"Έίχα αποκαλέσει τον Filip Dewinter ‘φασίστα’ πριν από είκοσι χρόνια. Έκανα λάθος. Οι φασίστες είναι με τους μουσουλμάνους. Ο Dewinter είχε πάντα δίκιο. Και αυτά τα λέει ένας παλιός αριστερός όπως εγώ. "-Benno Barnard.
(Ο Filip Dewinter είναι ο ηγέτης του εθνικιστικού και αποσχιστικού Φλαμανδικού κόμματος ‘Vlaams Belang’ που σημαίνει ‘Φλαμανδικό Συμφέρον’. Το κόμμα είναι αντίθετο στην πολυπολιτισμικότητα, στην ανεξέλγκτη μετανάστευση, στο ριζοασπαστικό ισλάμ και στην σταδιακή ισλαμοποίηση της χώρας και για αυτό χαρακτηρίζεται από άλλους, ως 'ρατσιστικό', 'ξενοφοβικό', 'ισλαμοφοβικό' κλπ).
Μία προγραμματισμένη διάλεξη από τον Φλαμανδό / Ολλανδό συγγραφέα BennoBarnard, (ποιητή, δοκιμιογράφο, θεατρικό συγγραφέα και μεταφραστή, ο οποίος γεννήθηκε στο Άμστερνταμ και μετακόμισε στην φλαμανδική περιοχή του Βελγίου το 1976) στο Πανεπιστήμιο της Αμβέρσας, διακόπηκε την Τετάρτη το βράδυ στις 31 Μαρτίου από μουσουλμάνους.
«Ήταν να δώσω μια διάλεξη σε περίπου πενήντα φοιτητές. Η διάλεξη σχετικά με το πολιτικό Ισλάμ είχε το ειρωνικό τίτλο «Ζήτω ο Θεός, μακριά με τον Αλλάχ», και αυτό ήταν για μερικούς εξτρεμιστές μουσουλμάνους αρκετό για να διαταράξουν την διάλεξη πριν καν πω δυο κουβέντες", λέει ο συγγραφέας.
"Προς μεγάλη μου έκπληξη, κατά την έναρξη της διάλεξης πολλοί μουσουλμάνοι βρίσκονταν στο ακροατήριο. Σύντομα αποδείχθηκε ότι δεν είχαν έρθει στην αίθουσα για να ακούσουν. Μέσω SMS και το δικτυακό τόπο 'sharia4belgium', η οργάνωση που ιδρύθηκε από τον AnjemChoudary, δόθηκε σήμα να διαταραχθεί η διάλεξη. "
Στην φωτογραφία ΕΠΑΝΩ βελγικό γαλλόφωνο περιοδικό με τίτλο : "Πως το Ισλάμ απειλεί τα σχολεία".
Ήταν μέρος μιας σειράς διαλέξεων σχετικά με το Διαφωτισμό, που διοργάνωσαν οι οπαδοί του ‘σεκουλαρισμού’στο Πανεπιστήμιο της Αμβέρσας('σεκουλαρισμός' = η αρχή του κοσμικού κράτους. Πλήρης διαχωρισμός κράτους και θρησκείας).
Πολλές ριζοσπαστικές οργανώσεις μουσουλμάνων είχαν κάλεσει εκ των προτέρων, μέσω ιστοσελίδων, τους 'δικούς τους' να έρθουν στην αίθουσα και να χαλάσουν τη διάλεξη.
Όταν η διάλεξη ξεκίνησε, υπήρχαν σαράντα μουσουλμάνοι ανάμεσα στο κοινό. Ο διοργανωτής της διάλεξης προσπάθησε να τους πιάσει στην συζήτηση μήπως και αλλάξουν την στάση τους, αλλά μόλις ο Barnard ξεκίνησε την ομιλία του, οι μουσουλμάνοι σηκώθηκαν και άρχισαν να φωνάζουν. "Μόλις είχα πει λίγα λόγια, και ο αρχηγός τους σηκώθηκε και φώναξε «Μην κάνεις πλάκα με τον Αλλάχ ", λέει ο Bernard. "Κατόπιν ο ίδιος και οι οπαδοί του άρχισαν να φωνάζουν «Αλλάχ Ακμπάρ», και κατέλαβαν την εξέδρα. Αν δεν μου είχαν βάλει σωματοφύλακες, δεν θα ήμουν σε θέση να σας μιλήσω τώρα. "
Αρκετοί αστυνομικοί με πολιτική περιβολή ήταν παρόντες στην αίθουσα και γρήγορα παρενέβησαν. Συνόδευσαν είκοσι μουσουλμάνους έξω από τον χώρο, αλλά δεν συνελλήφθη κανείς. «Με ενοχλεί πολύ που σταμάτησε η ομιλία μετά από μόλις δύο λεπτά. Αυτοί οι νέοι δεν είχαν ούτε καν ακούσει για πιο θέμα ήταν η διάλεξη.
(ΚΑΤΩ: φωτογραφία από παλαιότερη διαμαρτυρία στο Βέλγιο κατά της "Ισλαμοποίησης της Ευρώπης")
Γράφει η ιστοσελίδα του μουσουλμανικού ‘Sharia4Belgium’:
Η συζήτηση για το Ισλάμ από τον BennoBarnard
Assalamwaalaykoemrahmatoelahbarakatoehoewa, Αγαπητέ μουσουλμάνε αδελφέ και αδελφή
Ο εχθρός της θρησκείας μας έκανε πάλι άλλο ένα βήμα στο να προσβάλει φανερά το Ισλάμ και τους οπαδούς του. Την Τετάρτη, 31 Μαρτίου, 2010 στο Πανεπιστήμιο της Αμβέρσας, διοργανώνει διάλεξη με το τίτλο: «Η συζήτηση για το Ισλάμ: ζήτω ο Θεός, μακριά με τον Αλλάχ!"
Ο ομιλητής είναι ο Ολλανδός ποιητής BennoBarnard, ο οποίος είναι επίσης γνωστός ως ένας από τους πιο σκληρούς εχθρούς του ριζοσπαστικού Ισλάμ στις Κάτω Χώρες, ή για να το πούμε με τα ωραία λόγια τους: ένας από τους μεγαλύτερους επικριτές του Ισλάμ!
Κεντρικό σημείο της διάλεξης είναι το «πολιτικό» Ισλάμ, το οποίο σύμφωνα με τον ίδιο είναι η αιτία που υπάρχει στασιμότητα στις δυτικές ιδεολογίες, με επικεφαλής τον ουμανισμό (ή φιλελευθερισμού) Ο τίτλος, ωστόσο, προδίδει τις προθέσεις του, και αποτελεί ένα ακόμη ράπισμα στο πρόσωπο της μουσουλμανικής κοινότητας!
Η παραπάνω εικόνα είναι μια λεπτομέρεια από μια εικόνα στην ιστοσελίδα ‘sharia4belgium’ (Σαρία για το Βέλγιο), και δείχνει την σημαία της τζιχάντ του χαλιφάτου να κυματίζει πάνω από το βασιλικό παλάτι στις Βρυξέλλες.
Hταν περίπου πριν από μια εξαετία όταν Δυτικοί, ειδικοί σε θέματα ασφαλείας, εξέφραζαν την έντονη ανησυχία τους για την προοπτική η περιοχή των Βαλκανίων, και δη το βοσνιακό έδαφος, να εξελιχθεί σε ένα ευρύ πεδίο δράσης ισλαμιστών εξτρεμιστών. Απώτερος σκοπός τους η μεταφορά του αγώνα των ισλαμικών «συνδικάτων» της τρομοκρατίας στα εδάφη της ΝΑ και ΝΔ Ευρώπης αλλά και σε εκείνα της υπόλοιπης γηραιάς ηπείρου.
Σήμερα, η Βοσνία-Ερζεγοβίνη, και μάλιστα η ευρύτερη περιοχή του Σεράγεβο, βιώνει μια καθημερινή, πλην όμως αφανή «παρέλαση» ισλαμιστών φονταμενταλιστών, οι οποίοι με την αρωγή και την υποστήριξη αραβικών κεφαλαίων, καθώς και μιας σειράς συμπαγών δικτύων, φροντίζουν για τη στρατολόγηση των ιδεολογικών απογόνων τους.
Τουλάχιστον το 3% των μουσουλμάνων Βόσνιων (περισσότεροι από 60.000 άντρες και γυναίκες) έχουν αλλάξει από το 2006, θρησκευτικό στρατόπεδο, ασπαζόμενοι αυτό των Ουαχαμπιτών, ενώ ένα επιπλέον 10% εκφράστηκε, σύμφωνα με μια προ διετίας δημοσκόπηση, θετικά για το «αποστολικό» έργο των «θεματοφυλάκων της ηθικής».
«Πρόκειται για έναν εν δυνάμει θανατηφόρο ιό», επισημαίνει στο γερμανικό περιοδικό «Spiegel» ο Ρεσίντ Χαβίζοβιτς, καθηγητής στο ισλαμικό πανεπιστήμιο. Πληροφορίες θέλουν αρκετούς υποψήφιους καμικάζι-βομβιστές να βρίσκονται σε ετοιμότητα, εξοπλισμένοι με εκρηκτικά, αναμένοντας οδηγίες από τον αρχηγό τους, για το πότε και πού θα δραστηριοποιηθούν.
Σχέδιο ισλαμοποίησης
Τοπικοί αξιωματούχοι προωθούν προτάσεις δημιουργίας ξεχωριστών σχολικών τάξεων, ενώ τον Δεκέμβριο του 2008, κατάφεραν να εξασφαλίσουν μια ιδιαίτερη απαγόρευση εισόδου στα νηπιαγωγεία του Σαράγεβο: τον, χριστιανικών καταβολών, Αϊ-Βασίλη...
Χαρακτηριστικό είναι ότι κάθε γυναίκα, η οποία δέχεται να κρύψει το σώμα της με την παραδοσιακή ισλαμική μπούρκα, λαμβάνει μηνιαίως το ποσό των 500 ευρώ... Καθημερινά «φυτρώνουν» νέοι ιεροί χώροι λατρείας για τους μουσουλμάνους, σε πολλούς εκ των οποίων οι πιστοί μυούνται από ριζοσπαστικούς ισλαμιστές στα άδυτα του ισλαμικού φονταμενταλισμού.
Τα τεμένη οικοδομούνται ακόμα και στις περιπτώσεις που το μικρό πλήθος των μουσουλμάνων κατοίκων μιας περιοχής δεν επαρκεί προκειμένου να εξασφαλιστεί από τις αρμόδιες Αρχές το «πράσινο φως» για τη νόμιμη ανέγερση και λειτουργία ενός τεμένους.
Σε αρκετά μάλιστα από τα 160 και πλέον τεμένη της βοσνιακής επικράτειας, οι «ιεροκήρυκες του Ισλάμ» δεν διστάζουν να φανατίσουν υπέρμετρα τους πιστούς, εμφυσώντας τους το μίσος κατά της Δύσης, του Ισραήλ και των ΗΠΑ.
Η τηλεφωνική γραμμή για θέματα κακοποίησης που έθεσε σε λειτουργία η Καθολική Εκκλησία στη Γερμανία, ‘πήρε φωτιά’, την πρώτη κιόλας μέρα της λειτουργίας της, με τα 4.000 φερόμενα θύματα παιδεραστών και βίαιων ιερέων, που κλήθηκαν να ζητήσουν ψυχολογική υποστήριξη και συμβουλές.
Ο αριθμός αυτός είναι πολύ μεγάλος για να αντιμετωπιστεί από μία χούφτα θεραπευτών που έχουν διατεθεί για την αντιμετώπισή τους.
Στο τέλος, μόνο στους 162 από τους 4.459 επισκέπτες δόθηκαν συμβουλές πριν κλείσει το σύστημα.
Ο Andreas Zimmer, επικεφαλής του έργου από την Μητρόπολη του Trier, παραδέχθηκε ότι δεν είχε προετοιμαστεί για "αυτού του είδους τη σφοδρή επίθεση».
Η τηλεφωνική γραμμή είναι η προσπάθεια της Καθολικής Εκκλησίας να ανακτήσει την εμπιστοσύνη στο πρόσωπό της μέσα από ένα κλιμακούμενο σκάνδαλο κακοποίησης που απειλεί τον παπικό θρόνο του γεννημένου στην Γερμανία Ποντίφηκα Βενέδικτου ΙΣΤ '.
Νωρίτερα αυτή την εβδομάδα προβλήθηκε ο ισχυρισμός ότι ένας στενός συνεργάτης του Πάπα, ο επίσκοπος Mixa, κτυπούσε παιδιά – μία κατηγορία που εκείνος αρνήθηκε.
Κορίτσια και αγόρια πιστοποίησαν ότι τους κτύπησε με γροθιές και ένα χτυπητήρι χαλιών ουρλιάζοντας "Ο διάβολος βρίσκεται μέσα σας και εγώ θα τον βγάλω έξω!"
Επίσης, η επισκοπή της Trier ανέφερε ότι 20 ιερείς είναι ύποπτοι για σεξουαλική κακοποίηση παιδιών μεταξύ του 1950 και του 1990.
Ο Επίσκοπος StephanAckermann, ο οποίος διορίστηκε πέρυσι, δήλωσε τη Δευτέρα ότι τρεις από τις περιπτώσεις έχουν πάει σε εισαγγελείς, με άλλες δύο σύντομα να ακολουθούν.
Τα γερμανικά μέσα ενημέρωσης ονομάζουν το σκάνδαλο «η ώρα των παιδιών». Τα παιδιά αυτά που τηρούσαν σιγή, πολλές φορές εξαιτίας των πιέσεων που για δεκαετίες ασκούνταν και στα παιδιά στις οικογένειές τους από την Εκκλησία, τώρα βρίσκουν το θάρρος να μιλήσουν.
Τα γεγονότα αυτά έχουν επηρεάσει βαθιά την Καθολική Εκκλησία στη Γερμανία. Άνθρωποι την εγκαταλείπουν μαζικά και ξεγράφονται από την κυβερνητική υπηρεσία που εισπράττει ετήσιο φόρο ύψους £ 800 για κάθε έναν από τους πιστούς που την χρηματοδοτούν.
Ένα τέταρτο των Καθολικών στη Γερμανία, δήλωσε σε μια πρόσφατη έρευνα ότι έχει χάσει την εμπιστοσύνη του στην ηγεσία της Εκκλησία.
Ο Πάπας Βενέδικτος XVIφέρεται ότι γνώριζε για μία ιδιαίτερα ειδεχθή περίπτωση παιδεραστίας στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Πρόκειται για την περίπτωση του Rev. LawrenceMurphy, που φέρεται να παρενόχλησε περισσότερα από 200 κωφάλαλα παιδιά σε σχολείο του Γουϊσκόνσιν, στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά όταν η υπόθεση ήρθε στην προσοχή του Βατικανού πολλά χρόνια αργότερα, το Συμβούλιο για το Δόγμα της Πίστεως, που είχε επικεφαλής τον καρδινάλιο Ratzinger(πριν γίνει Πάπας), αρνήθηκε να αναλάβει δράση.
Ο Πάπας δεν έκανε καμία αναφορά για το σκάνδαλο κατά τη διάρκεια της λειτουργίας πριν από το Πάσχα στο Βατικανό.
Πάει πια η εποχή που παραλείπατε να πάρετε τα χάπια σας। Ερευνητές του πανεπιστημίου της Florida έχουν δημιουργήσει ένα εύπεπτο χάπι που είναι εφοδιασμένο με ένα μικροσκοπικό μικροτσίπ και μια κεραία που προειδοποιεί τους γιατρούς ή τα μέλη της οικογένειας κάθε φορά που ένα χάπι έχει ληφθεί. Παραλείψετε μια δόση και... θα το μάθουν όλοι!
Για την ώρα το χάπι υπάρχει μόνον σε μορφή πρωτοτύπου, αλλά οι ερευνητές και οι νοσοκομειακοί γιατροί ελπίζουν ότι ανοίγει ο δρόμος για τη δημιουργία του 'έξυπνου χαπιού' με το οποίο οι ασθενείς θα λαμβάνουν τα φάρμακά τους πιο έγκαιρα।
Μελέτες έχουν δείξει επανειλημμένα ότι οι ασθενείς έχουν πολύ κακό ιστορικό όταν πρόκειται για τη λήψη των χαπιών τους.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι μελέτες έχουν δείξει ότι οι πάσχοντες από χρόνιες ασθένειες κατά κανόνα λαμβάνουν μόνο τη μισή της προβλεπόμενης δόσης των φαρμάκων τους, και ότι η μη συμμόρφωση των ασθενών με τις συνταγογραφήσεις ευθύνεται για πάνω από 200.000 θανάτους κάθε χρόνο.
Τα χάπια στην πρωτότυπη μορφή τους είναι λευκά, με μια κεραία που είναι τυπωμένη πάνω στην επιφάνειά τους με νανοσωματίδια χρώματος ασημί. Η κάψουλα περιέχει επίσης ένα μικροσκοπικό μικροτσίπ με τη συχνότητα λήψης και τη διάρκεια της αγωγής.
Όταν το χάπι έχει ληφθεί, το μικροτσίπ εκπέμπει ένα μήνυμα σε έναν εξωτερικό δέκτη – προς το παρόν είναι μια αυτόνομη συσκευή αλλά στις εμπορικές εκδόσεις θα μπορούσε να ενσωματωθεί σε ένα βραχιόλι, σε ένα κολιέ ή κατευθείαν σε ένα κινητό τηλέφωνο - που με τη σειρά του μεταδίδει ένα σήμα σε ένα τηλέφωνο ή τον υπολογιστή που πληροφορεί τους γιατρούς ή τους αγαπημένους τους ότι το χάπι έχει καταναλωθεί. Δεν υπάρχει καμία μπαταρία πάνω στο χάπι, αλλά τροφοδοτείται από μικροσκοπικές ριπές ενέργειας χαμηλής τάσης που διαβιβάζονται από την εξωτερική συσκευή.
Η κεραία διαλύεται όταν τίθεται υπό την εφαρμογή των φυσικών διαδικασιών του σώματος, και το μικροτσίπ αποβάλλεται με ασφάλεια μέσω της πεπτικής οδού. Έτσι, οι ασθενείς και οι γιατροί τους έχουν ένα ψηφιακό αρχείο της δοσολογίας καθώς επίσης και έναν τρόπο για να διασφαλιστεί ότι ο ασθενής δεν έχει αποφασίσει να εγκαταλείψει τη φαρμακευτική του αγωγή εντελώς.
Το σύστημα θα μπορούσε να έχει μεγάλη χρησιμότητα για τους ηλικιωμένους οι οποίοι, όσο αξιαγάπητοι πεισματάρηδες και αν είναι, μερικές φορές ξεχνάνε πόσα χάπια παίρνουν και πότε. Αλλά αυτό που είναι ακόμα πιο σπουδαίο για τους κλινικούς ερευνητές είναι η εφαρμογή του χαπιού στις μελέτες για την επίδραση των νέων φαρμάκων κατά τη διάρκεια δοκιμών.
Μια αστοχία μεταξύ των συμμετεχόντων της δοκιμής να λάβουν τα φάρμακά τους όπως είχε προγραμματιστεί, μπορεί να παραποιήσει τα αποτελέσματα της δοκιμής και δυνητικά να οδηγήσει σε μεγαλύτερη δόση φαρμάκων στη διαδικασία της δοκιμής και για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα από όσο χρειάζεται.
Εκατοντάδες δημόσια λεωφορεία που κυκλοφορούν στους δρόμους της Ιερουσαλήμ αυτό το Πάσχα έχουν μια διαφήμιση που καλεί για την άμεση κατασκευή του Τρίτου Ναού στο Όρος του Ναού।
Η διαφήμιση υποστηρίζεται οικονομικά από την οργάνωση «Our Land of Israel»(επίσης γνωστή ως «SOS–Israel») και απεικονίζει έναν ανοικοδομημένο Ιουδαϊκό Ναό στο Όρος του Ναού στη θέση που δεσπόζουν σήμερα τα δύο μουσουλμανικά τζαμιά(Αλ Ακσά και Ομάρ).
Κάτω από την εικόνα είναι η φράση, «Είθε ο Ναός να κατασκευαστεί γρήγορα στις μέρες μας», που είναι φράση από το καθημερινό εβραϊκό προσευχητάρι.
Εκπρόσωποι από την οργάνωση «SOS-Ισραήλ», δήλωσαν ότι ελπίζουν ότι αυτή η εκστρατεία θα θυμίσει σε πολλούς Ισραηλινούς ότι ανοικοδόμηση του Ναού ήταν η επιθυμία του εβραϊκού λαού για χιλιετίες και ότι είναι καιρός για το Ισραήλ να προχωρήσει στην εκπλήρωση αυτής της επιθυμίας, ανεξάρτητα από τις«διεθνείς ευαισθησίες»...
«Οι άνθρωποι του Qumran πίστευαν ότι για να σωθεί ο άνθρωπος πρέπει ν' αποχωριστή απόλυτα από τον υπόλοιπο κόσμο και τ' αγαθά του... Η κοινότητα δεν αποστρέφεται τα υλικά αγαθά για να πετύχη μια ψυχική ανάταση και μια αμεσότερη επαφή με το Θεό, αλλ' αποφεύγει όλα τα προϊόντα του κόσμου, γιατί τα θεωρεί μιασμένα και ακάθαρτα... Οποιοδήποτε αντικείμενο, ζώο ή ανθρώπινο πλάσμα έρχεται από τον έξω κόσμο, είναι μολυσμένο και μπορεί να βλάψει την "αγιοσύνη" του κοινοβίου»(Β 216).
Πόσο διαφορετική ως προς το θέμα αυτό είναι η τοποθέτηση της Κ. Διαθήκης! Θυμίζουμε ενδεικτικώς μερικά χωρία της: «Ουκ ερωτώ (=δεν σε παρακαλώ) ίνα άρης αυτούς (=να τους πάρης) εκ τού κόσμου, αλλ' ίνα τηρήσεις αυτούς (=να τους προφύλαξης) εκ του πονηρού»(Ιω 17, 15). «Ου το εισερχόμενον εις το στόμα κοινοί (=καθιστά θρησκευτικώς ακάθαρτο) τον άνθρωπον, αλλά το εκπορευόμενον εκ του στόματος τούτο κοινοί τον άνθρωπον»(ΜΘ 15, 11). Ο Απόστολος Παύλος γράφοντας στο μαθητή του Τιμόθεο κατηγορεί τους αιρετικούς οι οποίοι εδίδασκαν την αποχή φαγητών, «α ο Θεός έκτισεν (=εδημιούργησε) εις μετάληψιν μετά ευχαριστίας (=διά να τρώ-γονται με ευχαριστία προς Αυτόν)»(Α' 4, 3). Και τους κατηγορεί, διότι «παν κτίσμα Θεού καλόν και ουδέν απόβλητον μετά ευχαριστίας λαμβανόμενον»(Α' 4, 4). Ο ίδιος επίσης Απόστολος απευθυνόμενος στους Κορινθίους ως προς τη βρώση των ειδωλοθύτων, ζώων δηλ. πού είχαν θυσιασθή στα είδωλα, δεν αποτρέπει κατ' αρχήν τη μετάληψί τους: «Περί της βρώσεως των ειδωλοθύτων οίδαμεν (=γνωρίζομεν) ότι ουδέν είδωλον (=κανένα δεν έχει πραγματική ύπαρξη) εν κοσμώ, και ότι ουδείς Θεός έτερος ει μη εις»(Α' 8, 4).
«Το δόκιμο μέλος καθόταν στις συνεδριάσεις, αλλά δεν είχε δικαίωμα να πει τη γνώμη του, εκτός αν το ρωτούσαν. Δεν είχε δικαίωμα να τρώει από τις "εξαγνισμένες" τροφές [αντιπαραβάλατε τη στάση τού Ιησού και προς τους Μαθητές Του και προς τα πλήθη όσον αφορά τις ερωταποκρίσεις και τη συμμετοχή σε γεύματα]... ούτε μπορούσε ν' αγγίξει [!] τα πραγματικά μέλη»(Β 215), διότι «και η απλή επαφή κάποιου μέλους προς ένα μεταγενέστερο απαιτούσε καθάρσιο λουτρό (Ιωσήπου, Ιουδ. Πόλεμος II, 8, 10) [έτσι συμπεριφέρονταν ο Χριστός και οι Απόστολοι;]»(Φ 429).
«Η κοινότητα τού Qumran δεν έκανε καμία προσηλυτιστική προπαγάνδα. Δεν προσπαθούσε ν' αποκτήσει νέους οπαδούς. Ζούσε μέσα στην έρημο αποτραβηγμένη από τον κόσμο, γιατί τον θεωρούσε μολυσμένο από τις δυνάμεις τού Κακού»(Β 217• βλ. και 222). Νομίζουμε ότι είναι γνωστή σε όλους τόσο η αντίθετη προς αυτήν τακτική τού Κυρίου μας: «περιήγεν όλην την Γαλιλαία διδάσκων εν ταις συναγωγαίς αυτών και κηρύσσων το ευαγγέλιον της βασιλείας »(Μθ 4, 23), όσο και η εντολή Του προς τους Μαθητές: «πορευθέντες μαθητεύσατε [=να κάμετε Χριστιανούς] πάντα τα έθνη»(ΜΘ 28, 19)• «πορευθέντες εις τον κόσμον άπαντα κηρύξατε το ευαγγέλιον πάση τη κτίσει»(Μρ 16, 15). Και οι Μαθητές βεβαίως, όπως μαρτυρούν οι Πράξεις και οι Επι στολές τους, με υπερβάλλοντα ζήλο εκήρυξαν το Ευαγγέλιο «εις πάσαν την γήν και εις τα πέρατα της οικουμένης»(Ρμ 10, 18).
Όπως πολύ σωστά γράφει ο καθηγητής Αγουρίδης: «Το χριστιανικό κήρυγμα και η χριστιανική θρησκεία έφερε μέσα της εξαρχής τα στοιχεία εκείνα πού της έδιναν οικουμενικότητα και την τηρούσαν σε μια απόσταση από τις ειδικές συνθήκες του περιβάλλοντος της... Ο εσσαϊσμός είχε... επαρχιώτικο χρώμα και πνεύμα. Το ιδανικό του ήταν η αποκατάσταση της κανονικής στο Ναό τάξεως, ένας Μεσσίας του Ααρών και ένας Μεσσίας τού Ισ-ραήλ, οι οποίοι θα αποκαθιστούσαν την ιδανική τάξη μεταξύ των Ιουδαίων... Ο Εσσαϊσμός παρουσιάζεται σαν ένα είδος λιμανιού των δυσαρεστημένων από την κρατούσα στην Παλαιστίνη κατάσταση, και όλη ή διδασκαλία και η τάξη των κοινοτήτων τού Qumran εκφράζουν αυτό ακριβώς το αίσθημα. Ό,τι τους χα-ρακτηρίζει είναι έλλειψη μιας δημιουργικής προσπάθειας για αντιμετώπιση των ζητημάτων τού καιρού τους. Η έκφραση της δυσαρέσκειάς τους περιοριζόταν σε οραματισμούς και προφητείες και στην εξαγγελία της καταδίκης των αντιπάλων τους κάποτε στο μέλλον... Είχαν μέσα τους τρομερές δυνάμεις, πού φαίνονταν όταν τους προκαλούσε κάποιος- αλλιώτικα έμεναν κρυμμένες εκεί και αποκαραδοκούσες... Στην Κ. Διαθήκη αντίθετα, είναι προφανής η βούληση της μεταπλάσεως τού κόσμου, η αντίληψη της Βασιλείας τού Θεού σαν μέλλουσας να έλθει στην πληρότητά της, αλλά σαν από τώρα παρούσας στην πίστη και στη ζωή της Εκκλησίας»(Αγ. 346).
Είναι νομίζουμε προφανές, από την παραπάνω ανάλυση, ότι ήταν αδύνατο να συλληφθούν στο Qumran, στο κλειστό αυτό κύκλωμα εντός τού κλειστού Ισραήλ, ιδέες όπως εκείνη τού νέου Ισραήλ με μέλη απ' όλα τα έθνη. Ούτε λοιπόν σ' αυτό τον τομέα έχουμε πρότυπο τους Εσσαίους και αντιγραφείς το Χριστό και την Εκκλησία Του.
Το χάσμα, όμως, μεταξύ των δύο είναι εμφανέστερο στο θέμα τού μίσους:
«Το "Εγχειρίδιο Πειθαρχίας" των Εσσαίων τού Qumran, πού θεωρείται ένα από τα κείμενα με προηγμένη ηθική στον προχριστιανικό Ιουδαϊσμό, και από το οποίο, κατά τη γνώμη μερικών κριτικών, εμπνεύσθηκε η χριστιανική ηθική [αιωνίως κλέφτες εμείς οι Χριστιανοί, βλέπεις!], γράφει: [τα μέλη της Κοινότητος] "να αγαπούν όλους τους υιούς τού φωτός [=τούς ομοπίστους των]... και να μισούν όλους τους υιούς τού σκότους" [1, 9-10]. Φυσικά στους τελευταίους περιλαμβάνονταν όλοι εκείνοι, οι οποίοι δεν άνηκαν στο στενό εβραϊκό κύκλο. Ότι και στο Qumran γινόταν λόγος για αγάπη των εχθρών, ή έστω ακόμα ότι υπήρχε μια παρόμοια τάση, είναι κάτι πού δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα (L.Moraldi)»(Υ 249). Στο «Εγχειρίδιο Πειθαρχίας» βρίσκουμε και αλλού το μίσος εναντίον ανθρώπων: «[Ο συνετός] (πρέπει να έχει) αιώνιο μίσος κατά των ανδρών τού λάκκου»(9, 21-22).
Η τοποθέτηση όμως της Κ. Διαθήκης είναι εκ διαμέτρου αντίθετη: «Ηκούσατε ότι ερρέθη [=είπώθηκε] αγαπήσεις τον πλησίον σου και μισήσεις τον εχθρόν σου [Ας σημειωθεί εδώ ότι το «μισήσεις τον εχθρόν σου» δεν απαντά ρητώς στην Π. Διαθήκη. Μήπως, λοιπόν, η φράση αυτή τού Κυρίου απηχεί το νόημα του πρώτου χωρίου της παραγράφου αυτής από το Εγχειρίδιο της Πειθαρχίας τού Qumran, το οποίο βέβαια ο Κύριος γνώριζε ως Θεός; Σε μια τέτοια περίπτωση ή στη συνέχεια προτροπή Του είναι μια έμμεση καταδίκη τού Εσσαϊκού πνεύματος:] Εγώ δε λέγω υμίν, αγαπάτε τους εχθρούς υμών, ευλογείτε [=εύχεσθε να έλθουν αγαθά στούς καταρωμένους υμάς, καλώς ποιείτε τοις μισούσιν υμάς»(ΜΘ 5, 44). «Εάν πεινά ο εχθρός σου, ψώμιζε αυτόν [=ταΐζέ τον], εάν διψά πότιζε αυτόν»(Ρμ 12, 20). «Ει δε τις ούχ υπακούει τω λόγω ημών... μη ως εχθρόν ηγείσθε [=μη τον θεωρείτε εχθρό], αλλά νουθετείτε ως αδελφόν»(Β' Θεσ 3, 14-15). «Λοιδορούμενοι ευλογούμεν [=όταν μας βρίζουν, ευχόμαστε αγαθά γι' αυτούς]... βλασφημούμενοι παρακαλούμεν [=όταν μας συκοφαντούν, απαντούμε με πραότητα]»(Α' Κορ 4, 12-13), ακολουθώντας τα βήματα του Κυρίου μας, «ος λοιδορούμενος ουκ αντελοιδόρει, πάσχων ουκ ηπείλει»(Α' Πετρ 2, 23).
Ας σημειώσουμε εδώ ότι η αμαρτία είναι εκείνη πού μας καθιστά εχθρούς προς το Θεό: «η φιλία του κόσμου [:της αμαρτίας], έχθρα του Θεού εστίν. Ος αν βουληθή φίλος είναι του κόσμου, εχθρός του Θεού καθίσταται»(Ιακ 4, 4). Και όμως «εχθροί όντες κατηλλάγημεν [=συμφιλιωθήκαμε] τω Θεώ διά τού θανάτου τού Υιού αυτού»(Ρμ 5, 10), αλλά και με όλη την ένσαρκο οικονομία Του ή οποία ήταν κάτι το πρωτοφανές λόγω της αγάπης Του προς τους αμαρτωλούς. «Όπως αναγνώρισε με τιμιότητα και ειλικρίνεια ο Εβραίος μελετητής Montefiore, "το γεγονός ότι (ο Ιησούς) αναζήτησε τον αμαρτωλό -αντί να τον αποφύγει σαν κακό σύντροφο-, τη φιλία του και την καθοδήγησή του στο δρόμο της σωτηρίας, υπήρξε κάτι το νέο στη θρησκευτική ιστορία"»(Υ 269). Σ' αυτά, λοιπόν, τα βήματα αγάπης προς τους αμαρτωλούς, αλλά και προς τους προσωπικούς εχθρούς μας, καλούμαστε να βαδίσουμε εμείς οι Χριστιανοί σε αντίθεση με τους Εσσαίους.
Aπό το βιβλίο «Χριστός και Εσσαίοι» του Αρχιμ. Ιωάννη Κοστώφ.
Οι Εσσαίοι ήταν μία κλειστή θρησκευτική κοινότητα των Ιουδαίων που ζούσαν στην έρημο και συγκρούστηκαν με το ιουδαϊκό ιερατείο το 2ο αιώνα π.Χ., όταν επιτράπηκε στους Σελευκίδες να λατρεύουν το Δία στο Ναό των Ιεροσολύμων.
Οι Εσσαίοι, οργανωμένοι κοινοβιακά, ζούσαν κυρίως χωριστά από τον άλλο κόσμο. Η κοινότητά τους βρισκόταν στην έρημο Εν-γαδί της Ιουδαίας, στη Δυτική πλευρά της Νεκράς Θάλασσας και αριθμούσε κάποια περίοδο μέχρι και 4.000 μέλη.
Στους Εσσαίους αναφέρεται ο ελληνιστής Ιουδαίος φιλόσοφος της Αλεξάνδρειας Φίλων και ο αρχαίος Ιουδαίος ιστορικός Φλάβιος Ιώσηπος, αλλά κυρίως τα χειρόγραφα μάς αποκαλύπτουν τη ζωή και τον τρόπο σκέψης τους. Ούτεη Παλαιά ούτε η Καινή Διαθήκη κάνουν κάποια αναφορά στους Εσσαίους.
Το σενάριο για τις υποτιθέμενες εσσαϊκές ρίζες του χριστιανισμού, που έχει εξαπολυθεί (μεταξύ πολλών άλλων σεναρίων) εδώ και κάμποσα χρόνια, βασίζεται:
* στις μεσσιανικές προσδοκίες και τον ερημιτισμό, την κοινοκτημοσύνη και κάποια τελετουργικά των Εσσαίων (βάπτισμα, μύηση κ.λ.π.),
* στις φραστικές ομοιότητες που διέκριναν κάποιοι ανάμεσα στα κείμενα που ανακαλύφθηκαν στην έρημο του Κουμράν της Παλαιστίνης (τα περίφημα χειρόγραφα της Νεκρής Θάλασσας), τον απ. Παύλο και τα ευαγγέλια, ιδίως του Ιωάννη. (Για τις ομοιότητες και τις διαφορές Εσσαίων και Χριστιανώνβλέπε και ΕΔΩ)
Παρακάτω είναι ένα απόσπασμα (κεφ. 3ο, σελ. 119 – 130) από το πολύ καλό βιβλίο «Χριστός και Εσσαίοι» του Αρχιμ. Ιωάννη Κοστώφ. Το βιβλίο αυτό αποτελεί μία απάντηση στο βιβλίο «Ο θάνατος του Ιησού – Ο πάπυρος των Εσσαίων στην δημοσιότητα» (εκδόθηκε το 1981) που διατείνεται ότι είναι «Γράμμα του ανωτάτου των Εσσαίων της Ιερουσαλήμ προς τον ανώτατο των Εσσαίων της Αλεξάνδρειας» (Μπορείτε να διαβάσετε και ΕΔΩ) .
Ας δούμε καταρχάς μια ανθολόγηση από το «Εσσαϊκό» μυθιστόρημα: «Από τα συστήματα ιδεών πού ο Ιησούς διέδωσε ανάμεσα στο λαό, από τα σύμβολά του και τις λέξεις αναγνωρίσεως πού χρησιμοποιούσε στις συγκεντρώσεις, δηλαδή από το βάπτισμα, το κόψιμο τού ψωμιού και την παρουσία τού δισκοπότηρου, μπορέσατε εύκολα να αναγνωρίσετε, αγαπητά μου αδέλφια, ότι υπήρξε ένας από τους δικούς μας»(Ε 21). «Ο Ιησούς [αφιερώθηκε] στη διδασκαλία των ανθρώπων, διότι αισθάνθηκε ότι εκεί τον έσπρωχνε το πνεύμα τού Θεού και επιθυμούσε επιπλέον με τη ζωή του και τα λόγια του να δοξάσει ανάμεσα στο λαό τις αρετές της κοινότητος των Εσσαίων»(Ε 37). Ο Ιησούς «σαν σύμβολο πίστεως προς την κοινότητά του [των Εσσαίων] δανείσθηκε πολλά από αυτήν[!] και καθιέρωσε επίσης το βάπτισμα, το οποίο λαμβάνει χώρα όταν ο άνθρωπος είναι σύμφωνος με τις αλήθειες πού αυτός [ο Ιησούς] ασπάζεται»(Ε 116), οι οποίες, όμως, όπως θα φανεί παρακάτω, είναι διαφορετικές από αυτές των Εσσαίων. «Οι μαθητές τού Ιησού δεσμεύθηκαν από τους Εσσαίους να υιοθετήσουν τα έθιμά τους [!]»(Ε 127).
Ιδού τώρα και μίαανθολόγησηεσσαίκής συμπεριφοράς σεαντιπαραβολή με την αντίστοιχη χριστιανική.
«Οι Εσσαίοι ζούσαν συνήθως στην ύπαιθρο ή σε μικρά χωριά και κέρδιζαν τη ζωή τους με τη γεωργία και τη βιοτεχνία [η Κ. Διαθήκη πάντως αποδέχεται, εκτός βέβαια των κοινών αλιέων (Ιω 21, 6) και κρεοπωλών (Α’ Κορ 10, 25) και πολλών άλλων -μέσα στά πλαίσια της ηθικής εννοείται -ακόμα και ταεπαγγέλματα του τελώνη και του στρατιωτικού (Λκ 3, 13, 14)].
Απέφευγαν τις μεγάλες πόλεις, γιατί τις θεωρούσανμολυσμένες από τους ειδωλολάτρες [Ο Χριστός όμως πήγαινε τακτικά στα Ιεροσόλυμα μαζί με τους Μαθητές Του (Μθ κεφ 21 Μρ κεφ 11 και 13· Ακ κεφ 21 · Ιω κεφ 12 κλπ), οι οποίοι μετά την Ανάληψή Του διεσπάρησαν σ’ όλο τον τότε γνωστό κόσμο με κέντρα δραστηριότητας τις μεγάλες πόλεις: Αντιόχεια (Πρξ 15, 22), Έφεσο (Πρξ 18, 19), Θεσσαλονίκη (Πρξ 17, 1), “κατείδωλον” Αθήνα (Πρξ 17, 16), Ρώμη (Επιστολή προς Ρωμαίους), Φιλίππους (Πρξ 16, 12), Κόρινθο (Πρξ 18, 1), Πέργαμο (όπου και «ο θρόνος του σατανά» (Απ 2, 13)) κλπ κλπ].. αποφεύγοντος να πουλήσουν [ενώ ο Χριστός αποδεχόταν την αγοραπωλησία (Ιω 4, 8· 13, 29· Μθ 19, 21)]...
Ούτε κατασκεύαζαν, ούτε χρησιμοποιούσαν όπλα [ο Κορνήλιος όμως, παρότι στρατιωτικός, ευαρεστούσε στο Θεό (Πρξ 10, 4) και οι στρατιωτικοί, όταν ρώτησαν τον Πρόδρομο τι να πράξουν για να γίνουν ηθικοί, δεν τους είπε να απορρίψουν το επάγγελμά τους, αλλά να αποφύγουν τη συκοφαντία και την αρπαγή (Λκ 3, 14)]...
Τις γυναίκες τις περιφρονούσαν [σε αντίθεση με τη στάση του Ιησού προς αυτές - πενθερά του Πέτρου (Μθ κεφ 8), Σαμαρείτιδα (Ιω κεφ 4), μοιχευομένη (Ιω κεφ 8), μυροφόρος αμαρτωλή (Ακ κεφ 7) κλπ - και την τοποθέτηση της Κ. Διαθήκης γενικότερα (εν Χριστώ Ιησού... ούκ ένι άρσεν και θήλυ”(Γαλ 3, 28))] και σπάνια παντρεύονταν. Αυτοί που παντρεύονταν, τις εγκατέλειπαν μόλις αποκτούσαν παιδιά [Ο Απόστολος Παύλος όμως λέει: η γυναίκα θα σωθεί με τη γέννηση και ανατροφή τέκνων, εάν τηρήσουν (οι γυναίκες) την πίστη και την αγάπη και τον αγιασμό με σωφροσύνη (Α’ Τιμ. 2, 15)· πράγμα το οποίο δεν μπορεί βέβαια να συμβεί όταν οι άνδρες εγκαταλείπουν τις γυναίκες τους. Επίσης: «οι άνδρες αγαπάτε τας γυναίκας εαυτών(Έφ 5, 25), ούτως οφείλουσιν οι άνδρες αγαπάν τας εαυτών γυναίκας ως τα εαυτών σώματα ’(’Εφ 5, 28· βλ. και 33)]. Ο Φλάβιος Ιώσηπος λέει πως σε μερικές κοινότητες Εσσαίων επέτρεπαν το γάμο, αλλά μόνο και μόνο για την τεκνοποίηση... Μετά τη γέννηση του παιδιού, τις άφηναν να παραμείνουν στην υπηρεσία της κοινότητας, αλλά με την υποχρέωση να ντύνονται με αντρικά ρούχα, να μη θυμίζουν με τη συμπεριφορά τους το φύλο τους και να μιλούν όσο το δυνατόν λιγότερο [Θα πρέπει βέβαια εδώ να πούμε ότι ένα μέρος από τα χειρόγραφα του Κουμράν ‘μας δίνει την πληροφορία πως οι γυναίκες είχαν δικαίωμα να παίρνουν μέρος στις συνεδριάσεις, να λένε τη γνώμη τους, κι ακόμα όταν υπήρχε ανάγκη, να μαρτυρούν στη δικαστική επιτροπή εναντίον του άνδρα τους... Σε περίπτωση που ο άνδρας πέθαινε, η κοινότητα φρόντιζε για τη χήρα και τα ορφανά… Τα ίδια τα κείμενα που κατηγορούν τις γυναίκες, περιέχουν ένα πλήθος από προστατευτικούς νόμους γι’ αυτές”(Β 213). Ενώ όμως στα Εσσαϊκά κείμενα τούτο συμβαίνει κατ’ εξαίρεση, στα Χριστιανικά είναι ένα νέο καθεστώς η εξύψωση των γυναικών και η ισοτιμία τους με τούς άνδρες].
Μαγείρευαν φαγητό με ειδικό τρόπο, όπου εκτός από την αυστηρή εφαρμογή των παραδοσιακών διαιτητικών κανόνων που επιβάλλει ο νόμος του Μωϋσή είχαν προσθέσει και δικές τους απαγορεύσεις... “Ένας διωγμένος [από την κοινότητα] ήταν σαν καταδικασμένος σε θάνατο, γιατί, συνηθισμένος από χρόνια στα εξαγνισμένα φαγητά, ήταν αδύνατο να προσαρμοσθεί στο κοινό διαιτολόγιο Συχνά οι διωγμένοι πέθαιναν από την πείνα [Ο Χριστιανισμός αντίθετα, δεν επέβαλε ποτέ ειδικό διαιτολόγιο, εκτός από τις περιόδους νηστείας.
Και ειδικότερα: “Παρόλο που δεν έχουμε πολλές πληροφορίες για την ειδική τελετή [του εσσαικού βαπτίσματος] ξέρουμε πως το θεωρούσαν σαν το ανώτερο είδος του εξαγνισμού που μόνο οι μυημένοι στα μυστικά της κοινότητας είχαν το δικαίωμα να το απολαύσουν, ούτε επισκέπτες, ούτε υποψήφιοι, ούτε δόκιμα μέλη είχαν δικαίωμα να βαπτισθούν…Επαναλάμβαναν το βάπτισμα σε κανονικά χρονικά διαστήματα, πιθανότατα καθημερινά(Β 216). Ο κανόνας της Κοινότητας επιβάλλει το συχνό εξαγνισμό με το νερό, πριν από κάθε ιερουργία. Το υποψήφιο μέλος εξαγνίζεται με νερό στην τελική φάση της μυήσεώς του. Όλα τα μέλη εξαγνίζονται με νερό, πριν φάνε, αφού φάνε, πριν εργασθούν, αφού εργασθούν, πριν προσευχηθούν, αφού προσευχηθούν. Άλλοτε πρόκειται για μερικό κι άλλοτε για ολικό βάπτισμα του σώματος αλλά πάντα η επαφή με το “καθαγιασμένο νερό εξηγείται σαν εξαγνισμός του πνεύματος του ανθρώπου, που μόνο έτσι μπορεί να φωτισθεί με την αληθινή ερμηνεία της νομοθεσίας και ν’ ακολουθήσει τον “άγιο” δρόμο του Θεού.
Πουθενά, όμως, στην Κ. Διαθήκη δεν αναφέρονται αυτές οι συνεχείς καθάρσεις. Έχουμε μάλιστα και μια σαφώς αρνητική τοποθέτηση τού Κυρίου απέναντι σε συνέχεις τέτοιες καθάρσεις, ακριβώς επειδή δεν συνοδεύονταν και από ηθική καθαρότητα: «Συνάγονται [ μαζεύονται] προς αυτόν οι Φαρισαίοι και τίνες των γραμματέων... και ιδόντες τινός των μαθητών αυτού κοιναίς χερσί [=μέ ακάθαρτα χέρια], τουτέστιν ανίπτοις [=δηλ. άπλυτα], εσθίοντας άρτους εμέμψαντο [κατηγόρησαν]. Οι γάρ Φαρισαίοι και πάντες οι Ιουδαίοι, εάν μη... νίψωνται τας χείρας ουκ εσθίουσι... και από αγοράς, εάν μη βαπτίσονται [=αν δεν βουτηχτούν ολόκληροι στο νερό], ουκ εσθίουσι [έχει την εντύπωση κάποιος ότι διαβάζει τυπικό των Εσσαίων] και άλλα πολλά εστίν α παρέλαβον κρατείν [=να τα φυλάσσουν], βαπτισμούς [:πλύσιμο με άφθονο νερό] ποτηριών και ξεστών [=μεγαλυτέρων σκευών] και χαλκίων [=χαλκωμάτων] και κλινών. Έπειτα επερωτώσιν αυτόν οι Φαρισαίοι και οι γραμματείς διατί... ανίπτοις χερσί εσθίουσι τον άρτον;»(Μρ 7, 15). Ο Χριστός λαμβάνει αφορμή για να μιλήσει περί της καθαρότητας της καρδιάς, χαρακτηρίζοντας τους καθαρμούς αυτούς όχι εντολή του Θεού, αλλά παράδοση των ανθρώπων (Μρ 7, 9). Και καταλήγει: «Ουδέν εστίν έξωθεν του ανθρώπου εισπορευόμενον [=το οποίο εισάγεται] εις αυτόν, ο δύναται αυτόν κοινώσαι [=το οποίο μπορεί να τον καταστήση θρησκευτικώς ακάθαρτο]»(Μρ 7, 15).
Όπως σχολιάζει ο Θεοφύλακτος: «Ει το βρώμα [=η τροφή] ου μολύνει, πολλώ μάλλον [δεν μολύνει] το ανίπτοις χερσίν εσθίειν»(Τρεμπέλας, Υπόμνημα στο Μθ). Και ο Ζιγαβηνός: «Ούχ ο από των ανίπτων χειρών ρύπος [=βρωμιά] μετά των βρωμάτων εισερχόμενος εις το στόμα μιαίνει [=μολύνει] τον άνθρωπον»(στο ίδιο). Ο ίδιος μάλιστα ο Κύριος, όπως αναφέρει ο Ματθαίος, είπε στους Μαθητές Του ξεκάθαρα: «Το ανίπτοις χερσί φαγείν ού κοινοι τον άνθρωπον»(ΜΘ 15, 20).
Είναι νομίζουμε προφανής ο λόγος των συνεχών καθάρσεων των Φαρισαίων και των Εσσαίων: η φύση είναι μολυσμένη. Η αντίληψη όμως αυτή βρίσκει εκατό τοις εκατό αντιμέτωπο τον Κύριο καθώς και τους μαθητές Του, οι οποίοι όπως φαίνεται και από την Κ. Διαθήκη και από τη ζωή της Εκκλησίας δεν μάς παρέδωσαν τέτοιου είδους καθάρσεις, παρά μόνο μία: εκείνην τού ενός και μοναδικού για τον καθένα βαπτίσματος τού αναγκαίου για την είσοδο του στην Εκκλησία: «Μία πίστις, εν βάπτισμα»(Εφ 4, 5)• οι χριστιανοί είναι οι «άπαξ φωτισθέντες (=βαπτισθέντες)"(Εβρ 6, 4). Και διερωτάται εύλογα κανείς: "Αν ο Κύριος και οι Μαθητές Του ήσαν Εσσαίοι, γιατί απέρριψαν τις καθάρσεις αυτές, οι οποίες ήσαν, όπως είδαμε, αποδεκτές και από τους Γραμματείς και Φαρισαίους και συνεπώς θα τους εύρισκαν και αυτούς αντιμέτωπους στην πορεία τους;
Ας δούμε όμως τι λέει για τα διάφορα βαπτίσματα και ο καθηγητής Αθανάσιος Χαστούπης: «Το χριστιανικό βάπτισμα, όπως και το βάπτισμα του Ιωάννου, δεν πρέπει να συγχέεται με το βάπτισμα των Εσσαίων. Εκείνο γινόταν μία φορά, ενώ αυτό συνίστατο σε συνεχείς καθάρσεις... Αλλά και αν υποτεθεί ότι οι Εσσαίοι ξεχώριζαν την πρώτη από τις καθάρσεις ως το κατ' εξοχήν βάπτισμα, θα αντιτάξουμε τη διαφορετική του σημασία από εκείνη τού άλλου. Με αυτό εισερχόταν κάποιος στην Κοινότητα της Διαθήκης [=στους Εσσαίους τού Qumran] χωρίς ιδιαίτερη σχέση προς το Διδάσκαλο της Δικαιοσύνης [το «παράλληλο» τού Κυρίου μας], ενώ με το χριστιανικό βάπτισμα [«εις το όνομα τού Πατρός και τού Υιού και τού Αγ. Πνεύματος»] εισερχόταν κάποιος στην Εκκλησία, ενδυόμενος το Χριστό, τού οποίου την αποδοχή παρεσκεύαζε το βάπτισμα τού Ιωάννου»(Χ 147). Επίσης στις Eσσαϊκές καθάρσεις το κάθε άτομο καθάριζε τον εαυτό του, ενώ στο Χριστιανικό και το Ιωάννειο βάπτισμα υπάρχει τελεσιουργός (ΘΗΕ 9. 375).
Και θα τελειώσουμε τα περί καθάρσεων αναγράφοντας μια σωστή παρατήρηση από το V. Messori: Και μόνο το γεγονός της περιπλοκότητος των καθάρσεων των Εσσαίων «θα ήταν αρκετό για να δημιουργηθεί μια αγεφύρωτη άβυσσος ανάμεσα στα μηνύματα τού Qumran και των Ευαγγελίων» (Υ 270).
Μετά από έναν βαρύ χειμώνα, οι κάτοικοι στη Βόρεια Καρολίνα ανυπομονούν να υποδεχτούν το ζεστό ήλιο της άνοιξης. Μερικοί ετοιμάζονται να γιορτάσουν την αλλαγή της εποχής...
Τι ωραία....
Και τώρα η πρόσκληση:
Η νεοπαγανίστρια ιέρεια της ‘θεάς Μητέρας Φύσης (άλσους)’ (Mother Grove Goddess), μας προσκαλεί να γιορτάσουμε όλοι μαζί την εαρινή ισημερία, στην....«ΕπισκοπικήΕκκλησίαΌλωντωνΨυχών»!! (Episcopal Cathedral of All Souls in BiltmoreVillage.)
Η εκδήλωση του Σαββάτου είναι ανοικτή σε όλες θρησκευτικές παραδόσεις, είπε η Byron Ballard, ιέρεια των Wiccan και μέλος του ‘ναού’. Η ‘Μητέρα Grove’δεν είναι μία ομάδα Wiccan, αν και κάποιοι από εμάς είναι wiccans, είπε.
"‘Μητέρα Grove’ είναι ο ‘καρπός’ του έργου διαφόρων ατόμων που εντάσσονται στην θρησκευτική κοινότητα της ‘θεάς / Γης’, δήλωσε η Ballard. «Ο στόχος του ‘ναού’ είναι να δημιουργήσει ένα μόνιμο καταφύγιο, όπου οι άνθρωποι όλων των λατρευτικών παραδόσεων θα μπορούν ανοιχτά και χωρίς φόβο να γιορτάσουν τη ‘θεία θηλυκή’, την θεά".
Η Wicca είναι μία σύγχρονη θρησκεία που είναι χτισμένη πάνω στις αρχαίες θρησκείες της Ευρώπης που σχετίζονταν με την γεωργία, εξήγησε. "Οι Wiccans μπορούν επίσης να αναφέρονται στους εαυτούς τους ως μάγισσες."
Ο ‘Ναός της Μητέρας Θεάς Φύσης’, γιόρτασε την αλλαγή της εποχής το Σάββατο। Τι σχέση έχει λοιπόν αυτό με την Επισκοπική Εκκλησία; Ε, λοιπόν, αυτό εξαρτάται από το πώς αισθάνεστε για τον 'καθεδρικό Ναό Όλων των Ψυχών της Επισκοπικής Εκκλησίας' στο Asheville που φιλοξενεί την εκδήλωση.
Τα μέλη του ‘Ναού της Μητέρας Θεάς Φύσης’ θα γιορτάσουν στις 7 μ.μ. το Σάββατο με ένα τελετουργικό μέσα στην αίθουσα της ενορίας του Επισκοπικού καθεδρικού ναού Όλων των Ψυχών στο χωριό Biltmore.
Η Jill Boyer συνιδρύτρια του ‘ναού’ πιστεύει ότι οι άνθρωποι έχουν μια αρχαία και ανθρώπινη ανάγκη για τελετουργία και γιορτή σε ομάδες, και αναγνώριση της σημασίας της αλλαγής των εποχών.
Η γιορτή θα περιλαμβάνει την δημιουργία ενός κύκλου, τραγούδια, «σφυρίγματα σαν τον άνεμο», προσευχές γραμμένες σε χάρτινα αεροπλανάκια και άλλα. Η Ballard θα οδηγήσει το τελετουργικό, εξηγώντας ότι πρόκειται για μια χαρούμενη έκφραση της έναρξης της άνοιξης και την συνάντηση όλων μαζί ως μια κοινότητα.
Γράφει ο Fr. Dwight Longenecker (πρώην Αγγλικανός ιερέας και νυν ρωμαιοκαθολικός ιερέας) στην σελίδα του:
Από ότι φαίνεται οι επισκοπιανοί καλοδέχονται τις μάγισσες στον δικό τους χώρο για να γιορτάσουν μαζί την ‘εαρινή ισημερία’.
Φυσικά, μπορεί να μας φαίνεται μάλλον διασκεδαστικό να βλέπεις κάτι γηραιές κυρίες με μακριές ρόμπες και μεγάλα σκουλαρίκια να ανάβουν κεριά και να χορεύουν κάνοντας ένα κύκλο για να γιορτάσουν την άνθηση της ‘μητέρας γης’, και να γελοιοποιούμε την Επισκοπική Εκκλησία, αλλά οφείλουμε να κάνουμε μία στάση και να συνειδητοποιήσουμε ότι αυτοί οι witchy τύποι είναι πολύ σοβαροί με την μαγεία τους, και καθώς μας φαίνονται γελοία όλα αυτά θα πρέπει να θυμόμαστε ότι κάθε ένας που είναι απρόσεκτος με τον αποκρυφισμό ανοίγει μία πόρτα στη δαιμονική επιρροή.
Όταν ήμουν Αγγλικανός ιερέας πριν από δεκαπέντε χρόνια, οι φεμινίστριες ήταν έτοιμες να εισάγουν προσευχές, ύμνους και ‘εναλλακτικούς’ τρόπους λατρείας, που θα απευθύνονταν στον Θεό ως ‘Μητέρα’ προσφέροντας ‘εναλλακτικές’ λειτουργίες στην «Μητέρα Σοφία – Σε Αυτήν δια της οποίας όλα τα πράγματα δημιουργήθηκαν "κλπ. . κλπ. Ακόμη και τότε οι φεμινίστριες στην Εκκλησία της Αγγλίας έλεγαν,«ο Χριστιανισμός έχει ακόμα παραμείνει αυστηρά πατριαρχικός!
Πριν από δεκαπέντε χρόνια στην φαινομενικά νηφάλια Εκκλησία της Αγγλίας υπήρχαν πιέσεις για να απαλλαχθεί η λειτουργία, από κάθε αναφορά στον Θεό Πατέρα και να αλλάξει η λειτουργική γλώσσα ώστε να γίνεται αναφορά στον ‘Θεό Μητέρα’.
Σήμερα βέβαια, έχουμε στην Αγγλικανική Εκκλησία λεσβίες επισκόπους και προεδρεύουσα επίσκοπο την κυρία Schori... (Η επίσκοπος Katharine Jefferts Schori, - φωτο- προεδρεύουσα της Επισκοπικής Εκκλησίας – είναι το κομμάτι των Αγγλικανών στις ΗΠΑ - υποστηρίζει την ομοφυλοφιλία θεωρώντας την ότι δεν είναι αμαρτία και ότι οι ομοφυλόφιλοι δημιουργήθηκαν από το Θεό για να αγαπήσουν ανθρώπους του ίδιου φύλου (!) - βλέπε και ΕΔΩ)
Επομένως, γιατί να μας εκπλήσσει όταν οι ίδιες κυρίες αποφάσισαν να κάνουν ένα μικρό πηδηματάκι και να υιοθετ΄σηουν πλήρεις παγανιστικές λειτουργίες προς τιμήν της ‘Θεάς’;
Πριν από δεκαπέντε χρόνια όσοι από εμάς ήμασταν αντίθετοι με όλα αυτά προειδοποιούσαμε: "Όλα αυτά είναι παγανιστικά και σύντομα θα φέρουν την μαγεία μέσα στην εκκλησία.". Λυπάμαι αλλά σας τα είχα πει ...
"Έίχα αποκαλέσει τον Filip Dewinter ‘φασίστα’ πριν από είκοσι χρόνια. Έκανα λάθος. Οι φασίστες είναι με τους μουσουλμάνους. Ο Dewinter είχε πάντα δίκιο. Και αυτά τα λέει ένας παλιός αριστερός όπως εγώ. "- Benno Barnard.
Γράφει η ιστοσελίδα του μουσουλμανικού ‘Sharia4Belgium’:
Η παραπάνω εικόνα είναι μια λεπτομέρεια από μια εικόνα στην ιστοσελίδα ‘sharia4belgium’ (Σαρία για το Βέλγιο), και δείχνει την σημαία της τζιχάντ του χαλιφάτου να κυματίζει πάνω από το βασιλικό παλάτι στις Βρυξέλλες.
