Ο ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ (ΚΟ) ξημεροβραδιάζεται για να βρει, να μεταφράσει και να παρουσιάσει ειδήσεις και άρθρα συμβατά με την θεματολογία του, χωρίς απαραίτητα να ταυτίζεται μαζί τους. Το ίδιο ισχύει και για τα παρατιθέμενα links. Σχόλια και παρεμβάσεις του ΚΟ είναι σε χρώμα ερυθρό. Αν ψάχνεις για mainstream ειδησεογραφία και άποψη, ήρθες στο λάθος μέρος.

got democracy?

got democracy?

kolokotronis

kolokotronis

Τετάρτη, 8 Μαρτίου 2017

O λιποτάκτης και ληστής έγινε επαναστάτης και σοσιαλιστής! Η γεμάτη ψέματα ταινία “Free State of Jones”.

Από το Χόλυγουντ, την γνωστή μηχανή παραγωγής νεοταξικής προπαγάνδας, δεν περιμέναμε καμία αξιόπιστη ιστορική ταινία της περιόδου του λεγόμενου «εμφυλίου» πολέμου (1861-1865) και της κατάστασης που επικρατούσε στο Νότο. Άγρια παραχάραξη της ιστορίας, εμπέδωση αισθημάτων λευκής ενοχής μέσω «υπερπαραγωγών» για τις μάζες, οι οποίες έτσι κι αλλιώς, δεν ενδιαφέρονται να μάθουν ιστορία μέσα από τα βιβλία και την έρευνα κοπιάζοντας ολίγον, αλλά μέσα από την οθόνη, καταβάλλοντας το εισιτήριο και τρώγοντας ποπκόρν. Είδαμε πρόσφατα δείγματα του project που χρόνια τώρα επιμελείται το αμαρτωλό Χόλυγουντ, σε φιλμ όπως το «Λίνκολν» και το «12 Χρόνια Σκλάβος»

Το τελευταίο επεισόδιο αυτής της προπαγάνδας είναι η ταινία Free State of Jones, (που στα ελληνικά ονομάστηκε «Ο Επαναστάτης»!!!) παραγωγής Gary Ross, με πρωταγωνιστή τον Matthew McConaughey, ως τον φερόμενο «ήρωα» της ταινίας, Newt Knight (Νιουτ Νάιτ). Παίζουν επίσης: Gugu Mbatha-Raw, Mahersala Ali, Keri Russel.

Gary Ross (παραγωγός) και Victoria Bynum (συγγραφεύς)
Εντελώς συμπτωματικά ο γεννημένος στο Los Angeles Gary Ross, προέρχεται από εβραϊκή οικογένεια. Πατέρας του ήταν ο liberal σεναριογράφος Arthur A. Ross, ο οποίος είχε μπει στην μαύρη λίστα του Χόλυγουντ, τα χρόνια που η Αμερική φοβόταν την κομμουνιστική διείσδυση μέσω του κινηματογράφου. Ο Gary Ross σκηνοθέτησε επίσης το The Hunger Games και το Pleasantville. Η τελευταία ασκεί έμμεσα κριτική στην λευκή μεσαία τάξη και στον «ρατσισμό κατά των έγχρωμων». Κλασσικό Χόλυγουντ, σαν να λέμε.

Το Free State of Jonesαφηγείται την ιστορία μιας εξέγερσης ενάντια στην  Συνομοσπονδία (C.S.A./Νότος) στην κομητεία Jones της πολιτείας του Μισισιπή (που ήταν μέλος της Συνομοσπονδίας), υπό την ηγεσία του Newt Knight, σύμφωνα με την οποία η κομητεία αποσχίστηκε και ανακηρύχθηκε «ελεύθερη πολιτεία». Υποτίθεται ότι αυτή η εξέγερση είχε επίκεντρο το νόμο “Twenty Negro Law” (Νόμος περί Είκοσι Νέγρων) που εξαιρούσε τους μεγαλο-ιδιοκτήτες σκλάβων από την στρατολόγηση, (άρα την πλήρωναν οι φτωχοί), ενώ την ίδια ώρα στρατιώτες του Νότου έμπαιναν στα σπίτια και άρπαζαν από τους φτωχούς Νότιους το βιός τους για να ταϊστεί ο στρατός. Αυτό είχε υποτίθεται, ως αποτέλεσμα να δημιουργηθεί «αγανάκτηση» στον φτωχό λαό που δεν ήθελε πλέον να πολεμά σε αυτόν τον πόλεμο που «πολεμούσαν οι φτωχοί για χάριν των πλουσίων» (rich mans war, poor mans fight). Και ιδού, τότε εμφανίστηκε ένας «ήρωας», ένας «Ρομπέν των Βάλτων», που σήκωσε το λάβαρο της «ισότητας» (και το όπλο του) ξεσηκώνοντας το λαό ενάντια στους «δυνάστες».

Εδώ η πολιτική ορθότητα, που πάντα ξεβράζεται από τους δυσώδεις αγωγούς του πολιτιστικού μαρξισμού και της αριστερής ιδεοληψίας, επιδιώκει δύο πράγματα: Να καταστρέψει τον λεγόμενοLost Cause (Χαμένο Σκοπό) του Νότου, την αφήγηση δηλαδή ενός συμπαγούς μονολιθικού Νότου που αγωνίζονταν ηρωικά για την ανεξαρτησία του ενάντια στις ορδές των Γιάνκηδων και να παρουσιάσει έναν λιποτάκτη, λήσταρχο και έκφυλο, ως «επαναστάτη» «αντιρατσιστή» ήρωα που πολεμούσε «υπέρ των φτωχών» και εναντίον των πλουσίων, ο οποίος ελευθέρωσε ταλαίπωρους μαύρους σκλάβους, τους αντιμετώπισε ως ίσους, τους έμαθε να πολεμούν για τα δικαιώματά τους, παντρεύτηκε μάλιστα μια μαύρη και ο οποίος τελικά, εγκαινίασε μία μικτή φυλετική κοινότητα που ζούσαν όλοι μέσα στην ισότητα και στην τρελή χαρά. Έχουμε δηλαδή μια χαρισματική προσωπικότητα, έναν ιδεαλιστή αγωνιστή των πολιτικών δικαιωμάτων, της αταξικής κοινωνίας, της φυλετικής ισότητας και του πολυπολιτισμού. Έχουμε να κάνουμε με έναν σοσιαλιστή, έναν πρωτο-κομμουνιστή, ο οποίος αναδύεται μάλιστα, μέσα από τον «κακό» και «ρατσιστικό» Νότο!

Οι μισιονάριοι του Χόλυγουντ, εκτός της χονδροειδούς προπαγάνδας, είναι ένοχοι και για presentism, έναν όρο που σημαίνει μια «στάση προς το παρελθόν που κυριαρχείται από συμπεριφορές και εμπειρίες του σήμερα». Με άλλα λόγια, χρησιμοποιώντας το σημερινό τρόπο σκέψης του 21ου αιώνα, κρίνεις τις προηγούμενες γενιές. Η «αντιρατσιστική», υπό τα σημερινά ιδεολογικο-πολιτικά δεδομένα, χροιά σε αυτή την ταινία είναι τόσο ολοφάνερη, ώστε κάποιος στο Σικάγο βάπτισε τον Newt Knight έναν «ουτοπικό σοσιαλιστή και οπαδό της φυλετικής ενότητας» που ονειρευόταν έναν «καλύτερο κόσμο». Είναι «ένας ήρωας της δικής μας εποχής, αν και σε κάποιο βαθμό ο παραγωγός Ross έπρεπε να τον εφεύρει». Ακριβώς, να τον εφεύρει. Για να υπηρετήσει όχι την ιστορική αλήθεια, αλλά μια συγκεκριμένη πολιτική ατζέντα.

Χαρακτηριστικό είναι το πώς παρουσιάστηκε στο ελληνικό κοινό η ταινία:

«Απηυδισμένος από τις ωμότητες του εμφυλίου, ο Νιούτον Νάιτ λιποτακτεί από το στρατό των Νοτίων και μαζί με τους αγρότες και σκλάβους της κομητείας Τζόουνς του Μισισιπή οργανώνουν έναν επαναστατικό στρατό που πολεμά υπέρ της Ένωσης».

Ενθουσιασμένος θεατής κάτω από αυτήν την περιγραφή που διαβάζουμε σε ιστοσελίδα παρουσίασης και κριτικής ταινιών, σπεύδει να εξυμνήσει την «ταινιάρα» και να μας προτρέψει να πάμε να την δούμε, διότι είναι «αντιρατσιστική», «ταξική» (!) και «ιστορικής βαρύτητας».

Για τον «αντιρατσιστικό» διδακτισμό της ταινίας τα είπαμε. Περί της «ιστορικής βαρύτητας», αξιοσημείωτο είναι ότι η ίδια αυτοπαρουσιάζεται στην wikipedia ως «φαντασία» (fiction), που βασίστηκε στο ομώνυμο μυθιστόρημα της αντι-Νότιας liberal ιστορικού Victoria Bynum. (Αλλά αυτά για τον «αντιταξικό» κριτή ταινιών είναι ψιλά γράμματα).

Εκτός από την «αγιογραφία» του Knight και την προφανή προπαγάνδα, η ταινία παρουσιάζει φανταστικά πρόσωπα, ανιστόρητα γεγονότα, κλασσικά χολυγουντιανά φυλετικά στερεότυπα και ηθικοπλαστικά κλισέ. (Όλοι ανεξαιρέτως οι μαύροι είναι συμπαθητικοί, ευγενικοί και «χαρισματικοί», οι αξιωματικοί των Νοτίων απεχθείς και γελοίοι, οι στρατιώτες καθάρματα που κρεμάνε παιδάκια, ο οικογενειάρχης ιδιοκτήτης της φυτείας είναι γλοιώδης που βιάζει την σκλάβα, η μαύρη σκλάβα διψάει για μάθηση, η οποία είναι προνόμιο των λευκών πλουσιοκόριτσων, οι φυλές «ενώνονται» υπό την σημαία των ΗΠΑ κλπ)...

Εδώ το Trailer:

Παρακάτω οι κυριότερες ιστορικές ενστάσεις – αντικρούσεις στην ταινία από τον Ryan Walters, καθηγητή ιστορίας στο Tarrant County College στο Τέξας. Ο Walters είναι ένας ντόπιος της “Free State of Jones,” γεννημένος στο Ellisville του Mississippi, το μέρος δηλαδή, εκείνο που απεικονίζει η ταινία. Ο προ-προ-προπάππους του, Riley J. Collins, υπηρέτησε μάλιστα στον Λόχο του Knight, όπως και ο νεότερος αδελφός του, Jasper Collins (απεικονίζεται στην ταινία από τον ηθοποιό Christopher Berry), ο οποίος ήταν ο καλύτερος φίλος του Newt Knight και δεύτερος στην ηγεσία του Λόχου. Άρα αυτά που λέει τα γνωρίζει εκ πείρας.

Το βιβλίο της καθηγήτριας στο οποίο στηρίχθηκε η ταινία 
1) Ο Τίτλος : Το Free State of Jones είναι ένα όνομα που αντηχεί ακόμα στην κομητεία με μεγάλη υπερηφάνεια. Μπορεί ακόμα να το δει κανείς σε πινακίδες  αυτοκινήτων και επίσημες σφραγίδες της κομητείας. Αλλά το ψευδώνυμο αυτό δεν έχει να κάνει με την ιστορία του Newt Knight. Στην πραγματικότητα, κατά το χρόνο αυτής της εξέγερσης, αναφέρονταν σε μια εφημερίδα του Natchez (πόλη στο Μισισιπή) ως “Republic of Jones”, ένα όνομα που χρησιμοποιήθηκε ευρέως στα τελευταία 150 χρόνια, ειδικά από τους ιστορικούς που έγραψαν για το θέμα. Άλλα ονόματα για την εξέγερση του Knight που έχουν χρησιμοποιηθεί είναι το “Jones County Confederacy(Συνομοσπονδία της Κομητείας Jones), το “a Confederacy within a Confederacy,” («Μία Συνομοσπονδία μέσα σε μια Συνομοσπονδία»), ακόμη και το “Kingdom of Jones(«Βασίλειο του Jones»).

Το όνομα “Free State of Jones” εντοπίζεται αρχικά στις δεκαετίες 1830 και 1840. Όταν άνοιξε ο δρόμος για νέα εδάφη στο Νότιο Μισισιπή, χάρη στη Συνθήκη του Dancing Rabbit Creek το 1830, η ήδη αραιοκατοικημένη Jones County, έχασε μια αρκετά μεγάλη μερίδα του πληθυσμού της, καθώς οι άνθρωποι αναζήτησαν περισσότερη γη και καλύτερες ευκαιρίες. Όταν συνέβη αυτό η τοπική κυβέρνηση, που υπήρχε από την ίδρυσή της κομητείας το 1826, κατέρρευσε ουσιαστικά. Με λίγους σκλάβους, όχι πολύ κυβέρνηση και ένα μικρό πληθυσμό, δεν ήταν μέρος για να ζήσεις. Στην πραγματικότητα, ο πολιτειακός νομοθέτης έπρεπε να περάσει ένα νόμο το 1843 για να αναδιοργανώσει την ανύπαρκτη κυβέρνηση της κομητείας. Πολλά χρόνια μετά τον «εμφύλιο» πόλεμο, το όνομα “Free State of Jones” άρχισε να συνδέεται με την εξέγερση του Knight.

2)  Η φιλο-Βόρεια στάση της Jones County :  Η ταινία θέλει να μας πει ότι η Jones County, καθώς και μερικές γύρω κομητείες, ήταν ένα φυτώριο φιλο-Βόρειων οπαδών της Ένωσης (unionists), καθώς και υποστηρικτών της κατάργησης της δουλείας,  δεδομένου ότι ήταν πολύ λίγοι οι σκλάβοι. Στην πραγματικότητα, υπήρχαν μόλις πάνω από 300 μαύροι σε όλη την κομητεία το 1860. Η ταινία κάνει να φαίνεται σαν οι φιλο-Βόρειοι της Jones Couny αντέδρασαν ενάντια στην οικονομία του Νότου που βασίζονταν στους σκλάβους που δούλευαν στις φυτείες βαμβακιού, όπως και στο μισητό νόμο Twenty Negro Law και τον φόρο σε είδος (tax-in-kind) που είχε επιβάλει η Συνομοσπονδία.

Και για να δημιουργηθεί μια δραματική αφήγηση «κατά του πλούτου», βλέπουμε μια μεγάλης κλίμακας φυτεία στο κέντρο του Ellisville, με ένα μεγάλο αρχοντικό και με έναν σκληρό και άδικο ιδιοκτήτη φυτείας, ονόματι James Eakins, ο οποίος καλλιεργεί τόσο πολύ βαμβάκι, ώστε γεμίζει την αγορά βαμβακιού στη μικρή πόλη. Η φυτεία φαίνεται να βρίσκεται στην καρδιά της Jones County. Αλλά όλα αυτά ανήκουν στην σφαίρα της φαντασίας, καθώς η Jones County δεν είχε μεγάλες φυτείες και την απάρτιζαν κυρίως μικροί αγρότες που είχαν περισσότερο βοοειδή παρά βαμβάκι.

Στην πραγματικότητα, εκτός από τον Eakins, υπάρχουν πολλοί φανταστικοί χαρακτήρες σε αυτήν την ταινία, σχεδόν που παρουσιάζονται αυθεντικοί  - όπως ο Μωυσής Ουάσιγκτον, ο απελευθερωμένος σκλάβος του Λόχου Knight και ο Daniel Knight, ο νεαρός ανιψιός του Knight που σκοτώθηκε στη μάχη της Corinth (Κορίνθου) στην αρχή της ταινίας, και οι δύο εντελώς κατασκευασμένοι.

Όσο για την φορολογική πολιτική tax-in-kind που απαιτούσε οι αγρότες να δώσουν το δέκα τοις εκατό στην κυβέρνηση του Νότου, ήταν μια σκληρή φορολογία και υπήρξαν κάποιες αναφορές για καταχρήσεις, αλλά η ταινία παρουσιάζει ουσιαστικά τους στρατιώτες των Νοτίων ως στυγνούς φοροεισπράκτορες και βάρβαρους. Στην σκηνή με τον υπολοχαγό Barbour, έναν επίσης φανταστικό χαρακτήρα, νόμιζες ότι έβλεπες Γερμανούς κατακτητές στον Β΄ ΠΠ.

Αλλά η ταινία δεν αναφέρει το γεγονός ότι το Κογκρέσο του Νότου άλλαξε αρκετές φορές το φορολογικό αυτό μέτρο, όπως το Φεβρουάριο του 1864, που με νόμο εξαιρούντο οι φτωχές και άπορες οικογένειες και σε μεγάλο βαθμό φορολογούντο οι πλούσιοι και οι εύποροι.

Και φυσικά η ταινία παραλείπει εντελώς το γεγονός ότι ο Λόχος Knight έκαιγε τα σπίτια και λεηλατούσε τα αγροκτήματα εκείνων που παρέμειναν πιστοί στην Συνομοσπονδία.

Σε ένα του γράμμα ο Λοχαγός W. Wirt Thompson προς τον υπουργό πολέμου της Συνομοσπονδίας, James Seddon, αφηγείται το μακελειό: «Αρκετοί πολίτες έχουν ήδη εκδιωχθεί από τα σπίτια τους, και μερικοί έχουν σφαγεί μέσα στα σπίτια τους επειδή αρνήθηκαν να υπακούσουν τις εντολές των παράνομων και να εγκαταλείψουν τη γη τους. Πάρα πολλοί διατάχθηκαν να φύγουν και τώρα ζουν κάτω από απειλές και φοβούνται για τη ζωή τους».

Παρά το γεγονός ότι υπήρξε μια εξέγερση στην κομητεία Jones, η κομητεία δεν ήταν τόσο φιλο-Βόρεια όπως δείχνει η ταινία. Η κομητεία Jones σχημάτισε οκτώ λόχους για τον στρατό του Νότου, ένας σημαντικός αριθμός για μια κομητεία με μόλις 3.323 λευκούς, όταν άρχισε ο πόλεμος. Ο συνταγματάρχης John Marshall Stone, ο οποίος διοίκησε την στρατιά του Μισισιπή στον πόλεμο και αργότερα υπηρέτησε 12 χρόνια ως κυβερνήτης, έγραψε ότι η Jones County «έδωσε τόσους στρατιώτες στο στρατό της συνομοσπονδίας, όσους οποιαδήποτε άλλη κομητεία του ανάλογου πληθυσμού».

3) Η «Μάχη του Ellisville» και ο Λόχος του Knight : Η σκηνή μάχης που αποτυπώνει μια πλήρη πολεμική σύγκρουση στη μέση της πόλης, είναι εντελώς κατασκευασμένη. [Στην ταινία μάλιστα λίγες γυναίκες και μία ομάδα από λευκούς αγρότες και μαύρους πρώην σκλάβους εξουδετερώνουν στο πι και φι τον στρατό των Νοτίων!] Οι μάχες μεταξύ του Λόχου Knight και των συνομόσπονδων δυνάμεων ήταν περισσότερο ένας κλεφτοπόλεμος. Ή όπως πολλοί πρώην στρατιώτες του Νότου είπαν, «Απλά μια χούφτα λιποτακτών που κρυβόντουσαν και έστηναν ενέδρες».

Αλλά ο McConaughey ως Newt Knight υπερηφανεύεται στην ταινία ότι ο Λόχος του νίκησε μία ολόκληρη μεραρχία συνομοσπονδιακών!!! Ο Λόχος Knight, όμως, έχει υπολογιστεί από διάφορες πηγές ότι ήταν περίπου 125 άνδρες, έτσι ώστε η ιδέα μιας νίκης εναντίον μιας μεραρχίας που αποτελούνταν από 9.000 έως 12.000 άνδρες είναι εντελώς εκτός πραγματικότητας. Η συνομόσπονδη κυβέρνηση δεν έστειλε ποτέ μια ολόκληρη μεραρχία για να νικήσει τον Knight. Μια πολύ μικρότερη δύναμη υπό τον συνταγματάρχη Robert Lowry ήρθε το 1864 και διέλυσε τους περισσότερους.

Και ακόμη μέσα στον Λόχο Knight η εξέγερση της Jones County αμφισβητείται. Σύμφωνα με τον Rudy H. Leverett, συγγραφέα του “The Legend of the Free State of Jones”, «δεν υπήρξε ποτέ στην Jones County μια ενιαία, μονολιθική οργάνωση λιποτακτών. Υπήρχαν διάσπαρτοι λιποτάκτες που ήταν οργανωμένοι σε μικρά δίκτυα ή ομάδες γειτονιάς, η κάθε μία με τον δικό της ηγέτη. Μόνο περιστασιακά και ευκαιριακά ενώνονταν», γράφει.

4) Η Διακήρυξη της Free State of Jones : Ακόμα και αν θα μπορούσε να είναι μια ωραία σκέψη η ύπαρξη της «Ελεύθερης Πολιτείας Jones» και αν και ο Newt Knight συχνά ονόμαζε τον εαυτό του "Κυβερνήτη" ή "Πρόεδρο" αυτής, δεν υπάρχει καμία απόδειξη ότι έλαβε ποτέ χώρα οποιαδήποτε επίσημη πράξη ή οποιαδήποτε δημόσια πανηγυρική δήλωση δημιουργίας μιας «Free State of Jones», όπως η ταινία απεικονίζει. Υπάρχουν απλά αναφορές για κάποιου είδους ανακήρυξη της ανεξαρτησίας σε μια εφημερίδα της Natchez και σε μία επιστολή στην αλληλογραφία με τον στρατηγό Sherman, αλλά λόγω έλλειψης αποδεικτικών στοιχείων είναι πιο πιθανό να αποτελούν φήμες και διαδόσεις.
Ακόμη και ο ίδιος ο Newt Knight δεν ισχυρίστηκε ποτέ ότι η πολιτεία αποσχίστηκε. Στη μοναδική συνέντευξη που έδωσε ποτέ, το 1921, αμφισβήτησε έναν τέτοιον ισχυρισμό: «Υπάρχει μια ιστορία ότι αφότου η Κομητεία Jones αποσχίστηκε από την Ένωση, αποσχίστηκε και από την Συνομοσπονδία και συνέχισε ως μια Ελεύθερη Πολιτεία Τζόουνς. Δεν είναι έτσι».

Φυσικά η συλλογιστική του Knight ήταν ότι, δεδομένου ότι η κομητεία δεν ψήφισε υπέρ της απόσχισης, άρα δεν είχε ενταχθεί μαζί με την υπόλοιπη πολιτεία στην Συνομοσπονδία. Με αυτή την διαστρεβλωμένη λογική, η κομητεία δεν είχε καμία ανάγκη να αποσχιστεί, επειδή ήταν ακόμα με την Ένωση! Αλλά οι κομητείες δεν είναι κυρίαρχες, ούτε αυτόνομες και ως εκ τούτου δεν μπορούσαν να διαχωριστούν από την Πολιτεία. Το Σύνταγμα των ΗΠΑ είναι πολύ σαφές: Μια κυρίαρχη πολιτεία δεν μπορεί να διαιρεθεί χωρίς την άδεια της πολιτείας.

Για να δικαιολογηθεί ο Knight, έλεγε ότι υπηρέτησε στον στρατό των Νοτίων μόνο επειδή «τον ανάγκασαν». Η πολιτεία του Μισισιπή ψήφισε υπέρ της απόσχισης από την Ένωση, λέει η ταινία, και «το επόμενο πράγμα που μάθαμε ήταν η στρατολόγηση. Οι αντάρτες ψήφισαν ένα νόμο που στρατολογούσε όλους μεταξύ 18 και 35 ετών. Απλώς ερχόταν μια διμοιρία και σε στρατολογούσαν». Αλλά η πράξη στρατολόγησης δεν πέρασε μέχρι τον Απρίλιο του 1862, αφότου δηλαδή ο Knight ήταν ήδη στο στρατό, έτσι, στην πραγματικότητα, είχε οικειοθελώς ενταχθεί στον στρατό των Νοτίων.

Η ταινία δείχνει ότι ο Knight αρνήθηκε να πολεμήσει και εργάστηκε ως νοσοκόμος. «Δεν ήθελα να πολεμήσω. Τους είπα ότι θα βοηθήσω ως νοσοκόμος για τους αρρώστους στρατιώτες. Με έβαλαν στο Έβδομο Τάγμα του Μισισιπή ως νοσοκόμο. Πήγαινα στους αρρώστους στρατιώτες και έδινα καλομίλα και καστορέλαιο και κινίνη. Αυτά ήταν όλα τα φάρμακα που είχαμε τότε». Αλλά πουθενά δεν αναφέρεται ότι είχε κάποιο τέτοιο ρόλο και τελικά έφτασε στο βαθμό του λοχία όσο υπηρετούσε στο στρατό των Νοτίων. Απλά αποφάσισε να εγκαταλείψει τον στρατό των Νοτίων και να γίνει φυγάς και ληστής.

Παρά την φαντασία του Χόλυγουντ, δεν υπάρχει καμία καταγραφή οποιασδήποτε επίσημης δήλωσης, κάποιας ψηφοφορίας για απόσχιση, ή κάποιας μεγάλης τελετής με έπαρση σημαίας, με τον Knight και την εύθυμη παρέα του να σηκώνει την σημαία των ΗΠΑ πάνω από το δικαστικό μέγαρο της Ellisville, όπως δείχνει η ταινία.

Ούτε η υποτιθέμενη «Ελεύθερη Πολιτεία Τζόουνς» περιλάμβανε τόσο πολύ έδαφος όπως ο Knight διακήρυξε στην ταινία. Σε ομιλία του στα σκαλιά του Δικαστικού Μεγάρου, υπό την κυματίζουσα σημαία της Ένωσης, ισχυρίζεται ότι η πολιτεία του εκτείνεται ως τον μακρινό νότο μέχρι τους βάλτους της Pascagoula και πάνω από την γραμμή Αλαμπάμα, περιοχή που κάλυπτε το μεγαλύτερο μέρος του νοτιοανατολικού Μισισιπή. Ωστόσο, στην πραγματικότητα δεν επεκτεινόταν πέρα ​​από τα 700 τετραγωνικά μίλια της κομητείας Jones.

5) Ο χαρακτήρας του Newt Knight : Η ταινία προσπαθεί να απεικονίσει τον Newt Knight σαν σπουδαίο άνθρωπο, αλλά πέρα ​​από εκείνους που ήταν στον Λόχο του, οι περισσότεροι κάτοικοι της κομητείας Jones, ούτε τότε είχαν, ούτε τώρα έχουν καλή γνώμη για αυτόν. Μέχρι σήμερα, είναι γνωστός ως δολοφόνος, κλέφτης, ληστής, παράνομος και μοιχός. Ένας από τους γείτονές του, τον αποκάλεσε «έναν πολύ αξιολύπητο άνθρωπο».

Ένα μεγάλο μέρος της ταινίας επικεντρώνεται στη σχέση μεταξύ του Knight και της σκλάβας Rachel, η οποία παρουσιάζεται ότι ανήκε στον Eakins, τον φανταστικό ιδιοκτήτη φυτείας στην Ellisville, κάτι που δεν είναι ακριβές. Στην ταινία, η Rachel, με κάποιες προφανείς δεξιότητες νοσηλευτικής, συναντάει τον Knight όταν την στέλνουν στο σπίτι του για να βοηθήσει τον άρρωστο γιο του. Στην πραγματικότητα, η Rachel ανήκε στον παππού του Newt, ο οποίος είχε στην ιδιοκτησία του 22 σκλάβους (!), καθιστώντας τον έναν από τους μεγαλύτερους ιδιοκτήτες σκλάβων στην περιοχή. Έτσι την γνώριζε την Rachel ο Knight.

Όσον αφορά το νόμιμο γάμο του με την λευκή σύζυγό του Serena, με την οποία είχε παντρευτεί το 1849, η ταινία δείχνει μόνο ένα παιδί, ενώ μαζί είχαν εννέα! Ενώ ήταν ακόμα παντρεμένος με την Serena, ο Knight συνδέθηκε με τη Rachel, με την οποία έκαναν πέντε παιδιά, αν και μόνο το ένα φαίνεται. Η Rachel είχε επίσης τρία παιδιά πριν από τη σχέση της με τον Knight, κάτι που η ταινία δεν δείχνει.

Η πραγματική Rachel δεν είχε καμία σχέση με την όμορφη μισή αγγλίδα ηθοποιό
Όσο απίστευτο κι αν ακούγεται, όταν η Rachel πέθανε το 1889, ο Knight συνδέθηκε με μια μία από τις κόρες της Rachel, την Georgeanne, και έκανε δύο παιδιά μαζί της, και ενώ η Serena ζούσε στο ίδιο σπίτι! Έτσι, η κατηγορία του μοιχού (και όχι μόνο) καθώς και ο συνολικός χαρακτηρισμός του ως ηθικά εκφυλισμένου, είναι πολύ ακριβής. Ένα παλιός στρατιώτης της Συνομοσπονδίας, μιλώντας για αυτά τα πράγματα, είπε για τον Knight, «Αυτά που έκανε μετά τον πόλεμο ήταν χειρότερα από την λιποταξία του».

Ο Knight ηλικιωμένος
Ο Knight ήταν επίσης γνωστός ότι ήταν κακός άνθρωπος, κάτι που φυσικά η ταινία δεν απεικονίζει, αλλά απεναντίας τον δείχνει ως ευγενή, στοχαστικό τζέντλεμαν! Σε  άρθρο του 1921, ένας πολίτης της κομητείας Jones λέει ότι πρέπει  κανείς να είναι προσεκτικός όταν συναντά τον Knight. «Πρόσεξε μην γυρίσεις με σκάγια στα πόδια σου». «Αν ο μπάρμπα Newt δεν είναι στα καλά του...», συνεχίζει.

Ο Knight φέρεται ότι διέπραξε δύο εν ψυχρώ δολοφονίες πριν από τον πόλεμο, σε μία εκ των οποίων μάλιστα, σκότωσε έναν σκλάβο που ανήκε στον παππού του! Η άλλη ανθρωποκτονία ήταν αυτή του γαμπρού του που τον σκότωσε το 1861. Τα γεγονότα αυτά δεν απεικονίζονται αλλά ούτε καν αναφέρονται στην ταινία.

Και κατά τη διάρκεια της εξέγερσής του, ο Knight σκότωσε εν ψυχρώ τον ταγματάρχη των Νοτίων Amos McLemore, σκηνή που είναι το επίκεντρο της όλης υπόθεσης. Ο McLemore, που ήταν από την κομητεία Jones, εστάλη από τον στρατηγό Braxton Bragg να καταστείλει την εξέγερση και να συλλάβει τους λιποτάκτες. Έμενε στο σπίτι του Amos Deason στην Ellisville, ένα σπίτι που υπάρχει ακόμα σήμερα και είναι το επίκεντρο της ιστορίας. Ο Knight και μια ομάδα κρυφά έφτασαν στο σπίτι και πυροβόλησαν τον McLemore αργά το βράδυ ενώ ο ετοιμαζόταν να κοιμηθεί.

Κατά μια εκδοχή ο Knight τον πυροβόλησε από το παράθυρο και κατά μια άλλη, έσπασε την πόρτα και τον πυροβόλησε. Είτε έτσι είτε αλλιώς, ξέρουμε ότι ο Knight τον πυροβόλησε πισώπλατα. Ωστόσο, η ταινία απεικονίζει το περιστατικό αυτό να γίνεται σε μια εκκλησία, για κάποιον ακατανόητο λόγο, με τον Knight να τον στραγγαλίζει με τη ζώνη του, προκειμένου να γίνει η σκηνή πιο δραματική και να φανεί η πράξη του ως δήθεν «απόδοση θείας δικαιοσύνης» και πράξη «υπεράσπισης» της κομητείας του από τις δολοφονικές ορδές των ανδρών με τα γκρι.

6) Η Εποχή της «Ανασυγκρότησης» : Αυτή η ταινία είναι μια από τις λίγες που  σκαλίζει την σκοτεινή περίοδο της λεγόμενης Ανασυγκρότησης. Επικεντρώνεται στις κινήσεις του Knight για λογαριασμό των μαύρων που ήθελαν να ψηφίσουν. Σε μια σκηνή ο Knight οδηγεί μια ένοπλη ομάδα μαύρων που βαδίζουν στο κέντρο της πόλης Ellisville, φωνάζοντας συνθήματα και τραγουδώντας τον ύμνο "Glory Glory Hallelujah" για τον παρανοϊκό πολέμιο της δουλείας John Brown, ενώ τα ομοσπονδιακά στρατεύματα έχουν καταλάβει τους δρόμους. Ο Knight οδηγεί τους μαύρους να ψηφίσουν μέσα από εχθρικά βλέμματα ντόπιων (κάτι σαν «υπερασπιστής των δικαιωμάτων των μειονοτήτων». Μία ΜΚΟ μόνος του!). Στην πραγματικότητα, δεν υπάρχει καμία απόδειξη ότι ο Knight οδήγησε μια τέτοια ομάδα, διεκδικώντας το δικαίωμα «ψήφου για όλους».  

Υπάρχουν και μερικές άλλες αστειότητες και ανακρίβειες που έχει αυτή η ταινία – Στην έναρξη βλέπουμε Νότιους να βαδίζουν προς τη μάχη σαν υπνωτισμένοι ή σαν ζόμπι, λες και πάνε να αυτοκτονήσουν. Έχουν δε όλοι τον τρόμο ζωγραφισμένο στα πρόσωπά τους! Εντύπωση προξενεί το ότι η ιστορική σημαία του Νότου (η θεωρούμενη σήμερα «σύμβολο ρατσισμού») δεν εμφανίζεται καθόλου! (Κάτι τέτοιο είδαμε και στην ταινία "Field of the Lost Shoes"). Αυτή που βλέπουμε στην αρχή είναι η σημαία της πολιτείας του Μισισιπή και μία άλλη. Λίγο φευγαλέα εμφανίζεται στην συνέχεια, στην ενθουσιώδη υποστολή της από τους "επαναστάτες" και την έπαρση της σημαίας της USA!

Στην ταινία εμφανίζονται μέλη της Κου Κλουξ Κλαν να τρομοκρατούν, να κυνηγούν και να κρεμάνε έναν μαύρο (τον Μωυσή) αφού πρώτα τον είχαν κατακρεουργήσει (ή ευνουχίσει) και να καίνε εκκλησίες! Η ιστορία της πρώτης ΚΚΚ βέβαια, ήταν τελείως διαφορετική. Επίσης, ο ταγματάρχης McLemore παρουσιάζεται ως συνταγματάρχης,ενώ γίνεται επίσης μια αναφορά στο Μπέρμιγχαμ, μια πόλη που δεν υπήρχε παρά μόνο μετά τον πόλεμο!

Βασικός σκοπός της ταινίας είναι να παρουσιάσει σε μυθικές διαστάσεις ένα υπαρκτό πρόσωπο και να μεταμορφώσει, χάριν πολιτικής ορθότητας, ένα αποδεδειγμένα ποταπό άνθρωπο ως «λαϊκό αγωνιστή». Ο όχλος που απάρτιζε τον Λόχο Knight ήταν λιποτάκτες, όχι ήρωες ή «αγωνιστές κοινωνικής δικαιοσύνης». Όταν ο Νότος άρχιζε να γονατίζει, οι λιποτάκτες επέλεξαν να μην συνταχθούν με τους συμπατριώτες τους και να αγωνιστούν για την διατήρηση της εύθραυστης δημοκρατίας τους, αλλά να εγκαταλείψουν τους συντρόφους τους στα όπλα, και τον μεγάλο σκοπό του Νότου, και να σώσουν το τομάρι τους.

Όπως λέει ο 71χρονος John Cox, ντόπιος και μέλος των “Sons of Confederate Veterans” (Γιοι των Βετεράνων της Συνομοσπονδίας):

«Ο Newt είναι αυτό που αποκαλούμε "trailer trash" (φτωχομπ**ές!). Εγώ δεν θα τον έβαζα στο σπίτι μου. Και όπως όλοι αυτοί οι τύποι, ό,τι έκανε το έκανε για τον εαυτό του. Μερικοί άνθρωποι παραμυθιάζονται με την ιδέα ότι ήταν ένας Μάρτιν Λούθερ Κινγκ. Είναι οι ίδιοι άνθρωποι που πιστεύουν ότι ο πόλεμος μεταξύ των πολιτειών («εμφύλιος») έγινε για την δουλεία».

 Από ότι φαίνεται πάντως, η ιδανική αρμονική πολυφυλετική κοινότητα του Knight δεν κατάφερε να επιζήσει ούτε μέσα στο ίδιο το μεγάλο σόι του! Υπάρχουν στις ημέρες μας τρεις βασικές ομάδες απογόνων Knight. Οι Λευκοί Knights, που κατάγονται από τον Newt και την Serena, που είναι υπέρμαχοι της ιστορίας της Συνομοσπονδίας και υπερήφανοι που είναι Νότιοι και Λευκοί. (Το 1951, μια τέτοια απόγονος, η Ethel Knight, δημοσίευσε ένα βιβλίο κατηγορητήριο κατά του Newt που τον χαρακτήριζε προδότη της Συνομοσπονδίας.) Οι Μαύροι Knights, από τον ξάδελφο του Newt, Dan, ο οποίος έκανε παιδιά με μια από τις δούλες του. Και οι Λευκοί νέγροι (ή Knight Negroes) που κατάγονται από τον Newt και την Rachel. «Όλοι αυτοί έχουν ξεχωριστά οικογενειακά reunions», λέει η Florence Knight Blaylock (δεξιά στην πάνω φωτογραφία) απόγονος που ανήκει στην τρίτη ομάδα.

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Κύρια πηγή: εδώ (αλλά κι εδώ κι εδώ)

9 σχόλια:

konion είπε...

Presentism ελληνιστί Παροντισμός.

Ανώνυμος είπε...

Πολυ καλο ΚΟ.Αλλα μην ξεχνας οτι αυτο ειναι απλα μια ταινια.Στην Ελλαδα που ζουμε για παραδειγμα μαθαινουμε στα σχολικα βιβλια(6ης δημοτικου κτλ.)οτι σηκωθηκε το λαβαρο της επαναστασεως στην αγια λαυρα!!!.Δεν αναφερωμαι και στους αφορισμους γιατι θα προκαλεσω.Αρα λοιπον να ανοιξουμε τα ματια μας να κοιταξουμε τι διδασκαλια υπαρχει και απο ποτε στην παιδεια μας και τοτε ισως καταλαβουμε γιατι φτασαμε σε τετοιο επιπεδο μορφωσης και κοινωνιας.Τουλαχιστον εμεις οι Νεοελληνες λοιπον αλαζουμε την νεοτερη ιστορια μας μονο στα επισημα και νομιμα σχολικα βιβλια μας....και ΟΧΙ σε ταινιες!!!

Ανώνυμος είπε...

https://youtu.be/pJ9Zw1Qhs5A

Ανώνυμος είπε...

Μεγάλη αλήθεια αυτό που γράφεται στο συγκεκριμένο άρθρο ότι έχουμε μάθει να κρίνουμε γεγονότα του παρελθόντος με τη σκέψη και τα δεδομένα του σήμερα χωρίς να μπαίνουμε στον κόπο να εξετάζουμε τις εκάστοτε συνθήκες και τα δεδομένα εκείνης της εποχής ή απλώς γιατί εξυπηρετούν την "πολιτικώς ορθή" σκέψη της εποχής...
Έτσι όλες οι σπουδαίες προσωπικότητες του παρελθόντος βαπτίζονται "ρατσιστές", "σφαγείς" κλπ κλπ...και ολόκληροι λαοί της αρχαιότητας όπως ο ελληνικός βαπτίζονται να έχουν άπαντες ιδιαίτερα ερωτικές προτιμήσεις...
Ακόμα ενθυμούμαι τον εκλιπόντα πρώην πρόεδρο της ελληνικής δημοκρατίας Στεφανόπουλο να αποκαλεί τον βασιλέα του Βυζαντίου Βασίλειο Β' τον Βουλγαροκτόνο ως έναν κοινό "σφαγέα" γιατί έκανε το αυτονόητο για τα δεδομένα της εποχής του να τιμωρήσει τους Βούλγαρους που επαναστάτησαν ενατίον του κράτους του και να τους τιμωρήσει όπως όριζε ο νόμος της εποχής, δηλαδή να τους τυφλώσει...
Με τη ίδια λογική έχει βαπτιστεί "σφαγέας των λαών" και ο Μέγας Αλέξανδρος και πλείστοι άλλοι...
Αλήθεια, για την δική μας εποχή, ο ιστορικός του μέλλοντος που θα μας κρίνει θα προσπαθήσει να κατανοήσει τα δεδομένα της εποχής μας ή απλώς θα γελάει με τις ανοησίες και τις αηδίες που γίνονται (π.χ. να τιμωρείται κάποιος με φυλάκιση για ένα "ρατσιστικό" ανέκδοτο αλλά να αφήνεται ελεύθερος ένας φονιάς που έχει σκοτώσει ηθελημένα δύο τρεις ανθρώπους;)

Ανώνυμος είπε...

KO, δες την παρακάτω ταινία και κάνε συγκρίσεις με την Free State of Jones και την σημερινή κατάσταση στην Αμερική και γενικότερα στη Δύση και θα καταλάβεις τι συμβαίνει πραγματικά.
https://www.youtube.com/watch?v=u_bmE_Nb6Vw
https://en.wikipedia.org/wiki/Sydney_White
Δες πως η ηρωίδα της ταινίας προσπαθεί να ενώσει όλες τις μη-λευκές κοινότητες εναντίον των λευκών φοιτητών που παρεπιπτόντως είναι όλοι τους εμφανίσιμοι, ξανθοί, κακομαθημένοι, μέλη πανεπιστημιακής αδελφότητας και τους κατονομάζει ως Greeks (Έλληνες). Το θέμα είναι ότι αυτό που συμβαίνει στη χώρα μας στην πραγματικότητα αλλά και στην ταινία, μας κατατάσει στο λόμπι των κακομαθημένων λευκών!
ΥΓ Κάνε ένα άρθρο με σχόλια για την παραπάνω ταινία

Ανώνυμος είπε...

Οι ταινίες δεν λένε την αλήθεια. Η ιστορία την λέει … στα επίσημα και νόμιμα βιβλία ρίχνοντας φως στο σκοτάδι!

Ἡ Γενοκτονία τῶν Ψυχῶν : «Ὁ κομμουνισμός εἶναι μία ὁμαδική δαιμονοληψία»
«Ὁ κομμουνισμός εἶναι μία ὁμαδική δαιμονοληψία» - Richard Wurmbrand,
«Ὁ Ἄγνωστος Κάρλ Μάρξ»

Το λογοτεχνικό έργο του Γκόμα αποτελεί μια "πειστική και τρομακτικά συναρπαστική έκθεση μιας ολοκληρωτικής απανθρωπιάς" από την οποία, ακόμη και η εξορία δεν αποτελούσε εγγύηση για ασφαλές καταφύγιο.
Για τον Γκόμα και την φρίκη που γνώρισε στις κομμουνιστικές φυλακές, γράφει στο αποκαλυπτικό βιβλίο του «Ο Άγνωστος Μαρξ» (αγγλικός τίτλος: “Was Karl Marx A Satanist”? ή “Marx and Satan”), ο εβραϊκής καταγωγής Ρουμάνος προτεστάντης πάστορας Richard Wurmbrand (ιδρυτής αργότερα της οργάνωσης “Voice of the Martyrs”) ο οποίος επίσης, υπέφερε για την πίστη του στις κομμουνιστικές φυλακές - δες εδώ. (Πιο γνωστό του βιβλίο “Βασανισμένοι Για Τον Χριστό”):

Ο Richard Wurmbrand ως κρατούμενος
Λέει:
Το να συλλάβουν οι κομμουνιστές ιερείς και πάστορες σαν «αντιεπαναστατικούς» μπορώ να το καταλάβω.
Γιατί όμως να τους υποχρεώνουν να κάνουν τη Θεία Κοινωνία με περιττώματα και ούρα στις Ρουμανικές φυλακές του Piteshti; Γιατί οι Χριστιανοί βασανίζονταν για να μεταλάβουν αυτές τις ακαθαρσίες σαν Θεία Μετάληψη; (I. Cirja « Επιστροφή απ’ την Κόλαση», και D. Bacu «Piteshti»). Γιατί ο Ρουμάνος Ορθόδοξος ιερέας Roman Braga, φυλακισμένος απ’ τους κομμουνιστές εκείνο τον καιρό υπέφερε το ξερίζωμα των δοντιών του ένα - ένα με σιδερένιο εργαλείο για να υποχρεωθεί να βλασφημήσει; Οι κομμουνιστές εξήγησαν σ’ αυτόν, όπως και σ’ άλλους: «Εάν σας σκοτώσουμε εσάς τούς Χριστιανούς θα πάτε στον Ουρανό. Αλλά δεν θέλουμε να στεφανωθείτε σαν μάρτυρες. Πρέπει πρώτα να καταραστείτε τον Θεό και μετά να πάτε στην κόλαση».
Ο Ρουμάνος κομμουνιστής συγγραφέας Paul Goma, φυλακισμένος απ’ τους ίδιους τους συντρόφους του, περιγράφει στο βιβλίο του «Gerla» (Gallimard, Γαλλία) μερικά βασανιστήρια που επινόησαν οι κομμουνιστές για τους χριστιανούς. Ανάγκαζαν ένα πολύ θρήσκο φυλακισμένο να «βαφτίζεται» καθημερινά βάζοντας το κεφάλι του σ’ ένα βαρέλι όπου οι φυλακισμένοι έκαναν τις ανάγκες τους, και στο μεταξύ υποχρέωναν τούς άλλους φυλακισμένους να ψάλλουν την ακολουθία του βαφτίσματος.

Στις διάφορες γιορτές, και ιδιαίτερα τη Σαρακοστή, οργάνωναν βλάσφημες λειτουργίες. Ένας φυλακισμένος ντυνόταν μ’ ένα φόρεμα πασαλειμμένο με περιττώματα, έχοντας στο λαιμό του αντί για το σταυρό ένα φαλλό, φτιαγμένο από ένα μίγμα από ψωμί και εντομοκτόνο. Όλοι οι φυλακισμένοι έπρεπε να τον φιλήσουν και να πουν το ιερό τροπάριο των Ορθόδοξων «Χριστός ανέστη εκ νεκρών».
Τέτοια πράγματα γινόντουσαν τουλάχιστο δύο χρόνια με πλήρη επίγνωση των κορυφαίων αρχηγών του κόμματος.
Και σημειώνει:

Οι μαρξιστές υποτίθεται ότι είναι άθεοι που δεν πιστεύουν σε παράδεισο και κόλαση. Σ’ εκείνες όμως τις εξαιρετικές περιστάσεις ο Μαρξισμός έβγαλε την αθεϊστική μάσκα του, αποκαλύπτοντας το αληθινό του πρόσωπο, που είναι ο Σατανισμός. Οι κομμουνιστικοί διωγμοί ενάντια στην θρησκεία μπορούν να έχουν μια ανθρώπινη εξήγηση. Η μανία και η λύσσα αυτών των διωγμών πέρα από κάθε λογικό όριο είναι σατανική.
Διάβασε:
Valeriu Gafencu (1921 – 1952): Ο «άγιος των (κομμουνιστικών) φυλακών»
Σχετικά με τους τρομερά μαρτύρια, αλλά και την ακλόνητη πίστη των χριστιανών επί κομμουνισμού στην Ρουμανία, μπορείς να διαβάσεις ενδεικτικά, (από ορθόδοξα χριστιανικά ιστολόγια):
- Ο Άγιος των κομμουνιστικών φυλακών. Ο φιλόσοφος-μάρτυρας Κωνσταντίν Οπρισάν
- Το Πιτέστι – Η κόλαση στη γη (με φωτογραφικό υλικό)
ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ
http://sxolianews.blogspot.gr/p/blog-page_9.html

Ανώνυμος είπε...

Προς ανώνυμο 1:01. Διάβασε για τους αφορισμούς από Σπυρίδωνα Τρικούπη και μη μασάς προπαγάνδα αδερφέ. Τουτέστιν: 1) Σπ. Τρικούπη, Ιστορία της Ελλην. Επαναστάσεως, τόμος Α΄, σελ.128, 2) Σπ. Τρικούπη, Ιστορία της Ελλην. Επαναστάσεως, τόμος Α΄, σελ.206 η αίσθηση του Κολοκοτρώνη για τα εγκληματα των Τούρρκων. Πάτα εδώ να διαβάσεις γενικά για όλα αυτά http://eranistis.net/wordpress/2013/08/24/%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%B5%CE%B2%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B5-%CE%B4%CF%89%CF%81%CE%B5%CE%AC%CE%BD-%CE%B2%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CE%B1-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B5%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%AC/
Καλό βόλι!

Ανώνυμος είπε...

Ξοδεύονται τεράστια χρηματικά ποσά για να ασπαστούν οι πολίτες του πλανήτη την αριστερά.
Και στην Ελλάδα έχουν παραχθεί ένα σωρο-ταινίες που άμεσα και έμμεσα προπαγανδίζουν την αριστερή κοσμοθεώρηση. Ο κακός πλούσιος εργοστασιάρχης και ο καλός φουκαράς φτωχός εργάτης.
Όλοι οι εργοστασιάρχες είναι κακοί …όλοι οι φτωχοί εργάτες είναι καλοί!!!
Αναρωτηθείτε μετά τον Β.Π.Π. που κυβερνούσαν “οι δεξιοί*”, πόσες ταινίες έχουν παραχθεί με τους καλούς αντάρτες (αντάρτης = αριστερός στην συνείδηση του λαού) που πολεμούσαν τους ναζί! Οι Έλληνες είχαμε υποφέρει από τους Γερμανούς…
Κατά τα άλλα η αριστερά πολεμά το κεφάλαιο και το κεφάλαιο την αριστερά.
Δεν φταίει το κεφάλαιο…

*Το δεξιά σε εισαγωγικά διότι εάν ήταν δεξιοί θα έδειχναν ΟΛΗΝ την αλήθεια.
Η αλήθεια που εκφράζεται από την δεξιά κοσμοθεώρηση ,δεν χρειάζεται χορηγό…
Το ψέμα χρειάζεται προπαγάνδα και πολύ χρήμα για να επικρατήσει έναντι της αληθείας!
Εάν γράφατε ένα θέμα για ελληνικές ταινίες, θα φαινόταν σε όλο της το μεγαλείο η κομουνιστική προπαγάνδα …με δεξιές κυβερνήσεις!
Ίσως χρειάζεται για να μην ζουν οι νέοι με τις ψευδαισθήσεις των “παλαιών”!

Ανώνυμος είπε...

Αδελφε ξεκινησε πρωτα να διαβασεις την βιογραφια του κολοκοτρωνη,την αδελφικη διδασκαλια του κοραη,παρε λιγο απο ρηγα φεραιο και καραισκακη με παπαφλεσσα και μαθε για ολους τους ελληνες επαναστατες και τις επαναστασεις που τις αφοριζε ολες η επισημη εκκλησια μας και σταματησε στην επανασταση που ξεκινησε απο την καλαματα και τους αγιους αποστολους στις 23 Μαρτιου.Οσο περι τρομου απο τον σουλτανο και οτι η εκκλησια δεν μπορουσε να κανει τιποτα.....και γι'αυτο μοιραζε αφορισμους κατω απο την επηροη του...σουλτανου αυτα οπως καταλαβαινεις ειναι παραμυθακια για μικρα παιδακια.Α και για να μην ξεχασω μαθε πως επεσε η κωνσταντινουπολη και οχι οτι σε ταιζουν τα επισημα βιβλια του σχολειου μας.....καλο βολι