Ο ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ (ΚΟ) ξημεροβραδιάζεται για να βρει, να μεταφράσει και να παρουσιάσει ειδήσεις και άρθρα συμβατά με την θεματολογία του, χωρίς απαραίτητα να ταυτίζεται μαζί τους. Το ίδιο ισχύει και για τα παρατιθέμενα links. Σχόλια και παρεμβάσεις του ΚΟ είναι σε χρώμα ερυθρό. Αν ψάχνεις για mainstream ειδησεογραφία και άποψη, ήρθες στο λάθος μέρος.

got democracy?

got democracy?
"Μη με παραδώσης εις την επιθυμίαν των εχθρών μου· διότι ηγέρθησαν κατ' εμού μάρτυρες ψευδείς και πνέοντες αδικίαν.."

kolokotronis

kolokotronis

Τρίτη, 15 Οκτωβρίου 2019

Σκοπός μας είναι οι «αμετανόητοι» να γίνουν ζυμάρι στα χέρια μας



Αποσπάσματα από το (σπάνιο) βιβλίο "Φυλακισμένοι Μάρτυρες και Ήρωες στην ΕΣΣΔ", Ι. Σιδέρης.

 Όταν ακόμα και τα εργοστάσια και τα κοχλόζ μπορούσαν να έχουν τις φυλακές τους, καταλαβαίνει κανείς πόσο δύσκολο είναι να καθορίσει κανείς με ακρίβεια τους τόπους εγκλεισμού των πολιτικών κρατουμένων. Σε αμήχανη θέση βρέθηκε ακόμα και η «Διεθνής Αμνηστία» η οποία σημείωνε στην Έκθεσή της (“Prisoners of Conscience in the USSR”, 1975): «Επειδή τα επίσημα σχετικά στατιστικά χαρακτηρίζονται ως κρατικά μυστικά, είναι δύσκολο να βρεθεί πόσα σωφρονιστικά ιδρύματα υπάρχουν, που ακριβώς και πως κατανέμονται στην ΕΣΣΔ. Η Διεθνής Αμνηστία γνωρίζει τα ονόματα και στις περισσότερες περιπτώσεις τον ταχυδρομικό τομέα, πάνω από 330 φυλακών και αποικιών εργασίας που διαμένουν ή διέμεναν πολιτικοί κρατούμενοι τα τελευταία χρόνια. Από αυτές μόνο 180 αποικίες και φυλακές βρίσκονται στην ΣΟΣΔΡ».
[ΣΟΣΔΡ=Σοβιετική Ομοσπονδία Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών Ρωσίας.
Στην επίσημη ορολογία η λέξη «αποικία» αντικατέστησε την λέξη «στρατόπεδο». Οι κρατούμενοι, όμως συνέχιζαν να τα λένε στρατόπεδα. Γιατί άραγε;].

Το κεφάλαιο «εγκλήματα ιδιαίτερα επικίνδυνα για το Κράτος» (άρθρα 64-73 του Ποινικού Κώδικα της ΣΟΣΔΡ) περιλαμβάνει έναν αριθμό καθαρά πολιτικών άρθρων σύμφωνα με τα οποία οι κρατούμενοι για λόγους συνείδησης καταδικάζονται για «προδοσία», «αντισοβιετική δημαγωγία και προπαγάνδα» και «αντισοβιετικη οργανωτική δραστηριότητα». Πολλοί κρατούμενοι για λόγους συνείδησης που καταδικάζονταν βάσει άλλων άρθρων του νόμου – όπως για «αντισοβιετική δυσφήμιση» και θρησκευτικούς λόγους δεν αποθαρρύνονται με την πρώτη καταδίκη και επαναλαμβάνουν ενέργειες που έχουν προγραφεί. Αν αυτά τα άτομα καταδικαστούν για δεύτερη φορά χαρακτηρίζονται «αμετανόητοι» και μπορούν κι αυτοί να σταλούν να εκτίσουν την ποινή τους σε άλλη δημοκρατία από την δική τους.

Οι πολιτικοί κρατούμενοι που έχουν διαπράξει «ιδιαίτερα επικίνδυνα κρατικά εγκλήματα» ή που έχουν «υποτροπιάσει» συγκεντρώνονται, το περισσότερο, σε συγκροτήματα αποικιών της Αυτόνομης Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας των Μόρντβε, (Mordovian Autonomous Soviet Socialist Republic) κάπου 450 χιλιόμετρα νότια από την Μόσχα και την περιοχή του Πέρμ. Οι «εξαιρετικά επικίνδυνοι» και οι «αμετανόητοι» πολιτικοί κρατούμενοι συγκεντρώνονται στις αποικίες ZhKh 385/1, /3, /17 και /19.


Ο σοβιετικός νόμος διατυπώνει την αρχή πως ο σκοπός του εγκλεισμού στα στρατόπεδα και στις φυλακές των πολιτών είναι ο «σωφρονισμός» τους. Όταν μιλάμε για σωφρονισμό εννοούμε την μεταβολή της συνείδησης του κρατούμενου. Όλα όμως τα υποσκελίζει το «τιμωρητικό» στοιχείο. Για παράδειγμα, στην αποικία ZhKh 385/1, της περιοχής Μόρντβε, ο αξιωματικός της KGB Κοτσετκόφ, είπε στον Έντουαρντ Κούζνετσοφ το 1971 : «Εδώ που βρίσκεσαι είναι ειδική αποικία. Αυτό εδώ το ίδρυμα δεν είναι για σωφρονισμό, αλλά για τιμωρία. Η δουλειά μας είναι να σε κάνουμε να λυγίσεις ώσπου να γίνεις σαν ζυμάρι στα χέρια μας. Κατάλαβες;»

Μέσα στο στρατόπεδο ή στην φυλακή ο κρατούμενος εκτός από την πείνα και το φόβο, την σωματική ταλαιπωρία, την μοναξιά ή τον κίνδυνο της τρέλας, πρέπει να υφίσταται τακτικά και την «πολιτική διαπαιδαγώγησή» του. Ομιλίες προπαγανδιστικές, διαλέξεις, πιέσεις για απαντήσεις, για ερωτήσεις, με συνέπειες βαριές για τον κρατούμενο.

Ιδού πώς συμπεριφέρονται οι αρχές των στρατοπέδων απέναντι στους κρατουμένους για λόγους θρησκευτικής πίστης και ζωής. Η περιγραφή έγινε από ομάδα πρώην σοβιετικών κρατουμένων πού συνηγορούσαν για μιά καλύτερη μεταχείριση των πολιτικών κρατουμένων σ’ όλες τις χώρες της Ευρώπης:
«Το κυνηγητό των θρησκευτικών εντύπων συνοδεύεται στις φυλακές και τις αποικίες από άγρια δίωξη των θρησκευομένων. Διάλυση των συγκεντρώσεων προσευχής στις περιοχές των στρατοπέδων, τιμωρία με εγκλεισμό στην απομόνωση για απουσία από την εργασία στις μεγάλες θρησκευτικές γιορτές (όπως το Πάσχα και τα Χριστούγεννα), απαγόρευση κάθε είδους ιεροτελεστίας, ακόμη και κηρύγματος, καθώς και της μετάληψης ετοιμοθάνατων - αυτές είναι οι μέθοδοι «παιδαγωγικής» επιρροής, που με τη βοήθειά τους προσπαθούν να ξεριζώσουν τις θρησκευτικές διαφωνίες». Ιδιαίτερα για τους θρησκευόμενους, η εχθρότητα των αρχών του στρατοπέδου φτάνει στην υπερβολή. Δυο παραδείγματα : Ο Ιβάν Όσταπένκο, 60 χρόνων, μετά 4 χρόνια φυλακής και 3 εξορίας, κρεμάστηκε στην Οδησσό το 1974 επειδή πρόσφερε τη μαρτυρία του ως χριστιανός. Τρομερή είναι ή περίπτωση του ρώσου στρατιώτη Ιβάν Μοϊσέιεβ που, αφού τον βασάνισαν πολύ οι ανώτεροί του εξαιτίας της πίστης του, τον έπνιξαν (1972). Ανοίγοντας οι γονείς του το φέρετρό του είδαν πληγές στο κεφάλι, 6 χτυπήματα με μαχαίρι τριγύρω στην καρδιά, ίχνη φοβερών εγκαυμάτων στο στήθος, στους ώμους και τα πόδια εκχυμώσεις. Αυτό βεβαίωσαν 23 μάρτυρες με την υπογραφή τους.
ΚΟ : 1. Ο Ivan Ostapenko ήταν πρεσβύτερος της ουκρανικής ευαγγελικής εκκλησίας. Μετά από 4 χρόνια φυλακής και 3 χρόνια εξορίας, του προσφέρθηκε να εκτίσει το υπόλοιπο της «ποινής» του σε μέρος κοντά στο σπίτι του, εφόσον απαρνιόταν την πίστη του, κάτι που αρνήθηκε να κάνει. Στις 26 Ιανουαρίου 1974 βρέθηκε κρεμασμένος. Οι συγγενείς του ποτέ δεν δέχτηκαν ότι αυτοκτόνησε και έγραψαν επιστολή διαμαρτυρίας στον Μπρέζνιεφ].
2. Ο Ivan Moiseyev (1952-1972), γνωστός ως Βάνια (Vanya) ήταν στρατιώτης στον Σοβιετικό Στρατό, που βασανίστηκε για την πίστη του και πέθανε ως μάρτυρας το 1972 στην ηλικία των 20 ετών. Οι γονείς του ήταν χριστιανοί ευαγγελικοί από τη Μολδαβία. Το Νοέμβριο του 1970 παρουσιάστηκε στον Σοβιετικό Στρατό και όταν  άρχισε να μιλάει ανοιχτά για τον Θεό, οι ανώτεροί του άρχισαν μια συστηματική εκστρατεία εκφοβισμού και βασανιστηρίων για να τον κάνουν να σιωπήσει. Του απαγόρευσαν να μιλάει για τον Χριστό και άρχισαν να του κάνουν διάφορα καψόνια, στερώντας του την τροφή, χτυπώντας τον με ραβδιά, και ανακρίνοντάς τον κάθε νύχτα. Μια φορά τον ανάγκασαν να σταθεί με θερινή στολή σε θερμοκρασία 25 υπό το μηδέν. Καταλαβαίνοντας ότι σύντομα οι κομμουνιστές θα τον σκότωναν έγραψε στους γονείς του, στις 11 Ιουλίου 1972: «Δεν θα με δείτε ξανά», εξηγώντας τους ότι είχε δει ένα όραμα, με αγγέλους του Θεού που τον ενίσχυαν για αυτά που θα περνούσε. Μερικές μέρες μετά ένα φέρετρο ήρθε στο σπίτι των γονιών του. Όταν το άνοιξαν, από τα κτυπήματα ήταν δύσκολο να αναγνωρισθεί το πρόσωπο του Vanya.

ΚΟ / βλ. εδώ κι εδώ

7 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Θα ελεγα οτι ο ορος "αμετανοητοι" ηταν μαλλον προπαγανδιστικος ορος των εβραιομπολσεβικων της ....συγχωρεμενης ΕΣΣΔ.
Ο ακριβης ορος θα επρεπε να ειναι "Χριστιανοι" διοτι αυτοι εκδιωχτηκαν, βασανιστηκαν και δολοφονηθηκαν οσο ποτε στην κομμουνιστικη Ρωσσια τοτε.
Οι κομμουνιστες επελεξαν ομως τον ορο "αμετανοητοι" για να εχουν καλες δημοσιες σχεσεις με την Δυση, οπως ακριβως σημερα ο "ορθος πολιτικος λογος" απαγορευει την χρηση του ορου "ομοφυλοφιλος" και τον αντικαθιστα με τον ξενικο και ακαταλαβιστικο ορο "γκεϊ".

Πρωταρχικα λοιπον, οι πολιτες της ΕΣΣΔ, εδιωκοντο για τις θρησκευτικες τους πεποιθησεις και κατα δευτερο λογο εδιωκοντο για τις πολιτικες τους πεποιθησεις.
Εξ ου και ο εξωστρακισμος του Χριστιανικου Πληθυσμου στα εξωντοτικα στρατοπεδα εργασιας, (εκεινα του Χιτλερ ωχριουν μπροστα σ' αυτα της ΕΣΣΔ) το γκρεμισμα των Χριστιανικων Εκκλησιων απο τους εβραιομπολσεβικους ιθυνοντες της κομμουνιστικης λεπρας.

Αποδειξις οτι ουδεμια συναγωγη κατεστραφει την εποχη εκεινη.



Πατρικιος Στετσωνης
Σαρωνιδα-Αττικης


ΥΓ
Πριν απο 2-3 χρονια με την ευκαιρια της αγορας ενος Ιαπωνικου αυτοκινητου που ειχα κανει, ο γειτονας μου αφου περιεργασθει το οχημα μου ανεφερε ειρωνικα οτι με τα ιδια λεφτα θα μπορουσα να ειχα αγορασει μια Μερσεντες ή ακομα και μια Μπε-Εμ-Βε. Του απαντησα (εκανα σχολιο στον Κ.Ο.) οτι αποφευγω να αγοραζω γερμανικα προϊοντα, αφ ενος μεν, γιατι φτιαχνονται απο τουρκικα εργατικα χερια, αφ εταιρου δε, γιατι προσπαθω οσο ειναι δυνατον να μην εμπλουτιζω κι αλλο τα εβραϊκα κεφαλαια.
Σημερα επεσα κατα τυχην σε ενα αρθρο που επιβεβαιωνει επακριβως τα τοτε λογια μου και το σκεπτικο μου, στον γειτονα μου.


Αν ενδιαφερεστε ριξτε μια ματια εκει:
https://filonoi.gr/2019/10/15/germaniko-empargko-sthn-toyrkia-logo-kyproy-kai-syrias/

Ανώνυμος είπε...

Και όλα αυτά τα τερατώδη εγκλήματα συνέβησαν ακόμα και στις ημέρες μας.
ΧΙΛΙΑ ΕΝΝΙΑΚΟΣΙΑ ΕΒΔΟΜΗΝΤΑ!

Και έχουν το θράσος οι ελληνόφωνοι αριστεροί να πιάνουν στο ανθελληνικό αντίχριστο άνοιγμα που έχουν στο επάνω μέρος τους,
τον εθνάρχη Παπαδόπουλο!
Τολμούν αυτοί να ομιλούν για βασανιστήρια.
Ποίοι;
Οι εγκληματίες της γης αριστεροί!!!
Η ντροπή είναι όλη δική μας , των Ελλήνων, που επιτρέπουμε
στους ελληνόφωνους αριστερούς, να παραπλανούν
ακόμα και σήμερα τα Ελληνόπουλα στα σχολεία και στα μέσα μαζικής κομμουνιστικής προπαγάνδας!

Ανώνυμος είπε...

ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΕΝ ΟΨΕΙ • Official Channel: https://www.youtube.com/channel/UCEHkYC2ufRG0TNo6JC5JSJw/featured

Unknown είπε...

Ουρανέ υπάρχουν εκατομμύρια Ορθόδοξοι μάρτυρες εσύ γιατί αναφέρεις αιρετικούς; Μήπως ανοίκεις εκεί;

Ανώνυμος είπε...

Όντως είναι περίεργο και παράξενο ενώ υπάρχουν εκατομμύρια Ορθόδοξοι μάρτυρες στην ΕΣΣΔ να αναφέρεις άθεους αιρετικούς, τα κάνεις συστηματικά αυτό. Κάτι υπάρχει εδώ.

Ανώνυμος είπε...

Μάλλον είναι προτεστάντες

Thales είπε...

*«Δεν μας ικανοποιεί η παθητική υπακοή, ούτε καν η απόλυτη υποταγή. Όταν τελικά θα παραδοθείς σε εμάς, αυτό θα πρέπει να γίνει με τη δική σου ελεύθερη βούληση. Δεν καταστρέφουμε τους αντιρρησίες επειδή μας αντιστέκονται –όσο κάποιος μας αντιστέκεται δεν τον καταστρέφουμε. Τον μεταπείθουμε, ελέγχουμε τη σκέψη του, τον μετασχηματίζουμε. Καίμε κάθε κακό και κάθε ψευδαίσθηση που υπάρχει μέσα του, τον φέρνουμε στη δική μας πλευρά, όχι μόνο εμφανισιακά, αλλά γενικότερα –σωματικά και ψυχικά. Τον κάνουμε έναν από μας πριν τον σκοτώσουμε. Είναι ανυπόφορη για μας η ύπαρξη έστω και μιας λανθασμένης σκέψης, οπουδήποτε στον κόσμο, όσο μυστική και αδύναμη αν είναι αυτή. Ακόμα και τη στιγμή του θανάτου δεν μπορούμε να επιτρέψουμε την παραμικρή απόκλιση... κάνουμε το μυαλό να δουλεύει σωστά πριν το ανατινάξουμε».G.Orwell-1984