Ο ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ (ΚΟ) ξημεροβραδιάζεται για να βρει, να μεταφράσει και να παρουσιάσει ειδήσεις και άρθρα συμβατά με την θεματολογία του, χωρίς απαραίτητα να ταυτίζεται μαζί τους. Το ίδιο ισχύει και για τα παρατιθέμενα links. Σχόλια και παρεμβάσεις του ΚΟ είναι σε χρώμα ερυθρό. Αν ψάχνεις για mainstream ειδησεογραφία και άποψη, ήρθες στο λάθος μέρος.

got democracy?

got democracy?

kolokotronis

kolokotronis

Τρίτη, 29 Απριλίου 2014

O «Θεός» είναι λέξη απαγορευμένη στις ταινίες της Disney, λένε οι δημιουργοί του βραβευμένου με Όσκαρ τραγουδιού ‘Let It Go’ της ταινίας “Frozen”



Οι Robert Lopez και Kristen Anderson - Lopez που έγραψαν την μουσική και τους στίχους του τραγουδιού Let It Go, από την ταινία κινουμένων σχεδίων ‘Frozen’/ ‘Ψυχρά κι Ανάποδα’, που βραβεύτηκε με το Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού, αποκάλυψαν ότι η λέξη «Θεός» απαγορεύεται να ακούγεται στις ταινίες της Disney.


Το ‘Frozen’ είναι ελαφρώς βασισμένο στο παραμύθι ‘Η Βασίλισσα του Χιονιού’ του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν. Σύμφωνα με την υπόθεση, η θαρραλέα και υπεραισιόδοξη πριγκίπισσα Anna πρέπει να συνεργαστεί με τον Kristoff, έναν απότομο βουνίσιο τύπο, για να ξεκινήσουν μαζί ένα μεγάλο ταξίδι με σκοπό να βρουν την Παγωμένη Βασίλισσα, την αδελφή της Anna και να λύσουν τα παγωμένα μάγια που ταλαιπωρούν το βασίλειο.

Όπως αναφέρει η βρετανική Guardian, μιλώντας στον Terry Gross για στην εκπομπή ‘Fresh Air’ του National Public Radio (NPR), ο Robert Lopez και η Kristen Anderson - Lopez εξήγησαν ότι η Disney δεν είναι ένα «άγιο» περιβάλλον αλλά «ένα από τα λίγα πράγματα που πρέπει να τραβήξεις διαχωριστική γραμμή στη Disney είναι με τα θρησκευτικά πράγματα, την λέξη ‘Θεός’». Ο Lopez αναφέρει: «Μπορείς να το πεις στη Disney, αλλά δεν μπορείς να το βάλεις στην ταινία».

Η αποκάλυψη αυτή, λέει η Guardian, θα επιβεβαιώσει, πιθανόν, την οργή των «συντηρητικών» χριστιανικών σχολιαστών οι οποίοι ήδη είχαν επικρίνει την ταινία, ότι είχε μια φιλο-ομοφυλοφιλική προπαγάνδα. Τον Μάρτιο, ο πάστορας Kevin Swanson της Εκκλησίας της Μεταρρύθμισης, κατήγγειλε την ταινία ως «πολύ σατανική» και ότι η Disney είναι μία «από τις πιο φιλο - ομοφυλοφιλικές οργανώσεις της χώρας».

[Είναι χαρακτηριστικό ότι στην ταινία, στον Kristoff «δανείζει» την φωνή του ο ομοφυλόφιλος ηθοποιός Jonathan Groff, ο οποίος χαρακτηρίστηκεο πρώτος gay πρίγκιπας της Disney”. Οπότε το επόμενο βήμα, ο πρώτος “animated gay ηρωας” σε ταινίες κινουμένων σχεδίων «για παιδιά», είναι πολύ κοντά].

Ο Swanson πιθανόν να επηρεάστηκε από ένα άρθρο του καθολικού κριτικού κινηματογράφου του National Catholic Register (NCR), Steven D. Greydanus, με τίτλο «Πόσο λοιπόν Gay είναι το Frozen της Disney;», όπου είχε υποστηρίξει ότι η ταινία είναι γεμάτη από «θέματα της gay κουλτούρας». Σε αυτά περιλαμβάνονται η μοναχική φύση της πρωταγωνίστριας Elsa, η έλλειψη ενδιαφέροντος σε αρσενικούς μνηστήρες και το βραβευμένο με Όσκαρ τραγούδι “Let It Go”, το οποίο δείχνει ότι η Elsa «γιορτάζει το γεγονός ότι αποδέχεται την πραγματική ταυτότητά της». Ο Greydanus επισημαίνει επίσης μια σύντομη γεύση από μια «γκέι οικογένεια», που ανήκουν στον χοντρούλη ιδιοκτήτη του εμπορικού καταστήματος και σάουνας Oaken. Από την σάουνα προκύπτει η «οικογένεια» του Oaken, ένας σωματώδης ξανθός και τέσσερα μικρά παιδάκια…!


Από την άλλη πλευρά, ο Collin Garbarino, καθηγητής του πανεπιστημίου στο Τέξας που ανήκει στην εκκλησία των Νότιων Βαπτιστών, - μια εκκλησία η οποία τη δεκαετία του 1990 οργάνωσε ένα μποϊκοτάζ της Disney, καταγγέλλοντας ότι οι ταινίες της εγκατέλειπαν τις «οικογενειακές αξίες» - θεωρεί ότι η ταινία «ίσως να είναι η πιο χριστιανική ταινία που έχω δει φέτος». Στην πραγματικότητα, λέει, μπορεί να είναι «μια καλύτερη αλληγορία για το χριστιανικό ευαγγέλιο από την σειρά του C.S. Lewis “Το Λιοντάρι, η Μάγισσα και η Ντουλάπα” – μια άποψη που για πολλούς αγγίζει τα όρια της βλασφημίας.

Ο Garbarino βλέπει την Άννα, τη νεότερη από τις δύο αδελφές, ως «τύπο Χριστού» που επίμονα προσπαθεί να εξαγοράσει την μαγεμένη μεγαλύτερη αδελφή της, παρά την απόρριψη και την απογοήτευση. «Τα παιδιά μας πρέπει να ακούσουν ότι μερικές φορές η πράξη της αγάπης πρέπει να προέλθει από το πρόσωπο που έχει αδικηθεί. Ο Χριστός έρχεται σε μας και τραυματίστηκε για τις παραβάσεις μας, παρόλο που η ανθρωπότητα του έχει γυρίσει την πλάτη. Ο Θεός δεν μας παράτησε», λέει ο Garbarino.

Ο Walt Disney (που έλεγε ότι ήταν "χριστιανός", αλλά δεν πήγαινε στην εκκλησία) απέφευγε σε μεγάλο βαθμό την ίδια τη θρησκεία, θεωρώντας ότι η απεικόνιση του Χριστιανισμού θα ήταν «κακή» για business στη Βόρεια Αφρική και την Ασία, αντ’ αυτού, προτιμήθηκε η μαγεία.

Από τη δεκαετία του 1990, όταν το στούντιο πέρασε στην ηγεσία του Michael Eisner και του Jeffrey Katzenberg (και οι δύο Εβραίοι), άρχισαν να προβάλλονται μη χριστιανικά θρησκευτικά θέματα, (η Παναγία των Παρισίων είχε αντι -κληρικό θέμα), με εμπνεύσεις από τον Κομφουκιανισμό στο ‘Mulan’, τον ανιμισμό και τον σαμανισμό στα  ‘Pocahontas’ και ‘Brother Bear’ και βουντού στο ‘Η Πριγκίπισσα και ο Βάτραχος’, στο οποίο εμφανίστηκε και η πρώτη μαύρη πριγκίπισσα της Disney.

Διάβασε:

Πηγή: ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ

6 σχόλια:

amethystos είπε...

Η Disney περιγράφει το παραμύθι του ιδρυτού της, διότι και ο ίδιος ο Disney είναι κατεψυγμένος και περιμένει από κάποιον μεγαλο-ιατρό να τον αποψύξει και να του λύσει τα μάγια του καρκίνου.
Αυτό σημαίνει σήμερα εξατομίκευση. Το άτομό μου είναι το κέντρο του παντός, ο ήλιος, γύρω από τον οποίο περιστρέφονται οι πλανεμένοι οπαδοί του μηδενός.

Ανώνυμος είπε...

Όταν ξεκινήσαμε με τον άντρα μου να βλέπουμε αυτήν την ταινία, στα 5 λεπτά μου λέει να την κλείσουμε γιατί είχε πολλή μαγεία. Εγώ θέλοντας, ως συνήθως, να δώσω μια ακόμη ευκαιρία στο παιδικό είπα να συνεχίσουμε λίγο ακόμα. Και δικαιώθηκα.
Παρένθεση:
Νομίζω ότι και στα πιο αθώα παιδικά αλλά και στα παραμύθια όλων των εποχών υπάρχει το μαγικό στοιχείο, το οποίο θεωρώ ανεκτό αν όχι επιθυμητό, με την έννοια της πίστης σε κάτι πέρα από τον άνθρωπο και τη στεγνή λογική.
Μεγαλώνοντας το παιδί θα συνειδητοποιήσει και θα διαχωρίσει την μαγεία από τις ενέργειες του Αγίου Πνεύματος.
Κλείνει η παρένθεση.
Το μήνυμα της ταινίας είναι πολύ όμορφο και χριστιανικό: ότι με την αυτοθυσία και την αγάπη διαλύεται το κακό (η μαγεία - ο διάβολος).
Και αυτό που λέει ο Garbarino είναι πολύ πιθανό.
Όσο για gay στοιχεία, εγώ με μια φορά που την είδα δεν παρατήρησα τίποτα, ίσως αυτό με την οικογένεια του Oaken έχει βάση.
Αλλά γενικώς μου άφησε πολύ καλή εντύπωση.
Α.Β.

konion είπε...

Ἐὰν διαβάσουμε ἑλληνικὰ λαϊκὰ παραμύθια, θὰ δοῦμε ὅτι στὴν συντριπτικὴ πλειοψηφία ἀπουσιάζει ὁ θεὸς καὶ τὸ θεῖον γενικῶς καὶ γίνονται τὰ μύρια ὅσα. Αὐτὸ προφανῶς συμβαίνει καὶ ἀλλοῦ στὸν κόσμο, γι' αὐτὸ ὑποθέτω ἡ Ντίσνεϋ ἔχει αὐτὴν τὴν γραμμή.
Τέλος ὅποιος ἔχει ἄλλα στοιχεῖα νὰ τὰ παραθέσῃ.

Ανώνυμος είπε...

Δεν έχω καταλήξει κάπου για τη σύγχρονη Disney, πέρα από το γεγονός ότι δε μου αρέσουν τα έργα της. Αλλά ξέρω, ότι ο Walt Disney έχει φτιάξει και έργα σαν αυτό http://www.youtube.com/watch?v=bOBwVJQi6_Y οπότε η αρνητική χρειά αναφορικά με το πρόσωπό του είναι υπερβολική.

Ο Walt Disney δήλωνε χριστιανός αλλά δεν πήγαινε ποτέ στην εκκλησία.. ε και;

Ανώνυμος είπε...

《Ο Walt Disney δήλωνε χριστιανός αλλά δεν πήγαινε ποτέ στην εκκλησία》.

Σχεδόν όλοι οι μασονοι δηλώνουν θρήσκευομενοι.
Αν δεν μπορούμε να καταλάβουμε την αξία της θείας λειτουργίας τότε τι είδους χριστιανοί είμαστε. Μόνο κάτ' ονομα;;;

Ανώνυμος είπε...

Τι κοτσάνες είναι αυτές που διαβάζω πάλι νυχτιάτικα... Ω μοντιε...
Έχει καταψυχθεί ο Ντίσνευ λέει ο ένας... Στο κοιμητήριο Φόρεστ Λόουν της Καλιφόρνια βρίσκεται ο τάφος του και δεν είχε καμία σχέση με τους τσαρλατάνους της κρυονικής.
Είναι μασόνος λέει ο έτερος...ο άνθρωπος που κατηγορήθηκε για αντισημητισμό, ήταν μασόνος! Χαχαχα !!! Μάλιστα...
Εξανίστανται ξαφνικά όλοι επειδή ένα παραμύθι περιλαμβάνει μαγεία. Ναι, πραγματικά, πρώτη φορά ξανασυμβαίνει !!! Η κοκκινοσκουφίτσα ασπούμε έπαθε τροφική δηλητηρίαση κι έπεσε σε χειμερία νάρκη. Η ωραία κοιμωμένη έπεσε σε κώμα μετά από τρύπημα στο χέρι που δημιούργησε σοβαρές επιπλοκές. Και η μαλούρα της Ραπουνζέλ μάκρυνε γιατί ο κοντινότερος κομμωτής ήταν κλεισμένος για τα επόμενα 50 χρόνια. Κάποιοι έχουν μπλέξει τη βούρτσα με...το πινέλο και νομίζουν ότι τα παραμύθια είναι πεδίο προσηλυτισμού.