Ο ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ (ΚΟ) ξημεροβραδιάζεται για να βρει, να μεταφράσει και να παρουσιάσει ειδήσεις και άρθρα συμβατά με την θεματολογία του, χωρίς απαραίτητα να ταυτίζεται μαζί τους. Το ίδιο ισχύει και για τα παρατιθέμενα links. Σχόλια και παρεμβάσεις του ΚΟ είναι σε χρώμα ερυθρό. Αν ψάχνεις για mainstream ειδησεογραφία και άποψη, ήρθες στο λάθος μέρος.

got democracy?

got democracy?

kolokotronis

kolokotronis

Σάββατο, 26 Οκτωβρίου 2013

27 Οκτωβρίου 312 μ.Χ. «Εν Τούτω Νίκα» (“In hoc signo vinces”)

 Στις 27 Οκτωβρίου του 312 ο Μέγας Κωνσταντίνος είδε το όραμα του Σταυρού στον ουρανό και το θεϊκό πρόσταγμα «ν τούτ νίκα», για να νικήσει στη συνέχεια τον Μαξέντιο στη μάχη στην Μουλβία γέφυρα, έξω από την Ρώμη.

Σύμφωνα με το θρύλο, ο Κωνσταντίνος Α΄ (Φλάβιος Βαλέριος Κωνσταντίνος, 27 Φεβρουαρίου 272 - 22 Μαΐου 337) ενέκρινε αυτή την ελληνική φράση, «ν τούτ νίκα» (με αυτό νίκα) ως σύνθημα μετά το όραμά του με ένα Χι Ρο στον ουρανό λίγο πριν την μάχη της Μουλβίας Γέφυρας εναντίον του Μαξεντίου στις 28 Οκτωβρίου 312. Το παλαιοχριστιανικό σύμβολο αποτελείται από ένα μονόγραμμα που αποτελείται από τα ελληνικά γράμματα ‘X’ και ‘P’, τα δύο πρώτα γράμματα του ονόματος του Χριστού.

Η απόδοση στα λατινικά του "ν τούτ νίκα" είναι In hoc signo vinces”.

ΤΟ ΟΡΑΜΑ ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

Δύο από τις κύριες πηγές που έχουμε για τη μάχη, ο Ευσέβιος της Καισάρειας (περ. 275 – 339 μ.Χ.) και ο Λακτάντιος (240 – 327 μ. Χ.), περιγράφουν ένα “όραμα” που φέρεται να είδε ο Κωνσταντίνος την παραμονή της μάχης ή ακόμη πρωτύτερα και το οποίο σύμφωνα με τους χριστιανούς ιστορικούς ήταν “σημάδι Κυρίου”, μία θεϊκή παρέμβαση ώστε να καταφέρει να νικήσει ο Κωνσταντίνος τη μάχη.
Σύμφωνα με την εκδοχή του Λακτάντιου, ο οποίος ήταν σύγχρονος του Κωνσταντίνου και δάσκαλος του γιου του Κρίσπου, όπως αναφέρεται στο έργο του «De mortibus persecutorum» (Ο θάνατος των διωκτών), τη βραδιά πριν από τη μάχη, ο Κωνσταντίνος είδε σε ένα όραμα μία θεϊκή παρουσία να τον παροτρύνει να θέσει ένα ουράνιο σύμβολο επί των ασπίδων των ανδρών του. Ο Λακτάντιος σημειώνει ότι ο Κωνσταντίνος υπάκουσε στην θεία προσταγή και έβαλε τους άνδρες του να ζωγραφίσουν επί των ασπίδων τους ένα “σταυρόγραμμα”, δηλαδή έναν ρωμαϊκό σταυρό (σε σχήμα “X”) με μία απόληξη στο πάνω μέρος η οποία κύρτωνε σχηματίζοντας ένα “Ρ”. Η περιγραφή του Λακτάντιου σήμερα δεν είναι εξίσου δημοφιλής με την αντίστοιχη του Ευσέβιου.
Το παράξενο είναι ότι ο Ευσέβιος της Καισάρειας παραδίδει δύο εκδοχές της μάχης. Στην πρώτη, που έγραψε στο πλαίσιο της “Εκκλησιαστικής Ιστορίας” του και είναι μία συνοπτική αναφορά των γεγονότων, αν και αναφέρει ότι ο Θεός βοήθησε τον Κωνσταντίνο να νικήσει, δεν κάνει την παραμικρή νύξη σε κάποιο όραμα ή στη χρήση κάποιου συμβόλου.
Αντίθετα, στη δεύτερη περιγραφή, που περιέχεται στο βίο του Κωνσταντίνου, ο Ευσέβιος όχι μόνο αναφέρει το όραμα, αλλά προσφέρει όλες τις λεπτομέρειες που θεωρούνται σήμερα ως η επίσημη εκδοχή του γεγονότος.
Σύμφωνα λοιπόν με τον Ευσέβιο, που αναφέρει τον ίδιο τον Κωνσταντίνο ως πηγή του, καθώς ο στρατός του μελλοντικού μονοκράτορα της Ρώμης βάδιζε κάτω από λιοπύρι πηγαίνοντας προς τη Ρώμη, ο Κωνσταντίνος κοίταξε προς τον ήλιο. Αυτό που είδε τον αποσβόλωσε - πάνω από τον ήλιο βρισκόταν ένας σταυρός από φως και από κάτω του τρεις λέξεις στα Ελληνικά: Εν Τούτω Νίκα. Αν και δεν αντιλήφθηκε άμεσα τι ακριβώς σημαίνει το όραμα, ένα όνειρο που είδε την επόμενη νύχτα τον καθοδήγησε σχετικά με το τι πρέπει να κάνει: να δημιουργήσει ένα νέο λάβαρο, που θα φέρει το σύμβολο Χι-Ρο (τα δύο γράμματα σε συνδυασμό) και να βάλει την ίδια επιγραφή πάνω στις ασπίδες των στρατιωτών του.
Υπάρχουν αρκετές ασάφειες και ανακρίβειες σε όλα αυτά. Είναι γεγονός ότι ο Κωνσταντίνος χρησιμοποίησε το Χι-Ρο κατά τη διάρκεια της βασιλείας του. Βρίσκουμε την παράσταση αυτή πάνω σε νομίσματα που έκοψε αργότερα στη Ρώμη, ενώ γνωρίζουμε επίσης ότι κατά τη διάρκεια της δεύτερης εκστρατείας ενάντια στον Λικίνιο, που έλαβε τη χροιά θρησκευτικού πολέμου πολύ περισσότερο από την σύγκρουση με τον Μαξέντιο, όντως τα λάβαρα του Κωνσταντίνου έφεραν το Χι-Ρο, ενδεχομένως και οι ασπίδες κάποιων εκ των ανδρών του.
Ωστόσο, ο Κωνσταντίνος δεν χρησιμοποίησε μόνο αυτό το σύμβολο. Τα περισσότερα νομίσματα που έκοψε φέρουν την παράσταση του Sol Invictus, του Θεού-Ήλιου, που ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής στη Δύση εκείνη την εποχή. Επίσης, δεν φαίνεται να υπήρξε χρήση του Χι-Ρο ως συμβόλου κατά τη διάρκεια της εκστρατείας ενάντια στο Μαξέντιο.

Η φημισμένη φράση υπήρχε σε ορισμένα βυζαντινά ασημένια νομίσματα μεταξύ 977 και 989 μ.Χ.
 
Το ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ αναγραφόταν στην τρίχρωμη σημαία του Ιερού Λόχου (κόκκινο για τον πατριωτισμό, λευκό για την αδελφοσύνη και μαύρο για τη θυσία). Μαζί με το ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ υπήρχε η εικόνα των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, ενώ στην άλλη πλευρά υπήρχε η εικόνα του Φοίνικα αναγεννόμενου από τις φλόγες και αναγραφόταν ΕΚ ΤΗΣ ΣΤΑΚΤΗΣ ΜΟΥ ΑΝΑΓΕΝΝΩΜΑΙ. Ο Ιερός Λόχος ήταν η πρώτη οργανωμένη στρατιωτική μονάδα της Ελληνικής Επανάστασης του 1821. Ένα στρατιωτικό σώμα που ιδρύθηκε από τον πρίγκιπα Αλέξανδρο Υψηλάντη στη Φωξάνη, πόλη στα όρια της Μολδαβίας με τη Βλαχία, στα μέσα Μαρτίου του 1821 και συγκροτήθηκε από εθελοντές σπουδαστές των ελληνικών παροικιών της Μολδοβλαχίας και της Οδησσού. Το όνομα ήταν εμπνευσμένο από το κλασικό όνομα του Ιερού Λόχου των Θηβών.

Βρίσκεται στο έμβλημα της 22ης Ταξιαρχίας Τεθωρακισμένων (XXII ΤΘΤ).

Υπήρχε ως έμβλημα του Jan III Sobieski (Γιάν Γ΄ Σομπιέσκι, 1629 - 1696) του βασιλιά της Πολωνίας, μέγα δούκα της Λιθουανίας και στρατάρχη, ο οποίος πήρε μέρος στην δεύτερη πολιορκία της Βιέννης και έφερε την σωτήρια νίκη εναντίον των Μουσουλμάνων στις 12 Σεπτεμβρίου 1683.

Χρησιμοποιήθηκε ως σύνθημα της πορτογαλικής μοναρχίας.

Εμφανίζεται στο έμβλημα τεσσάρων από τα έξι συντάγματα της ιρλανδικής ταξιαρχίας που υπηρέτησε στο στρατό της Γαλλίας το 1690-1792.

Το χρησιμοποίησαν οι Δυνάμεις του Λιβάνου, μια Λιβανέζικη χριστιανική αντιστασιακή οργάνωση.

Το “In hoc signo vinces” είναι το μότο της βρετανικής αντι-ισλαμικής English Defence League (EDL).

Το “In hoc signo vinces” εμφανίζεται και στο έμβλημα του Τεκτονικού Τάγματος των «Ναϊτών Ιπποτών», που είναι επηρεασμένο από το ιστορικό Τάγμα των Ιπποτών του Ναού.

 
ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ (Διάφορες πηγές)

7 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

ΟΣΑ ΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΛΙΓΑ ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΤΟ ΞΕΧΩΡΙΣΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ.ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ!

Ανώνυμος είπε...

Αλλοιμονο σε αυτους που πιστευουν αυτα τα χριστιανικα παραμυθια...

ENDYMION είπε...

ΑΚΕΝΑΤΩΝ – ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ
ΒΙΟΙ ΠΑΡΑΛΛΗΛΟΙ

http://ermionh.blogspot.gr/2013/10/blog-post_7559.html

Ανώνυμος είπε...

Αυτην τη φραση ο Κωνσταντινος δεν την ειδε ποτε στον ουρανο για ονομα του Θεου...μεχρι και ο πατριαρχης Ευσεβιος δεν τον πιστεψε...απλα ο Κωνσταντινος ρωτησε εναν στρατηγο του αν στο στρατο υπαρχουν πιο πολλοι Χριστιανοι η Εθνικοι...οταν του απαντησε οτι πιο πολλοι ειναι οι Χριστιανοι , αυτος επινοησε αυτην την ιστορια για να δωσει θαρρος στο στρατο του οπου πιστευε στο Χριστο...η πραγματικοτητα ειναι οτι ο Μεγας Κωνσταντινος δεν ηταν ποτε Χριστιανος και δε βαφτιστηκε ποτε οπως νομιζουν πολλοι

Ανώνυμος είπε...

Είναι ανόητο να πιστεύετε ότι δεν έγιναν έτσι τα πράγματα. Και τον σταυρό είδε στον ουρανό ο μέγας Κωνσταντίνος και χριστιανός βαφτίστηκε πριν κλείσει τα ματια του και συνέβαλε όσο λίγοι στην εδραίωση του χριστιανισμού. Είναι κρίμα να επικρατεί στις μέρες μας μονό ο εξορθολογισμός και να χάνεται η πιστή σιγά σιγά. Θα έρθει η στιγμή όμως που θα λυθούν όλων μας οι αμφιβολίες.

Ανώνυμος είπε...

Πιστευουμε αυτα που λεει η Ιστορια και οχι αυτα που λεει η Εκκλησια...ο Μεγας Κωνσταντινος ητο Ελλην και οχι Ρωμαιος οποως πιστευουν πολλοι και αυτο θα το μαθετε αμα διαβασετε τους ιστορικους της εποχης του...η μητερα του η Ελενη ηταν κορη ενος Ελληνος ταβερνιαρη και ο Κωνσταντινος ηταν γιος του Ελληνος (και οχι Ρωμαιου) Κωσταντιου Χλωρου ...Ητο λοιπον Ελλην , δεν τον πολυενδιαφερανε οι θρησκειες αλλα ο ιδιος πιστευε στην παλαια θρησκεια των Ελληνων οπου ηταν και αρχιερευς...στην πραγματικοτητα ηταν ενας μεγαλος Ελλην στρατηγος και ειναι τιμη μας που ενας Ελλην κυβερνησε τη Ρωμαικη αυτοκρατορια...δεν βαφτιστηκε ποτε Χριστιανος και συνεπως ουτε υπηρξε αγιος..αυτη ειναι η πραγματικοτητα...εγω προσωπικα τον τιμω σημερα σαν εναν μεγαλο Ελληνα που κυβερνησε τους βαρβαρους Ρωμαιους ...

Tenebris Thanatos είπε...

Φιλε οι Ρωμαιοι ηταν Ελληνες και λατινοι. Αμα ψαξεις κυριως τον Ρωμανιδη θα δεις οτι ο Ρωμαικος πολιτισμος ηταν ελληνολατινικος. Οι πρώτοι τέσσερις Ρωμαίοι χρονογράφοι που έγραψαν στα Ελληνικά ήταν οι Quintus Fabius Pictor, Lucius Cincius Alimentus, Gaius Acilius and Aulus Postumius Albinus.
Επισης στο πρώτο κείμενο στα αρχαϊκά Λατινικά ήταν ο κώδικας των Δώδεκα Δέλτων που δημοσιεύθηκε το 450 π.Χ. αποκλειστικά για τους Πληβείους. Τα γένη των Ελλήνων συνέχιζαν να διατηρούν τους δικούς τους κρυφούς νόμους που αποστήθιζαν από την παιδική ηλικία. Αυτό συνέβη επειδή η παράδοση των ρωμαϊκών Λαϊκών νόμων στα Λατινικά ήταν αποτέλεσμα της συνεργασίας μεταξύ της συνέλευσης των ευγενών και των αντιπροσώπων των πληβείων. Με τον καιρό τόσο πολλοί πληβείοι έμαθαν Ελληνικά που έγιναν τμήμα της διοίκησης των ελληνόφωνων επαρχιών. Αλλα επειδη ειναι περιπλοκο σου συνιστω να το ψαξεις αλλα ολη αυτη η προπαγανδα περι ρωμαιος=λατινος ξεκινησε απο τον Καρλομαγνο που ηθελε απο βαρβαρος κατακτητης να γινει Ρωμαιος Αυτοκρατορας.