Τρίτη, 7 Δεκεμβρίου 2010

Ultima Thule: When Johnny Comes Marching Home Again


8 Δεκεμβρίου 1863...

Στις 8 Δεκεμβρίου 1863, και ενώ μαινόταν ο αμερικάνικος εμφύλιος πόλεμος, ο Αβραάμ Λίκολν, ανακοίνωσε το λεγόμενο σχέδιο «Ανασυγκρότησης». Ο Λίνκολν πάντοτε ισχυριζόταν ότι αυτές οι έντεκα Πολιτείες (των Νοτίων) δεν είχαν ποτέ εγκαταλείψει την Ένωση. Το σχέδιο πρόβλεπε Αμνηστία σε όλους τους νότιους που θα ορκίζονταν πίστη στην Ένωση και Αναγνώριση των πολιτειακών κυβερνήσεων, όπου το 10% του εκλογικού σώματος πριν από τον πόλεμο είχε ορκιστεί πίστη στην Ένωση και είχε αποκηρύξει την δουλεία.

Η περίοδος της «Ανασυγκρότησης» στην ουσία, έχει δύο φάσεις. Η πρώτη καλύπτει το σύνολο των ΗΠΑ κατά την περίοδο 1865-1877 μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο. Η δεύτερη, που χρονικά προηγείται της πρώτης, καλύπτει τη μετατροπή των Νοτίων Ηνωμένων Πολιτειών από το 1863 έως το 1877, με την «ανασυγκρότηση» της Πολιτείας και της κοινωνίας στην πρώην Συμπολιτεία.

Η πολιτική της «Ανασυγκρότησης» θα εφαρμοζόταν όταν μία Πολιτεία της Συνομοσπονδίας (του Νότου) τίθετο υπό τον έλεγχο του στρατού της Ένωσης (Βορά). Μετά την δολοφονία του Λίνκολν, ο πρόεδρος Άντριου Τζόνσον προσπάθησε να ακολουθήσει την επιεική πολιτική του Λίνκολν, αλλά οι ριζοσπαστικοί Ρεπουμπλικάνοι στο Κογκρέσο αρνήθηκαν να αποδεχθούν τους επιεικείς όρους του Τζόνσον. Η νίκη των Ριζοσπαστικών Ρεπουμπλικάνων στις εκλογές για το Κογκρέσο, το 1866, τους έδωσε τον έλεγχο και από εκεί και πέρα ξεκίνησε, το 1867, η λεγόμενη «Ριζοσπαστική Ανασυγκρότηση»....

Οι νότιες πολιτείες εισήλθαν στην σκοτεινή περίοδο της «Ανασυγκρότησης», που δεν διέφερε από τρομοκρατία, όπου πράκτορες της κυβέρνησης και διάφοροι τυχοδιώκτες διασκορπίστηκαν στις κατακτημένες περιοχές, εκφοβίζοντας τους λευκούς κάτοικους και προτρέποντας τους μαύρους να εξεγείρονται διαρκώς. Ταπεινώσεις, λεηλασίες, ληστείες και βιασμοί ήταν το αντίτιμο της «νίκης» των Βορείων και του μίσους τους για τον υπερήφανο, αλλά πληγωμένο Νότο. Οι λευκοί του Νότου αντέδρασαν στην καταπίεση με τρεις λέξεις: Κου-Κλουξ-Κλαν....

Οι Ultima Thule (που σημαίνει "Απώτατος Βοράς") είναι ροκ μπάντα από την Σουηδία. Το στυλ που παίζουν το λένε ‘Vikingarock’ ("Viking rock"), μία μίξη από παραδοσιακά σκανδιναβικά ακούσματα, rock, Oi!, street punk με Teddy Boy επηρροές.

Το ‘When Johnny Comes Marching Home Again’ (που ήταν κλασσικό τραγούδι στην εποχή του εμφυλίου και για τις δύο πλευρές) είναι αφιερωμένο στον στρατιώτη των Νοτίων, γνωστό και ως ‘Johnny Reb’.

Πακιστάν: Μουσουλμάνος κληρικός προσφέρει αμοιβή σε όποιον σκοτώσει την χριστιανή που καταδικάστηκε για βλασφημία


Πεσαβάρ, Πακιστάν - Ένας σκληροπυρηνικός Πακιστανός μουσουλμάνος κληρικός προσφέρει αμοιβή σε όποιον σκοτώσει την χριστιανή γυναίκα που καταδικάστηκε για «βλασφημία κατά του Ισλάμ».

Την ανακοίνωση έκανε ο Maulana Yousef Qureshi, την Παρασκευή, σε ένα συλλαλητήριο στη βορειοδυτική πόλη του Πεσαβάρ.

Είπε ότι το τζαμί του θα δώσει 6.000 δολάρια για το άτομο που θα σκοτώσει την 45χρονη Asia Bibi, μητέρα 4 παιδιών.

«Θα αντισταθούμε σθεναρά σε κάθε προσπάθεια που γίνεται για την κατάργηση των νόμων που προστατεύουν την ιερότητα του Αγίου Προφήτη Μωάμεθ", δήλωσε ο Qureshi σε συλλαλητήριο σκληροπυρηνικών ισλαμιστών.

"Σε όποιον σκοτώσει την Asia θα δοθούν 500.000 ρουπίες, σε ανταμοιβή από τον Masjid Mohabat Khan", είπε αναφερόμενος στο τζαμί του.

Παρόλο που ο Qureshi δεν θεωρείται ότι έχει πολλούς οπαδούς, σχόλια κληρικών μπορούν να προκαλέσουν βίαιες αντιδράσεις και να περιπλέξουν τις προσπάθειες της κυβέρνησης για την καταπολέμηση του θρησκευτικού εξτρεμισμού και της ένοπλης βίας.

Η Bibi καταδικάστηκε στις 8 Νοεμβρίου σε θάνατο με κρέμασμα επειδή πρόσβαλε τον Προφήτη Ισλάμ Μωάμεθ. Αυτή και η οικογένειά της λένε ότι η κατηγορία είναι αβάσιμη.

Η υπόθεσή της έχει προσελκύσει τη διεθνή προσοχή και ενώ έχει κάνει προσωπική έκκληση ο Πάπας Βενέδικτος ΙΣΤ ' για την ελευθερία της, ενώ Πακιστανοί κυβερνητικοί αξιωματούχοι έχουν μιλήσει για την πιθανότητα να δοθεί χάρη από τον Πρόεδρο του Πακιστάν.

Ισλαμικές ομάδες έχουν διαμαρτυρηθεί και αντιτίθενται σε οποιαδήποτε επιείκεια προς το μέρος της.

Ο Qureshi, ένας κληρικός ο οποίος ηγείται μιας κοινότητας που στεγάζεται στο τζαμί του 17ου αιώνα Mohabat Khan για δεκαετίες, δήλωσε στο Reuters ότι είναι αποφασισμένος να την δει τη σκοτωμένη.

"Περιμένουμε να κρεμαστεί και αν αυτή δεν κρεμαστεί τότε θα ζητήσουμε από τους Μουτζαχεντίν και τους Ταλιμπάν να τη σκοτώσουν."

Τιμωρία «πάση θυσία»

Η Bibi, 45χρονών και μητέρα τεσσάρων παιδιών, είναι η πρώτη γυναίκα που καταδικάστηκε σε θάνατο βάσει του νόμου «περί βλασφημίας».

Οι καταδίκες για «βλασφημία» είναι κοινές στο κυρίως μουσουλμανικό Πακιστάν. Παρά το γεγονός ότι η θανατική ποινή δεν έχει εκτελεστεί, καθώς οι περισσότερες καταδίκες καταρρίπτονται στο Εφετείο, οργισμένος όχλος, και φανατικοί έχουν σκοτώσει πολλούς ανθρώπους που κατηγορούνται για βλασφημία κατά το παρελθόν.

Το 2006, ο Qureshi και οι οπαδοί του ανακοίνωσαν αμοιβή του ύψους πάνω από $ 1 εκατ. ευρώ για όποιον σκοτώσει τον Δανό σκιτσογράφο που ζωγράφισε καρικατούρες του προφήτη Μωάμεθ και εξόργισε τους μουσουλμάνους σε όλο τον κόσμο.

Μετά την καταδίκη της, η Bibi προσέφυγε στον πρόεδρο του Πακιστάν, Ασίφ Αλί Ζαρντάρι να της δώσει χάρη, λέγοντας ότι είχε κακώς κατηγορηθεί από τους γείτονες λόγω προσωπικών διαφορών.

Την περασμένη εβδομάδα, ένας υπουργός της κυβέρνησης δήλωσε ότι μετά από μία αρχική έρευνα της υπόθεσης, απέδειξε ότι δεν είχε διαπράξει βλασφημία. Ωστόσο, το Ανώτατο Δικαστήριο της Λαχώρης τον περασμένο μήνα εμπόδισε τον Ζαρντάρι από το να χορηγήσει χάρη και έκρινε ότι το Ανώτατο Δικαστήριο είναι αρμόδιο για να αποφασίσει για την προσφυγή της.

"Ούτε ο πρόεδρος, ούτε το κοινοβούλιο, ούτε καμία κυβέρνηση έχει δικαίωμα να παρεμβαίνει στις εντολές του Ισλάμ. Η Ισλαμική τιμωρία θα υλοποιηθεί με κάθε κόστος", δήλωσε ο Qureshi.

Η Bibi αυτή τη στιγμή βρίσκεται στη φυλακή. Οι αρχές δεν ήταν άμεσα διαθέσιμες για σχολιασμό σχετικά με την ανακοίνωση του Quereshi.

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή

Visit msnbc.com for breaking news, world news, and news about the economy

Καναδάς: Μάχη για τη νομιμοποίηση της πολυγαμίας. (Και μετά τι;)


Να κρίνει αν η απαγόρευση της πολυγαμίας παραβιάζει τη θρησκευτική ελευθερία, καλείται το Ανώτατο Δικαστήριο της Βρετανικής Κολομβίας. Οι εισαγγελικές αρχές του Καναδά που κίνησαν τη διαδικασία θέτουν το ζήτημα, όπως αυτό εγείρεται από αιρετική εκκλησία των Μορμόνων, που επιτρέπει στους άνδρες να έχουν πολλές συζύγους στον οικισμό τους στην Καναδική Βρετανική Κολομβία από τα τέλη της δεκαετίας του 1940.

Πρόκειται για μία καναδική επαρχία, η οποία έχει αρνηθεί να απαγγείλει κατηγορίες για πολυγαμία εναντίον της Φονταμενταλιστικής Εκκλησίας του Ιησού Χριστού των Μορμόνων, εκφράζοντας φόβους ότι ο νόμος του 19ου αιώνα με τον οποίο απαγορεύεται, έρχεται σε σύγκρουση με τις πιο πρόσφατες ρήτρες προστασίας των πολιτικών ελευθεριών.

Οι ακροάσεις έχουν ήδη αρχίσει, προκειμένου να αποφανθεί το δικαστήριο αν ο νόμος κατά της πολυγαμίας συγκρούεται εμμέσως με τις συνταγματικές επιταγές για την προάσπιση της θρησκευτικής ελευθερίας.

«Σήμερα έχουμε μία πολύ καλύτερη αξιολόγηση για την κοινωνική βλάβη από την πολυγαμία», δήλωσε ο δικηγόρος Κρεγκ Τζόουνς, εκπρόσωπος του υπουργού Δικαιοσύνης της Βρετανικής Κολομβίας, στο Ανώτατο Δικαστήριο της Επαρχίας.

Η δικαστική διερεύνηση του ζητήματος αναμένεται να διαρκέσει πάνω από δύο μήνες και έχει προκαλέσει παρεμβάσεις από υπερασπιστές των θρησκευτικών ελευθεριών και της ελευθερίας του λόγου, από ομάδες προστασίας των παιδιών, από την επαρχιακή κυβέρνηση και την ίδια τη συγκεκριμένη εκκλησία των μορμόνων.

Η εκκλησία υποστηρίζει ότι πρόκειται για ζήτημα που δεν μπορεί να τεθεί υπό απαγόρευση καθώς τα μέλη της, οπαδοί της πολυγαμίας, προστατεύονται από τις διατάξεις περί της θρησκευτικής ελευθερίας. Στον αντίποδα επικριτές της πολυγαμίας κάνουν λόγο για υποδούλωση γυναικών, στις περισσότερες των περιπτώσεων, ανηλίκων, που υποχρεώνονται να παντρευτούν ηλικιωμένους άνδρες και σωρεία κοινωνικών προβλημάτων, που απορρέουν της εν λόγω πρακτικής.

Για την πολυγαμία και την εν λόγω παραφυάδα των Μορμόνων βλέπε ΕΔΩ , ΕΔΩ και ΕΔΩ

Δες και ΕΔΩ

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγές ΕΔΩ και ΕΔΩ


Η TV πάντα κάνει καλά την δουλειά της..


Μία από τις πιθανότερες συνέπειες του «γάμου» των ομοφυλόφιλων, είναι το να ‘γλιστρήσει’ η κοινωνία προς τη νομιμοποίηση της πολυγαμίας και της λεγόμενης «polyamory» (γάμος μεταξύ ομάδων – από το ελληνικό ‘πολύ’ και το λατινικό ‘amor’). Ο γάμος θα μετατραπεί σε μια ποικιλία «συμβάσεων», που θα συνδέει δύο, τρία, ή περισσότερα άτομα (ωστόσο ασθενώς και προσωρινά) με κάθε δυνατό συνδυασμό μεταξύ ανδρών και γυναικών. Σας τρομάζει αυτό το σενάριο; Κι όμως το κάτω μέρος αυτής της ολισθηρής πλαγιάς είναι ορατό από το σημείο που ήδη βρισκόμαστε. Η υπεράσπιση μίας νομιμοποιημένης πολυγαμίας αυξάνεται. Ένα δίκτυο οργανώσεων που ζητά τη νομική αναγνώριση για το γάμο μεταξύ ομάδων ήδη υπάρχει. Ο στόχος της νομιμοποίησης του γάμου μεταξύ ομάδων υπερασπίζεται από μια ισχυρή φατρία νομικών ειδικών στο οικογενειακό δίκαιο. Νομικοί με επιρροή τόσο στις Ηνωμένες Πολιτείες όσο και στον Καναδά έχουν παρουσιάσει ριζοσπαστικά προγράμματα για την μεταρρύθμιση του γάμου. Ορισμένες από αυτές τις ημι-κυβερνητικές προτάσεις προχωρούν τόσο πολύ ώστε προτείνουν την κατάργηση του γάμου.


Δευτέρα, 6 Δεκεμβρίου 2010

‘Nicholas of Myra’. Η ζωή του Αγ. Νικολάου σε ταινία.


Τίτλος ταινίας: Nicholas of Myra (2010)

180 min - Drama

Παραγωγός: Gerald Hartke

Παίζουν: Matthew Mesler, Robert Vincent Jones και Jamie Elvey.

Από το επίσημο site της ταινίας:

Ερώτηση (Ρωτάει η μικρή Virginia) : Υπάρχει Άγιος Βασίλης;

Ναι, Virginia, υπάρχει Άγιος Βασίλης. Στην Νέα Υόρκη, το Δεκέμβριο του 1822, ο Δρ Clement Moore - καθηγητής της παγκόσμιας λογοτεχνίας – εμπνέεται να γράψει με την πένα του ένα ιδιότροπο χριστουγεννιάτικο ποίημα για τα μικρά παιδιά του. Επηρεασμένος από τη λαογραφία του πολιτισμού του Παλαιού Κόσμου, ο Μουρ παρουσιάζει στο ποίημά του μια μαγική ιστορία για έναν ευγενικό, γενναιόδωρο άνθρωπο που μοιράζει δώρα και που επισκέπτεται κρυφά τα σπίτια την παραμονή των Χριστουγέννων. Είναι την ώρα που γράφει για αυτόν το μυθικό χαρακτήρα που Moore μαθαίνει πρώτα τον αρχαίο μύθο για αυτόν τον φέροντα δώρα από την ελληνο-ρωμαϊκή εποχή - η οποία αρχίζει να πιστεύει ότι μπορεί να είναι η προέλευση όλων των παρόμοιων μύθων σε όλο τον κόσμο. Αυτό που ο Moore βρίσκει είναι μια ιστορία που, ειρωνικά, θα μπορούσε μια ημέρα να χαθεί μέσα στις λαϊκές παραδόσεις που ήταν έτοιμος να δημιουργήσει. Σύντομα ανακαλύπτει την εκπληκτική ιστορία μίας πανίσχυρης αυτοκρατορίας στο σταυροδρόμι της ιστορίας, ενός αινιγματικού αυτοκράτορα που θα άφηνε για πάντα το σημάδι του στον κόσμο, και ενός ορφανού αγοριού που ονομάζεται Νικόλαος, ο οποίος μία ημέρα - αντιμέτωπος με απεριόριστη απληστία και διωγμούς - θα αποδείξει ότι ένας ήρωας μπορεί να μην κρατάει σπαθί.

Είναι η ιστορία για την προέλευση της γιορτής των Χριστουγέννων, η ιστορία για την ανιδιοτέλεια και τη θυσία, αλλά σε τελική ανάλυση, πρόκειται για τη δύναμη της αφήγησης και την ελπίδα που μπορεί να προσφέρει. Είναι η πλέον ξεχασμένη ιστορία ενός θρυλικού αγίου που ονομάζεται Νικόλαος ... Ο Νικόλαος από τα Μύρα.

Δείτε περισσότερα στο επίσημο site για την ταινία εδώ και δείτε το τρέιλερ παρακάτω, καθώς και μια συνέντευξη με τον πρωταγωνιστή της ταινίας – τον Matthew Mesler – που παίζει το ρόλο του Αγίου Νικολάου.


ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Το είδα ΕΔΩ

Πληθαίνουν οι αντιδράσεις για την Κάρτα του Πολίτη


Για την Κάρτα του Πολίτη, ο Βασίλης Δρυμούσης στο ραδιοφωνικό σταθμό ΟΑΣΙΣ 88 την 01/12/2010, αφιέρωσε ένα μεγάλο μέρος της πρωινής του εκπομπής, εκφράζοντας θετικά σχόλια, στη Συγκέντρωση - Διαμαρτυρία που θα λάβει χώρα στη Βουλή στις 12/12/2010 και ώρα 11:00 το πρωί.

Το βίντεο για την Εκδήλωση – Διαμαρτυρία


«Ριζοσπάστης»:Να αποσυρθεί το σχέδιο για την «Κάρτα του Πολίτη»

«H κυβέρνηση έδωσε πρόσφατα σε δημόσια διαβούλευση τις γενικές κατευθύνσεις για το σχεδιασμό και την εφαρμογή της λεγόμενης "Κάρτας του Πολίτη". Η Κάρτα αυτή, εάν θεσπιστεί, θα αποτελέσει ένα νέο, ιδιαίτερα σοβαρό και επικίνδυνο εργαλείο στα χέρια του αστικού κράτους, των ιμπεριαλιστικών ενώσεων και των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων για το φακέλωμα, τον έλεγχο και τη χειραγώγηση των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων.

Οπως προκύπτει από το ίδιο το κείμενο των γενικών κατευθύνσεων, η Κάρτα αυτή δεν προορίζεται απλά να αντικαταστήσει το δελτίο αστυνομικής ταυτότητας. Με τα προσχήματα της αντιμετώπισης φαινομένων πλαστοπροσωπίας και της καλύτερης εξυπηρέτησης του πολίτη στις συναλλαγές του με το Δημόσιο αλλά και τις ιδιωτικές επιχειρήσεις, επιχειρείται η συγκέντρωση ενός συνεχώς αυξανόμενου όγκου πληροφοριών που θα αφορούν τη ζωή των πολιτών, ακόμη και τις πιο ευαίσθητες και προσωπικές. Με τον τρόπο αυτό, οι εργαζόμενοι και οι άνθρωποι των λαϊκών στρωμάτων θα φορτωθούν με ένα διαρκώς εμπλουτιζόμενο ηλεκτρονικό φάκελο, διαθέσιμο για επεξεργασία προς κάθε κατασταλτική, εμπορική ή άλλη χρήση από τα όργανα του κράτους και τις μεγάλες επιχειρήσεις. Πρόκειται για ένα γεγονός ιδιαίτερα επικίνδυνο για τις ελευθερίες και τα συμφέροντά τους. Ακόμη περισσότερο, που το υλικό αυτό θα είναι στην πράξη προσβάσιμο - όπως έχει δείξει και η εγχώρια και η διεθνής εμπειρία - όχι μόνο από τους κρατικούς φορείς και τις συναλλασσόμενες επιχειρήσεις αλλά και από κάθε είδους υπηρεσίες και ενδιαφερόμενους.

Οι διαβεβαιώσεις της κυβέρνησης περί εισαγωγής περιορισμένου αριθμού δεδομένων και δήθεν εξασφάλισης του απορρήτου τους καθώς και προαιρετικότητας στη συμμετοχή των υπηρεσιών της Κάρτας είναι υποκριτικές και αποσκοπούν στη διασκέδαση των σοβαρών ανησυχιών και στην κάμψη των αντιδράσεων που έχει προκαλέσει η αναγγελία του σχεδιασμού και της υλοποίησης αυτού του αντιλαϊκού εργαλείου. Καμιά εμπιστοσύνη δεν μπορούν να έχουν οι εργαζόμενοι σε αυτό το κράτος και τις κυβερνήσεις του, που είναι αποδεδειγμένα εχθρικές προς τα συμφέροντά τους.

Η "Κάρτα του Πολίτη" εντάσσεται στη γενικότερη κατασταλτική πολιτική της ΕΕ και των αστικών κυβερνήσεων των χωρών - μελών, αποτελέσματα της οποίας είναι οι Συνθήκες Σένγκεν Ι, ΙΙ και ΙΙΙ, η συνεχής επέκταση της συλλογής, επεξεργασίας και ανταλλαγής των προσωπικών δεδομένων ιδιαίτερα με βιομετρικά στοιχεία, όπως το DNA και άλλα, η Οδηγία της ΕΕ και ο πρόσφατος εγχώριος νόμος για την παρακολούθηση των ηλεκτρονικών επικοινωνιών, οι κάμερες παρακολούθησης στους δρόμους και στους χώρους δουλειάς κλπ. Ενισχύει σοβαρά το αντιλαϊκό νομοθετικό οπλοστάσιο για την παρακολούθηση και τη χειραγώγηση των εργαζομένων.

Με βάση τα παραπάνω, η "Δημοκρατική Συσπείρωση" καταδικάζει με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο το σχέδιο της κυβέρνησης για τη δημιουργία αυτής της φακελο-κάρτας και απαιτεί την άμεση απόσυρσή του. Η αντίθεσή μας δεν έχει καμιά κοινή βάση με άλλες αντιδράσεις που εκδηλώνονται, οι οποίες προσδίδουν στη συγκεκριμένη Κάρτα δαιμονολογικά και άλλα παρόμοια χαρακτηριστικά. Η δική μας τοποθέτηση δε διακρίνει τίποτα το μεταφυσικό σε αυτήν, παρά μόνο τα φανερά συμφέροντα της κυρίαρχης τάξης που εξυπηρετεί, η οποία θέλει να δέσει χειροπόδαρα το λαό που εκμεταλλεύεται. Αφετηρία και γνώμονα για εμάς αποτελεί η προάσπιση των δημοκρατικών ελευθεριών των εργαζομένων και των άλλων λαϊκών στρωμάτων, οι οποίες θα δεχτούν ένα νέο ισχυρό, βάρβαρο πλήγμα.

Γι' αυτό χρειάζεται το νέο αντιλαϊκό έκτρωμα που ετοιμάζει η κυβέρνηση να συναντήσει τη γενική λαϊκή κατακραυγή! Η "Δημοκρατική Συσπείρωση" καλεί τους εργαζόμενους, τους νέους, τις γυναίκες, τους ριζοσπάστες επιστήμονες και νομικούς, κάθε καλοπροαίρετο άνθρωπο, να υψώσουν άμεσα φωνή διαμαρτυρίας και να κινητοποιηθούν σε αυτήν την κατεύθυνση».

«Ριζοσπάστης» 4/12/2010


Εκπομπή στο Blue Sky για την Κάρτα του Πολίτη με τον π. Σαράντη Σαράντο (2 Δεκεμβρίου 2010). Από: http://www.youtube.com/user/agkaliapanagias

1.

2.

3.

4.

ΗΠΑ: Αυξάνει το κίνημα των Μικρών Σπιτιών


Την ώρα που ο κόσμος των McMansions καταρρέει, (McMansions = τεράστιες βίλλες που αγόραζαν κατά κόρον τα τελευταία χρόνια οι μεσοαστοί – αποτέλεσμα του μαζικού δανεισμού από τις τράπεζες) – ολοένα και περισσότερο εμφανίζονται μικροσκοπικά σπιτάκια μέσα σε μερικές εκατοντάδες τετραγωνικά μέτρα, στα οποία ένας μικρός αλλά αυξανόμενος αριθμός ανθρώπων καταφεύγει για να ξεφύγει από το χρέος, την ατελείωτη και δαπανηρή συντήρηση και τα ακριβά ενυπόθηκα δάνεια.

Ο Jay Shafer έχει γίνει μεγάλος υπέρμαχος των μικρών σπιτιών πολύ πριν από την οικονομική κρίση.

Ο 46χρονος Καλιφορνέζος κατασκεύασε ένα 89-τετραγωνικών ποδιών σπίτι πριν από μια δεκαετία, όπου έζησε μέχρι που γεννήθηκε ο γιος του πέρυσι. Το σπίτι διαθέτει κουζίνα με φούρνο υγραερίου και νεροχύτη, βεράντα αρκετά μεγάλη για δύο άτομα, ένα μπάνιο με ντους, ένα υπνοδωμάτιο στο πατάρι και ένα "μεγάλο δωμάτιο" όπου ο Shafer είπε ότι μπορεί να λειτουργήσει και να διασκεδάσει μέχρι δύο άτομα.

Ο Shafer, ο οποίος είναι ιδιοκτήτης της ‘Tumbleweed Tiny House Co.’, χτίζει μικρά σπίτια που είναι μεταξύ 65 και 837 τετραγωνικά πόδια. Ενεργειακά αποδοτικά και οικολογικά βιώσιμα, τα σπίτια πωλούνται για $ 40.000 έως $ 50.000, όπως αναφέρει η εφημερίδα San Francisco Chronicle.

«Είναι αλήθεια ότι είναι πολύ αντι-αμερικανικό, με την έννοια ότι το να ζεις σε μικρότερο χώρο σημαίνει να καταναλώνεις λιγότερο", λέει ο Shafer στην BusinessWeek. "Ζώντας σε ένα μικρό σπίτι σαν αυτό πραγματικά σημαίνει να γνωρίζεις τι χρειάζεσαι για να είσαι ευτυχισμένος και απαλλαγμένος από οτιδήποτε άλλο."

Αποδεικτικά στοιχεία για την ανάπτυξη του κινήματος μπορεί να δει κανείς στο The Small House Society, που ξεκίνησε με 300 συνδρομητές πριν από πέντε χρόνια και έκανε άλμα στους 1.800 περίπου σήμερα, σύμφωνα με τον Gregory Johnson, ο οποίος συν-ίδρυσε αυτήν την online κοινότητα με τον Shafer.

Το κίνημα των Μικρών Σπιτιών επεκτείνεται πέρα από μέρη όπως η Sonoma County της Καλιφόρνια, που θεωρείται η έδρα του κινήματος.

Η Debra Jordan, από την πόλη Siloam Springs του Αρκάνσας, ζει σε ένα σπίτι 320-τετραγωνικών ποδιών με τον σύζυγό της και τον 12χρονο γιο τους.

Αποφάσισαν να ζήσουν πιο περιορισμένα, όταν ο σύζυγός της Debra, Gary Debra έχασε τη δουλειά του. Τώρα ζουν σε ένα μικρό σπίτι και έχουν μια επιχείρηση σε ένα άλλο.

"Αυτό ήταν κάτι που το σκεφτόμασταν πολύ," είπε στον ραδιοφωνικό σταθμό KUAR. "Η ποιότητα της ζωής μας δεν προέρχεται από τα πράγματα που διαθέτουμε.

"Αντί να προσπαθούμε να βρούμε περισσότερη δουλειά για να διατηρήσουμε τον τρόπο ζωής μας, αποφασίσαμε απλώς να περιοριστούμε σε μικρότερο μέγεθος για να χωρέσουν τα χρήματα που φέρνουμε στο σπίτι".

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή


Κυριακή, 5 Δεκεμβρίου 2010

Κι όμως! Στην Βρετανία κάποιοι ΑΚΟΜΑ ψέλνουν χριστιανικούς ύμνους


Ένα ωραίο βίντεο! Στις 13 Νοεμβρίου 2010, σε μεγάλο εμπορικό κέντρο, ενώ ανυποψίαστοι απολάμβαναν το γεύμα τους, άκουσαν ξαφνικά την ωραία αυτή χορωδία. Πάνω από 100 άτομα - ανακατεμένα μέσα στο πλήθος – έλαβαν μέρος σε αυτή τη φοβερή χριστουγεννιάτικη έκπληξη που οργανώθηκε από την http://www.AlphabetPhotography.com για να ευχηθεί σε όλους Καλά Χριστούγεννα!

Κεραυνοί Αυστριακού βουλευτή κατά Τουρκίας, Ισλάμ και της υποκρισίας των μονόπλευρα ‘ευαίσθητων’. «Βαρεθήκαμε τις φούσκες σας περί ‘ανοχής’»


Η Ευρώπη ξυπνάει; Αυτά που όλοι θα έπρεπε να λένε, αλλά δεν τα λένε, χάριν «πολιτικής ορθότητας» και πολιτικής αφασίας, βρήκε το θάρρος να τα πει ένας Αυστριακός βουλευτής εν μέσω μάλιστα, θερμών χειροκροτημάτων...

ΤΙ ΠΡΟΗΓΗΘΗΚΕ: Τον προηγούμενο μήνα ο Τούρκος πρεσβευτής στην Βιέννη, Καντρί Ετσβέντ Τετσάν (Kadri Ecved Tezcan) κατηγόρησε τις αυστριακές Αρχές για «γκετοποίηση» των Τούρκων, ενώ επιτέθηκε με δριμύτητα στην Αυστριακή υπουργό Εσωτερικών λέγοντας εμμέσως πλην σαφώς ότι έπρεπε να ανήκει στην ακροδεξιά. Κατηγόρησε τους Αυστριακούς πολίτες συλλογικά, κατήγγειλε τις αυστριακές Αρχές ως υπεύθυνες για τη δημιουργία «γκέτο» Τούρκων, κατηγόρησε τις οικογένειες των Αυστριακών ότι, μη στέλνοντας τα παιδιά τους σε σχολεία με πλειοψηφία εθνικών μειονοτήτων, εξωθούν τους Τούρκους στην απομόνωση, κατηγορώντας τους ότι τους βλέπουν σαν «μικρόβιο». Βλέπε άρθρο ΕΔΩ.

Η απάντηση έρχεται από τον βουλευτή Ewald Stadler, που δεν μασάει τα λόγια του. Επιτέλους κάποιος βάζει τους Τούρκους - με το πάντα μεγάλο στόμα - στην θέση τους. Ο Αυστριακός βουλευτής, απλά, λέει πράγματα που όλοι ξέρουν, αλλά κάνουν ότι δεν ξέρουν και δεν καταλαβαίνουν, για χάρη της «πολιτικής ορθότητας». Ο Stadler ξεσκεπάζει την ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ όλης αυτής της κάστας των «ευαίσθητων» «ρομαντικών» «υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων» που η φωνούλα τους ακούγεται μόνο όταν είναι να υπερασπιστούν κάποιον μη ομοεθνή τους. Όποιος είναι άλλης εθνικότητας και άλλης θρησκείας είναι ΠΙΟ άνθρωπος, από τους άλλους. Αλλά αυτό δεν λέγεται «ρατσισμός».

Δείτε το βίντεο


ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: Υπουργέ μου, θέλω να κάνω μια αίτηση: Ο Ομοσπονδιακός Υπουργός Ευρωπαϊκών και Διεθνών Υποθέσεων καλείται να δηλώσει τον Τούρκο Πρέσβης Kadri ECVET Tezcan, ‘persona non grata’ (ανεπιθύμητο), και να απαιτήσει την άμεση απόλυσή του. (χειροκροτήματα).. Κύριοι από την τουρκική πρεσβεία δεν πρόκειται να είμαι ευγενικός όπως ο συνάδελφός μου van de Bellen και να πέσω γονατιστός, μιλώντας για την «εξοχότητά σας". Όχι, "κύριοι" της τουρκικής πρεσβείας - δεν υπάρχουν κυρίες εδώ, "κύριοι" από την τουρκική πρεσβεία, μέλη του κοινοβουλίου, επιτρέψτε μου να ξεκινήσω με μια περίπτωση δολοφονίας. 3 του Ιουνίου 2010-όχι πολύ καιρό πριν κ. ομοσπονδιακέ υπουργέ, στην πόλη Iskenderun, (Αλεξανδρέττα), ο Αρχιεπίσκοπος Luigi Padovese, μαχαιρώθηκε 8 φορές μέσα στην καρδιά, από τον 26χρονο μουσουλμάνο Μουράτ Altun, φωνάζοντας «Allahu Akbar», «Ο Αλλάχ είναι ο μεγαλύτερος" . Ο αρχιεπίσκοπος πετάχτηκε από τον κήπο του και βγήκε στους δρόμους φωνάζοντας για βοήθεια – αλλά μάταια. Τότε ο δράστης του έκοψε το κεφάλι, αφήνοντάς το να κρέμεται από το σώμα από λίγο δέρμα. Πολλοί ιερείς δολοφονήθηκαν στην Τουρκία από το 2008. Κατά το έτος 2008 ... (κάποιος τον διακόπτει) -Τι είπες; "Τι είναι αυτό το δράμα;" Ξέρω ότι δεν νοιάζεστε γι 'αυτό το δράμα. Αυτοί είναι οι φίλοι σας! Θα πρέπει να ντρεπόσαστε, γι 'αυτό, δεν σας αρέσει! Αυτός είναι ο λόγος! – Το περίμενα πολύ αυτό! Η αφοσίωσή σας στην θρησκευτική ελευθερία δεν είναι παρά καθαρή υποκρισία! Όταν το κεφάλι ενός καθολικού αρχιεπισκόπου κόβεται, δεν υπάρχει καμία αντίδραση! Και τώρα επιτρέψτε μου να αντιμετωπίσω τους κυρίους της τουρκικής πρεσβείας. Δεν διανοούμαι να φανταστώ τον σάλο που θα ξεσπάσει εάν κάποιος αγγίξει ένα μουσουλμάνο ιμάμη ή κάποιον άλλο μουσουλμάνο. Δεν έχει νόημα να τους αποκαλούμε "πνευματικούς" ηγέτες έτσι κι αλλιώς ποτέ δεν έχει υπάρξει αντιπρόσωπος της θρησκείας σας να δεχτεί επίθεση, αλλά αυτό συμβαίνει κάθε χρόνο στη χώρα σας. Προσέξτε τον πρεσβευτή. Εμείς δεν σας ζητήσαμε να μας στείλετε όλους τους αναλφάβητους της Ανατολίας. Η Τουρκία τους έστειλε εδώ. Εμείς δεν σας ζητήσαμε να στείλετε ισλαμιστές της παλαιολιθικής εποχής από την Ανατολία. Οι άνθρωποι που θάβουν 16χρονη κόρη τους ζωντανή, επειδή είχε «εξωσυζυγικές σχέσεις», όπως συνέβη πριν 2 χρόνια. Εμείς δεν σας ζητήσαμε να το κάνετε αυτό. Κα Muhltonnen έχετε καμία συμπόνια για αυτό το κορίτσι των 16 ετών, το οποίο θάφτηκε ζωντανό; Δεν ήταν καθολική, και έτσι έχετε τη δυνατότητα να λυπηθείτε γι 'αυτήν. Δεν σας είπαμε να την στείλετε εδώ! Οι Τούρκοι τους έστειλαν εδώ. Και έρχεται μετά εκείνος (ο πρεσβευτής) και διαμαρτύρεται ότι δεν ‘ενσωματώνονται’ (οι Τούρκοι), ενώ την ίδια στιγμή τους λένε να μην ενσωματωθούν. Όλο αυτό το διάστημα ο Ερμπακάν κάνει ταξίδια στις ευρωπαϊκές χώρες και κηρύσσει ότι η ένταξη και η αφομοίωση είναι «έγκλημα κατά του τουρκισμού». Έτσι είναι τα πράγματα. Κυρίες και κύριοι του κυβερνητικού συνασπισμού, που είστε γεμάτοι ρομαντισμό περί ‘ανοχής’ και «αφοσίωσης» στα ανθρώπινα δικαιώματα, ξέρετε ότι υπάρχει ένας νόμος στην Τουρκία , ο Ν. 301 στην τουρκικό ποινικό δίκαιο, που λέει ότι αν κάποιος είχε πει τα πράγματα που ο πρέσβης είπε, μόνο αν αυτά απευθύνονται απέναντι στην Τουρκία, θα πρέπει να καταδικαστεί ως εγκληματίας. Ο Ν. 301 ποινικοποιεί την «δυσφήμηση του τουρκικού έθνους, του κράτους, της δημοκρατία, των θεσμών", ο οποίος οδηγεί σε φυλάκιση από 6 μήνες έως και δύο χρόνια. Αυτή είναι η Τουρκία, που τώρα μας λέει τι να κάνουμε. Κύριε πρεσβευτής μπείτε στο Orient Express και γυρίστε πίσω στην Κωνσταντινούπολη, στον «παράδεισό» σας! Σας λέω, η χώρα αυτή δεν είναι αποτελείται αποκλειστικά από «ρομαντικούς της ανοχής». (Κορυφαία δήλωση). Υπάρχουν επίσης άνθρωποι που έχουν βαρεθεί και έχουν κουραστεί από τις φούσκες της μονόπλευρης φλυαρίας περί «ανοχής», που σας τρέφουν κ. Πρέσβη. Το εκμεταλλεύεστε αυτό, έτσι δεν είναι; Και οφείλω να σας πω, ότι μερικοί άνθρωποι στην πολιτική δεν θα τον αποδεχθούν αυτό. Και οι ψηφοφόροι έξω, δεν το δέχονται καθόλου, μπορώ να σας το πω στα σίγουρα.


* Ο Ewald Stadler (γεν. 21 Μαΐου 1961 στο Mäder) είναι αυστριακός πολιτικός και ήταν μέχρι το 2007 μέλος του Φιλελεύθερου Κόμματος της Αυστρίας (FPÖ). Στις ευρωεκλογές το 2009 ήταν στην κορυφή του ψηφοδελτίου του BZO.

Το Φιλελεύθερο Κόμμα της Αυστρίας (ή Κόμμα της Ελευθερίας, γερμανικά: Freiheitliche Partei Österreichs, FPÖ) είναι ένα δεξιό πολιτικό κόμμα στην Αυστρία. Από τα μέσα της δεκαετίας του 1980, αρχηγός ήταν ο Jörg Haider. Τα τελευταία χρόνια βρίσκεται σε συνεχή άνοδο. Ο Χάιντερ αποχώρησε το 2005 ιδρύοντας δικό του κόμμα, τη Συμμαχία για το Μέλλον της Αυστρίας (BZO). Από τότε, ο πρόεδρος του Κόμματος της Ελευθερίας είναι Heinz-Christian Strache. Στις εθνικές εκλογές του 2008 το FPÖ πήρε ποσοστό 17.5% και 34 έδρες, ενώ το BZO 10.70% και 21 έδρες.

«Οι λευκοί Βρετανοί θα αποτελούν μειοψηφία στο μέλλον»


Αυτό τουλάχιστον υποστηρίζει ο βρετανός καθηγητής Ντέβιντ Κόουλμαν, σύμβουλος της κυβέρνησης για δημογραφικά θέματα, σε άρθρο του στο περιοδικό Prospect. Ο κ. Κόουλμαν ισχυρίζεται πως το τεράστιο κύμα μετανάστευσης προς την Βρετανία αναμένεται να αλλάξει ριζικά την δημογραφική εικόνα της χώρας, σε σημείο που μέχρι το 2060 η εικόνα του λευκού Βρετανού θα αποτελεί εξαίρεση.

Το 1988 η Στατιστική Υπηρεσία της Μεγάλης Βρετανία προέβλεπε πως πληθυσμός θα αυξηθεί στα 65 εκατομμύρια το 2051 και έπειτα θα σημειωθεί μείωση. Τα νέα στοιχεία που προκύπτουν κάνουν όμως λόγο για την συνεχή αύξηση του πληθυσμού που ενδέχεται να ξεπεράσει τα 85 εκατομμύρια το 2083. Ο κ. Κόουλμαν υποστηρίζει πως με αυτούς τους ρυθμούς οι λευκοί Άγγλοι, Ουαλοί, Σκοτσέζοι και Ιρλανδοί, από το 80% του πληθυσμού σήμερα, θα αποτελούν μόλις το 20% σε 60 χρόνια.

Το άρθρο του έχει ήδη συγκεντρώσει αρνητικά σχόλια καθώς πολλοί ακαδημαϊκοί θεωρούν την ορολογία του κ. Κόουλμαν αναχρονιστική και ρατσιστική.

Πηγή

Δείτε ένα παλαιότερο βίντεο για την περιοχή γύρω από το γήπεδο Γουέμπλει..


Σάββατο, 4 Δεκεμβρίου 2010

Ο Σαλαντίν. Ο μεγαλύτερος ήρωας του Ισλάμ δεν ήταν μισαλλόδοξος



Ο Σαλαντίν ή Σαλαδίνος, σουλτάνος της Αιγύπτου και της Συρίας, υπήρξε μία από τις μεγαλύτερες προσωπικότητες του Μεσαίωνα. Ήταν αυτός που κατάφερε να ενώσει τους μουσουλμάνους της Μέσης Ανατολής, από τον Ευφράτη ως την Αίγυπτο, και να ανακαταλάβει την Ιερουσαλήμ από τους σταυροφόρους, στις 2 Οκτωβρίου 1187.

Παρά τη σφαγή που έκαναν οι σταυροφόροι, όταν κατέλαβαν αρχικά Ιερουσαλήμ το 1099, ο Σαλαντίν έδωσε αμνηστία και ελεύθερη δίοδο σε όλους τους Καθολικούς πολίτες και ακόμη και στον ηττημένο χριστιανικό στρατό, (οι οποίοι κατέβαλαν λύτρα), στους δε Έλληνες ορθοδόξους χριστιανούς συμπεριφέρθηκε ακόμη καλύτερα, γιατί πολλές φορές ήταν αντίθετοι στους δυτικούς Σταυροφόρους. Η ιπποτική του συμπεριφορά του τονίστηκε από τους χριστιανούς χρονικογράφους, και παρά το γεγονός ότι έγινε η Νέμεση των Σταυροφόρων κέρδισε το σεβασμό πολλών από αυτούς - μεταξύ των οποίων και του Ριχάρδου του Λεοντόκαρδου – και αντί να γίνει μισητός στην Ευρώπη, έγινε ένα διάσημο παράδειγμα των αρχών της ιπποσύνης.

Ο Σαλαντίν (alā al-Dīn, στα αραβικά: صلاح الدين يوسف بن أيوب‎) γεννήθηκε το 1138 στο Τικρίτ της Μεσοποταμίας, στο σημερινό Ιράκ. Ήταν Κούρδος στην καταγωγή. Το κανονικό του όνομα ήταν Σολάχ αντ Ντιν Γιουσούφ Αγιούμπ, που σημαίνει Αρετή της Πίστης, Ιωσήφ, υιός Ιώβ. Η οικογένειά του είχε εγκατασταθεί εκεί μεταναστεύοντας από την Αρμενία. Οι πληροφορίες για τα πρώτα του χρόνια είναι ελλιπείς και συγκεχυμένες. Σύμφωνα με την πλέον διαδεδομένη άποψη, όταν ήταν ενός μόλις έτους, ο πατέρας του Ναζμαντίν μαζί με τον θείο του Σιρκούχ, μετανάστευσαν ξανά και εγκαταστάθηκαν πρώτα στη Μοσούλη και κατόπιν στο Χαλέπι της Συρίας. Εκεί, ο πατέρας και ο θείος του Σαλαντίν εντάχθηκαν στην υπηρεσία του άρχοντα της πόλης Ιμάντ - Ντιν Ζανγκί, ο οποίος τους διόρισε φρούραρχους στο κάστρο του Μπάαλμπεκ. Το 1146 ο Ζανγκί πέθανε και τον διαδέχτηκε ως εμίρης ο Νουρεντίν, μια από τις επίσης μεγάλες μορφές του μεσαιωνικού Ισλάμ. Ο Σαλαντίν, μικρό παιδί τότε, στάλθηκε από τον πατέρα του σε ιερατική σχολή και αφοσιώθηκε στη μελέτη του Κορανίσυ. Παράλληλα, σπούδασε και τα ελληνικά γράμμα, τη γεωμετρία του Ευκλείδη και μαθηματικά, καθώς και τα νομικά.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον επέδειξε για τη μελέτη των συγγραμμάτων του Έλληνα γεωγράφου Πτολεμαίου. Επίσης, αγαπούσε την ποίηση. Η κλίση του προς την μελέτη του Κορανίου υποδείκνυε και την μελλοντική του εξέλιξη. Δεν επρόκειτο όμως τα γεγονότα να εξελιχθούν έτσι. Ο διανοούμενος νεαρός θα εξελισσόταν σε έναν από τους μεγαλύτερους πολιτικούς και στρατιώτες της εποχής του.

Ο Σαλαντίν στον θρύλο

Ο Σαλαντίν αγαπήθηκε ακόμα και από τους αντιπάλους, ακόμα και από όλους τους αλλόδοξους υπηκόους του, Ορθόδοξους, Ιουδαίους, Καθολικούς. Ποτέ του δεν υπήρξε φανατικός και μισαλλόδοξος. Ποτέ του δεν αρνήθηκε να βοηθήσει κάποιον, ανεξάρτητα από την πίστη του. Σε ελάχιστες περιπτώσεις έχασε την ψυχραιμία του και συνειδητά δεν σεβάστηκε ανθρώπινη ζωή. Παροιμιώδης είναι η φιλία του με τον μεγάλο του αντίπαλο Ριχάρδο τον Λεοντόκαρδο, τον οποίο πάντως συναντήθηκε μόνο μια φορά. Ακόμα και όταν κυρίευσε την Ιερουσαλήμ, σεβάστηκε όλους τους κατοίκους, αντίθετα με τους σταυροφόρους, οι οποίοι όταν κατέλαβαν την πόλη το 1099 έσφαξαν Μουσουλμάνους, Ιουδαίους και Ορθόδόξους αδιακρίτως.

Υμνήθηκε ακόμα και από τους τροβαδούρους και τους ποιητές της σκοταδιστικής μεσαιωνικής Ευρώπης και πολλοί θρύλοι, βασισμένοι σε πραγματικά γεγονότα συνήθως, κυκλοφόρησαν από την εποχή εκείνη. Όλες οι μαρτυρίες των δυτικών τον παρουσίαζαν ως έναν πραγματικό ιππότη. Αναφέρονται δεκάδες περιστατικά που δικαιολογούν απόλυτα την φήμη του.

Τον Απρίλιο του 1191, κάποιοι απήγαγαν ένα παιδί τριών μόλις μηνών από την Καθολική μητέρα του. Οι άλλοι Φράγκοι αμέσως κάλεσαν την απαρηγόρητη μητέρα να ζητήσει αυτοπροσώπως τη δικαιοσύνη του Σαλαντίν, Πράγματι, η απλή γυναίκα του λαού και μάλιστα γυναίκα αλλόδοξη παρουσιάστηκε ενώπιον του σουλτάνου. Ο Σαλαντίν τη δέχτηκε φιλόξενα, όπως έκανε με όλους. Όταν δε έμαθε για την αρπαγή του παιδιού της, έθεσε αμέσως σε κίνηση την περίφημη υπηρεσία πληροφοριών» του. Σύντομα το παιδί ανακαλύφθηκε. Χωρίς να πει τίποτα, ο Σαλαντίν κατέβαλε ο ίδιος τα λύτρα στους απαγωγείς, πήρε πίσω το παιδί και το παρέδωσε στη μητέρα του. Όταν αυτή το πήρε με χαρά στην αγκαλιά της και το θήλασε, ο πανίσχυρος σουλτάνος άφησε συγκινημένος ένα δάκρυ να του ξεφύγει. Κατόπιν της έδωσε ένα άλογο και εφόδια για τον δρόμο και την άφησε να φύγει. Τη σκηνή αυτή περιγράφει ο Άραβας ιστορικός Ιμπν Σαντάντ και την επιβεβαιώνουν και Χριστιανοί μάρτυρες.

Όσο γενναιόδωρος και αν ήταν όμως δεν μπορούσε να συγχωρέσει τον διαβόητο Ρεϋνάλδο του Σατιγιόν, έναν από τους αρχηγούς του Χριστιανικού στρατού που καταστράφηκε στο Χατίν, το 1187. Ο Ρεϋνάλδος, πέραν του ότι ήταν υπεύθυνος για τις σφαγές χιλιάδων αμάχων, όταν και αυτός που παραβίασε τις συνθήκες μεταξύ του Σαλαντίν και του βασιλείου της Ιερουσαλήμ. Κατά συνέπεια, δεν ήταν απλός δολοφόνος, αλλά ήταν και επίορκος. Αυτόν ο Σαλαντίν τον έσφαξε ο ίδιος μέσα στη σκηνή του, παραβιάζονιας για πρώτη και μοναδική φορά τον ιερό νόμο της φιλοξενίας.

Σήμερα, το όνομα του Σαλαντίν παραμένει θρυλικό. Ειδικά στον ισλαμικό κόσμο θεωρείται ο μεγαλύτερος ήρωας του Ισλάμ και δικαίως. Ακόμα και το σύμβολό του, ο αετός, έχει υιοθετηθεί από πολλά αραβικά έθνη. Ωστόσο, αυτό που δυστυχώς οι σύγχρονοι Άραβες δεν έχουν κατορθώσει να καταστήσουν κτήμα του μεγάλου αρχηγού τους, είναι η ανεκτικότητά του, η ανεκτικότητά απέναντι στο διαφορετικό, ο σεβασμός του για την ανθρώπινη ζωή, τόσο των δικών του ανθρώπων, όσο και των εθρών του ακόμα.

Ο Σαλαντίν ήταν ένας πραγματικά μεγάλος άνδρας. Το δε απαύγασμα της σοφίας του εκφράστηκε λίγο πριν από τον θάνατό του. Ετοιμοθάνατος ο μεγάλος βασιλιάς διέταξε, σύμφωνα με τον θρύλο, στρατιώτες του, με κρεμασμένο στα κοντάρι ένα σάβανο, να περιφέρονται στους δρόμους των πόλεων που εξουσίαζε και να φωνάζουν: «Ο αφέντης μας, που όριζε τόσα βασίλεια και εξουσίαζε τόσες χώρες, ο κατακτητής της Ιερουσαλήμ πεθαίνει σήμερα και δεν εξουσιάζει τίποτα άλλο από αυτό εδώ το σάβανο»! Φιλόσοφος έως το τέλος!

Ο Σαλαντίν είναι θαμμένος στο Τέμενος του Ουμαγιάτ στη Δαμασκό της Συρίας. Κάτω η σαρκοφάγος του τυλιγμένη με βαρύτιμο ύφασμα με ρητά από το Κοράνι.

Το μεγαλύτερο κομμάτι του άρθρου προέρχεται από απόσπασμα από άρθρο του Παντελή Καρύκα στο περιοδικό ‘Πόλεμος & Ιστορία’, τεύχος 126 (Απρίλιος 2009)


Παρακάτω φωτογραφίες από την ταινία "Kingdom of Heaven», στα ελληνικά: ‘το Βασίλειο των Ουρανών’ (2005) του Ridley Scott, που διαδραματίζεται στα χρόνια της κατάκτησης της Ιερουσαλήμ από τον στρατό του Σαλαντίν. Στον ρόλο του Σαλαντίν ο Σύριος ηθοποιός Ghassan Massoud. Παίζουν ακόμα : Orlando Bloom, Eva Green, Jeremy Irons, David Thewlis, Marton Csokas, Edward Norton και Liam Neeson.

Χαρακτηριστική σκηνή στο τέλος της ταινίας, όπου εισερχόμενος μέσα στην κατακτημένη Ιερουσαλήμ, βλέπει ένα πεσμένο σταυρό και τον σηκώνει σε ένδειξη σεβασμού.