπάρχουν, και μάλιστα είδα πολλούς από τους εργαζόμενους στον ΟΗΕ να οδηγούν στην περιοχή φορώντας την ισλαμική μαντίλα που καλύπτει όλο το κεφάλι, (hijab), που σε κάνει να παρηγοριέσαι με την σκέψη ότι τα Ηνωμένα Έθνη βρίσκονται εκεί υποτίθεται, για να προστατεύσουν τους Χριστιανούς που ζουν εκεί, εάν τους επιτεθούν. Ωστόσο, το 2003 είδαμε μια εξέγερση εναντίον των χριστιανών, όπου καταστράφηκαν πολλές εκκλησίες και πολλοί χριστιανοί σκοτώθηκαν, αλλά όλοι οι στρατιώτες του ΟΗΕ το έβαλαν στα πόδια.
[...]

Ολόκληρη η περιοχή αποτελεί ένα παράδειγμα για τα δεδομένα που όλοι οι ισλαμιστές προσπαθούν να δημιουργήσουν εδώ στην Αμερική.

Έναν ολοκληρωτικό πόλεμο, όπου στο τέλος οι μουσουλμάνοι θα έχουν την πλειοψηφία, και η μη-μουσουλμάνοι θα ζουν με το φόβο και τον ραγιαδισμό (dhimmitude). Αυτό που συνέβη εκεί είναι ότι θα συμβεί τελικά σε 50 με 100 χρόνια στην Αμερική, αν δεν λάβουμε μέτρα για να το εμποδίσουμε να συμβεί.

[Στην ΕΥΡΩΠΗ επίσης πρέπει να ηχήσουν οι προειδοποιητικές σειρήνες!!]

Δείτε τις συνεχιζόμενες καταστροφές και η βεβηλώσεις εκκλησιών, νεκροταφείων, Μοναστηριών και τον τρόπο που η χιλιόχρονη χριστιανική ιστορία διαγράφεται συστηματικά στην περιοχή (ακόμα και πριν αλλά και μετά τον πόλεμο στη Βοσνία την δεκαετία του ‘90).

http://www.kosovo.net/destruction.html
http://globalresistance.com/churchpics/list.htm

Η εκπληκτική ιστορία του Nick Vujicic. Του ανθρώπου χωρίς χέρια και πόδια.

Η 3η Δεκεμβρίου έχει καθιερωθεί ως παγκόσμια ημέρα των ατόμων με αναπηρία.

Παρακάτω θα διαβάσετε την εκπληκτική ιστορία του Nick Vujicic. Του ανθρώπου που γεννήθηκε χωρίς πόδια και χέρια, αλλά η πίστη του στον Χριστό είναι τέτοια, που μέσα από το παράδειγμά του, διδάσκει τους χριστιανούς πως να ξεπερνούν τις δοκιμασίες αντλώντας κι αυτοί δύναμη από τον Χριστό.

Το άρθρο είναι μετάφραση από τα αγγλικά από το www.charismamag.com/

Σελίδες για τα άτομα με αναπηρία

http://i-diadromi.blogspot.com/

http://www.disabled.gr/

Standing On Faith Alone

Στηριζόμενος στην Πίστη μόνο

Κάνει σέρφινγκ. Κολυμπάει. Θα συμμετάσχει στον Μαραθώνιο του Λος Άντζελες τον επόμενο Μάρτιο. Και μεταδίδει μία αισιοδοξία για την ζωή. Και παρόλα αυτά δεν έχει πόδια και χέρια!

Ο 26χρονος (με σερβικές ρίζες), Nick Vujicic, που γεννήθηκε χωρίς άκρα, έχει γίνει γνωστός σε όλο τον κόσμο σαν ένας κήρυκας του ευαγγελίου και εμπνευσμένος ομιλητής ξεσηκώνοντας 100.000 άτομα σε θέατρα και άλλα στάδια σε όλη την υφήλιο. Ιδρυτής της οργάνωσης «Ζωή χωρίς άκρα» που έχει βάση της την Καλιφόρνια, βρίσκεται τώρα σε παγκόσμια περιοδεία και πρόκειται να εκδώσει το πρώτο του βιβλίο με τίτλο «Χωρίς Άκρα, Χωρίς Περιορισμούς» (No Limbs, No Limits).

Ο Vujicic, γεννημένος στην Μελβούρνη της Αυστραλίας, που πρόσφατα μετακόμισε στην Καλιφόρνια, λέει πώς νιώθει ότι τον έχει καλέσει ο Θεός να μοιραστεί το πώς ξεπέρασε σχεδόν αξεπέραστες καταστάσεις και να φέρει ελπίδα και έμπνευση στους ανθρώπους. ''Γνωρίζω ποιος είναι ο σκοπός που υπάρχω και αυτός είναι το να πω στους ανθρώπους για την ελπίδα που έχω στο Χριστό και με ενδυναμώνει'', λέει ο Vujicic.

''Δεν ζω με δική μου δύναμη. Βασικά περπατάω στο νερό. Αυτό είναι το θαύμα. Για έναν άνθρωπο χωρίς χέρια και πόδια το να χαμογελάει, είναι όπως ένας άνθρωπος που περπατάει στο νερό''.

Αν και μπορεί να φαίνεται σε όσους είδαν τον Vujicic να κάνει σέρφινγκ στη Χαβάη ότι μπορούσε να περπατήσει στο νερό, το γεγονός ότι ένας άνθρωπος χωρίς χέρια και πόδια μπορούσε να κάνει ακόμα και αυτό, είναι, σύμφωνα με τα λεγόμενα του, ένα θαύμα. Και η ιστορία της πίστης του που τον στήριξε, διαλαλείται από τον Vujicic σε όλο τον κόσμο σαν μέρος της διακονίας του.

''Δεν είμαι ένας υπερφυσικός τύπος'', λέει ο Vujicic ο οποίος έχει συναντήσει αρχηγούς κρατών και έχει εμφανιστεί στην εκπομπή 20/20 του ABC. ''Δεν είναι κάτι που έχει σχέση με εμένα. Έχει σχέση με τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος μέσα μου, αυτή που μου δίνει τη δυνατότητα να ζήσω μια υπερφυσική νικηφόρα ζωή''. Αυτή είναι η δύναμη μέσα στην οποία ζω. Είμαι κάτι παραπάνω από ένας άνθρωπος χωρίς χέρια και πόδια. Είμαι ένα παιδί του Θεού.''

Ο Vujicic που άρχισε να μιλάει δημόσια όταν ήταν έφηβος, μετακόμισε στην Καλιφόρνια το 2005, όταν κάποιοι συγγενείς του από την Αυστραλία μετακόμισαν στις ΗΠΑ. Αρχικά, ο Joni Earekson Tada, ένας παγκοσμίου φήμης συγγραφέας και καλλιτέχνης που έμεινε τετραπληγικός μετά από ένα ατύχημα σε κατάδυση το 1967, του έδωσε χώρο σε ένα γραφείο στο ''Διεθνές Κέντρο Αναπηρίας του Joni και Φίλων'' (Joni and Friends International Disability Center) στην Agoura Hills της Καλιφόρνια.

Ο Steve Bundy, διευθύνων σύμβουλος του Χριστιανικού Ινστιτούτου για τις Αναπηρίες (Christian Institute on Disabilities), λέει πως οι άνθρωποι στρέφονται στον Vujicic γιατί εκπέμπει ένα ''πνεύμα πρωταθλητή'' και δίνει στον κόσμο ελπίδα. Νομίζω ότι η ζωή του Nick δείχνει την αγαθότητα του Θεού'', λέει ο Bundy. ''Εδώ έχεις έναν άνθρωπο χωρίς χέρια και πόδια αλλά γεμάτο με χαρά και ευτυχία γιατί έχει μια αιώνια προοπτική. ''

Στην Ελευθέρα Ευαγγελική Εκκλησία του Conejo Valley στο Newbury Park της Καλιφόρνια, η υπεύθυνη της υπηρεσίας αναπήρων, Rhonda Cattley, έχει ακούσει τον Vujicic να μιλάει πάρα πολλές φορές. ''Έχει πολύ δυνατό μήνυμα του να μην λυπάσαι για τον εαυτό σου και ότι ο Θεός έχει ένα σχέδιο για τη ζωή σου όποιες και αν είναι οι συνθήκες ή οι φυσικές σου αδυναμίες'', λέει η Cattley. ''Ξέρει ότι ο Θεός είναι κυρίαρχος, ότι ο Θεός το επέτρεψε για κάποιο λόγο.''

Ο κόσμος φυσικά αναρωτιέται πως ο Vujicic περνάει την ημέρα χωρίς να χρησιμοποιεί χέρια και πόδια. Μέσα από βίντεο αναρτημένα στο YouTube δείχνει πώς καταφέρνει απλές καθημερινές εργασίες όπως να χτενίζει τα μαλλιά του ή να βουρτσίζει τα δόντια του.

Η Cattley λέει ότι ένα βίντεο που τον δείχνει να περπατά προς μια πισίνα, να πηδά μέσα και να κολυμπά ύπτιο χρησιμοποιώντας τα ''μικροσκοπικά πόδια'' του είναι καταπληκτικό. ''Μπορείς σχεδόν να ακούσεις τους ανθρώπους να κρατούν την ανάσα τους''.

Κάποτε μίλησε σε περισσότερους από 100.000 ανθρώπους στην Ινδία , σε 18.000 σε μια αρένα ταυρομαχιών στην Κολομβία και σε 8.000 κατά τη διάρκεια καταιγίδας στην Ουκρανία. Σε ένα πρόσφατο ταξίδι στην Αφρική συνάντησε το πρόεδρο της Λιβερίας, την πρώτη γυναίκα πρόεδρο αφρικανικού έθνους. Σε μια χώρα που ακόμα αναρρώνει από τον εμφύλιο πόλεμο και με το ποσοστό των ανέργων να φτάνει το 80%, ο Vujicic μίλησε σε περισσότερους από 18.000 ανθρώπους και χιλιάδες αποφάσισαν να γίνουν χριστιανοί.

''Μια ομιλία του έλαβε χώρα στην ίδια τοποθεσία όπου πριν από 4 - 5 χρόνια, οι Μουσουλμάνοι σκότωναν τους Χριστιανούς με χαντζάρες'', λέει η Tayloe. ''Περίμεναν μόνο 350 με 400 ανθρώπους να εμφανιστούν, αλλά τελικά εμφανίστηκαν 8.000! Οι άνθρωποι κρέμονταν από δέντρα και σκαρφάλωναν στις στέγες.''

Κατά τη διάρκεια αυτών των ταξιδιών, ο Vujicic προσπαθεί να κινήσει το ενδιαφέρον των ανθρώπων για την αξία που έχουν τα άτομα με αναπηρία. Σε ορισμένα μέρη της Ινδίας, Αφρικής αλλά και της Ευρώπης υπάρχει η πεποίθηση ότι τα μωρά που γεννώνται με αναπηρίες δεν θα έπρεπε να ζουν. Κάποιες φορές παιδιά θανατώνονται χωρίς να ασκούνται διώξεις.

'' Κάποιες φορές, κλειδώνουν ένα τέτοιο παιδί σε ένα δωμάτιο, δεν το ταίζουν, το φωνάζουν ''αυτό'' και περιμένουν μέχρι να πεθάνει'', λέει ο Vujicic.

''Γι΄ αυτό συνεργαζόμαστε με την '' Joni and Friends'' ώστε να ενημερώσουμε και να αφυπνήσουμε όλο τον κόσμο.''

Γιος Σέρβων μεταναστών, ενός ιερέα και μιας νοσοκόμας που ακόμα ζουν στην Αυστραλία, ο Vujicic γεννήθηκε στη Μελβούρνη στις 4 Δεκεμβρίου 1982. Οι υπέρηχοι που έκανε η μητέρα του δεν μπόρεσαν να δείξουν ότι τα άκρα του δεν αναπτύσσονταν έτσι ο γιατρός και οι γονείς του ήταν εντελώς σοκαρισμένοι όταν γεννήθηκε.

Οι γιατροί δεν μπόρεσαν να προσφέρουν καμία ιατρική εξήγηση για την κατάσταση του, η οποία επηρεάζει μόνο 15 άτομα παγκοσμίως τα οποία έχει υπόψη του ο Vujicic.

'' Κανένας δεν έχει ιδέα γιατί, λέει ο Vujicic. '' Είπαν ότι ο γιος σας μπορεί να μην έχει καλή ζωή και να μην μπορεί να περπατά, να μην μπορεί να κινείται και το πιο πιθανό θα είναι ένα βάρος για σας.''

Στην αρχή οι γονείς του και η εκκλησία αναρωτιόντουσαν γιατί ο Θεός επέτρεψε ο γιος του ιερέα να γεννηθεί χωρίς άκρα. Αλλά με το χρόνο πίστεψαν ότι ο Θεός τα είχε υπό έλεγχο.

Αν και συχνά τον πείραζαν, τον απειλούσαν και τον απέρριπταν στο σχολείο έμαθε να χρησιμοποιεί το πηγούνι του για να χειρίζεται αντικείμενα και τα ''μικροσκοπικό του πόδι'' με τα δύο δάχτυλα για να περπατάει, να παίζει βόλους, να κολυμπάει, να κάνει σκείτμπορντ και να παίζει ποδόσφαιρο. Επίσης έμαθε να χρησιμοποιεί τα δάχτυλα των ποδιών του για να γράφει, να δαχτυλογραφεί και να οδηγεί το καροτσάκι του.

''Τα πρώτα χρόνια ήταν πολύ δύσκολα'' λέει ο Vujicic. ''Αλλά οι δάσκαλοι ήταν πολύ καλοί στο να διδάξουν τα παιδιά για εμένα. Και αφότου άρχισα να μιλάω ξέχασαν ότι δεν έχω χέρια ούτε πόδια αι μπορούσαν να δουν ότι είμαι σαν όλους τους άλλους.''

Παρά την ενεργητική ζωή του, ο Vujicic έπαθε κατάθλιψη στην ηλικία των 8 ετών όταν η οικογένεια του μετακόμισε στο Brisbane της Αυστραλίας. Είδε τον εαυτό του σαν βάρος για τους άλλους , απίθανο να πάει στο κολλέγιο, να έχει μια σύζυγο ή ακόμα να αγκαλιάσει τα παιδιά του. Μια φορά προσπάθησε να πνιγεί.

Αλλά στην ηλικία των 13 η μητέρα του έδωσε ένα άρθρο από μία εφημερίδα που άλλαξε τη ζωή του. Η ιστορία -ενός ανθρώπου που ξεπέρασε τις αναπηρίες του- τον ενέπνευσε να είναι ευγνώμων για την οικογένεια του, την υγεία του και τα ''μικροσκοπικά του πόδια''.

''Συνειδητοποίησα ότι είχα μια επιλογή'', λέει ο Vujicic. '' Μπορούσα είτε. να λυπηθώ τον εαυτό μου ή να ευχαριστήσω το Θεό για ό,τι έχω.''

Αλλά ακόμα ένιωθε ότι ο Θεός του χρωστούσε μια εξήγηση. ''Δεν παίζει ρόλο ποιοι είμαστε, όλοι ρωτάμε τον εαυτό μας τρεις ερωτήσεις: Ποιος είμαι; Γιατί είμαι εδώ; Πού θα πάω όταν δεν θα είμαι πλέον εδώ;

'' Δεν ήξερα ποιος θα έπρεπε να είμαι. Δεν ήξερα γιατί ήμουν εδώ και δεν ήξερα πού θα πήγαινα όταν δεν θα ήμουν εδώ'', λέει ο Vujicic. ''Ήταν τρομακτικά. Και αυτός ο φόβος ήταν χειρότερος από το να μην έχεις χέρια και πόδια. Ο φόβος και η ενοχή παραλύουν τους ανθρώπους περισσότερο από το να μην έχουν άκρα.''

Στα 15, διάβασε στο κατά Ιωάννη κεφάλαιο 9 ότι ο Χριστός έδωσε όραση σε ένα τυφλό ώστε τα έργα του Θεού να αποκαλυφτούν μέσα από αυτόν. Βρίσκοντας την απάντηση που έψαχνε ο Vujicic έδωσε την καρδιά του στο Χριστό.

'' Όταν το διάβασα, ένα κύμα πίστης με διαπέρασε και αυτή η ειρήνη, αυτή η κατανόηση ότι ζητούσα μια απάντηση στο γιατί όταν η απάντηση είναι να μην ξέρεις το γιατί'', λέει.'' Η απάντηση είναι ότι ο Θεός ξέρει γιατί. Αν ο Θεός χρησιμοποίησε έναν τυφλό τότε Αυτός έχει ένα σχέδιο και για μένα.''

Δύο χρόνια αργότερα, οι νέοι σε μία ομάδα που μελετούσαν την Αγία Γραφή, του ζήτησαν να μιλήσει. Η ομολογία του έφερε δάκρυα σε όλο το δωμάτιο. Σύντομα, είχε δεκάδες προσκλήσεις. Όταν μιλούσε σε ένα Γυμνάσιο 19χρονων κατάλαβε ότι ο Θεός τον καλούσε να γίνει ένας ομιλητής που εμπνέει.

Καθώς άρχισε να μιλάει, μια έφηβη άρχισε να τον αποδοκιμάζει δυνατά κοροϊδεύοντάς τον''. Ο Vujicic σταμάτησε και την κοίταξε. Ντροπιασμένη αυτή σήκωσε το χέρι της και ρώτησε αν μπορούσε να τον αγκαλιάσει.

''Μπροστά σε όλους, ήρθε και με αγκάλιασε και ψιθύρισε στο αυτί μου: ''Κανένας δεν μου είπε ποτέ ότι με αγαπούσε. Κανένας δεν μου είπε ότι ήμουν όμορφη'', λέει ο Vujicic. ''Μετά με κράτησε και έκλαψε. Και αυτό μου έδωσε μια γεύση του αντίκτυπου που μπορεί η ζωή μου να έχει σε ένα άτομο.''

''Από εκείνη την ημέρα σιγουρεύτηκα ότι αυτό ήμουν πλασμένος να κάνω: να δίνω ελπίδα, ελπίδα ανεκτίμητη, ελπίδα που ο κόσμος δεν μπορεί να καταλάβει, ελπίδα μιας άνευ όρων αγάπης που έρχεται μόνο από τον Ουρανό. Και ήταν τότε που αφιέρωσα την διακονία μου στο Θεό.''

Ήταν τότε επίσης που ο Vujicic αποφάσισε να αγκαλιάζει και να μιλάει στους ανθρώπους μετά τις ομιλίες του. Μετά από κάθε ομιλία καλεί τους ανθρώπους να του δώσουν μια αγκαλιά. Συχνά εκατοντάδες άνθρωποι στέφονται στη ''σειρά της αγκαλιάς''.

Σήμερα ο Vujicic έχει μιλήσει περισσότερες από 1500 φορές σε σχολεία, εκκλησίες, ορφανοτροφεία, φυλακές και νοσοκομεία σε 19 χώρες. Υπολογίζει ότι περισσότεροι από 30.000.000 άνθρωποι έχουν ακούσει την ομολογία του. Έχει κερδίσει ακόμα και μεταπτυχιακό.

Αλλά το πιο εκπληκτικό ήταν ότι πρόσφατα εμφανίστηκε στο περιοδικό Surfer ανάμεσα στους κορυφαίους σέρφερς του κόσμου!

Κατά τη διάρκεια μιας πρόσφατης ομιλίας του στη Χαβάη, ο Vujicic έζησε την επόμενη καλύτερη εμπειρία από το περπάτημα στα κύματα: το σέρφινγκ.

Ένας ιερέας στη Χονολουλού τον σύστησε στην Bethany Hamilton, πρωταθλήτρια του σέρφινγκ η οποία έχασε το ένα της χέρι μετά από επίθεση καρχαρία το 2003.

Ο Vujicic λέει ότι η Hamilton τον είχε εμπνεύσει χρόνια πριν όταν την είδε στην εκπομπή της Oprah Winfrey.

''Την παρακολουθήσαμε στην Oprah και είπα ''ουάου, να χάνεις κάτι και να μπορείς να συνεχίζεις τη ζωή σου είναι διαφορετικό από εμένα που γεννήθηκα έτσι'', λέει ο Vujicic.

Όταν η Hamilton έμαθε ότι ένα διακαές όνειρο του Vujicic ήταν να μάθει σέρφινγκ, του προσέφερε ένα μάθημα στην ακτή του Waikiki. Συγκέντρωσε γρήγορα ένα περίεργο και κατάπληκτο κοινό. Χρησιμοποιώντας τα μικροσκοπικά πόδια του, ο Vujicic όχι μόνο σηκώθηκε όρθιος και έπιασε μερικά κύματα αλλά έκανε και μια στροφή 360 μοιρών και πήδησε από σανίδα σε σανίδα. Οι εκδηλωτικοί θεατές επευφημούσαν και σφύριζαν.

«Αυτός ο τύπος σε εμπνέει», λέει ο John Rogers, πάστορας της εκκλησίας στη Χονολουλού που μίλησε ο Vujicic.

''Το πως βλέπει τον σκοπό που έχει η ζωή του – όπως ο Θεός του έδειξε - είναι ότι στην πραγματικότητα, δεν υπάρχουν όρια. Και αυτό το εκπέμπει τέλεια. Είναι φαινόμενο''.