Ο ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ (ΚΟ) ξημεροβραδιάζεται για να βρει, να μεταφράσει και να παρουσιάσει ειδήσεις και άρθρα συμβατά με την θεματολογία του, χωρίς απαραίτητα να ταυτίζεται μαζί τους. Το ίδιο ισχύει και για τα παρατιθέμενα links. Σχόλια και παρεμβάσεις του ΚΟ είναι σε χρώμα ερυθρό. Αν ψάχνεις για mainstream ειδησεογραφία και άποψη, ήρθες στο λάθος μέρος.

got democracy?

got democracy?

kolokotronis

kolokotronis

Παρασκευή, 13 Απριλίου 2012

Το Ισλάμ για την Σταύρωση του Κυρίου Ιησού Χριστού


Απόσπασμα από το βιβλίο «Ορθοδοξία, Ισλάμ και Πολιτισμός», του Νικολάου Βασιλειάδη, (σελ, 141 -143)

Το Κοράνιο αρνείται ότι Θεάνθρωπος Ιησούς εσταυρώθη, ετάφη και ανεστήθη. Διδάσκει ότι η σταύρωση, η ταφή και η Ανάστασή Του δεν ήταν πραγματικές, αλλά φανταστικές. Η δε Αγία Ανάληψή Του έγινε, όπως δίδασκε ο Γνωστικός μάγος Βασιλείδης.

Ο Μωάμεθ γράφει μεν περί του Ιησού· «η ειρήνη είναι πάνω μου κατά την ημέρα, που γεννήθηκα, και την ημέρα που θα πεθάνω, και την ημέρα που θα εγερθώ για (μια άλλη) ζωή»! (Στάδιο 19, Η Μαριάμ, εδαφ. 33), αλλά γράφει και τα ακόλουθα, που έχουν άμεση σχέση με τις τελευταίες ημέρες του Ιησού πάνω στη γη: «Και οι άπιστοι (ΣΣ. Εννοεί τους Εβραίους) σχεδίασαν εναντίον του Αλλάχ, και ο Αλλάχ επίσης σχεδίασε εναντίον τους, κι ο καλύτερος από τους σχεδιαστές είναι ο Αλλάχ» (Στάδιο 3, Η Οικογένεια Ιμράν, εδάφ. 54).

Πάντοτε κατά το Κοράνιο, οι Ιουδαίοι «ακόμη καυχήθηκαν: “Φονεύσαμε τον Χριστόν Ιησού, το παιδί της Μαριάμ, τον Απόστολο του Αλλάχ”. Κι όμως δεν τον σκότωσαν, κι ούτε τον σταύρωσαν, αλλά φαίνεται σ’ αυτούς». Ωστε κατά το Κοράνιο, ο Χριστός εσταυρώθη και ετάφη «κατά δόκησιν», δηλαδή κατά φαντασίαν, φαινομενικά. Και συνεχίζει ο Μωάμεθ: «Εκείνοι όμως που είχαν διαφορετική γνώμη (που διαφώνησαν) σ’ αυτό (το θέμα), είναι γεμάτοι αμφιβολίες, γιατί δεν γνωρίζουν (θετικά), αλλά μόνο εικασίες ακολουθούν και μιά βεβαιότητα ότι δέν τον σκότωσαν, αλλά ο Αλλάχ τον σήκωσε ψηλά κοντά Του, (τον πήρε σ ένα μέρος, που να μη μπορούν οι εχθροί να τον βρουν) γιατί είναι Πανίσχυρος καί Σοφός» (Στάδιο 4, Οι Γυναίκες, εδάφ. 157, 158).

Τα ανωτέρω εδάφια του Κορανίου δεν έχουν ανάγκη διασαφηνίσεως και επεξηγήσεως. Κατά τον Μωάμεθ ο Ιησούς Χριστός δεν εφονεύθη, δεν έπαθε, αλλ’ ο Αλλάχ «τόν σήκωσε ψηλά κοντά Του (…) γιατί είναι Πανίσχυρος και Σοφός». Τον προσέλαβε δηλαδή κοντά Του στους ουρανούς. Τα όσα γράφονται περί του Πάθους Του είναι δολιεύματα, σκόπιμες επινοήσεις, καθαρή συκοφαντία. Εκείνος που εφονεύθη μεταξύ των δύο ληστών επάνω στο Σταυρό δεν είναι ο Χριστός, αλλά «όμοιος του Ιησού». Αυτός δε, κατά τους σχολιαστές του Κορανίου, ονομάζεται Ασσιούγ και ήταν αρχιραββίνος. Αυτός εσταυρώθη κατόπιν αποφάσεως του τότε βασιλιά Ηρώδη και των αρχιραββίνων, την 15ην Απριλίου, που αντιστοιχεί προς την 29ην του Κοπτικού μηνός Μπαρμαχάτ. Ήταν, πάντοτε κατά τους σχολιαστές του Κορανίου, ημέρα Παρασκευή και ώρα τρίτη μμ., σκοτάδι δε εκάλυψε όλη τη γη επί τρείς ημέρες, καθώς επίσης και σεισμός.

Υπάρχει λοιπόν στον Μωάμεθ αρκετή αμφιβολία για το θάνατο του Κυρίου Ιησού. Άλλωστε η φράση «αλλά ο Αλλάχ τον σήκωσε ψηλά κοντά του», ερμηνεύεται από τους ισλαμιστές κατά δύο τρόπους: α) Ότι ο Ιησούς δεν πέθανε, αλλά συνεχίζει να ζει «εν σώματι εις τον ουρανόν», β) Ότι ο Ιησούς «απέθανε αργότερον φυσικώς, και όχι όταν δήθεν τον συνέλαβαν οι αντίπαλοί του». Η φράση «ο Αλλάχ τον σήκωσε ψηλά κοντά του», σημαίνει «ότι ετιμήθη υπό του Θεού ως απόστολός του και δεν ητιμάσθη ως κακοποιός».

Το εδάφιο, στο οποίο γίνεται λόγος για τη γέννηση, το θάνατο και την ανάσταση του Ιησού (Στάδιο 19, Η Μαριάμ, εδάφ, 33), έχει σκοπό ν’ αποδείξει ότι ο Ιησούς «δεν είναι τίποτε (περισσότερο) από ένας δούλος του Αλλάχ» (Στάδιο 43, Ο Στολισμός ή τα Χρυσά Νομίσματα, εδάφ, 59), του οποίου η ζωή είναι στη διάθεση του Αλλάχ, ο οποίος, κατά το Κοράνιο, θα εξαφανίσει όλους, για να τους αναστήσει κατόπιν. Ο δε «μετακληθείς» (Στάδιο 4, Οι Γυναίκες, εδάφ. 157) και «ανακληθείς» (Στάδιο 5, Το Τραπέζι, εδάφ. 117) στους ουρανούς Ιησούς, οφείλει να αποθάνει και αυτός πριν από την ημέρα της κρίσεως!...

Είναι σαφές ότι η άποψη του Μωάμεθ περί φαινομενικού θανάτου του Χριστού, είναι αντανάκλαση αιρετικών διδασκαλιών του Χριστιανισμού, οι οποίοι δεν εδέχοντο τον σταυρικό θάνατο του Χριστού. Αυτοί υποστήριζαν ότι ο Χριστός δεν γεννήθηκε φυσιολογικά από τη Μαρία, αλλά εμφανίστηκε στη γη ξαφνικά ενήλικος· ούτε πέρασε από τα στάδια της φυσιολογικής αυξήσεως και ενηλικιώσεως. Πίστευαν ότι δεν έλαβε αληθινή φύση από τη Μαρία, αλλά πέρασε απ’ αύτήν, όπως το νερό περνάει από το σωλήνα. Κατά συνέπειαν, έλεγαν, δεν είχε πραγματικό σώμα και η σταύρωσή του έγινε «κατά δόκησιν», ήταν δηλαδή φαινομενική. Έτσι π.χ. ο Μαρκίων, αρχηγός Γνωστικής αίρεσης από τον Πόντο (;-170 μ.Χ.), δίδασκε «τον Χριστόν (...) ως άνθρωπον φανέντα ουκ όντα άνθρωπον, και ως ένσαρκον ούκ ένσαρκον, δοκήσει πεφηνότα, ούτε γένεσιν υπομείναντα ούτε πάθος, αλλά τω δοκείν». Παρόμοια δίδασκε και ο Αίγύττπος Γνωστικός Βασιλείδης, που έζησε γύρω στο πρώτο μισό του 2ου μ.Χ. αιώνα.

Αλλά τις διδασκαλίες των αιρετικών δοκητών, κατεδίκασε ευθύς εξ αρχής ο Ευαγγελιστής Ιωάννης, ο αγαπημένος μαθητής του Κυρίου, ο αυτόπτης και αυτήκοος των θαυμάτων και του κηρύγματός του (βλ. Α΄ Ίω. α’ 1, 5), ο οποίος έγραψε: Καθένας, ο οποίος λέγει, ότι έχει έμπνευση Πνεύματος, δεν ομολογεί όμως ότι ο Ιησούς ενανθρώπησε και ήλθε από τον ουρανό στη γη με ανθρώπινη σάρκα, δεν είναι από τον Θεόν. Και τούτο, δηλαδή το να αρνείται κανείς τον Θεάνθρωπον Ιησούν, είναι το πνεύμα του αντιχρίστουΊω. δ’ 3).

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ

5 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

http://okloios.blogspot.com/2012/04/new-yorker.html

Η ιουδαϊκη μοσσαντ πισω απο καθε τρομοκρατια.
Θανατωνουν τους λαους για να γινουν ιδιοκτητες της γης.
Ολο αυτο το μισος toυς απο πού πηγάζει;

ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΤΑΣΙΝΟΣ είπε...

Αθήνα, 13 Απριλίου 2012
Κύριοι,
Ο μύθος του οποιουδήποτε "θεανθρώπου", "μεσσία", "σωτήρα", εμφανιζόμενου κι επανεμφανιζόμενου περιοδικά ως αίροντα τις αμαρτίες του κόσμου, συμβολίκης ή αληθινής "θέίας" κοινωνίας (ομοφαγίας)κλπ. είναι αναμάσημα
τοτεμικών δοξασιών κι εντάσσονται
στα πλαίσια του μύθου της αέναης επιστροφής(βλ. Μιρτσέα Ελιάντ, Το Ιερό και το Βέβηλο, εκδ. Αρσενίδη, Αθήνα 2002 και του ιδίου Κόσμος και Ιστορία, Ο Μύθος της Αιώνιας Επιστροφής, εκδ. Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα 1999) και των σχετικών τοτεμικών δρώμενων, "θρησκευτικών" εορτών, που απέδιδαν εικαστικά τον τρόπο που αντιλαμβάνονταν ο άνθρωπος τη δημιουργία, το χρόνο και την ύπαρξή του σε συνάρτηση με τον κόσμο.
Ο μεσσιανισμός έχει μακραίωνη ιστορία, προ της δημιουργίας της προσωπικότητας του ιησσού Χριστού,
προ χριστού στη Βηθλεέμ = μπετ(οίκος) + λέχεμ (άρτος)γεννιότανε στο ίδιο σπήλαιο (σύμβολο του κόλπου της μητέρας γης)ο "θεάνθρωπος" - "σωτήρ" Ντουσάρες υιός της Κάαμου! Πριν από αυτόν δε
άλλοι παρόμοιοι "σωτήρες" γεννιόντουσταν τόσο εκεί, όσο και σε άλλα μέρη. Τη συγκεκριμένη δε εποχή, βάσει αστρονομικών "υπολογισμών" ανεμένετο στη συγκεκριμένη περιοχή ο "μεσσίας", στον οποίο επενδύοντο
μεταφυσικές, κοινωνικές, εθνικές και άλλες ελπίδες. Άπαντες μετρούσαν και ήλπιζαν χωρίς να λάβουν την έγκριση του κράτους, του ρωμαϊκού κράτους το οποίοι μη ανεχόμενο αμφισβήτηση της πολιτικής του εξουσίας επέβαλε την τάξη (βλ. Abba Hillel Silver, A History of Messianic Speculation in Israel, εκδ. Beacon Press, Βοστώνη 1927 και The Conflict of the Chuech and Synagoge, James Parkes, εκδ. Atheneum,N.Y. 1969).
Η ταύτιση της εορτής του πάσχα με τη θυσία του αμνού και του ίδιου του Ιησσού ως "αμνού" είναι συνδυασμός της θυσίας του "αίροντος τας αμαρτίας" αποδιοπομπαίου "τράγου", γνωστής και παγκοσμίως τηρούμενης εορτής, καταγεγραμένης στη Μέση Ανατολή και στη Μεσοποταμία ως Γιόμ = ημέρα + Κιππούρ = επικάλυψη (βλ. Theodor Gaster, Festivals of the Jewish Year, a Modern Interpretation, and Guide, εκδ. Morrow Quill Paperbacks, N.Y. 1978)
και της ανοιξιάτικης εορτής του πέσσαχ των κατοίκων της αρχαίας Παλαιστίνης και περιοχών της Μ. Ανατολής (βλ. Joseph Henninger, Les Fetes de Printemps Chez les Semites et la Paque Israelite, εκδ. Librairie Lecoffre, Παρίσι 1975).
Στην εξελληνισμένη όμως Παλαιστίνη και ειδικά στο βόρειο Ισραήλ, Σαμάρεια, Γαλλιλαία της εποχής που εικάζεται ότι ανέπτυξε δράση ο Ισησσούς Χριστός ή η ο ταυτιζόμενος με αυτόν η ελληνική παιδεία και φιλοσοφία ήταν ήδη μέρος της παιδείας του λαού ΄πολύ πριν από την ελληνιστική εποχή, κατά συνέπεια το κήρυγμα του ενδέχεται να εμπεριείχε μηνύματα ελληνικής σκέψης κεκαλυμένα ή ερμηνευμένα από τους ακροατές του μέσα από τη δική τους προβληματική και πόθους.
Το κοράνι αναπαράγει τα παραπάνω με πλέον απλουστευμένο τρόπο.
Με εκτίμηση,
Ιωάννης Στασινός

ΝΕΚΡΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ είπε...

Χριστός ανέστη, αδελφέ. Καλό παράδεισο.
Όσο για τα παραπάνω, ουδέ σχόλιον. Ή μάλλον, μόνο ένα: προέρχονται από ανθρώπους άγευστους από την πραγματικότητα των αγίων και του Αγίου Πνεύματος, που ανάγουν τον εαυτό τους σε τιμητή των πάντων. Η μελέτη αυτού του είδους είναι όχι μόνο μονόπλευρη, αλλά και κοντόφθαλμη. Αν και κατηγορούμαστε οι χριστιανοί ως μονόπλευροι και κοντόφθαλμοι, οι "απέναντι" δε βλέπω να μελετούν και τις 2 πλευρές.
Και εννοώ τους βίους των αγίων (την εφαρμοσμένη δηλ. διδασκαλια του Χριστού και τη σχέση με Αυτόν) κι όχι απλά "τις Γραφές" ή άλλα φιλολογικά κείμενα.
Χριστός ανέστη.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΤΑΣΙΝΟΣ είπε...

Αθήνα, 26 Ιουνίου 2012
Αγαπητέ, Δυστυχώς δεν είδα νωρίτερα την ανάρτησή σας.
Η εφαρμοσμένη διδασκαλία του Ιησού Χριστού, εφ΄όσον είναι ένας και στο ιστόρικο πρόσωπο που αναφέρεται στα σχετικά κείμενα δεν έχει συμπηκνωθεί η εικόνα και προγενέστερων ομολόγων του, έρχεται αιώνες μετά την εφηρμοσμένη διδασκαλία των Ελληνων φιλισόφων, των οποίων τη γνώση, ο Ιησούς ως καταγόμενος εκ της εξελληνισμένης Γαλλιλαίας έπρεπε να είχε διδαχθεί, μην ξεχνάμε ότι όλη η Μ. Ανατολή είχε διανοητικά και σε μεγάλο μέρος γλωσσικά εξελληνισθεί.
Το αρχαίο ελληνικό δίκαιο, όπως και προγενέστερα της Μεσοποταμίας, περιλαμβάνει τη σχετική διδασκαλία, αλλά πάνω απ΄ όλα στέκεται η κρυστάλλινη ελληνική φιλοσοφία.
Σε κάθε περίπτωση οι ενάρετοι, καταχωρημένοι ως άγιοι ή μη αξίζουν σεβασμού, οι δε εγκληματίσαντες και ανθελληνικά δράσαντες (Κύριλλος Αλεξανδρείας) πρέπει να στιγματίζονται.
Με εκτίμηση,
Ιωάννης Στασινός

Γρηγόρης Κων. είπε...

το Κορανι δεχεται οτι ο Χριστος ητανε ο μονος Ανθρωπος που τελεσε υπο το Αγιο Πνευμα απο την πρωτη του ανασα πανω στη Γη. Εξ ου και ως βρεφος μιλουσε κανονικα λογον πεφωτισμενον. Γι' αυτο και εξεληφθη κι εταυτισθη εσφαλμενα με το Θειον. Ειναι δε μαζι με τον Μωαμεθ οι σημαντικοτεροι εκ των προφητων. Δεν θανατωθηκε δε δι'αυτο και ουδε ανεστηθη. Ας μην προσβαλει κανεναν αυτη η οπτικη. Τιποτε απ' ολα αυτα δεν ειναι αναγκαιον δια να κατακτησωμεν τον επιγειον παραδεισον την δε ειρηνη με τον εαυτον μας και μετ' αλληλων.