Ο ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ (ΚΟ) ξημεροβραδιάζεται για να βρει, να μεταφράσει και να παρουσιάσει ειδήσεις και άρθρα συμβατά με την θεματολογία του, χωρίς απαραίτητα να ταυτίζεται μαζί τους. Το ίδιο ισχύει και για τα παρατιθέμενα links. Σχόλια και παρεμβάσεις του ΚΟ είναι σε χρώμα ερυθρό. Αν ψάχνεις για mainstream ειδησεογραφία και άποψη, ήρθες στο λάθος μέρος.

got democracy?

got democracy?

kolokotronis

kolokotronis

Κυριακή, 1 Ιουλίου 2018

Ο Πικάσο ανάγκασε την ερωμένη του να κάνει έκτρωση και μετά έφτιαξε πίνακα με το θλιμμένο πρόσωπό της

Το πορτρέτοGirl in a Chemise(Κορίτσι με κομπινεζόν) του Pablo Picasso του 1905, για την Γκαλερί Tate αποτυπώνει μια τρομακτική εικόνα. "Αυτό το σκελετωμένο κορίτσι προέρχεται από τους ανθρώπους του περιθωρίου της κοινωνίας που επέλεγε ο Picasso", διαβάζουμε. «Μια μελαγχολική διάθεση μεταφέρεται με πέπλα βαφής ... αυτό το πορφυρό ροζ βρίσκεται στα μάγουλα ορισμένων φρέσκων κοριτσιών που βρίσκονται κοντά στο θάνατο». Αλλά το έργο, που θεωρείται από τους ειδικούς της τέχνης ότι σηματοδοτεί το τέλος της Μπλε Περιόδου του Πικάσο, αφηγείται μια ακόμα σκοτεινή ιστορία.

Ο Πικάσο θεωρείται ευρέως ως ένας από τους πιο σημαντικούς καλλιτέχνες του περασμένου αιώνα, με τα έργα του να σηματοδοτούν την μετάβαση από την παραδοσιακή ζωγραφική στο κυβισμό και το σουρεαλισμό. Μεγάλο μέρος της δουλειάς του τείνει προς την πορνογραφία - ισχυριζόταν κάποτε ότι το σεξ και η τέχνη ήταν σχεδόν το ίδιο πράγμα - και η λυσσασμένη όρεξη του Πικάσο για τις γυναίκες είναι θρυλική. Ήταν σαδιστής και προκαλούσε πόνο στις γυναίκες - "φρέσκα κορίτσια κοντά στο θάνατο" - ήταν το πρότυπο του Πικάσο με τις πολλαπλές του συζύγους, τις ερωμένες του και τις γυναίκες που ζωγράφιζε. Τις αντιμετώπιζε σαν αντικείμενα για ζωγραφική και για απόλαυση – κάποτε χτύπησε μια γυναίκα τόσο άσχημα που έχασε τις αισθήσεις της και κρατούσε ένα αναμμένο κερί στο πρόσωπο μιας άλλης.

Ο Πικάσο φερόταν στις γυναίκες σαν αναλώσιμα υλικά με τέτοια συχνότητα ώστε υπάρχουν μυστηριώδεις γυναίκες που εμφανίζονται στα έργα του που δεν γνωρίζουμε σχεδόν τίποτα για αυτές. Μία από αυτές τις γυναίκες είναι η Madeleine – οι ιστορικοί δεν έχουν ιδέα ποιο είναι το επώνυμό της - την οποία ο Picasso αποθανάτισε στους πίνακες Madeleine, Summer 1904 και σε πολλά άλλα έργα. Είναι επίσης πιθανότατα το μελαγχολικό, το θανάσιμα-ροζ κορίτσι στο Girl in a Chemise - και όπως παραδέχτηκε ο Πικάσο χρόνια αργότερα, είχε μόλις κάνει έκτρωση. Εκείνη δεν ήθελε - ο Πικάσο έπρεπε να την πιέσει να κάνει έκτρωση στο παιδί που είχε συλλάβει μαζί του. Δεκαετίες αργότερα, το 1968, πολύ καιρό μετά που για την Madeleine δεν είχε ακουστεί τίποτε ξανά, ο Πικάσο αστειεύτηκε γι’ αυτό το περιστατικό. "Μπορείτε να φανταστείτε να έχω ένα γιο 64 ετών;" είπε γελώντας.

Ακριβώς τη στιγμή που η Madeleine θα είχε γεννήσει - παρόλο που ο Πικάσο εκείνη την εποχή την εγκατέλειψε για ένα άλλο μοντέλο - άρχισε να δημιουργεί εικόνες μητέρων και παιδιών, με πολλούς να υποθέτουν ότι το νεκρό παιδί που δεν γνώρισε ποτέ ήταν ακόμα μέσα στη συνείδησή του. Δεν γνωρίζουμε πώς η Madeleine αισθάνθηκε για την έκτρωση που την ανάγκασε να κάνει ο Πικάσο ή αν λυπήθηκε μετά, όταν βρέθηκε μόνη της προδομένη και με επώδυνες αναμνήσεις. Δεν γνωρίζουμε καν αν η Madeleine είδε ποτέ το έργο του Πικάσο Maternity (Μητρότητα), που βγήκε περίπου στο χρόνο που θα είχε το παιδί της, δείχνοντας ένα μωρό να το σφίγγει σφιχτά η μητέρα του.

Η έκτρωση συχνά χρησιμοποιήθηκε από καλλιτέχνες και συγγραφείς για να σβηστεί κάθε έλεγχος για τις ευθύνες τους και οι απουσίες των αγνοουμένων παιδιών συχνά προκαλούν το έργο εκείνων που προκάλεσαν τον θάνατό τους με έκτρωση. Ο Πικάσο, μια μνημειακή πολιτισμική επιρροή που ριζοσπαστικοποίησε τον κόσμο της τέχνης και έγινε θρύλος στην εποχή του, ήταν ένας τέτοιος άνθρωπος. Η βία του εναντίον των γυναικών έδωσε τη θέση της σε βία εναντίον τουλάχιστον ενός από τα δικά του παιδιά.

Υπάρχει ένα παράξενο περιστατικό που συνδέεται με την ιστορία της άμβλωσης του Picasso. Το 1998, ένα πλήθος φεμινιστριών και ακτιβιστών υπέρ των αμβλώσεων συγκεντρώθηκε σε μια γκαλερί στο Beverly Hills για να γιορτάσουν την 25η επέτειο της υπόθεσης Roe κατά Wade του Ανώτατου Δικαστηρίου των ΗΠΑ που νομιμοποίησε την έκτρωση και στις πενήντα αμερικάνικες πολιτείες. Η γκαλερί παρουσίαζε επίσης έκθεση 35 πινάκων του Πικάσο που παρουσίαζε ο (εβραϊκής καταγωγής) παραγωγός ταινιών και ο έμπορος τέχνης Arne Glimcher, που φωτογραφιζόταν χαμογελαστός δίπλα στην (εβραϊκής καταγωγής) «μητέρα» του φεμινισμού Gloria Steinem, (και πράκτορα της CIA!). Ο Πικάσο ίσως ήταν κατά καιρούς ένας δυσάρεστος χαρακτήρας, παραδέχτηκε η Steinem όταν ρωτήθηκε για τον καλλιτέχνη. «Αλλά, τι θα ένιωθε ο Πικάσο σχετικά με την υποστήριξη της αναπαραγωγικής ελευθερίας (αμβλώσεων) ως βασικό ανθρώπινο δικαίωμα;» ρώτησε ένας δημοσιογράφος.

"Ο Πικάσο νοιαζόταν για την αδικία", δήλωσε η Steinem στο κοινό που είχε συγκεντρωθεί για να «γιορτάσει» τις εκτρώσεις "και μου αρέσει να σκέφτομαι τώρα ότι η αίσθησή του αυτή της αδικίας θα συμπεριλάμβανε αυτό το σκοπό. Γι 'αυτό το απόγευμα καλωσορίζουμε τον Πικάσο ως φεμινιστή στην συγκέντρωσή μας».

Και όντως, αυτός ο σαδιστής, που χτυπούσε τις γυναίκες και υποστήριζε τις εκτρώσεις, που δημιούργησε την καριέρα του στις πλάτες των γυναικών που τις πέταγε όταν τελείωνε μαζί τους, μεταφέρθηκε μεταθανάτια στις τάξεις των φεμινιστριών μαχητριών υπέρ των εκτρώσεων.

ΚΟ: Ο Πάμπλο Πικάσο (1881 – 1973), όπως διαβάζουμε στην ελληνική wikipedia, υπήρξε υποστηρικτής του κομμουνισμού, καθ'όλη τη διάρκεια της ζωής του, από το 1944 ήταν ενταγμένος στο Γαλλικό Κομμουνιστικό Κόμμα και ήταν αντιφασίστας.

«Οι γυναίκες», είχε πει ο Πικάσο, «είναι μηχανές για να υποφέρουν». Κατά τη διάρκεια της ζωής του, έκανε ό, τι μπορούσε για να αποδείξει ότι είναι αλήθεια αυτό. Μάζευε μοντέλα, κοιμόταν μαζί τους και τα εξαπατούσε, εναλλάσσοντας τον ψυχρό έλεγχο – απαιτούσε υποταγή σε όλα τα πράγματα και προειδοποίησε κάποτε μια γυναίκα, την Francoise Gilot, ότι οι γυναίκες ήταν "είτε θεές, είτε χαλάκια για τα πόδια" - με τρομερή σωματική βία. Ο Πικάσο κάρφωσε την Gilot σε ένα κιγκλίδωμα γέφυρας και απειλούσε να την πετάξει στο ποτάμι επειδή ήταν "αχάριστη". Όταν εκείνη προσπάθησε να φύγει, έβαλε ένα αναμμένο τσιγάρο στο μάγουλο της για να την μαρκάρει. Ανάγκασε την Dora Maar να παλέψει με την Marie-Therese Walter, την μαμά του παιδιού του και παρέμεινε στο δωμάτιο καθ 'όλη τη φιλονικία, ζωγραφίζοντας και χτύπησε την Μάαρ μέχρι που έχασε τις αισθήσεις της τουλάχιστον μία φορά. Ωστόσο, αν και γνωρίζουμε τόσα πολλά σχετικά με τον Πικάσο, η βία του συχνά υποτιμάται ή εξαφανίζεται έμμεσα. Προφανώς, ο λόγος είναι απλός: ήταν κομμουνιστής και αντιφασίστας. Η «αγιογραφία» δεν έπρεπε να κηλιδωθεί. Η αριστερά δεν έπρεπε να συνδεθεί με την βία και ειδικά κατά των γυναικών. Οι «κακοί» είναι πάντα οι άλλοι…

ΚΟ / πηγή

9 σχόλια:

Φιλοθέη είπε...

Ρεαλιστική προσέγγιση

Ανώνυμος είπε...

Διαβάζοντας τὸ βιβλίο τοῦ Τζώρτζ Ὄργουελ, 1984, χρόνια πίσω καταλαβαίνεις ποὺ πάει ὁ πλανήτης.

Δὲν χρειάζονται πολλὲς σκέψεις, τὸ βιβλίο αὐτὸ εἶναι τὸ εὐαγγέλιο γιὰ τὸ μέλλον

τῶν ἀνθρώπινων κοινωνιῶν. Ἡ ἀπόδραση ἀπὸ τὴν σημερινὴ εἰκονικὴ πραγματικότητα

θὰ ἔρθῃ, ὅπως σωστὰ πιστεύει ὁ Ὄργουελ, κάποια στιγμὴ στὸ ἀπώτερο μέλλον,

γιατὶ στὸ βᾶθος ἡ ἀνθρώπινη ψυχή δὲν δαμάζεται, ἡ ἐλευθερία εἶναι στὰ γονίδιά μας,

ἔστω καὶ ἂν γίνῃ μὲ πολὺ αἷμα.

Ανώνυμος είπε...

ποτε δεν μου αρεσαν οι αρρωστες ζωγραφιες του,η ζωγραφια καθρεπτιζει την ψυχη...

Lonewolf P είπε...

Η αριστερή κολυμβήθρα του σιλωαμ έχει ξεπλύνει πολλές αμαρτίες. Βλέπε Καζαντζάκης.

Ανώνυμος είπε...

Ἐπιτέλους ἕνα τεκμηριωμένο κείμενο ποὺ ξεμπροστιάζει τὴν ἀθέατην ὄψιν καὶ τὴν κακὴ αἰσθητικὴ ἑνὸς «ζωγράφου» ποὺ ἐτσιθελικῶς κάποιοι μᾶς ἐπέβαλλαν νὰ τὸν θεωροῦμε μεγάλο καὶ τρανὸ… Φτάσαμε στὴν κατάντια νὰ ἐξισώνουμε Ντα Βίντσι, Βελάσκεθ, Φὰν Χὼχ μὲ … Πικάσο κι ἄλλους ἐκκεντρικοὺς παρακμιακούς. Ἕνα εὖγε ἐπιπλέον ἀπὸ 'μένα στὸν ΚΟ, γιατὶ τὸ συγκεκριμένο «τοτὲμ» τῆς «διανοήσεως» καὶ τῆς «τέχνης» τὸ εἶχα πάντα ἄχτι…

Ανώνυμος είπε...

Αντε επιτελους με τον καθε ψυχανωμαλο και ανισορροπο.

Ahoy είπε...

Ανωνυμε 5 Ιουλιου 2018-4.14 μ.μ. Ευγε!! Μου θυμισες εναν αλλο σαλτιμπαγκο της <> τον Andy Warhol με την κονσερβα της Campell Soup.

Χριστιανοκομμουνιστής είπε...

Δε μου άρεσε ποτέ ο Πικάσο, πάντα έβλεπα σαν ορνιθοσκαλίσματα τις βλακείες που ζωγράφιζε. Φυσικά δε το λέω παραέξω γιατί θα με φάνε λάχανο. Γενικά δε μπορείς να αμφισβητείς τις "αυθεντίες", γιατί "όλοι ξέρουν" πως "ο Πικάσο ήταν ιδιοφυΐα", ποιός είμαι εγώ να τον κρίνω; Μήπως εγώ ξέρω να ζωγραφίζω; Πόσο πουλάω τους δικούς μου πίνακες; ΛΟΛ. Έτσι γίνεται με όλες τις αυθεντίες, πχ τράβα αμφισβήτησε το μακαρίτη το τσαρλατάνο το Χώκινγκ και δες πόσο μακρυά θα φτάσεις...

Αλλά ρε κόκκινε ουρανέ, ηρέμισε με την αντικομμουνιστική υστερία αγόρι μου. Καταντάει γελοίο αυτό το πράγμα. Ενώ έχεις ωραία και ενημερωτικά αρθράκια, κάθε τρεις και λίγο ανασύρεις το red scare κατευθείαν από τα καταγώγια της CIA. Έχεις καταλάβει πως αυτό που αναπαράγεις είναι ηλίθια προπαγάνδα; Επειδή πολλές φορές παίρνεις από αμερικάνικες πηγές και έχεις επηρεαστεί πολύ, να ξέρεις πως υπάρχει ΠΟΛΥ ΨΕΜΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΜΥΘΙ για το κομμουνισμό που διαδόθηκε από την εποχή του ψυχρού πολέμου και το έχεις καταπιεί αμάσητο...

Λες πως ο Πικάσσο υποστήριζε το κομμουνισμό. Οκ δεκτό, δε το γνώριζα και δε με ενδιέφερε κι όλας. Αλλά γιατί αφού γράφεις ένα κατεβατό να μας δείξεις πως ο Πικάσο ήταν παλιάνθρωπος (κι αν όλα όσα γράφεις είναι αλήθεια συμφωνώ ήταν παλιάνθρωπος), κοτσάρεις και μια παράγραφο για το κομμουνισμό; Από πότε το τι ιδελογία υποστηρίζει κάποιος μεταφέρει τα εγκλήματά του στην ιδεολογία;

Δηλαδή ο Άδωνις που δηλώνει ΧΟ σημαίνει πως οι Χριστιανοί είναι υπέρ της μίζας και της ρεμούλας; Δηλαδή οι αμερικανοί χριστιανοί πολιτικοί που δηλώνουν καπιταλιστές και βομβαρδίζουν αμάχους, σημαίνει πως ο καπιταλισμός (και ο χριστιανισμός) βομβαρδίζει αμάχους; Επειδή ο Ρασπούτιν ας πούμε ήταν Ορθόδοξος μοναχός και πήδαγε τη γυναίκα του Τσάρου, πάει να πει πως ο Χριστιανισμός είναι ανήθικος;

Έλεος με τη φτηνή προπαγάνδα. Ο Πικάσο ήταν ένας παλιάνθρωπος που δήλωνε κομμουνιστής. Μπορεί να δήλωνε και εξωγήινος. Αυτό δε σημαίνει τίποτα.

SkyWatcher είπε...

Δεν συνηθίζω να απαντώ, αλλά θα κάνω μια εξαίρεση εδώ, μιας που έγραψες και αλλού σχόλιο. Εάν δεν ανακάλυψες πρόσφατα αυτό το ταπεινό ιστολόγιο θα γνωρίζεις το άρθρο περί αποσαλουνοποίησης του ΚΟ. Αλλιώς ψάξε βρες το. Μακροσκελή άρθρα που δεν μπορώ να διαβάσω πάνω από 3 σειρές δεν θα δημοσιεύονται και ας είναι διδακτορική διατριβή ή απάνθισμα σοφίας.